သဘာဝလွန်နယ်ပယ်ထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်ဝင်ရောက်ခြင်း
Vol. 82 Ch. 1186
စက္ကူပြာများသည် တံခါးကြားမှတဆင့် အခန်းထဲသို့ လွင့်ဝင်လာသည်။
လေထုထဲတွင် လောင်ကျွမ်းနံ့များ ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ထိုအနံ့ ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အပြင်ဘက်ရှိ သွေးများ သုတ်လိမ်းထားသော တံခါးသည် တရစပ် လှုပ်ခါလာပြီး တံခါးလက်ကိုင်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာသည်။ အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ခုက အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ဝင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး တစ္ဆေက ဒီအခန်းကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ မတွေ့နိုင်လောက်ဘူး တံခါးပေါ်က သွေးတွေက အရောင်မလွင့်သေးဘူး အာနိသင် ရှိနေသင့်သေးတာ"
ကျူးကျန့်က အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။
လီယန်က ပြောသည်။
"သဘာဝလွန်အရာတွေက ဘယ်တော့မှ ပုံသေမရှိဘူး တံခါးပေါ်က သွေးတွေက တစ္ဆေရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်ပေမယ့် အဲဒါက ပုံမှန် အခြေအနေအောက်မှာပဲ ဖြစ်မှာပါ ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် လှုပ်ခါနေသော တံခါးနားသို့ ကပ်သွားပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို သုံးကာ ပိတ်ဆို့ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"တံခါးကို ပိတ်ဆို့မနေနဲ့ ဒီတိုင်း ဖွင့်ပေးလိုက် တံခါးဖွင့်ခြင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာနဲ့ အပြင်က တစ္ဆေ ထိပ်တိုက်တွေ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ် တစ္ဆေက ဒီအထိ ရောက်နေမှတော့ ငါတို့ ဒီတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေလို့ မရဘူး"
ယန်ကျန့်က တံခါးရှေ့တွင် ရပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
လီယန် လက်ပြောင်းလိုက်ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်သည်။
တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တံခါး၏ တုန်ခါမှုသည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပိုမိုအားကောင်းသော သဘာဝလွန် ကျိန်စာတစ်ခုက တံခါးပေါ်တွင် သက်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သာမန် တံခါးတစ်ချပ်သည် ထိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော သဘာဝလွန် စွမ်းအား၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။
တံခါးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ နေရာအနှံ့ ပေါ်လာပြီး သိပ်သည်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လက်ဖြင့် အသာလေး ထိလိုက်ရုံဖြင့် တံခါးတစ်ချပ်လုံး ကြွေမွပျက်စီးသွားတော့မည့် အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
တံခါး မည်မျှပင် ပျက်စီးနေပါစေ မပြိုကွဲဘဲ ဆက်ရှိနေသည်။
အားလုံးက တံခါးကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး အပြင်ဘက်တွင် ဘယ်အရာက ထွက်မသွားဘဲ ခိုကပ်နေသလဲ ဆိုတာ သိချင်နေကြသည်။
မကြာမီ လီယန် အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရာ အက်ကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သစ်သားတံခါးသည် "ကျွီ" ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။
တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော တံခါးဖွင့်ခြင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာ လွတ်မြောက်သွားသည်။
ထိုကျိန်စာသည် သာမန်လူများသာမက တစ္ဆေဆရာ အများစုပါ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသော အရာဖြစ်သည်။ ကျိန်စာကို ခလုတ်တိုက်မိသည်နှင့် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကျိန်စာကို ခံရမည့်သူမှာ သက်ရှိလူသား မဟုတ်ဘဲ အမည်မသိ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။
တံခါးပွင့်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။
ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အလွန်အမင်း ဆွေးမြေ့နေသော အလောင်းကောင်ကြီး တစ်ခု မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ အလောင်းကောင်ပေါ်တွင် ပြာများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြင်းထန်သော ပုပ်စော်များ ထွက်နေကာ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ထားသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ခုနက တံခါးလက်ကိုင်ကို ကိုင်ပြီး အတင်း ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ ထိုအလောင်းကောင် ဖြစ်ပုံရသည်။
"ကျွတ်"
"ကျုပ်တို့ တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံလိုက်ရပြီ"
"မြန်မြန် ဒီအကောင်ကို ရှင်းပစ်လိုက် အထဲဝင်ခွင့် မပေးနဲ့ မဟုတ်ရင် အကုန် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်"
အခြားသူများက ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က မလှုပ်မယှက် ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်သည် အလောင်းကောင်ပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
စင်္ကြံလမ်း မီးရောင်များ ခြောက်ခြားဖွယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး အေးစက်မှုများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာသည်။ တံခါးဖွင့်ခြင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို စတင် သက်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ကျိန်စာ လွတ်မြောက်လာသည်နှင့် အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
တစ္ဆေ နောက်ဆုတ်သွားပြီ။
သို့မဟုတ် တံခါးဖွင့်ခြင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာကြောင့် မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
အလွန်အမင်း ဆွေးမြေ့နေသော အလောင်းကောင်သည် တစ္ဆေ ဝင်ရောက်ပူးကပ်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း မည်သည့် သဘာဝလွန် စွမ်းအားမှ မရှိသဖြင့် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။
"တစ္ဆေ ထွက်သွားပြီ"
လီယန်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ သိပ်ဝေးဝေးတော့ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး ငါရဲ့ တံခါးဖွင့်ခြင်းရဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာက ဆယ်မီတာလောက်ပဲ ရောက်တာဆိုတော့ တစ္ဆေက မကြာခင် ပြန်လာလောက်တယ်"
"အလောင်းကောင်ကို ပူးကပ်တဲ့ တစ္ဆေက ပြဿနာပဲ လူတွေကိုလည်း အလွယ်တကူ ပူးကပ်နိုင်တယ် ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး တစ္ဆေက ဒီနေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီ ဆိုတော့ ဒီအခန်းက ဘေးမကင်းတော့ဘူး ထွက်သွားကြမယ်"
ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ့ရှေ့ရှိ အလောင်းကောင်ကြီးကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
အလောင်းကောင်သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး စင်္ကြံလမ်းပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ခြေလက်များ ပြတ်ထွက်ပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်။
ယန်ကျန့် ပွင့်နေသော တံခါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးကွက်များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ဆေးသားဟောင်းများကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့နေပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ တောက်ပခြင်း မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သဘာဝလွန် စွမ်းအားများ လုံးဝ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။
"သွားကြစို့"
သူ ခြေလှမ်းကျဲကြီးဖြင့် အပြင်ထွက်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ဘယ်ဘက် စင်္ကြံလမ်းဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။
လီယန်နှင့် ထုံချန်တို့လည်း ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားကြသည်။ တစ္ဆေနှင့် ထပ်မံ မကြုံတွေ့မီ ဘေးကင်းသော အချိန်တိုလေးအတွင်း လှုပ်ရှားရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။
သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်။
အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျူးကျန့်၊ တုန်းယွီလန်နှင့် အာနန်တို့ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာကြသည်။
"သွေးကွက်တွေက မှိန်သွားပြီ တံခါးဝက စက္ကူပြာတွေလည်း လွင့်ကုန်ပြီ ဒီအခန်းကို တစ္ဆေတွေ တွေ့သွားပြီ ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး ပိုပြီး ဘေးကင်းမယ့် ပုန်းခိုစရာနေရာ ရှာမှဖြစ်မယ် မဟုတ်ရင် တစ္ဆေ သတ်တာ ခံရလိမ့်မယ်"
ကျူးကျန့်က အသက်ပြင်းပြင်း ရှူရင်း ပြောလိုက်သည်။
"သုံးလွှာမှာ နေလို့မရဘူး နှစ်လွှာမှာလည်း တစ္ဆေရှိတယ် ဧည့်ခန်းမမှာက တစ္ဆေ ပိုများတယ် လေးလွှာက အန္တရာယ်အကင်းဆုံးပဲ အခန်းပြောင်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"
တုန်းယွီလန်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"အခန်းတိုင်းမှာ မရေရာတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ရှိတယ်"
ဝမ်ကန်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
"ငါ့အကြံကတော့ ဒီမှာပဲ ဆက်နေတာ ကောင်းမယ် တစ္ဆေက ဒီနေရာကို တွေ့သွားတာ တိုက်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်လောက်တယ် နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ဖြစ်လာနိုင်ခြေက နည်းပါတယ်"
ကျူးကျန့်က ထပ်ပြောသည်။
"ယန်ကျန့် မောင်းထုတ်လိုက်တဲ့ တစ္ဆေ ပြန်မလာရင်တောင် တခြားတစ္ဆေတွေ မလာဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်လဲ..."
သို့သော် သူ စကားမဆုံးသေးမီ ပုံကောင်းပန်းကောင်း ရှိနေသေးသော တံခါးသည် ရုတ်တရက် "ဒိုင်း" ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားပြီး သစ်သားစများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။
"တံခါး ပျက်သွားပြီ အခုတော့ ဒီမှာ လုံးဝ နေလို့မရတော့ဘူး"
သူ အံကြိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အာနန်က ပြတ်နေသော ခေါင်းတစ်လုံးကို ကိုင်လျက် အပြင်ထွက်လိုက်သည်။
"အာနန် ဘယ်သွားမလို့လဲ"
တုန်းယွီလန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။
အာနန်က ပြောသည်။
"ငါ ယန်ကျန့်တို့နောက် ခဏလောက် လိုက်သွားမလို့ လုပ်စရာ ကိစ္စလေး ရှိလို့ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းတို့ဖာသာ သွားလို့ရတယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူ အလျင်အမြန် လိုက်သွားလေသည်။
"သူက တကယ်ပဲ ပြန်သွားမလို့လား"
ကျူးကျန့်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝမ်ကန်ချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ နေလို့မရရင် ဝင်ပေါက်နားက အခန်းက ပိုလုံခြုံလိမ့်မယ် အဲဒါက သဘာဝလွန် အခန်းပဲ အခန်းထဲမှာ တစ္ဆေမရှိတာ သေချာသရွေ့တော့ အပြင်က အခန်းတွေထက်စာရင် ပိုလုံခြုံမှာပဲ ငါတို့ အဲဒီထွက်ပေါက်နားက အခန်းထဲမှာ ယန်ကျန့်ကို စောင့်ပြီး အတူတူ လှုပ်ရှားကြတာပေါ့ အဲဒါက နည်းနည်း ပိုစိတ်ချရမယ်"
"အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ်"
ကျူးကျန့်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ကောင်းသော အကြံဉာဏ်ဟု တွေးလိုက်သည်။
အန္တရာယ် အများဆုံး နေရာသည် အန္တရာယ် အကင်းဆုံး နေရာ ဖြစ်သည်။
သဘာဝလွန် အခန်းများထဲတွင် တစ္ဆေများ ရှိနေနိုင်သော်လည်း ထိုအခန်းများသည် ထူးခြားသည်။ တံခါးမဖွင့်သရွေ့ တစ္ဆေများ ဝင်မလာနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် အခန်းထဲတွင် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သေချာသည်နှင့် ထိုအခန်းထဲတွင် ယာယီ ပုန်းခိုနေခြင်းဖြင့် တစ္ဆေများ၏ ပစ်မှတ်မဖြစ်အောင် ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ဒါဆို ဘာစောင့်နေတာလဲ အခု သွားကြစို့"
တုန်းယွီလန်က စိတ်လောနေသဖြင့် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယန်ကျန့်နှင့် အဖွဲ့သည် လှုပ်ရှားမှု မြန်ဆန်သဖြင့် အတော်ဝေးဝေး ရောက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အချိန်မဖြုန်းရဲတော့သဖြင့် သူတို့သုံးဦး အမြန် ပြင်ဆင်ပြီး အခန်းထဲမှ ပြေးထွက်ကာ မျက်ခြည်မပြတ်စေရန် အလျင်အမြန် လိုက်သွားကြသည်။
"ခေါင်းဆောင် အာနန် ကျုပ်တို့နောက် လိုက်လာတယ်"
လမ်းတွင် ထုံချန်က သူမ၏ တစ္ဆေမျက်နှာကို နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အာနန် အသည်းအသန် လိုက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ယန်ကျန့်လည်း တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် မြင်ပြီးဖြစ်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး သူ လိုက်ချင်ရင် လိုက်ပါစေ သူ့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး အန္တရာယ်ကြုံရင်လည်း သူ့ကို ထည့်တွက်စရာ မလိုဘူးလေ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဒီမှာ သေရင် ပြန်ရှင်လို့ရတယ် ငါတို့သေရင်တော့ တကယ်သေမှာ"
အာနန်က ယန်ကျန့်၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ဘာမှ ဝင်မပြောဘဲ မျက်နှာသေဖြင့်သာ ဆက်လိုက်လာသည်။
သူသည် သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသော သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေဆရာ တစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေသည်။
ယန်ကျန့်သည် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သဘာဝလွန် နေရာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။
အနီရောင် ကော်ဇောခင်းထားသော စင်္ကြံလမ်းသည် အခန်းပေါင်းများစွာ ရှိသော အတွင်းပိုင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်သွယ်ထားသည်။ တံခါးဝရှိ နံရံကပ်မီးအိမ် အချို့မှာ လင်းနေပြီး အချို့မှာ ငြိမ်းနေသည်။ အချို့တံခါးများ ပွင့်နေပြီး အချို့မှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ပုံမှန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဖော်ပြမရနိုင်သော ကျောချမ်းဖွယ် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
အတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်သည်နှင့် ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်နိုင်တော့မည့် အတိုင်းပင်။
သို့သော် ယန်ကျန့်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။ သူသည် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိပြီး ပိတ်မိသွားမည်၊ သို့မဟုတ် လမ်းပျောက်သွားမည်ကို မပူပန်ပေ။
မကြာမီ သူ ပထမဆုံး အခန်းဖြစ်သော အခန်းနံပါတ် ၁ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အတွင်းသို့ ဆက်ဝင်သွားသည်။
နူးညံ့သော အနီရောင် ကော်ဇောသည် တောက်ပသန့်ရှင်းနေပြီး ညစ်ပေသော အရာတစ်ခုခု ကျလာပါက အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုကြာလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားမည့်ပုံ ရှိသည်။ ဒီနေရာသည် အချိန်အပိုင်းအခြား တစ်ခုရောက်တိုင်း အစက ပြန်လည်စတင်ပြီး ပျက်စီးနေသော၊ ညစ်ပေနေသော အရာအားလုံးကို မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားစေသည်ဟု ယန်ကျန့် အစောပိုင်းကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့သည်။
အကယ်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ သန့်ရှင်းရေး မလုပ်ခဲ့လျှင် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာလက်ရာများ ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ သန့်ရှင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။
မကြာမီ သူတို့ ပထမဆုံး လမ်းဆုံကို ဖြတ်သန်းလိုက်သည်။
စင်္ကြံလမ်း၏ ရှေ့နောက်၊ ဘယ်ညာ အားလုံးတွင် အနီရောင် ကော်ဇောများ ခင်းထားပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အခန်းများ ရှိနေသည်။ မည်သည့် ကွာခြားချက်မှ မရှိပေ။ အတွင်းသို့ ဝင်သွားလျှင် လမ်းပျောက်သွားရန် အလွန်လွယ်ကူသည်။
ယန်ကျန့် ဆက်လက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ လုံလောက်အောင် အတွင်းမကျသေးပေ။ အချက်အလက်များ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အခန်းနှင့် နီးကပ်စေရန် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ သွားရဦးမည်။
"ဒါနဲ့ သိချင်တာလေး တစ်ခုရှိတယ် မင်း ဒီမှာ ပိတ်မိနေတာ ဒီလောက်ကြာပြီဆိုတော့ အစားအသောက် ဘယ်ကရလဲ"
ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် အသေးစိတ် အချက်တစ်ခုကို သတိထားမိပြီး နောက်မှလိုက်လာသော အာနန်ကို မေးလိုက်သည်။
အာနန်က ပြောသည်။
"အခန်းတချို့ထဲမှာ အစားအသောက်နဲ့ ရေ ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ပမာဏက မလောက်ဘူး တစ်နပ်စာလောက်တော့ ဝမယ် ရေရှည် အသက်ရှင်ဖို့တော့ မလုံလောက်ဘူး ဒါကြောင့် တခြားအခန်းတွေကို အမြဲ ရှာဖွေပြီး အစားအစာ ရှာရတယ် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက ရှာပြီးသား အခန်းတချို့မှာ အချိန်တစ်ခုကြာရင် အစားအသောက်တွေ ပြန်ပေါ်လာတတ်တာပဲ"
"သဘောပေါက်ပြီ"
ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
လီယန်က ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် တစ္ဆေပန်းချီ ကမ္ဘာထဲမှာ ပိတ်မိနေတုန်းကလိုပါပဲ သဘာဝလွန်နေရာက ဖန်တီးပေးတဲ့ အစားအစာနဲ့ အသက်ရှင်ခဲ့ရတာ"
"အဲဒါတွေက တကယ် စားလို့ရလို့လား"
ထုံချန်က မေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့် စကားမပြောဘဲ လက်ဝါးဖြန့်လိုက်သည်။ မကြာမီ ရေတစ်ဘူး သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ထုံချန်ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။
"သောက်ကြည့်ချင်လား ဒါ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေရဲ့ သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ ရေတစ်ဘူးပဲ သာမန် အစားအသောက်နဲ့ ကွာခြားတယ်လို့ ထင်လား"
လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ၏ သဘာဝလွန် စွမ်းအားသည် သက်ရှိလူသား ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိရာ သာမန် အစားအသောက်နှင့် ရေ လောက်က ပြောပလောက်သော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထိုအရာမျိုးကို စားသုံးရန် သူ အားမပေးလိုပေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို အခြေခံထားသော အစားအသောက်နှင့် ရေများသည် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး အချို့ ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် အနေဖြင့် အနည်းငယ် စားသုံးလျှင် ပြဿနာ မရှိသော်လည်း သာမန်လူများ အနေဖြင့် ရှောင်ကြဉ်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
"မသောက်ချင်ပါဘူး"
ထုံချန် ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သော်လည်း စူးစမ်းချင်စိတ်ကြောင့် ရေဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
လက်ပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ရာ အေးမြသော အထိအတွေ့မှာ အလွန် စစ်မှန်သည်။
ဒါသည် တကယ် ရေ ဖြစ်ပြီး ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။
"သဘာဝလွန် လွှမ်းမိုးမှုနဲ့ ရုပ်ဝတ္ထု ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးလိုက်တာ သက်ရှိလူသားကို ပြန်မရှင်နိုင်တာက လွဲရင် အရာအားလုံးနီးပါးကို ဖန်တီးနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ ရေတစ်ဘူး ပေါ်လာတာကိုတော့ လျှော့မတွက်နဲ့ လက်တွေ့မှာ တစ္ဆေဆရာ အနည်းစုလောက်ပဲ သူတို့ သက်တမ်းတစ်လျှောက် ဒီလိုအဆင့်ထိ လုပ်နိုင်ကြတာ ငါတောင်မှ သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီးမှ ဒီအဆင့်ကို ရောက်တာ"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
လီယန်၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒါကြောင့် တစ္ဆေပန်းချီက S-အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ် ဖြစ်နေတာကိုး မြို့တစ်မြို့လုံးနီးပါးကို ဖန်တီးနိုင်တယ် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ကျူးကျော်ပြီး အစားထိုးနိုင်တယ်"
"ဟုတ်တယ်"
ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူတို့ စကားပြောရင်း အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
အာနန်က တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသော်လည်း ခုနက ရေတစ်ဘူး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ကျောထဲစိမ့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ဒီယန်ကျန့်က ဒီလောက်ထိတောင် လုပ်နိုင်တာလား။
အပြင်လောကမှ လူများသည် သဘာဝလွန် စွမ်းအားများကို ဒီအဆင့်ထိ ထိန်းချုပ်နိုင်နေကြပြီလား၊ သို့မဟုတ် သူ ဒီထဲတွင် ပိတ်မိနေတာ ကြာလွန်းပြီး ခေတ်နောက်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့တာလား။
"ယန်ကျန့် ငါတို့ အန္တရာယ်များတဲ့ ဧရိယာကို ရောက်နေပြီ မင်း ဒီသဘာဝလွန်နေရာရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ အခုကစပြီး အချိန်မရွေး တစ္ဆေတွေနဲ့ တွေ့နိုင်တယ်"
ခဏအကြာတွင် အာနန်က မနေနိုင်တော့ဘဲ သတိပေးလိုက်သည်။