နတ်ဆိုးဝိညာဉ်

တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌။

လီချန်၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏၊ ထျန်းချွမ်းကန္တာရ အတွင်းပိုင်းရှိ ဟေးကျွယ်သဲကန္တာရထဲ၌ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ် ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်... ဆရာသခင် (ထျန်းလန်နတ်ဘုရားအရှင်သခင်) ပင်လျှင် မသုတ်သင်နိုင်ခဲ့ရာ ဤ နတ်ဆိုး၏အစွမ်း မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို တွေးကြည့်နိုင်၏။

"ဒီတစ်ခါတော့ ဒုက္ခရောက်ကုန်ပြီ" သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို မရင်ဆိုင်နိုင်ပါက၊ ဤ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်မလဲ။ ဤသည်မှာ သူသည် ဤအချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ ပိတ်မိနေရတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘူးလား။

"ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံကို အသုံးချပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်လို့ မရဘူးလား" ရုတ်တရက်၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် ဝင်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အတွင်းသို့ ဖြားယောင်း သွေးဆောင်မည်။ လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသရွေ့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေလျှင်ပင် သူသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို နှိမ်နင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိ၏။ သူ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ အမြဲတမ်း ပိတ်မိနေရခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ခံရခက်လှ၏။ ဤသည်မှာ ထောင်ကျနေခြင်းနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။ သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နိုင်သော်လည်း လွတ်လပ်ခွင့်ကိုမူ အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ လီချန်သည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏အစွန်းသို့ လာခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လိုက်၏။

လှုပ်ရှားမှု မရှိပေ။ ထို စိတ်တုန်လှုပ်ဖွယ် ခံစားမှုမျိုးလည်း မရှိပေ။ သူသည် သူ့လက်ချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဖဝါး တစ်ဝက်၊ ထို့နောက် လက်ဖဝါး တစ်ခုလုံး၊ လက်မောင်း...

ရုတ်တရက်၊ သူ၏ အာရုံခံမှုထဲတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် ရုတ်တရက် လိမ်ကျစ်သွားပြီး မီးခိုးရောင် အရိပ်တစ်ခု လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်သန်းသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လီချန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ခတ်လာလေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ တွေ့လိုက်ရပြီ။ ထိုမီးခိုးရောင်အရိပ်သည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြောင့် လိမ်ကျစ်ပြီး ထူးဆန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

လီချန်သည် သူ့လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထိုပြင်းထန်သော မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းသည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အတွင်းသို့ ထိုးစိုက် ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းကို လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားက တားဆီးလိုက်၏။ သို့သော် လီချန်သည် ဤမီးခိုးရောင် အလင်းတန်း၏စွမ်းအားကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ တားဆီးကာကွယ်မှုသာ မရှိပါက သူသည် သေချာပေါက်ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"သေစမ်း၊ ဒီ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်က သာမန်မဟုတ်ဘဲ တော်တော် အစွမ်းထက်တာပဲ" လီချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွား၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ပျောက်ကွယ်သွားခါနီးတွင် လီချန်သည် သူ့လက်ချောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်လိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ မူလက ဝေဝါးနေသော နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပြီး နောက်ထပ် မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ခတ်လာပြန်သည်။

လီချန်သည် သူ့လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းသည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ စွမ်းအားကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် တားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤသို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ရာ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ပျောက်လိုက်၊ ပေါ်လိုက်၊ ပျောက်လိုက်၊ ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေ၏။

"ဒီ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်း တိုက်ခိုက်မှုက နည်းနည်း အားပျော့သွားသလိုပဲ" လီချန်သည် အခြေအနေတစ်ခုကို ထက်မြက်စွာ တွေ့ရှိလိုက်၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း တိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း ကန့်သတ်ချက် ရှိ၏။ အကြိမ်အရေအတွက် များလာသောအခါ တိုက်ခိုက်မှု အစွမ်းသည် သိသိသာသာ ကျဆင်းသွားသည်။ ပထမ တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်ကိုသာ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ပါက နောက်ပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုများသည် အားလျော့သွားမည် ဖြစ်သည်။

အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် လီချန်သည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အပေါ် တိကျသော သုံးသပ်ချက်တစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင် နေရာကူးပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်တစ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ပစ်မှတ်ကို သော့ခတ်ထားစဉ်တွင် လျင်မြန်စွာ နေရာကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်၏။ ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်မှုအစွမ်းမှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ပစ်မှတ်ထား ခံရသည်နှင့်... အခြေခံအားဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟေးကျွယ်နန်းတော်ထဲမှာ ဒီလို နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ဘယ်လောက်များများ ရှိနေလဲ မသိဘူး" လီချန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

လီချန် မည်သို့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ ဤ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဝင်မလာခဲ့ပေ။ အကြိမ်တိုင်း လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အစွန်းတွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွား၏၊ လီချန် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အပြင်ဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်လိုက်မှသာ ၎င်းသည် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လီချန်သည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှုအစွမ်းကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်လိုက်၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ဒေါသထွက်သွားသကဲ့သို့ နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ လီချန်၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းသည် ဝုန်းခနဲရောက်ရှိလာ၏။

လီချန်သည် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် ရောနှောနေသည့် စစ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ဓားချီနှစ်ခု ယှက်ဖြာသွားကာ တိုက်ခိုက်လာသော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

ဘုန်း။ လီချန်၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ခါသွားပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏ အစွန်းတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်လေးပဲလား" လီချန် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ သူ့အဝတ်အစားပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်များကို လက်ဖြင့် ပုတ်ခါလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရာ၊ လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားနှစ်လက် ယှက်ဖြာသွားပြီး၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။

လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှ၏။ ဓားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပူးပေါင်း သုတ်သင်လေသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ရေမြှုပ်ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လီချန် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာတာ..." လီချန် အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။ ဤ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှု အစွမ်းသည် အလွန်အမင်း အားပျော့သွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကြောင့် သူ ၎င်းကို လုံးဝ ထိမှန်အောင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ပေ။

လီချန် အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး၊ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓားဖြစ်သည့်... ကောင်းကင်ခွင်းဓားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဓားအလင်းရောင်သည် ပွင့်လန်းလာသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ကို စုတ်ဖြဲလိုက်၏။ ထို ပြင်းထန်သော ခုခံမှု ခံစားချက်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားမိပြီး၊ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အလား သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကောင်းကင်ခွင်းဓား၏ အောက်၌၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ပုံရိပ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ထို့နောက် ပြင်းထန်သော ဓားချီသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် နောက်ပြန် လွင့်စင်သွား၏။ ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားပြီး၊ မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထိုနေရာတွင် ထူးဆန်းသော စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက် တစ်တုံးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ကာကွယ်နိုင်စွမ်းက ဒီလောက်တောင် ညံ့တာလား" လီချန်၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ၊ ဤနတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ တိုက်ခိုက်မှု ပြင်းထန်ပါက ကာကွယ်နိုင်စွမ်းသည်လည်း အလွန်အမင်း အားနည်းမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ၏ကောင်းကင်ခွင်းဓား တစ်ချက်တည်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ပြိုကွဲသွားစေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ကြည့်ရတာ၊ ဒီ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက အဓိကအားဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအစွမ်းနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပေါ်မှာပဲ" လီချန် စိတ်ထဲမှ သုံးသပ်လိုက်၏။

တိုက်ခိုက်မှု အစွမ်းသည် အလွန် ပြင်းထန်လှသည်။ ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပုဂ္ဂိုလ်ပင်လျှင် ခုခံနိုင်မည်ဟု အာမ မခံနိုင်ပေ။ ထိမှန်သွားသည်နှင့် မသေလျှင်ပင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပေလိမ့်မည်။

ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကမူ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ထိမှန်အောင် တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ပေ။ အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို စုတ်ဖြဲနိုင်သည့် စွမ်းအား ပါဝင်သော ကောင်းကင်ခွင်းဓားသာ မဟုတ်ပါက သူ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ထိမှန်ရန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ။

လီချန်သည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ချေမှုန်းပြီးနောက် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်မသွားဘဲ လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ၏အစွန်းတွင် ဆက်လက်နေခဲ့သည်။ သူသည် အခြား နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ ပေါ်ပေါက်လာဦးမလားဟု ကြည့်ရှုလို၏။

ဤသို့ဖြင့် နေ့တစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်သွားသော်လည်း နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ပေါ်မလာသဖြင့် လီချန် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဟေးကျွယ်နန်းတော်ထဲတွင် အခြားနတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ မရှိတော့ဟု သူ အတိအကျ မပြောနိုင်သော်လည်း သူ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဒုတိယတစ်ကောင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်သည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မရှိသင့်ပေ။ ၎င်းသည် စည်းမျဉ်းတစ်မျိုးမျိုးကို လုံးလုံးလျားလျား လိုက်နာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့်သာ သူ့ကို အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ဤ စည်းမျဉ်းကို အသုံးချပြီး နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးစေကာ နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်နိုင်ပေမည်...

လီချန်သည် သူ့အာရုံစိုက်မှုကို စိန်ပွင့်ပုံသလင်းကျောက်တုံးပေါ်သို့ ပို့လိုက်သည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ် အသတ်ခံရပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤစိန်ပွင့်ပုံသလင်းကျောက်တုံး အတွင်း၌၊ အလွန် ထူးခြားသော မီးခိုးနက်ရောင်ဂါထာသင်္ကေတ တစ်မျိုး ပါဝင်နေပုံရပြီး၊ ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လက်နက်လုပ်သည့် နည်းလမ်းတစ်မျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်၏။

လီချန်သည် လှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံ အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို လှုပ်ရှားကာ ေစိန်ပွင့်ပုံသလင်းကျောက်တုံးကို အာရုံခံလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင်၊ ထူးဆန်းသော လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ဝိညာဉ်ကို ဝင်ပူးသွားစေတော့မည့်အလားပင်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ့ဦးနှောက်ထဲမှ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီး ထို ထူးဆန်းသော လှိုင်းသည် ချက်ချင်း ပျက်စီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးသည် ရုတ်တရက် အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ လီချန်၏ နဖူးမှ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

လီချန်၏ စိတ်အာရုံသည် အလွန် ထူးခြားသော နယ်ပယ်တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

၎င်းသည် သဲကန္တာရ၏ အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး၌ တည်ရှိသော ကြီးမားလှသည့် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားလှသော အနက်ရောင် နတ်ဘုရားရုပ်တု ဆယ့်ခြောက်ရုပ်သည် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တည်ရှိနေ၏။

အနက်ရောင် နတ်ဘုရားရုပ်တု တစ်ရုပ်ချင်းစီတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ရုတ်တရက်၊ လီချန်၏ စိတ်အာရုံသည် ထိုအနက်ရောင်နတ်ဘုရားရုပ်တုများထဲမှ တစ်ခု၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက်၊ သူသည် အနက်ရောင် ကျောက်တုံးခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။

ဤကြောက်မက်ဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်သည် အချိန်တိုင်း စွမ်းအားများကို စိမ့်ဝင်စေပြီး လီချန်၏စိတ်အာရုံ မှီခိုနေသော နတ်ဘုရားရုပ်တု အပါအဝင်၊ ကြီးမားသော အနက်ရောင် နတ်ဘုရားရုပ်တု ဆယ့်ခြောက်ရုပ်လုံးကို ညစ်ညမ်းစေနေ၏။

"ဒါ၊ ဒါက ဟေးကျွယ်နန်းတော်လား" လီချန်၏စိတ်နှလုံးသည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွား၏။

သူ ရရှိခဲ့သော ထို စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် အဓိကအရာ ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် ဤ စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးကို အသုံးပြုပြီး စိတ်အာရုံဖြင့် ဟေးကျွယ်နန်းတော်ကို တိုက်ရိုက် အာရုံခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟေးကျွယ်နန်းတော် တစ်ခုလုံးက ကြီးမားလှတဲ့ မဟာအစီအရင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ်၊ ဒီ အနက်ရောင် နတ်ဘုရားရုပ်တု ဆယ့်ခြောက်ရုပ်က နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေရဲ့ သယ်ဆောင်သူတွေ... မဟာအစီအရင်ကို ခိုင်မာစေတဲ့ တိုင်တွေနဲ့ ဆင်တူတယ်" လီချန်၏စိတ်နှလုံးသည် အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွား၏။

ဤသည်မှာ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ အဆင့်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော 'ဆယ့်ခြောက်အခြေခံ'အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်ကို ဆိုလို၏။

သူ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းတွင်ပင် 'ဆယ့်ခြောက်အခြေခံ' မဟာအစီအရင် ပညာရပ်များ ရှိနိုင်သည်ဟု သံသယ ရှိရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ 'ဆယ့်ခြောက်အခြေခံ' မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်သူမှာမူ လုံးဝ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်ထံ၌ တပည့်ခံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင် ကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိ အကြီးအကဲပင်လျှင် 'ဆယ့်လေးအခြေခံ' သာ ရှိ၏။

တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းတွင် မဟာအစီအရင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ 'တုထျန်းတန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေး' ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ တုထျန်းတန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေးမှာ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၏ အမြင့်မားဆုံး မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုအတွက် အခေါ်အဝေါ်ဖြစ်ပြီး၊ အထောက်အထားနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ အကြီးအကဲများ၏ အထက်တွင် ရှိ၏။

ဤ အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊ ထာဝရမင်းဆက်၊ မဟာလအင်ပါယာ၊ ရွှေရောင်သားရဲနန်းတော်တို့မှ ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်း တန်ခိုးရှင်ကြီးများနှင့် ညီမျှလေသည်။

ရုတ်တရက်၊ လီချန် အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့် ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းဆိုသလို သူသည် အလွန်အမင်း ကျယ်ပြန့်ပြီး ကြီးမားလှသော နယ်ပယ်တစ်ခုကို အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။

"သေစမ်း၊ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးက နတ်ဆိုးနယ်မြေနဲ့ ပေါင်းစပ်ထားတာပါလား" လီချန် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွား၏။

ထျန်းချွမ်းကန္တာရနယ်နိမိတ် အတွင်း၌ရှိသော မည်သည့်အရာမဆို မဟာအစီအရင်ကြီး၏ အာရုံခံခြင်းကို ခံရနိုင်၏။ ဤသည်မှာလည်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀ အထက်မှ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ ထျန်းချွမ်းကန္တာရသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ၏ ချက်ချင်းအာရုံခံခြင်းကို ခံရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များသည် ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီး၏ ဟင်းလင်းပြင် နေရာကူးပြောင်းခြင်း စနစ်မှတစ်ဆင့် ထျန်းချွမ်းကန္တာရအတွင်းရှိ မည်သည့် နေရာကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်၏။

ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီး၏ ထိန်းချုပ်မှု ဧရိယာအတွင်း၌ မရှိသော တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အာရုံခံမှုထဲတွင်၊ ယီလင်မြို့တည်ရှိသော နေရာသည် မသိရှိရသေးသော အမှောင်ထု ဧရိယာငယ်လေး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

အလားတူပင်၊ ထျန်းချွမ်းကန္တာရ၏ အပြင်ဘက်သည်လည်း အမှောင်ထုအတိ ဖြစ်ပြီး အာရုံခံ၍ မရနိုင်ပေ။

"ဟမ်၊ ဒီ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးက သေမျိုးဘုံက ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်ကြီးထက်၊ အများကြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တာပဲ" လီချန် အလွန်အမင်း အံ့ဩသွား၏။

ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးသည် အမှန်တကယ် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး၊ ဤ ဟင်းလင်းပြင် အတွင်း၌၊ လွတ်လပ်စွာ ဟင်းလင်းပြင် နေရာကူးပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်၏။

သေမျိုးဘုံ၏ ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်ကြီးမှာမူ၊ အများဆုံး 'ဧကဒသမအခြေခံ' အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိပြီး ဟင်းလင်းပြင် အလွှာကိုပင် မထိတွေ့နိုင်ပေ။ ၎င်းသည် အတိုင်းအတာ အလွန် ကြီးမားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

လီချန်၏ ယခု မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် သေမျိုးဘုံတွင် ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်ကြီး တစ်ခုကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် အခက်အခဲ အနည်းငယ်မျှ မရှိပေ။ အများဆုံး အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး တည်ဆောက်လိုက်သော ကာကွယ်ရေး မဟာအစီအရင်ကြီးသည် မူလထက် များစွာ ပိုမိုအဆင့်မြင့်ပေလိမ့်မည်။

လီချန်သည် သူ့အာရုံစိုက်မှုကို ဟေးကျွယ်နန်းတော် အတွင်းပိုင်းသို့ ပြန်လည် ပို့လိုက်သည်။ ထို အရှိန်အဝါသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် သူ အတွင်းပိုင်းမှ အတိအကျ အခြေအနေများကို အာရုံခံရန် အလွန် ခက်ခဲ၏။

တာအိုလက်နက် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ နတ်ဆိုးအတွေး ကျူးကျော်မှုများကို ဖယ်ရှားပေးမှု ရှိနေသဖြင့် သူသည် ဟေးကျွယ်နန်းတော်အတွင်းမှ နတ်ဆိုးအတွေးများ၏ ညစ်ညမ်းစေခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

"ငါ အခု ဟေးကျွယ်နန်းတော်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တစ်ကောင်နဲ့ တူတူပဲ... နောင်ကျရင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံကနေ ထွက်သွားရင်တောင် တခြား နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး" လီချန်၏ စိတ်အာရုံသည် ဟေးကျွယ် မဟာအစီအရင်ကြီး၏ နတ်ဘုရားရုပ်တုပေါ်မှ သူ့ကိုယ်ထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်တွင်၊ သူ့နဖူးမှ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား နေရာတွင် ထူးဆန်းသော စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးတစ်တုံး ကပ်လျက်ရှိနေ၏။ သူ့စိတ်ဆန္ဒအရ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဤ စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးသည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် ဤ စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးကို အားကိုးပြီး ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးနှင့် နီးကပ်သော ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်၏။

"ငါ ခုနက အာရုံခံမိတဲ့ အခြေအနေအရ ဟေးကျွယ်နန်းတော်ထဲက နတ်ဆိုးက နတ်ဆိုးဝိညာဉ် ဆယ့်ခြောက်ရုပ်လုံးအပေါ် စိမ့်ဝင်မှုက တော်တော်လေး ဆိုးရွားနေတုန်းပဲ... တစ်နေ့နေ့မှာ၊ နတ်ဆိုးက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေကို အပြီးတိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့ရင် ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးက ပြိုကွဲသွားမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးလား" လီချန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်၏။

ဒါပေါ့၊ ယခု ဟေးကျွယ်နန်းတော်၏ အခြေအနေအရ၊ ပြဿနာမှာ သိပ်ပြီး မဆိုးရွားသေးပေ။ သို့သော် ကာကွယ်မှု မပြုလုပ်၍လည်း မဖြစ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့အဓိက စခန်းမှာ ထျန်းချွမ်းကန္တာရ အတွင်း၌ ရှိနေသည်။ နတ်ဆိုးသည် မဟာအစီအရင်ကြီးကို ထိုးဖောက်ပြီး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံသည် ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

ရုတ်တရက်... လီချန်၏အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် စိန်ပွင့်ပုံ သလင်းကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့် ဟေးကျွယ်နန်းတော်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များသည် အတွင်းမှ စိမ့်ထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားရုပ်တုများ၏ ညစ်ညမ်းမှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

"ငါက နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တစ်ကောင်ကို ချေဖျက်လိုက်လို့ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးမှာ ဟာကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတာလား" လီချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

သူသည် သလင်းကျောက်တုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မူလ နတ်ဆိုးဝိညာဉ် မဟုတ်သဖြင့် သဘာဝကျကျ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီတစ်ခါတော့ နည်းနည်း ဒုက္ခများပြီ" လီချန်၏စိတ်ထဲမှ ဝမ်းမြောက်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

နတ်ဆိုး ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုတွေဖြစ်လာမလဲ။ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားအရှင်သခင်ပင်လျှင် တိုက်ရိုက် မသုတ်သင်နိုင်ဘဲ ချုပ်နှောင်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ရာ၊ ဤ နတ်ဆိုး မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို တွေးကြည့်နိုင်၏။

"ဒီ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးက နောက်ထပ် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်ဦးမယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" လီချန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။

နှစ်ရာပေါင်းများစွာ အတွင်း၊ ဟေးကျွယ်နန်းတော်ထဲမှ နတ်ဆိုး ပေါ်ထွက်မလာသရွေ့ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အစွမ်းသည် သေချာပေါက် အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပေလိမ့်မည်။

.......

ထျန်းယွမ်မြို့။

အမတနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟို အကျဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိ၏။

ထို့အပြင်၊ ထျန်းယွမ်မြို့သည် အဆုံးမဲ့ ချောက်နက်ကြီး ၏ အနီးတွင်ရှိပြီး၊ တည်ထောင်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ဤ အဆုံးမဲ့ ချောက်နက်ကြီးကို အထူး စောင့်ကြပ်ရန် ဖြစ်သည်။

အမတနယ်မြေတွင် ကြီးမားသော အင်အားစုများစွာ ရှိသကဲ့သို့၊ လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် တားမြစ်နယ်မြေ နှင့် သေမြေ အချို့လည်း ရှိ၏။

ဟေးကျွယ်သဲကန္တာရသည် တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်သည်။ အဆုံးမဲ့ ချောက်နက်ကြီးသည်လည်း တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်၏။

အဆုံးမဲ့ ချောက်နက်ကြီးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြေဖုတ်ဘီလူးမျိုးနွယ်စုတစ်စု နေထိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်၊ ဤ မြေဖုတ်ဘီလူး များကို ငရဲမျိုးနွယ်ဟုလည်း ခေါ်ဝေါ်ကြပြီး၊ ငရဲပြည်မှ လာသော သတ္တဝါများဟု ကျော်ကြားသည်။

သို့သော် မြေဖုတ်ဘီလူး မျိုးနွယ်စုသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်၏။ အချို့သော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှလွဲ၍ မြေဖုတ်ဘီလူး ငရဲမျိုးနွယ် များ ရှိနေခြင်းကို လောကီသားများ အခြေခံအားဖြင့် မေ့လျော့နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထျန်းယွမ်မြို့တွင် မြို့အရှင်တစ်ဦးအပြင်၊ ဒုမြို့အရှင်ခြောက်ဦးလည်း ရှိ၏။ ၎င်းတို့အနက် ပိုင်လီမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ပိုင်လီဝူရွှမ်သည် ထျန်းယွမ်မြို့၏ ကြီးမြတ်သော ဒုမြို့အရှင် ခြောက်ဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ ထျန်းယွမ်မြို့တွင် အလွန် မြင့်မားသော သြဇာအာဏာနှင့် လွှမ်းမိုးမှု ရှိ၏။

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကိုမူ အဓိကအားဖြင့် ပိုင်လီမိသားစုက စီမံခန့်ခွဲလေသည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ထျန်းယွမ် ကောင်းချီးမြေရှိ ခန်းမဆောင်တစ်ခု၏ အပြင်ဘက်၌ ဖြစ်၏။

"ဘိုးဘေး၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက တန်ခိုးရှင်မု ဒီနေ့ အိမ်တော်ကို လာပါတယ်။ ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်ရဲ့ အမိန့်အရ၊ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲက ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူ နှစ်ယောက်ကို ကယ်ထုတ်ချင်လို့ပါတဲ့" ပိုင်လီမိသားစု၏ မိသားစုခေါင်းဆောင် က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးက အခု အမှောင်ဒီရေထဲ ရောက်နေတယ်။ သုံးနှစ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကို ဖွင့်လို့ မရဘူး။ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက လူတွေကို ပြောလိုက်ပါ။ သုံးနှစ်ကြာပြီးလို့ လူတွေ အသက်ရှင်နေသေးရင် လွှတ်ပေးလိုက်မယ်လို့" နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်သံသည် ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဘိုးဘေး" ပိုင်လီမိသားစုခေါင်းဆောင်သည် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

........

"အမှောင်ဒီရေ ဟုတ်လား" ထျန်းချွမ်းကန္တာရ၊ တာအိုကျောင်းတော် အတွင်း၌။

လီချန်သည် မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားမှတစ်ဆင့် အတိအကျ အခြေအနေကို ရရှိလိုက်သည်။ မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤအမှောင်ဒီရေသည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်မှ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာတိုင်း တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လေ့ ရှိသည်။ ၎င်းပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် အပြင်လောကသို့ သွားရာ ဟင်းလင်းပြင်တံခါးကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

တစ်နည်းဆိုရလျှင် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးတွင် အမှောင်ဒီရေ ဖြစ်ပေါ်နေချိန်၌ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားပြီး အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

"သူတို့နှစ်ယောက် ဒီဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" လီချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဝမ်ဝမ် နှင့် ယန်ဖန်း တို့၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန် မကောင်းလှဟုသာ ဆိုနိုင်သည်။ အမှောင်ဒီရေ ဖြစ်ပေါ်သည့် ကာလနှင့် တိုက်ဆိုင် သွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး ကယ်တင်ခြင်း ခံခဲ့ရလောက်ပေပြီ။

***