နောက်ကွယ်ရှိ အန္တရာယ်

ယန်ကျန့် မှတ်စုစာအုပ်ကို ဆက်လှန်ကြည့်လိုက်ရာ ဒီစာမျက်နှာပေါ်ရှိ စာသားကြောင့် ခေတ္တ ကြောင်သွားသည်။

{တစ္ဆေက နင့်နောက်ကျောဘက် တည့်တည့်မှာ ရှိနေတာ ဘယ်တော့မှ နောက်လှည့်မကြည့်နဲ့}

ငါ့ကို ခြောက်နေတာလား။

ဒီအခန်းကို စစ်ဆေးပြီးပြီ။ ဘာတစ္ဆေမှ မရှိဘူး။ အခု ယန်ကျန့် ဧည့်ခန်းထဲမှာ ရပ်နေတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ သစ်သားစားပွဲ၊ သူ့နောက်မှာ နံရံပဲ ရှိတယ်။

ဒါပေမဲ့...ယန်ကျန့် ခေါင်းအနည်းငယ် မော့ပြီး တံခါးဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် တံခါးဝ၌ တစ္ဆေလေးကောင် ရှိနေသည်ဟု ရေးထားပြီး လက်တွေ့တွင်လည်း တံခါးခေါက်သံ လေးသံ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လီယန် ဝင်ရောက် ဟန့်တားထားရသည်ကို ကြည့်လျှင် တစ္ဆေများ တံခါးခေါက်နေသည်မှာ သေချာသည်။ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုကဲ့သို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် အကောင်းဆုံး သက်သေပင်။

သတိထားမှ ဖြစ်မယ်။

ယန်ကျန့်၏ နောက်စေ့တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး တစ်လုံး ပွင့်လာသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးသည် နောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို လိုက်လံကြည့်ရှုပြီး တစ္ဆေ တကယ်ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ရလဒ်က ရှင်းပါသည်။

နောက်ဘက်တွင် ဘာမှ မရှိပေ။ တစ္ဆေ၏ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

"ဒီစာကြောင်းက ငါ့ကို လှည့်စားနေတာလား မဟုတ်ဘူး မဖြစ်နိုင်ဘူး ဒီစာကြောင်းက တစ္ဆေက ငါ့နောက်မှာ ရှိနေတယ်၊ နောက်လှည့်မကြည့်နဲ့လို့ ပြောထားတာ ဆိုတော့ တကယ်တမ်းကျတော့ တစ္ဆေအစစ်ကို မြင်ချင်ရင် နောက်လှည့်ကြည့်မှ မြင်ရမှာ ဖြစ်နိုင်တယ် မကြည့်ရင် ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

{ဒါဆို ငါ လှည့်ကြည့်သင့်လား မကြည့်သင့်ဘူးလား}

ဒီမေးခွန်း သူ့ခေါင်းထဲ ဝင်လာသည်။

တစ်ဖက်တွင် မှတ်စုစာအုပ်ပါ အကြောင်းအရာ မှန်မမှန် သူ စစ်ဆေးကြည့်ချင်သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင် မှတ်စုစာအုပ်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်မလုပ်ချင်ပေ။

ထောင်ချောက် ဖြစ်နေနိုင်သည်။

မလိုက်နာလျှင် ဘာမှမဖြစ်သော်လည်း လိုက်နာမိလျှင် အန္တရာယ် ကြုံရနိုင်သည်။

{ဒါပေမဲ့ ငါ့လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် အန္တရာယ် ကြုံလာရင်တောင် ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါ ချက်ချင်း သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူး}

ယန်ကျန့် ဒီလို စတင် တွေးတောလာသည်။

အန္တရာယ်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အဓိကမှာ ထိုအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် လုံလောက်သော စွမ်းရည် ရှိမရှိ ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။

စမ်းကြည့်မယ်။

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ထုံချန်က အရင် ရောက်လာပြီး မှတ်စုစာအုပ်ကို လက်ဖြင့် ဖိလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မှတ်စုစာအုပ်ထဲက စာတွေ အမှန်ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်ကြည့်ချင်လို့လား"

ယန်ကျန့်သာမက သူမလည်း မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှ အကြောင်းအရာများကို မြင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

"ဒီမှတ်စုစာအုပ်က ထူးဆန်းတယ် သာမန်စာအုပ် မဟုတ်ဘူး ရှန်းလန်က အချက်အလက်တွေ ချန်ထားခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် သူသုံးခဲ့တဲ့ မှတ်စုစာအုပ်က သဘာဝလွန် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ် ဒီအရာက တကယ်ပဲ လက်တွေ့ဘဝကို နှောင့်ယှက်နိုင်ပြီး ငါ့နောက်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖန်တီးပေးနိုင်သလား ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ထုံချန်က ပြန်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်မယ့်သူက ခေါင်းဆောင် မဖြစ်သင့်ဘူး တကယ်လို့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာ ဖြစ်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

"အန္တရာယ်တော့ သေချာပေါက် ရှိမှာပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိပါတယ် ငါဆိုလိုတာက ငါ့ကို စမ်းခိုင်းကြည့်ပါလား ငါ့မှာ မျက်နှာသုံးဖက် ရှိတယ် တစ္ဆေမျက်နှာ တစ်ဖက်ကို နောက်လှည့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ် တစ္ဆေမျက်နှာက ငါ့ကိုယ်စားပြုတာပဲလေ အဲဒါဆို ပိုဘေးကင်းမယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ သေစေနိုင်တဲ့ ကျိန်စာ ဖြစ်နေရင် မင်းရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ဖက်က မင်းကို မကယ်နိုင်ဘူး ငါကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်စတာလုပ်ပြီး ကျိန်စာကို ဖျက်ပစ်နိုင်တယ်"

"အန္တရာယ်က အမြဲရှိနေမှာပဲ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးကို ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားလို့ မရဘူးလို့ ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်လေ"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

သူ ယန်ကျန့် ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိနေပြီး အန္တရာယ်များသော ကိစ္စများကို ဆက်မလုပ်စေချင်တော့ပေ။ အန္တရာယ်ကို မျှဝေခံစားရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။

"ခေါင်းဆောင် ထုံချန် ပြောတာ ဟုတ်တယ် သူ့မှာ မျက်နှာသုံးဖက် ရှိတယ် တစ္ဆေမျက်နှာကို နောက်လှည့်ကြည့်ခိုင်းလိုက်ရင် ကျိန်စာကို တန်ပြန်နိုင်ကောင်း တန်ပြန်နိုင်လိမ့်မယ်"

လီယန်လည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့် ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်မငြင်းတော့ဘဲ မှတ်စုစာအုပ်ကို ထုံချန် လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဆိုမှတော့ မင်းပဲ လုပ်လိုက်ပါ မင်းရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ရလဒ်တွေ ထွက်လာပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ အဆင်ပြေမယ်လို့ ခံစားမိတယ်"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ခံစားချက်ကို ယုံလို့မရဘူး မင်းက ရှုန်ဝမ်ဝမ် မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ထုံချန် မှတ်စုစာအုပ်ကို ကိုင်လိုက်သည်။ စာရွက်ပေါ်တွင် စာသားများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

{တစ္ဆေက နင့်နောက်ကျောဘက် တည့်တည့်မှာ ရှိနေတာ ဘယ်တော့မှ နောက်လှည့်မကြည့်နဲ့}

"စလိုက်ကြစို့"

သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး စိတ်ငြိမ်အောင် ထားကာ လည်ပင်းကို လှည့်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်လှည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ထုံချန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ နောက်ဘက်သို့ ဦးစွာ လှည့်ကြည့်သည်မှာ သူ့မျက်နှာ မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော အပြုံးနှင့် တစ္ဆေမျက်နှာ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားလိုလို၊ အမျိုးသမီးလိုလို ဖြစ်နေသော အေးစက်ပြီး ခြောက်ခြားဖွယ် အပြုံးမျက်နှာသည် မျက်လုံးပွင့်လာပြီး နောက်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းမှုများကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

တစ္ဆေမျက်နှာ၏ အမြင်အာရုံကို မျှဝေခံစားနိုင်သည်။

ထုံချန်သည် ထိုအပြုံးမျက်နှာမှတဆင့် သူ့နောက်ရှိ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေမျက်နှာ အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ရုံ ရှိသေးသည်။ မြင်ကွင်းထဲတွင် ဦးစွာ ပေါ်လာသည်မှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော နံရံ မဟုတ်ဘဲ ဝါညစ်ညစ် မဲခြောက်နေသော အလောင်းကောင် အရေပြား... မဟုတ်ဘူး၊ အလောင်းကောင် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အလောင်းကောင်သည် နောက်ကျောဘက် တည့်တည့်တွင် ရပ်နေပြီး အစကတည်းက သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ယခင်က နောက်လှည့်မကြည့်ခဲ့သဖြင့် မတွေ့ခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေ တကယ် ရှိတာပဲ"

ထုံချန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူ ချက်ချင်း အကြည့်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခေါင်းပြန်လှည့်လိုက်သည်။

ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

ယန်ကျန့် မေးလိုက်သည်။

သူ ဘေးမှ ကြည့်နေသော်လည်း ထုံချန် နောက်တွင် ရပ်နေသော အလောင်းကောင်ကို မမြင်ရပေ။

ထုံချန် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ တစ္ဆေကို တွေ့လိုက်တယ် ခဏလေးပဲ ဖြစ်ပေမယ့် တစ္ဆေတစ်ကောင် ငါ့နောက်မှာ ရပ်နေတာ သေချာတယ် မှတ်စုစာအုပ်ထဲက စာတွေက အမှန်ပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ အန္တရာယ် မဖြစ်ခဲ့ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေကြမ်းကို လှည့်ကြည့်တာ ငါမဟုတ်ဘဲ ငါ့ရဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာ ဖြစ်နေလို့ နေမှာ"

"တစ္ဆေကြမ်းကို တစ္ဆေကြမ်းချင်း ကြည့်တာက တကယ်ပဲ ပိုဘေးကင်းတာကိုး"

အတည်ပြုချက် ရသည်နှင့် ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီမှတ်စုစာအုပ်ထဲမှာ ရေးထားတာတွေ အကုန် အမှန်တွေချည်းပဲပေါ့"

"အမှန်ဆိုရင်တောင် မှတ်စုစာအုပ်က တစ္ဆေ ငါ့နောက်မှာ ရှိနေတယ်လို့ အတိအကျ မပြောနိုင်သင့်ဘူး မှတ်စုစာအုပ် ကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေကို လွှတ်ပေးလိုက်တာ မဟုတ်ရင်ပေါ့ ဒီမှတ်စုစာအုပ်ကို ဖွင့်တဲ့ ဘယ်သူမဆို အလားတူ အခြေအနေမျိုး ကြုံရလိမ့်မယ်"

ထုံချန်က ပြောလိုက်သည်။

ဒီကောက်ချက်က အကြောင်းအကျိုး ဆီလျော်သည်။

ဒါပေမဲ့ မှတ်စုစာအုပ် ဖွင့်သူတိုင်း ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ကြုံရတယ် ဆိုရင် ရှန်းလန်လည်း အရင်က ကြုံခဲ့ရမှာပဲ။

သူမ ဘာလို့ မှတ်စုစာအုပ်ထဲမှာ ထည့်မရေးခဲ့တာလဲ။

ယန်ကျန့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဒီမှတ်စုစာအုပ်ဟောင်းတွင် လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ရှိနေနိုင်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အခြေအနေကို သုံးသပ်နေစဉ်။

ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ယခင်ကထက် ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာပြီး လီယန် ပိတ်ဆို့ထားသည့်ကြားမှ တံခါးသည် တုန်ခါနေသည်။

"လောလောဆယ် ပြဿနာ မရှိသေးဘူး တံခါးအပြင်က အကောင်တွေကို ငါ ထိန်းထားနိုင်သေးတယ်"

လီယန် တိုက်ခိုက်မှု ပြင်းအားကို ခံစားကြည့်ပြီး သူ ကိုင်တွယ်နိုင်သော အတိုင်းအတာ အတွင်းတွင် ရှိသေးကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ငါတို့ ဒီမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ရမယ် ထွက်ပေါက်ဆီ ဦးတည်ကြမယ် ဖြစ်နိုင်ရင် အခန်း ၁၀ ကို ရှာပြီး ရှန်းလန် ချန်ထားခဲ့တဲ့ အချက်အလက်တွေကို သွားကြည့်ကြမယ် ဒီနေရာက တန်ဖိုး မရှိတော့ဘူး"

"ဒီမှတ်စုစာအုပ်က အရမ်း ထူးဆန်းတယ် ယူမသွားနဲ့ ဒီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်"

"ကောင်းပြီ"

ထုံချန် မှတ်စုစာအုပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ် ပြန်တင်လိုက်ကာ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။

"တံခါးဖွင့်ဖို့ ပြင်ထား ငါတို့ အတင်း တိုးထွက်ကြမယ် တံခါးဝက တစ္ဆေတွေက ငါတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘဲ နှောင့်နှေးအောင် လုပ်နေတာလို့ ငါ ထင်တယ် မမေ့နဲ့ အပြင်က တံခါးတွေ အကုန် ပွင့်နေတာ ဒီမှာ ကြာကြာနေလေ ပိုအန္တရာယ်များလေပဲ"

ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူ တံခါးနားသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ကာ လီယန်ကို အသင့်ပြင်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ တံခါးဖွင့်လိုက်တော့မယ်"

လီယန် ပြောလိုက်ပြီး သဘာဝလွန် စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ တံခါးကို ဆက်လက် ပိတ်ဆို့မထားတော့ပေ။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန် လက်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသော အားတစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး မူလ သစ်သားတံခါးသည် "ဒိုင်း" ကနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားသည်။

"ဝေါ"

အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းမှ အေးစက်သော လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာသည်။ ဧည့်ခန်းမီးရောင် တဖျပ်ဖျပ် ဖြစ်သွားပြီး ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ မှောင်မိုက်နေသော တံခါးဝတွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။ ပျက်စီးသွားသော တံခါးသစ်သားများပေါ်တွင် အရွယ်အစား မတူညီသော လက်ရာ လေးခု ချိုင့်ဝင်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရသည်။ တစ္ဆေ လက်ရာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"ပျောက်သွားပြီလား"

တုံ့ပြန်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော သူတို့အားလုံး ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ပျောက်သွားရင်လည်း ထားလိုက်တော့ သွားကြစို့"

ယန်ကျန့် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပြီး အခြေအနေကို လျစ်လျူရှုကာ အပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလိုက်သည်။

လီယန်နှင့် ထုံချန်တို့လည်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ နောက်မှ ကပ်လိုက်သွားကြသည်။

သူတို့သုံးဦး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် အခန်း ၁၀၀ သည် တစ်ဖန် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။

သို့သော် စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မှတ်စုစာအုပ်သည် သူ့အလိုလို ပြန်ပွင့်လာသည်။

လေနုအေး တစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားသည်။

စာမျက်နှာများ လန်သွားပြီး ယန်ကျန့် ဖွင့်ခဲ့သော နောက်ဆုံး စာမျက်နှာတွင် နောက်ထပ် စာတစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်။

{နင် နောက်လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေမယ့် တစ္ဆေက နင့်နောက်မှာ အမြဲ ရှိနေခဲ့တာပါ}

ထို့အပြင် ထိုမီးရောင်အောက်တွင် သစ်သားစားပွဲ ဘေးရှိ ခုံတန်းရှည် လေးလုံးပေါ်တွင် ဝါးတားတား လူပုံရိပ် လေးခု ပေါ်လာသည်။ စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိုင်ပြီး ထမင်းစားနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအရိပ်များထဲမှ တစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့ပျောက်ကွယ်သွားသည်။