ချီစွမ်းအားကို အနှစ်သာရအဖြစ်ပြောင်းလဲခြင်း။ ဓားအနှစ်သာရ (၁)

ပန်းပဲဆရာကြီး စူးချန်ခုန်းက ပုံစံစာရွက်ကိုဖမ်းယူပြီး အနီးကပ်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ပုံစံစာရွက်ထဲမှာ အကြမ်းဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးဓားတစ်ချောင်းကို ပုံဖော်ထားပြီး ဘေးမှာ 'မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားသွား' ဆိုတဲ့နာမည်ကို စာလုံးထူထူနဲ့ ရေးသားထားသည်။

စူးချန်ခုန်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ မိစ္ဆာဓားကို ထုလုပ်ဖို့လား။ ဒါက သူ့ရဲ့ ပန်းပဲကျွမ်းကျင်မှုအတွက် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူအောင်မြင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေက ခုန်ပျံကျော်လွှားပြီး အဆင့် ၈ ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ သေချာပါသည်။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးအမြုတေတွေကို အသုံးပြုပြီး လက်နက်တွေပြုလုပ်ရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​အနာဂတ်မှာ အလားတူလက်တံတွေနဲ့ သံချပ်ကာတွေကို ထုလုပ်နိုင်မှာဖြစ်သည့်။ သူ့မှာသာ အမြုတေအပိုတွေရှိရင်ပေါ့လေ။

ဒါပေါ့ စူးချန်ခုန်းးက ဝေ့ချောင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်မြောက်ပြီးတာနဲ့ လူတွေကို ဖျောက်ပစ်တတ်တဲ့အကျင့်ကို သတိထားရမယ်ဆိုတာ သိပါသည်။ ဒါကြောင့် အခုအချိန်မှာတော့ သူလွတ်မြောက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်ပြီး နာခံဟန်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပဲ စွမ်းအင်တွေပြည့်နေတဲ့ စူးချန်ခုန်းက “ကျွန်တော်အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆန္ဒက နှစ်ပေါင်းများစွာကျော်ကြားမယ့် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုကို ထုလုပ်ဖို့ပဲ” ဟု အားတက်သရော ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်။ ကြိုးစားပါ။ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကို ဘယ်တော့မှ မတန်မရာမလုပ်ပါဘူးကွာ။” စူးချန်ခုန်းရဲ့ သဘောထားကို အလွန်ကျေနပ်နေတဲ့ ဝေ့ချောင်က အော်ပြောလိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ မာဟုန်ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ အမှန်တော့ ‘မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားသွား’ ကို ထုလုပ်ရမယ့်တာဝန်ကို စူးချန်ခုန်းတစ်ယောက်ကိုပဲ ပေးအပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါ။ ဝေ့ချောင်ဟာ သူ့ရှေ့မှာ သူပုန်စခန်းထဲက ထူးချွန်တဲ့ပန်းပဲစွမ်းရည်ရှိတဲ့ ပန်းပဲလုပ်သားတွေ ခန့်အပ်ခဲ့ဖူးသည်။

သို့ပေမယ့် အဲဒီပန်းပဲသမားတွေဟာ လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း နတ်ဆိုးအမြုတေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရူးသွပ်သွားပြီး မခံနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ရဲ့ဘဝကို အဆုံးသတ်သွားကြသည်။

ဒါကြောင့် ဝေ့ချောင်ဟာ ပန်းပဲဆရာတစ်ယောက်ကို ခေါ်ယူဖို့ ချိုင်ကျန့်ရဲ့ အကူအညီကို ရယူဖို့ပဲ ရွေးချယ်စရာရှိတော့သည်။

မာဟုန်က ဒီလူငယ်လေးက တကယ့်အရည်အချင်းရှိပြီး အရင်လူတွေရဲ့ ခြေလှမ်းအတိုင်း မလိုက်လောက်ဘူးလို့ မျှော်လင့်နေရုံပင်။

“မာဟုန်၊ ငါတို့ရဲ့ခရီးက ရှည်လျားပြီး ပင်ပန်းတယ်။ ဆရာစူးကို ခဏလောက် အနားယူခိုင်းလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန် ငါတို့အလုပ်စလုပ်ကြမယ်။”

ထို့နောက် ဝေ့ချောင်က မာဟုန်အား စူးချန်ခုန်းကို ခေါ်သွားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

မာဟုန်က သဘောတူခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းအတွက် သီးခြားနေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးပြီး ဧည့်ဝတ်ကျေစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် အရိပ်များထဲမှ သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များကို ခံစားမိနိုင်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ပန်းပဲဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် ချိုင်ကျန့်က ခေါ်ဆောင်လာသော်လည်း သူသည် စောင့်ကြည့်ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းက လျစ်လျူရှုပြီး တန်းအိပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိဗျူဟာမှာ ပြောင်းလဲမှုများစွာကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာငိုကြွေးနေဓားကို ထုလုပ်ပြီးသည်အထိ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါ။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် မာဟုန်သည် စူးချန်ခုန်းကို သူ၏အလုပ်ခွင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ရှားပါးသတ္တုများစွာဖြင့် ပြည့်နေသော ပစ္စည်းကိရိယာများပါရှိသည့် ပန်းပဲခန်းတစ်ခုပင်။

“ကြယ်ပုံစံရွှေ၊ ခရမ်းရောင်ရွှေ၊ မဟူရာရွှေ…”

နတ်ဆိုးအမြုတေဖြင့် သင့်လျော်သောလက်နက်တစ်ခုပြုလုပ်ရန် ဝေ့ချောင်သည် ကြီးကြီးမားမား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းက ပစ္စည်းများထဲတွင် ကြယ်ပုံစံရွှေ အချပ်နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်အထိရှိသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။ စီမံကိန်းအတွက် လုံအပ်သည်ထက်ပင် ပိုများပါသည်။

“ဒါကိုကောင်းကောင်းအသုံးချပါ။” မာဟုန်က စူးချန်ခုန်းထံ ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်စဉ် ပြောကြားခဲ့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ထိုအမြုတေအတွင်းမှ ဖုန်းမော့ကိုသတ်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော ထူးဆန်းပြီး ကြီးမားသော စွမ်းအင်နှင့်ဆင်တူသော စွမ်းအင်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ စူးချန်ခုန်းက ၎င်းသည် ယှဉ်နိုင်လောက်သော အစွမ်းသတ္တိရှိသည့် အဆင့်နိမ့်နတ်ဆိုးမိစ္ဆာထံမှ လာတာဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးကျန့်ယဲ့ထံမှ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများအကြောင်း အတော်လေးသိခဲ့ပြီး အဆင့်နိမ့်များကို ဆက်တိုက်ဒဏ်ရာရစေခြင်းနှင့် ခုတ်ထစ်ခြင်းဖြင့် သေဆုံးစေနိုင်သည်ဟူသောအချက်အပါအဝင် သိခဲ့ရသည်။

သို့သော် အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာများသည် အလွန်အစွမ်းထက်သောကြောင့် ချီသွေးနယ်မြေအတွင်းရှိ အစွမ်းထက်ဆုံး သိုင်းပညာရှင်များပင် သူတို့ကို သတ်ရန် ရုန်းကန်ရလိမ့်မည်။

“ဖြုန်းတီးရာကျတာပဲ.. ဆေးလုံးအဖြစ် သန့်စင်တာက ပိုကောင်းမှာကို…” စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ညည်းညူလိုက်သည်။

သူသာ နတ်ဆိုးအမြုတေကိုရခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိကို မြှင့်တင်ဖို့ ရွေးချယ်မှာ သေချာပါသည်။ ဒါပေမယ့် အဂ္ဂိရတ်ပညာမှာ ကျရှုံးနိုင်ခြေရှိပြီး တစ်ချက်မှားသွားတာက အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်ဆိုတာကိုလည်း သူသိပါသည်။ ဒါပေမယ့် လက်နက်ထုလုပ်တာကတော့ အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းပိုများသည်။

သူဟာ နတ်ဆိုးအမြုတေကို အိတ်ထဲထည့်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ သွေးဆောင်ခံရပေမယ့် မာဟုန်လို သိုင်းပညာရှင်တွေရဲ့ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှာ သူပုန်စခန်းမှာ ရှိနေတာကြောင့် အဲဒီအတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။

“စလိုက်ရအောင်”

သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့သူတွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​‘မိစ္ဆာငိုကြွေးဓားသွား’ အတွက် ပုံစံငယ်လေးကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး မဟူရာရွှေနဲ့ စမ်းသပ်လိုက်သည်။

“ချွမ်း ချွမ်း ချွမ်း”

မီးလျှံတွေ ထွက်နေတဲ့ ပန်းပဲမီးဖိုဘေးမှာ စူးချန်ခုန်းဟာ ​​သူ့ရဲ့တူကို ဝှေ့ယမ်းပြီး မဟူရာရွှေအပိုင်းအစတွေကို ပုံဖော်နေလေ၏။

ထုချက်တိုင်းမှာ မီးပွားတွေ ပြန့်ကျဲသွားပြီး လှပတဲ့ မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေသည်။

“သူက သူ့ရဲ့ပန်းပဲပညာကို တကယ်သိတာပဲ…” စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်နေတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက သူ့ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကို သာမန်လူတွေလိုပဲ အသိအမှတ်ပြုပြီး တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ဓားတစ်ချောင်းရဲ့ ပုံစံငယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ စူးချန်ခုန်းအတွက် လွယ်ကူပေမယ့် ခက်ခဲတဲ့အပိုင်းကတော့ နတ်ဆိုးအမြုတေကို ထိုထဲမှာ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းဖို့ပါပဲ။

မိစ္ဆာငိုကြွေးဓား၏ ပုံစံအကြမ်းကို ပုံဖော်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ဓားအတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းတစ်ခုထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏တူဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ဓားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုခဲ့သည်။

အမြုတေသည် ခိုင်မာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိကာ ကွဲအက်ခြင်းမရှိဘဲ ထုရိုက်ချက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည် တူ၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များက ၎င်းကို မထိခိုက်စေပါ။

“ချလွမ်း”

သို့သော် တစ်ချက်တည်းဖြင့် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ အမြုတေမှ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ထုံကျင်စေကာ အမြုတေ၏ အတွင်းသား မကောင်းသော အနှစ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ပြီး သူ၏စိတ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

“ဒီနတ်ဆိုးအမြုတေအတွင်းက မကောင်းတဲ့အနှစ်သာရက ခုခံနေတာပဲ။ အဲ့တာက လက်နက်အဖြစ် ပုံသွင်းမခံချင်ဘူး။”

အမြုတေကို သန့်စင်ရန် ခက်ခဲကြောင်း စူးချန်ခုန်း နားလည်သွားသည်။ သူသည် ယခင်က အလားတူ အမြုတေကို အဂ္ဂိရတ်ပညာအတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အန္တရာယ်ကို လျှော့ချရန် ကြယ်ပုံစံရွှေဆေးမီးဖို လိုအပ်ခဲ့သည်။

ပန်းပဲထုလုပ်ခြင်းအတွက်လည်း အလားတူပင်ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးအမြုတေအတွင်းရှိ အန္တရာယ်ရှိသော စွမ်းအားသည် ပန်းပဲထုလုပ်သူအား လွှမ်းမိုးမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်စွမ်းအားနည်းသူများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ အလွယ်တကူ ရူးသွပ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏မျက်လုံးများတွင် သိသာထင်ရှားသော တောက်ပမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ထိုစိန်ခေါ်မှုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းသတ္တိကို လေ့ကျင့်ရန်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင်ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သောအရာဖြစ်လေသည်…