ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်၊ စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်

တောအုပ်ထဲမှ တောင်လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရင်း လော့ချန်သည် ရင်ထဲတွင် တောက်လောင်နေသော ဒေါသမီးလျှံများကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဘေးနားရှိ ဧရာမကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးခွဲလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ကျောက်တုံးက ချက်ချင်းကွဲကြေသွားပြီး အနီးအနားရှိ ငှက်များ ထိတ်လန့်တကြား ပျံထွက်သွားကြသည်။

“ဆွန်ယင်ယန်... မင်းကတော့ သေဖို့ပဲ ရှာနေတာပဲ...”

လော့ချန်က ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

ဆွန်ယင်ယန်သည် သူ၏ဖခင်ကို ထောင်ချောက်ဆင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ဖခင်ဖြစ်သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်အင်အားမဲ့သူအဖြစ် သက်ဆင်းခဲ့ရပြီး တစ်သက်လုံး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။ ဤအကြွေးဟောင်းကိုပင် လော့ချန်က ဆွန်ယင်ယန်ထံမှ တောင်းမယူရသေးပေ။ သို့သော် ထိုသူက သူ့အသက်ကို ယူရန် ဆုကြေးထုတ်ထားသည်ဟူသော သတင်းကို ကြားလိုက်ရပြန်သည်။

“ဟုတ်လား... ငါ့စွမ်းအားတွေ တိုးတက်မလာခဲ့ရင် လင်ကျန်းမြို့မှာ မင်းရဲ့ အဆိပ်မြားတွေကို ငါ မခံရဘဲ နေမှာမဟုတ်ဘူး...”

လော့ချန်က ဒေါသအမျက်ထွက်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အင်း... ဆွန်ယင်ယန်... မင်းကို ငါ မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်နေမယ်... တစ်နေ့ကျရင် မင်းကို ငါ့အဖေရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး အမှားဝန်ခံခိုင်းမယ်... မင်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်မယ်... မင်းမိသားစုကိုလည်း အသက်ရှင်ခွင့်မပေးဘူး... ဒီတစ်ခေါက် ဂိုဏ်းဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ မင်းရဲ့ တန်ဖိုးထားတဲ့သားကို ငါ အရင်သတ်ပစ်မယ်...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိမိသားစု၏ နတ်သားဖြစ်သူပြီးလျှင် ဆွန်ယင်ယန်နှင့် သူ၏သားသည် လော့ချန်အလိုရှိဆုံး သတ်ဖြတ်ရမည့်သူများဖြစ်သည်။

ရင်ဘတ်ထဲမှ လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ရင်း လော့ချန်သည် မျက်ဝန်းထဲမှ အလင်းတန်းများကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်ကျော်ရမယ်...”

သူက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

လော့ချန်ကျင့်ကြံနေသော သိုင်းပညာများသည် ပိတ်ဆို့အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် တစ်ရက်နှစ်ရက်ဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ သို့ရာတွင် စွမ်းအားအဆင့်သည် အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို မြှင့်တင်နိုင်မှသာ စွမ်းအင်အားလုံး တစ်ဆင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လော့ချန်သည် အရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားပြီး စွမ်းအားအဆင့်ကို အာရုံစိုက်တက်လှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးနှင့်တောင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“အရင်ဆုံး ဆုလာဘ်တွေကို သွားထုတ်လိုက်မယ်...”

လော့ချန်က ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အပြင်စည်းခန်းမကြီးဆီသို့ ခြေလှမ်းများကို အလျင်စလို လှမ်းလိုက်သည်။

“စီနီယာလော့ချန်...”

“စီနီယာလော့ချန်ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်...”

အပြင်စည်းခန်းမကြီးထဲတွင် လူသူများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လော့ချန်ကို မြင်သည့်အခါ အနီးအနားရှိ အပြင်စည်းတပည့်များက အလျင်အမြန် ဂါရဝပြုကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးစားမှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

မင်းသားတန်းမှ တပည့်များကမူ ခေါင်းငုံ့ထားရင်း အသက်ရှူသံပင် မထွက်ရဲကြချေ။

လော့ချန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်စည်းခန်းမကြီးသို့ ရောက်လာခဲ့စဉ်က ခံစားရခဲ့သော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် အထင်အမြင်သေးမှုများကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခုက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤသည်ကား အင်အားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။ အင်အား သာမန်ထက် သာလွန်နေသမျှ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားစေကာမူ လူအများက လေးစားမှုဖြင့် မော့ကြည့်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ အထောက်အထားတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြုပြီး နိုးကြားဆေးလုံးဆယ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မှော်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး လော့ချန်သည် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းထဲတွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေရင်း ချင်းချိုင်အကြီးအကဲထံမှ လက်ဆောင်ရထားသော နိုးကြားဆေးလုံးသုံးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပုလင်းတစ်လုံးလျှင် နိုးကြားဆေးလုံးနှစ်ဆယ့်လေးလုံးပါဝင်ပြီး ဆုလာဘ်အဖြစ် ရထားသော ဆယ်လုံးကို ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင် စုစုပေါင်း ရှစ်ဆယ့်နှစ်လုံးရှိသည်။

“ရှစ်ဆယ့်နှစ်လုံးဆိုတဲ့ နိုးကြားဆေးလုံးတွေနဲ့ဆို ငါ့ကို ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပဲ... ဒါမှမဟုတ် အဲ့ထက်တောင် တက်နိုင်လောက်တယ်...”

လော့ချန်က မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်သည် ပထမအဆင့်တွင် စွမ်းအင်အိမ်ကို ဖွင့်လှစ်ရန် လေ့ကျင့်ခြင်း၊ ဒုတိယအဆင့်တွင် နှလုံးသွေးကြောတံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရန် သန်မာစေခြင်း နှင့် တတိယအဆင့်တွင် နတ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရန် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ဤအထဲတွင် တတိယအဆင့်ဖြစ်သော နတ်စွမ်းအင်တံခါးဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် အထူးအရေးကြီးသည်။ ဤအဆင့်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးမြေချီစွမ်းအင်ကို ဆက်သွယ်ပေးသော တံတားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဆက်စပ်ကာ မဖြစ်နိုင်သည်ကို ဖြစ်နိုင်စေသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ သေမျိုးခန္ဓာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မှော်ဆန်သောတံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကား ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း၏ ပထမဆုံးအရေးကြီးသော ခြေလှမ်းဖြစ်ပြီး နတ်စွမ်းအင်တံခါးဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် စစ်မှန်သောကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်း၏ အစဖြစ်သည်။

“ဒီဆေးလုံးတွေက ငါ့ကို စိတ်ပျက်မသွားစေရဘူး...”

လော့ချန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လေကို ဖြည်းညင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် နိုးကြားဆေးလုံးလေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည်။

နိုးကြားဆေးလုံးတစ်လုံးသည် ငွေသိန်းရာချီတန်ဖိုးရှိပြီး ဤလေးလုံးသည် ငွေသိန်းငါးရာနီးပါးနှင့် ညီမျှသည်။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးအတွက် ဤသည်ကား အင်မတန်ဖြုန်းတီးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ချန်ကမူ ဤအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ့အတွက် အင်အားသည်သာ အရာအားလုံးဖြစ်ပြီး ကျန်အရာများသည် အရေးမကြီးချေ။ ထို့အပြင် ဤအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုရရှိခဲ့သဖြင့် စွမ်းအင်ဆေးလုံးငါးသောင်းကျော်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ငွေသိန်းငါးရာနှင့် ညီမျှသည်။ ချင်မင်အပါအဝင် အခြားသူများထံမှ ရယူထားသော ပစ္စည်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် သူ၏စုစုပေါင်းဥစ္စာသည် ငွေသိန်းကိုးရာနီးပါးရှိပြီး ယာယီအချိန်တစ်ခုအထိ ဖြုန်းတီးရန် လုံလောက်သည်။

“ဘုန်း...”

နိုးကြားဆေးလုံးများ ဝမ်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအား လှိုင်းလုံးများသည် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် လှည့်ပတ်စီးဆင်းသွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး နှလုံးအဆုတ်ထဲမှ စွမ်းအင်သည် မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်လောင်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးစွာ ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုပင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ရွှေရောင်အလွှာဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

နိုးကြားဆေးလုံးလေးလုံး၏ ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအား အာဟာရဖြည့်ပေးမှုအောက်တွင် လော့ချန်သည် သူ၏ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှ လွတ်ထွက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ လွင့်မျောသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သို့သော် ဤခံစားချက်သည် ကြာရှည်မခံဘဲ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

“ဆေးစွမ်းအား မလုံလောက်တော့ဘူးထင်တယ်...”

လော့ချန်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး နိုးကြားဆေးလုံးအနည်းငယ်ကို ထပ်မံထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။

ထိုအခါတွင်...

“ဝူး...”

နှလုံးအဆုတ်ထဲမှ စွမ်းအင်သည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တဖြည်းဖြည်း ပေါ့ပါးလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည် နှလုံးအဆုတ်မှ ထွက်ခွာကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ ပိုမိုမြင့်မားသော လျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ဆီသို့ ဆက်လက်တက်လှမ်းသွားသည်။

အချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားပြီး လော့ချန်သည် နိုးကြားဆေးလုံးများကို ဆက်လက်မျိုချကာ လေ့ကျင့်နေရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမိုပေါ့ပါးလာပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းကိုးခုသည်လည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။

ဒုတိယမြောက်ညသန်းခေါင်ယံတွင် ရုတ်တရက် ထူးခြားသောပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း...”

သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများ ထွန်းလင်းလာပြီး တောင်ပြိုပင်လယ်လှုပ်သံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းအလယ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်နေရင်း သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်သည် သူ့သဘောအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏မျက်ခုံးနေရာတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သက်တံ့ကဲ့သို့ တောက်ပလျက် ပင်လယ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်နေသည့် ရွှေရောင်သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအလား လှိုင်းလုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် မိုးကြိုးပစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဂီး...”

သြဘာစွမ်းအား အပြည့်ပါသော နဂါးဟိန်းသံသည် လှည့်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်၏ ဒျန်တန်ထဲတွင် တည်ရှိနေသော သန်မာထည်ဝါသော နဂါးချီစွမ်းအင်သည် မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သည်။ နဂါး၏မေးရိုးနေရာရှိ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် အဆုံးမရှိသော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝမခံစားရတော့ဘဲ သူ၏အသိစိတ်သည် မီးခိုးတစ်သုတ်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လွင့်မျောသွားပြီး ကြယ်တာရာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လော့ချန်သည် ဤသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ထဲရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကြယ်တာရာဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။

ဤအခါတွင် ကြယ်တာရာထဲရှိ ကြယ်သန်းပေါင်းများစွာသည် အသက်ဝင်လာပြီး တိမ်များကိုမျိုချကာ အမြှုပ်များထွက်လျက် သန်မာထည်ဝါသော ဧရာမနဂါးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနဂါးများသည် စကြဝဠာထဲတွင် လှည့်လည်နေရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရောင်စဉ်အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မှော်အလင်းများ အဆုံးမရှိထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နိုင်ငံပေါင်းများစွာနှင့် သန်းပေါင်းများစွာသောသက်ရှိများကို ဖြည့်ဆည်းထားသည့်အလား ထင်ရသည်။

“ကျွီ...”

ဧရာမနဂါးများသည် ဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်ရှုကာ ဂါရဝပြုဟိန်းသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ၎င်းတို့၏ဦးတည်ရာကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ စကြဝဠာ၏အဆုံးတွင် အဆုံးမရှိသော လေဟာနယ်နှင့် မှုန်ဝါးရောယှက်နေသော နေရာတွင် အိပ်မက်ဆန်သော နတ်ဗိမာန်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

နတ်ဗိမာန်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် တည်ရှိလျက် ရှေးကျသောအရိပ်အယောင်များကို ဖြန့်ကျက်ထားပြီး မိုးမြေနှင့် အတူတည်ရှိသည့်အလား ထင်ရသည်။

လော့ချန်၏ အသိစိတ်တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မူလက မှုန်ဝါးနေသော နတ်ဗိမာန်သည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။ ဗိမာန်သည် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အလင်းလှိုင်းများ လှုပ်ရှားနေရင်း ဝိညာဉ်ငှက်များ၊ ရတနာသားရဲများ၊ တောင်တန်းများနှင့် ပင်လယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။ နဂါးချီစွမ်းအင်များသည် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် လှည့်ပတ်ပျံဝဲနေသည်။

ဗိမာန်ကို ကြည့်နေရင်း လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် အဆုံးမရှိသော နဂါးဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများကဲ့သို့ သြဘာထွက်ပြီး နတ်ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ လှည့်လည်နေကာ သူ၏အသိစိတ်ကို လွှမ်းမိုးလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ငိုက်မြည်းစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

အနက်ရောင်အမှောင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ လော့ချန်သည် ဗိမာန်တံခါးအထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် နဂါးပျံ ဖီးနစ်ကခုန်နေသော ရွှေရောင်စာလုံးလေးလုံးရှိသည်။

စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်...

နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်များ မိုးမြေကို ထွန်းလင်းလာသည့်အခါ လော့ချန်သည် နိုးကြားလာပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မှော်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထရပ်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ သန်မာထည်ဝါသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်...”

လော့ချန်က အနည်းငယ်ဝမ်းသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အထူးတလည် အာရုံစိုက်စစ်ဆေးရန်မလိုဘဲ အနီးအနားရှိ မိုးမြေချီစွမ်းအင်၏ စီးဆင်းမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မိုးမြေချီစွမ်းအင်ကို ဆက်သွယ်ပေးသော တံတားတစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား သူသည် နတ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတွေက အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်တယ်... ဘာဖြစ်လာမလဲ ကြည့်ရအောင်...”

လော့ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

“အို့...”

အသိစိတ်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည့်အခါ လော့ချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

မူလက မှုန်ဝါးနေပြီး စစ်ဆေးမရသော ဦးနှောက်ထဲတွင် ယခုအခါ ရွှေရောင်ရေကန်ငယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဦးနှောက်တစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်အလင်းဖြင့် ထွန်းလင်းစေသည်။

ရွှေရောင်ရေကန်အထက်တွင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥတစ်လုံးနှင့် နတ်ဗိမာန်တစ်ဆူ လွင့်မျောနေသည်။ ထိုရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥသည် လော့ချန်၏ သိုင်းဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။

နတ်ဗိမာန်သည် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မှုန်ဝါးနေသည့်အလား ထင်ရသည်။ တံခါးအထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် နဂါးပျံဖီးနစ်ကခုန်နေသော ရွှေရောင်စာလုံးလေးလုံးရှိသည်။

‘စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်...’