မသိနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက်
Vol. 5 Ch. 56
"နောက်ဆုံးတော့ ပြင်ဆင် ပြီးပြီ ပေါ့"
လီဟုန် ယူ လာတဲ့ သတင်း ကို ကြား ပြီးနောက် ထန်ထျန်း မချီးမွမ်း ဘဲ မနေ နိုင်ပေ။
ဂိုဏ်းထိပ်ငါးခု ဖလှယ်ခြင်း အစည်းအဝေး တစ်လခွဲ ကျော် ပြီးမှ ချင်းဟိုင် က ပြင်ဆင် ပြီးခဲ့သည်။
ဒီတစ်ကြိမ် မှာ သူ တကယ် ကြိုးစား ခဲ့ပုံရသည်။
ပစ္စည်းကောင်း အစုလိုက် ယူလာ နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေမိ သည်။
ကွင်းလွှာ ပါရမီ နဲ့ ခန္ဓာ အမျိုးမျိုး ရဲ့ စွမ်းရည် အောက် မှာ ထန်ထျန်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု က ဆက်လက် တိုးတက် လာပြီး အုတ်မြစ်ချခြင်း အထွတ်အထိပ် ကို ရောက်ရှိ လာကာ ရွှေအူတိုင် အဆင့် ကို မကြာခင် ထိုးဖောက် နိုင်တော့မည်ပင်။
ဒီ တစ်ကြိမ် မှာ သူက ကုရှောင်းရွှယ် ထက် အနည်းငယ် ဦးဆောင် နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း နှောင်း ပိုင်း အဆင့် ကို ဦးစွာ မထိုးဖောက် စေခဲ့ပေ။
ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကလည်း အကြောင်းအရင်း ရှိ သည်။
ဒီ မိန်းကလေး က ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ကို ရရှိ ပြီးနောက် မကောင်းဆိုးဝါး ပူးကပ် ခံရသလို ဖြစ် နေသည်။ တစ်နေ့လုံး တိုးတိုးတိုးတိုး ပြော နေပြီး ရှန့်ထန်း တာအို ကျောက်စိမ်း ထဲမှာ သူမရဲ့ မိခင် ကို တွေ့မြင် ရတယ်လို့ ဆို သည်။
ရွာငယ် လေးက မိခင် မဟုတ် ဘဲ ဝိညာဉ် အဆင့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သည်။
အားလုံး ကို ခြုံ ပြောရရင် အရမ်း ပုံမှန်မဟုတ် ပေ။ သူမ က အဲဒီထဲ မှာ လုံးဝ နှစ်မြှုပ် နေပြီး ကျင့်ကြံ ချိန် ကိုတောင် အတော်လေး ကဲ့ယူ ထားသည်။
ဒီ အချက် က ထန်ထျန်းကို ဦးဆောင် ဖို့ အခွင့်အရေး ပေး ခဲ့လေ သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒါက ထန်ထျန်းကို မွေးရာပါ ကောင်းကင်သမီးတော် ပါရမီ အပေါ် ပိုပြီး သိချင်စိတ် ပြင်းပြ စေခဲ့သည်။ ကွင်းလွှာ ပါရမီ ထက် အဆင့် တစ်ခု သာ တယ်။ ဒီလောက် ဆန်းကြယ် ဖို့ ဖြစ်နိုင် လား။
ချင်းဟိုင် နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ် ပြီးနောက် ဒီ လျှို့ဝှက်ချက် ကို ဖော်ထုတ် နိုင်လိမ့်မည်။
"သူ ဘယ်တော့ လာ မှာလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးသည်။
လီဟုန် က "ဒီနေ့ နေ့လည် ပါ"
"ဒါပေမဲ့... သူက ဒီတစ်ကြိမ် အရင်းအမြစ် များများ ယူလာ တယ်။ မတော်တဆ ဖြစ်ရပ် တွေ ရှောင်ရှား ဖို့ ကျင်းယွီ ခန်းမ က အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး နဲ့ အတူ လာ တယ်လို့ ပြော ပါတယ်"
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်သည်။ ဒါက ပုံမှန် အခြေအနေ ပင်။
အရောင်းအဝယ် ကို မနှောင့်နှေး စေရင် အဆင်ပြေသည်။
"ကောင်းပြီ၊ သူ့ကို မြန်မြန် လုပ် ဖို့ ပြော လိုက်"
ထန်ထျန်းက ရယ် ပြီး လက် နှစ်ဖက် ကို ပွတ် လိုက်ကာ "ငါ့ရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ် က တရွရွ ဖြစ် နေပြီ"
လီဟုန် မျက်နှာ က ထူးဆန်း နေသည်။ ဒီ အချိန်ကာလ အတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ သခင်လေး က အချိန် ရှိ တိုင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ် ဘဲ ဖြစ် နေတတ် တယ်ဆိုတာကို သူ သိ ခဲ့ရသည်။
အထူးသဖြင့် ပိုက်ဆံ ကိစ္စ မှာ အထူး ပြင်းထန် သည်။
.......
နေ့လည်ခင်း
စောင့် ပြီးနောက် ချင်းဟိုင် နောက်ဆုံး မှာ နောက်ကျ ပြီးမှ ရောက် လာခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း ပျော်ရွှင်စွာ ဝင်ပေါက် နား ကို ကိုယ်တိုင် လာ ပြီး အစီအရင် ကို ဖွင့် လိုက်သည်။
" ဒီတစ်ခါ ငါ မင်းကို အကြာကြီး စောင့်ခဲ့ရ တယ်"
ထန်ထျန်းက ပြုံး သည်။
ချင်းဟိုင် လျင်မြန်စွာ အရိုအသေပေး ပြီး "ဒီတစ်ခါ ပြင်ဆင် တဲ့ ပစ္စည်း တွေ များ လို့ ရက်အနည်းငယ် ကြာ သွားပါတယ်။ သခင်လေးထန် ဗွေ မယူ ဖို့ မျှော်လင့် မိပါတယ်"
ထန်ထျန်း လက်ဝှေ့ယမ်း ကာ "ကိစ္စမရှိ ဘူး။ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပါ ရင် အဆင်ပြေတာပေါ့ "
"ဝင်ခဲ့ ပါ"
ထို့နောက် သူက ချင်းဟိုင် ကို ခြံ ထဲကို ဝင် ဖို့ အချက်ပြ သည်။
ဒါပေမဲ့ သူ မမျှော်လင့် ထားတာက ချင်းဟိုင် အနောက် က လိုက်လာ တဲ့ လူ ကလည်း အတူတူ ဝင်လာ ချင်တာပင်။
ထန်ထျန်း လက်ဆန့်တန်း ပြီး သူ့ကို တားဆီး ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောသည်။ "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နေအိမ် ပါ။ နားလည် ပေးပါ"
"ကျွန်တော် သူနဲ့ပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ် ချင်ပါ မယ်"
ဒီ စကား ကို ကြား တဲ့အခါ အဲဒီ လူ က ချက်ချင်း မျက်လုံး ပြူး လာသည်။
ချင်းဟိုင် က လျင်မြန်စွာ ထန်ထျန်း ဘေးနား ကို ကပ် ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "သခင်လေးထန် သူက ကျွန်တော်တို့ ပင်မခန်းမ ရဲ့ ဘဏ္ဍာထိန်း ထျန်းဖုန်း ပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထက်လူကြီး "
" သူ့ကို လည်း အတူတူ ဝင် ခွင့် ပေး လို့ မရ ဘူးလား"
ထန်ထျန်း စဉ်းစား ပြီးနောက် နောက်ဆုံး မှာ ဝင်ခွင့် ပေး လိုက်သည်။
အရောင်းအဝယ် အကြိမ်ပေါင်း များစွာ လုပ် ခဲ့တာကြောင့် ဒီလောက် မျက်နှာသာ တော့ ပေး နိုင်သေးသည်။
ဒါပေမဲ့ ဝင်လာ ပြီးနောက် သူ မမျှော်လင့် ထားတာက ဒီ တစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ် လုပ်မည့်သူ က ချင်းဟိုင် မဟုတ် ဘဲ ထျန်းဖုန်း ပင်။
ထိုင် ပြီးနောက် ချင်းဟိုင် က ထျန်းဖုန်း အနောက် မှာ ယဉ်ကျေးစွာ ရပ် နေသည်။ ထျန်းဖုန်း ကတော့ ခြံ ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝေ့ဝဲ ကြည့်ပြီး "ခြံ က ကောင်း လိုက်တာ "
"ဒါပေမဲ့ မင်း ရဲ့ ချမ်းသာမှု နဲ့ဆိုရင် ပိုကောင်း တဲ့ နေရာ ကို ရှာ နိုင်မှာ သေချာ တယ်"
ထန်ထျန်း ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။
ဒီ လူ ရဲ့ လေသံ နဲ့ ဟန်ပန် က ဘာလို့ အမြဲတမ်း မောက်မာ နေရတာလဲ။
အရူး လား။
"ငါ တို့ အရောင်းအဝယ် ဆွေးနွေး လိုက်ကြရအောင်"
ထန်ထျန်းရဲ့ သဘောထား ကလည်း မတူတော့ပေ။
ထျန်းဖုန်း က သူ့ရဲ့ ရှည်လျား တဲ့ မုတ်ဆိတ် ကို ပွတ် ရင်း "အရောင်းအဝယ် က သေချာပေါက် ပြဿနာ မရှိပါ ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီနေ့ ငါ ယူ လာတဲ့ ပစ္စည်း တွေကို ဝယ်ယူ နိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့ လား"
ထန်ထျန်း နည်းနည်း စကားမပြော နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဒီ လူ က အရောင်းအဝယ် လုပ်သူ ရဲ့ ပုံစံရော ဟုတ်ရဲ့ လား။
စားပွဲခုံ ကို လက်ညှိုး ထိုး ကာ ထန်ထျန်းက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။ "ငါ ချင်းဟိုင် ကို အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ပြော ပြီးပြီ"
"ငါ့ ရဲ့ ချမ်းသာမှု ကို ဘယ်တော့မှ မေးခွန်းထုတ် ဖို့ မကြိုးစား နဲ့"
"ခင်ဗျား ပစ္စည်း ဘယ်လောက် ပဲ ယူလာ လာ ငါ အကုန်လုံး ဝယ် နိုင်တယ်"
ထျန်းဖုန်း က ရယ်ကာ "တကယ်ပဲ လူငယ် သူရဲကောင်းလေး ပါပဲ"
"ငါ အရင်က မင်းတို့ရဲ့ ချင်းယွဲ့ ဂိုဏ်း က သခင်လေး တုယွမ်ချင်း နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ် တဲ့အခါ သူ့မှာ ဒီလို မောက်မာ တာကို မမြင် ခဲ့ဖူးဘူး"
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ရပ်တန့် လိုက်သည်။
အနောက် တောင် ထိပ်က တုယွမ်ချင်း
ဒီ လူ က ဘာလို့ ဒီလို အချိန် မှာ သူက ရုတ်တရက် ပါလာ ရတာလဲ။
တုယွမ်ချင်း နဲ့ သူ ကြား မှာ ပြိုင်ဆိုင်မှု အနည်းငယ် ရှိ နေခဲ့ သည်။
ဒီ လူ က တကယ် ဘာလုပ် ချင်နေတာလဲ။
"ငါ ထင် တာတော့ ခင်ဗျား အရင်ဆုံး ပစ္စည်း တွေကို ထုတ်ပြ လိုက်တာ ပိုကောင်း တယ်"
ထန်ထျန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောသည်။
ထျန်းဖုန်း က ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့ ပြီး သိုလှောင် လက်စွပ် တစ်ခု ကို ထုတ် ကာ ထန်ထျန်းရဲ့ ရှေ့ မှာ ချ ထားသည်။
ထန်ထျန်း ယူ လိုက်ပြီး ဝိညာဉ် အသိ ကို ထည့် လိုက်ရာ အတွင်းရှိ ရတနာ အားလုံး ချက်ချင်း မြင်ကွင်း မှာ ပေါ်လာ သည်။
ဒီ ရတနာ အစု ရဲ့ အရည်အသွေး က တကယ် ကောင်း သည်။
အဆင့်ရှစ်၊ အဆင့်ကိုး အားလုံး အပြည့်အစုံ ရှိ သည်။
ဒါ့အပြင် အတွင်း မှာ စစ်မှန် တဲ့ နတ်ဘုရား ပစ္စည်း ရှိနေ သည်။
"ပစ္စည်း အကုန်လုံး ပေါင်း လိုက်ရင် ၁၂.၂၇ ထရီလီယံ ကျ တယ်"
"မင်း ဝယ် နိုင်မှာလား"
ထျန်းဖုန်း က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ထန်ထျန်း ပြန်မဖြေ ဘဲ ဝိညာဉ် အသိ ကို ပြန် သိမ်း လိုက်သည်။
ထျန်းဖုန်း ရဲ့ မရှင်းလင်း တဲ့ အကြည့် ကို ကြည့် ပြီး ထန်ထျန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောသည်။ "ဒါပဲ လား"
"ပစ္စည်း အများကြီး ရှိ တယ်လို့ ငါ ထင် နေခဲ့တာ"
ထျန်းဖုန်း ရဲ့ လက် က အနည်းငယ် တန့် သွားပြီး မျက်လုံး မှေး ကာ "မင်း တကယ် ဝယ် နိုင်လား"
ထန်ထျန်းက ရယ် ကာ "သေချာ တာပေါ့။ ပိုက်ဆံ နည်းနည်းလေး ပါ"
"ဒါပေမဲ့..."
သူက ရုတ်တရက် လေသံ ပြောင်း လိုက်ပြီး ချင်းဟိုင် ကို ကြည့် ကာ "ငါ က ရင်းနှီး တဲ့ လူ တွေနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ် ရတာ ပိုကြိုက် တယ်"
"ဒီ အရောင်းအဝယ် ကို ချင်းဟိုင် ကိုပဲ လုပ် စေချင်တယ် "
ချင်းဟိုင် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ လိုက်ပြီး ထျန်းဖုန်း ကတော့ အံ့အားသင့် နေသည်။
"ထန်ထျန်း၊မင်း ငါ့ကို လှည့်စား နေတာ မဟုတ် လား"
"မင်းရဲ့ ချမ်းသာမှု က အဲဒီ သခင်လေး တွေနဲ့ တကယ် ယှဉ် နိုင်လို့လား"
ထန်ထျန်း စိတ်မရှည် တော့ပေ။ "ဒါက ခင်ဗျားနဲ့ မဆိုင် ဘူး"
"ဒီ အရောင်းအဝယ် ကလည်း ခင်ဗျားနဲ့ ဘာမှ မဆိုင် ဘူး"
"ချင်းဟိုင် ကို ငါနဲ့ လာ ဆွေးနွေး စေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ထွက်သွား မလား။ ငါက တခြားသူ ရှာလို့ရ တယ်"
ထန်ထျန်းရဲ့ ငြင်းဆို မရတဲ့ သဘောထား ကို ကြည့် ပြီး ထျန်းဖုန်း မျက်နှာ ပြောင်းလဲ သွားသည်။ အကျိုးစီးပွား တွေကို စဉ်းစား နေပုံရသည်။
ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး မှာ သူက ပြုံးကာ "မင်း ပြော သလိုပဲ။ ငါ က အရောင်းအဝယ် သမား ပဲ။ အရောင်းအဝယ် မလုပ် ဘဲ ဘယ်လို နေ နိုင်မှာလဲ"
"မင်း ဒီလို အပြင်းအထန် တောင်းဆို နေရင် ချင်းဟိုင် နဲ့ လုပ်လိုက်ပါ "
"အစီအရင် ကို ဖွင့် လိုက်ပါ။ ငါ အပြင်မှာ စောင့် နေလိုက်မယ်"
သူက တော်တော် ပြတ်သား သည်။ အကုန်လုံး ကို လုံးဝ စွန့်လွှတ် လိုက်ပြီး အပြင်မှာ စောင့်နေ ဖို့ ရွေးချယ်လိုက် သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ် နေလေလေ ထန်ထျန်း က ထျန်းဖုန်း ဒီနေ့ လာရောက် တာ တကယ် အခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိ တယ်လို့ ပိုပြီး ခံစား ရလေလေပင်။
ထျန်းဖုန်း ခြံဝင်း ကနေ ထွက် သွားတာကို ကြည့် ပြီး ချင်ူဟိုင် က လျင်မြန်စွာ ရှေ့ ကို တိုး လာသည်။
"သခင်လေးထန်၊ တကယ် တောင်းပန် ပါတယ်"
"ဘဏ္ဍာထိန်း ထျန်း က တကယ် လိုက်လာ ချင်တာ။ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းကောင်း မရှိ ခဲ့ဘူး"
"သူ ဒီလို သဘောထား ရှိ မယ်လို့ ကျွန်တော် မမျှော်လင့် ခဲ့ဘူး။ တကယ် တောင်းပန် ပါတယ်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှား ပါ..."
ချင်းဟိုင် က တောင်းပန် စကား အဆက်မပြတ် ပြော သည်။
ထန်ထျန်း လက်ဝှေ့ယမ်း ကာ "သူ ဒီနေ့ လာ တာ မင်းနဲ့ သိပ်မဆိုင် ဘူး"
"သူက သေချာပေါက် ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထား ပြီး လာ တာ"
ချင်းဟိုင် ချက်ချင်း တောင့်တင်း သွားသည်။ ထန်ထျန်း ဘာပြော ချင်တာလဲဆိုတာကို နားမလည် ပေ။
ခဏ စဉ်းစား ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ချင်းဟိုင် ကို မေးသည်။ "တုယွမ်ချင်း နဲ့ မင်းတို့ ကျင်းယွီ ခန်းမ က ဘာဆက်ဆံရေး ရှိ လဲ"
"ထျန်းဖုန်း နဲ့ကရော ဘာဆက်ဆံရေး ရှိ လဲ"
သူက ဒီကိစ္စ က တုယွမ်ချင်း နဲ့ သေချာပေါက် ကင်း နိုင်မှာ မဟုတ် ဘူးလို့ အလိုလို ခံစား ရသည်။
ချင်းဟိုင် မျက်မှောင်ကြုတ် ကာ "သခင်လေးတု က ကျင်းယွီ ခန်းမ ရဲ့ ဖောက်သည်ကြီး အချို့ထဲ က တစ်ဦး ပဲ..."
"ဘဏ္ဍာထိန်း ထျန်း က သူနဲ့ အဆက်အသွယ် အများဆုံး လူ ပေါ့ "
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော် ကြားဖူး တာပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်း က အဲဒီလို အဆင့် ဖောက်သည် တွေနဲ့ ဆက်ဆံ ဖို့ မလုံလောက် သေးဘူး"
ထန်ထျန်း စဉ်းစား ပြီး "ဒီ အရောင်းအဝယ် လုပ် ပြီးရင် မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်း တက် လာမှာလား"
ချင်းဟိုင် က "သေချာ တာပေါ့။ ဒါက တစ်ဆယ် ထရီလီယံ ကျော် တန်ဖိုးရှိ တဲ့ အရောင်းအဝယ် ပဲ။ဘဏ္ဍာထိန်း ထျန်း တောင် အကြိမ် အနည်းငယ်ပဲ ရောင်း ဖူးတာ"
"ကျွန်တော် လုပ် နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း မမီ ရင်တောင် ဒီနေ့လိုတော့ စွမ်းအားမမဲ့ တော့ဘူး"
ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ပြုံး လိုက်သည်။
"ဒါဆို ရပြီ"
"ငါ မင်း ကို ကိစ္စတစ်ခု ကူညီ ခိုင်းချင်တယ်..."