ထိပ်သီး တိုက်ပွဲ
Vol. 24 Ch. 307
အလွှာသုံးထပ် ပေါင်းစပ် အစီအရင် တည်ဆောက်ခြင်းက ကျန်းပေရန် ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲနေသည်။
ပထမ အစီအရင်ကြီး နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် လည်ပတ်နိုင်အောင် လုပ်ဖို့တင် ငါးရက် အချိန်ယူလိုက်ရပြီး ဒီတတိယမြောက် အစီအရင်ကတော့ လဝက်လောက် ကြာတာတောင် မပြီးသေးပေ။
ပိုဆိုးတာက စနစ်က ဘာရွေးချယ်မှုမှ မပြသေးဘူး... ဆိုလိုတာက အပေါ်မှာ အန္တရာယ် ရှိနေသေးတယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။
{အပေါ်က အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တွေနဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေက ထိုက်ချိ ကစားနေကြတာလား}
နောက်ပိုင်းကျမှ လင်ယုယန်ကနေတဆင့် မေးခိုင်းလိုက်တော့ လင်ရှီယွင် ပြောပြချက်အရ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက ဝိညာဉ်သွေးကြော အသစ်တွေ တွေ့ရှိတဲ့အခါ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသလဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် သိလာခဲ့ရသည်။
အင်အားမသုံးခင် သံတမန်ရေးရာ အရင်သုံးကြတာတဲ့။
နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဝိညာဉ်သွေးကြော အသစ်နားမှာ စုမိကြတဲ့အခါ ချက်ချင်း ထမသတ်ကြဘူး။
အဲဒီအစား အရင်ဆုံး ထိုင်ပြီး စကားကောင်းကောင်း ပြောကြတယ်။
ဘာပဲပြောပြော လူတိုင်းက ပုံမှန်ဆိုရင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြတာဆိုတော့ ဒါက အဆက်အသွယ် ပြန်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပါပဲ။
ဆွေးနွေးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကတော့ အခါအားလျော်စွာ ပြောင်းလဲတတ်တယ်။
အစပိုင်းတုန်းကတော့ ဒီအဘိုးကြီးတွေက နည်းနည်းလေး သဘောထား ကွဲလွဲတာနဲ့ ထသတ်ကြတာပဲ။
ဒါပေမဲ့ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေနဲ့ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲက ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ် တချို့ဆိုရင် စိတ်ပါလက်ပါ တိုက်ခိုက်လွန်းလို့ ဝိညာဉ်သွေးကြောကြီး ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးသွားတာမျိုးတောင် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။
ဒါ့အပြင် အနက်ရောင် သူတော်စင်နဲ့ အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တိုင်းက နိုင်ငံတော်ရဲ့ ရတနာတွေ ဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက် သေသွားတာ (သို့မဟုတ်) အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားတာမျိုး ဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့နိုင်ငံအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။
ဒါကြောင့် ဒီပြဿနာကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက ပိုပြီး ယဉ်ကျေးတဲ့ နည်းလမ်းတချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ပထမ နည်းလမ်းကတော့ လေလံပစ်တာ ပါ။
အကယ်၍ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက ကျန်တဲ့ ငါးနိုင်ငံရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် ဝိညာဉ်သွေးကြောက အဲဒီနိုင်ငံပိုင် ဖြစ်သွားမယ်။
ဒါပေမဲ့ အချိန်အများစုမှာ နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက မတန်တဆတွေ တောင်းဆိုတတ်ကြတယ်။
ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ဝယ်လိုက်တဲ့ နိုင်ငံက ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြော မဟုတ်ဘဲ သာမန်သွေးကြော ဖြစ်နေခဲ့ရင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားနိုင်တယ်။
ဒီလိုနဲ့ အမြတ်ထုတ်ခံရမယ့်သူ နည်းသထက် နည်းလာခဲ့တယ်။
ဒုတိယ နည်းလမ်းကတော့ သိုင်းပြိုင်ပွဲ ပါ။
သေချာတာပေါ့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေက အနက်ရောင် ဧကရာဇ်တွေ၊ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေလို ဘိုးတော်ကြီးတွေ မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံအသီးသီးက ရွေးချယ်ထားတဲ့ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။
ပထမအချက် အနေနဲ့ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ တိုက်ပွဲက အနက်ရောင် ဧကရာဇ် (သို့မဟုတ်) အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေလောက် ကမောက်ကမ မဖြစ်စေဘူး။
ဒုတိယအချက် အနေနဲ့ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရတာ နာကျင်စရာ ဖြစ်ပေမယ့် အနက်ရောင် ဧကရာဇ် (သို့မဟုတ်) သူတော်စင် တစ်ပါး ဆုံးရှုံးရတာလောက်တော့ မနာကျင်ဘူးလေ။
ဒါပေမဲ့ အကြိမ်နည်းနည်း ကြာပြီးတဲ့အခါ ဒီလမ်းကြောင်းကလည်း အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူး။
ဝိညာဉ်သွေးကြောအတွက် ပြိုင်ဆိုင်တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် နိုင်ငံတိုင်းက သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အနက်ရောင် ဘိုးဘေးကို စေလွှတ်ကြတာ သဘာဝပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အစွမ်းအထက်ဆုံး အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတွေ ဆိုတာက ပုံမှန်အားဖြင့် အနက်ရောင် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာဖို့ လျာထားခံရသူတွေ ဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကလည်း ကြီးမားလှသည်။
ထို့အပြင် ဒီပြိုင်ပွဲက ဝိညာဉ်သွေးကြောလို နိုင်ငံတော် ရတနာအတွက် ဖြစ်တာမို့လို့ အမှတ်ရရင် ရပ်လိုက်မယ် ဆိုတာမျိုး ယဉ်ကျေးတဲ့ စည်းကမ်းတွေ မရှိဘူး။
စင်မြင့်ပေါ် တက်လိုက်တာနဲ့ သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာနဲ့ အတူတူပဲ။
အနက်ရောင် ဧကရာဇ် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ သေချာသလောက် ရှိနေတဲ့ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရတာကိုလည်း နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံက လက်ခံဖို့ ခက်ခဲလာကြသည်။
ဒါကြောင့် စည်းကမ်းတွေကို ထပ်ပြောင်းရပြန်တယ်။
ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတွေ အစား အသက် ၂၅ နှစ်အောက် ကျင့်ကြံသူတွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။
ဒီနည်းအားဖြင့် ပါရမီရှင် အနက်ရောင် ဘုရင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်သွားတာပေါ့။
ဒီအဆင့် ပါရမီရှင် တစ်ယောက် စတေးခံရတာက နှမြောစရာ ကောင်းပေမယ့် အနက်ရောင် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးတွေ ဆုံးရှုံးရတာထက်စာရင် ပိုပြီး လက်ခံနိုင်စရာ ကောင်းနေသေးသည်။
သို့သော် စည်းကမ်းတွေ ဆိုတာ လူတိုင်းရဲ့ အင်အားက တူညီလုနီးပါး ဖြစ်နေမှသာ လိုက်နာကြတာပါ။
အကယ်၍ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲလာပြီး ကျန်တဲ့ ငါးနိုင်ငံနဲ့ ထိုင်စကားပြောဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလို့ ထင်လာခဲ့ရင် တိုက်ရိုက် ထသတ်ကြတဲ့ အခြေအနေမျိုးလည်း ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်တတ်ကြသည်။
ကျန်းပေရန်က အခု မြေအောက်နက်နက်ထဲ ရောက်နေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားတဲ့အတွက် အပေါ်က အခြေအနေကို ချက်ချင်း စုံစမ်းလို့ မရနိုင်သေးတာပဲ ရှိတယ်။
"အစ်ကိုကြီး ထမင်းစားချိန် ရောက်ပြီ"
ဟင်းပွဲတွေ အပြည့် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ လင်ယုယန်သည် အစ်ကိုကြီး နောက်ကျောဘက်သို့ လျှောက်လာပြီး ခေါ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ပဲ အရင်စားလိုက်ကြပါ"
"နတ်ဘုရား ယန္တရားနှင့် သရဲတစ္ဆေ ဖုံးကွယ်ခြင်း အတတ်ပညာ" ကို ဘယ်လို သုံးရမလဲ စဉ်းစားနေသော ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဟုတ်"
ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လင်ယုယန် ပြန်ဆုတ်ခွာသွားသည်။
စားပွဲဝိုင်းဆီ ပြန်ရောက်တော့ လင်ယုယန် သူမဒေါ်လေးကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အရင် စားကြတာပေါ့"
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်ရှီယွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မြေအောက် ရောက်လာကတည်းက ကျန်းပေရန် တစ်ခါမှ ချက်မကျွေးတော့ပေ။
စားချင်စိတ် နိုးကြားနေခါစ ဖြစ်တဲ့ သူမအတွက်တော့ ဒါက ရက်စက်လွန်းရာ ကျနေသည်။
စားပွဲမှာ အားလျော့စွာ ထိုင်လိုက်ပြီး တူကို ကိုင်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပုန်းနေရဦးမလဲ မသိဘူး"
"အစ်ကိုကြီးက စိတ်ချရပြီလို့ ယူဆတဲ့အချိန်ကျရင် သဘာဝကျကျပဲ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားလို့ ရမှာပါ"
လင်ယုယန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
တရားထိုင်ပြီး စဉ်းစားနေသော ကျန်းပေရန်ကို လှမ်းကြည့်ရင်း လင်ရှီယွင် မေးချင်တဲ့ မေးခွန်းတွေ ဗိုက်ထဲမှာ ပြည့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မေးရဲတဲ့ သတ္တိ လုံးဝ မရှိပေ။
{ဟူး စောင့်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့}
နောက်ထပ် ငါးရက် ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။
ကျန်းပေရန်သည် ရတနာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ၁၃ ခုကို စုစည်းမှု ငါးမျိုး လျှို့ဝှက် ပိုးချည်မျှင် တစ်ပင်နှင့် သီကုံးလိုက်ပြီး မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"ငါ၏ ချီ သည် ကျယ်ပြန့်သည် နယ်မြေကို အေးဆေးစွာ လှည့်ပတ်နေသည်"
"တင်း ခြောက်ပါး က ဦးဆောင်သည် ကံကောင်းခြင်းများ ရောက်ရှိလာသည်"
ချက်ချင်းပင် သီကုံးထားသော ရတနာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ၁၃ ခုသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ လည်ပတ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း "တွင်းနက်" တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
{ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင်... နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ}
ရှားပါးသော စိတ်နှင့် ရုပ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု တစ်ခု ကျန်းပေရန် အပေါ် လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး အရာတစ်ခုကို ဒီလောက် အလေးအနက်ထား လေ့လာခဲ့ရတာ ကြာပြီမှန်း ခံစားလိုက်ရသည်။
[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ။
ဆုလာဘ် - ချီ ကံကြမ္မာ +၁]
နောက်ဆုံးတော့ စနစ် အသိပေးချက် ပေါ်လာတာကို မြင်လိုက်ရမှ ကျန်းပေရန် ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
{ကျေနပ်ဖို့အတွက် အလွှာသုံးထပ် ပေါင်းစပ် အစီအရင်ကြီး တည်ဆောက်ပေးဖို့ တကယ် လိုအပ်ခဲ့တာကိုး... ဒီရွေးချယ်မှုက အလုပ် အရမ်းများတာပဲ}
ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲက ညည်းတွားနေစဉ် "တွင်းနက်" ကို မြင်လိုက်ရသော လင်ရှီယွင် လျှောက်လာပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူမမျက်လုံးများက ကျန်းပေရန်ကို ရံဖန်ရံခါ လှမ်းကြည့်နေပြီး သူမ သိချင်နေကြောင်း အမူအရာဖြင့် ဖော်ပြနေသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် လင်ယုယန်က သူမကို ပြုံးရွှင်စွာ ဆွဲခေါ်သွားသည်။
ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန် "တွင်းနက်" ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"နှင်းဆီရောင် တိမ်တိုက်များကြား နေထိုင်သည် ငါ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခရမ်းရောင် ကြယ်တာရာဆီသို့ ပျံသန်းသည်"
"လောကီ နယ်ပယ်ရှိ ကိစ္စအဝဝ ငါ မသိသည်ဟူ၍ မရှိစေရ"
ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် သည် ထောက်လှမ်းရေး အစီအရင် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။
တပ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် လီ တစ်ထောင် ပတ်လည်ရှိ မည်သည့် ထောင့်ကိုမဆို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။
ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ပထမ အစီအရင်ကြီး နှစ်ခုက ပုန်းအောင်းခြင်းနှင့် ကာကွယ်ရေးကို ပေးစွမ်းထားပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့် လိုအပ်နေတာက အစပျိုးမှုကို ရယူနိုင်မည့် ထောက်လှမ်းရေး သတင်းအချက်အလက်သာ ဖြစ်သည်။
အခုတော့ သူ မမှားဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားနေပြီ။
မန္တန် ရွတ်ဆိုပြီးသည်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု "တွင်းနက်" ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
{ဘုရားရေ... ရုပ်ရှင်ကားကြီး တစ်ကားလိုပဲ}
ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် တောက်ပြောင်သော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်စု လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
တစ်ယောက်က လက်ဝါးရိုက်ချက် ထုတ်လိုက်ရင် ရေလှိုင်းကြီးတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသလို နောက်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်သီးချက်က ဟင်းလင်းပြင်ကိုတောင် ကွဲအက်သွားစေသည်။
တိုက်ပွဲ၏ ခမ်းနားမှုသည် သန်းပေါင်းရာချီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော ရုပ်ရှင်ကားကြီးများထက်ပင် သာလွန်နေသည်။
"ကောင်းကင်ဆရာကြီး ယဲ့ က ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်နေတာလား"
ဒီအချိန်မှာ အဝေးကနေ မှန်ပြောင်းပုံရိပ်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရတဲ့ လင်ရှီယွင် ရုတ်တရက် အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်သည်။
{ကောင်းကင်ဆရာကြီး ယဲ့ ဟုတ်လား}
ကျန်းပေရန် ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူသည် ချီတိုင်းပြည်၏ တောင်ပိုင်း အလင်းရောင် တပ်မတော် စစ်သေနာပတိ ကောင်းကင်ဆရာကြီး ယဲ့ဖေဖုန်း ဖြစ်သင့်ကြောင်း ပြန်သတိရလိုက်သည်။
လူသတ်ငွေ့များ ထုတ်လွှတ်နေသော လင်ယုယန်ကို ကွေ့ရှောင်လိုက်ပြီး လင်ရှီယွင် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ ဒါက ငါတို့ အပေါ်က အခြေအနေလား"
"ဟုတ်တယ်"
ကျန်းပေရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒီဘိုးတော်ကြီးတွေက တကယ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်နေကြတာလား"
လင်ရှီယွင် အံ့သြသွားသည် ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမ သိထားသလောက် လွန်ခဲ့တဲ့ အကြိမ်တွေတုန်းက ဝိညာဉ်သွေးကြော တွေ့ရှိမှုတွေကို သိုင်းပြိုင်ပွဲနဲ့ပဲ အဆုံးအဖြတ် ပေးခဲ့ကြလို့ ဖြစ်သည်။
ဒီထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်တာ ကြာလှပြီ။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားနှစ်ယောက် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် လက်သီးချင်း ယှဉ်တိုက်လိုက်ကြသည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီး အရောင်ပြောင်းသွားပြီး မိုးကြိုးသွားများ မုန်တိုင်းသဖွယ် သူတို့ပတ်လည်တွင် ရွာသွန်းကျလာသည်။
"ရှန်လု မိယန်ရုံ နဲ့ ကျိုယောင် ဘုရင် ရွှမ်ကျယ် ပါလား ဒီဘိုးတော်ကြီး နှစ်ယောက် တကယ်ပဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာကနေ ထွက်လာကြတာပဲ"
ကျွမ်းကျင်သူတွေရဲ့ နာမည်တွေကို မိသားစု ရတနာတွေလို ရွတ်ပြနေတဲ့ လင်ရှီယွင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ဘာမေးခွန်းမှ မမေးတော့ပေ။
ဒီလူတွေ အကုန်လုံးက နိုင်ငံခြောက်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတွေ ဆိုတာ သူ ခန့်မှန်းလို့ ရနေပြီ။
{ဒီဘိုးတော်ကြီးတွေ... တိုက်နေကြတာ လဝက်ကျော် မကတော့ဘူး မဟုတ်လား}
ကျန်းပေရန်သည် အနက်ရောင် ဧကရာဇ် အဆင့်အထက် တိုက်ပွဲကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မကြုံဖူးသော်လည်း လဝက်ကျော်ကြာ တိုက်ခိုက်နေတယ် ဆိုတာကတော့ နည်းနည်း ရယ်စရာ ကောင်းလွန်းနေသည်။
ဒါကြောင့် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှု ပျက်ပြားသွားပြီး အခုမှ စတင်တိုက်ခိုက်ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျန်းပေရန် ပိုပြီး ယုံကြည်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး"
ဒီဘိုးတော်ကြီးတွေရဲ့ ကမ္ဘာပျက်မတတ် တိုက်ပွဲကို ကျန်းပေရန် အကဲခတ်နေစဉ်မှာပင် လင်ယုယန်၏ အသံသည် သူ့နောက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူမ အသံအနေအထား မမှန်တာကို သတိထားမိလိုက်တဲ့ ကျန်းပေရန် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လင်ယုယန်က သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ပြုံးကြည့်နေပြီး မျက်လုံးတွေက လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်တော့တာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
{ဘာဖြစ်တာလဲ}
ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ကိစ္စတွေက မရိုးရှင်းတော့မှန်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး လင်ယုယန်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးကို အရမ်း သဘောကျတယ် တကယ် အရမ်း သဘောကျလွန်းလို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ အစ်ကိုကြီးနား အကပ်မခံချင်တော့ဘူး"
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်မှ လူသတ်ငွေ့များ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင် အငွေ့အသက်များက မြေအောက်ခန်း တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
လင်ရှီယွင်ကို ကြည့်ပြီး ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။
"ငါ ငါလည်း မသိဘူး"
လင်ရှီယွင်လည်း အနည်းငယ် ကြောင်အ နေသည်။
လင်ယုယန်က သူမအစ်ကိုကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း လေးလေးနက်နက် ကြေညာနေကျ ဖြစ်သော်လည်း ဒါက ပုံမှန် နေ့တွေမှာ ဖြစ်လေ့ရှိသည့် ကိစ္စမျိုးသာ ဖြစ်သည်။
ဒီအဆင့်ထိ မရောက်သင့်ပေ။
"ဘုန်း"
သူမ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော လူသတ်ငွေ့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု သူမအပေါ် လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် လင်ရှီယွင် ခေါင်းကိုက်သွားသည်။
"အစ်ကိုကြီး ယန်အာ နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ ဘယ်သူမှ မရှိတဲ့ နေရာတစ်ခု ရှာပြီး အတူတူ နေကြရအောင်"
စကားပြောရင်း လင်ယုယန် ကျန်းပေရန်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ခရမ်းရောင် ချီများ ရစ်ပတ်နေသော လင်ယုယန်၏ ညာလက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် မျက်လုံးများ စူးရှသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"နောက်ဆုတ်လိုက်"
သူ့အသံ ကြားပြီးနောက် လင်ယုယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် သိသိသာသာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးလာနေသော ခြေလှမ်းများလည်း ရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော် ဒီရပ်တန့်မှုက ခဏတာသာ ကြာမြင့်ပြီး သူမ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာပြန်သည်။
{သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ခံထားရတာလား}
စောစောက လင်ယုယန် တုန်လှုပ်သွားတာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ ကိုယ်ပိုင် လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရပ်တန့်ဖို့ ကြိုးစားနေပေမယ့် သူမရဲ့ အသိစိတ်က လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် အလုယူခံလိုက်ရမှန်း ကျန်းပေရန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
"အစ်ကိုကြီး"
နောက်ဆုံးတွင် လင်ယုယန် သူမ၏ ဆန္ဒများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးများက စူးရှပြီး လက်များက လျင်မြန်သည်။
သူ လင်ယုယန်၏ နဖူးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး တားလိုက်သည်။
လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်မှ လူသတ်ငွေ့များ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အာရုံ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော ကျန်းပေရန်သည် ခေါင်းကို လက်နှင့်အုပ်ကာ ထိုင်နေသော လင်ရှီယွင်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တကယ်တမ်း ဘာကို ချိပ်ပိတ်ထားတာလဲ"
ကျန်းပေရန်၏ မူဝါဒက အမြဲတမ်း နည်းနည်းသိလေ အသက်ရှည်လေ ဆိုတာပါပဲ။
ဒါကြောင့် လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကောင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရမှန်း သိပေမယ့် မေးဖို့ တစ်ခါမှ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးဘူး။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့။
လင်ယုယန်သာ ဒီအတိုင်း လူသတ်ငွေ့တွေ ဆက်ထုတ်လွှတ်နေမယ်ဆိုရင် သူ ပြင်းထန်တဲ့ နည်းလမ်းတချို့ သုံးရတော့မယ်။
ကျန်းပေရန်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်ရှီယွင် သိသိသာသာ အံ့သြသွားသည်။
"အဲဒီကောင်မလေး မင်းကို မပြောပြထားဘူးလား"
"စကားရှည်မနေနဲ့ ပြောစမ်းပါ"
"အော် အော်"
လင်ရှီယွင် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်လိုက်သည်။
"သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တခြားကမ္ဘာက မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင် ချိပ်ပိတ်ခံထားရတာ"
"တခြားကမ္ဘာ ဟုတ်လား"
ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်"
လင်ရှီယွင် ပြောရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အကုန်လုံးက ငါ့ဒုတိယအစ်ကို အပြစ်တွေပါပဲ ငါတို့ လင်မိသားစု စည်းကမ်းအရ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကနေ အထူးသဖြင့် တခြားကမ္ဘာနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နေရာကနေ ပြန်လာရင် မထွက်ခွာခင် စစ်ဆေးမှု ၁၆ ခု ဖြတ်သန်းရတယ်"
"ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတုန်းက ဒုတိယအစ်ကိုက ကိစ္စတစ်ခု ဖြေရှင်းစရာ ရှိလို့ အလျင်လိုနေတာနဲ့ သေချာ အစစ်ဆေးမခံခဲ့ဘူး ရလဒ်အနေနဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်က သူ့နောက်ကနေ အိမ်အထိ လိုက်ပါလာခဲ့တယ် မူလက အဲဒီ နတ်ဆိုးသားရဲက ငါ့ဒုတိယအစ်ကို ကို ပူးကပ်ချင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အစ်ကိုကြီးက တွေ့သွားပြီး လက်ဝါးတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်ထုတ်လိုက်တယ်"
"မထင်မှတ်ထားတာက အဲဒီ နတ်ဆိုးသားရဲက အလွန် မြန်ဆန်ပြီး အဲဒီတုန်းက ၇ နှစ်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ယန်ယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားခဲ့တယ် ၇ နှစ်သမီး ယန်ယန်မှာ ဘာကျင့်ကြံခြင်းမှ မရှိဘူး အစ်ကိုကြီးက နတ်ဆိုးသားရဲကို ဒုတိယအစ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ရိုက်ထုတ်လိုက်တဲ့ လက်ဝါးချက်က ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့ အသက်တစ်ဝက်လောက်ကိုတောင် ယူသွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ ယန်ယန်က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို လက်ဝါးအင်အားကို ခံနိုင်မှာလဲ ဒါကြောင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ အစ်ကိုကြီးက နတ်ဆိုးသားရဲကို ယန်ယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ ချိပ်ပိတ်ထားလိုက်ရတော့တာ"
လင်ရှီယွင်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ သတ္တဝါက ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဇာစ်မြစ် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့ဘူး။
{အမျိုးအမည်မသိ မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်...}
အကယ်၍ မျိုးစိတ်ကို သိခဲ့ရင် ကျန်းပေရန်အနေနဲ့ ၎င်းကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာတွေ့ကောင်း တွေ့နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ အမျိုးအမည်မသိ သတ္တဝါ ဖြစ်နေတော့ သူ့အတွက် အလွန် ခက်ခဲသွားစေသည်။
"အစ်ကိုကြီး အစ်ကိုကြီး"
ဒီအချိန်မှာ ကျန်းပေရန် ကိုင်မြှောက်ထားတဲ့ လင်ယုယန်က လေထဲမှာ ရူးသွပ်စွာ ကုတ်ဖဲ့နေသည်။
သူမ မျက်နှာပေါ်က နီမြန်းမှုက ပိုသိသာလာပြီး သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ လူသတ်ငွေ့ အရှိန်အဝါက ကျန်းပေရန်ကိုတောင် အနည်းငယ် မူးဝေစေပြီ ဖြစ်သည်။
{တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး}
ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်ယုယန်၏ ဗိုက်ပေါ် လက်ချောင်းများ တင်လိုက်ကာ မန္တန် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
"အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင်၏ အမိန့်တော်ဖြင့် သင်၏ အထီးကျန် ဝိညာဉ်ကို ငါ လွတ်မြောက်စေမည်"
"သရဲတစ္ဆေ နှင့် နတ်ဆိုး အပေါင်းတို့ သက်ရှိ ပုံစံလေးမျိုးလုံး ကျေးဇူးတော် ခံစားရစေသတည်း"
သူ့အသံ ဆုံးသည်နှင့် လင်ယုယန် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လာသည်။
သို့သော် ဒီရုန်းကန်မှုက ကျန်းပေရန်အတွက် အတားအဆီး မဖြစ်စေပေ။
သူသည် လင်ယုယန်၏ ဗိုက်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် လက်ဟန်သင်္ကေတ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်နေသည်။
{ချီကိုးသွယ် နဂါးပြာ ကောင်းကင် အတတ်ပညာ ပေါ့လေ}
ယန်ယန် အပေါ် ပြုလုပ်ထားသော ချိပ်ပိတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို ခွဲခြားသိရှိလိုက်သော်လည်း ကျန်းပေရန် ပိုပြီး ခေါင်းကိုက်သွားသည်။
အကြောင်းမှာ ချီကိုးသွယ် နဂါးပြာ ကောင်းကင် အတတ်ပညာ သည် အလွန် အဆင့်မြင့်သော ချိပ်ပိတ်ခြင်း နည်းစနစ် တစ်ခု ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူတောင်မှ ပိုကောင်းတဲ့ ချိပ်ပိတ်နည်းလမ်းကို စဉ်းစားလို့ မရဘူး။
ဒါ့အပြင် ဒီ ချီကိုးသွယ် နဂါးပြာ ကောင်းကင် အတတ်ပညာ ကို အလွန် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ထားသည် ကျန်းပေရန် အနေဖြင့် ပိုကောင်းအောင်တောင် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။
{ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ချီကိုးသွယ် နဂါးပြာ ကောင်းကင် အတတ်ပညာ တောင်မှ ဒီ နတ်ဆိုးသားရဲ ကို လုံးဝ ချိပ်ပိတ်မထားနိုင်ဘူးဆိုတော့... ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ}
ချိပ်ပိတ်ခြင်း နည်းစနစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ ကျန်းပေရန် ပိုရိုးရှင်းပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးရတော့သည်။
ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း
ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဝိညာဉ်အာရုံ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု လင်ယုယန်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူမ ညည်းသံတောင် မထွက်လိုက်ဘဲ မေ့လဲသွားသည်။
"ဟူး"
မလှုပ်မယှက် ဖြစ်သွားသော လင်ယုယန်ကို မြေကြီးပေါ် ချပေးလိုက်ရင်း ဒီနည်းလမ်းက ရောဂါလက္ခဏာကိုသာ ကုသပေးတာ ဖြစ်ပြီး အမြစ်ပြတ် ကုသတာ မဟုတ်မှန်း ကျန်းပေရန် သိသည်။
ပြဿနာကို ယာယီသာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်။
လုံးဝ ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးသားရဲ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားရသလဲ ဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှာရလိမ့်မည်။
လင်ယုယန် မေ့လဲသွားပြီးနောက် လင်ရှီယွင် နောက်ဆုံးတော့ အသက်ရှူခွင့် ရသွားသည်။
စောစောက လူသတ်ငွေ့ အရှိန်အဝါက ပြင်းထန်လွန်းလို့ သူမတောင် ယောင်ယမ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အကယ်၍ ကျန်းပေရန်သာ အချိန်မီ မဖိနှိပ်လိုက်ဘူးဆိုရင် လင်ရှီယွင်လည်း သူမတူမလေးနဲ့အတူ လိုက်ရူးသွားမှာကို ကြောက်မိသည်။
"သူမ... အဆင်ပြေရဲ့လား"
မြေကြီးပေါ်ကနေ ကုန်းထရင်း လင်ရှီယွင် မေးလိုက်သည်။
"လောလောဆယ်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်"
ကျန်းပေရန် ပြောရင်း လက်မကို လင်ယုယန်၏ နဖူးပေါ် ဖိကပ်လိုက်ပြီး သူမထဲက နတ်ဆိုးသားရဲ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာရသည့် အကြောင်းရင်းကို စတင် စုံစမ်းလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ခဏတာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူမ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အတွင်းအားတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
{မဖြစ်နိုင်တာ...}
တစ်ခုခုကို တွေးမိလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် နှလုံးသားပြန်ကျင့်စဉ် ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတွင်းအားများကို စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်။
{ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပါလား}
သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ၏ အဓိက လက္ခဏာများမှာ အသက်ရှင်သန်ခြင်း၊ ကြီးထွားခြင်း နှင့် ပိတ်ဆို့မှုများကို ဖြိုခွင်းခြင်း တို့ ဖြစ်သည်။
လင်ယုယန် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဆိုးသားရဲက သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ဆီကနေ ဖြိုခွင်းနိုင်စွမ်းကို စုပ်ယူလိုက်တာ ထင်ရှားသည် ဒါကြောင့်လည်း ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာ ဖြစ်သည်။