အခန်း (၁၈၄-၁၈၆)

Vol. 19 Ch. 184-186

လောကရဲ့အထွတ်အထိပ်သို့ အပိုင်း (၁၈၄ + ၁၈၅ + ၁၈၆)

သေမျိုးတို့၏ ကမ္ဘာသည်များသောအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းနေလျက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ပြင်သည်လည်း ညအမှောင်ကိုခွင်းလျက် အပြာနုရောင်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲလာသည်။

တိမ်စိုင်တိမ်ခဲတို့သည် ရွှေရောင်နေခြည်နှင့်ထိတွေ့ကာ လိမ္မော်ရောင်၊ ပန်းရောင်များအဖြစ် အရောင်ပြောင်းရင်း အရှေ့အရပ်ကောင်းကင်ထက်ဝယ် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပမာ လှပစွာခြယ်မှုန်းလျက်ရှိသည်။

မြို့ငယ်လေးသည် အိပ်စက်ခြင်းမှ တဖြည်းဖြည်းနိုးထလာသည်။ အချို့သော အိမ်များ၏ခေါင်မိုးများမှ မီးခိုးငွေ့တန်းလေးများက ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာတက်နေကြသည်မှာ နံနက်စာအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည့် နွေးထွေးသောမိသားစုမြင်ကွင်းကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။

လမ်းမများပေါ်တွင်တော့ လူသူအရိပ်အယောင်မမြင်ရသေးဘဲ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်ရှိသည်။

ညဥ့်အခါက ကျခဲ့သောနှင်းမှုန်တို့ကြောင့် စိုစွတ်နေသည့် မြက်ခင်းများနှင့် သစ်ရွက်များပေါ်သို့ နေရောင်ခြည်နုနုကျရောက်သောအခါ ရေစက်ရေပေါက်လေးများသည် စိန်ပွင့်လေးများကဲ့သို့ တလက်လက်တောက်ပနေကြသည်။

လေပြေအေးက တိုက်ခတ်လာသည့်အခါ ပန်းပွင့်တို့၏ သင်းရနံ့နှင့် မြေကြီး၏စိုစွတ်သောရနံ့တို့က ရောယှက်ကာ နံနက်ခင်း၏ လတ်ဆတ်မှုကို ပိုမိုပြည့်စုံစေသည်။

အိပ်တန်းမှနိုးထလာကြသော ငှက်ကလေးများ၏ တေးသီကျူးရင့်သံကလည်း ဤတိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး နေ့သစ်တစ်ခု၏အစကို သက်ဝင်လှုပ်ရှားစေသည်။

မကြာမီပင် တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းမှ ခေါင်းလောင်းသံသဲ့သဲ့က ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ ကြားရသူတိုင်းအား စိတ်နှလုံးအေးချမ်းစေလျက်ရှိသည်။

ဤသို့ဖြင့် မျှော်လင့်ချက်အသစ်များ၊ အခွင့်အလမ်းသစ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသော နေ့သစ်တစ်နေ့သည် တရားဝင်စတင်လာခဲ့လေပြီ။

သေမျိုးများ၏ကမ္ဘာသည်များသောအားဖြင့် ငြိမ်းချမ်းနေလျက်ရှိသည်။ ကျင့်ကြံသူတို့၏မသေမျိုးကမ္ဘာသည်တော့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်ဖြစ်ကာ ကိစ္စကြီးများမဖြစ်ပဲ ထူးထူးဆန်းဆန်း ငြိမ်းချမ်းစွာ နေ့တစ်နေ့အဆုံးသတ်သွားသည်ဆိုသည်မှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

သိပ်မကြာသေးခင်ကပင် ရွှေနဂါးနိုင်ငံ၏ပိုက်နက်အတွင်းမှ ရွမ်းဟွမ်မြို့သည် အတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရကာ မသေမျိူးကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည်သာမက သေမျိုးများ၏ကမ္ဘာတွင်ပင် သတင်းများပြန့်နှံကုန်လေသည်။

ထိုနေ့အပြီး နောက်တစ်ရက်မှာပင် ဖရိုဖရဲဒေသအတွင်းတွင် သေမျိုးမြို့တစ်ခုလုံးအသတ်ခံရသည့်ဖြစ်ရပ်များအပြင် သေမျိုးတန်ခိုးရှင်အဆင့်အင်အားစုဖြစ်သည့် တာအိုဘုရားကျောင်းပျက်စီးခံရသည့် အဖြစ်အပျက်များလည်း သတင်းထွက်လာသည်။

သေမျိုးမြို့တွင် အသက်ရှင်ကျန်သူများစွာရှိပြီး တရားခံ၏မျက်နှာကိုမြင်လိုက်သည့် သူများစွာလည်းရှိကာ ယခုအခါတွင် ဒေသအာဏာပိုင်များသည် အရေးယူရန်ကြိုးစားနေကြသည်။

ထိုအဖြစ်အပျက်အပြီး ခနအကြာတွင်ပင် ချီကလန်တွင်ကပ်ဆိုးစိုက်ပြန်သည်။ တရားခံသည်တော့ ချီကလန်၏သခင်ပင်ဖြစ်ပေ၏။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကိစ္စကြီးများဆက်တိုက်ဖြစ်လာပြီးနောက်တွင် ကိစ္စများက အဆုံးမသတ်သေးချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဒေသခံအာဏာပိုင်များက သေမျိုးမြို့အား လုံးချင်းသတ်ဖြတ်သည့် တရားခံကို ဝိုင်းရံမိသွားကြသည်။

သို့သော် ကိစ္စများက ထိုနေရာတွင်သာ အဆုံးမသတ်သွားချေ။ ဒေသခံအာဏာပိုင်များသည် စစ်သည် ၃၀၀၀ ကိုဦးဆောင်သွားကြပြီး အဆင့် ၅ သေမျိုးတန်ခိုးရှင် ၈ ယောက်ပင်ပါသွားကြ၏။

အားလုံးက ဒေသခံအာဏာပိုင်များအနိုင်ရရှိမည်ဟုထင်ထားကြသည်။ သို့သော် စစ်သည် ၃၀၀၀ အကုန်လုံးသေသွားကြကာ အဆင့် ၅ သေမျိုးတန်ခိုးရှင် ၂ ယောက်လည်း တိုက်ပွဲကျသွားခဲ့သည်။

ကိစ္စများပြီးနောက်၊ ယခုအခါတွင် အဆင့် ၇ သေမျိုးတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သည့် ဒေသခံအရှင်ကိုယ်တိုင် စစ်တပ်ကိုဦးဆောင်၍ တရားခံအားလိုက်ဖမ်းနေလေ၏။

ကျင့်ကြံသူတို့၏ မသေမျိုးလောကသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေလေပြီး အမှန်တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးနေလျက်ရှိသည်။

ယခုလက်ရှိနေ့စွဲသည် သက္ကရာဇ် ၂၀၂၅ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၅ ရက်နေ့ဖြစ်သည်။

အချိန်၏ကြိုးကိုင်မှုအောက်တွင် မကြာခင် ဩဂုတ်လသို့ရောက်တော့မည်ဖြစ်ပြီး ဆောင်းတွင်းသို့ဝင်ရောက်ရန် လအနည်းငယ်သာလိုတော့သည်။

ယခုလက်ရှိအချိန်သည် မနက် ၆ နာရီခွဲခန့်ဖြစ်ကာ အရှေ့ရပ်မှ ဩဇာအာဏာကြီးမားသလို သက်ရှိအပေါင်းတို့အားနွေးထွေးမှုပေးသည့် နေမင်းကြီးက မာနကြီးစွာဖြင့် ဖြေးညှင်းစွာမြင့်တတ်လာသည်။

ချီကလန်၏ အဓိကနန်းဆောင်ကြီးအတွင်းရှိ ကျယ်ဝန်းခမ်းနားလှသော အိပ်ခန်းဆောင်တစ်ခုသည်တော့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်ရှိသည်။

ညကထွန်းညှိထားခဲ့သော နံ့သာပေါင်းတိုင်များ၏ သင်းပျံ့သောရနံ့သဲ့သဲ့သည် အခန်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးကာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းများဖြင့် မွမ်းမံခြယ်သထားသော အခန်း၏ တန်ဖိုးကို ပိုမိုမြင့်တက်စေသည်။

ထိုစဉ် ပြတင်းပေါက်၏ ပိုးသားလိုက်ကာစကိုထိုးဖောက်၍ ရွှေရောင်နေရောင်ခြည်တစ်စင်းသည် အခန်းတွင်းသို့ ဒရာမာဆန်ဆန်ဖြာကျလာသည်။

ထိုနေရောင်ခြည်တန်းသည် အခြားမည်သည့်နေရာကိုမျှ ကျရောက်ခြင်းမရှိဘဲ ကြီးမားလှသော ပိုးသားအိပ်ရာထက်တွင် လဲလျောင်းနေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တိကျစွာကျရောက်လာခဲ့သည်။

ထိုမျက်နှာသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက သေသပ်စွာထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်ချောမောလှပသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော မျက်ခုံးတန်းများ၊ ရှည်လျားကော့ညွတ်နေသော မျက်တောင်များနှင့် ထက်ရှသောနှာတံတို့က သူ့အား မမြင်ဖူးသူပင်လျှင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားစေနိုင်လောက်သည်။

သူ၏မျက်နှာထားသည် အေးစက်တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ထိုအေးစက်မှုနောက်ကွယ်တွင် နတ်ဆိုးတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ကိန်းအောင်းနေသည့်ဟန်ပေါ်နေသည်။

နေရောင်ခြည်၏အနှောင့်အယှက်ကြောင့် သူ၏ရှည်လျားသောမျက်တောင်တို့က တုန်ခါသွားပြီးနောက် မျက်ဝန်းများက ဖြည်းညှင်းစွာပွင့်လာခဲ့သည်။

ထိုမျက်ဝန်းများသည် ပျားရည်ကဲ့သို့ဝါဝင်းပြီး သစ်တောနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ စိမ်းလဲ့နေသော ဟေဇယ်ရောင်မျက်ဝန်းများဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ကြည့်လိုက်သူတိုင်းကို နစ်မွန်းသွားစေနိုင်သည့် နက်ရှိုင်းမှုနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတို့ကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။

ထိုမျက်ဝန်းများပွင့်လာသည့်အခါ အခန်းတစ်ခုလုံး၏ အလှတရားသည် သူ၏အလှတရားအောက်တွင် မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ထျန်ရှင်းလုသည် အိပ်ရာထက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာထထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သဘာဝကျကျ လှပနေပြီး ကျားသစ်တစ်ကောင်နိုးထလာသည့်အလား ကျက်သရေရှိလှသည်။

ပိုးသားစောင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းမှ လျှောကျသွားသောအခါ ကျစ်လျစ်တောင့်တင်းပြီး အချိုးအစားကျလွန်းသော ကြွက်သားများက ပေါ်လွင်လာသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအမာရွတ်တစ်ခုမျှမရှိဘဲ ပြီးပြည့်စုံနေသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟုပင်ထင်ရလောက်သည်။

သူ၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင်တော့ ချီကလန်၏ အလှပဂေးအစေခံမလေးနှစ်ယောက်သည် အဝတ်အစားကင်းမဲ့စွာဖြင့် ခွေခွေလေးအိပ်မောကျနေကြသည်။

သူမတို့၏သွယ်လျသောခန္ဓာကိုယ်လေးများနှင့် ပုလဲလုံးလေးများကဲ့သို့ ဖြူစင်နူးညံ့သော အသားအရေတို့သည် နေရောင်ခြည်အောက်တွင် တလက်လက်တောက်ပနေ၏။

ညက မည်မျှပင်ပန်းခဲ့သည်မသိ၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်ပျော်နေပြီး သူတို့၏မျက်နှာထက်တွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်လေးများထင်ဟပ်နေသည်။

ထျန်ရှင်းလုသည် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို တစ်ချက်မျှသာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်များသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ဟေဇယ်ရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် မည်သူမျှမခန့်မှန်းနိုင်သော အတွေးများက လျင်မြန်စွာဖြတ်ပြေးသွားကြသည်။

လောကကြီးတစ်ခုလုံးက သေမျိုးမြို့အစုလိုက်အပြုံလိုက်အသတ်ခံရမှု၊ တာအိုဘုရားကျောင်းပျက်စီးမှု၊ ဒေသခံအာဏာပိုင်တို့၏ ရှုံးနိမ့်မှုများကြောင့် ပွက်လောရိုက်နေချိန်တွင် သူကတော့ ချီကလန်၏အရှင်သခင်အသစ်အဖြစ် ဤနေရာတွင် လောက၏စည်းစိမ်တို့ကို အေးဆေးစွာခံစားနေသည်။

သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် အိပ်ရာဘေးရှိ ကြေးခွက်ထဲမှ ရေကိုသောက်သုံးလိုက်သည်။

နေ့သစ်တစ်ခုသည် သူ့အတွက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်အသစ်များဖြင့် စတင်လာခဲ့လေပြီ။

ယမန်နေ့ညက ဆက်တိုက်ပွဲကြမ်းခဲ့ကာ မနက် ၄ နာရီမှသူအိပ်စက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမနက်နိုးနိုးခြင်းမာပင် သူ၏သန်မာသောညီလေးက ဆန္ဒပြနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ သွေးမိုးကြိုးဆေဘာခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုပြီးသန်မာအားကောင်းလာသောအခါ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ အထူးဓမ္မတာကလည်း ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့သည်။

ယခင်အချိန်များတုန်းက စိတ်ဖြေပြီးသွားလျှင် ၂ ရက်ခန့်ငြိမ်သွားသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။

အတင်းအောင့်ထားပါကလည်း ယန်စွမ်းအင်လွန်ကဲမှုဖြစ်လာနိုင်ပြီး သူ၏အသက်ပင် အန္တာရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။ ထို့အတွက်ကြောင့် ကိစ္စရှင်းရပေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ထျန်ရှင်းလုက ဤအတိုင်းသာသက်ပျင်းချလိုက်ပြီး အိပ်စက်နေသော အစေခံမလေး ၂ ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်အား အားဖြင့်စောင့်ကတည်း ဆွဲယူလိုက်သည်။

“ဟင်း...” ချက်ချင်းပဲ သူမက ပင်ပန်းနွမ်းနွယ်နေသော မျက်နှာဖြင့် လန့်နိုးလာသည်။ သူမဘာတွေဖြစ်နေမှန်းမသိသေးသည့်အချိန်မှာပင် လွန်ခဲ့သောနာရီပိုင်းကမှ အပျိုစင်ဖြစ်ခဲ့သော သူမ၏အင်္ဂါထဲသို့ အသားချောင်းတစ်ခုက အတင်းကြမ်းတမ်းစွာဝင်ရောက်လာလေသည်။

“အား...” ချောမွေ့စေသည့် အရည်ချွဲများမထွက်လာသေးသောကြောင့် သူမက သာယာမှုအစား နာကျင်မှုကြောင့်သာ အော်ဟစ်လိုက်မိလေသည်။

သူမ၏ဝမ်းဗိုက်ချပ်ချပ်သည်လည်း ဖောင်းကြွလိုက်၊ ပိန်သွားလိုက်ဖြစ်နေ၏။ သိပ်မကြာလိုက်ပင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ သဘာဝအရည်ချွဲများထွက်လာပြီး နာကျင်မှုများကလည်း မျက်လှည့်ဖြင့်ဖျောက်လိုက်သကဲ့သို့ ချက်ချင်းပဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုမခံစားနိုင်သော နာကျင်မှုများအစား သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အောက်နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်မိစေသော သာယာမှုများက တိုးဝင်လာ၏။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ အစေခံမလေးသည် ၄ ကြိမ်မြောက် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်သွားပြီဖြစ်ကာ သတိလစ်မေ့မြောသွားသည်။

ယခုအခါတွင် ဒုတိယမြောက်အစေခံမလေးသည်လည်း နိုးလာပြီဖြစ်ကာ ထျန်ရှင်လု၏ အသုံးတော်ခံဖြစ်နေလေသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲရှိ ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားက တုန်ခါလာ၏။ ထျန်ရှင်းလု ထုတ်ကြည့်စရာပင်မလိုပဲ ထျန်ကလန်က သူ့ကိုဆက်သွယ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သို့သော် သူက ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားအား လျစ်လျှူရှုထားလိုက်လေပြီး သူ၏ကိစ္စကိုသာ အာရုံစိုက်ထားလေ၏။

ကိစ္စပြီးစီးသွားပြီးနောက် ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင်တော့ နံနက် ၇ နာရီသို့ပင် ထိုးလုနီးပါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

စောနက တိုက်ပွဲကြမ်း၏ အငွေ့အသက်များနှင့် ရှုပ်ပွနေခဲ့သော အခန်းကြီးသည် ယခုအခါတွင်တော့ မူလအတိုင်း သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ကြေမွနေသော ပိုးသားအိပ်ရာခင်းများသည် ချောမွေ့စွာနေရာတကျပြန်ဖြစ်နေပြီး၊ လေထဲတွင်ပျံ့လွင့်နေခဲ့သော ကာမရာဂရနံ့တို့သည်လည်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ နံ့သာပေါင်းတိုင်၏ သင်းပျံ့သောရနံ့သဲ့သဲ့ကသာ အစားထိုးနေရာယူထားသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော နံနက်ခင်းလေနုအေးက အခန်းတွင်းလေထုကို လတ်ဆတ်သန့်စင်စေသည်။

အစေခံမလေးနှစ်ယောက်မှာတော့ သူတို့၏ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ကမန်းကတန်းပြန်လည်ဝတ်ဆင်လျက် ထျန်ရှင်းလုကို ကျောခိုင်းကာ တုန်ရီနေသောခြေလှမ်းများဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခြေထောက်များပင်မခိုင်ချင်တော့ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန်တွဲကူရင်း ထျန်ရှင်းလုရှိရာသို့ နောက်တစ်ကြိမ်လှည့်ကြည့်ဖို့ပင် သတ္တိမရှိကြတော့ပေ။

ထျန်ရှင်းလုသည် သူတို့ထွက်သွားသည်ကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အိပ်ရာမှထကာ သူ၏ကျစ်လျစ်ပြီး ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင်လှပသော ခန္ဓာကိုယ်အလှကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

သူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် အခန်းထောင့်ရှိ ကြီးမားသောကျွန်းသစ်ဗီရိုကြီးဆီသို့ လျှောက်သွား၏။

ဗီရိုတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အထဲတွင် တန်ဖိုးကြီးပိုးသားဝတ်ရုံများက သပ်ရပ်စွာချိတ်ဆွဲထားသည်။

သူသည် အတွန့်အဆုတ်မရှိဘဲ ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင်ကို ပန်းထိုးထားသည့် နက်မှောင်သောပိုးသားဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ၏အရပ်သည် ၆ ပေ ၇ လက်ခန့်ရှိပြီး ကျယ်ပြန့်သောပုခုံးရိုးတို့နှင့်အတူ ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ပြီး ခါးပတ်ကို သေသပ်စွာချည်လိုက်သောအခါ သူ၏ မူလကတည်းကပင် ထည်ဝါခန့်ညားသောရုပ်သွင်သည် ပို၍ပင် တောက်ပလာပြီး လောကကိုအုပ်စိုးမည့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ကြောက်ခမန်းလိလိ တန်ခိုးအရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အကယ်၍သူ၏ ဂုဏ်သတင်းသာမဆိုးရွားလွန်းလျှင် ထျန်ရှင်းလုသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောကကြီးရှိ မိန်းမပျိုများအားလုံးနီးပါး၏ အမျိုးသားအိမ်မက်ဖြစ်လောက်ပေမည်။

ထို့နောက်တွင်မှ သူသည် စောနကတုန်ခါသွားခဲ့သော ဆက်သွယ်ရေးကျောက်စိမ်းပြားကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းပြားက အပြားလိုက်ဖြစ်ပြီး ဖုန်းတစ်လုံးလိုပုံသဏ္ဉာန်မျိုးရှိသည်။ ကျောက်စိမ်းပြား၏မျက်နှာပြင်တွင်တော့ တစ်မူထူးခြားသည့် QR ကုဒ်ကဲ့သို့ အမှတ်အသားများအားရေးဆွဲထား၏။

ထိုအမှတ်အသားမှာ ထျန်ရှင်းလု၏ ဖုန်းနံပါတ်ကဲ့သို့သော အရာများဖြစ်လေသည်။ ထျန်ရှင်းလု လွှတ်သွားသောခေါ်ဆိုမှု (Missed call) များအားစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ခေါ်ဆိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ် သူ၏ဖာသာဖခင်ကြီး ထျန်ကလန်၏အရင်မျိုးဆက်မှ အရိပ်နတ်ဆိုးဖြစ်သူ ထျန်ကလန်၏သခင်ကြီး ထျန်ကျန်းမင်ပင်ဖြစ်လေသည်။

ထျန်ရှင်းလုက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူအသင့်ပြင်ထားသော အဖြေများကို ခေါင်းထဲတွင် တစ်ချက်ပြန်နွေးလိုက်ပြီး ပြန်ဆက်သွယ်ရန် သူ၏ရှည်လျားသွယ်လျသော လက်ချောင်းများဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားထဲသို့သူ၏အတွင်းအားစွမ်းအင်အနည်းငယ်ကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပဲ ကျောက်စိမ်းပြားသည် အစိမ်းရောင်အလင်းများဖြင့်တောက်ပလာပြီး ထျန်ရှင်းလု၏ လက်မှထွက်ခွာသွားသည်။

ပြီးနောက်တွင် ဘေးပတ်လည်ကို အစိမ်းအလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေပြီး အခန်းတစ်ခန်းလုံးအား ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

“ဖခမည်းတော် ကျန်းမာပါစေ။” ထျန်ရှင်းလုက လက်သီးလက်ဝါးဆုတ်၍ ခန္ဓာကိုယ်အားအနည်းငယ်ဦးညွတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူ၏ပုံစံမှာ မည်သည့်လေးစားမှုမှရှိမနေပဲ မသက်သာ၍အရိုအသေပေးနေရသည့် ပုံပေါက်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူ၏အရှေ့ ၁၀ ပေအကွာတွင်တော့ ကျောက်စိမ်းပြား၏အကူအညီဖြင့် ထျန်ကျန်းမင်၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

ထျန်ကျန်းမင်သည် ထျန်ရှင်းလုထက်ပင် အရပ်ပိုရှည်ပြီး ၆ ပေ ၁၀ လက်မခန့်ရှိကာ မျက်လုံးသေကြီးတို့ဖြင့် အေးစက်စက်ဖြစ်သည်။

ထျန်ရှင်းလု နှင့် မျက်နှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ဆင်တူပြီး အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်၊ မုတ်ဆိတ်မွှေးခပ်ပါးပါးဖြင့် အသက် ၃၅ အရွယ်လောက်ရှိမည့် ခန့်ညားချောမောသော ဦးလေးကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်လေသည်။

ဦးလေးကြီးသည် ထျန်ရှင်းကဲ့သို့ အနက်ရွှေရောင်ဝတ်ရုံကြီးကိုဝတ်ဆင်ထား၏။ သူတို့ ၂ ယောက်သည် အသက်ငယ်သော ပုံစံ နှင့် အသက်ကြီးသောပုံစံတို့သာကွဲပြားပြီး လုံးဝတူညီနေသည်။

ထျန်ကျန်းမင်၏ မျက်နှာအထက်တွင် မည်သည့်ချစ်ခင်ကြင်နာသည့် အရိပ်အယောင်များ တစိုးတစမှပင်မရှိချေ။

နတ်ဆိုးကျွန်းမှ သူ၏ဇနီးဖြစ်သူ ယွဲ့လွေ့အာနှင့်တိုက်ခိုက်အပြီးတွင် တွေ့ခဲ့ရသော သူ၏အပြုံးနှင့်အကြည်ဓာတ်တို့မှာ ပျောက်ဆုံးနေ၏။

ထျန်ကျန်းမင်က ရွမ်းဟွမ်မြို့တွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအား နည်းနည်းလေးမှပင် ဂရုစိုက်ခြင်းမရှိချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သေမျိုးများသည် သူ့အတွက်တော့ ပုရွဲဆိတ်တစ်ကောင်နှင့်မခြားနားချေ။

သူက ခေါင်းသာညိတ်လိုက်ပြီး လိုရင်းကိုသာ မေးလိုက်သည်။

“အင်း...ချီကလန်မာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...” သူက မျက်နှာသေကြီးဖြင့်သာရှိနေပြီး ထျန်ရှင်းလုအား အေးစက်စက်မျက်လုံးတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။