ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ သိုင်းပြိုင်ပွဲ၊ နောက်ကွယ်က တရားခံအစစ်

ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်...

လော့ချန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းတွင် ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်အကြောင်း ဖတ်ဖူးသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

ထိုစဉ်က အကျဉ်းချုပ်မျှသာ ဖတ်ခဲ့ရသည်တွင် ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သည် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသာ သိခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို မသိခဲ့ချေ။

လူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကို ကြည့်ရင်း ဤခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

“ဒီဆုက တကယ်ကို အံ့မခန်းလား...”

လော့ချန်က လှည့်ကာ ချန်လင်းယူအား မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်လေ...”

ချန်လင်းယူ အသိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးခြားသော အလင်းတန်းများ လက်သွားသည်။ သူမသည် အင်မတန်အားကျစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းစလုံးဟာ စွမ်းအားမြှင့်တင်ရာနယ်မြေတွေပေါ်တွင် တည်ထောင်ထားကြတာ... တစ်ဂိုဏ်းချင်းစီမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေရှိပြီး အဲ့ဒီနယ်မြေတွေဟာ ထူးခြားတဲ့စွမ်းအားတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုအတွက် အကျိုးများစွာ ပေးနိုင်တယ်...”

“ဥပမာအားဖြင့် လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ ရောင်စဉ်ခုနှစ်သွယ်စမ်းရေကန်ဟာ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးရုံတင်မကဘူး... အဆင်းသွင်ပြင်ကိုလည်း ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တယ်... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မီးအက်ကွဲတောင်ကြားကတော့ စစ်မှန်တဲ့မြေကမ္ဘာမီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန်မာစေကာ မီးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ရာမှာ စွမ်းအားကို နှစ်ဆတိုးတက်စေတယ်...”

“ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ဟာ ရောင်စဉ်ခုနှစ်သွယ်စမ်းရေကန်နဲ့ မီးအက်ကွဲတောင်ကြားတို့နဲ့ အဆင့်တူတယ်... အဲဒီမှာ လေ့ကျင့်ရင် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးပြီး လူကို အသစ်ပြန်လည်မွေးဖွားစေနိုင်တယ်... သာမန်အတွင်းစည်းတပည့်တွေတောင် ဝင်ရောက်ခွင့်မရဘူး... အပြင်စည်းတပည့်တွေအတွက် ဆုအဖြစ်ပေးတာဆိုလို့ ဒါဟာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ...”

ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးပြီး လူကို အသစ်ပြန်လည်မွေးဖွားစေနိုင်သည်တဲ့လား။

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။

သူသည် စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ထားရာ ၎င်း၏ အင်အားသည် ပေါင်တစ်သိန်းရှစ်သောင်းကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤအင်အားသည် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

သို့ရာတွင် ဤအင်အားကြီးမားမှု၏ အားနည်းချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ သန်မာမှုသည် ထိုအင်အားကို လိုက်မမီနိုင်ခြင်းပင်။ အင်အားအပြည့်အသုံးပြုလိုက်တိုင်း ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝန်ပိပြီး မထိန်းနိုင်သလို ခံစားရသည်။

ဤသည်မှာ သူစစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို အသုံးမပြုလိုသည့် အကြောင်းအများစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးပြီး အသစ်ပြန်လည်မွေးဖွားစေနိုင်သည်ဆိုလျှင် သူ့အတွက် အလွန်သင့်လျော်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ သန်မာမှုသည် အင်အားနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်လာပါက သူ၏ စွမ်းအားသည် နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ဆင့် တက်လှမ်းနိုင်မည်မှာ ကျိန်းသေပေါက်ပင်။

“ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ...”

ချန်လင်းယူ၏ မျက်ဝန်းများ လှည့်ပတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမသည် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလျှို့ဝှက်ဆုဟာ ချီဂူးယွမ်အတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားတာဖြစ်မယ်ထင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲဒီအခွင့်အရေးကို လုယူလိုက်တာပဲ...”

“ချီဂူးယွမ်လား...”

လော့ချန် ခဏတောင့်တင်းသွားပြီး မကြာမီ အဓိကအချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။

သူမပေါ်ပေါက်လာပါက ချီဂူးယွမ်သည် ဤအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ၏ ပထမဆုကို သေချာပေါက် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မမှားပါက ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့်သည် ကျင်းမင်က စီစဉ်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ချီဂူးယွမ်အား သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းအောင် ကူညီရန်ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီအရာအားလုံးဟာ ငါ့အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေ သလိုပဲပေါ့...”

လော့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲချင်ယွမ်က ထပ်မံကြေညာလိုက်သည်။

“လူထုအားလုံး... ယခုအချိန်မှာတော့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲဟာ ဒီမှာပဲ ပြီးဆုံးပါပြီ... စားသောက်ဆောင်မှာ ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု စီစဉ်ထားပါတယ်... အားလုံးကို တက်ရောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...”

“ဒါ့အပြင် အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးအနေနှင့် သေချာပြင်ဆင်ထားကြပါ... နှစ်သစ်ကူးပြီးနောက် ဒုတိယလ နှစ်ရက်နေ့မှာ ကျင်းယူးတောင်ထိပ်ကို အတူတကွ သွားရောက်ရမှာပါ...”

“......”

ချင်ယွမ်၏ စကားသံပြီးဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ဆူညံစွာ ဆွေးနွေးသံများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

“ကျင်းယူးတောင်ထိပ်ကို သွားရမယ်တဲ့... အိုး... သုံးနှစ်တစ်ကြိမ်ကျင်းပတဲ့ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲရက် နီးလာပြီပဲ...”

“အဲဒီအခါမှာ ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးစီ စုဝေးကြမှာပါ... အဲဒါမှ တကယ့်ထိပ်သီးတိုက်ပွဲအစစ်ပဲ...”

“ဒီအကြိမ် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက ထူးချွန်တဲ့ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်မရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးနေရာပဲ ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ... အခု လော့ချန်ဆိုတဲ့ ထူးခြားသူပေါ်လာတော့ စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်လာပြီ...”

“ဟုတ်တယ်... လော့ချန်က နဂါးစွမ်းအားကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ထားရုံတင်မကဘူး... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကိုပါ သိမြင်နားလည်ထားတယ်... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ လော့ရှာဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းထူးချွန်သူတွေကို မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဟဲဟဲ... အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာတဲ့သူကို အပြင်စည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ကြီးအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်တာကိုက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက် မျက်နှာပျက်စရာပဲ...”

ထိုင်နေသူများမှာ နယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များ၊ သူရဲကောင်းများဖြစ်ကြရာ၊ ဒုတိယလ နှစ်ရက်နေ့သည် မည်သည့်နေ့ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။

ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ သိုင်းပြိုင်ပွဲ...

လူတို့၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားရသောအခါ လော့ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ မသိမသာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ဆွန်ချွမ်ဝူသည် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဒုတိယလ နှစ်ရက်နေ့တွင် ကျင်းယူးတောင်ထိပ်သို့ သွားရောက်မည်မှာ သေချာသည်။

“ဟဲဟဲ... ဆွန်ချွမ်ဝူ... ဆွန်ချွမ်ဝူ... တကယ်ကို မျှော်လင့်စရာပဲ...”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်စက်ရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ချန်လင်းယူ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

ယခုတင် တစ်ခဏအတွင်း သူမသည် အသက်ရှုမဝစေနိုင်သော အေးစက်လှသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီမို့ လူအုပ်ကြီးသည် ထလှုပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လော့ချန် ထရပ်လိုက်စဉ် လူအုပ်စု တစ်စုက သူ့ထံ ဝိုင်းအုံလာသည်။

“လော့လူငယ်လေး... ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ကြီးဖြစ်လာတာဟာ တကယ့်လူငယ်သူရဲကောင်းပဲ... ကျွန်တော်က လင်ကျန်းမြို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ ဒုတိယအကြီးအကဲပါ... ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကျန်းမိသားစုရဲ့ နာမည်တံဆိပ်ပြားပါ... လော့လူငယ်လေး လင်ကျန်းမြို့ကို ရောက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုမှာ ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

“လော့သခင်လေးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... သခင်လေး မင်းဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ရောက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ ကျင်းမိသားစုမှာ လာရောက်ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...”

“လော့လူငယ်လေး... ကောင်းလိုက်တဲ့ ကျင့်စဉ်ပဲ... ကျွန်တော်က ကျင်းဖုန်းလှံတပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှူးရှန်ဟိုင်ပါ... ကျွန်တော်တို့ လှံတပ်မှာ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လာရောက်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား... ဆုလာဘ်ကတော့ ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်...”

လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့၏ နာမည်များကို ဖော်ပြပြီး လော့ချန်ထံ နာမည်တံဆိပ်ပြားများ ပေးအပ်ကာ သူ့ကို ရင်းနှီးရန် သို့မဟုတ် ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ဖိတ်ကြားလိုကြသည်။

လော့ချန်သည် လူအုပ်ထဲတွင် ကြယ်များဝိုင်းထားသည့် လမင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ဆရာဖြစ်သူက နာမည်ဂုဏ်သတင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများအကြောင်း ပြောဖူးသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

သို့သော် သူသတိပြုမိသည်မှာ သူ့ထံ နာမည်တံဆိပ်ပြားပေးအပ်သူများမှာ အလယ်အလတ်နှင့် သေးငယ်သော အင်အားစုများသာဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်းမိသားစုများ၊ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများကမူ အခြားထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ဦးထံ ဝိုင်းအုံလျက်ရှိသည်။

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် နားလည်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ၎င်းမှာ သူ အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ် နိုးကြားထားသည့် အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

လူတို့၏ အတွေးမှာ လော့ချန်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်သန်မာသည်ကို သိထားသော်လည်း သူ၏ အနာဂတ်အလားအလာကို မျှော်မှန်းမထားကြချေ။

အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသူဖြစ်ရာ သူ၏ အလားအလာသည် တစ်နေ့တွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အခြားထိပ်တန်းတပည့်များနှင့်ပင် သာမန်တပည့်များကပင် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် လော့ချန်သည် အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်ကို ရန်စထားသဖြင့် သူ၏ အသက်ရှင်နိုင်မှုမှာပင် မရေရာချေ။

ထိုသို့ဖြစ်နေသဖြင့် အခြားထိပ်တန်းတပည့်များကို စောစီးစွာ ရင်းနှီးထားခြင်းသည် ၎င်းတို့ အင်အားကြီးထွားလာသောအခါ မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို လော့ချန်က ဂရုမစိုက်ချေ။ သူသည် နာမည်တံဆိပ်ပြားများကို လက်ခံလိုက်ပြီး လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးပေးကြတာပဲ... အခွင့်အရေးရရင် ကျွန်တော် သေချာပေါက် လာရောက်လည်ပတ်ပါမယ်...”

ထိုအခါ သေးသွယ်သော ပုံရိပ်တစ်ခု လူအုပ်ထဲမှ ညှစ်ဝင်လာသည်။

“အားမူ...”

လော့ချန်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုသူကို မှတ်မိလိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အမျိုးသမီးကို မတွေ့ရချေ။ သူက မေးလိုက်သည်။

“မင်းသခင်မလေးက ဘယ်မှာလဲ...”

အားမူ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် ယခင်ကဲ့သို့ မာန်ဖီမှုမျိုး မရှိတော့ဘဲ သူမသည် ယဉ်ကျေးစွာ အရိုအသေပြုပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့သခင်လေး... သခင်မလေးက လင်ကျန်းမြို့ကို အရင်ပြန်သွားပါပြီး... သူက ကျွန်မကို မှာထားခဲ့တယ်... လော့သခင်လေး အချိန်ရရင် လင်ကျန်းမြို့မှာရှိတဲ့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို လာရောက်ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်တဲ့...”

“သူမပြန်သွားပြီလား...”

လော့ချန် မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။

“အိုး... ဒါနဲ့ ဒါက သခင်မလေးက ကျွန်မကို သခင်လေးထံ ပေးအပ်ဖို့ မှာထားခဲ့တဲ့ပစ္စည်းပါ... သခင်လေး... အားမူ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”

အားမူသည် ပိုးထည်အိတ်တစ်လုံးကို လော့ချန်ထံ ပေးအပ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိုင်းအုံနေသည့် လူအုပ်ကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မတတ်နိုင်သည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အကျိုးမပြုဘဲ ဒုက္ခများသာ ယူဆောင်လာတတ်သည်။

နေဝင်ချိန်ရောက်မှသာ လော့ချန်သည် လူအုပ်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာပြီး ချန်လင်းယူ အစရှိသူများနှင့်အတူ သိုင်းပြိုင်ကွင်းမှ ထွက်ခွာလာသည်။

“ဟားဟား... လော့ချန်... ဒီနေ့ ငါတို့ သေချာပေါက် ဂုဏ်ပြုပွဲလုပ်ရမယ်...”

လော့ချန်သည် ထိပ်တန်းတပည့်ကြီးရာထူးကို ရယူလိုက်နိုင်သည့်အတွက် ထူးဖလီးသည် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာ ခံစားရပြီး သူ၏ စကားသံသည် ပုံမှန်ထက် သုံးဆခန့် မြင့်တက်သွားသည်။

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး အားမူထားခဲ့သည့် ပိုးထည်အိတ်ကို သတိရလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ထုတ်ယူဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာသည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

ထိုနောက်တစ်ခဏတွင်...

ဝမ်း...

ထူးခြားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တစ်ခု လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်၏ လက်ထဲရှိ ပိုးထည်စာရွက်သည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲကာ လေနှင့်အတူ လွင့်ပျံသွားသည်။

“လော့ချန်... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ...”

ထူးဖလီးအပါအဝင် အခြားသူများလည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး...”

လော့ချန်က ခေါင်းခါပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့မှာ လုပ်စရာတစ်ခုရှိလို့... အရင်ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်...”

လှည့်ထွက်သွားရင်း လော့ချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်လှသော ရေခဲတမျှ ဖြစ်သွားသည်။

ပိုးထည်စာရွက်ပေါ်တွင် စာသားအနည်းငယ်သာရှိသည်။

‘မှောင်ခိုဈေးကွက်မှာ မင်းရဲ့အသက်ကို ယူဖို့ ဆုငွေထုတ်ထားတဲ့သူက လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းအကြီးအကဲ ဆွန်ယင်ယန်ပဲ…’