ဘေးကင်းလုံခြုံသော အခန်း

ဓာတ်လှေကားအတွင်းရှိ သွေးကွက်များက အာနန် ဒီနေရာတွင် အတိတ်က ခြေရာလက်ရာများ ချန်ထားခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း အကြိမ်အရေအတွက်များစွာထဲမှ တစ်ကြိမ်တွင် အာနန်သည် ဒီဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သေဆုံးခဲ့ဖူးသည်။ ထိုအချိန်က မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အတိတ်က ခြေရာများ ကျန်ရှိနေသေးခြင်းသည် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထား ဖြစ်နေသည်။

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ ဒီအရာတွေက မင်းအရင်ဘဝက ကျန်ခဲ့တာတွေပဲ မင်းက အသေးစိတ်ကို တော်တော် ဂရုစိုက်တတ်တာပဲ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ အရာလေးတွေကိုတောင် သတိထားမိတယ်"

ယန်ကျန့်က သွေးကွက်များကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုသွေးကွက်များသည် အနည်းဆုံး တစ်လခန့် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အာနန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ အကြိမ်ကြိမ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သေရင်သေ မသေရင်တော့ တိုးတက်လာမှာပဲ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ် ၁၀၂ အခန်းကို ရောက်ခဲ့ပြီး အရင်က သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ရခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ငါ အများကြီး ပိုသိလာပြီး ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပိုမြန်မြန် ကြီးထွားလာနိုင်ခဲ့တာ"

"မင်းပြောသမျှ အမှန်ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ယန်ကျန့်က သူ့အပေါ် ထားရှိသော သံသယများကို ယာယီ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့ ယုံကြည်မှု မရှိသေးပေ။

ဟောင်းနွမ်းနေသော ဓာတ်လှေကားသည် ထူးဆန်းသည့် အသံဗလံမျိုးစုံဖြင့် ဆက်လက် မောင်းနှင်နေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လှုပ်ခါသွားလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ တစ်စုံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသံ ထွက်ပေါ်လာလိုက်နှင့် ဓာတ်လှေကား မီးရောင်များကလည်း မကြာခဏ ငြိမ်းသွားတတ်သည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တတိယထပ်ကို စွန့်စားဖြတ်သန်းပြီးနောက်ပိုင်း အခြေအနေမှာ အတော်အတန် တည်ငြိမ်နေသည်ဟု ဆိုရမည်။

တစ်ခုရှိသည်မှာ အောက်ဆင်းချိန် အလွန် ကြာမြင့်လွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေဆိုလျှင် ဓာတ်လှေကားသည် တစ်ထပ်ကို ဖြတ်သန်းရန် လေးငါးစက္ကန့်ခန့်သာ ကြာမြင့်တတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့ ဓာတ်လှေကားစီးနေသည်မှာ ဆယ်မိနစ်ထက် မနည်း ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"အပေါ်ကနေ တစ်ခုခု ပြုတ်ကျလာတယ်"

ရုတ်တရက် ထုံချန်က မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ကာ တွဲလောင်းကျလာသော အရာတစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်။

အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးများ စွန်းထင်းနေသည့် ဆံပင်နက်ရှည်ကြီးများ ဖြစ်နေသည်။ ထိုသွေးစက်များသည် မဲနက်ပျစ်ချွဲနေပြီး ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းကောင်နံ့ ရနေသဖြင့် လူကို အလွန် နေရထိုင်ရ ခက်စေသည်။

ထို့အပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဓာတ်လှေကား မျက်နှာကြက်မှ ဆံပင်များ ပိုမိုများပြားစွာ ကျဆင်းလာပြီး မဲနက်နေသော ပိုက်ကွန်ကြီးသဖွယ် သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလာသည်။

"ဂလောက်... ဂလောက်..."

ထိုအချိန်မှာပင် အပေါ်ဘက်ဆီမှ ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတစ်ယောက် နာကျင်စွာ ညည်းညူနေသံလိုလို၊ သို့မဟုတ် ခြေလက်များကို ချိုးဖဲ့လိုက်သဖြင့် အရိုးချင်း ရိုက်ခတ်မိသော အသံလိုလို ဖြစ်နေသည်။

ထိုအသံများနှင့်အတူ မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု တွားသွားနေကြောင်း အားလုံး သိသိသာသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဓာတ်လှေကားထဲက တစ္ဆေက ငါတို့ကို မျက်စိကျနေပြီ ငါတို့ ဓာတ်လှေကားထဲ နေတာ ကြာလွန်းသွားတော့ တစ္ဆေက သတ်ဖို့ ပြင်နေပြီ"

အာနန်က ဓာတ်လှေကားထဲရှိ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှု ပုံစံကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။

"လေးလွှာကို မရောက်သေးဘူး"

လီယန်က ချက်ချင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အပေါ်က တစ္ဆေကြမ်းကို အခု ရှင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ လေးလွှာကို ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်နိုင်ပါ့မလား"

အာနန်က ပြောသည်။

"မရောက်နိုင်ဘူး ဒါကြောင့် ငါတို့ စောင့်ရမယ် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ စောင့်ရမယ် မင်းတို့ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ရင်လည်း အရင် စလှုပ်ရှားလို့ရတယ်"

"တကယ် ဒုက္ခပါပဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ့နောက်ကျောရှိ တစ္ဆေအရိပ် သည် ရုတ်တရက် ခြောက်ခြားဖွယ် လှုပ်ရှားလာသည်။

မင်ရည်အိုင်ကြီးသဖွယ် မဲနက်နေသော အရိပ်သည် ဓာတ်လှေကား နံရံတစ်လျှောက် အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

တစ္ဆေအရိပ်၏ ဖုံးလွှမ်းမှုသည် အကာအကွယ် တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ဓာတ်လှေကားထဲရှိ တစ္ဆေကြမ်း၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုများကို တားဆီးလိုက်သည်။

တွဲလောင်းကျနေသော ဆံပင်များ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားပြီး တွားသွားသံများလည်း တိမ်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့ လုပ်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဓာတ်လှေကား၏ မောင်းနှင်နှုန်း သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပြီး ရပ်တန့်သွားမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာသည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေကြမ်းကို ဆက်လက် ဖိနှိပ်ထားရန် ဆန္ဒမရှိသဖြင့် တစ္ဆေအရိပ်ကို အနည်းငယ် ပြန်ရုတ်သိမ်းပေးလိုက်ရသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဓာတ်လှေကားထဲရှိ တစ္ဆေကြမ်းသည် ထင်သလောက် ကြောက်စရာ မကောင်းလှပေ။ ပြီးပြည့်စုံသော တစ္ဆေအရိပ် တစ်ခုသည် ဓာတ်လှေကားကို ရပ်တန့်စေနိုင်ပြီး တစ္ဆေက စတင် သတ်ဖြတ်လျှင်ပင် သူတို့အနေဖြင့် ထိုတစ္ဆေကို အလွယ်တကူ မောင်းထုတ်နိုင်ကြသည်။ အာနန်က အတက်အဆင်း ပြုလုပ်ရန် ဤဓာတ်လှေကား လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ မဆန်းပေ။

ဤလမ်းကြောင်းတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်အကင်းဆုံး လမ်းကြောင်း ဖြစ်နေသည်။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်။

ဓာတ်လှေကားသည် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ဆက်လက် မောင်းနှင်နေသည်။ တစ္ဆေအရိပ်၏ လွှမ်းခြုံမှုကြောင့် တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် တွားသွားနေပြီး တိုက်ခိုက်သံများ ပေးနေသည်ကို ခံစားရသော်လည်း ဓာတ်လှေကား အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မလာတော့ပေ။

ဓာတ်လှေကားထဲတွင် နောက်ထပ် သုံးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် မူလက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အီလက်ထရောနစ် ဒိုင်ခွက်ပြားသည် ရုတ်တရက် ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပုံမှန် အထပ်နံပါတ် တစ်ခုကို ပြသလာသည်။

နံပါတ်လေး

ထို့နောက် ဓာတ်လှေကားသည် ထိုအထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

"လေးလွှာ ရောက်ပြီ"

အာနန်က ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခြောက်ခြားဖွယ် ဓာတ်လှေကားဆီမှ "ဒင်" ဟူသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တံခါး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။ တွန့်လိမ်နေသော တံခါးသည် ပွင့်နေစဉ် တစ်နေရာတွင် တစ်ဆို့သွားသဖြင့် နားမခံသာသော ပွတ်တိုက်သံ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေးလွှာသည် အမှောင်အတိ ကျမနေပေ။

တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာသော တံခါးကြားမှတဆင့် တန်းစီနေသော စင်္ကြံလမ်းဟောင်းကြီးများကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ စင်္ကြံလမ်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အခန်းတံခါးများ ရှိပြီး အချို့မှာ ပိတ်ထားကာ အချို့မှာ ပွင့်နေသည်။ ထို့အပြင် စင်္ကြံလမ်း မီးများမှာလည်း လင်းနေသော်လည်း အချို့မီးများမှာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး အချို့မှာ မှိန်ဖျော့နေကာ အချို့မှာ ပျက်စီးနေသည်။

သို့သော် ဤအမှောင်ထု ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းရောင်အချို့ ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် လူများ လမ်းပျောက်ပြီး ဘာမှမမြင်ရသည့် အဖြစ်မျိုးတော့ မရောက်နိုင်ပေ။

"ငါ အရင် ထွက်လိုက်မယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်ပြီး လမ်းရှင်းပေးခြင်းသည် ငြင်းပယ်၍ မရသော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရှေ့တွင် ရောက်နေသော လီယန်နှင့် ထုံချန်တို့က လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

ဓာတ်လှေကား တံခါး တစ်ဝက်ခန့် ပွင့်သွားသည်နှင့် ယန်ကျန့် အပြင်သို့ ထွက်လိုက်သည်။ သူ့နဖူးပေါ်မှ တစ္ဆေမျက်လုံးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်သကဲ့သို့ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အဝေးရှိ စင်္ကြံလမ်းကြားတွင် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကလေးလက်ကို ဆွဲထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အသားအရေသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အဖြူနှင့် အမည်း ကွဲပြားနေသည်။ ကလေးက ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေပြီး အမျိုးသမီးက မဲနက်နေကာ ရှေးဟောင်း ဓာတ်ပုံတစ်ပုံနှင့် တူနေသည်။

"ဒီအထပ်မှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ တစ္ဆေလား"

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းသည် ဖြတ်သွားရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့ဆီ ဦးတည်လာခြင်း မရှိပေ။ လောလောဆယ်တွင် သူတို့အနေဖြင့် ထိုတစ္ဆေကြမ်းကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်သေး။

သို့သော် ထိုအချက်က ဒီအထပ်သည် ထင်ထားသလောက် အေးချမ်းခြင်း မရှိဘဲ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း ပြသနေသည်။

လီယန်၊ ထုံချန်နှင့် အာနန်တို့လည်း ဓာတ်လှေကားထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။

သူတို့ အပြင်သို့ ရောက်ရုံ ရှိသေးသည်။ ဓာတ်လှေကား မျက်နှာကြက်ဆီမှ "ဒိုင်း" ကနဲ မြည်သံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်အမင်း ပုပ်ပွနေသော အလောင်းကောင်ကြီး တစ်ခု အပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ ထို့နောက် အလောင်းကောင်သည် ဓာတ်လှေကား အပြင်ဘက်ရှိ လူများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တွားသွားလာသည်။

ဓာတ်လှေကားဆီမှ "ကျွီ" ကနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလောင်းကောင် ပုပ်နံ့များ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

တစ္ဆေကြမ်းသည် သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားပြီး သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုလူများသည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြပေ။ တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြကြချေ။ လီယန်က နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး ဓာတ်လှေကား တံခါးပိတ်ခလုတ်ကို လက်မြှောက်ပြီး နှိပ်လိုက်သည်။

ပွင့်နေသော ဓာတ်လှေကား တံခါးသည် ဆောင့်ပိတ်သွားပြီး တစ္ဆေကြမ်းမှာ အတွင်း၌ ပိတ်မိသွားကာ အပြင်သို့ ထွက်မလာနိုင်တော့ပေ။

ဟောင်းနွမ်းနေသော ဓာတ်လှေကားသည် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားသော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ္ဆေသည် ဓာတ်လှေကားကို ပြန်မဖွင့်နိုင်တော့ပေ။ ပိုမို အားကောင်းသော သဘာဝလွန် အင်အားတစ်ခုက ဓာတ်လှေကား တံခါးကို စည်းခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေကြမ်းအတွက် ပြန်ဖွင့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

"အဲဒီတစ္ဆေကြမ်းကို ဖမ်းချုပ်ထားလို့ မရသလို မောင်းထုတ်လို့လည်း မရဘူး ဒီဓာတ်လှေကား ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေဖို့ သူရှိနေမှ ဖြစ်မှာ"

အာနန်က ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူ အထဲမှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ"

လီယန်လည်း ထိုအချက်ကို သိထားသည်။ အတက်အဆင်း လုပ်ရန်အတွက် ဤလမ်းကြောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် တံခါးပိတ်တစ္ဆေ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ ဒီဘက်ကို"

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီး အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သေချာပြီးနောက် အာနန်က ညာဘက် စင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

"လေးလွှာက အန္တရာယ်အများဆုံး ဖြစ်သင့်တာ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအထပ်က ထူးဆန်းတဲ့ စင်္ကြံလမ်းနဲ့ ချိတ်ဆက်နေပြီး အဲဒီကနေ တစ္ဆေကြမ်းတွေ ထွက်လာတတ်လို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ နေတာက မင်းအတွက် ရွေးချယ်မှုကောင်း မဟုတ်ဘူးနော်"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေကြမ်း အများစုက ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားရုံပဲ ဖြတ်ပြီးရင် ထွက်သွားကြတာဆိုတော့ ဒီနေရာက အန္တရာယ်အကင်းဆုံး ဖြစ်လာတာပေါ့ တကယ်တမ်း အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာက ပထမထပ် ဧည့်ခန်းမပဲ လေးလွှာနဲ့ အဝေးဆုံးဆိုတော့ တစ္ဆေအများစုက ပထမထပ်မှာ သွားစုနေကြတာ"

အာနန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ဘာမှပြန်မပြောတော့ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုသာ အကဲခတ်နေလိုက်သည်။

မကြာမီ အာနန်က အခန်းတံခါး တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။ တံခါးပေါ်တွင် သွေးနီများ သုတ်လိမ်းထားသဖြင့် သိသာထင်ရှားနေသည်။ တံခါးဝတွင် မဲနက်နေသော ပြာများ ထည့်ထားသည့် ကြွေပန်းကန်လုံး တစ်လုံး ရှိနေပြီး အရေးကြုံပါက အထူးသက်ရောက်မှု တစ်ခုခု ပေးစွမ်းနိုင်မည့်ပုံ ပေါ်သည်။

"ဒါက လောလောဆယ် လေးလွှာမှာ အန္တရာယ်အကင်းဆုံး အခန်းပဲ"

အခန်းရှေ့ရောက်သောအခါ အာနန်က တံခါးမခေါက်ဘဲ လက်ခုပ် သုံးချက် တီးလိုက်သည်။

ဒါက အချက်ပြမှု တစ်ခု ဖြစ်လောက်သည်။

မကြာမီ တံခါးပွင့်လာသည်။

တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သူမှာ အသက်အရွယ် အိုမင်းနေပြီဖြစ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ့မျက်လုံးများမှာ သတိဝီရိယဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒိုင်း"

လူမြင်သည်နှင့် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တံခါးက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်ပိတ်သွားသည်။

"အသက်နဲ့ ရင်းရမှာကို နားမလည်ဘူးပဲ"

ယန်ကျန့်က တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ခြေဖြင့် ကန်ထည့်လိုက်ရာ ခုနကမှ ပိတ်သွားသော တံခါး ပွင့်ထွက်သွားသည်။

"လူမြင်တာတောင် တံခါးပိတ်တယ်ဆိုတော့ တော်တော် သတိကြီးတာပဲ"

ယန်ကျန့် အခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် ဝင်သွားလိုက်သည်။