ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်စိမ်းပြား

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သိမ်းထားပြီး အသုံးမပြုပါနှင့်

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - အရုဏ်ဦး နေမင်း လျှို့ဝှက် အတတ်ပညာ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အစား မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - အလင်းဖြူ နတ်ဆိုး ဝင်ရိုး (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်စိမ်းပြား ပြုလုပ်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

တစ်လတာ ကာလအတွင်း ကျန်းပေရန်သည် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပြည့်ဝနေသော အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ ကျောက်စိမ်းပြား ၇၂ ခု ပြုလုပ်ပြီးစီးခဲ့သည်။

မြေကမ္ဘာအဆင့် (သို့မဟုတ်) ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ခုလောက် သုံးပြီး စမ်းလုပ်ကြည့်ရင် ကောင်းမလား စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ စနစ် အသိပေးချက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ရမယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး အကြောင်းရင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပေမယ့် အဖြေရှာမရပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ သိတာတစ်ခုက မလုပ်ဘူးဆိုရင် မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်မြင့် အဆင့်ရှိတဲ့ ပြဿနာကြီးတစ်ခု သူ့ကို စောင့်ကြိုနေလိမ့်မယ် ဆိုတာပါပဲ။

ဒါကြောင့် အမြဲတမ်းလိုပဲ တတိယ ရွေးချယ်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သုံးပြီး ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။

ကျောက်စိမ်းပြား ပြုလုပ်တဲ့ အတတ်ပညာမှာ အခြေခံအကျဆုံး ကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခု ရှိတယ် - တစ်ခုက အစီအရင်၊ နောက်တစ်ခုက ထွင်းထုခြင်း။

သေချာတာပေါ့ ကျန်းပေရန်က နှစ်ခုစလုံးမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်တယ်။

တစ်ခုပဲ ရှိတယ်... သူက အရင်တုန်းက မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့တောင် ကျောက်စိမ်းပြား မလုပ်ဖူးဘူးလေ - ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဆိုရင် ပြောမနေနဲ့တော့။

မျက်နှာပြင် ၂၀ ပါ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ခဏလောက် စစ်ဆေးကြည့်ကာ တွေးလိုက်သည်။

{ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ရုံသက်သက် ဆိုရင်တော့... သိပ်မခက်လောက်ပါဘူးနော်}

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရဲ့ အရည်အသွေးက ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုရဲ့ အနိမ့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးတယ် ဆိုရင် ကျောက်စိမ်း ပညာရှင်က အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးတာ ဖြစ်သည်။

ထူးချွန်တဲ့ ကျောက်စိမ်း ပညာရှင် တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးရဲ့ ဂုဏ်သတ္တိ အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်စေနိုင်တယ်။ ဥပမာ နည်းစနစ် အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် သိမ်းဆည်းတာမျိုး၊ ဝိညာဉ်ဖိအားနဲ့ နည်းစနစ် နှစ်ခုလုံးကို သိမ်းဆည်းတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နည်းစနစ်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်သုံးလို့ရအောင် လုပ်တာမျိုးပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက အမြင့်ဆုံး အဆင့် နည်းပညာတွေတောင် မဟုတ်သေးဘူး...

ကျောက်စိမ်းပြား အများစုမှာ ကြီးမားတဲ့ အားနည်းချက် တစ်ခု ရှိတယ်။နည်းစနစ် တစ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီ ဆိုတာနဲ့ အဲဒီ နည်းစနစ်ရဲ့ စွမ်းအား လျော့ကျသွားတတ်တယ်။

လက်ရာ ညံ့လေလေ စွမ်းအား ပိုလျော့လေလေပဲ။

ဒါ့အပြင် ကြာကြာ သိမ်းထားလေ စွမ်းအား ပိုလျော့လေ ဖြစ်တတ်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်စိမ်း ပညာရှင်တွေကတော့ ဒီအားနည်းချက်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ကြတယ်။

သူတို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေက သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နည်းစနစ်ကို အားမနည်းသွားစေတဲ့အပြင် ပိုတောင် အားကောင်းလာစေတယ်။

ပြီးတော့ ကြာကြာသိမ်းထားလေ နည်းစနစ်က ပိုသန်မာလာလေပဲ။

အဲဒီလို ကျောက်စိမ်း ပညာရှင်မျိုးက အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဖီးနစ်အမွေး၊ ကြံ့ချို လိုပဲ ရှားပါးလှတယ်။

ကျန်းပေရန်က လင်ရှီယွင် ပြောပြမှ သူတို့ ရှိမှန်း သိရတာ။

ကျန်းပေရန် ရရှိထားတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု အသစ်တွေထဲမှာ [ဆန်းကြယ်သော ထွင်းထုခြင်း]၊ [ဝိညာဉ် သွတ်သွင်းခြင်း] နဲ့ [ချီ ဖြတ်တောက်ခြင်း] တွေ အကုန်လုံးက ကျောက်စိမ်း ပြုလုပ်ခြင်းနဲ့ ဆက်စပ်နေမယ်လို့ သူ သံသယ ရှိနေတယ်။

ဒီကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုလုံး ပြည့်ဝသွားရင် သူကိုယ်တိုင် အဲဒီလို ကျောက်စိမ်းပြားမျိုး လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။

ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ်တော့ ဒီကျွမ်းကျင်မှု သုံးခုက မဖွံ့ဖြိုးသေးဘူး။

ကျန်းပေရန် ခန့်မှန်းတာကတော့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်အောင် မနည်း လုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလားအလာ အပြည့်အဝကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့တော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။

"ဟူး ဒါက တကယ် နည်းနည်း နှမြောစရာ ကောင်းတာပဲ"

ဒါပေမဲ့ အလဟဿ ဖြစ်တာနဲ့ ယှဉ်ရင် သူ့အသက်က ပိုအရေးကြီးတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို မဖြုန်းတီးမိစေဖို့ ကျန်းပေရန် မြေကမ္ဘာအဆင့် တစ်ခုနဲ့ အရင် လေ့ကျင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက တစ်ခုကို ကျပန်း ရွေးထုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာ ပုံကြမ်း စတင် ရေးဆွဲလိုက်သည်။

သူ့ဘေးနားမှာတော့ လင်ရှီယွင်က ကျန်းပေရန် ပေးထားတဲ့ "အပြောင်းအလဲများ ကျမ်းစာကို အလေးအနက် လေ့လာနေသည်။

ပုံမှန်ဆိုရင် သုံးမိနစ်လောက်နဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်သွားတတ်တဲ့ သူမက ဒီတစ်ခါတော့ ဗေဒင်ပညာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။

ကွာ ခြောက်ဆယ့်လေးခု၊ မျဉ်းကြောင်း သုံးရာရှစ်ဆယ့်လေးခု နဲ့ နက်နဲတဲ့ ဗေဒင် အတတ်ပညာတွေက သူမကို အကြီးအကျယ် ဖမ်းစားထားသည်။

လင်ယုယန် ကတော့ ပုံမှန်အတိုင်း အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ကို ကိုင်ပြီး သူမအစ်ကိုကြီးကို ငေးမောနေသည်။

သူမမျက်နှာပေါ်က အမူအရာက အခါအားလျော်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး သူ့လက်ချောင်း လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူမ နှလုံးသားကြိုးတွေကို ဆွဲငင်နေသလိုပဲ။

သူမက လူသုံးယောက်ထဲမှာ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားချင်စိတ် အနည်းဆုံးသူ ဖြစ်လောက်တယ်။

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ကို ကြည့်ပြီး အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေ ကမ္ဘာဆုံးတဲ့အထိ ဆက်တိုက်နေကြဖို့တောင် သူမ အားပေးနေသေးသည်။

သူတို့ သုံးယောက်လုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြရင်း နောက်ထပ် တစ်လ ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ။

ဆုလာဘ် - ခွန်အား +၁]

"ဟူး ပြီးသွားပြီ"

လက်ထဲက လက်ရာမြောက်လှတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က သူ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲတယ်။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းတယ်။ အရမ်း တန်ဖိုးရှိလွန်းလို့ပဲ။

သွေးကြောမျှင်လေး တစ်ခုကို နည်းနည်းလေး ထိခိုက်မိရင်တောင် တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်။

ကံကောင်းတာက ကျန်းပေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု မလွန်ကဲခဲ့ဘူး။

စနစ်က ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ရမယ်လို့ပဲ ခိုင်းတာ တခြား ဘာမှ မတောင်းဆိုဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ဘာထူးခြားတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်မှ ထည့်မနေတော့ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်တုံးနဲ့ "သာမန်" ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုပဲ လုပ်လိုက်သည်။

စနစ် အသိပေးချက် ကြားလိုက်ရတော့ ကျန်းပေရန် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ မီးဖိုဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားသံ ကြားတော့ လင်ရှီယွင် စာအုပ်ထဲကနေ ခေါင်းမော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ ကျောက်စိမ်းပြား ပြီးသွားပြီလား"

"အင်း"

ကျန်းပေရန် စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာဖြင့် မီးဖိုဆီ ရောက်လာပြီး မီးမွှေးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာစားချင်လဲ"

လင်ရှီယွင် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒီဂူထဲ ရောက်ကတည်းက ကျန်းပေရန် တစ်ခါမှ ဟင်းမချက်ကျွေးတော့ဘူးလေ။

လင်ရှီယွင် ကိုယ်တိုင်ချက်တဲ့ ဟင်းတွေက မဆိုးပေမယ့် ကျန်းပေရန် လက်ရာနဲ့ ယှဉ်ရင် မိုးနဲ့ မြေ လို ကွာခြားတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံးလုံး သူမ သူ့လက်ရာကို တမ်းတနေခဲ့ရတာ။

ကျန်းပေရန် ရုတ်တရက် ဟင်းချက်ချင်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် တာဝန်ပြီးဆုံးသွားလို့ ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကတော့ သူကိုယ်တိုင် သူ့လက်ရာကို လွမ်းနေလို့ ဖြစ်သည်။

မာဖို တိုဟူး၊ ကုန်းဘေါင် ကြက်သား၊ ငါးမွှေးနံ့ ဝက်သားမျှင်ကြော်၊ ကြက်သား တိုဟူးပွင့်၊ ငါးအကျက်ခြောက်ကြော်...

အနီရောင်တောက်တောက် အစပ်ဟင်းပွဲတွေ တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ စားပွဲပေါ် ရောက်လာသည်။

လင်ရှီယွင် ယဉ်ကျေးမနေတော့ဘဲ ဘယ်လက်မှာ ဇွန်း၊ ညာလက်မှာ တူ ကိုင်ပြီး အားပါးတရ စားသောက်တော့သည်။

ထမင်းတစ်ပန်းကန် ခပ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် ထိုင်ကာ ကိုယ့်လက်ရာ ကိုယ်မြည်းစမ်းလိုက်သည်။

ကြက်သားတစ်ဖတ်ကို ဝါးရင်း ကျန်းပေရန် နောက်ဘာဆက်လုပ်မလဲ စဉ်းစားနေသည်။

လက်နက်ထုတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဆေးဖော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးဆွဲတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူက အရှားပါးဆုံး အဆင့်အမြင့်ဆုံး ပစ္စည်းတွေကို ချန်ထားခဲ့တာ။

ပုံမှန်ဆိုရင် လုံလောက်တဲ့ အဆင့်မြင့် ကိရိယာတွေ မရှိဘဲနဲ့ သူ ထိမှာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လို့လေ။

ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဆေးအိုး၊ တူ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် နဲ့ တခြား ကိရိယာတွေ အကုန်လုံးက ဒီဂူထဲမှာ တစ်နှစ်လောက် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် စုပ်ယူပြီးတဲ့နောက် ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။

အထူးသဖြင့် သူယူလာတဲ့ ဒေါင်းဆေးအိုး ဆိုရင် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ထဲမှာ အကြာကြီး "စိမ်" ထားပြီးနောက် အခုဆိုရင် အားဖြည့်ဆေးတွေ ဖော်စပ်ရာမှာ ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိရောက်မှု ရှိနေပြီ။

အခု အဆင့်သတ်မှတ်မယ် ဆိုရင် သုံးဆင့်လောက် တန်းခုန်တက်သွားနိုင်တယ်။

ကိရိယာတွေ အဆင့်မြင့်လာတော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ အတွေးတွေ ပိုပြီး တက်ကြွလာသည်။

ဘာပဲပြောပြော ပစ္စည်းတွေ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိရှိ ဒီအခွင့်အရေးရဲ့ ရှားပါးမှုနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။

သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဆိုတာ တစ်သက်မှာ တစ်ခါ ကြုံရခဲတဲ့ အခွင့်အရေး နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့ ကြုံရမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။

ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေ ဆိုတာက နောက်ထပ် ပြန်ရှာလို့ ရတာပဲ။

ဒါကြောင့် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"အကုန် သန့်စင်ပစ်လိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန် စဉ်းစားနေတုန်း လင်ရှီယွင်က စားပွဲပေါ်က ဟင်းအများစုကို သိမ်းကျုံး စားသောက်ပြီးသွားပြီ။

ကျန်းပေရန်ရဲ့ တူ ရပ်တန့်နေတာ တွေ့တော့ သူမ နည်းနည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ဆရာ... အရမ်း စားလို့ကောင်းလွန်းလို့ပါ"

"ခင်ဗျား ကြိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ အားနာမနေပါနဲ့ ကုန်သွားရင် ထပ်ချက်လိုက်မယ်"

"ဆရာက အကောင်းဆုံးပဲ"

လင်ရှီယွင် ပြုံးလိုက်ပြီး ငါးဗိုက်သား တစ်ဖတ်ကို ယူကာ ကျန်းပေရန် ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီ ငါးဗိုက်သားလေးကို ဆရာ့အတွက် သက်သက် ချန်ထားတာ"

"ကျေးဇူးပါ"

ကျန်းပေရန် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး စားလိုက်သည်။

လင်ရှီယွင် တစ်ယောက်တည်း တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်ပြီး ဆက်စားဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာ ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး နောက်ပြန် ခုတ်လိုက်သည်။

"ချွင်"

တိုက်ချက်ကို ကာကွယ်လိုက်နိုင်ပြီး အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား က တုန်ခါသံ တစ်ချက် ပြုလိုက်သည် ထူးဆန်းတာက နောင်တရတဲ့ အသံနဲ့ တူနေတာပါပဲ။

တူမဖြစ်သူရဲ့ အကြည့်ကို မြင်တော့ လင်ရှီယွင် ပြုံးလိုက်သည်။

" သိလား အဖြူရောင်မြူခိုး က နောက်ပြောင်လိုက်တာပါ ဒေါ်လေးကို စနေတာ"

"ဟုတ်လား ဒါဆို ဒေါ်လေးလည်း ပြန်စလိုက်မယ်လေ"

လင်ရှီယွင် နှလုံးသားကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ကျန်းပေရန်က အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်တာ တွေ့လိုက်ရသည်။

တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ပြင်ထားတဲ့ ဓားက ချက်ချင်း ကျန်းပေရန်ဆီ ပျံသန်းသွားပြီး သူ့ကို ပွတ်သပ်နေတော့သည်။

"အာ"

သူမကိုယ်တိုင် အစ်ကိုကြီးကို ပွတ်သပ်နေရသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လင်ယုယန် မထိန်းနိုင်ဘဲ အသံထွက်သွားပြီး စားပွဲပေါ် ပျော့ခွေကျသွားသည်။

ဓားထိပ်ဖျားကို ပုတ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ထမင်းစားပွဲမှာ မဆော့ရဘူးလေ"

အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ထိပ်ဖျားလေးက နှစ်ချက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သလိုမျိုး ကွေးသွားသည်။

"အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ မှော်ရတနာ ဆိုတာ တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ"

ဓားကို လင်ယုယန်ဆီ ပြန်ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဆက်စားလိုက်သည်။

ထမင်းစားပြီးသွားသောအခါ လင်ရှီယွင်က ပန်းကန်တွေကို တက်ကြွစွာ ဆေးကြောနေပြီး လင်ယုယန်က ကျန်းပေရန် အနားကပ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး မေးစရာ ရှိလို့ပါ"

"မေး"

"ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ချိပ်ပိတ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲက ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ရှားနေတယ် သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ အကာအကွယ်စည်း ထဲကို စိမ့်ဝင်လာလို့များလား"

အစ်ကိုကြီးက သူမရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားပြီ ဆိုတော့ လင်ယုယန် ဖုံးကွယ်ဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ခံစားရသည်။

"လှုပ်ရှားနေတယ် ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန် သူမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ လက်ဟန်သင်္ကေတ အနည်းငယ် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် က မင်းရဲ့ အကာအကွယ်စည်း ထဲကို စိမ့်မဝင်နိုင်ပါဘူး နတ်ဆိုးသားရဲ ပိုလှုပ်ရှားလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ဆီက သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကို စုပ်ယူချင်နေလို့ ဖြစ်လောက်တယ်"

"အော်"

လင်ယုယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အန္တရာယ် ရှိလားဟင်"

"လောလောဆယ်တော့ မရှိပါဘူး သူ အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ဆီက ဘာအကျိုးအမြတ်မှ မရသေးဘူး မဟုတ်ရင် ငါ အာရုံခံမိမှာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုကြီး ပြောမှတော့ စိတ်ချပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ သူ ဓားဆီက အကျိုးအမြတ် မရနိုင်ဘူး ဆိုတော့ မင်း အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား ကို သုံးပြီး ကိုယ့်အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်အောင် လုပ်လို့ ရကောင်း ရနိုင်တယ် နတ်ဆိုးသားရဲ နဲ့ အားပြိုင်နေတဲ့ အချိန်မှာ သန့်စင်တဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် တချို့ စုပ်ယူဖို့ ကြိုးစားကြည့်ပါ အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းလည်း သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်ကိုကြီး စကား နားထောင်ပါ့မယ်"

လင်ယုယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စွမ်းအင် စတင် စုပ်ယူကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ပြောသလိုပဲ နတ်ဆိုးသားရဲက အဖြူရောင်မြူခိုး ဓား နဲ့ အားပြိုင်ဖို့ အာရုံစိုက်နေပုံရတော့ သူမရဲ့ နည်းနည်းပါးပါး စုပ်ယူမှုက တုံ့ပြန်မှု သိပ်မဖြစ်စေဘူး။

အတိုင်းအတာ တစ်ခုထိ စုပ်ယူပြီးတဲ့အခါ ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ပဲ တစ်ခါတည်း အများကြီး မယူနဲ့"

"သဘောပေါက်ပါပြီ"

လင်ယုယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

"အေးအေးဆေးဆေး ချေဖျက်လိုက်ဦး"

ကျန်းပေရန် လှည့်ပြီး မီးဖိုဘက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူ့ကျောပြင်ကို ငေးမောကြည့်ရင်း လင်ယုယန် အသံတိုးတိုးလေး မပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ သူမရင်ထဲမှာ လုံခြုံမှုတွေ ပြည့်လျှံလာပြန်သည်။

{နှစ်ယောက်တည်း အတူနေလာတာ ၄၁၂ ရက် ရှိပြီ ဒါတောင် အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ငါ ဖမ်းစားခံနေရတုန်းပဲ}

{ခင်ပွန်းသည်အပေါ် လုံးဝ ပုံအပ်ထားတဲ့ ဇနီးသည် တစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ ဒီလို ခံစားချက်မျိုးပါလား တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လိုက်တာ}

{ကမ္ဘာပေါ်မှာ ငါတို့လောက် ချစ်ကြတဲ့ စုံတွဲ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး}

{ဟီးဟီး}

စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲ ရောက်နေတဲ့ တူမဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း လင်ရှီယွင် ခေါင်းခါလိုက်သည် ဒီကောင်မလေး ကယ်လို့ မရတော့ဘူး။

ပန်းကန်တွေ ကောက်ယူရင်း အင်္ကျီချွတ်နေတဲ့ ကျန်းပေရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ လင်ရှီယွင် ရုတ်တရက် မူးဝေသွားသည်။

{ဒါက ဒါက မတရားဘူး}

သူမ တွေးလိုက်ပြီး အကြည့်တွေ ဝေဝါးသွားသည်။

...

ဒီနောက်ဆုံး အသုတ် ထိပ်တန်း ပစ္စည်းတွေက အရေအတွက် နည်းပေမယ့် ကျန်းပေရန် အချိန် ပိုယူလိုက်ရသည်။

နှစ်လ ကြာပြီးနောက်မှ အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီးစီးသွားသည်။

ဝိညာဉ် ကလေးငယ် သစ်သီး ကနေ သန့်စင်ထားတဲ့ ဆေးလုံး နှစ်လုံးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ကျေနပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကြောင့် ဝိညာဉ် ကလေးငယ် သစ်သီး က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

တစ်ဝက် အမည်း၊ တစ်ဝက် အဖြူ ဖြစ်သွားသည်။

စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ အတွင်းထဲမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ဓာတ်သဘာဝ နှစ်ခုက သူ့အလိုလို ကွဲထွက်နေတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

တစ်ဝက်က သေစေနိုင်လောက်တဲ့ အဆိပ်၊ ကျန်တစ်ဝက်က မြင့်မြတ်တဲ့ ဆေးဝါး…..

ဒါက အဆိပ်လုပ်ရမလား ဆေးလုပ်ရမလား ဆိုပြီး နှစ်နှစ်လောက် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ကျန်းပေရန်ကို ဝမ်းသာသွားစေသည်။ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်က ချက်ချင်း ချပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။

လက်ထဲက အဖြူရောင်နဲ့ အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးတွေကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ရှီဖုန်းလန် ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့။

တစ်လနေရင် ပြန်လာမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပေမယ့် အခု တစ်နှစ်ကျော်နေပြီ စာတောင် မပို့ဖြစ်သေးဘူး။

{သူမ ငါ့ကို လူလိမ်ကြီး လို့ ပြောနေလောက်ပြီ}

ရှီဖုန်းလန် တစ်ယောက် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ကြမ်းပြင်ပေါ် လှိမ့်နေမယ့် ပုံကို မြင်ယောင်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆေးလုံးတွေကို ပုလင်းခွဲ ထည့်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်း ပုလင်းတွေကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် လင်ယုယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမ သန့်စင်သော သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ချိန်ကစပြီး တစ်လအတွင်းမှာပဲ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံ စတင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။

ဒုတိယ လ မှာတော့ သူမခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ တည်ငြိမ်သွားပြီ။

မှန်ကန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ အကူအညီကြောင့် သူမထဲက နတ်ဆိုးသားရဲ နောက်တစ်ကြိမ် မသောင်းကျန်းတော့ပေ။

သူမ စုပ်ယူမှု တစ်ကျော့ ပြီးဆုံးသွားတာကို ကြည့်ရင်း အဆင်ပြေကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် မော့ကြည့်ကာ တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

{ဒီဘိုးတော်ကြီးတွေက ဒီမှာပဲ အငြိမ်းစားယူဖို့ စဉ်းစားနေကြတာလား}

အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေက လက်ရည်တူနေလို့ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်မှန်း သူ မြင်ပြီးပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က အားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး - ရံဖန်ရံခါ တိုက်ခိုက်တာ ရပ်ပြီး ဗဟုသုတ ဖလှယ်သလိုမျိုး ဆွေးနွေးမှုတွေ လုပ်လေ့ရှိတယ်။

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ထဲမှာ သူတို့ တိမ်တိုက်တွေပေါ် အတူတူ ထိုင်နေကြတာကို မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

တစ်နှစ်ကျော် ကြာသွားပြီ ဒီဘိုးတော်ကြီးတွေက လက်မလျှော့ကြသေးဘူး။သစ်သား ဝိညာဉ်သွေးကြော အပေါ်ကနေတောင် မဖယ်ကြသေးဘူး။

သူတို့ "ပွဲလုပ်" နေတာလို့လည်း စွပ်စွဲလို့ မရဘူး။ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ကနေတဆင့် သူတို့ရဲ့ ကောင်းကင်တုန်ဟိန်းမယ့် တိုက်ကွက်တွေကို မြင်ရတိုင်း တိုက်ချက်တိုင်းက အသေရည်ရွယ်ထားမှန်း ကျန်းပေရန် သေချာနေသည်။

သူတို့ရဲ့ အင်အားတွေက အရမ်း ညီမျှလွန်းနေတာပဲ ရှိတယ်။

{ဒီ သောက်ကျိုးနည်း ရုပ်ရှင်က ဘယ်တော့မှ မပြီးတော့ဘူး}

နောက်ထပ် ဘာမှ လုပ်စရာ မရှိတော့တဲ့ ကျန်းပေရန် "သိုင်းလောက တုပ ဂိမ်း" ကို ထုတ်လိုက်သည်။

တစ်နှစ်ကျော် ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်လုပ်ပြီးပြီပဲ ဘာလို့ မပျော်ပါးရမှာလဲ။

ပြောရမယ် ဆိုရင် သစ်သား ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဘာမဆို "ပြုစုပျိုးထောင်" ပေးနိုင်တာ တကယ်ပဲ။

ဒီလောက်ကြာအောင် စိမ်ထားပြီးတဲ့နောက် ကျန်းဇီယာ ရဲ့ အသိဉာဏ် တိုးတက်လာသည်။

သူ့ဘာသာသူ လှုပ်ရှားနိုင်ရုံတင်မကဘူး ကတ်ဆွဲရမယ် ဆိုတာတောင် သိနေပြီ။

တခါတလေ ပစ္စည်းအသစ်ရရင် ပျော်နေတတ်သလို ထောင်ချောက်မိရင်လည်း မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့နေတတ်သည်။

ကျန်းဇီယာက သက်ရှိလူသား တစ်ယောက်နဲ့ ပိုပိုတူလာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် သဘောကျပြီး ကစားရတာ ပျော်လာသည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ လင်ယုယန် နဲ့ လင်ရှီယွင် အရုပ်လေးတွေကလည်း "အသက်ဝင်လာမယ့်" လက္ခဏာတွေ ပြလာသည်။အခုဆိုရင် ကိုင်လိုက်ရင်တောင် နည်းနည်း ပျော့ပျောင်းနေသလို ခံစားရပြီ။

ကံဆိုးတာက ကျန်းပေရန် ပစ္စည်းပြတ်နေပြီ။

မဟုတ်ရင် လူအရွယ်အစားတူ ရုပ်တုတစ်ခု လုပ်ပြီး အသိဉာဏ် ရလာရင် အလုပ်ကူခိုင်းလို့ ရမလား စမ်းကြည့်ချင်သေးတယ်။

နှစ်ပတ်လောက် ကစားပြီးနောက် လင်ယုယန် နဲ့ လင်ရှီယွင် က စည်းကမ်းတွေကို ကျွမ်းကျင်နေပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရင်းအမြစ် စုဆောင်းဖို့ အာရုံမစိုက်ဘဲ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် လိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ တစ်ဖက်လူကို သတ်နိုင်တိုင်း ထူးထူးဆန်းဆန်း ရယ်မောတတ်ကြသေးသည်။

{လင်မိသားစုက အမျိုးသမီးတွေက တကယ် ပုံမှန် မဟုတ်ကြဘူး}