ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်း

"ကျွန်မ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို သုံးပြီး လေးကွက် ရွှေ့ချင်တယ်"

လေထဲတွင် အိတ်ဆောင်နာရီ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့် လင်ယုယန်သည် သူမ၏ နဂါးမလေး အရုပ်ကို ကောက်ယူပြီး လေးကွက် ရွှေ့လိုက်ရာ လင်ရှီယွင်၏ ရက်စက်သော ဧကရာဇ်ကြီး အရုပ်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။

"သေချင်လို့ လာတာလား ဒါဆိုရင်တော့ ငါ အားမနာတော့ဘူး"

လင်ရှီယွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပစ္စည်းကတ် ငါးခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ရှီး"

ကျောချမ်းစရာကောင်းသော ရယ်သံတစ်ခု ပြုလိုက်ရင်း လင်ယုယန် သူမ၏ လက်သန်းလေးကို ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒေါ်လေး နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိပါဘူး"

တိုက်ပွဲကြီး စတင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျန်းပေရန် မျက်စိရှေ့၌ ရွေးချယ်မှု လေးခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - ဆက်လက် ကစားပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ် လျှို့ဝှက် ကျမ်းလိပ် (ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - အစီအရင်ထဲမှ ထွက်ခွာပြီး အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ပြေးပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - မြစ်ရေပြင် ရောင်ပြန်ဟပ် ရှားပါး စာအုပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - မြေအောက် ပိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ သွားပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - စိတ်မဲ့ ဓားသိုင်း ကျမ်းလိပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၄ - ကာကွယ်ရေး အစီအရင်ကို အားဖြည့်ပါ

ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

ကျန်းပေရန် မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အဲဒီမှာ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် သည် ငွေရောင် တောက်ပနေသော အလင်းဘောလုံး တစ်ခုကို လက်ထဲတွင် စုစည်းနေသည်။

ဘယ်လို နည်းစနစ်လဲ ဆိုတာ ကျန်းပေရန် မသိပေမယ့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေရဲ့ တည်ကြည်လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားတွေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စွမ်းအားက ကြီးမားလွန်းမယ်ဆိုတာ သေချာသည်။

{ဟေး ခုနက နောက်ဆုတ်လိုက်တဲ့ ခြေလှမ်းက အတည်ကြီးလား}

အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ပါး နောက်ဆုတ်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကျန်းပေရန် ကြောက်ချွေးများ ပြန်လာသည်။

သူ ဒီတိုက်ပွဲကို တစ်နှစ်လုံးလုံး စောင့်ကြည့်လာခဲ့တာ ဒီ အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေ ဒီလောက် သတိထားပြီး ပြုမူတာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။

စဉ်းစားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ ကျန်းပေရန် အစီအရင် အဓိက နေရာဆီ ချက်ချင်း ပြေးသွားပြီး သူ့ဆီမှာ ရှိသမျှ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အကုန် ထုတ်လိုက်သည်။

ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တင်းမာနေသော အစ်ကိုကြီးကို မြင်တော့ လင်ယုယန် ကတ်တွေကို ချလိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"မင်းဒေါ်လေးဆီ သွားနေ ဒုက္ခကြီး လာတော့မယ်"

သူ့ဆီကနေ "ဒုက္ခကြီး" ဆိုတဲ့ စကားလုံး ကြားလိုက်ရတော့ သူမ ကူညီပေးလို့ မရနိုင်တဲ့ ကိစ္စမှန်း လင်ယုယန် သိလိုက်သည်။

သူမ ဒေါ်လေး ရင်ခွင်ထဲ လိမ္မာစွာ ဝင်ပုန်းလိုက်ပေမယ့် သူမအစ်ကိုကြီးကို ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်ရှီယွင် ကတော့ ကျန်းပေရန်ရဲ့ လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် လက်ထဲက ငွေရောင် အလင်းတန်း စုစည်းနေတာကို ကြည့်ပြီး သူ ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲ ဆိုတာ နားလည်လိုက်ပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့ သူမ သိပ်မလန့်ပါဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူက သူမကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုတာ သိနေလို့လေ။

တကယ်လို့ ဒီတစ်ခါ မကာကွယ်နိုင်ဘူး ဆိုရင်တောင်...

{သူနဲ့ အတူတူ သေရတာ... သိပ်တော့ မဆိုးပါဘူး}

အစီအရင် အဓိက နေရာမှာ ရပ်ရင်း ကျန်းပေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ထိပ်တန်းအဆင့် ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခု ထုတ်လိုက်သည်။

အဲဒါတွေကတော့ တောင်တန်း ဖိနှိပ် အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ ရှေးဦး သံချပ်ကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ သံချပ်ကာ ဖောက်ထွင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ မလှုပ်မယှက် ဉာဏ်ပညာ ဘုရင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ နဲ့ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြောင်းလဲခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ပထမ သုံးခုက ခံစစ်ကို မြှင့်တင်ပေးတယ် တောင်တန်း ဖိနှိပ် အဆောင်လက်ဖွဲ့ က ဝိညာဉ်ဖိအားကို ကာကွယ်ပေးတယ် ရှေးဦး သံချပ်ကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်ပေးတယ် သံချပ်ကာ ဖောက်ထွင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့က အတွင်းအား တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ကာကွယ်ပေးတယ်။

နောက်ဆုံး နှစ်ခုက သူ့ရဲ့ အကောင်းဆုံး ခံစစ် အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေပဲ မလှုပ်မယှက် ဉာဏ်ပညာ ဘုရင် အဆောင်လက်ဖွဲ့က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခုခံရာမှာ ကူညီပေးနိုင်သလို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ပြောင်းလဲခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့က ဓာတ်ကြီးငါးပါးကို ပြောင်းလဲပြီး တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံမျိုးစုံကို အလွှာလိုက် လျှော့ချပေးနိုင်တယ်။

"သွားစမ်း"

လက်ချောင်း တစ်ချက် တောက်လိုက်တာနဲ့ ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခုလုံး ကောင်းကင်လေ ငွေရောင်မိုး အစီအရင် ရဲ့ မတူညီတဲ့ နေရာတွေဆီ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် လက်ထဲက ငွေရောင် အလင်းတန်း ပိုတောက်ပလာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲကနေ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

{မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်လောက် တက်ပြီး ဖြတ်တိုက်လိုက်ကြပါလားကွာ သူ အားသွင်းနေတာကို ဒီအတိုင်း ရပ်ကြည့်နေကြတော့မှာလား}

ညည်းတွားနေပေမယ့် သူ့လက်တွေက မရပ်တန့်ပေ။

မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆ တုံးကို ကောင်းကင်ဝင်ရိုး အစီအရင် ပုံစံအတိုင်း အမြန် စီစဉ်လိုက်ပြီး ဆုတောင်းဗေဒင်ကျည်တောက် ကို သုံးကာ ခံစစ် မှော်ရတနာ ငါးခု ထုတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်ကြီးရဲ့ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ လေ၊ နဂါး နဲ့ ကျား နေရာတွေမှာ ထားလိုက်သည်။

ပြီးသွားတာနဲ့ ကျန်းပေရန် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ဟင်းလင်းပြင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

{နောက်ဆုံးတော့ အကြီးကြီး လာပြီပေါ့}

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ထဲမှာ ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် က လက်ထဲမှာ စုစည်းထားတဲ့ ငွေရောင် ဘောလုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"မှန်" ထဲကနေ မြင်နေရတာ ဆိုပေမယ့် ကျန်းပေရန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားပြီး မရင်းနှီးတဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ရင်ထဲမှာ ပြည့်လျှံလာသည်။

အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ ကျန်းပေရန် လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နတ်ဘုရား တံဆိပ် နှစ်ခု ပုံဖော်လိုက်ပြီး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံမှာ နယ်စပ်လေးခုကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ခွေးရိုင်းလေးကောင် ရှိတယ် ငါ့မှာ ထောင့်လေးထောင့်ကို စောင့်ကြပ်ဖို့ ခွေးရိုင်းလေးကောင် ရှိတယ် မြို့တော်က တောင်တန်းသဖွယ် မြေကြီးက မြစ်ရေသဖွယ် ဓာတ်ကြီးငါးပါး မလှုပ်မယှက် ဘုရင်များ ထိခိုက်ခြင်း မရှိစေရ"

သူ စကားဆုံးသည်နှင့် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ငွေရောင် ဘောလုံး ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံး ငွေရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

"ရွှီ"

ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခုလုံး လင်းလက်လာပြီး အလွှာလိုက် ဒိုင်းကာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၆ တုံးဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ကောင်းကင်လေ ငွေရောင်မိုး အစီအရင် သည် စွမ်းအားအပြည့် လည်ပတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ဂူထဲ၌ ငွေရောင် "မိုး" များ ရွာသွန်းလာသည်။

ကောင်းကင်လေ ငွေရောင်မိုး အစီအရင် သည် ကျန်းပေရန်၏ ထိပ်တန်း ခံစစ် အစီအရင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ခံရသည်နှင့် အင်အား အားလုံးကို "ငွေရောင်မိုး" အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဖြန့်ခွဲ စုပ်ယူပစ်လိုက်သည် အလွန် အစွမ်းထက်သော အင်အား ဖြိုခွဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် အားဖြည့်ထားတာတောင် အစီအရင်ကြီးက ချက်ချင်း ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်လို့ ကျန်းပေရန် ခံစားလိုက်ရသည်။

{ဒါ ဘယ်လို သောက်ကျိုးနည်း တိုက်ကွက်ကြီးလဲ}

ဂူက ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါလာပြီး ရတနာတွေ အကုန် သုံးပြီးသွားပြီမို့လို့ ကျန်းပေရန် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေဆီ အတွင်းအားတွေ မရပ်မနား ပို့လွှတ်ပြီး အစီအရင်ကို ထောက်ကန်ထားရသည်။

"ဝီ"

ရုတ်တရက် ဟိန်းသံတစ်ခု ခေါင်းထဲ ပြည့်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်က အတွင်းဘက်ကို ကျုံ့ဝင်လာသည်။

{မဟန်တော့ဘူး}

ဒါက အစီအရင် ပျက်စီးတော့မယ့် လက္ခဏာမှန်း သိလိုက်တဲ့ ကျန်းပေရန် တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ စနစ် အသိပေးချက် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - အစီအရင်ကို အားကိုးပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံယူပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ် လျှို့ဝှက် ကျမ်းလိပ် (ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးပြုပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ကို စုပ်ယူပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ် +၁]

{ကျောက်စိမ်းပြားကို အဲဒီလို သုံးလို့ ရတာလား}

အရိပ်အမြွက် ရလိုက်တာနဲ့ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည် စနစ်က သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်စိမ်းပြား လုပ်ခိုင်းခဲ့တာ ဒီလို အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။

ရွေးချယ်မှု နှစ်ကို ရွေးလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို ချက်ချင်း ထုတ်ကာ လေထဲ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"စုပ်ယူစမ်း"

သူ့အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းပြားက အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် အပြင်က ငွေရောင် စွမ်းအင်တွေ ကျောက်စိမ်းပြားထဲ စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်လေ ငွေရောင်မိုး အစီအရင် အပေါ် သက်ရောက်နေတဲ့ ဖိအားတွေ အများကြီး လျော့ကျသွားသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်စာအချိန်ခန့် ကြာပြီးနောက် ငွေရောင် စွမ်းအင်တွေ နောက်ဆုံးတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စွမ်းအင် ပြည့်ဝနေသော ကျောက်စိမ်းပြား မြေကြီးပေါ် ပြန်ကျလာသည်။

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ

ဆုလာဘ် - ဝိညာဉ် +၁]

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ

ဆုလာဘ် - ဆန်းကြယ်သော ထွင်းထုခြင်း +၁]

ပြီးမြောက်ကြောင်း အသိပေးချက် နှစ်ခု ဆက်တိုက် ပေါ်လာတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

စနစ်ကို ယုံကြည်ပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို သေမတတ် လန့်သွားစေခဲ့တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံရမည်။

တုန်ခါမှု ရပ်သွားတာနဲ့ တူမဖြစ်သူကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားဆဲဖြစ်သော လင်ရှီယွင် မော့ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပြီး ပြီးသွားပြီလား"

အဝတ်အစားပေါ်က ဖုန်တွေကို ခါလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြုံးလိုက်သည်။

"အင်း လောလောဆယ်တော့ ပြီးသွားပြီ"

"အစ်ကိုကြီး

ဆရာ"

ဘေးကင်းသွားပြီဆိုတာ ကြားလိုက်ရတော့ ဒေါ်လေး တူမ နှစ်ယောက်လုံး လက်တွေ ဖွင့်ပြီး သူ့ဆီ ပြေးလာကြသည်။

[ရွေးချယ်မှု ၁ - တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖက်လိုက်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကောင်းကင် ပင့်ကူ ဆန်းကြယ် ပုံကားချပ် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်အလတ်)]

[ရွေးချယ်မှု ၂ - နှစ်ယောက်လုံးကို တပြိုင်နက် ဖက်လိုက်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - တိမ်တိုက် ဝိညာဉ် အဆိပ် လက်စွဲ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်)]

[ရွေးချယ်မှု ၃ - ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါ

ပြီးမြောက်သည့် ဆုလာဘ် - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်း အမှတ် +၁]

{ကျွမ်းကျင်စွာ တဲ့လား}

ကျန်းပေရန် ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရွေးချယ်မှု သုံးကို ရွေးလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်ကို တိမ်းစောင်းလိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ ခုန်အုပ်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးဆုံးပါပြီ

ဆုလာဘ် - ဆွဲဆောင်မှု +၁]

{သောက်ကျိုးနည်း ပိုတောင် ခန့်ညားလာပြန်ပြီလား စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ}

သူ့ဆွဲဆောင်မှု ထပ်တိုးလာပြန်တော့ ကျန်းပေရန် တကယ် စိတ်ညစ်သွားသည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကတော့ လွဲချော်သွားတဲ့အတွက် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ကာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ကျန်းပေရန် ကတော့ ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ဘက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်က အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေ နည်းနည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ တချို့က ဝတ်ရုံတွေ စုတ်ပြဲနေသလို တချို့က လက်မှာ ဒဏ်ရာ အနည်းငယ် ရထားကြသည်။

{သောက်ကျိုးနည်း သူတို့ အဝတ်အစားတွေက ဘာစနဲ့ ချုပ်ထားတာလဲ}

ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် ရဲ့ အဲဒီတိုက်ကွက်က သူ့ကို ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ထင်ရှားတယ် ပြီးတော့ မြေအောက်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိနေတာဆိုတော့ အရှင်သခင်ကြီး အနေနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အောက်ဘက်ကို စိမ့်မဝင်အောင် ထိန်းထားမှာ သေချာတယ်။

ဒါတောင်မှ နောက်ဆက်တွဲ ဂယက်လောက်နဲ့တင် ကျန်းပေရန် သူ့မှာရှိသမျှ နည်းလမ်းအကုန်ထုတ်ပြီး ကာကွယ်လိုက်ရတာ ဒါပေမဲ့ မိုးပေါ်မှာ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့တဲ့ သူတွေကတော့ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာလောက်ပဲ ရကြတယ်။

{အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားက... တကယ် ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ}

{နေပါဦး သူတို့ ငြင်းခုံနေကြတာလား}

အနက်ရောင် သူတော်စင် တစ်ဒါဇင်လောက် ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် ကို ဝိုင်းထားပြီး လက်ညှိုးထိုးကာ ပါးစပ်တွေ မရပ်မနား လှုပ်ရှားနေတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆဲဆိုနေကြတာ သေချာတယ်။

{မဖြစ်နိုင်တာ...}

ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်ပြီး နှလုံးသားပြန်ကျင့်စဉ် ကို အသက်သွင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်သည်။

{ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ ပါးသွားပြီ}

သူက မြေအောက် နက်နက်ထဲ ရောက်နေတာ ပြီးတော့ သစ်သား ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ ဂူထဲ အဆက်မပြတ် စီးဝင်နေတာဆိုတော့ ဝိညာဉ်သွေးကြောနဲ့ နီးမှန်း သူ သိတယ်။

အဲဒီတိုက်ကွက်က အရမ်း ပြင်းထန်လွန်းတယ် ပြီးတော့ ဝိညာဉ်သွေးကြောမှာ ဘာကာကွယ်ရေးမှ မရှိတော့ ပျက်စီးသွားတာ သဘာဝပါပဲ။

{ဖြုန်းတီးတတ်တဲ့ အဘိုးကြီး... အောက်မှာ ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိမှန်း သိရက်သားနဲ့ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ တိုက်ကွက်ကြီး သုံးရလား ဆဲခံရတာ နည်းတောင် နည်းသေးတယ်}

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ထဲက ငြင်းခုံမှုက အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်လောက် ကြာပြီးနောက် ကျန်းပေရန် အံ့သြသွားအောင် အနက်ရောင် သူတော်စင်တွေ အကုန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

{ဒီလောက်နဲ့ ပြီးသွားတာလား}

သူတို့ ဒါကို လုနေကြတာ တစ်နှစ်ကျော်နေပြီ အခု ပျက်စီးသွားတော့ သိပ်ဂရုမစိုက်တဲ့ ပုံပဲ။

{တစ်နှစ်အတွင်း သူတို့ တခြား အကျိုးအမြတ်တွေ ရသွားလို့များလား}

ဒါပေမဲ့ ကျန်းပေရန် ဆက်မတွေးတော့ပေ။

"ရုပ်ရှင်ကားကြီး" ပြီးသွားပြီဆိုတော့ အခု သူ ထွက်ခွာလို့ ရမရ စနစ်က ပြောလာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရုံပဲ။

"ပစ္စည်းတွေ သိမ်းကြ ပြန်တော့မယ်"

ကောင်းကင်မျက်လုံး အစီအရင် ကနေ မျက်လုံးခွာလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မြေကမ္ဘာအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို စတင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

လင်ယုယန် နဲ့ လင်ရှီယွင် နှစ်ယောက်စလုံး အာမေဋိတ်သံ ပြုလိုက်ကြသည်။

"ဟင် ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်တော့မလို့လား"

"မြန်တယ် ဟုတ်လား မင်းတို့ ဒီမှာ ထာဝရ နေဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား"

ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်။

လင်ယုယန် မျက်နှာ ရဲတက်သွားသည်။

"အဲဒါလည်း... မဆိုးပါဘူး"

ကျန်းပေရန် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ မင်း နေချင်ရင် နေခဲ့လိုက် အစီအရင်ကို မဖျက်ဘဲ ထားခဲ့ပေးမယ်"

"အစ်ကိုကြီးကရော"

"ပြန်မယ်"

ပစ္စည်းသိမ်းရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

ဒီအဖြေကို မျှော်လင့်ထားပြီးသားမို့လို့ လင်ယုယန် သိပ်စိတ်မပျက်ဘဲ သူမပစ္စည်းတွေကို တိတ်တဆိတ် သွားသိမ်းလိုက်သည်။

လင်ယုယန် အငြင်းခံလိုက်ရတာ မြင်တော့ လင်ရှီယွင်လည်း ဆက်မပြောရဲတော့ဘဲ သက်ပြင်း အနည်းငယ် ချလိုက်သည်။

ဂူထဲက ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို နှမြောတသစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်အတွင်း သူ အများကြီး ရရှိခဲ့သလို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်သွေးကြောရဲ့ စွမ်းအားကိုလည်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

{တစ်နေ့ကျရင် နောက်ထပ် တစ်ခုနဲ့ ထပ်ကြုံရပါစေ}

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ ရွေးချယ်စရာ သုံးခု ပေါ်လာသည်။

ရိုးရှင်းပါတယ် ထွက်ခွာခြင်းက မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့်မြင့် အန္တရာယ် ရှိတယ်တဲ့။

ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန် မီးဖိုရှေ့ ရပ်ကာ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဘာစားချင်လဲ"

သူတို့မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာသည်။

"ချိုချဉ် ဝက်သားကြော်"

"မာဖို တိုဟူး"

"ကောင်းပြီ ဒီမှာ စောင့်ကြ"

ကျန်းပေရန် စတင် ချက်ပြုတ်လိုက်သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းညှိချိန် ကြာပြီးနောက် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများ စားပွဲပေါ် အပြည့် ရောက်လာသည်။

လင်ယုယန်က အချိုကြိုက်တယ်၊ လင်ရှီယွင်က အစပ်ကြိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ နှစ်မျိုးလုံး ချက်ပေးလိုက်သည်။

ထမင်းခပ်ဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ သူ့နောက်ကနေ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟဲဟဲ မွှေးလိုက်တာ တူတစ်စုံလောက် ပိုထည့်ပေးလို့ ရမလား"

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ မရင်းနှီးတဲ့ အသံကြောင့် ကျန်းပေရန် တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ့အစီအရင်ထဲကို သူသတိမထားမိဘဲ ဝင်လာနိုင်သူ ဆိုရင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခြေမနဲ့ စဉ်းစားရင်တောင် သိနိုင်သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ယောက် ကြက်သေ သေနေတာ မြင်တော့ ကျန်းပေရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အတင်း တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အနောက်မှာ ရပ်နေတာက ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် ကလွဲပြီး တခြားသူ မဟုတ်ပေ။

အသက်ရှူသံ အနည်းငယ် မမှန်မကန် ဖြစ်နေရင်း ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"စီနီယာကြီးသာ ဆန္ဒရှိမယ် ဆိုရင် ဂျူနီယာ အနေနဲ့ ဂုဏ်ယူမိမှာပါ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင်က သူ့ကို အကဲခတ်သလို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ စားပွဲမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ကမ်းပေးတဲ့ ကျောက်စိမ်းတူ ကို ယူပြီး အရှင်သခင်ကြီးက ချိုချဉ် ဝက်သားကြော် တစ်ဖတ်ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

{အင်း ကြွပ်ရွပြီး ချိုနေတာပဲ စိတ်ဝင်စားစရာ ဟင်းပွဲပဲ ဘယ်လို ခေါ်လဲ}

"စီနီယာကြီးကို ဖြေကြားပါရစေ ချိုချဉ် ဝက်သားကြော် လို့ ခေါ်ပါတယ်"

"မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး"

အရှင်သခင်ကြီးက ပြုတ်ထားတဲ့ ငါးပါးစောင် တစ်ဖတ်ကို ယူစားပြီး ထပ်ချီးကျူးလိုက်သည်။

နောက်တစ်လုပ် ထပ်ယူရင်း အရှင်သခင်ကြီးက အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ကြောင်ကြည့်နေကြတာလဲ စားကြလေ"

လင်ရှီယွင် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာကြီး"

အရသာသုံးမျိုး ကြော် တစ်ဖတ် စားပြီးနောက် အရှင်သခင်ကြီးက လင်ရှီယွင်ကို မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်ကလဲ"

"ချီတိုင်းပြည် လင်မိသားစု ကပါ ကျွန်မ အစ်ကိုကြီးက လင်ဟောင်ချန်း ပါ"

အရှင်သခင်ကြီး ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ မင်းအစ်ကို နာမည်သုံးပြီး ငါ့ကို ဖိအားပေးမလို့လား"

အသက်ရှူကျပ်စေမယ့် ဝိညာဉ်ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လင်ရှီယွင် အမြန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မလုပ်ရဲပါဘူး ကျွန်မ အမှန်အတိုင်း ဖြေတာပါ"

လူကြီးနဲ့ မိန်းကလေး စကားပြောနေကြစဉ် ကျန်းပေရန် ခေါင်းထဲမှာ အတွေးတွေ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ဒါက ရုတ်တရက် ဆန်လွန်းတယ်။ အနက်ရောင် သူတော်စင် အဆင့် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် သူ့ဆီ ရောက်လာတယ်၊ ပြီးတော့ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိဖို့ များတယ်။

ပိုဆိုးတာက စနစ်က ဘာရွေးချယ်မှုမှ မပေးသေးဘူး။ သူ့ကို နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်စေသည်။

လင်ရှီယွင်ကို မေးမြန်းပြီးနောက် ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့ အရှင်သခင် တူကို ချလိုက်ပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ ကျန်းပေရန်ဘက် လှည့်လိုက်သည်။

"အင်း အစားအသောက်က ကောင်းတယ် ငါ ကြိုက်တယ် ဒါပေမဲ့ အခု အလုပ်ကိစ္စ ပြောရအောင်"

ကျန်းပေရန် ပြန်ဖြေဖို့ ပြင်လိုက်ချိန်မှာပဲ နောက်ထပ် အသံတစ်သံ သူ့နောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းလို သရဲအိုကြီးက သတိထားမိမယ် ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ ဘာလဲ မင်းတစ်ယောက်တည်း အကုန် မောင်ပိုင်စီးမလို့လား"