လှည့်လည်သွားလာနေသော ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ

အခန်း ၈၈ မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူတို့အဖွဲ့ ရှေ့သို့ ဆက်သွားကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ကြန့်ကြာမှုအချို့နှင့် အန္တရာယ်များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ဒါများသည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်သည်။ ဒီနေရာတွင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်မျိုးစုံ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။ ဒီလောက် ထူးဆန်းသည့် အခန်းမျိုး ရှိနေကြောင်း ယန်ကျန့် ပထမဆုံးအကြိမ် သိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ဒီအခန်းကို စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် အခန်း ၈၈ သည် အသုံးဝင်လာနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အခန်းထဲတွင် သူ ချန်ထားခဲ့သော ရေကြွင်းရေကျန်များ ရှိနေသေးသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယန်ကျန့် ဆန္ဒရှိပါက ရေကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး မည်သည့်နေရာမှမဆို အခန်း ၈၈ ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဒီနေရာက ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းစပြုနေပြီ"

ယန်ကျန့်က ရှေ့ဆုံးမှ သွားနေပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကာ မျက်နှာကြက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

စင်္ကြံလမ်း မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် စွန်းထင်းနေသော ခြေရာများ တန်းစီ ကျန်ရစ်နေသည်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။ ခြေရာများက ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်နေသော်လည်း မကြာသေးမီ အချိန်က အခြားတစ္ဆေတစ်ကောင် ဒီနေရာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြေရာလက်ရာများ ချန်ထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ပိုပြီး အန္တရာယ်များလာတယ် ဆိုတာပဲ ငါသိတယ်"

အာနန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အကြာကြီး နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး"

"ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခေါက် ပြီးတာနဲ့ ဒီနေရာကို အသေပိတ်လိုက်ဖို့ လိုတာပေါ့"

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်မပါသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လီယန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အနီးဆုံး အခန်း ၁၀၂ က ဒီနားတဝိုက်မှာ ရှိလောက်တယ်"

သူ အခန်း ၉၈ နှင့် အခန်း ၁၀၅ ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒီနံပါတ်များ ပေါ်လာခြင်းက အခန်း ၁၀၂ သည် သိပ်မဝေးတော့ဘဲ အနီးနားတွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ရင်းနှီးသလို နေလား"

ယန်ကျန့် အာနန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

အာနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ လမ်းဆုံတစ်ခုတွင် ရပ်နေပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို ကြည့်ရှုနေသည်။ ဒီဧရိယာနှင့် ရင်းနှီးသလို ရှိသော်လည်း မသေချာပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒီနေရာရှိ လမ်းဆုံတိုင်းသည် ပုံစံတူနေပြီး အနီးနားရှိ အခန်းနံပါတ်များသာ ကွာခြားသောကြောင့် လမ်းကြောင်းကို အလွတ်မှတ်ထား၍ မရဘဲ အနီးနားရှိ နံပါတ်များကို မှတ်ထားမှသာ အဆင်ပြေမည်။

"မင်း အမှတ်အသား ဘာညာ လုပ်မထားဘူးလား"

ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။

အာနန်က ပြောသည်။

"အမှတ်အသား လုပ်လည်း အလကားပဲ ဒီနေရာက အရာအားလုံးက အချိန်တစ်ခုကြာရင် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတာလေ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီနေရာကို ရောက်ဖူးတယ်လို့ ထင်တယ် အခန်း ၉၈ ကို မှတ်မိသလို ရှိတယ် ဒီဘက် ဖြစ်လောက်တယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် ညာဘက်ရှိ မှိန်ဖျော့သော လမ်းကြားတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ညာဘက် သွားကြတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အမှတ်အသား လုပ်နည်း အားလုံးက အသုံးမဝင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး လီယန် မင်းဆီမှာ လက်နက်တွေ ပါတယ်မလား"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

လီယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။

ရွှေကျည်ဆန် တစ်တောင့် ဖြစ်သည်။

ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရပေ။

ကျည်ဆန်ထိပ်ဖူးသည် နောက်ပြန်လှည့်နေပြီး သူတို့ လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။

"ကောင်းတယ် အကွေ့တိုင်းမှာ အမှတ်အသား လုပ်ခဲ့"

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ ညာဘက်သို့ ဆက်သွားကြသည်။

သို့သော် လမ်းလျှောက်လေလေ တာသွားလေလေ ဖြစ်နေကြောင်း ခံစားလာရသည်။

လမ်းကြားသည် ပို၍ ပို၍ မှောင်မိုက်လာသည်။ ယခင်က ရှေ့လမ်းကို မြင်နိုင်သော အလင်းရောင် အနည်းငယ် ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ အမှောင်ထု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရတော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ရှေ့တွင် မည်သည့် အလင်းရောင်မှ မရှိတော့ဘဲ လမ်းကြားသည် အဆုံးမရှိ ရှည်လျားနေပြီး အခြားလမ်းဆုံ တစ်ခုမျှပင် ပေါ်မလာပေ။

"တစ်ခုခု မှားနေပြီ အရင်တုန်းက ဒီလောက် မရှည်ပါဘူး ပြီးတော့ အလင်းရောင်လည်း ရှိတယ် ခေါင်းဆောင် ရပ်ကြမလား"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

ထုံချန်နှင့် အာနန်တို့လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ခြေလှမ်း မရပ်တန့်ပေ။ သူ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု မှားနေမှန်း ငါ သိတာ ကြာပြီ ငါတို့ တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခုထဲ ရောက်နေတာ ဒါပေမဲ့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး တစ္ဆေက ဒီမှာ ပုန်းခိုပြီး မထွက်ချင်မှတော့ ငါတို့ မောင်းထုတ်ပေးလိုက်တာပေါ့"

"သတိထားတာ မမှားပေမယ့် အဲဒီအတွက်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့နေစရာ မလိုပါဘူး"

သူ့တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာသည်။

မှောင်မိုက်နေသော လမ်းကြားထဲတွင် အနီရောင် အလင်းဖျော့ဖျော့ ပေါ်လာသည်။

အနီရောင် အလင်းတန်းသည် မတောက်ပသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမှောင်ထု အချို့ကို ဖယ်ရှားရန် လုံလောက်ပြီး ရှေ့လမ်းကို အနည်းငယ် ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စေသည်။

"ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက မရိုးရှင်းဘူး လက်တွေ့ကမ္ဘာကို စတင် လွှမ်းမိုးနေပြီ ငါတို့ လျှောက်ခဲ့တဲ့လမ်းက ထင်ယောင်ထင်မှား မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေတယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုလိုတာက ဒီနားမှာ ပုန်းနေတဲ့ တစ္ဆေက အတော်ကြမ်းတယ် ရှင်းရခက်လိမ့်မယ်"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ပြန်မပြောဘဲ ရုတ်တရက် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှေ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် အမှောင်အတိ ကျနေသော်လည်း သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် အဝေးကို လှမ်းမြင်နိုင်သည်။ သူ့အမြင်အာရုံ အနည်းငယ် ထိခိုက်နေသဖြင့် လမ်းကြား၏ အဆုံးကို မမြင်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဒါက လုံလောက်ပါသည်။

"တစ်ခုခု လာနေတယ် သတိထား"

ရုတ်တရက် သူ သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း တင်းမာသွားသည်။

ဒီနေရာတွင် ပေါ်လာနိုင်သော အရာသည် တစ္ဆေမှလွဲ၍ အခြားမရှိနိုင်ပေ။

ယန်ကျန့် ရှေ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

အမှောင်ထုထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာပြီး အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်ခုတည်း မဟုတ်၊ နှစ်ခု၊ သုံးခု... လေးခု၊ အရေအတွက်က တဖြည်းဖြည်း များလာနေသည်။

သူ မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

အမှောင်ထုထဲမှ ပုံရိပ်များသည် ပီပြင်လာပြီး ယခုအခါ သေချာ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် လာနေသူမှာ ပြဇာတ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ တောက်ပသော အနီရောင် ပြဇာတ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာမှာ သွေးဆုတ်ဖြူရောနေကာ အရောင်ကင်းမဲ့နေသည်။ မျက်လုံးများ မှိတ်လျက် လမ်းလျှောက်နေပြီး အသက်မဲ့ အလောင်းကောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

နောက်မှ လိုက်လာသူများသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ သို့သော် ဝတ်စုံအရောင်များ ကွဲပြားကြသည်။ အချို့က အနက်ရောင်၊ အချို့က အဖြူရောင်၊ အချို့က အစိမ်းရောင် စသဖြင့် ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

ဒီလူများသည် ပြဇာတ်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကဲ့သို့ ဒီအမှောင်ထု လမ်းကြားထဲတွင် အဆုံးမရှိ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။

"သူတို့က တစ္ဆေတွေလား"

ယန်ကျန့် တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ခွဲခြားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ပြဇာတ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော ဒီပုံရိပ်များသည် တစ္ဆေအစစ်များလား၊ သို့မဟုတ် သဘာဝလွန် စွမ်းအားတစ်ခုခု၏ ထိန်းချုပ်ခြင်း ခံထားရသော တစ္ဆေကျွန်များလား ဆိုတာ သူ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ သို့သော် တစ်ခုတော့ သေချာသည်။ ဒီအရာများသည် အန္တရာယ်ရှိပြီး ဆိုးရွားလှသည်။ ဓာတ်လှေကားနှင့် အခန်း ၈၈ တွင် တွေ့ခဲ့ရသော တစ္ဆေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဒီဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီး အခန်းများကလည်း ဒီအရာများကို မပိတ်လှောင်နိုင်ခြင်းက ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ပြသနေသည်။

"ဒီမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ တစ္ဆေက တစ်ကောင်တည်း ရှိမယ်၊ ငါ့လက်ရှိ စွမ်းရည်နဲ့ အလွယ်တကူ ရှင်းလို့ရမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အုပ်စုလိုက်ကြီး ဖြစ်နေတယ်"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုတ်ကြ တစ္ဆေအုပ်စု လာနေတယ် တစ်ကောင်တည်း မကလောက်ဘူး"

အခြားသူများ ကြောက်လန့်တကြား မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ယန်ကျန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း သူ ရပ်ခဲ့သော နေရာတွင် ရေအိုင်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ နက်ရှိုင်းပြီး အခန်းဟောင်းတစ်ခု၏ ပုံရိပ် ဝါးတားတား ပေါ်နေသည်။

သူသည် ရေကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး အခန်း ၈၈ နှင့် ချိတ်ဆက်ကာ ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ချဉ်းကပ်လာသော တစ္ဆေများကို ရေထဲ ဆွဲချပြီး အခန်း ၈၈ ထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားရန် ရည်ရွယ်သည်။

အကယ်၍ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာများ အထိန်းအကွပ်မဲ့ လှည့်လည်သွားလာနေပြီး အပြင်သို့ လွတ်ထွက်သွားပါက လူအများအပြား သေဆုံးကြရမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့တွင် တစ္ဆေနယ်မြေ ရှိနေသည်ကို ထည့်တွက်ရမည်။

သူတို့ ဆက်တိုက် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ရေအိုင်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားသည်။

ရေလွှမ်းနေသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီ"

ယန်ကျန့် ဆက်ပြီး နောက်မဆုတ်တော့ဘဲ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီရောင် ပြဇာတ်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော ပုံရိပ်သည် ပထမဆုံး ရေအိုင် အကွာအဝေးထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိသလို ခြေလှမ်းလည်း မရပ်တန့်ပေ။ ရှေ့တွင် တစ္ဆေရေကန် ရှိနေသော်လည်း ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

အနက်ရောင် ပိတ်ဖိနပ် စီးထားသော လူသေခြေထောက် တစ်ဖက်သည် အေးစက်သော ရေအိုင်ထဲသို့ နင်းဝင်လာသည်။

တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြည်းညှင်းစွာ နစ်မြုပ်လာသည်။

"အလုပ်ဖြစ်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် ပထမတစ္ဆေ ရှေ့ဆက်တိုးလာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အခြားတစ္ဆေများသည်လည်း ရေထဲသို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

သို့သော် ဆက်သွားနေရင်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ခန့် နစ်မြုပ်သွားသောအခါ ဆက်မနစ်တော့ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအား ဆယ်ပုံလေးပုံကို ထိန်းချုပ်ထားသော ယန်ကျန့်သည် ရေဖြင့်သာ ဒီအရာများကို နှစ်မြှုပ်ပစ်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

"မနစ်ဘူးလား ဒါဆို ပြဇာတ်ဝတ်စုံ အောက်က အကောင်တွေက တစ္ဆေကျွန်တွေ မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေအစစ်တွေပဲ... တစ္ဆေအစစ်တွေပဲ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိတာ"

ယန်ကျန့် အသက်ပြင်းပြင်း မရှူဘဲ မနေနိုင်တော့။

ဒီဆီဇာဟိုတယ်က ဘာကြီးလဲ။

ဘာလို့ တစ္ဆေရေကန်တောင် မပိတ်လှောင်နိုင်တဲ့ အရာတွေ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ။

"ဒါပေမဲ့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး တစ္ဆေအားလုံးကို မရှင်းနိုင်ရင်တောင် တစ်ကောင်လောက်တော့ ရှင်းနိုင်မှာပါ"

ယန်ကျန့် စိတ်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ သူ့ခြေအောက်မှ ရေများ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။

အက်ကွဲကြောင်းများ ရှိနေသော ရွှေရောင် လှံတစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

သူ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တစ်စစီ ခုတ်ပိုင်းပစ်ရန် ကြိုးစားကြည့်ချင်သည်။ အနည်းဆုံး အရေအတွက် လျော့သွားအောင် လုပ်ရမည်။

"မင်းတို့ ဆက်ပြီး နောက်ဆုတ်နေ ငါ အခြေအနေ သွားစမ်းကြည့်မယ် တစ်ခုခု ဖြစ်ရင် ချက်ချင်း ပြေးကြတော့ တွေဝေမနေနဲ့ အခြေအနေက တော်တော် ထူးခြားနေတယ် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ရဘူး"

ယန်ကျန့် လီယန်ကို လက်ကာပြလိုက်ပြီး သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရေထဲသို့ ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။