တာ့ဖုန်းပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး။ သွေးမျိုးဆက်အားတုံ့ပြန်မှု။ (၁)

“စူးထိုက်လိုင်” ကန်းကျန့်က မေးလိုက်သည်။ “မင်းက ပန်းပဲလုပ်ငန်းမှာ အခြေခံကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းသိထားရမှာက ငါတို့ရဲ့ပန်းပဲဌာနက အရမ်းတောင်းဆိုမှုများတယ်။ မင်း ငါတို့ဆီကို အလုပ်လုပ်ချင်တာ သေချာရဲ့လား။”

ကန်းကျန့်က မေးမြန်းကြည့်သည်။

ယခု စူးချန်ခုန်း ပန်းပဲလုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်တွင် ကန်းကျန့်သည် စူးချန်ခုန်း၏ ပန်းပဲလုပ်ငန်းကျွမ်းကျင်က ထူးချွန်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူက စူးချန်ခုန်း ပန်းပဲဌာနသို့ ဝင်ရောက်လိမ့်မည်ဟုလည်း မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဒါက ထုံးစံအတိုင်း အတည်ပြုချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်ပင်ပန်းမှာကို မကြောက်ပါဘူး။”

စူးချန်ခုန်းက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ ကန်းကျန့်သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ စာရင်းသွင်းဖို့ကူညီပေးမယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း သွားရမယ်။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်ကန်း။”

စူးချန်ခုန်းက ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပြီး တူကိုချကာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို လုပ်ဆောင်ရန် ကန်းကျန့်နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသည်။ မိသားစုလိပ်စာ၊ အိမ်ထောင်စုအခြေအနေစတဲ့ အခြေခံအချက်အလက်တွေပါပဲ။ ထုံးစံအတိုင်း စူးချန်ခုန်းဟာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အချက်အလက်အမှားတွေကို ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။ အတည်ပြုရမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီကိုပြန်လာဖို့ လပေါင်းများစွာကြာပါလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းဟာ ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်မှာ အရေးပါတဲ့ရာထူးတစ်ခုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ထည့်ပြောစရာ မလိုပါ။ ဘယ်သူမှ သူ့ရဲ့အထောက်အထားနဲ့ နောက်ခံအချက်အလက်တွေကို အသေးစိတ်စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အချိန်မရှိပါ။

လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေပြီးသွားတဲ့အခါ ကန်းကျန့်က စူးချန်ခုန်းအတွက် အိမ်ရာစီစဉ်ပေးပြီး ခါးမှတ်ပုံတင်ကတ်ပြားထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ဒီနည်းနဲ့ သူဟာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော် ပန်းပဲဌာနရဲ့အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ထိုက်လိုင်၊ မနက်ဖြန်မှာ တရားဝင်အလုပ်စလုပ်ရမယ်။ မင်းရဲ့လစာက တစ်လကို ငွေသုံးပြားပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ရင် မင်းရဲ့လစာက အကြိမ်ကြိမ်တိုးလာတာမှာပါကွာ။ ငါမင်းကို အများကြီး မျှော်လင့်ထားတယ်နော့်။” ကန်းကျန့်က လုပ်ငန်းစဉ်ပြီးဆုံးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းရဲ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး သဘောကျတဲ့အကြည့်နဲ့ ဆိုလေ၏။

“ကျွန်တော် ကြိုးစားပါ့မယ်။” စူးချန်ခုန်းက စိတ်အားထက်သန်မှုအပြည့်ဖြင့် အတိအလင်း ပြောလိုက်သည်။ သူက လစာကို ဂရုမစိုက်ပါ။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်စခန်းသို့ ရောက်လာရတာက ခပ်လျှိုလျှိုနေဖို့ဖြစ်ပြီး ငွေဒင်္ဂါးအနည်းငယ်အကြောင်း ပြောစရာမလိုပါ။ သူ့အတွက် တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ မရလျှင်ပင် အရေးမကြီးပါ။

ယခုအခါ ပန်းပဲဌာန၏ တရားဝင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သွားသည့် စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသော်လည်း ဆက်လက်သတိထားနေခဲ့သည်။ “ငါသတိထားရမယ်… ငါ့ရဲ့ သတိကို လုံးဝလျှော့ချဖို့ အချိန်မရောက်သေးဘူး။”

မုမိသားစုသည် မုကျင်၏သေဆုံးမှုကို အဖြေမရဘဲ ထားမှာမဟုတ်ပါ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ရောက်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်ဖြင့် သစ်မြွေချိပ်စည်းကို ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည်ဖြစ်ရာ မုမိသားစုက ယေဘုယျဧရိယာတစ်ခုကိုသာ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။ လူသတ်သမားသည် စစ်စခန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေနိုင်ကြောင်း မုမိသားစုက သိနိုင်သော်လည်း သူ့ကို အမြစ်ပြတ်ဖယ်ရှားဖို့ မလွယ်ကူပါ။

ဤသည်မှာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာ၏ အရှင်သခင်မှာ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖေယန်ဖြစ်သည်။ သူ့နယ်မြေအတွင်း အပြင်လူများ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုမူခြင်းကို သူသည်းခံမည်မဟုတ်ပါ။

စူးချန်ခုန်း၏ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်ကို ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားမြို့များနှင့်မတူဘဲ ၎င်းသည် ပြည်နယ်၏ဗဟိုချက်ဖြစ်ပြီး အခြားနေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် အခြားစီရင်စုမြို့ သို့မဟုတ် မြို့တစ်မြို့တွင်ပင် ပုန်းအောင်းနေပါက မုမိသားစုသည် အများကြီးစိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ သတ်ဖြတ်လာနိုင်သည်။ သူတို့သည် တရားခံကို အတိအကျ မဖော်ထုတ်နိုင်သောကြောင့် လူတိုင်းကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။

ပုံမှန်လူတစ်ယောက်က ထိုသို့မပြုလုပ်သော်လည်း အိမ်တော်ကြီးများမှလူများသည် မကြာခဏ ရူးသွပ်နေပုံရပြီး မုကျင်သည်လည်း ခြွင်းချက်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် သာမန်ထက် အတွေးလွန်ပြီး အလွန်တရာ ရူးသွပ်လေသည်။

သို့သော် ဤနေရာ တာ့ဖုန်းပြည်နယ်မြို့တော်တွင် အထူးသဖြင့် စစ်စခန်းအတွင်း အိမ်တော်ကြီးများမှ မျိုးဆက်များပင် အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်ဖို့ မဝံ့မရဲဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းစစ်သည်လေးသိန်းက ပေါ့သေးသေးမဟုတ်ကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ ပြောစရာပင်မလိုပါ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုသို့သောအရာကို အမှန်တကယ်လုပ်ရဲပါက မဟာမီးတောက်အင်ပါယာကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။ မုမိသားစု၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုက ကြီးမားသော်လည်း အင်ပါယာအတွင်း ခြေကုပ်ယူရန် ရုန်းကန်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေါ့ ဒါတွေအားလုံးဟာ သွေးဆယ့်သုံးက သူ့ကိုပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေက မှန်ကန်တယ်ဆိုတဲ့ ယူဆချက်ပေါ်မှာ အခြေခံထားတာဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် သွေးဆယ့်သုံးမှာ သူ့ကို လှည့်စားဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိလောက်ပါ။ သွေးဆယ့်သုံးရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က စူးချန်ခုန်းကို သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဆွဲသွင်းဖို့ဖြစ်သည်။ သူက သစ်မြွေချိပ်စည်းကို ပိုပြီးခြိမ်းခြောက်မှုရှိတယ်လို့ ဖော်ပြဖို့ စူးချန်ခုန်းကို သွေးမြူခိုးမျှော်စင်ထဲ ဝင်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ ခံစားရအောင် ချောင်ပိတ်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထဲမှာ မထားဘဲ အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိကို အားကိုးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

“အခုတော့ စောင့်နေဖို့ပဲ” ဟု စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူတတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ပြီးဖြစ်သည်။ ရန်သူရောက်လာသောအခါ ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာပေါ်ပေါက်လာသောအခါ ဖုံးကွယ်ထားမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာနေထိုင်ပြီး မထိတ်လန့်ဖို့ လိုအပ်သည်။

“ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်”

သူ၏နေထိုင်ရာနေရာများကို သပ်ရပ်စွာပြင်ဆင်ပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် တပ်စခန်း၌ မနက်ခင်းခေါင်းလောင်းသံမြည်လာပြီး နေ့သစ်တစ်ခု စတင်ကြောင်း အချက်ပြနေသည်။ တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အဖွဲ့ဝင်အားလုံးသည် နေ့စဉ်နံနက်ခင်း လေ့ကျင့်ခန်းများအတွက် စောစောထကြရသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် မျက်နှာသစ်ပြီး ထမင်းစားခန်းတွင် မနက်စာစားပြီးနောက် အလုပ်စလုပ်ရန် ပန်းပဲခန်းသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

“တိန် တိန် ဒေါင် ဒေါင်”

ပန်းပဲဌာန၏ ပန်းပဲခန်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ရာနှင့်ချီသော ပန်းပဲသမားများ အလုပ်များနေကြသည်။ ပန်းပဲထုလုပ်သည့်ပစ္စည်းများသည် အဓိကအားဖြင့် လက်နက်များဖြစ်သည်။ ဒါတင်မက တာ့ဖုန်းသံမဏိမြင်းတပ်အဖွဲ့ဝင်များအတွက် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် အကောင်းဆုံးပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ လူတစ်ဦး၏ အထောက်အထားနှင့် အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်၍ ပေးထားသော လက်နက်နှင့် သံချပ်ကာများလည်း ကွဲပြားသည်။

“မင်းက ဒီမှာ အသစ်မလား။ ငါက ဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် လျိုကျွမ်းပါ။ မင်းနားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိရင် ငါ့ကို မေးလို့ရတယ်” ဟူ၍ အသားမည်းမည်းနဲ့လူတစ်ယောက်က စူးချန်ခုန်းက အခုမှစဝင်တာဆိုတာ သိတော့ ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်ဗျ။ ဒါဆို ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးလျိုကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ” ဟု စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လျိုကျွမ်းက စူးချန်ခုန်းကို သာမန်စံနှုန်းဓားတွေကို သွန်းလုပ်ခိုင်းဖို့ စီစဉ်ထားသည်။ လျိုကျွမ်းက ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်ပြီး ညွှန်ကြားပေးနေ၏။

လျိုကျွမ်း အံ့အားသင့်သွားတာက စူးချန်ခုန်းက ပုံစံစာရွက်ကို တစ်ကြိမ်ပဲ ကြည့်ပြီး သွန်းလုပ်တာကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက လက်နက်တွေကို ဖန်တီးတာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သည့်နှယ်။

“ငါတို့မှာ အလားအလာကောင်းတဲ့ အသစ်တစ်ယောက် ရှိနေပြီထင်တယ်။”

လျိုကျွမ်းက သဘောတကျ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ပန်းပဲဌာနမှာ အဖွဲ့တိုင်းက လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို အချိန်မီနဲ့ လစဉ် အပြည့်အဝ ထုတ်လုပ်ရသည်။ စောစောပြီးအောင်လုပ်နိုင်ရင် စောစောအနားယူရမည်။ ဒါပေမယ့် မလုပ်နိုင်ရင် အချိန်ပိုလုပ်ရလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့အလုပ်က အများကြီး ပိုလွယ်ကူလာမှာ သေချာပါသည်။

“ဒါက ပန်းပဲပညာကို လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။”

စစ်စခန်းကို ရောက်လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းဟာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်မှုကို သတိထားရပေမယ့် အလုပ်မလုပ်ဘဲနေဖို့ မရည်ရွယ်ထားပါ။ သူ့ရဲ့ ပန်းပဲပညာက အဆင့်ခုနစ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သံနက်အိမ်တော်ကနေ ထွက်လာပြီးကတည်းက သူ့ရဲ့ ပန်းပဲပညာကို အသုံးပြုဖို့ အခွင့်အရေး ရှားပါးခဲ့သည်။