ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်း
Vol. 17 Ch. 257
ကန္တာရကမ္ဘာ။
အိုအေစစ်စခန်း။
လီချန်သည် ကျင့်ကြံမှုတစ်ကြိမ် ပြီးမြောက်သွားပြီး သူ့မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာ၏။ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဝိညာဉ်ခန္ဓာကို နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာအဖြစ်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှုသည်လည်း များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့လေသည်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ၊ ယခင်က လေးဆယ့်ကိုး တိုးတက်မှုနှုန်းတွင် အမြဲတမ်း တစ်ဆို့နေခဲ့သော နတ်ဘုရားအကြောသုံးခုသည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ အားလုံး အမှတ်ငါးဆယ် တိုးတက်မှုနှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာသည် အချို့သော ကန့်သတ်ချက်များကို ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ ထင်ရှား၏။
ထို့အပြင် သူ၏ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း အရှိန်သည်လည်း မလွဲမသွေ ပိုမို မြန်ဆန်လာပေလိမ့်မည်။
ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လီချန်သည် အမတနယ်မြေသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာလေသည်။
ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း (၅၀/၁၀၀)။
သာမန် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ၄၉လှမ်းမှ အလှမ်း၅၀သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲသော တံခါးချပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော် သူကတော့ လွယ်ကူစွာပင် ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့သည်။
နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း၊ လီချန်သည် တာအိုကျောင်းတော်မှ မထွက်ခွာဘဲ၊ နေ့စဉ် ဇွဲနပဲဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း၊ တာအိုအငွေ့အသက်များကို နားလည် သဘောပေါက်စေရန် ကြိုးစားခြင်းတို့ဖြင့်... တိုးတက်မှုမှာ မဆိုးလှပေ။
ထို့အပြင် သူ၏ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း အရှိန်သည်လည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့၏။ ဆယ်နှစ်ကျော်တာ ကာလတိုအတွင်း သူ၏ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်းသည် ခြောက်မှတ်အထိ တိုးလာခဲ့ပြီး ၅၆ မှတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
သူ၏ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၊ တာအိုအငွေ့အသက်၊ ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓားတို့မှာမူ... ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းအခြေအနေ၏ အထောက်အပံ့အောက်တွင် သဘာဝကျကျ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်ခဲ့လေသည်။
ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် ဖွင့်လှစ်စဉ်က၊ သူသည် စံအိမ်တော်၏ ကြီးမားသော မဟာအစီအရင်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များစွာကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်းကို ပြည့်စုံစေရန်အတွက်မူ အနည်းငယ်မျှ အထောက်အကူ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
လီချန်သည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ခေါက် သွားရောက်ရန် ကြံရွယ်လိုက်၏။ ဤဂိုဏ်းသည် အမတနယ်မြေ၏ မဟာအစီအရင်နယ်ပယ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အင်အားစုဖြစ်ပြီး၊ တပည့်သစ်လက်ခံရာတွင် ကန့်သတ်ချက်များစွာ မရှိဟု ကြားသိရသည်။ ဆရာတစ်ယောက်နှင့်အတူ ပညာလာသင်ခြင်းကိုပင် ဘာပြဿနာမျှ မရှိပေ... သို့သော် စစ်ဆေးမှုမှာမူ အတော်လေး တင်းကျပ်၏။
ဤအချက်ကြောင့်ပင်၊ အမတနယ်မြေရှိ အင်အားစုများစွာမှ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်သူ အများစုသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အစပ် ရှိကြလေသည်။ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသည် မိမိဂိုဏ်းတပည့်များ အခြားအင်အားစုများသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိပေ။
....
ယနေ့တွင်၊ လီချန်သည် ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။
သူ ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး မကြာမီမှာပင် သူ့ကျောရိုးထဲမှ စိမ့်တက်လာသော ခံစားမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။ တစ်စုံတစ်ရာက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာသည်၊ "ငါ့ရဲ့အထောက်အထား ပေါ်သွားတာလား"
ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် ပိတ်သွားပြီးနောက် ဤဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း သူသည် တာအိုကျောင်းတော်ထဲတွင်သာ အမြဲ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ့အထောက်အထား မပေါက်ကြားစေရန်နှင့် ထို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများ၏ သတိပြုမိခြင်း မခံရစေရန် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် နတ်ဘုရားကံကြမ္မာကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်ရာ ထိုအင်အားစုများသည် သူ့အပေါ် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြမည်မှာ သေချာ၏။ အထူးသဖြင့် ထိုနဂါးမိစ္ဆာ၊ သူ့နဂါးအရွတ်ကို အထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ့ကို အရိုးထဲစွဲအောင် မုန်းတီးနေပေလိမ့်မည်။
ဤသို့ တွေးမိလျှင် လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်လိုက်သည်။ စူးစိုက်ကြည့်ရှုခံနေရသော အန္တရာယ်ခံစားမှုသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံ ကြည့်ရှုသောအခါ၊ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ ပုံမှန်အခြေအနေအရ၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို အမှန်တကယ် စောင့်ကြည့်နေပါက သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း သူ့ကို တိုက်ခိုက်ပေလိမ့်မည်။
လီချန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်၊ "ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဒီအန္တရာယ်က ဘယ်ကလာတာလဲ"
သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်လိုက်ပြန်သည်။ အမှန်ပင်၊ ထို ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ် အန္တရာယ် ခံစားမှုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာပြန်၏။
သူသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ၅၆လှမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော အဆင့်မြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အပြင် သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များအရ အလှမ်း ၇၀၊ ၈၀ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် သူသည် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။
သို့သော် ယခု သူသည် ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားမှုကို ခံစားနေရ၏။ ၎င်းသည် လုံးဝ အထင်မှားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ပင်ကိုယ်အသိနှင့် သတိပေးချက်သာ ဖြစ်သည်။
တစ်နည်းဆိုရလျှင် သူသည် အမှန်တကယ် အန္တရာယ် ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ် ဖြစ်၏။
"ကြည့်ရတာ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းကို သွားလို့ မဖြစ်တော့ဘူးထင်တယ်" လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဝင်လိုက်သည်။
ထို အန္တရာယ်ခံစားမှုသည် နောက်တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက်တွင် မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ မရှိသဖြင့် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။
ဒါ ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ။ သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်နေ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။
"မြေခွေးဖြူကို အပြင်ထွက်ခိုင်းကြည့်ရင် ကောင်းမလား" လီချန်သည် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။ သူသည် ဤအန္တရာယ် ဘယ်အရပ်မှ လာသည်ကို သိလိုလှသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် အရိပ်ဖြူတစ်ခုသည် လီချန်၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ၎င်းမှာ မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး လူတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရာ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ လီချန်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေပြီး အရှိန်အဝါများပင် ထပ်တူနီးပါး ဖြစ်နေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်ပွားပဲမဟုတ်လား။
လူတစ်ဦးနှင့် ကိုယ်ပွားတစ်ဦး အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အတိုင်းအတာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်ထွက်သွားသည်။
"ထူးဆန်းတယ်၊ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခံရတဲ့ ခံစားမှု လုံးဝ မရှိပါလား" မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။
အကယ်၍ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက သူ့ကို အမှန်တကယ် စောင့်ကြည့်နေပါက သူ့ကိုယ်ပွား လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်သွားလျှင်ပင် အလားတူ စောင့်ကြည့်ခံရမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် ထူးခြားမှုကိုမျှ မခံစားရပေ။
သို့ဖြစ်၍ မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံနှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာရာသို့ သွားသော်လည်း မည်သည့် ထူးခြားမှုမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
လီချန်သည် နောက်တစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်၍ စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်လိုက်သည်နှင့် ထို ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုခံရသော အန္တရာယ်ခံစားမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။
လီချန်သည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ဝင်လိုက်သည်။
"ဟူး" သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ထုတ်လိုက်သည်။
အန္တရာယ် မည်သည့်အရပ်မှ လာသည်ကို မသိသော်လည်း သူ အပြင်ထွက်၍ မဖြစ်နိုင်သည်မှာ သေချာသွားပြီ ဖြစ်၏။
ရုတ်တရက်၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာသည်။ ဒါက သူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း၅၀အထက်သို့ ကျော်လွန်သွားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်လောက်လား။
သူ မှတ်မိသည်မှာ၊ ထျန်းချွမ်းကန္တာရတွင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀အထက်မှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိခဲ့ဖူးပေ၊ ထာဝရမင်းဆက်၊ မဟာလအင်ပါယာ၊ ရွှေရောင်သားရဲနန်းတော်ကဲ့သို့သော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများပင်လျှင် ဤအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များကို ဝင်ရောက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
"ကြည့်ရတာ ဒီထျန်းချွမ်းကန္တာရက ပြဿနာနည်းနည်း ရှိနေပုံပဲ" လီချန်သည် မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။
သို့ဖြစ်၍ သူသည် လှည့်ပြန်ကာ တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခွာသွားသော မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် ပြန်မလာဘဲ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် သို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်သည်။
.........
"တာအိုရောင်းရင်း လီပိုင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်" လင်ချင်းဖိန်သည် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားကို ဧည့်ခံလိုက်သည်။
သူမသည် မြေခွေးဖြူ၏နောက်ခံသမိုင်းကို မသိသော်လည်း ၎င်းသည် တာအိုကျောင်းတော်တွင် အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ပြီး တာအိုရောင်းရင်း လီချန်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးရှိသည်မှာ ထင်ရှား၏။
"တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်၊ ခင်ဗျား ထျန်းချွမ်းကန္တာရထဲမှာ ဘာလို့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀အထက် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ မရှိတာလဲဆိုတာ သိလား" မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားက မေးလိုက်သည်။
လင်ချင်းဖိန်သည် ဦးစွာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်၊ "အကြီးအကဲတွေပြောဖူးတာတော့ ရှိတယ်။ ထျန်းချွမ်းကန္တာရထဲမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားတစ်မျိုး ရှိတယ်တဲ့။ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀ကျော်တဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ပေါ်လာတာနဲ့ အဲ့ဒီစွမ်းအားက သူ့ကို သုတ်သင်ပစ်လိမ့်မယ်။ ကြာလာတော့၊ ထျန်းချွမ်းကန္တာရဟာ အဆင့်မြင့်ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် တားမြစ်နယ်မြေဖြစ်သွားတာပဲ"
"အဆင့်မြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဟုတ်လား" မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အမှန်တကယ် ရှိနေလျှင်ပင် တုံ့ပြန်မှုမှာ အနည်းငယ် လျင်မြန်လွန်းသည် မဟုတ်လား။ သူ၏ပင်မခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခါစသာ ရှိသေးသည် ချက်ချင်း စောင့်ကြည့်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။
ဤမျှ မရိုးရှင်းနိုင်သည်မှာ သေချာသည်။
ဤအခြေအနေတွင်၊ သူသည် ၎င်းကို စည်းမျဉ်းတစ်ခုခုကြောင့်ဟု ပိုမို ယုံကြည်သည်... ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀အထက်မှ အဆင့်မြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ထျန်းချွမ်းကန္တာရသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဤစည်းမျဉ်းကို ထိခိုက်မိစေပြီး သေစေနိုင်တဲ့ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ဒါပေါ့၊ ဤအရာအားလုံးသည် သူ့ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။ လင်ချင်းဖိန်၏ပြောစကားအရ၊ သူမသည်လည်း အတိအကျ သိပုံ မရပေ။
......
ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် မြေခွေးဖြူသည် ယီလင်မြို့သို့ ပြန်မသွားဘဲ ထျန်းချွမ်းကန္တာရအပြင်ဘက်သို့ ဦးတည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ ၎င်းသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်မည် ဖြစ်၏။
လီချန်၏ကိုယ်ပွားဖြစ်သည့်အလျောက် ဝိညာဉ်သည် တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ်မှ လာသဖြင့် ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော် ပြသနိုင်၏။
ဤသို့ဆိုလျှင် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် ပင်မခန္ဓာကိုယ်,ကိုယ်စား တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကာ မဟာအစီအရင်ပညာရပ်များကို သင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
........
အချိန်သည် မြားကဲ့သို့ လျင်မြန်လှ၏။ နှစ်တစ်ရာ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ။
ဤ နှစ်တစ်ရာအတွင်း၊ ယီလင်မြို့ ဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းဖြစ်စေ၊ အလွန်အမင်း ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
ယီလင်မြို့ကဲ့သို့ နေရာတွင်၊ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသူ မမွေးဖွားသေးသော်လည်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အရေအတွက်မှာ လူ တစ်ရာနီးပါးအထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ လီချန်၏တပည့်များ အားလုံးသည်လည်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ လူတိုင်း၏ အရိုးအမြစ်နှင့် ပါရမီတို့သည် တိုးတက်လာခဲ့ကြပြီး ဒြပ်စင်ငါးပါး ယွမ်ချီ၊ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကျင့်ကြံမှု အထောက်အကူပြု အကျိုးသက်ရောက်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ... အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် အကြွင်းမဲ့ကျင့်ကြံရန် မြင့်မြတ်သောနေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထာဝရဧကရာဇ်မျိုးနွယ် ကဲ့သို့သော သာလွန်သည့် အင်အားစုများ၏ ကောင်းချီးမြေ များပင်လျှင်၊ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။
နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ပြောင်းလဲမှုသည် ယီလင်မြို့လောက် မကြီးမားသော်လည်း၊ သူ၏ တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော်သည်လည်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ သိုင်းသူတော်စင်၊ မဟာသူတော်စင် စသည်တို့မှာမူ ပို၍ပင် များပြားလှသည်။
.......
တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌။
လီချန်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်ထုတ်ကာ မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်လာ၏။
အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်မထွက်နိုင်သော်လည်း ဤ နှစ်တစ်ရာအတွင်း ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများမှာ အလွန် ကြီးမားလှပေသည်။
သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
အိမ်ရှင် - လီချန် (ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း ၈၁/၁၀၀) (...)။
ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် (နောက်ပိုင်းအဆင့် ၈၉/၁၀၀)။
ယန်ဝိညာဉ် (ပြည့်စုံမှု) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း] [လျှပ်စီးဝိညာဉ်အမြစ်]။
အချိန်ခေါင်းလောင်း (တာအိုလက်နက် ၄၃၄၅၃/၁၀၀၀၀၀၀)။
ကောင်းကင်ဘုံ ပဉ္စမဓား (ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း၊ သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း၊ နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ချိုးဖျက်ခြင်း၊ လျှပ်စီး)။
ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓား (ကြီးမားသော ပြီးမြောက်မှု ၈၂/၁၀၀)။
ကျိုးထျန်းကြယ်တာရာဓားသိုင်း (အမတအဆင့်)။
ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား: ထျန်းကုန်း (၆၉/၁၀၀)၊ ရွှမ်းယန် (၆၉/၁၀၀)၊ ကျူယင်း (၆၉/၁၀၀)၊ ကျောက်လီ (၆၉/၁၀၀)၊ ခန့်ကျင်း (၆၉/၁၀၀)၊ ရှီကန် (၆၉/၁၀၀)၊ ထျန်းဖန် (၆၉/၁၀၀)၊ ရှင်စု (၆၉/၁၀၀)၊ ဝေကျီ (၆၉/၁၀၀) မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (အစပျိုးသက်ဆင်းခြင်း ၃၈/၁၀၀)။
ဓားတာအိုအငွေ့အသက် (တာအိုသို့ဝင်ရောက်ခြင်း ၂၁/၁၀၀)။
နတ်ဘုရားစွမ်းရည်: ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။
ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဆယ့်သုံးအခြေခံ ၇၈/၁၀၀)။
မြေခွေးရုပ်သေး (...)။
ယွင်လုံရုပ်သေး (...)။
မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း၊ လီချန်သည် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်းတိုးတက်မှုနှုန်းသည် ၈၁ မှတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
နှစ်တစ်ရာ အချိန်အတွင်း၊ နှစ်ဆယ့်ငါးမှတ်တိတိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤသို့သော အရှိန်နှုန်းမှာ အံ့မခန်းဟု ဆိုနိုင်၏။
သူသည် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာအတွင်း ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်လောက်မလားဟုပင် သံသယ ဝင်လာမိသည်။
ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး သူ၏နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အထက်ဘုံသို့ တက်ရောက်ခြင်းသည် လက်ဖဝါးဖြန့်သလောက် လွယ်ကူနေလောက်မလား။
သို့သော် သူသည် ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားလျှင်ပင် ချက်ချင်း တက်ရောက်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။
အထက်ဘုံသို့ တက်ရောက်ခြင်း၊ ဘယ်လိုအခြေအနေဖြစ်မယ်ကို ဘယ်သူကများသိနိုင်မှာလဲ။
ထျန်းလန်နတ်ဘုရားအရှင်သခင်ကို ဆရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို နက်နက်နဲနဲ မသိရှိရသေးသဖြင့် သူ စွန့်စားမှု မပြုလုပ်လိုပေ။
အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အထက်ဘုံ၏ အခြေအနေများကို များများ လေ့လာရန် ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓားသည် 'ကြီးမားသော ပြီးမြောက်မှု'အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားလှပြီး စိတ်ကူးကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယခုအချိန်အထိ အသုံးပြုရမည့် အခွင့်အရေး မရရှိသေးသဖြင့် သူ အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။
သူ ကျင့်ကြံနေသောေနတ်ဘုရားအကြောပေါက် ရတနာ ဖွင့်လှစ်ခြင်းပညာမှာမူ၊ ၇၂ ခုအထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ ၆၉ မှတ် တိုးတက်မှုနှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေ၏။ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာ ရောက်ရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ် ဖြစ်ပုံရပြီး၊ ထပ်မံ တိုးတက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ထို 'မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ' ကိုလည်း လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
သူ ပြဿနာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်၊ ဤ နတ်ဘုရားသက်ဆင်းခြင်းပညာသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေတွင်သာ ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း၊ အသုံးပြုသည့်အခါတွင်မူ အထက်ဘုံ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေတွင်သာမက အောက်ဘုံတွင်လည်း အလားတူ လှုံ့ဆောအသုံးပြုနိုင်၏။
သို့သော် ကြီးမားသော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားသက်ဆင်းခြင်းပညာ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူ ထင်မြင်သည်မှာ ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်မြေကြီး စည်းမျဉ်းများနှင့် သက်ဆိုင်နေပေလိမ့်မည်။
သို့ဖြစ်၍ နတ်ဘုရားသက်ဆင်းခြင်းပညာသည်လည်း သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း ဖြစ်ပြီး သူသည် ၎င်းကို 'ဆယ့်သုံးအခြေခံ' (十三基) အဆင့်အထိ ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ပြီး ဖြစ်၏။ ဤမျှ လျင်မြန်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းအရင်းမှာ မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ အောင်မြင်စွာဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ပိုမို အဆင့်မြင့်ပြီး ပြည့်စုံသော မဟာအစီအရင်ပညာရပ်များကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဖိုးတန် မဟာအစီအရင်ပညာရပ်များသည် သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ့ကို ကြီးမားသော အကူအညီများ ပေးခဲ့သည်။
မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားအကြောင်း ပြောရလျှင် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ မဟာအစီအရင်ပါရမီနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်း အလွန်ထူးချွန်သောကြောင့် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းမှ မဟာအစီအရင်ကျွမ်းကျင်မှု 'ဆယ့်လေးအခြေခံ' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော အကြီးအကဲတစ်ပါးက သူ့ကို ခြွင်းချက်အနေဖြင့် တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။
ပုံမှန်အခြေအနေအရ၊ ဆရာတစ်ယောက်နှင့်အတူ ပညာလာသင်ပါက တန်ခိုးရှင်ဂိုဏ်း၏တပည့် ဖြစ်လာရန် လွယ်ကူသော်လည်း အကြီးအကဲအဆင့်မှ တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန်မှာမူ အလွန် ခက်ခဲလှ၏။
မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွား၏ မဟာအစီအရင် တိုးတက်မှုမှာ အလွန် လျင်မြန်ပြီး လူတိုင်း အံ့ဩမှင်သက်ရလောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ကို ဘယ်သူကများ တားစီးနိုင်ပါ့မလဲ။
ဤအရာအားလုံးသည် မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွား၏ ပါရမီ အလွန်အမင်း ကောင်းမွန်နေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လီချန်ဟူသော ပင်မခန္ဓာကိုယ်၏ အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ အမြဲ နေထိုင်နေပြီး အချိန်တိုင်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အခြေအနေတွင် ရှိနေ၏။
ဤသို့ဆိုလျှင် လီချန်၏ မဟာအစီအရင် နားလည်သဘောပေါက်မှု တိုးတက်နှုန်းမှာ နတ်ဘုရားအလား လျင်မြန်လှသည်ဟု ဆိုနိုင်၏။ ဤသည်မှာ အချိန်တစ်ဝက်ကို ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေတွင် ကုန်ဆုံးနေရသေး၍ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှု တိုးတက်နှုန်းသည် ပို၍ပင် မြန်ဆန်ပေဦးမည်။
လီချန်သည် မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ အချိန်ခေါင်းလောင်းစင် မှ ထွက်လာခဲ့သည်၊ အပြင်ဘက်တွင် ယန်လျန် ရပ်စောင့်နေ၏။
လွန်ခဲ့သော အနှစ် သုံးဆယ်ကျော်က၊ သူ၏ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှု 'ဆယ့်သုံးအခြေခံ' သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အတွင်း၌၊ နေရာကူးပြောင်းခြင်းမဟာအစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ယီလင်မြို့ကြား လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်စေခဲ့သည်။
ဤနေရာကူးပြောင်းခြင်း မဟာအစီအရင်သည် သူ့တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းသားများအတွက်သာ ကန့်သတ်ထားပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ အသုံးပြုနိုင်၏။ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အမတနယ်မြေတွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူတို့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းလိုပါက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေ၍ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
"ဆရာဘိုးဘေး၊ တပည့် အဖေနဲ့ အမေတို့ရဲ့ သတင်းကို စုံစမ်းလို့ ရပါပြီ" ယန်လျန်သည် ဆရာဘိုးဘေး ထွက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အမတနယ်မြေသို့ အစောဆုံး ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်ပြီး ဤ အနှစ်သုံးဆယ်အတွင်း မိဘများကို ရှာဖွေခြင်း မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
"သူတို့ ဘယ်မှာလဲ" လီချန်က မေးလိုက်သည်။
သူသည် ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့၏ အခြေအနေကို အမြဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။ သို့သော် အသက်ကျောက်စိမ်းပြားတွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် သူ သိပ်ပြီး စိတ်ပူပန်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
"ထျန်းယွမ်မြို့ မှာပါ" ယန်လျန်က ပြောလိုက်သည်။ သူမသည်လည်း အထောက်အထား တံဆိပ်ပြား၏ လမ်းညွှန်မှုမှတစ်ဆင့် မိဘများ၏သတင်းကို စုံစမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ထျန်းယွမ်မြို့ ဟုတ်လား။ မင်း သူတို့ကို တွေ့ခဲ့လား။ သူတို့ ဘာလို့ အခုထိ ပြန်မလာကြတာလဲ" လီချန်က မေးလိုက်သည်။
"မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ တပည့်က ထျန်းယွမ်မြို့က သောင်းပြောင်းဝိညာဉ်ဆောင်ကနေတစ်ဆင့် သတင်း ရခဲ့တာပါ။ အဖေနဲ့ အမေတို့ရဲ့ အခြေအနေက သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်..." ယန်လျန်၏အသံသည် အနည်းငယ် လေးလံသွား၏။
"ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ" လီချန်က ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်။
"ဆရာဘိုးဘေး၊ အဖေနဲ့ အမေက ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲကို သတ္တုတူးဖို့ ဝင်သွားကြတာပါ" ယန်လျန်က ပြောလိုက်သည်။ "သောင်းပြောင်းဝိညာဉ်ဆောင်က လူတွေ ပြောတာကတော့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ဝင်လို့ပဲ ရပြီး ထွက်လို့ မရဘူးတဲ့။ အားလုံးက ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူတွေချည်းပဲ..."
"သူတို့ အခုထိ ပြန်မလာကြတာ မဆန်းတော့ဘူး။" လီချန် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။
သူသည် ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ မည်သို့သော အဖြစ်အပျက်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသို့ သတ္တုတူးရန် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံခဲ့ရသည်ကို မသိသော်လည်း နှစ်ဦးသား ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်မလာနိုင်ပါက အသက်ရှင်နေသေးလျှင်ပင် အတွင်း၌ ဒုက္ခများစွာ ခံစားနေရပေလိမ့်မည်။
"ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးလဲ" လီချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
ယန်လျန်သည် သူမ စုံစမ်းရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များကို အသေးစိတ် ပြောပြလေသည်။
မူလက ဤထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသည် အလွန်ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းယွမ်မြို့က အမြဲထိန်းချုပ်ထားကာ အလွန် ထူးခြားသော လက်နက်သန့်စင်သည့် ကုန်ကြမ်းတစ်မျိုး ထွက်ရှိသည်ဟု ပြောလိုက်၏။
သို့သော် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး သာမန်လူများ လုံးဝ မဝင်ရောက်ရဲကြပေ။ ထျန်းယွမ်မြို့သည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးရာနေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီး အတွင်းသို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများသည် ရှင်သန်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များ ရရှိလိုပါက ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ထူးခြားသော သတ္တုရိုင်းများကို တူးဖော်ပြီး လဲလှယ်ရ၏။
လီချန်၏မျက်မှောင်များ တင်းတင်းကြုတ်သွား၏။
သူ၏ ယခု အခြေအနေနှင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ လွယ်လွယ် ထွက်ခွာ၍ မဖြစ်ပေ။
ထို့အပြင် သူ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်လျှင်ပင် ထိုနှစ်ဦးကို ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲမှ ကယ်ထုတ်ရန်မှာ ထင်သလောက် မလွယ်ကူပေ။ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် ကယ်ထုတ်၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက ထျန်းယွမ်မြို့နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရမည် ဖြစ်သည်။
ထျန်းယွမ်မြို့၏အင်အားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အမတနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ထိပ်တန်း ငါးဦး စာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ကာ ထာဝရမင်းဆက်၊ မဟာလအင်ပါယာ၊ ရွှေရောင်သားရဲနန်းတော် တို့ထက်သာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျ၏။
"မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားဘက်က လူတွေကို ကယ်ထုတ်နိုင်မလား မသိဘူး" လီချန်သည် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။
ယခု မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းတွင် အကြီးအကဲတစ်ဦးကို ဆရာအဖြစ် တင်မြှောက်ထားသဖြင့် အထောက်အထားနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်၏။
အကယ်၍ မြေခွေးဖြူ၏ဆရာကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ပြောဆိုနိုင်ပါက အောင်မြင်နိုင်ခြေ အတော်လေး များ၏။
တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသည် အမတနယ်မြေတွင် အတော်လေး သီးသန့်ဆန်သော အဆင့်အတန်းရှိပြီး အမြဲတမ်း ကြားနေအင်အားစုအဖြစ် ရပ်တည်ကာ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်၏၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ နောက်ခံသမိုင်းမှာလည်း အလွန်စုံလင်လှပြီး မျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ ပါဝင်ကြသည်။
သို့ဖြစ်၍ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသည် ထျန်းယွမ်မြို့၏ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများ သေချာပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။
***