← Chapters

အခက်အခဲနောက်မှ ကံကောင်းခြင်းသို့ရောက်လာခြင်း။ ပန်းပဲဌာန၏ လူသစ်။ (၃)

Vol. 21 Ch. 305

အခက်အခဲနောက်မှ ကံကောင်းခြင်းသို့ရောက်လာခြင်း။ ပန်းပဲဌာန၏ လူသစ်။ (၃)

Vol. 21 Ch. 305

စူးချန်ခုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်သည် အင်အားလေးသိန်းကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး နှစ်စဉ် လူများ အငြိမ်းစားယူခြင်းနှင့် လူသစ်များ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ယနေ့သည် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အတွက် စုဆောင်းသည့်နေ့ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ခွန်အားကြီးမားပြီး အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်များစွာ၏ မျက်နှာများတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သူတို့သည် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးသောကြောင့် တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများမှ တပ်ထဲဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အဝေးမှ လာခဲ့ကြတာပင်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရင်ပြင်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများကို ထားရှိထားသည်ကိုလည်း သတိပြုမိခဲ့ပြီး အချို့မှာ လျောင်ရာပေါင်းများစွာ ရှိပြီး အချို့မှာ လျောင်တစ်ထောင် ရှိသည်။

(တစ်လျောင်=၅၀ဂရမ်)

“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ဟာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွေကိုပဲ လက်ခံပါတယ်။ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ငါးရာလျောင်အလေးချိန်ကို မနိုင်တဲ့သူတွေ အသက်သတ်မှတ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့သူတွေဟာ ပါဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်။ လျောင်တစ်ထောင်အလေးချိန်ကို မနိုင်တဲ့သူတွေဟာ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရှိပါတယ်။”

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက ဆက်လက်အော်ပြောနေခဲ့သည်။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ စမ်းသပ်မှုက အတော်လေးရိုးရှင်းပါသည်။ ခွန်အားစမ်းသပ်မှုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

အဆင့်နိမ့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့စွမ်းအားကို သူတို့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါသည်။ နတ်ဘုရားခွန်အားအဆင့်ရဲ့ တတိယအဆင့်မှာရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ လျောင်ငါးရာအလေးချိန်ကို မနိုင်ပါသည်။

ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ လျောင်တစ်ထောင်အလေးချိန်ကို မနိုင်ဖို့ဆိုရင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာအောင်မြင်မှုကို ရရှိထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်က လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့အတွက် ကန့်သတ်ချက်က နတ်ဘုရားခွန်အားအဆင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ပြည်နယ်တစ်ခုရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်ကာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်ရဲ့ အခြေခံကျတဲ့အဆင့်ကို ထိန်းသိမ်းရာမှာ အရေးပါတဲ့အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ပါသည်။

"တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်မှာ လူဦးရေအများဆုံးနေရာ... အဲဒါက တပ်စခန်းမဟုတ်လား"

စူးချန်ခုန်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ အကြံတစ်ခုပေါ်လာလေ၏။ သူဟာ သူ့ရဲ့ချီစွမ်းအင်အနှစ်သာရကို အသုံးပြုပြီး သစ်မြွေစည်းတံဆိပ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ မုမိသားစုဟာ နေရာအကြမ်းဖျင်းကိုပဲ ခံစားနိုင်တာကြောင့် ထိုနေရာမှာ လူတွေများလေ ပိုကောင်းလေပါပဲ။

တကယ်တော့ တပ်စခန်းဟာ လူတွေနဲ့ ပြည့်ကျပ်နေတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တင်းကျပ်တဲ့စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် အပြင်လူတွေ ပေါ့ပေါ့တန်တန်စစ်ဆေးဖို့ မလွယ်ကူပါ။

ဒါကြောင့် သူတာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်ထဲဝင်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကြားမှာ ခဏလောက် ပုန်းအောင်းနေတာက ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

"ဒါပေမယ့်... ငါစစ်သားတစ်ယောက်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နေ့တိုင်းလေ့ကျင့်တာက အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်။ အားနည်းချက်တွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်တယ်" စူးချန်ခုန်းက တွေးတောလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့အမည်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် ဒီလောက်လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ပါ။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာက အလွန်မြင့်သည်။ သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားရင်တောင် တခြားမြင်းတပ်နဲ့ နေ့စဉ် လေ့ကျင့်တာက သူ့အတွက် အလွယ်တကူ ဖော်ထုတ်မိနိုင်သည်။

ဒါ့အပြင် တင်းကျပ်တဲ့ အတွင်းစည်းကမ်းတွေနဲ့ တပ်ထဲမှာ ရှိနေတာက အနေအထိုင် ကျဉ်းကျပ်လွန်းလှသည်။

“ငါထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဝန်ထမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တာပဲ…” ဆိုတဲ့ အတွေးက စူးချန်ခုန်းရဲ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူသာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးမှာဆိုရင် စစ်သားတွေလို နေ့တိုင်း လေ့ကျင့်စရာ မလိုပါ။ ပိုပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

“ကောင်းတယ်။”

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရင်ပြင်ထဲမှာ အားပေးသံတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သန်မာတဲ့လူတစ်ယောက်က သူ့ခေါင်းပေါ်က လျောင်တစ်ထောင်လောက် လေးတဲ့ ကျောက်တုံးအလေးချိန်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ မနေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူဟာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း မဟာအောင်မြင်ရှိတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ။ စာရင်းသွင်းဖို့ ဒီကိုလာခဲ့ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သံမဏိမြင်းစစ်သည်ထဲဝင်ပြီး အကြီးတန်းအဆင့်ကို ရယူပြီးတာနဲ့ ချီသွေးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ မခက်ခဲတော့ဘူး။”

အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ထိုသန်မာတဲ့လူကို စာရင်းသွားသွင်းဖို့ ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ငါပြင်ဆင်ရမယ်..."

စူးချန်ခုန်းသည် အစီအစဉ်တစ်ခု စိတ်ကူးထားသည်။ သူငှားထားသည့် သီးသန့်အိမ်တော်ကြီးသို့ ချက်ချင်းပြန်သွားပြီး ရိုးရှင်းပြီး ရိုးသားပုံပေါက်အောင် ဝတ်စားဆင်ယင်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ပိတ်ချောအဝတ်အစားဟောင်းများကို ဝတ်ဆင်ပြီး သူ့ဆံပင်ကို အနည်းငယ်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပုံပေါက်အောင် လုပ်လိုက်သည်။ ဘဝ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံနေရပြီး သူ၏အသွင်အပြင်ကို စိတ်မဝင်စားသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ထဲတွင်ကြည့်ကာ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာမှ အရိုးပြောင်းလဲခြင်းနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ သူ့မျက်နှာ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို အနည်းငယ်ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာအသွင်အပြင်များ သိသိသာသာ မပြောင်းလဲသော်လည်း သူ၏အမူအရာမှာ ပိုမိုရိုးရှင်းပြီး ရိုးသားပုံပေါက်သည်။

ဒါတွေအားလုံးပြီးသွားတဲ့အခါ စူးချန်ခုန်းဟာ တပ်သားစုဆောင်းရေးနေရာဆီ ဦးတည်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

မှောင်ရီပျိုးစအချိန်မှာ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှာ ပါဝင်လိုသူအားလုံး စစ်ဆေးမှုခံယူပြီးသွားလေပြီ။

“ရခါနီးလေးကွာ။ ငါအဲ့ဒီလျောင်ငါးရာအလေးချိန်ကျောက်တုံးကို ခေါင်းပေါ်ကနေ မတင်နိုင်တော့မှာ။”

“ဆက်လေ့ကျင့်ပါ။ နောက်နှစ်ပြန်လာခဲ့ပေါ့။”

ကြည့်ရှုသူတွေ တဖြည်းဖြည်း လူကွဲသွားကြပြီး တချို့က ပျော်ရွှင်ကြပြီး တချို့က ဝမ်းနည်းနေကြသည်။ တချို့အတွက် ဝင်ခွင့်အောင်မြင်တာက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှာ ပါဝင်ခွင့်ရလို့ဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ဒါဟာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။

ဝင်ခွင့်ကျရှုံးတဲ့ တခြားသူတွေအတွက်တော့ နောင်တတွေနှင့်သာ။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက သူ့လက်ထဲကစာရင်းကိုကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်သစ်စုဆောင်းရေးက အတော်လေးချောမွေ့ခဲ့ပြီး အလားအလာကောင်းတဲ့ တပ်သားသစ်တွေ အများကြီးကို သူရှာတွေ့ခဲ့သည်။

“ဟိုဟာလေ… ကျွန်တော်လည်း တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ် ဝင်ချင်လို့ပါ။” ကြောက်ရွံ့အားငယ်သည့်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက မော့ကြည့်လိုက်တော့ အရပ်ရှည်ရှည် ခပ်ခပ်ချောနှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်စားထားတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဆံပင်တွေက ရှုပ်ပွနေကာ စိတ်အားငယ်ပြီး ရှက်တတ်တဲ့ပုံပေါက်နေ၏။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စမ်းသပ်မှုက ပြီးသွားပြီကို ဒီလူငယ်လေးက ရောက်လာသေးတယ်ပေါ့။

ထုံးစံအတိုင်း ထိုလူငယ်လေးက စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင်ပါပဲ။

သို့ပေမယ့် အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူက နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်အများကြီးမကြာဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ တပ်သားသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ တွေးပြီး စူးချန်ခုန်းကို "မင်းရဲ့အစွမ်းသတ္တိကို မြန်မြန်သွားစမ်းသပ်လိုက်။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွင်းထဲမှာ အလေးချိန်ကျောက်တုံးနှစ်တုံးရှိသည်။ တစ်ခုက လျောင်ငါးရာအလေးချိန်နဲ့ နောက်တစ်ခုက လျောင်တစ်ထောင်အလေးချိန်။

ဒါပေမယ့် စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းကုတ်ပြီး အနှီလူကို "ဆရာ... ကျွန်... ကျွန်တော် စစ်သားမဖြစ်ချင်ဘူး။ သွေးတွေကို မြင်ရတာ တကယ် မကြိုက်ဘူး။ စစ်တပ်ထဲမှာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဝန်ထမ်း ဖြစ်ချင်တယ်" ဟုပြောလိုက်သည်။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ထားတဲ့လူဟာ အံ့အားသင့်သွားကာ စူးချန်ခုန်းကို အကဲဖြတ်ပြီးတဲ့နောက် “ငါတို့စစ်တပ်မှာ ရေသယ်ပြီး ချက်ပြုတ်ပေးမယ့်လူတွေ မရှားဘူးကွ။ မင်းဘာလုပ်နိုင်လဲ”ဟုမေးလိုက်သည်။

သူဘာလုပ်နိုင်လဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်လာရင် စူးချန်ခုန်းရဲ့ ရှက်တတ်တဲ့စိတ်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့်“ကျွန်တော် ပန်းပဲပညာတတ်တယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေ့ဆီက ပန်းပဲပညာသင်ခဲ့တာ။ လယ်ယာလုပ်ငန်းသုံးပစ္စည်းတွေ၊ ဓားတွေ၊ လှံတွေ၊ တင်းပုတ်တွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်လုပ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော့်အဖေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့လက်မှုပညာမှာ ကျွန်တော်က သူ့ထက်သာတယ်လို့ အမြဲပြောခဲ့တာ။”

All Chapters