ခုနစ်သွယ်လျှို့ဝှက်ပညာ။ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲ။

“ဂျိမ်း...”

မိုးကြိုးတစ်ချက် ပေါက်ကွဲလိုက်ပြီး ဓားစွမ်းအင်များ လှုပ်ခတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်ထံမှ ထူးခြားထက်မြက်လှသော ဓားရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး မိုးမြေကြား၌ ပြတ်သားသည့်ဓားရိပ်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုဓားရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး အလျင်အဟုန်နှင့် ထက်မြက်မှုတို့ဖြင့် ဘက်စုံပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။

“ဘမ်း... ဘမ်း... ဘမ်း...”

ထိုမတားဆီးနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်မုန်တိုင်းသည် ဓားရိပ်ဖြင့် ချက်ချင်းဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များသည် မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

“ဖူး...”

ချီဂူးယွမ်သည် ရှောင်ဖယ်ရန် အချိန်မမီလိုက်ဘဲ ဝတ်ရုံစွန်းတစ်ခုကို အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် အနောက်သို့ ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားရသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့လျက်ရှိသည်။

“စီနီယာချီဂူးယွမ်က အောက်လှမ်းကျသွားပြီ။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

“စီနီယာချီဂူးယွမ်က အပြည့်အဝအာရုံစိုက်မထားသေးဘူး။ လော့ချန်ကို စမ်းသပ်ကြည့်နေတာဖြစ်မယ်...”

“ဟုတ်မှာပဲ စီနီယာချီဂူးယွမ်ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် လော့ချန်ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ လက်ဖဝါးပေါ်က အရာလိုပဲ...”

ချီဂူးယွမ်အား ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မင်းသားတန်းမှ တပည့်များသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မယုံကြည်နိုင်စွာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သို့သော် အကယ်စင်စစ် နက်ရှိုင်းစွာ အံ့အားသင့်မှု ခံစားနေရသူမှာ ချီဂူးယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။

“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဆုတ်ခွာမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ချီဂူးယွမ်သည် ရက်စက်သော အကြည့်များဖြင့် မျက်နှာမှ အဆင်ပြေမှုများ ပြိုကွဲလျက် လော့ချန်ကြောင့် ဆုတ်ခွာရသည့်အချက်ကို လက်ခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။

“သေစမ်း...”

လော့ချန်က သူ့အား အနားယူချိန်ပေးရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ခန္ဓာရိပ်သည် တဖြတ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မီးလျှံဓားသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အကွေ့အကောက်ဖြင့် ချီဂူးယွမ်ဆီသို့ ထပ်မံခုတ်လှဲလိုက်ကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ကို သုတ်သင်လိုက်လိုသည်။

“သေချင်နေတာလား...”

ချီဂူးယွမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဓားအရှိန်ကို ပိုမိုထက်မြက်စွာ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ဓားကိုင်ကာ လော့ချန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား ထိုးဖောက်လာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ဓားအလင်းများ လှစ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ထက်မြက်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်များသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး ပိုမိုထက်မြက်လာသည်။ အသက်ရှူချိန်အနည်းငယ်အတွင်း အကွက်နှစ်ဆယ်ခန့်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။

သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ အရိပ်များသာ ဖြတ်လတ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားစွမ်းအင်များသည် ကွင်းပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်သန်းလှုပ်ခတ်ကာ ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာများကို ထင်ကျန်စေသည်။

“ဘုန်း...”

ရုတ်တရက် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလိုက်ပြီး အလယ်ဗဟိုမှ ဧရာမအက်ကွဲရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအက်ကွဲရာသည် နှစ်ဖက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျဲသွားပြီး သိုင်းပြိုင်ကွင်းကို နှစ်ပိုင်းခွဲထွက်တော့မည်နှင့်တူသည်။

“သိုင်းပြိုင်ကွင်းတောင် ကွဲထွက်သွားပြီ...”

အပြင်စည်းမှ တပည့်များသည် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ပွဲကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် ပါးစပ်များ ခြောက်သွေ့လျက် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

မင်းသားတန်းမှ တပည့်များမှာလည်း ကြောက်ရွံ့လျက် လော့ချန်ကို စိန်ခေါ်ရန် သွေးဆူထကြွမှုမျိုး မပြခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဤတိုက်ပွဲကို ကြည့်ရသည့်အခါ ယခင်တိုက်ပွဲများတွင် လော့ချန်သည် သူ၏စွမ်းအား၏ ထက်ဝက်ကိုပင် ထုတ်မပြခဲ့သည်ကို သိသာလှသည်။

“ဓားမုန်တိုင်း...”

“မိုးကြိုးသံ...”

“ဘုန်း...”

နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့လိုက်ပြီး အဆုံးသတ်အကွက်နှစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်ကာ ပေါက်ကွဲသော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် အရပ်လေးမျက်နှာအားလုံးသို့ ဖြာထွက်သွားသည်။

“ဖျတ်...?

အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲထွက်နေသော သိုင်းပြိုင်ကွင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အလယ်မှ နှစ်ပိုင်းကွဲထွက်သွားသည်။

“ဖူး...”

ချီဂူးယွမ်သည် မီတာပေါင်းများစွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ဘယ်ဖက်သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာထဲတွင် ပြန်လည်စီးဆင်းနေသော သွေးစွမ်းအင်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်မှ သွေးတစ်ချက် ထွက်ပန်းလာသည်။

“ဟာ... ချီဂူးယွမ် ဒဏ်ရာရသွားပြီ...”

“ချီဂူးယွမ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ လော့ချန်က တကယ်ပဲ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ပဲလား...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အေးစက်သောလေကို ရှူသွင်းသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများစုသည် အံ့အားသင့်လျက် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

တိုက်ပွဲမစမီက လူတိုင်းက ဤတိုက်ပွဲသည် တစ်ဖက်သတ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားပြီး လော့ချန်သည် သေမည်မှာ သေချာသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် လူတိုင်း၏ အတွေးအမြင်ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ချီဂူးယွမ်ကို တစ်လျှောက်လုံး ဖိအားပေးထိုးစစ်ဆင်နေကာ ယခုမူ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်ပင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်တစ်ဝက်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည်။

ဤလောကတွင် ဤထက်ပို၍ အိပ်မက်ဆန်သော အရာရှိပါသေးသလား။

ချန်လင်းယူ၊ ယွမ်ချီလန်၊ ထူးဖလီးတို့လည်း ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်လျက် လော့ချန်ပြသနေသော စွမ်းအားကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်လျက်ရှိသည်။

သူသည် လော့ချန်အား ချီဂူးယွမ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ဘဲ ချီဂူးယွမ်သာ တစ်ကွက်ထုတ်လိုက်လျှင် လော့ချန်သည် ဖိနှိပ်ဖျက်ဆီးခံရပြီး သေရမည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် အချက်အလက်များသည် သူ၏ထင်မြင်ချက်နှင့် လုံးဝကွဲလွဲနေသည်။

“ရှူး...”

လော့ချန်သည် သိုင်းပြိုင်ကွင်း၏ ညာဖက်တစ်ဝက်ပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

“အင်အားအကုန်ထုတ်သုံးပြီးတာတောင် အနည်းငယ်သာ သာလွန်မှုရှိတယ်။ အဆင့်ကွာဟမှုဆိုတာ တကယ်ပဲ ဖြည့်ဖို့မလွယ်ဘူးပဲ...”

တစ်ဖက်ရှိ ချီဂူးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။

သူ၏အစီအစဉ်မှာ ဤအတိုင်း တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချီဂူးယွမ်ကို ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည့်အခါ ထိုသို့လုပ်ရန်မှာ မလွယ်ကူပုံပေါက်သည်။

“ဂူးယွမ်... ထိန်းထားမနေနဲ့တော့... မြန်မြန်ဆုံးဖြတ်လိုက်...”

အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်များကို သုတ်လိုက်ကာ အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်၊ မင်းရဲ့စွမ်းအားက ငါ့ကိုတောင် အံ့အားသင့်စေတယ်ဆိုတာ ဝန်ခံရမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီသိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်တက်လာတဲ့အချိန်ကစလို့ မင်းရှေ့မှာ တစ်လမ်းတည်းပဲရှိတော့တယ်။ အဲ့ဒါက သေလမ်းပဲ။ မင်းအခုချိန်မှာ တကယ့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ခံစားရတော့မယ်...”

“လုပ်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ စကားများမနေနဲ့...”

လော့ချန်ထံမှ ဓားအရှိန်သည် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကိုပင် တုန်ခါစေသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

“ဟား... ဟား... နောက်ထပ်နည်းနည်းလောက်ကြာရင် မင်းဒီလောက်မာနကြီးနိုင်အုံးမလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့...”

စကားသံမဆုံးမီ ချီဂူးယွမ်သည် လက်ဖြင့် သင်္ကေတတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ဖန်းခနဲအသံဖြင့် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ဒျန်တန်နေရာသို့ ထောက်လိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲတင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း...”

လက်ညှိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တောက်ပလှသော ကြယ်အလင်းနှစ်ခုသည် ချီဂူးယွမ်၏ ခန္ဓာထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချီဂူးယွမ်ထံမှ ချီစွမ်းအင်သည် ဆူပွက်လာသည့်နှယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလှုပ်ရှားလာသည်။

“ဒါက တာယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ တိုက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ပညာပဲ...”

လော့ချန်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူသည် ချီဂူးယွမ်ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ချီစွမ်းအင်လှိုင်းများသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် လော့ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး မာနထောင်လွှားစွာ ပြုံးလိုက်ကာ နတ်ဘုရားသဖွယ် အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်၊ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းလာကတည်းက ဒီလျှို့ဝှက်ပညာကို သုံးဖို့ ငါ့ကို တွန်းအားပေးတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲမှာ မင်းက ပထမဆုံးပဲ။ ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေမှာ သေရတာဆိုတာ မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ...”

“ဓားတံခွန်...”

ခုနစ်သွယ်လျှို့ဝှက်ပညာသည် တိုက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့်အချိန်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် ချီဂူးယွမ်သည် နှောင့်နှေးမနေဘဲ ချက်ချင်းထိုးစစ်ဆင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားတစ်ချက်ထုတ်လိုက်ရာ ချီစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီတာအနည်းငယ်ကျယ်သော ဓားစွမ်းအင်တံခွန်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလိုက်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဖြတ်သန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

“လျှပ်စီးဖြတ်သန်းခြင်း...”

လော့ချန်သည် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

“ဖျတ်... ဖျတ်...”

ထက်မြက်လှသော မိုးကြိုးဓားစွမ်းအင်သည် ဓားစွမ်းအင်တံခွန်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အလျင်အမြန် ဆုံးရှုံးပျက်စီးသွားသည်။

နောက်တစ်ကြိမ်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်ရှိနေရာ နေရာအား ဓားစွမ်းအင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အန္တရာယ်ကို သီသီလေး ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

“ထွက်ပြေးနိုင်မယ်ထင်နေလား...”

ချီဂူးယွမ်သည် ရက်စက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတစ်ချက်ဖြင့် လိုက်လံသတ်ဖြတ်လာသည်။ သူ၏အလျင်သည် ယခင်ထက် နှစ်ဆမှ သုံးဆအထိ မြင့်တက်လာပြီး ဓားတစ်ချက်ကို လော့ချန်၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ထပ်မံခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ချင်း...”

ဓားနှစ်ချောင်း ထိခတ်လိုက်ရာ လော့ချန်သည် ဆက်လက်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း သိုင်းပြိုင်ကွင်းပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ဤသို့ ဆုတ်ခွာနေရသည့် အခြေအနေကို မလိုလားသဖြင့် လော့ချန်သည် ဆုတ်ခွာနေရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဓားတစ်ချက်ကို ဖြောင့်ဖြောင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

“ဖျတ်...”

မိုးကြိုးအသံ ပေါက်ကွဲလိုက်ပြီး ထက်မြက်ဖြောင့်စင်းသော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ကို ပိုင်းဖြတ်မည့် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားသဖွယ်ဖြစ်သည်။

ချီဂူးယွမ်သည် အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး ရှောင်ဖယ်ရန် အစီအစဉ်လုံးဝမရှိဘဲ ဓားတစ်ချက်ကို ထုတ်လှဲလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ဓားစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ချီဂူးယွမ်သည် ခြေလှမ်းတစ်ချက်သာ ရပ်တန့်သွားပြီး ဒဏ်ရာတစ်စက်မျှ မရရှိခဲ့ပေ။

“လော့ချန်ရဲ့ အဆုံးသတ်အကွက်က ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ။ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး...”

“ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ဘူး... ချီဂူးယွမ်က မင်းဆက်ရဲ့ ခုနစ်သွယ်လျှို့ဝှက်ပညာကို သုံးလိုက်တာ။ လျှို့ဝှက်ကြယ်နှစ်ပွင့်ကို ထွန်းလင်းလိုက်တာက သူ့ရဲ့တိုက်စွမ်းအားကို နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။ အခုချိန်မှာ သူ့ရဲ့စွမ်းအားက တကယ့်သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သိုင်းသမားနဲ့ နီးစပ်နေပြီ။ လော့ချန်က ဘာနဲ့ယှဉ်ပြိုင်မှာလဲ...”

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ထက်မြက်သော မျက်လုံးရှိသူများက ချီဂူးယွမ်၏ ယခုအချိန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်မှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်နိုင်ခဲ့သည်။

“ဖန်း...”

ချီဂူးယွမ်သည် လေးမျက်နှာသို့ ဖြာထွက်နေသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်နှယ် ကဲ့ရဲ့စွာ လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“အလဟဿ ရုန်းကန်နေစရာမလိုတော့ဘူး။ ဒီနေ့ မင်းသေပြီသာမှတ်...”

“ဟုတ်လား... မင်းမှာ ဝှက်ဖဲရှိသလို ငါ့မှာလည်း လျှို့ဝှက်ချက်မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား... ကောင်းပြီ ဒီကနေ့တော့ ငါ့ရဲ့တကယ့်စွမ်းအားကို ပြသရမဲ့အချိန်ရောက်ပြီပေါ့...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းသွားပြီး မိုးကြိုးအလင်းတန်းများသဖွယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မူလက သူသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။

ဤသည်မှာ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးအကွက်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအကွက်လည်းဖြစ်သည်။ မသုံးနိုင်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေတွင် သူ့အား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။