စိန်ခေါ်ပွဲ... စတင်ခြင်း

~ပဉ္စမအလွှာ နေရာလပ်...။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်... ဖုန်းဝူချန်တစ်ယောက်... သန့်စင်သော စွမ်းအင်လုံးကြီးများကို... အငမ်းမရ စုပ်ယူ မျိုချနေခဲ့သည်။ မီးနီရောင် စွမ်းအင်လုံး တစ်လုံးပြီးတစ်လုံး... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ တိုးဝင်သွားကြ၏။

*...အရင် စုပ်ထား...။ ပြီးမှ သန့်စင်မယ်...။*

သတ္တမအလွှာ နေရာလပ်ကို ဖွင့်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်... ဖုန်းဝူချန်တွင် အချိန်ပို ရက်ပေါင်းများစွာ ရရှိသွားခဲ့ပြီ။ စွမ်းအင်လုံး အချို့ကို သန့်စင်ရန်... အချိန်က လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသည်။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက... အစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းလှသည် ဆိုတော့... ဖုန်းဝူချန် အနေဖြင့် သေချာ ပြင်ဆင်ထားမှ ဖြစ်ပေမည်။

မကြာမီပင်... စွမ်းအင်လုံးများကို ရူးသွပ်မတတ် စုပ်ယူမျိုချနေသော ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်... ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံလာပြီး... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပင် ဖောင်းကားလာတော့သည်။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့်... ဖုန်းဝူချန်သည် သတ္တမအလွှာ နေရာလပ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။

အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရား ဆုံးဖြတ်ချက်ကျမ်းကို နိုးထ‌စေလိုက်ပြီး... သူ စုပ်ယူလာခဲ့သော ကြီးမားပြီး သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်လုံးများကို... ရူးသွပ်မတတ် သန့်စင်ပါတော့သည်။

စွမ်းအားက သန့်စင်လေ... သန့်စင်ရသည်က မြန်ဆန်လေ...။ ဒါက... ဆေးလုံးတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

ပဉ္စမအလွှာ နေရာလပ်ထဲမှ စွမ်းအင်လုံးများသည်... 'ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်' က အပြင်လောကမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီး... အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခု သုံးစွဲကာ... သန့်စင်သော စွမ်းအင်လုံးများအဖြစ် ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထို စွမ်းအင်လုံးများ၏ သန့်စင်သော စွမ်းအားသည်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက မွေးမြူထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး... ထိုနည်းတူ သန့်စင်သော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

ဆေးလုံးများကမူ... ကွဲပြားသည်။

ဆေးလုံးများဆိုသည်မှာ... ဆေးပညာရှင်များက အညစ်အကြေးများကို သန့်စင်ထားသော်လည်း... ၎င်းတို့သည် 'လူတို့ ဖန်တီးထားခြင်' သာ ဖြစ်ပြီး... 'ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက မွေးမြူထားခြင်း' မဟုတ်...။ (

ထို့ကြောင့်... ၎င်းတို့၏ စွမ်းအား သန့်စင်မှုသည်... ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများကို... ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပေ။

ရက်များ... တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့၏။ သူ... ယွမ်တန်ဘုံ အဆင့်ခြောက်လွှာသို့ မတိုးတက် နိုင်သေးသော်ငြားလည်း... လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကထက်... အနည်းဆုံးတော့ ပို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

*...တစ်လ...။ ဟင့်အင်း... တစ်လတောင် မဟုတ်ဘူး...။ လဝက်...။ နောက်ထပ် လဝက်အတွင်းမှာ... ငါ... ယွမ်တန်ဘုံ ဆဌမ လွှာ ဝင်ကို ဝင်ရမယ်...။*

'ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်' ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပိုမို ကြီးမားလာသော အစစ်အမှန်ယွမ်များကို ခံစားမိရင်း... ဖုန်းဝူချန်တစ်ယောက် ပျော်ရွှင်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး... သူ၏ ရင်ထဲမှ ပီတိများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ချုပ်တည်းလိုက်သည်။

"အချိန်... ကျတော့မယ် ထင်တယ်"

စစ်သူကြီးချုပ် စံအိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်တွင်... သွမ့်ထျန်းဟွမ်နှင့် အင်ပါယာ၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများအားလုံး... အသင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြလေပြီ။

နန်းတော်ထဲမှ ထွက်လာသော ဖုန်းဝူချန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... အရာရှိကြီးများအားလုံးက လေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

"ဆရာသခင်ကို ကြိုဆိုပါတယ်"

ယန်ထျန်းရှန်နှင့် စစ်ထူကျန့်ထျန်း

တို့ကလည်း လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"အချိန်က... ကျတော့မယ် ထင်တယ်...။ သွားကြရအောင်...။ ထျန်းဟွမ်တောင်ကို... ချက်ချင်း သွားကြတာပေါ့"

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က ပြုံးရင်း ဆော်သြလိုက်သည်။

သူသည် ဖုန်းဝူချန်ကို အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ... ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေပြီး... စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှပင် မရှိသည်ကို... အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည်... အမှန်တကယ်ပင်... တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ... ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိသော အရှိန်အဝါမျိုး... ထုတ်လွှတ်နေခဲ့၏။

သွမ့်ထျန်းဟွမ်. အတွင်းစိတ်ထဲမှ လက်ဖျားခါမိသည်။

*...သုံးရက်...။ သုံးရက်လေး အတွင်းမှာ... ဒီကောင်လေး... တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားသလိုပဲ...။ သူ့မျက်လုံးတွေထဲမှာ... စိုးရိမ်တဲ့အရိပ်အယောင် တစ်စက်မှ မတွေ့ရဘူး...။ တကယ်... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ...။ ဒီပွဲ... ကြည့်ရတာ... တန်တော့မယ်...။*

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက... ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ်ကို... စိန်ခေါ်လိုက်သည်ဟူသော သတင်းသည်... အင်ပါယာ လေးခုလုံးသို့... စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထိုသတင်း စီးဆင်းသွားသည်နှင့်... အင်ပါယာ လေးခုလုံး... တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်... အင်ပါယာ လေးခုလုံးမှ... အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများနှင့်... မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည်... ထျန်းဟွမ်တောင်၏ အနီးတွင်... စုရုံး ရောက်ရှိနေကြပြီး... ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲကြီး စတင်မည်ကို... စောင့်ဆိုင်းနေကြလေပြီ။

"သွားကြတာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး... ယန်ထျန်းရှန်နှင့် အခြား အရာရှိကြီးများကို... ကောင်းကင်ယံသို့ ချက်ချင်း ဆွဲခေါ်သွားကာ... ထျန်းဟွမ်တောင် ရှိရာသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ဖုန်းဝူချန်သည်... အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး... ဓားဖြင့် ပျံသန်းခြင်းကို... စတင်လိုက်၏။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားသည်... အလွန်အမင်း ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး... ၎င်းထံမှ... ရိုင်းစိုင်း ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို... ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကြောင့်... အင်ပါယာများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအားလုံး... တစ်ပြိုင်နက်တည်း... ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

"ဒါ... ဒါ... ဆရာ ဖန်တီးခဲ့တဲ့... အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်လား"

စစ်ထူကျန့်ထျန်းက တုန်လှုပ်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ဒီဓား... ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...။ ဒါ... သာမန် အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့... ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး...။ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါ သက်သက်ကတောင်... လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားထဲကို... ကြောက်ရွံ့မှုတွေ... စိုက်ဝင်သွားစေနိုင်တယ်"

"စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်...။ သူ... သူ ဖန်တီးတဲ့ ဝိညာဉ်လက်နက်တွေက... ဒီလောက်တောင်... ကြောက်စရာ ကောင်းနေတာကိုး"

အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့သည်... သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုကို... ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြသည်။ ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့ကြုံလိုက်ရပြီးနောက်... လူတိုင်းသည်... အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓား၏ စွမ်းအားကြောင့်... တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားသွားခဲ့ကြရသည်။

ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် ထျန်းဟွမ်တောင်နှင့် သိပ်မဝေးလှ...။ ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာပြီးနောက်... သူတို့အားလုံး... ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထျန်းဟွမ်တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်လေးမျက်နှာတွင်... အင်ပါယာ လေးခုလုံးမှ ကျင့်ကြံသူများ... အစုလိုက်အပြုံလိုက်... ကြီးမားစွာ စုဝေးနေကြသည်။ လူတိုင်း... လူတိုင်းသည်... အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြပြီး... ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများသည်... တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလုံးကို... လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

"သူတို့... သူတို့ လာကြပြီ"

"ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ ဧကရာဇ်... ထျန်းယွမ်ဘုံကို... တက်လှမ်းသွားပြီ"

"ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေက... တကယ်ကို အားကျစရာကောင်းတာပဲ...။ လေဟာနယ်ထဲမှာ... ပျံသန်းသွားလာနိုင်ကြတယ်"

မျက်လုံးအားလုံးသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး... သွမ့်ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြား အင်ပါယာများမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို... ကြည့်ရှုနေကြသည်။ မြင်ကွင်းသည်... စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့်... အုံကြွက်လာတော့သည်။

အခြား အင်ပါယာ သုံးခုမှ ဧကရာဇ်များနှင့်... သူတို့၏ အကြီးတန်း အရာရှိကြီးများသည်လည်း... သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို... သွမ့်ထျန်းဟွမ်ထံသို့... ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

"ထျန်းယွမ်ဘုံ... ပထမအလွှာ...။ သွမ့်ထျန်းဟွမ်လည်း... ထျန်းယွမ်ဘုံကို... အောင်မြင်စွာ... ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီကိုး"

ဧည့်သည်တော် ဧကရာဇ် တစ်ပါးက... နှုတ်ခမ်းများ ခပ်ဖွဖွ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သွမ့်ထျန်းဟွမ်သည်... ယန်ထျန်းရှန်နှင့် အခြားသူများကို... ကာကွယ် ခေါ်ဆောင်လာရင်း... ထျန်းဟွမ်တောင်၏ ကြီးမားလှသော တောင်ထိပ်ပေါ်သို့... ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သွမ့်ထျန်းဟွမ်က ပြုံးရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဧကရာဇ် သုံးပါး... မတွေ့တာ ကြာပြီ နော်.."

"ဟဲဟဲ... ဧကရာဇ် သွမ့်ထျန်းဟွမ်... ထျန်းယွမ်ဘုံကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက်... ဂုဏ်ယူပါတယ်"

လော့ယွင်အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်က... အပြုံးဖြင့် ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

"နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားခဲ့ပြီပဲ...။ ဧကရာဇ် သွမ့်ထျန်းဟွမ်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက... တော်တော်လေး တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ"

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်က... ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် သုံးပါးလုံးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကလည်း... ထျန်းယွမ်ဘုံမှာ... ရှိနေကြတာပဲ မဟုတ်လား"

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က... ယဉ်ကျေးသော အပြုံးဖြင့်... ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ထျန်းဝူအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်က... တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် သွမ့်ထျန်းဟွမ်... ခင်ဗျားတို့ထဲက... ဘယ်တစ်ယောက်က... ခင်ဗျားတို့ အင်ပါယာရဲ့... စစ်သူကြီးချုပ်လဲ...။ ဒီဘုရင်... သူ့ကို... မမြင်ဖူးသေးဘူး...။ ပါရမီရှင် အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ... ပထမနေရာကို ရခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်... သူ... သေချာပေါက်... ထူးခြားနေမှာပဲ"

"ဝှစ်.."

ထျန်းဝူအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်... စကား မဆုံးသေးမီမှာပင်... အပေါ်ဘက်မှ... အစွမ်းထက်သော အသံလှိုင်း တစ်ခု... ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ... လူတိုင်း၏ အာရုံကို... ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

"သူ... လာနေပြီ"

သွမ့်ထျန်းဟွမ်က... ဂုဏ်ယူသော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ဖြင့်... ပြောလိုက်သည်။

အပေါ်ဘက်တွင်... သွေးနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသည်... ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ... အံ့အားသင့်ဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့်... ပစ်ခတ်လာခဲ့သည်။

"ဓား... ဓားပျံသန်းခြင်း"

"အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်...။ ဒါ... ဒါ... ဘယ်လို ရိုင်းစိုင်း ကြမ်းတမ်းတဲ့ အရှိန်အဝါကြီးလဲ"

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါ...။ သူ... သူက... ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်လား...။ ပါရမီရှင် သိုင်းသမား စာရင်းမှာ... ပထမရခဲ့တဲ့... ဖုန်းဝူချန်"

"သူ... သူက... ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်လည်း ဟုတ်တယ်...။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက... အလွန်အမင်း သန်မာတယ်...။ အနည်းဆုံး... စတုတ္ထအလွှာ ဆေးပညာရှင်"

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း... အံ့အားတသင့် အော်ဟစ်လိုက်မိကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများ... ပြူးကျယ်သွားပြီး... ထျန်းဟွမ်တောင်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့... ဓားဖြင့် ပျံသန်းကာ... ဆင်းသက်လာသော... ဖုန်းဝူချန်ကို... စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေမိကြသည်။

လူအုပ်ကြီးကို... ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့် အချက်မှာ... ဖုန်းဝူချန်သည်... စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးလည်း... ဖြစ်နေသေးသည်တကား။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အရွယ်ဖြင့်... စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းသည်... သေချာပေါက်... ပါရမီရှင် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး၏... အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း"

"အစ်ကိုကြီးဖုန်း"

လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် လျိုချင်းယန်တို့သည်... အဝေးမှ လှမ်း၍ အော်ခေါ်ရင်း... လက်ပြနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင်... ပျော်ရွှင်မှုများ... ပြည့်နှက်နေ၏။

သူတို့ နှစ်ယောက်တည်းသာမက... ဖုန်းကျိန့်ရှုံးနှင့် ရှောင်ချင်းချင်းတို့လည်း... ရောက်ရှိနေကြသည်။ ဖုန်းဝူချန်က... ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ မင်းသားကြီးနှင့်... ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံတော့မည် ဖြစ်ရာ... သူတို့... ဘယ်လိုလုပ်... မလာဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"သူ... သူ... ယွမ်တန်ဘုံနဲ့... ဓားပျံသန်းခြင်းကို... လုပ်နိုင်တယ်"

"ဒါ... ဒါ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...။ သူ... ထျန်းယွမ်ဘုံ မဟုတ်ဘူး...။ သူ... ဓားနဲ့ ပျံသန်းနိုင်ဖို့... မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေတောင်... ဓားပျံသန်းခြင်းကို... မဖြစ်မနေ... လုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး...။ ဒါ... ဒါကို... ယွမ်တန်ဘုံက လူတစ်ယောက်က... လုပ်သွားတယ်"

အင်ပါယာကြီး သုံးခုမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအားလုံး... အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဓားပျံသန်းခြင်း ဆိုသည်မှာ... ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့်မှ... အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသာ... စွမ်းဆောင်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်... ဖုန်းဝူချန်သည်... ထျန်းယွမ်ဘုံတွင်... မရှိသေး...။ သို့သော်ငြားလည်း... သူ... ဓားပျံသန်းခြင်းကို... လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအချက်သည်... မယုံနိုင်လောက်အောင်... ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ... ဖုန်းဝူချန်သည်... သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို... ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။ အခြားသူများ... သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို... မမြင်နိုင်ကြ...။ သူ့ကို... ထျန်းယွမ်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဟုပင်... ထင်မှတ်နေကြသည်။

"အသစ် သန့်စင်ထားတဲ့... အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်လား...။ ထူးဆန်းတယ်...။ ဒီ... ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အရှိန်အဝါက... စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့... အစစ်အမှန်ယွမ် အရှိန်အဝါနဲ့... တစ်ထပ်တည်း တူနေပါလား"

မူထျန်းယွင်က... တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင်... အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်... မူယွင်ရှန်းက ဆိုသည်။

"ဟုတ်တယ်...။ အရှိန်အဝါက... တစ်ထပ်တည်းပဲ...။ တခြား အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်တွေမှာ... ဒီလို ကြမ်းတမ်းတဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး... မရှိဘူး"

ယန်ဟော်အင်ပါယာမှ... အဓိက အင်အားစုကြီးများ အားလုံးမှ... အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည်လည်း... အတော်လေး... တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြသည်။

*...ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်က... တကယ်ပဲ... ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ...။ သွမ့်ထျန်းဟွမ်... သူ့ကို... စစ်သူကြီးချုပ် ဘွဲ့ ချီးမြှင့်ဖို့... ရွေးချယ်မှု... မှန်ကန်ခဲ့တယ်...။ ဖုန်းဝူချန် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့... ဒီပါရမီကို မြင်ရုံနဲ့... တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်...။ သွမ့်ထျန်းဟွမ်... သူ့ကို... ဘာလို့ ဒီလောက် အလေးထားနေလဲ... နားလည်နိုင်ပါပြီ...*

ရွှေယွဲ့ ဧကရာဇ်က... အတွင်းစိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ပြီး... သူ၏ အကြည့်သည်... ဖုန်းဝူချန်ကို... အကဲဖြတ်နေခဲ့သည်။

"ဓားပျံသန်းခြင်း...။ ဒါ... ဒါဆို... သူက ဖုန်းဝူချန်ပေါ့...။ သူ... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို... ဖုံးကွယ်ထားတယ်...။ ပြီးတော့... ဝိညာဉ်လက်နက်ရဲ့ အရှိန်အဝါက... အရမ်း ရိုင်းစိုင်းတယ်...။ သူ့ရဲ့ ဓားတာအိုက... တော်တော်လေး ကြောက်စရာကောင်းရမယ်... ထင်တယ်"

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ မင်းသားကြီးက... မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး... လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်... တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းဝူချန်... ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမ အလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်ကို... သူ သိထားလျှင်ပင်... ဓားပျံသန်းခြင်းကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်... ဤအချက် တစ်ချက်တည်းကပင်... အခြားသူများကို... သူ့အား... လျှော့တွက်ခြင်းငှာ... မဝံ့ရဲအောင်... သတိထားစေရန်... လုံလောက်နေခဲ့ပြီ။

"ဒီဓားရဲ့ အရှိန်အဝါက... ရိုင်းစိုင်းပြီး... ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်...။ ပြီးတော့... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က... ဝေဝါးနေတယ်...။ ဒီကောင်လေး... သူ့ရဲ့ အစွမ်းကို... နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း... ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"

ထျန်းဝူ ဧကရာဇ်က... အတွင်းစိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း... ဖုန်းဝူချန်ကို... စူးစမ်း အကဲဖြတ်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီးနောက်... ဖုန်းဝူချန်သည်... အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့... ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး... ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ် သုံးပါးကို... ဂါရဝ ပြုပါတယ်"

ဧကရာဇ်ကြီး သုံးပါးကို... ခံစားချက် ကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများဖြင့်... တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း... ဖုန်းဝူချန်က... အတွင်းစိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

*...ထျန်းယွမ်ဘုံ... ဒုတိယအလွှာ...။ အင်ပါယာကြီး လေးခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ထိုက်ပါပေတယ်...။ ရွှေယွဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ အစွမ်းက... တကယ်ပဲ... ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပါလား...။*

"စစ်သူကြီးချုပ်က... အလွန်အမင်း... ယဉ်ကျေးလွန်းနေပြီ"

ဧကရာဇ် သုံးပါးက... အပြုံး nhin(န်) nhin(န်) ဖြင့်... ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ နန်းတွင်းအကြံပေးက... အပြုံး nhin(န်) nhin(န်) ဖြင့် ဆိုသည်။

"စတုတ္ထအလွှာ ဆေးပညာရှင်...။ ဆေးပညာဘက်မှာ... အလွန် မြင့်မားတဲ့ ပါရမီ ရှိတာပဲ...။ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးမှာတောင်... စစ်သူကြီးချုပ်လောက်... မြင့်မားတဲ့ ပါရမီ ရှိတဲ့... ဆေးပညာရှင် လူငယ်တစ်ယောက်ကို... ရှာဖွေဖို့... ခက်ခဲလှပါတယ်"

"သွမ့် ဧကရာဇ်... ခင်ဗျားရဲ့ ယန်ဟော်အင်ပါယာက... တကယ့် ပါရမီရှင်စစ်စစ်ကို... မွေးထုတ်ပေးလိုက်တာပဲ"

အခြား အကြီးအကဲတစ်ဦးက... အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စတုတ္ထအလွှာ... ဆေးပညာရှင်"

ဧကရာဇ် သုံးပါး... သူတို့နှင့်အတူ... အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများစွာ... အားလုံး... တုန်လှုပ်စွာဖြင့်... မှင်တက်သွားကြသည်။

...ဖုန်းဝူချန်က... တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင်... မဟုတ်ဘူးလား...။ သူ... ဘယ်တုန်းက... စတုတ္ထအလွှာ ဖြစ်သွားတာလဲ...။

ပါရမီရှင် စာရင်း သိုင်းပြိုင်ပွဲ... ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်... အင်ပါယာ အသီးသီးသည်... ဖုန်းဝူချန်အကြောင်း... အနည်းငယ်... နားလည်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်က... သူသည်... တတိယအဆင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးမျှသာ... ဖြစ်သည်ဟု... ပြောကြသည်။

...အချိန်... အများကြီး... မကြာသေး...။ သို့သော်... သူ... စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင် အဆင့်သို့... တက်လှမ်းသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏... ဆေးပညာ နယ်ပယ်... တိုးတက်မှုက... ကြောက်ခမန်းလိလိ... မြန်ဆန်လွန်းနေသည်... မဟုတ်ပါလား...။

ဧကရာဇ် သုံးပါး၏ တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ... သွမ့်ထျန်းဟွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ... အပြုံးသည်... ပို၍ပင်... တောက်ပ ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။

စစ်ထူကျန့်ထျန်းက... အတွင်းစိတ်ထဲမှ... တိတ်တိတ်ကလေး... ကျိတ်၍ ပြုံးလိုက်မိသည်။

*...ဟား...။ သူတို့... သူတို့... ငါ့ဆရာက စတုတ္ထအဆင့် ဆေးပညာရှင်ပဲ ထင်နေကြတာ...။ ငါ့ဆရာက... 'ပဉ္စမအဆင့် လက်နက်ပညာရှင်' တစ်ယောက်... ဖြစ်တဲ့အပြင်... 'အတွေးဖြင့် ပုံဖော်ခြင်း' ဆိုတဲ့... နတ်ဘုရားအဆင့် ပညာရပ်ကိုပါ... တတ်ကျွမ်းမှန်းသာ... သိသွားကြရင်... သူတို့... ကြောက်လန့်ပြီး... သေးတောင် ထွက်ကျသွားမလား... မသိဘူး...*

...ဟုတ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော... ရာထူး ဂုဏ်ပုဒ်ကို... စစ်ထူကျန့်ထျန်းနှင့် အခြားသူများက... ဖွင့်ဟ ပြောဆိုမည့် အရာ... မဟုတ်သည်မှာ... သဘာဝကျလှသည်။

"ကျုပ်က ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားကြီး... လေကျွယ်"

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ မင်းသားကြီးက... သူ့ကိုယ်သူ... ဦးစွာ... မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်ပါ"

ဖုန်းဝူချန်က... လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးရင်း... တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားကြီးနဲ့... ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ်တို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက... တကယ်ကို... မျှော်လင့် စောင့်စားစရာ... ကောင်းတာပဲ"

ထျန်းဝူအင်ပါယာ၏ မင်းသားက... အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဖုန်းဝူချန်... ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှာ... ငါ... လုံးဝ... ညှာတာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ မင်းသားကြီး... လေကျွယ်က... ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည်... စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့်... တောက်လောင်နေပြီး... သူက ပြုံးလိုက်ရာ... သူ၏ အစွမ်းထက်သော... တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သည်... လေထုထဲတွင်... စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားဆီက... အဲ့ဒီစကား ထွက်လာမှာကိုပဲ... စောင့်နေတာ"

ဖုန်းဝူချန်က... သဘောတူညီစွာ... ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်... ယုံကြည်မှုများ... ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... စလိုက်ကြရအောင်"

ရွှေယွဲ့ ဧကရာဇ်က တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည်... နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ကြပြီး... တိုက်ပွဲအတွက်... နေရာ... ဖန်တီးပေးလိုက်ကြသည်။

ကွင်းပြင် တစ်ခုလုံး... တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားပြီး... မရေမတွက်နိုင်သော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ အကြည့်များသည်... ထျန်းဟွမ်တောင်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့... ကျရောက်

သွားကြသည်။

ဖုန်းဝူချန်သည်... ပါရမီရှင် သိုင်းသမား စာရင်း၏... ပထမ...။

လေကျွယ်သည်... အသန်မာဆုံး မင်းသား...။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲအတွက်... လူတိုင်း... မျှော်လင့်ချက်များဖြင့်... ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သို့သော်... မည်သူမျှ... ဖုန်းဝူချန်၏ တိကျသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို... မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ...။ ဤအချက်က... သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင်... အမျိုးမျိုးသော... တွေးထင် ခန့်မှန်းမှုများကို... ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည်... လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှု... ဗဟိုချက်... ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်... 'နျဲ့ယန်' ... ပါရမီရှင် စာရင်းမှာ... ပထမ ရခဲ့တဲ့သူ... ငါ့လက်ထဲမှာ... လဲကျသွားခဲ့တယ်...။ ငါ... အံ့သြမိတာက... မင်း... လက်ရှိ ပါရမီရှင် သိုင်းသမား စာရင်းရဲ့ ပထမ... မင်းလည်း... ငါ့လက်ထဲမှာ... လဲကျသွားဦးမလား... ဆိုတာပဲ"

လေကျွယ်က... အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားအစအပေါ်... ယုံကြည်မှု... အပြည့် ရှိနေ၏။

"ဒါကတော့... ပြောရခက်တယ်...။ ကျုပ်တို့... တိုက်ခိုက်ကြည့်ပြီးမှပဲ... သိရမှာပေါ့"

ဖုန်းဝူချန်က... ရယ်မောရင်း ပြန်ပြေညလိုက်သည်။

သူသည်လည်း... သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းများအပေါ်... ယုံကြည်မှု... အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း"

လေကျွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ... အစစ်အမှန်ယွမ်များ... တိုးထွက်လာပြီး... သူ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော ခွန်အားသည်... ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့... ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံး... တုန်ခါသွားပြီး... အက်ကွဲကြောင်းများ... အရပ်မျက်နှာအနှံ့... ဖြာထွက်သွားတော့သည်။

"ဖုန်းဝူချန်... မင်းရဲ့...စွမ်းအား အကုန်ကို ထုတ်သုံးပြီး... ငါနဲ့... တိုက်ခိုက်ပါ"

ဟု လေကျွယ်က... ရုတ်တရက်... ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ... ကောင်းကင်သို့... တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပြီး... သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများသည်... ရူးသွပ်မတတ်... တိုးထွက်လာ

ခဲ့လေတော့သည်။