ညီအစ်ကို၊ နောက်ဆုံးလေးပွဲ

ချင်းရွှမ်ကျင့်စဉ်...

လူအုပ်ကြီး၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် စတင်ဝင်ရောက်ချိန်က ယွမ်မန်လီက သူ့အား ချင်းရွှမ်ကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ရန် အကြံပေးခဲ့ဖူးသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အကြီးမြတ်ဆုံးကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည့် မြေရေချီစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်နှင့် တစ်သွေးတစ်သားတည်း ဆက်နွယ်နေပြီး အဆင့်သုံးဆင့်ပါရှိသည်။ အဆင့်တစ်ခုစီတိုင်းတွင် သိုင်းသမား၏ ချီစွမ်းအင်ကို ပြောင်းလဲစေကာ စွမ်းအင်ပမာဏကို နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

ချင်းရွှမ်ကျင့်စဉ်ကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်ပြီးမြောက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ချင်းရွှမ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချီစွမ်းအင်ပမာဏသည် နှစ်ဆတိုးလာကာ စွမ်းအားမှာ ထူးကဲပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများထက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

“ဘုန်း...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် လော့ချန်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာပြီး တစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း သူ၏အရှိန်အဟုန်သည် တစ်ဖက်ကမ်းခတ် အားကောင်းလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လေပြင်းမုန်တိုင်းထန်သည့်အလား အရှိန်အဟုန်ကြီးမားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပင် ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ တစ်လက်မချင်း အက်ကွဲလာသည်။

“ချင်းရွှမ်ကျင့်စဉ်ကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်ထိ လေ့ကျင့်ထားရုံမက သိုင်းပညာအဆင့်လည်း သိုင်းနှလုံးပြည့်စုံမှုနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိထားပြီ... ဒီလင်ရှောင်ယွမ်က တကယ်ကို လျှို့ဝှက်နက်နဲတဲ့သူပဲ...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်မှ တစ်ဦးက လင်ရှောင်ယွမ်၏ ထူးကဲသောစွမ်းရည်ကို သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအခါ အဆင့်သုံးနေရာရှိ ရှူးပင်းရိသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

ယခုမှသာ သူမနားလည်လိုက်သည်မှာ ယခင်တိုက်ပွဲတွင် လင်ရှောင်ယွမ်သည် သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်မသုံးခဲ့ချေ။ ဤအချက်က သူမ၏စိတ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားရစေသည်။

“ဒီခြေကန်ချက် တစ်ချက်ကို ငါ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးပြမယ်...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် လော့ချန်ရှေ့တွင် ခြေဆယ်လှမ်းအကွာ၌ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကြယ်ကိုးပွင့်ပါဝင်နေသည့် ခရမ်းရောင်ကျောက်စာတိုင် ပုံရိပ်တစ်ခု လင်ရှောင်ယွမ်၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအခါ လင်ရှောင်ယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးတိမ်လိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသည့်အလား ကြီးမားသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လော့ချန်ဆီသို့ ဝင်ရောက်တိုက်စစ်ဆင်လာသည်။

လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံလှုပ်ခတ်နေသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများကမူ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်သည်။

“ခြေတစ်ချက်ပဲလေ... ကျွန်တော်လက်ခံမယ်...”

“ကောင်းပြီ...”

လင်ရှောင်ယွမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အရှိန်အဟုန်သည် ရုတ်တရက် တင်းကြပ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်မှ ထောင်ထွက်သွားကာ ခြေတစ်ချက် ဖြတ်ကန်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

သာမန်ကြည့်ရှုရုံဖြင့် ထူးခြားမှုမရှိဟုထင်ရသော ထိုခြေတစ်ချက်သည် မရိုးမသား ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့်ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြတ်ထိုးနိုင်သော စစ်ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ကမ္ဘာကြီးကို သုတ်သင်ဖျက်ဆီးလိုသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”

လေထုသည် အလွှာလိုက် ဖြတ်ထိုးခံရပြီး နတ်ဆိုးဝံပုလွေများ အော်ဟစ်သံကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနီးအနားရှိ အပြင်စည်းတပည့်အချို့သည် မျက်နှာများ ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်ကာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လော့ချန်၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် တိုက်ပွဲစိတ်ဓာတ်တစ်ခု မထိန်းနိုင်မရပ်နိုင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အဋ္ဌမချီစွမ်းအင်လှိုင်းဝဲသည် အလိုလို လည်ပတ်လာသည်။

“ဗြီး...”

ဓားသည် အိမ်မှ မထွက်သေးသော်လည်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော ဓားအရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်သွားပြီး လင်ရှောင်ယွမ်၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသည်။

“ဖျတ်... ဖျတ်... ဖျတ်...”

အရှိန်အဟုန်များသာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရုံဖြင့် လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးအလင်းများ လက်ခနဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်ဖြစ်သော အပြင်စည်းတပည့်များသည် သူတို့နှစ်ဦးကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း နှလုံးခုန်သံများ အလိုလို မြန်ဆန်လာကာ ပါးစပ်များ ခြောက်သွေ့လျက် မျက်လုံးများကိုပင် မမှိတ်ရဲဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အခိုက်အတန့်များ လွတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

လူအုပ်ကြီးက သူတို့နှစ်ဦး၏ အထွတ်အထိပ် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကို မျှော်လင့်နေစဉ်မှာပင်။

ရုတ်တရက် ထူးခြားသည့်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

လင်ရှောင်ယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်းတုန်ယင်သွားပြီး တိုက်စစ်ဦးတည်ချက်သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ လော့ချန်နှင့် ဘေးချင်းကပ်ဖြတ်သွားသည်။

“ဘုန်း...”

သိုင်းပြိုင်ကွင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး အနည်းငယ်သာ ပျက်စီးထားသည့် ကွင်းပြင်မှာ တစ်ပေကျော်နက်သော ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်းအက်ကွဲရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအက်ကွဲရာသည် ကွင်းပြင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလိုက်သည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ...”

လူအုပ်ကြီးသည် မမျှော်လင့်ထားသည့်အဖြစ်ကြောင့် အံ့အားသင့်ကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်ကွေးသွားပြီး အိမ်မှ သုံးလက်မခန့် ထုတ်ထားသည့် မီးလျှံဓားကို ပြန်လည်ထည့်သိမ်းကာ လင်ရှောင်ယွမ်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်ရှောင်ယွမ်သည် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ဆင်းသက်လာပြီး ညစ်ညမ်းသောအသက်ရှူသံကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူထုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ခါရမ်းလျက် ဆိုသည်။

“ငါ မင်းကို မတားတော့ဘူး...”

လော့ချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီလျက် ပြောသည်။

“ဆရာတူအစ်ကိုကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လင်ရှောင်ယွမ်က ထိုသို့ ထွက်လုပ်လိုက်ခြင်းမှာ လော့ချန်အား အခက်အခဲတွေ့မည်ကို သိစေပြီး ဆုတ်ခွာရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် လက်ထိန်းထားခြင်းမှာ သူ၏အနေအထားကို ထိခိုက်မသွားစေလိုသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး စေတနာထားပြီး လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။

လင်ရှောင်ယွမ်သည် မတတ်သာသည့်အလား သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။

“မင်းကို ယှဉ်ပြိုင်တာကို စွန့်လွှတ်ဖို့ လုပ်ခိုင်းတာက မဖြစ်နိုင်ဘူးပဲ... မင်း ဒီလိုဆုံးဖြတ်ထားပြီးသားဆိုတော့ ငါ မင်းအတွက် လုပ်ပေးနိုင်တာက တစ်ခုပဲရှိတယ်... ချီဂူးယွမ်ကို မင်းအသက်ချမ်းသာပေးဖို့ ငါ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပေးမယ်...”

စကားဆုံးသည်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်သည် သိုင်းပြိုင်ကွင်းမှ လှည့်ထွက်သွားသည်။

“ကျွန်တော့အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်တဲ့လား...”

လော့ချန်သည် ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချီဂူးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လင်ရှောင်ယွမ်သည် သူ၏နေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ချီဂူးယွမ်၏ အေးစက်သောအကြည့်များက ချက်ချင်း ရောက်လာသည်။

“ဘာလို့ အခုန ဆက်မလုပ်ခဲ့တာလဲ...”

လင်ရှောင်ယွမ်က ပြောသည်။

“သူက ငါ့ရဲ့ ဆရာတူညီငယ်လေ... ငါတို့အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေတာကို ဆရာသမားမြင်သွားမှာကို ငါ မလိုချင်ဘူး...”

ချီဂူးယွမ်သည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ရှောင်ယွမ်... ဒီအကြောင်းက မင်းကို တကယ်ကို အခက်တွေ့စေတာပဲ...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြောသည်။

“သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ရမလား...”

ချီဂူးယွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးခြားသည့်အရောင်တစ်ခု လက်ခနဲဖြတ်သန်းသွားပြီး သူ၏လက်ထဲက လက်စွပ်ကို တစ်ပတ်လှည့်လျက် ပြုံးကာ ဆိုသည်။

“မင်း အခုလို တောင်းဆိုလာတာဆိုတော့ သူက အချိန်ကိုက်သိတတ်ရင် သူ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးလို့ရတာပေါ့...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ကျေးဇူးပဲ...”

“မင်းနဲ့ငါက ညီအစ်ကိုတွေပဲလေ... ဒီလောက်ကိစ္စလေးကို ဘာလို့ တမင်ကျေးဇူးတင်နေရမှာလဲ...”

ချီဂူးယွမ်သည် လင်ရှောင်ယွမ်ကို ထိုင်ရန် အမူအရာပြလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသောအပြုံးများရှိနေသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများထဲမှ အလင်းရောင်သည် အေးစက်လှပြီး နက်ရှိုင်းစွာ အေးစက်နေသည်။

လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ပျက်လျက်ရှိသော ဆွေးနွေးသံများကြားတွင် အဋ္ဌမပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။

နဝမပွဲ...

လော့ချန်သည် ထိပ်သီးအဆင့်ငါးဦးထဲမှ တစ်ဦးကို ထပ်မံမဲကျပြီး ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင့်သုံးနေရာရှိ ရှူးပင်းရိဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီးက လော့ချန်၏ ဤပွဲတွင် မည်သို့သော စွမ်းဆောင်မှုပြမည်ကို မျှော်လင့်နေစဉ်မှာပင် မထင်မှတ်ထားသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

ရှူးပင်းရိသည် လော့ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလဲ... ရှူးပင်းရိက အရှုံးပေးလိုက်တာလား...”

“ဘာဖြစ်တာလဲ... သူလည်း တမင်လုပ်လိုက်တာလား...”

လူအုပ်ကြီးသည် ရှူးပင်းရိကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။

ထိပ်သီးတပည့်ဆယ်ဦးထဲမှ ဒုတိယနှင့် တတိယအဆင့်ရှိသူများက လော့ချန်ကို ဆက်လက်အရှုံးပေးနေကြသည်။

ဒုတိယအဆင့်ရှိ လင်ရှောင်ယွမ်သည် လော့ချန်၏ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးဖြစ်သည့်အတွက် အရှုံးပေးသည်မှာ အကြောင်းပြချက်ရှိသေးသည်။

သို့သော် ရှူးပင်းရိက လော့ချန်ကို အလိုအလျောက် အရှုံးပေးလိုက်ခြင်းကမူ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

ဤထိပ်သီးထူးချွန်သူများသည် တစ်ဦးချင်းစီ မာနကြီးကြပြီး သူတစ်ပါးအောက်တွင် နေလိုစိတ်မရှိကြချေ။

လော့ချန်သည် ရှူးချီဖုန်းကို ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ပြသခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အမှန်တကယ် အားကောင်းသည်ဖြစ်သော်လည်း ရှူးပင်းရိကို ထိတ်လန့်သွားစေရန်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့အပြင် ရှူးပင်းရိသည် မင်းသားတန်းမှ တပည့်မဟုတ်သည့်အတွက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုသည် အဆင့်တစ်ခုအထိသာ ဖြစ်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ဟဲဟဲ... ရှူးပင်းရိလည်း သတိထားမိသွားပုံပဲ... သူမရဲ့ ရေခဲစွမ်းအင်ဝိညာဉ်က လော့ချန်ကို ထိခိုက်စေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“အင်း... လော့ချန်က ရှူးချီဖုန်းကို သတ်လိုက်တဲ့ ဓားအကွက်က အရမ်းမြန်လွန်းပြီး ဓားစွမ်းအင်မိုးကြိုးသံအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ... လော့ချန်က လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တဲ့ ဓားသမားဖြစ်ပြီး ရန်သူရဲ့ အားနည်းချက်ကို တိုက်ခိုက်တတ်တယ်... ရေခဲစွမ်းအင်က သူ့အတွက်ဆိုရင် အလကားပဲ... ရှူးပင်းရိရဲ့ အားသာချက်က ရေခဲစွမ်းအင်နဲ့ ရန်သူကို ထိခိုက်စေနိုင်တာ... ဒီအားသာချက်ပျောက်သွားရင် သူမရဲ့စွမ်းအားက ရှူးချီဖုန်းထက် သိပ်မသာဘူး...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်မှ မျက်စိထက်သော ထိပ်သီးသိုင်းသမားများသည် ရှူးပင်းရိ၏ အရှုံးပေးရသည့် အကြောင်းအမှန်ကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။

တကယ်တမ်းလည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ရှူးချီဖုန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က ရှူးပင်းရိသည် စဉ်းစားနေခဲ့သည်မှာ အကယ်၍ သူမသာ သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင်ရှိနေခဲ့လျှင် ထိုမိုးကြိုးသံကဲ့သို့ လျင်မြန်သော ဓားတစ်ချက်ကို မည်သို့တွန်းလှန်နိုင်မည်နည်း။

နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ သူမအတွက် အလွန်အဆင်မပြေခဲ့ချေ။ အနိုင်ရရန်အခွင့်အလမ်းမှာ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အကောင်းဆုံးအကွက်များကိုပင် ထုတ်သုံးခဲ့လျှင်တောင် အလဟဿဖြစ်နိုင်သည်။

သူမမည်မျှပင် မလိုလားစိတ်ဖြစ်နေပါစေ အရှုံးပေးရုံမှတစ်ပါး နည်းလမ်းမရှိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်ကြီး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စတုတ္ထကွင်းမှာ ချီဂူးယွမ်နဲ့ လင်ရှောင်ယွမ်...”

“ဝုန်း...”

အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး အသံလှိုင်းများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသည်။

ထိပ်သီးတပည့်ဆယ်ဦးထဲမှ ပထမနှင့် ဒုတိယအဆင့်ရှိသူများ နောက်ဆုံးတွင် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံခဲ့ကြပြီ။

လူအုပ်ကြီး၏အမြင်တွင် ဤအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး၏ အဆင့်များသည် အကြမ်းဖျင်း ထင်ရှားလာပြီဖြစ်သည်။

ပထမနေရာသည် ချီဂူးယွမ်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့ထဲမှ တစ်ဦးထံတွင် ပေါ်ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှုံးနိမ့်သူသည် လော့ချန်နှင့် ဒုတိယနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ပထမနေရာရမည်ဟုတော့ မည်သူမျှ မတွေးထင်ခဲ့ကြချေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သုံးဦး၏ စွမ်းအားကွာဟချက်သည် ထင်ရှားနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လင်ရှောင်ယွမ်က အရှုံးပေးခဲ့ခြင်းမှာ ဆရာတူညီအစ်ကိုချင်း ရင်းနှီးမှုကို ထိခိုက်မသွားစေလိုသောကြောင့်ဟု လူအုပ်ကြီးက ယူဆထားသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤတိုက်ပွဲသည် ဤအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီး၏ ပထမနေရာကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

အပြင်စည်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဘုရင်အစစ်အမှန်မှာ မည်သူဖြစ်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ပြင်ပမှလာသော သိုင်းသမားများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အပြင်စည်းတပည့်များကမူ အလွန်တည်ငြိမ်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ချီဂူးယွမ်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့မှာ အသက်စွန့်တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် သေဖော်ရှင်ဘက် အတူတကွ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည့် ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြသည်ကို ကောင်းစွာသိရှိထားကြသည်။

လင်ရှောင်ယွမ်၏ စရိုက်အရ ချီဂူးယွမ်နှင့် ပထမနေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် လုံးဝရှိမည်မဟုတ်ချေ။

တကယ်တမ်းလည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲ...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး အရှုံးပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီဂူးယွမ်က သူ့ကို တားလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

“ရှောင်ယွမ်... ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိုင်းပညာမဖလှယ်တာ တော်တော်ကြာပြီ... အခုမှ ငါ လက်ဖဝါးအကွက်တစ်ခုကို အသစ်လေ့ကျင့်ထားတယ်... ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်မှာ နည်းနည်းဖလှယ်ကြည့်ကြမလား...”