ရွှေရောင်စိတ်ပင်လယ်။ တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်း။

“စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်...”

“ဘာကြောင့် ဒီစစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်က ငါ့စိတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ပေါ်လာရတာလဲ...”

လော့ချန် အံ့အားသင့်စွာ အချိန်အတန်ကြာ မှင်တက်မိနေပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော နတ်ဗိမာန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူထင်ခဲ့သည်က စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်သည် အိပ်မက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ရှိမနေဟု ယူဆခဲ့သည်။

ယခုမူ သူ၏ စိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

နဂါးသန်းပေါင်းများစွာက စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်သို့ ချီးမြှောက်ဆုတောင်းသံများ မြည်တမ်းနေသည့် မြင်ကွင်းသည် မျက်ဝယ်ထင်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။ ဤဗိမာန်သည် နတ်ဘုရားဆန်လှပြီး ထူးခြားသော မူလဇစ်မြစ်ရှိသည်မှာ သေချာသည်။

လော့ချန်သည် စစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူစိတ်ကို အာရုံစူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဝေဝါးလျက် အိပ်ငိုက်သလို ခံစားလာရသဖြင့် အလျင်အမြန် စိတ်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်မှသာ သက်သာသွားသည်။

“ဗိမာန်လို့ အမည်‌ပေးထားတဲ့အတိုင်း တကယ်ကို နက်နဲလှပါလား... ဘယ်လို မူလဇစ်မြစ်ရှိမှန်း မသိပေမယ့် ရွှေရောင်ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာနဲ့ သက်ဆိုင်နိုင်မလား...”

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့အားသင့်ကာ ထပ်တလဲလဲ ထူးဆန်းမှုကို ခံစားနေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထပ်မံစူးစမ်းရန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဤစစ်မှန်သောနဂါးဗိမာန်သည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤမျှ နက်နဲဆန်းကြယ်လှသည်ကို ယခုအချိန်တွင် သူနားလည်ရန် မဖြစ်နိုင်မှန်း ထင်ရှားသည်။

ထို့အပြင် သူ့စိတ်ကို အလွန်စွဲလမ်းစေသည့် နောက်ထပ်အရာတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။

“ရွှေရောင်စိတ်ပင်လယ်...”

လှိုင်းလုံးများ ထိန်လင်းလှုပ်ခတ်နေသော ရွှေရောင်ပင်လယ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လော့ချန် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းစာအုပ်တွင် စိတ်ပင်လယ်အကြောင်း ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည်။

ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး မိုးကောင်းကင်နတ်တံခါးဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် စတင်ဖော်ထုတ်လိုက်သော စိတ်ပင်လယ်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖြည့်နှက်ထားပြီး မှိုင်းညှို့ပြီး မရေမရာ နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

စွမ်းအားအဆင့် တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာသည် တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းပြတ်သားလာသည်။

စွမ်းအားအဆင့်သည် ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ပင်လယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သို့သော် ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများပင်လျှင် စိတ်ပင်လယ်သည် များသောအားဖြင့် ကလေးလက်သီးအရွယ်ခန့်သာ ရှိပြီး အကျယ်ဆုံးအားဖြင့် တစ်တောင်ထက် မကျော်လွန်ဘဲ မလှုပ်မရှား ငြိမ်သက်နေတတ်သည်။

သို့ရာတွင် လော့ချန်၏ ရွှေရောင်စိတ်ပင်လယ်သည် ရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းရုံသာမက အတွင်းတွင် ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးများ လှုပ်ခတ်နေပြီး ထူးခြားဆန်းကြယ်ကာ အသက်ဝင်နေသည့် တက်ကြွမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“စိတ်ပင်လယ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး စွမ်းအင်အလင်းတန်းကို မမြင်ရတာကြောင့် ငါ့ရဲ့အဆင့်က ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမယ့် ဒီစိတ်ပင်လယ်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထူးခြားနေရတာလဲ...”

လော့ချန် စိတ်ထဲတွင် အလွန်အံ့အားသင့်နေသည်။

ရွှမ်ယွမ်မှတ်တမ်းစာအုပ်အရ စိတ်ပင်လယ်၏ အရွယ်အစားသည် တစ်ဦးချင်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုသန်လေ စိတ်ပင်လယ် ပိုကြီးလေဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ပင်လယ်သည် ထူးခြားလွန်းပြီး ရွှေရောင်လှိုင်းလုံးများ ထိန်လင်းလှုပ်ခတ်နေသည်မှာ အနည်းငယ်ပင် မဖြစ်နိုင်ဖွယ် ထူးဆန်းလှသည်။

“ငါ သိုင်းဝိညာဉ်တွေ၊ သားရဲဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမျိုလိုက်ရတာနဲ့ သက်ဆိုင်နေသလား...”

စဉ်းစားရင်း လော့ချန်သည် ဤအကြောင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်သားရဲဝိညာဉ်သည် သိုင်းသမားနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲတို့၏ ခန္ဓာစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါင်းစပ်ထားသည့် အနှစ်သာရဖြစ်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်များ၊ သားရဲဝိညာဉ်များကို ဝါးမျိုလိုက်သည်နှင့် သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်တက်လာပြီး မူလအရင်းအမြစ်ကို သန်မာစေသည့်အပြင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လည်း အာဟာရဖြည့်တင်းမှု ရရှိခဲ့သည်။

လော့ချန်သည် ဤဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များပြီး ဤရှင်းပြချက်သည်သာ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အရည်အချင်းသည် အခြားသူများထက် အဆပေါင်းရာထောင်ချီကာ သာလွန်နေမည်ဟူ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဒါက အမှန်ဟုတ်မဟုတ် နောင်တစ်ချိန် စမ်းသပ်ကြည့်ရင် သိရမှာပဲ...”

လော့ချန် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဤပြဿနာကို ဆက်လက်စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သန်မာခြင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသိထားသည့်အတိုင်း စွမ်းအားအဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ သန်မာမှု၊ အားနည်းမှုသည် သိုင်းသမားအတွက် အလွန်အရေးကြီးပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအရေးပါဆုံးဖြစ်သည်။

စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး လော့ချန် မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အသစ်ပြန်လည်မွေးဖြစ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်း... ဒီသတင်းသာ ထွက်သွားရင် ဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျမလဲ မသိဘူး...”

စွမ်းအားအဆင့်သည် ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို လော့ချန် မအံ့သြပေ။ ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်တွင် နတ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စတင်၍ပြုစုပျိုးထောင်သည်။ ဤ “ဝိညာဉ်” ဆိုသည်မှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဤမျှသန်မာနေသဖြင့် လျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်မသွားလျှင်မှ ထူးဆန်းမည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်လေ့ကျင့်ရာတွင် ဝိညာဉ်နိုးကြားဆေးလုံးပေါင်း ငါးဆယ်ကျော်ကို သုံးစွဲခဲ့ရသည်။

စိတ်အေးချမ်းသာမှုရသွားပြီး လော့ချန်သည် စွမ်းအင်ထိန်းကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်ကာ သူ၏အရှိန်အဟုန်ကို ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်အစပိုင်းအဆင့်သို့ ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

တစ်ရက်အတွင်း ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်မှ ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းသွားခြင်းသည် ကောင်းကင်သို့ တစ်လှမ်းတက်သွားသလိုဖြစ်ပြီး အလွန်အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်သင့်သေးပေ။

“အင်အားကို စမ်းကြည့်ရအောင်...”

“ရွှီ...”

လော့ချန်သည် အနီရောင်မီးလျှံဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်လိုက်သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်အချို့ ထိုးထွက်လာကာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်လျက် မိုးကြိုးပစ်သံအလား ပြင်းထန်ပြီး ထက်ထက်မြက်မြက်ဖြစ်လျက် မျက်လုံးများကို ထိတ်လန့်စေသည်။

“ဘုန်း...”

နောက်ဆုံးသိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလျက် ပြိုလဲကျသွားပြီး ဖြတ်ရာနေရာသည် ကြည်လင်သောမှန်ကဲ့သို့ ချောမွတ်နေသည်။

“ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားတစ်ချက်ထဲနဲ့တောင် ဒီလောက်အင်အားရှိတယ်...”

လော့ချန် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်တင်လိုက်ရင်း အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤဓားတစ်ချက်တွင် မည်သည့်သိုင်းစွမ်းရည်ကိုမျှ မသုံးခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အင်အားသည် ယခင်က သူအင်အားအပြည့်သုံးထားသည့် ဓားတစ်ချက်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။

အထူးသဖြင့် ထက်ထက်မြက်မြက်ထင်ရှားနေသော ဓားအရှိန်သည် စွမ်းအားအဆင့်နိမ့်သူများအတွက် စိတ်ဓာတ်ပင် ပြိုလဲသွားစေပြီး ခုခံရန်ပင် မဝံ့မရဲဖြစ်စေနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်သိုင်းသမားများ၏ သန်မာမှုဖြစ်ပြီး အကွက်များတွင် စစ်မှန်သောအရှိန်အဟုန်ကို ထည့်သွင်းနိုင်ကာ အရှိန်ဖြင့် လူကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် လော့ချန်သည် သေဆုံးသွားပြီးသော ချီဂူးယွမ်နှင့် တစ်ကြိမ်ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြီး စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားကို မသုံးဘဲ ဓားအနည်းငယ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်မလား စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည်။

ဓားသုံးချက်လား...

သို့မဟုတ် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်နိုင်မလား...

ဓားကို အိမ်သို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ဂိုဏ်းဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲဖြစ်မည့် ဒုတိယလ ဒုတိယရက်ကို သတိရလိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“ဆွန်ချွမ်ဝူ... မင်းကတော့ ငါ့ဓားဘယ်နှစ်ချက်ကို ခံနိုင်မလဲ မသိဘူး...”

လော့ချန် နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာပြီး သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံတစ်စုံ လဲလှယ်ကာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဦးစွာ ဘေးဘက်အိမ်တော်သို့ သွားကာ ကူးလင်ဖန်စီကို လည်ပတ်ခဲ့သည်။

ကူးလင်ဖန်၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များတွင် ပတ်တီးများ စည်းနှောင်ထားပြီး လော့ချန်ကို မြင်သည်နှင့် အားယူထောင်ထလာကာ ဖြူဖျော့သောမျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားသည့်အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာသည်။

“လော့ချန်... အပြင်စည်းထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်လာတာ ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ဒီသတင်းကြားတော့ အိပ်မက်မက်နေတယ်လို့တောင် ထင်မိသေးတယ်... နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်သူက ငါတို့အလုပ်သင်တပည့်တွေကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေလို့ ပြောရဲအုံးမလဲ...”

ဤအချိန်ထိ ကူးလင်ဖန်သည် လော့ချန်က အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာရရှိခဲ့သည်ကို အိပ်မက်ဆန်သလို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

“ကံကောင်းလို့ပါ... မင်းဘယ်လိုနေသေးလဲ...”

လော့ချန် ပြောလိုက်သည်။

ကူးလင်ဖန်၏ မျက်ဝန်းများ ခဏမှိုင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

“ဘာမှ မထူးဆန်းပါဘူး... ဆယ်ရက်တစ်ပတ်လောက် အနားယူရင် ပြန်ကောင်းလာမှာပါ...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“စိတ်ချ... မင်းကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ မို့ရှောင်ကို ငါ လုံးဝခွင့်မလွှတ်ဘူး...”

စကားပြောရင်း လော့ချန်သည် သိုလှောင်လက်စွပ်ပေါ်တွင် လက်ညှိုးဖြင့် ပွတ်လိုက်ပြီး ဆေးပုလင်းအနည်းငယ်ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဒီဆေးလုံးတွေက ဒဏ်ရာကို မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်... ဒီဝိညာဉ်နိုးကြားဆေးလုံးကတော့ မင်းကို ထုံရွှမ်အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်မယ်...”

“ဝိညာဉ်နိုးကြားဆေးလုံး...”

ကူးလင်ဖန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“မငြင်းနဲ့...”

လော့ချန် ပြောလိုက်သည်။

ကူးလင်ဖန်သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ကျေးဇူးတင်စွာပြုံးကာ လော့ချန်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စကားအနည်းငယ်ထပ်ပြောပြီးနောက် လော့ချန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

အိမ်တံခါးမှ ထွက်လာသည်နှင့် ချန်လင်းယူကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“အို့... လော့ချန်... မင်း ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီလား...”

ချန်လင်းယူသည် လော့ချန်၏ ထူးခြားမှုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိရှိသွားသည်။

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“အခုလေးတင် ဖြတ်ကျော်လိုက်တာ...”

ချန်လင်းယူ ခဏမျှ မှင်တက်မိသွားပြီး ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ လေ့ကျင့်မှု အမြန်နှုန်းက... တကယ်ပဲ လူကို အရှက်ရစေတာပဲ...”

ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်သည် နတ်စွမ်းအင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်ရသည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထုံရွှမ်အဆင့်တွင် အခက်ခဲဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်အတွက်မူ ထမင်းစားရေသောက်သလို တစ်ရက်အတွင်း ဖြတ်ကျော်လိုက်နိုင်သည်မှာ သူမအား ဘာပြောရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်စေသည်။

လော့ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ငါ ဆရာတူအစ်ကိုကြီးလင်စီကို သွားကြည့်မလို့...”

“ငါလည်း အဲ့ဒီကို သွားမလို့ပဲ... အတူတူသွားမယ်လေ...”

သူတို့နှစ်ဦး ချင်းရွှမ်တောင်ထိပ်၏ တစ်ဖက်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ချန်လင်းယူက ပြောသည်။

“လော့ချန်... ဒုတိယလ ဒုတိယရက်ကျရင်ကျင်းပမယ့် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမယ်...”

“အို့...”

ချန်လင်းယူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းက တောက်လျှောက် နောက်ဆုံးနေရာကျခဲ့တာ အကြိမ်ပေါင်းများစွာရှိပြီ... အခု လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးတောင်မှ ငါတို့ကို မျက်လုံးထဲမထည့်တော့ဘူး... နောက်ကွယ်မှာ ငါတို့ဂိုဏ်းက သုံးဂိုဏ်းထဲက ထွက်သွားရတော့မယ်လို့တောင် ပြောနေကြတယ်...”

“ဂိုဏ်းထဲက အကြီးအကဲတွေက ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ကို အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ဆုလာဘ်အဖြစ် သဘောတူပေးခဲ့တာက ချီဂူးယွမ်က ဒီဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းသိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ငါတို့ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပြီး ဩဇာပြသဖို့ မျှော်လင့်ထားလို့ပဲ...”

“အခု ချီဂူးယွမ်သေသွားပြီဆိုတော့ ဒီတာဝန်က မင်းပုခုံးပေါ်ကို ကျရောက်လာတာပေါ့... ဆရာတို့က မင်းအပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးထားတယ်... လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ မာန်တက်နေတဲ့အရှိန်ကို ဖြိုချဖို့ပေါ့...”

လော့ချန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စိတ်ချ... ငါရှိနေတယ်... ဒီတစ်ကြိမ် လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းက မာန်တက်လို့ မရတော့ဘူး...”

ဤစကားကိုကြားရသည်နှင့် ချန်လင်းယူ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူမသည် လော့ချန်က ဘဝင်မြင့်ပြီး မောက်မာစွာ ပြောနေသည်ဟု ထင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ ထိုသို့မထင်တော့ပေ။

အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲတွင် လော့ချန်၏ သန်မာမှုသည် လူအများရှေ့တွင် ထင်ရှားပြီး ယခုအခါ ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်ပြီးဖြစ်သဖြင့် သူ၏အင်အားသည် ပိုမိုတိုးတက်လာမှာ သေချာသည်။ လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်အဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားထားသည့် ထူးချွန်တပည့်ကို အနိုင်မယူနိုင်သည့်တိုင် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မသွားစေနိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦး တောင်ကမူတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ထင်းရှူးတောတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထင်းရှူးတောအပြင်ဘက်တွင် ရေကန်ငယ်တစ်ခုရှိပြီး ကြာရွက်အနည်းငယ် မျောနေသည်မှာ အလွန်အနုပညာဆန်လှသည်။

ဆရာတူအစ်ကိုကြီး လင်ရှောင်ယွမ်၏ နေအိမ်သည် ထင်းရှူးတောအတွင်းတွင် တည်ရှိသည်။

လော့ချန်နှင့် ချန်လင်းယူတို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရန်ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ရှေ့ဘက်မှ ဆူညံသံများနှင့်အတူ နားထောင်စရာမကောင်းသော ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အစ်ကိုကြီး...”

ချန်လင်းယူ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ထင်းရှူးတောထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားသည်။

လော့ချန်လည်း အနောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။