လုချန်းမှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်လား

ရှေးခေတ်မှ လွတ်မြောက်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမသည် စွမ်းအားတစ်ခု၏ တွန်းပို့ခြင်းကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ခံနေရသည်ဟု ယွမ်ချင်းရှု ခံစားမိသည်။ နောက်ကွယ်မှ လူကပင် သူမကို ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအချက်က ယွမ်ချင်းရှု၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

ဤအရာအားလုံးကို မည်သူက အတိအကျ ကြိုးကိုင်နေသနည်း။

ယွမ်ချင်းရှု၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သဖြင့် ယွမ်ရှန်ရှန်က သတိဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

“ဆရာမ....”

သို့သော် ယွမ်ရှန်ရှန် စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ယွမ်ချင်းရှုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ရန်မြို့ထဲမှာ လုချန်းရဲ့ တခြားမိန်းမတွေ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား။”

ချန်ဝမ်ရွန်နှင့် ယွမ်ရှန်ရှန် နှစ်ဦးစလုံး လုချန်းနှင့် ပတ်သက်မှု ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ချင်းရှု၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ လုချန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်သည်။

လုချန်း၏ ဇနီးမယားများနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များအကြောင်း ယွမ်ချင်းရှုက မေးမြန်းလာသောအခါ ယွမ်ရှန်ရှန် ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာမ ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ဆရာမ လုချန်းရဲ့ ဇနီးမယားတွေကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် လုချန်း ပြန်လာတဲ့အခါ ဆရာမနဲ့ သေတဲ့အထိ သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်။”

ထိုဇနီးမယားများ လုချန်းအတွက် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း ယွမ်ရှန်ရှန် ကောင်းကောင်း သိ၏။ လုချန်းသည် ကာမဂုဏ် လိုက်စားသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မိန်းမတစ်ဦးချင်းစီအပေါ်တွင် အလွန် ချစ်ခင်တွယ်တာသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့အား တစ်ခုခု လုပ်ဝံ့ပါက လုချန်းက ထိုသူကို အသေအလဲ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည်။

ယွမ်ရှန်ရှန်၏ စကားများကို ယွမ်ချင်းရှု လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ကာ ရန်မြို့၏ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ချက်ချင်း စူးစမ်း ကြည့်ရှုလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့ ကျင့်စဉ်ကိစ္စများ ဆွေးနွေးနေသည့် အဆောင်အတွင်းသို့ ယွမ်ချင်းရှု ရောက်ရှိသွားသည်။ ထူးဆန်းပြီး အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် ထိုမိန်းမပျိုနှစ်ဦး ချက်ချင်း သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြသည်။

“ဘယ်သူလဲ။”

ထိုမိန်းမပျိုတို့၏ အကြည့်များက အဆောင်ငယ် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ယွမ်ချင်းရှုထံသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ရောက်ရှိနေ၏။

အသစ်ရောက်လာသူ၏ ရုပ်သွင်သည် ယွမ်ရှန်ရှန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသည်ကို မြင်သဖြင့် ယွမ်ချင်းရှု၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ကြသည်။

ဝူကျန်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။

“ဝါစဉ်ကြီးသူက ထျန်းချန်ကမ္ဘာကို ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာရတာလဲ ဆိုတာ ကျွန်မ သိခွင့်ရှိမလား။”

လီချင်ရို့ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“ဝါစဉ်ကြီးသူက မင်းကြီး မရှိတုန်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျွန်မတို့ကို လာတိုက်ခိုက်ချင်တာများလား။”

ဤအချိန်တွင် လီချင်ရို့က သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား အားလုံးကို လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယွမ်ချင်းရှုကို အနိုင်မတိုက်နိုင်မှန်း သိနေသော်လည်း တိုက်ပွဲမဝင်ပဲ အဖမ်းခံရန် သူမ၌ စိတ်ကူးမရှိချေ။

ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့အား ယွမ်ချင်းရှု စကားများများ ပြောမနေတော့ပေ။ သူမ ထိုမိန်းမပျိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အသာအယာ စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ...”

ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့သည်လည်း သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း ရှေးခေတ်မှ လွတ်မြောက်လာသူတစ်ဦးအနေနှင့် ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့တွင် ရှေးခေတ်၌သာ ထူးခြားစွာ ပိုင်ဆိုင်ကြသော အထူးခန္ဓာကိုယ်များ ရှိနေကြောင်း သူမ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပြောနိုင်သည်။

ရှေးခေတ်နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသော လူများစွာကို မည်သူက စုဆောင်းနေပါသနည်း။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က အဘယ်နည်း။

ထျန်းချန်ကမ္ဘာသည် အန္တရာယ်ရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ယွမ်ချင်းရှု တဖြည်းဖြည်း ခံစားလာရသည်။ ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှ ချက်ချင်း ထွက်သွားရန် အတွေးပင် သူမစိတ်ထဲဝင်လာခဲ့၏။

ထို့နောက် ယွမ်ချင်းရှု ဝူကျန်းဝမ်နှင့် လီချင်ရို့တို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ပဲ ရန်ခရိုင် နန်းတော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင်လည်း ရှေးခေတ် ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိသည့် မိန်းမများစွာကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့ပြန်၏။

လုချန်းနှင့် ပတ်သက်သော မိန်းမများအားလုံးတွင် အထူးခန္ဓာကိုယ်များ ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထိုခန္ဓာကိုယ်များသည် ဤခေတ်တွင် သက်ရောက်မှု မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ စွမ်းရည် အပြည့်အဝကို မပြသနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သူတို့အား ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ များစွာ မရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်စေသည်။

သို့သော် လုချန်း၏ ဇနီးမယားများ ယခင်ခေတ်တွင် ရှိမည်ဆိုပါက သူတို့သည် စကြဝဠာထဲတွင် လေးစားမှု ရရှိမည့် ဧကရာဇ်များ သေချာပေါက် ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

ရှေးခေတ် ခန္ဓာကိုယ်များ ဤမျှများပြားစွာ မည်သို့ ရှိနေနိုင်သနည်း။ အဓိက အချက်မှာ ဤမိန်းမများ အားလုံးသည် လုချန်း၏ ဇနီးမယားများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

လုချန်းတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေနိုင်သလား။

လုချန်းက သူ၏ ရှေးခေတ် မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်မရသေးဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် သူသည် ပြန်ရနေပြီ ဖြစ်နိုင်ပြီး ရှေးခေတ်နှင့် ပတ်သက်သော ခန္ဓာကိုယ်များကို တလျှောက်လုံး စုဆောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။ ဤမိန်းမများကို မပြောနိုင်သော ရည်ရွယ်ချက် အချို့အတွက် အသုံးချရန် သူက ရည်ရွယ်နေခြင်းလား။

သို့သော်...

ယွမ်ရှန်ရှန်၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ လုချန်းသည် နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ထျန်းချန်ကမ္ဘာသို့ ဝင်စားလာခဲ့သည်မှာ မကြာသေးသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဤအရာအားလုံးကို စီစဉ်ရန် သူ့တွင် အချိန်များစွာ မရှိသင့်ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းချန်ကမ္ဘာမှ ယာယီ ထွက်ခွာရန် ယွမ်ချင်းရှု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လုချန်း၏ မှတ်ဉာဏ် ပြန်လည် ရရှိလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ သူ တစ်စုံတစ်ခု သိထားခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် သူ့ကို ထပ်မံ ရှာဖွေမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ ယွမ်ချင်းရှု ယွမ်ရှန်ရှန်၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ယွမ်ရှန်ရှန်သည် ချန်ဝမ်ရွန်နှင့်အတူ ယွမ်ချင်းရှုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေဆဲ ဖြစ်၏။

ယွမ်ချင်းရှု ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယွမ်ရှန်ရှန်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာမ ခုနက ဘယ်သွားနေတာလဲ။”

ယွမ်ချင်းရှုက အေးစက်စွာဖြင့်

“စိတ်ချပါ။ ငါ လုချန်းရဲ့ မိန်းမတွေကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ငါက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို အကဲဖြတ်ကြည့်ရုံ သက်သက်ပဲ။”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ယွမ်ချင်းရှုက ချန်ဝမ်ရွန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ အကြည့်ကို ယွမ်ရှန်ရှန်ထံ ပြန်ပို့လိုက်သည်။

“လုချန်း ပြန်လာတဲ့အခါ ငါ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ပြန်သွားပြီလို့ သူ့ကို ပြောလိုက်ပါ။ သူ့မှတ်ဉာဏ် ပြန်ရလာပြီဆိုရင် သူ့ကို လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော် ချက်ချင်း လာခိုင်းပါ။ ဒါမှမဟုတ် နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခု သုံးပြီး ငါ့ကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်။”

သူမ၏ စကားသံများ ဆုံးသွားသည်နှင့် ယွမ်ချင်းရှု လက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင် စိတ်ဝိညာဉ် ကျောက်တုံးများ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကျောက်တုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခရမ်းရောင် စွမ်းအားများက ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းကာ နည်းဗျူဟာ ပုံစံတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ယွမ်ချင်းရှုက သူတို့ကို ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။

“ကပ်ဘေးကြီးက လူအများစုအတွက် အဝေးကြီး လိုသေးတယ် ဆိုပေမဲ့ လုချန်းက အဲ့ဒီလို ဘေးဒုက္ခတစ်ခုကို ရှောင်တိမ်းပြီးသွားပြီ။ သူ့အတွက် အချိန်က သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ နင်က သူနဲ့ အတူရှိနေဖို့ ဇွတ်တောင်းဆိုမှတော့ နင် သူ့ကို မှတ်ဉာဏ် အမြန်ဆုံး ပြန်ရအောင် ကူညီပေးရမယ်။”

“ငါ ထပ်ပြောမယ်။ နင်သာ ဆက်ပြီး အလိုလိုက်နေဦးမယ်ဆိုရင် ဘေးဒုက္ခ မရောက်လာခင်မှာပဲ သူ အဆုံးသတ်သွားမှာ ငါ စိုးရိမ်တယ်။”

“လုချန်းက တစ်ကြိမ် ဝင်စားပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ဝိညာဉ်တောင်မှ အချိန်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို မခံနိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီခေတ်မှာ သူ ဧကရာဇ် မဖြစ်သေးဘူးဆိုတာကို ထည့်တွက်ရမယ်။”

ယွမ်ရှန်ရှန်က

“သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမ။ တပည့် နားလည်ပါပြီ။”

နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ပဲ ယွမ်ချင်းရှု အခန်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယွမ်ချင်းရှု၏ တည်ရှိမှုကို မခံစားရတော့မှသာ ချန်ဝမ်ရွန်က မေးဝံ့တော့သည်။

“ဆရာမကြီးက ဆရာမနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ။”

ချန်ဝမ်ရွန်သည် ယွမ်ရှန်ရှန်နှင့် ယွမ်ချင်းရှုတို့၏ ပတ်သက်မှုကို အလွန် သိချင်နေသည်။ ယွမ်ရှန်ရှန်က ယွမ်ချင်းရှုသည် သူမ ဝါစဉ်ကြီး ဆရာမကြီး ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း ဒီလောက် မရိုးရှင်းဟု ချန်ဝမ်ရွန် ခံစားနေခဲ့ရသည်။

ယွမ်ရှန်ရှန်နှင့် ယွမ်ချင်းရှုကို ဆရာထက် အမေနှင့်သမီး ပို၍ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ ခံစားမိနေသည်။

ဤအကြောင်းကို ချန်ဝမ်ရွန် သိချင်နေ ကြောင်း မြင်သဖြင့် ယွမ်ရှန်ရှန်က သူမကို ဖုံးကွယ်မထားပဲ တိုက်ရိုက် ဖြေလိုက်သည်။

“ငါက သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုပဲ။”

ယွမ်ရှန်ရှန်၏ အဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ဝမ်ရွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယွမ်ချင်းရှုသည် သူမ၏ ဝါစဉ်ကြီး ဆရာမပင် မဟုတ်ပဲ သူ ဆရာမ၏ ပင်မကိုယ် ဖြစ်နေတာလား။ သို့ဆိုလျှင် သူမ သူ့ကို ဆရာမကြီးဟု ခေါ်သင့်သလား အဘွားဟုခေါ်သင့်လား။

ယွမ်ရှန်ရှန်က ဆက်၍ ပြောသည်။

“အခု ငါက သူ့ဆီကနေ လုံးဝ ခွဲထွက်လာခဲ့ပြီ။ ဒီနေ့ကစပြီး သူက သူ ငါက ငါပဲ။ နောက်ပိုင်း သူ့ကို တွေ့ရင် အဘွားလို့ပဲ ခေါ်ပါ။”

ယွမ်ရှန်ရှန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချန်ဝမ်ရွန် ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာမ။”

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ရှန်ရှန်က ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အဲ့ဒီ တပည့်ဆိုး အခု ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး...”

ယွမ်ချင်းရှု လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ နတ်လှေပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသောအခါ လှေပေါ်ရှိ အကြီးအကဲများကို ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ အခု ပြန်လို့ရပြီ။”

ထိုအရာကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့ ဒီအတိုင်း ပြန်ကြ တော့မှာလား။ ယွမ်ရှန်ရှန် ကကိုရော ခေါ်မသွားတော့ဘူးလား။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲတစ်ဦးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“နန်းတော်သခင်။ ဆွမ်ဧကရာဇ်က ထျန်းချန်ကမ္ဘာကနေ ထွက်သွားတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားမိပါတယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ယွမ်ရှန်ရှန်ကို ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ပြန်ခေါ်သွားတာမျိုး ဘာလို့ မလုပ်တာလဲ။”

ယွမ်ချင်းရှုက ထိုအကြီးအကဲကို ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး အေးစက်သော လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ရှင်က ကျွန်မကို ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ လာသင်ပေးနေတာလား။”

ထိုအကြီးအကဲ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး ဒူးထောက်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ နန်းတော်သခင်။ ကျွန်တော်က လုယန်ဟွာကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေအကြောင်း ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ ဆိုတာကိုပဲ စိုးရိမ်လို့ပါ။”

ယွမ်ချင်းရှုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်မမှာ နည်းလမ်း ရှိတယ်။”

ယွမ်ချင်းရှု ထိုသို့ ပြောသည်ကို မြင်သဖြင့် အကြီးအကဲများ မည်သည့်စကားမှ ထပ်မပြောဝံ့ကြတော့ပေ။ ထို့နောက် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်၏ နတ်လှေလည်း ပြန်ခရီးကို စတင်ခဲ့တော့သည်။