ပထမနေရာ၊ လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်

ပထမအုပ်စုပြိုင်ပွဲတွင် နောက်ဆုံးသုံးကျော့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ချင်ယွမ်က ပြိုင်ပွဲဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် ကြေညာလိုက်ရာ နာမည်ခေါ်ခံရသည့် တပည့်များသည် သိုင်းကွင်းပေါ်သို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တက်လာကြပြီး ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သို့ရာတွင် လော့ချန်နှင့် ချီဂူးယွမ်တို့၏ အထွတ်အထိပ်တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လူအများစုမှာ ဤတိုက်ပွဲများကို စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းသွားကြသည်။ လူတိုင်း၏အကြည့်များသည် လော့ချန်ဆီသို့သာ စုစည်းရောက်ရှိနေကြပြီး ယခင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် လော့ချန်နှင့် မသက်ဆိုင်။ ချီဂူးယွမ်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် အပြင်စည်းတပည့်များ၏ ပထမနေရာသည် သူ့အတွက်သာ ရှိတော့သည်။ ယခုအခါ မည်သူမျှ သူနှင့်ယှဉ်ပြိုင်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။

အက်ကွဲစုတ်ပြတ်နေသော တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး လော့ချန်သည် တစ်ဖက်တွင် စောင့်နေသော ဆရာဖြစ်သူ ချန်ရွှမ်နှင့် ပဉ္စမအကြီးအကဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

“လော့ချန်... မင်းက ဒီလောက်ထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်လို့ မထင်ထားဘူး... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို သိမြင်တယ်... နဂါးစွမ်းအားကိုလည်း ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားတယ်... ချီဂူးယွမ်တောင် မင်းကို မယှဉ်နိုင်ဘူး... ထူးချွန်တဲ့အရည်အချင်း... ထူးချွန်တဲ့အရည်အချင်း... ဒီစကားရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို အခုမှ ငါ နားလည်လိုက်ပြီ...”

ပဉ္စမအကြီးအကဲက အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲသည် စိတ်ထဲမှ သက်သာရာရလျက် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ လက်သွားသည်။

လော့ချန်၏ ယနေ့ပြသမှုသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်လွန်းလှသည်။ မဟုတ်ပါ၊ လူတိုင်း၏ ထင်မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသည်ဟူ၍ပင် ဆိုနိုင်သည်။

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိသည့် သံသယကို မေးလိုက်သည်။

“ဆရာ... ချင်းချိုင်အကြီးအကဲနဲ့ ယွမ်မန်လီအစ်မကြီးက ဘယ်လိုဆက်နွယ်နေကြတာလဲ...”

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ဖြေသည်။

“ယွမ်မန်လီရဲ့ဆရာက ချင်းချိုင်အကြီးအကဲရဲ့ တပည့်တစ်ဦးပဲ... မင်းကို ယွမ်မန်လီက ဂိုဏ်းထဲခေါ်ဆောင်လာတာဆိုတော့ သဘောအရ ချင်းချိုင်အကြီးအကဲရဲ့ မျိုးဆက်လေးတစ်ယောက်လို့ ပြောလို့ရတယ်...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုအကြီးအကဲက သူ့အား တွေ့ဆုံလက်ဆောင်ပေးခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်လိုက်သည်။

ပဉ္စမအကြီးအကဲက ရယ်ပြီး ပြောသည်။

“မင့်ဆီက နိုးကြားဆေးလုံးသုံးပုလင်းက အကြီးအကဲအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ မင်းအတွက် သိပ်ကို အသုံးဝင်တယ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံခါးဖွင့်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရမယ်... ဒီဆေးလုံးက မင်းရဲ့စွမ်းအားကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်...”

“ပြီးတော့ အဲဒီတံဆိပ်ပြားလည်း ရှိသေးတယ်... အဲဒါက ချင်းချိုင်အကြီးအကဲရဲ့ သီးသန့်တံဆိပ်ပြားပဲ... အကြီးအကဲက မင်းကို ဒီတံဆိပ်ပေးတာဟာ မင်းကို အလေးထားတယ်ဆိုတာကို ပြတယ်...”

လော့ချန်က ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သူက ယွမ်မန်လီကို အလေးထားတာ ဖြစ်မှာပါ...”

သူသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်။ အရာရာကို အနည်းငယ်ထိလိုက်ရုံဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သူဖြစ်သည်။

သူ၏ ယနေ့ပြသမှုသည် ထူးချွန်လှသည်မှန်သော်လည်း အကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ့အား အထူးအလေးထားရန်အထိ မထိုက်တန်နိုင်ပေ။

ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ယွမ်မန်လီနှင့် သက်ဆိုင်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက လော့ချန်က ဤအဆင့်ထိ တွေးမိလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ရာ ရယ်ပြီး ပြောသည်။

“ဒါက အရေးမကြီးပါဘူး... မင်းက ချီဂူးယွမ်ကို သတ်လိုက်တော့ ကျင်းမင်က ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီတံဆိပ်ပြားရှိရင် အနည်းဆုံး သူ မင်းကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ထိရဲမှာမဟုတ်ဘူး...”

“ဒါပေမဲ့ အခုဆို နန်ကုန်းကျွယ်က ဂိုဏ်းချုပ်နေရာကို ဆက်ခံဖို့ အလားအလာအများဆုံးသူပဲ... မင်းသားတန်းရဲ့ အရှိန်အဟုန်က နေမင်းတက်နေသလို သြဇာကြီးမားတယ်... အထူးသဖြင့် အတွင်းစည်းမှာ တပည့်အများစုက ကျင်းမင်တို့ကို အရင်ဆုံးလိုက်နာကြတယ်... မင်း နောက်ပိုင်းမှာ အတွင်းစည်းတပည့်ဖြစ်လာရင် သတိထားရမယ်...”

လော့ချန်က ရယ်ပြီး ပြောသည်။

“ဒါဆို အတွင်းစည်းမဝင်ခင်ကတည်းက ကျွန်တော်က အနာဂတ်ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရန်စပြီးပြီပဲ...”

ပဉ္စမအကြီးအကဲက ခေါင်းခါပြီး နက်နဲစွာ ပြောသည်။

“ဒါက မသေချာဘူး... ယွမ်မန်လီ ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာရင် ဒီအခြေအနေက ပြောင်းသွားနိုင်တယ်...”

လော့ချန်က အံ့ဩစွာ မေးသည်။

“ယွမ်မန်လီ အစ်မကြီးလား...”

ပဉ္စမအကြီးအကဲက စကားမှားသွားမှန်း သိလိုက်ရာ အကြောင်းအရာကို လွှဲလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့... မင်း လင်ယွမ်ပြတိုက်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်သစ်ကို သိတာလား...”

ထိုအချိန်တွင် အားမူနှင့်အဖွဲ့သည် ဧည့်သည်တော်အခန်းသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ရယ်ပြီး ပြောသည်။

“အနည်းငယ်တော့ ဆက်နွယ်မှုရှိတာပေါ့...”

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက သူ့အား လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ရှေးယခင်ကတည်းက ကြီးပွားနေသူကို လိုက်လံချီးကျူးသူတွေက များပေမဲ့ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့အခါ ကူညီသူကတော့ ရှားပါးတယ်... ဒီလူက အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ဝင်ကူညီပေးခဲ့တာဆိုတော့ မင်းသူ့ကို ကောင်းကောင်းကျေးဇူးတင်ရမယ်...”

“သိပါပြီ...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဧည့်သည်အခန်းထဲမှ သိမ်မွေ့လှပသော မိန်းမပျိုကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းတန်းများ လက်သွားသည်။

ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်လာချိန်တွင် ပြိုင်ပွဲဝင်တပည့်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်ရာ အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မဝင်စားကြတော့ပေ။

ထို့အပြင် ချီဂူးယွမ်အပါအဝင် တစ်ချို့သော တပည့်များ၏ သေဆုံးမှုကြောင့် လူဦးရေလျော့နည်းသွားပြီး ပြိုင်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

မကြာခင်မှာပင် တစ်ဆယ့်တစ်ကျော့မြောက်ပွဲစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်။

ထို့နောက် တစ်ဆယ့်နှစ်ကျော့မြောက်ပွဲစဉ် စတင်သည်။

လော့ချန်ထင်ထားသည့်အတိုင်း သူ၏ပြိုင်ဘက်များသည် အားလုံး အလွယ်တကူ အရှုံးပေးလိုက်ကြသည်။

သိုင်းပြိုင်စင်များပေါ်တွင် တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ တိုက်ပွဲများ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ပထမအုပ်စုပြိုင်ပွဲသည်လည်း နိဂုံးချုပ်သွားသည်။

ချီဂူးယွမ်အပါအဝင် တစ်ချို့သော တပည့်များ သေဆုံးသွားသဖြင့် ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းတွင် နေရာလွတ်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး နောက်ကျန်ရှိသူများဖြင့် ဖြည့်စွမ်းရန် ထပ်မံပြိုင်ပွဲ အရေအတွက် ဆယ့်ဂဏန်းခန့် ထပ်တိုးလုပ်ဆောင်ရသည်။

နေရောင်ခြည်သည် အနောက်ဘက်သို့ စောင်းလာချိန်တွင် ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးပြည့်စုံလာသည်။

ရမှတ်အလိုက် အဆင့်သတ်မှတ်ရာတွင် တစ်ခုတည်းသော ရှုံးပွဲမရှိမှတ်တမ်းကို ထိန်းထားနိုင်သူ လော့ချန်သည် ပထမနေရာရရှိသည်။

ဒုတိယနေရာတွင် ရှူးပင်းရိ၊ တတိယနေရာတွင် ချင်ယန်၊ လင်ရှောင်ယွမ်သည် လက်မောင်းပြတ်ဒဏ်ရာကြောင့် နောက်ဆုံးနှစ်ကျော့ပြိုင်ပွဲကို လွဲချော်ခဲ့ရပြီး စတုတ္ထနေရာသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

ထို့နောက် ယူယွဲ့၊ လင်ချီတုန်း၊ လုချန်၊ ဟန်ဖီးယူ၊ ကူးကျန်တို့ အစဉ်လိုက်ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းဆယ်ဦးစာရင်းတွင် နောက်ဆုံးနေရာမှာ ချန်လင်းယူဖြစ်သည်။

ချီဂူးယွမ်၊ ရှူးချီဖုန်း၊ ထူးရှန်တို့သုံးဦး သေဆုံးသွားသဖြင့် တစ်အုပ်စုတွင် အင်အားအနိမ့်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် ချန်လင်းယူသည် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးထဲသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

အဆင့်သတ်မှတ်မှု ပြီးစီးသွားသည်နှင့်အမျှ အဆင့်စာရင်းကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ နာမည်များသည်လည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် လော့ချန်၏နာမည်သည် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေကာ လူသောင်းချီရှေ့မှောက်တွင် ဂုဏ်တင့်ထည်ဝါလျက်ရှိသည်။

“ဟယ်... အပြင်စည်းရဲ့ ပထမနေရာ...”

“ဒီမြင်းမည်းက တကယ်ကို မည်းပြီး အောင်မြင်တာပဲ... အဆုံးထိ အနိုင်ယူသွားတယ်...”

“ဒီတစ်ကြိမ် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးက တကယ်ကို လှိုင်းထန်နေတာပဲ... လာကြည့်ရတာ တန်တယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ဘယ်သူထင်မှာလဲ... အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာကို အသုံးမကျတဲ့သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာတဲ့ နာမည်မထင်ရှားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်က ရယူသွားမယ်လို့...”

“သူက တစ်ခါတည်း နာမည်ကြီးသွားပြီ...”

အဆင့်သတ်မှတ်မှု ထုတ်ပြန်ကြေညာလိုက်သည့်အခါ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူးဖလီးက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟား... ဟား... ဟား... လော့ချန်... မင်းကတော့ တကယ်ကို ထူးချွန်လွန်းတယ်... ပထမနေရာ ယူမယ်ဆိုပြီး တကယ်ကို ရအောင်ယူသွားတာပဲ...”

လော့ချန်က သက်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အဆင့်စာရင်းကျောက်စိမ်းပြားပေါ်ရှိ သူ၏နာမည်ကို ကြည့်ရင်း အပြင်စည်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ယွမ်မန်လီနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကတိစကားကို သတိရလိုက်သည်။

ယွမ်မန်လီက သူ့အား အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူသည် အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးနေရာကို ရောက်ရှိရုံသာမက ထိပ်ဆုံးတပည့်ဖြစ်လာပြီး စစ်မှန်သော အပြင်စည်းဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“ယွမ်မန်လီအစ်မကြီး ကျင့်ကြံရာက ထွက်လာပြီး ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် ဘယ်လိုမျက်နှာပုံစံဖြစ်မလဲမသိဘူး... ပြီးတော့ အဘိုးနဲ့ ဖခင်ရောပဲ...”

လော့ချန်သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လျက် စိတ်ထဲတွင် တက်ကြွလာသည်။

ချန်လင်းယူသည်လည်း ထိပ်တန်းဆယ်ဦးတပည့်ဖြစ်လာသဖြင့် အလွန်ဝမ်းမြောက်နေသည်။ သူမသည် အဆင့်စာရင်းကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“လော့ချန်... ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာက ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံး ငါးသောင်း၊ နိုးကြားဆေးလုံး ဆယ်လုံးနဲ့ အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခွင့်ရမယ်... ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်တစ်ခုလည်း ပါသေးတယ်... အဲဒါ ဘာများဖြစ်မလဲ မသိဘူး...”

ထူးဖလီးက လျှာကို တစ်ချက်မွှေပြီး ပြောသည်။

“ဆုလာဘ်တွေက ဒီလောက်ထိ ပြည့်စုံတာ... ဒီလျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ကလည်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

လော့ချန်သည် ဤလျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ကို အလွန်မျှော်လင့်ထားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲချင်ယွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးဟာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ... ဆုလာဘ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေကို မင်းတို့ရဲ့ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားမယ်... ကျင့်စဉ်နဲ့ ဆေးလုံးတွေကိုတော့ အပြင်စည်းခန်းမကြီးမှာ သွားထုတ်ယူနိုင်တယ်...”

ထူးဖလီးက စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ... ပထမနေရာမှာ လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ရမယ်လို့ မပြောထားဘူးလား... အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်က ဘာလဲ...”

ချက်ချင်းဆိုသလို လူအားလုံး၏အကြည့်များသည် ချင်ယွမ်ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်ရှိသွားပြီး ဤလျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်သည် မသိမသာ တစ်ချက်တုန်ယင်သွားသည်။

ဤလျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပြည့်စုံလှပြီး ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ထူးကဲသောဆုလာဘ်ဖြစ်သည်။ မူလက ချီဂူးယွမ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ထောင်ချီ သောင်းချီ တွက်ချက်ထားသမျှထဲတွင် ချီဂူးယွမ်သည် လော့ချန်အား ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု မတွက်ချက်ထားခဲ့ပေ။

စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်သည် မျက်နှာအမူအရာကို ပုံမှန်ပြန်လည်ထိန်းညှိကာ ပြောသည်။

“လျှို့ဝှက်ဆုလာဘ်ဆိုတာ ရှိပါတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ပထမနေရာက အတွင်းစည်းမှာရှိတဲ့ ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်မှာ တစ်ကြိမ်ကျင့်ကြံခွင့် ရမယ်...”

“ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်မှာ ကျင့်ကြံခွင့်တဲ့...”

“ဟင်... ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်မှာ ကျင့်ကြံခွင့်ပေးမယ်တဲ့... တကယ်လား...”

ချင်ယွမ်၏စကားထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသည် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

လူအားလုံးသည် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြရာ အံ့အားသင့်သူရှိသလို ထိတ်လန့်သူလည်းရှိသည်။ သို့သော် အများစုမှာ မနာလိုဖြစ်ပြီး မနှစ်သက်သည့်အကြည့်များဖြစ်ကာ အသားစိမ်းကို တွေ့လိုက်သော ဝံပုလွေများကဲ့သို့ မျက်လုံးများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု ထင်ဟပ်နေသည်။