လော့ချန်နှင့် ချီဂူးယွမ်၏ ရင်ဆိုင်တိုက်ပွဲ။ နတ်တံတား။

လော့ချန် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီဂူးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားတစ်ချက်ပြတ်ဖြတ်ရုံမျှဖြင့်ပင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများပင် ခုခံနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်တွင် မည်သည်ကို အားကိုးပြီး ခုခံရဲမည်နည်း။

“ဖူး...”

ဓားအလင်းတန်း တဖျပ်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မီးလျှံဓားသည် သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်၏ ရှေ့ဆုံးအစွန်တွင် ထိမှန်သွားသည်။

သွေးရောင်ဓားစွမ်းအားသည် အလယ်မှ နှစ်ပိုင်းကွဲထွက်သွားပြီး မြေပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာနှစ်ခုကို ထင်ကျန်ရစ်စေသည်။ လော့ချန်ကား ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤအချိန်မှသာ ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးသည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

“ခြေထောက်တစ်ဆယ့်ရှစ်ချက်... လင်ရှောင်ယွမ်ရဲ့ ဒီလှိုင်းဖဝါးစွမ်းရည်က ပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံထားတာတဲ့လား... လူပုံစံနဲ့တောင် မလိုက်အောင် မထင်မှတ်နိုင်စရာပဲ... သူ ဒဏ်ရာမရခဲ့ရင် တစ်ဆယ့်ရှစ်ချက် ဆက်လက်ထပ်ပေါင်းစွမ်းအား ထပ်မံမြှင့်တင်နိုင်ပြီး ချီဂူးယွမ်နဲ့ တကယ်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မယ်...”

ပရိသတ်တစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ပြောဆိုသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ သံသယရှိတယ်။ ချီဂူးယွမ်ဟာ နတ်တံတားအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးသားနော်...”

အခြားတစ်ဦးက ထောက်ပြသည်။

“နတ်တံတား... တကယ်လား... အဲဒါမှန်ရင် လော့ချန်ဟာ ချီဂူးယွမ်ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို မခုခံနိုင်ဘူးမဟုတ်လား...”

တတိယလူက မေးခွန်းထုတ်သည်။

“အဲဒီဓားချက်ဟာ တကယ်တမ်း လင်ရှောင်ယွမ်ကို ရည်ရွယ်ပြီး ဖြတ်ချခဲ့တာပါ။ လင်ရှောင်ယွမ် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပြီဆိုတော့ ချီဂူးယွမ်က သူ့ရဲ့ တကယ့်စွမ်းအားကို မသုံးခဲ့ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်... မဟုတ်ရင် လော့ချန်က ဘယ်လိုမှ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

လူတစ်ဦးက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။

“နောက်ဆုံး သုံးကျော့ပဲ ကျန်တော့တယ်... လော့ချန်နဲ့ ချီဂူးယွမ်ဟာ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... မှန်သလား မမှန်သလား မကြာခင် သိရလိမ့်မယ်...”

ပရိသတ်တစ်ဦးက မျှော်လင့်စွာ ပြောဆိုသည်။

တကယ်တော့ ချီဂူးယွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤအချိန်တွင် ပို၍ အံ့အားသင့်နေသည်။

“ခုခံနိုင်ခဲ့တယ်... မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

လော့ချန်ကို ဘေးကင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ချီဂူးယွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်သည် ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားသည်။ ရတနာဓားကို တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ ပို၍ အစွမ်းထက်လှသော သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ဟည်းမြည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘမ်း...”

ထိုအခါ ထောင့်စွန်းမှ ဧရာမလက်ရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးရောင်ဓားစွမ်းအင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြိုကွဲအောင် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုလက်ရာကို ပြသသူမှာ စတုတ္ထစင်မြင့်၏ ဒိုင်လူကြီး အကြီးအကဲဖြစ်သည်။

“ချီဂူးယွမ်... အနိုင်အရှုံးပြတ်ပြီးပြီ... ရပ်လိုက်တော့...”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောဆိုသည်။

သူသည် မင်းသားတန်းမှ ဖြစ်သော်လည်း ချီဂူးယွမ်ကို သိပ်မနှစ်သက်ပေ။ ထို့အပြင် ချီဂူးယွမ်သည် လူအများရှေ့တွင် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပြင်ပရှိ လင်ရှောင်ယွမ်ကို အကြိမ်များစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ သူ့အပေါ် စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လင်ရှောင်ယွမ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မတော်မတရား ဖြစ်သွားခဲ့လျှင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပျက်စီးရုံသာမက ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲထံတွင်လည်း ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

“မင်း...”

ချီဂူးယွမ်သည် ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း အကြည့်ထဲတွင် ရက်စက်မှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဘာလဲ... မင်းက ငါ့ကိုပါ တိုက်ခိုက်ချင်သေးတာလား...”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဟမ်း...”

ချီဂူးယွမ်၏ အနည်းငယ်ကျန်ရှိနေသော သတိရှိမှုက သူ့ကို တဖြည်းဖြည်း အေးဆေးလာစေသည်။ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစများကို သုတ်လိုက်ပြီး လင်ရှောင်ယွမ်ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်။

“လင်ရှောင်ယွမ်... ဒီနေ့ပြီးရင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ မင်းရပ်တည်နိုင်မယ့်နေရာ မရှိတော့ဘူး... ပြီးတော့ မင်း...”

သူ၏ အကြည့်သည် လော့ချန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုသည်။

“မင်းနဲ့ ငါဟာ ဒီနေ့ မဖြစ်မနေ တိုက်ရမဲ့အတူတူ အချိန်မဖြုန်းတော့ဘူး... တက်လာခဲ့...”

လော့ချန်သည် အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြေးရောက်လာသော ချန်လင်းယူထံသို့ ပြောလိုက်သည်။

“အစ်မကြီး မင်းကို အပ်လိုက်ပြီ...”

ချန်လင်းယူ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ...”

လော့ချန်သည် ချီဂူးယွမ်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“အခုဆို တစ်ခုခုကို အဆုံးသတ်ရမယ့်အချိန်ရောက်ပြီ...”

“အဟွတ်...”

လင်ရှောင်ယွမ်သည် သွေးတစ်ချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းခါပြသည်။

ဒဏ်ရာထပ်မံရရှိထားသဖြင့် လင်ရှောင်ယွမ်သည် ယခုအခါ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ မျက်ဝန်းဖြင့်သာ လော့ချန်ကို သတိပေးနေသည်။

ချန်လင်းယူသည် မျက်ရည်များဖြင့် အသံတုန်ရီစွာ ပြောသည်။

“လော့ချန်... ဆရာတူအစ်ကိုကြီးလင်က မင်းကို တက်မသွားစေချင်ဘူး... ချီဂူးယွမ်က သိပ်ကို အားကောင်းတယ်... မင်းသွားရင် သေဖို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

“စိတ်ချ... ငါ့မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုရှိတယ်...”

လော့ချန်သည် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်၏ ဤမျှ အေးဆေးသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ရှောင်ယွမ်သည် လော့ချန်တွင် လျှို့ဝှက်အကွက်များ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း သိလိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်မှုနှင့်အတူ ဝမ်းနည်းမှုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထူးချွန်သူများ၏ တိုက်ပွဲသည် အားနည်းသူက သန်မာသူကို အနိုင်ယူရန် လွယ်ကူသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ချီဂူးယွမ်သည်လည်း သာမန်ထူးချွန်သူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

လော့ချန်တွင် လျှို့ဝှက်အကွက်များ ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ချီဂူးယွမ်တွင်လည်း မရှိဘဲနေမည်မဟုတ်ပေ။

သူသိထားသည့်အတိုင်း ချီဂူးယွမ်သည် နတ်တံတားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရုံသာမက တာယွဲ့မင်းဆက်၏ လျှို့ဝှက်ခုနစ်သွယ်စွမ်းရည်ကိုလည်း ကျင့်ကြံထားပြီး တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို ခဏတာအတွင်း မြှင့်တင်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦး၏ အဆင့်ကွာဟမှုသည်လည်း မဖြစ်မနေ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အချက်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သူ တားဆီးလိုစိတ်ရှိသော်လည်း အင်အားမရှိသဖြင့် တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

လော့ချန်သည် လင်ရှောင်ယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ သိခဲ့လျှင်လည်း ဂရုမစိုက်မည်မဟုတ်ချေ။ ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်လှမ်းတက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမှတ် ၄ တိုက်ပွဲစင်မြင့်၏ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး ပရိသတ်ထိုင်ခုံများဆီသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်ယွမ်အပါအဝင် လူအားလုံးက ဘာမှ မတုန့်ပြန်သဖြင့် သူလည်း တားဆီးရန် စကားမပြောခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံး သုံးကျော့သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အတွက် လော့ချန်နှင့် ချီဂူးယွမ်တို့၏ ရင်ဆိုင်မှုသည် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် မဖြစ်မနေ ဖြစ်ပေါ်ရမည်ဖြစ်။ ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် တားဆီးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ပရိသတ်ထိုင်ခုံများတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး တောင်ပြိုပင်လယ်လှိုင်းထန်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤတိုက်ပွဲကို မျှော်လင့်စောင့်စားလာသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ပြီး ယခုမှသာ အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်။

လင်ရှောင်ယွမ် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိသွားသဖြင့် ဤအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ၏ ပထမနေရာသည် လော့ချန်နှင့် ချီဂူးယွမ် နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးသာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် အပြင်စည်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းဓားသမားထဲတွင် ပထမဆုံးဖြစ်မည့်သူကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ဤတိုက်ပွဲသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲဖြစ်သည့်အတွက် မထင်မှတ်နိုင်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ၊ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

“သခင်မလေး... လော့ချန် အနိုင်ရမလား...”

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အားမူသည် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း လက်သီးကို ဆုပ်ထားကာ ရင်ဘတ်အနည်းငယ် မြင့်တက်လျက်နှင့် မေးလိုက်သည်။

လော့ချန်၏ တိုက်ပွဲများကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အားမူ၏ စိတ်ထဲတွင် အစပိုင်းက မထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှ အသိအမှတ်ပြုမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပို၍ လေးစားမြတ်နိုးမှုပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“မသိဘူး...”

လော့ယောင်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

“အကယ်၍ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ချီဂူးယွမ်ဟာ မင်းနဲ့ သိပ်မကွာခြားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိထားနိုင်တယ်...”

“ငါနဲ့ သိပ်မကွာခြားဘူးတဲ့လား...”

အားမူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို လော့ချန်မှာ အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိဘူးပေါ့...”

လော့ယောင်သည် စကားမပြောဘဲ တကယ်တမ်းအားဖြင့် လော့ချန်သည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော ချီဂူးယွမ်ကို မည်သို့အနိုင်ယူနိုင်မည်ကို သူမလည်း စဉ်းစားမရနိုင်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ အစဉ်တစိုက် တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ကျင်းမင်သည် ထိုင်နေရာမှ ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ချီဂူးယွမ်၏ စွမ်းအားဖြင့် လော့ချန်သည် သေချာပေါက် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့ရာတွင် ယွမ်မန်လီ ဤနေရာတွင် မရှိသဖြင့် ဤရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကို သူတစ်ဦးတည်း ခံစားကြည့်ရှုရမည်ဖြစ်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော တိုက်ပွဲစင်မြင့်ကြီးထက်တွင် လူရိပ်နှစ်ခုသည် ခြေလှမ်းငါးဆယ်အကွာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို မထီမဲ့မြင်ပြုနိုင်သော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျီစယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“လော့ချန်... ဒီအခိုက်အတန့်ကို ငါ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရတာ ကြာလှပြီ... မင်း သေဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား...”

ထိုအရှိန်အဟုန်၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံသည် တဖတ်ဖတ်လှုပ်ယမ်းနေပြီး သူသည် မီးလျှံဓားကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုရောယှက်ခြင်းမရှိဘဲ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

“မင်း ငါ့ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မယ်လို့ ဒီလောက်ယုံကြည်နေတာလား...”

“ဟား... ဟား...”

ချီဂူးယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“တကယ်ပဲ ‘မသိရင်မကြောက်’ဆိုတဲ့ စကားဟာ မမှားဘူးပဲ... ဒါဆို မင်းရဲ့ ဒီယုံကြည်မှုကို ငါ အရင်ဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်...”

“ဘုန်း...”

စကားပြောနေရင်းမှာပင် ချီဂူးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းသွားပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ခန္ဓာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ သက်တံရောင်စဉ်နတ်တံတားတစ်ခုကဲ့သို့ သူနှင့် သွေးဝံပုလွေသိုင်းဝိညာဉ်အကြားတွင် ဖြတ်သန်းထားသည်။

“အူး...”

သွေးမီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သွေးဝံပုလွေသိုင်းဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်သို့ မာန်ဖီစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ချီဂူးယွမ်၏ အရှိန်အဟုန်သည် ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး မယုံနိုင်စရာ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးများသည် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ လေးမျက်နှာသို့ လှိမ့်ထွက်သွားသည်။

“ဒါက... နတ်တံတား...”

“ချီဂူးယွမ်ဟာ တကယ်ပဲ နတ်တံတားအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးပြီ... ဒါဆို သူ့စွမ်းအားက ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတာ မဆန်းပါဘူး... လင်ရှောင်ယွမ်ရဲ့ ဒီလှိုင်းခြေဖဝါးစွမ်းရည်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့တာပဲ... နတ်တံတားတစ်ခုဖြစ်ပြီဆိုရင် သူဟာ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး တိုက်ပွဲစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်တော့မှာ... သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အောက်မှာ ဘယ်သူက ခုခံနိုင်မှာလဲ...”

“သူ လော့ချန်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတာ မဆန်းပါဘူး... သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ တစ်ဆင့်တည်းမှာ မဟုတ်ဘူး...”

“လော့ချန်ပြီးပြီ... သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်... ဒုတိယဖြစ်နိုင်ခြေဆိုတာ မရှိဘူး...”

ချီဂူးယွမ်သည် သူ၏ စစ်မှန်သောအဆင့်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်နှင့် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး လော့ချန်တွင် အနိုင်ရဖို့ မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးသည်ဟု မည်သူမှ မထင်မြင်ကြတော့ပေ။

“အခုဆို မင်းထင်သေးရဲ့လား... ငါ့ရှေ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်လို့...”

ချီဂူးယွမ်သည် မေးစေ့ကို အနည်းငယ်ပင့်ထားရင်း လော့ချန်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ငေးစိုက်ကြည့်သည်။

ဤ ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲသည် ယခုမှ စတင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် လော့ချန်၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖျက်ဆီးပြီး အဆုံးစွန်သို့ တွန်းပို့ကာ ထို့နောက်မှ သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤသို့ဖြင့်သာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အမုန်းတရားကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။