ပွင့်သွားသော တံခါးများ

" ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

ရှန်းလန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး သူ့စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

လီယန်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ဆိုလိုတာက တစ္ဆေကြမ်း တစ်ကောင်ကို မထိန်းချုပ်ထားဘဲနဲ့ ခင်ဗျား မြင်နိုင်တာတွေက အကန့်အသတ် ရှိတယ် တကယ်လို့ ခင်ဗျားက တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီး ထူးခြားတဲ့ တစ္ဆေကြမ်း တစ်ကောင်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားရင် သာမန်လူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို မြင်နိုင်လာလိမ့်မယ်"

"သဘာဝလွန် အရာကို သဘာဝလွန် အရာနဲ့ပဲ နှောင့်ယှက်ကြည့်ရင် အမှန်တရား ပေါ်လာလိမ့်မယ်"

"ဪ သဘောပေါက်ပြီ..."

ရှန်းလန် အတိတ်က အတွေ့အကြုံများကို သေချာ ပြန်စဉ်းစားရင်း အတွေးနက်သွားသည်။

မှန်ပါသည်။

သူမ အရင်က ဒီနည်းလမ်းကို တစ်ခါမှ မစမ်းကြည့်ဖူးခဲ့ပေ။

ယခင်က သူမသည် ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာရန်နှင့် အသက်ရှင်သန်ရန် ဘေးကင်းသော အခန်းတစ်ခန်း ရှာဖွေရန်သာ စဉ်းစားခဲ့သည်။ တစ္ဆေကြမ်း၏ တိုက်စားမှုကို ခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း အခန်း ၁၀၁ သို့ ပြန်သွားပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ ဘာကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ရှင်သန်နေရသလဲ ဆိုသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီအခန်းကို ပြန်စူးစမ်းဖို့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံနယ် အဖြစ် သုံးချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ရှန်းလန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး သတိထားလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာထား လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြိုးဆွဲရာ ကရသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသောကြောင့်ပင်။

"ရှင် ကျမကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

သူမ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဘာမှမလုပ်ပါဘူး ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခဏတာ လွှမ်းမိုးလိုက်ရုံပါ ခင်ဗျားရဲ့ အသိစိတ် ပြန်လည် နိုးထလာရတာက တခြားတစ္ဆေကြမ်း တစ်ကောင် ခင်ဗျားကိုယ်ထဲမှာ ခိုအောင်းနေလို့ပဲ အဲဒီတစ္ဆေက ခင်ဗျားကိုယ်ထဲက တခြား သဘာဝလွန် အရာတွေကို ဖိနှိပ်ပေးထားလို့ ခင်ဗျား အခု ဘာပြဿနာမှ မရှိတာ ဒါပေမဲ့ သဘာဝလွန် ကိစ္စတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ပေးဆပ်ရတာ ရှိစမြဲပဲ"

တစ္ဆေအရိပ် သည် ရှန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားခွင့် မပေးဘဲ ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သို့သော် ဒါလောက်နှင့် မလုံလောက်သေးပေ။

ယန်ကျန့်သည် ရှန်းလန်၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး မှတ်ဉာဏ်ကို ပြောင်းလဲပစ်၍ မရနိုင်သော်လည်း သူမကို ကြားခံနယ် အဖြစ် အသုံးပြုပြီး လှုပ်ရှားမှုနှင့် အမြင်အာရုံကို ခိုးယူနိုင်သည်။

မကြာမီ ရှန်းလန်၏ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သွေးများ စီးကျလာခြင်း မရှိဘဲ သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးတစ်လုံး အသားစများကြားမှ ပြူးထွက်လာသည်။

"ဒါက... မျက်လုံးလား"

ရှန်းလန် မျက်လုံး အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေအရိပ်သည် ရှန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြားခံနယ် အဖြစ် အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး ကို ထိန်းချုပ်ကာ အခန်း ၁၀၁ ကို နောက်တစ်ကြိမ် စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ မြင်ကွင်း၌ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မူလက သာမန်ဟု ထင်ရသော အခန်းသည် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွင် မရှိသင့်သော အရာများစွာ ပေါ်လာသည်။

ဟောင်းနွမ်းနေသော နံရံများပေါ်တွင် ဆေးသားများ ကွာကျနေပြီး ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားများစွာ ကျန်ရစ်နေသည်။

ကျိုးပဲ့နေသော သစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် အရောင်လွင့်နေသော ဓာတ်ပုံအချို့ ရှိနေသည်။ ဓာတ်ပုံထဲမှ မျက်နှာများ မသဲကွဲသော်လည်း ဓာတ်ပုံထဲမှ အမျိုးသမီး ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများသည် ရှန်းလန် ယခင်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အဝတ်အစားများနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေသဖြင့် ရှန်းလန် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းရသည်။

ထို့အပြင် သစ်သားစားပွဲပေါ်တွင် ပန်းကန်ခွက်ယောက် အချို့ ရှိနေသော်လည်း အစားအစာများမှာ ကြာမြင့်စွာ ကတည်းက ပုပ်သိုးမဲနက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် စား၍မရတော့ပေ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာတွင် ရှန်းလန်ကို အောက်မေ့ဖွယ် အထိမ်းအမှတ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

{ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ အခန်း ၁၀၁ ရဲ့ အစစ်အမှန် ပုံစံကို မြင်ရဖို့အတွက် ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ရှန်းလန်ကို ကြားခံနယ် အဖြစ် သုံးမှ ရမယ်}

ယန်ကျန့်သည် ရှန်းလန်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ သူ့ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်းလန်၏ လည်ပင်းသည် သဘာဝမကျဘဲ လိမ်ဖည်သွားပြီး အိပ်ခန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွင် ထိုနေရာ၌ သဘာဝလွန် နှောင့်ယှက်မှု ပြင်းထန်ပြီး ပုံရိပ်များ တွန့်လိမ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဝင်ကြည့်မယ်"

ယန်ကျန့်သည် ရှန်းလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး အိပ်ခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားစေလိုက်သည်။

ရှန်းလန်သည် တစ္ဆေအရိပ်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်သဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားရသည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာမှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွင်မူ အခြေအနေက ကွာခြားနေသည်။

ရှန်းလန် အိပ်ခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သောအခါ အမှန်တရား တစ်ခု ယန်ကျန့်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

မူလက သာမန် သစ်သားကုတင် ရှိနေသော နေရာတွင် ယခုအခါ ကုတင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ကျောက်တိုင်တစ်ခု ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြောင်းပြန် လဲကျနေသည်။ ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော စာလုံးအမည်းများ ရေးထွင်းထားသည်။ သို့သော် တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံတွင် ထိုစာလုံးများသည် သက်ရှိကဲ့သို့ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် ဘာရေးထားမှန်း သဲကွဲစွာ မမြင်ရပေ။

သို့သော် အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ထိုကျောက်တိုင်အောက်တွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

ရှန်းလန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော လူတစ်ယောက်၊ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် အလောင်းကောင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး။

အဲဒါက အစစ်အမှန် ရှန်းလန် ဖြစ်လောက်တယ်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော်လည်း အတွေ့အကြုံနှင့် အလိုလိုသိစိတ်အရ မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ချနိုင်ခဲ့သည်။

{ကျောက်တိုင်အောက်က အလောင်းကောင်က ရှန်းလန် ဆိုရင် အပြင်မှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ရှန်းလန်က အစစ် မဟုတ်ဘူး သဘာဝလွန် အရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်မယ် ဒါမှသာ ရှန်းလန် သေပြီးတိုင်း ဒီနေရာမှာ ဘာလို့ ပြန်ရှင်လာသလဲ ဆိုတာ ရှင်းပြလို့ ရမယ်}

{ဒါဆို အခန်း ၁၀၁ က ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်တဲ့ အဓိကသော့ချက်က အခန်းထဲက ကျောက်တိုင်ကြောင့်ပေါ့ ကျောက်တိုင်က အခန်းထဲမှာ ရှိနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိထားလို့ သူ ဒီအခန်းနဲ့ ထာဝရ ချည်နှောင်ခံထားရတာပဲ}

{အဆက်မပြတ် ပြန်လည်ရှင်သန်တဲ့ ကျိန်စာကို ချိုးဖျက်ချင်ရင် ကျောက်တိုင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရုံပဲ ဒါဆိုရင် အစစ်အမှန် ရှန်းလန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဖိနှိပ်ခံထားရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး}

{ဒါဆို ဒီနေရာက အရာအားလုံးကို တစ်ယောက်ယောက်က တမင်တကာ စီစဉ်ထားခဲ့တာပဲ}

အမှန်တရားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်၏ သံသယများစွာ ချက်ချင်း ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။

မကြာမီ သူ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ရှန်းလန်ကို ဆက်မထိန်းချုပ်တော့ဘဲ မူလအတိုင်း ပြန်နေခွင့် ပေးလိုက်သည်။

ရှန်းလန် သူမခန္ဓာကိုယ် လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ရသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး အိပ်ခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာသည်။

"ရှင် ကျမကို ထိန်းချုပ်ပြီး သဲလွန်စတွေ ရှာတွေ့သွားပြီလား"

"ခင်ဗျား ပြန်ရှင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျုပ် သိသွားပြီ"

ယန်ကျန့် ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ တဲ့တိုး ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းလန်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တကယ်လား"

"ခင်ဗျားကို လိမ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ရှင်နေတာက သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခုရဲ့ ကျိန်စာသင့်နေလို့ပဲ အစစ်အမှန် ခင်ဗျားက ဒီအခန်းထဲမှာ အမြဲ ရှိနေခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ မထွက်သွားဖူးဘူး အခု ခင်ဗျားက အတုအယောင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလိုပဲ ဒါကြောင့် ခင်ဗျား ဒီသဘာဝလွန် နေရာကနေ ထွက်သွားရင်တောင် အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး နောက်ဆုံးကျရင် ပြန်ရောက်လာမှာပဲ"

"ကျိန်စာက ခင်ဗျားကို ကာကွယ်ပေးထားပြီး ဒီနေရာမှာ အထူးပုံစံ တစ်မျိုးနဲ့ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခင်ဗျားကို ချည်နှောင်ထားတာလည်း ဟုတ်တယ်"

ရှန်းလန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါဆို အဲဒါကြောင့်လား... ဒါဆို ကျမတို့လို လူတွေက ဒီနေရာမှာ အဆုံးမရှိ လှည့်လည်သွားလာနေရပြီး ဘယ်တော့မှ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ဘူးပေါ့"

"သီအိုရီအရတော့ ဟုတ်တယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အစစ်အမှန် ခင်ဗျားက သေပြီးသား ဆိုတော့ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ဖို့က သိပ်မခက်ပါဘူး"

ယန်ကျန့် ပြောပြီးသည်နှင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ စုံစမ်းစရာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး အခန်း ၁၀၀ ကို သွားကြစို့"

ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ရှန်းလန်၊ အာနန်နှင့် အခြား အကြိမ်ကြိမ် ပြန်ရှင်နေသူများကို သတ်ပစ်ရန် ယန်ကျန့်အတွက် မခက်ခဲတော့ပေ။

"ခဏ နေပါဦး"

ယန်ကျန့်နှင့် အဖွဲ့ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းလန် ရုတ်တရက် လှမ်းတားလိုက်သည်။

"တစ်ခုခု ရှိသေးလို့လား"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

ရှန်းလန်က ပြောသည်။

"ဒီနေရာမှာ ပြန်ရှင်ရတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှင် သိသွားပြီ ဆိုတော့ အဆက်မပြတ် ပြန်ရှင်နေတာကို ဘယ်လို ရပ်တန့်ရမလဲ ဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ဆိုတာတော့ ကျုပ် ပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား သေချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ကူညီပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားလောက်အောင် မအပေ။

ရှန်းလန် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် လီယန်၊ ထုံချန်တို့နှင့်အတူ အခန်း ၁၀၁ မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင် တစ်ခုခု မှားနေတယ်"

အခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် လီယန် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခန်းတံခါးဝတွင် မဲနက်နေသော ခြေရာ အများအပြား ရုတ်တရက် ပေါ်နေသည်။ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိပေ။

"ဘယ်အချိန်က ပေါ်လာတာလဲ"

ယန်ကျန့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိဝီရိယဖြင့် ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာမှ ထူးခြားမှု မရှိပေ။

"ငါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲ ဂရုစိုက်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ ရှန်းလန် ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်း အပြင်ဘက်ကို သိပ်အာရုံမစိုက်မိတော့ဘူး ဒီမူမမှန်တာက အခုလေးတင် ပေါ်လာတာ ဖြစ်မယ်"

လီယန်က ပြောလိုက်သည်။

ထုံချန်က ပြောသည်။

"ငါတို့ တစ္ဆေရဲ့ ပစ်မှတ် ထပ်ဖြစ်သွားပြီလား"

ဒီနေရာတွင် အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်းသည် ပုံမှန်ကိစ္စ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သတိမထားမိဘဲ တံခါးဝအထိ ကပ်လာခြင်းက စိတ်ပူစရာ ကောင်းသည်။

"လျစ်လျူရှုထားလိုက် တစ္ဆေဆိုရင်လည်း ထွက်လာရင် ချက်ချင်း ရှင်းပစ်လိုက်မယ် အခန်း ၁၀၀ ကို ဆက်သွားမယ်"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ခဏ နေပါဦး"

လီယန် ခြေလှမ်း မရွှေ့ဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသကဲ့သို့ စင်္ကြံလမ်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျွီ"

ထိုအချိန်တွင် ရှေ့ရှိ အခန်းတံခါး တစ်ချပ်သည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

ဟင်

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အခြေအနေက မပြီးသေးပေ။

ပိုဝေးသော နေရာမှ ဒုတိယ အခန်းတံခါးသည်လည်း ကျွီကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပွင့်လာသည်။ ထို့နောက် တတိယ၊ စတုတ္ထ... စင်္ကြံလမ်း တစ်လျှောက်လုံးရှိ အခန်းတံခါးများ၊ လမ်းဆုံ ဘယ်ညာရှိ တံခါးများ အားလုံး ပွင့်လာကြသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ အရင်က ဒီလို မဖြစ်ဖူးပါဘူး"

ထုံချန်၏ မျက်နှာထား အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အန္တရာယ် နီးကပ်လာသည်ကို သိလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"ဒီမူမမှန်မှုက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ တစ်စုံတစ်ခုက ငါတို့ကို ဒီမှာ သေစေချင်နေတယ် အရှင်လတ်လတ် ထွက်မသွားစေချင်ဘူး အခန်း ၁၀၀ ကိုလည်း ရောက်စေချင်ပုံ မရဘူး"

"ကျူးကျန့်၊ တုန်းယွီလန်၊ ဝမ်ကန်ချွမ်း တို့ရဲ့ လက်ချက်လား"

ထုံချန် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဘက်မှ တံခါးပွင့်သံများလည်း ကြားနေရသည်။

"သူတို့မှာ အဲဒီလောက် စွမ်းရည် မရှိဘူး ဒီတစ္ဆေနေရာကြီးထဲမှာ တခြားအရာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်"

ယန်ကျန့် လေးနက်သွားသည်။

ဒီနေရာရှိ အခန်းများတွင် တစ္ဆေများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တံခါးများ ပိတ်ထားလျှင် ဘေးကင်းသော်လည်း ယခု အားလုံး ပွင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ အတွင်းမှ တစ္ဆေများသည် အချိန်မရွေး ထွက်လာနိုင်သည်။

"သွား မြန်မြန်လှုပ်ရှား တွေဝေမနေနဲ့"

ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်ပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး ဖွင့်ကာ အဖွဲ့သားများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လိုက်သည်။

လီယန်နှင့် ထုံချန်တို့ အခြေအနေကို နားလည်သဖြင့် အမြန် လိုက်ပါသွားကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်သည် လာလမ်းအတိုင်း ပြန်မလှည့်ဘဲ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ အခန်း ၁၀၀ သို့ သွားရန် ရည်ရွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါသည် မိုက်မဲခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပြန်လှည့်သွားခြင်းက ပိုမို အန္တရာယ်များနိုင်သည်ဟု ယန်ကျန့် ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဒီနေရာရှိ အရာအားလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဆိုပါက မသိသော လမ်းကြောင်းသည် အန္တရာယ် အကင်းဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်သူသည် ယန်ကျန့်၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။