← Chapters

ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ

Vol. 17 Ch. 260

ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ

Vol. 17 Ch. 260

လီချန်သည် ထိုစိန်ပွင့်ပုံသလင်းကျောက်တုံးကို ရရှိပြီးသည့်နောက်ပိုင်း သူ၏စိတ်အာရုံကို ဟေးကျွယ်နန်းတော် အတွင်းရှိ နတ်ဘုရားရုပ်တုထံသို့ မကြာခဏ သက်ဆင်းစေပြီး၊ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံထားရသော နတ်ဆိုးကို လေ့လာကြည့်ရှုလေ့ရှိ၏။

ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးသည် ဟာကွက်များ ပေါ်ပေါက်ပြီး အားနည်းသွားရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဆိုးကို ချုပ်နှောင်သည့် အစွမ်းမှာမူ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကာလတိုအတွင်း၊ နတ်ဆိုးသည် မဟာအစီအရင်ကို ထိုးဖောက် ထွက်ပေါ်လာရန်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ထို့အပြင် သူ၏ စိတ်အာရုံသည် နတ်ဘုရားရုပ်တုအပေါ် မှီခိုနေသဖြင့် ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနိုင်သည့် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့၏။ ဤ မဟာအစီအရင်ကြီး၏ အတိုင်းအတာမှာ... ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ်မဟာအစီအရင်ကြီးထက် သာလွန်ကာ မနိမ့်ကျပေ။ သို့သော် အလေးပေးသည့် အချက်မှာ မတူညီပေ။ ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် မဟာအစီအရင်ကြီးသည် 'ဆယ့်ငါးအခြေခံ' သာ ရှိ၏။ ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးမှာမူ 'ဆယ့်ခြောက်အခြေခံ' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ တစ်နည်းဆိုရလျှင်၊ ဤ အဆင့်ရှိ မဟာအစီအရင်ကြီးကို တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းပင်လျှင် တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်၏ တာအိုအမွေကို ဆက်ခံပြီးသည်နှင့် သူ၏ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုသည် သေချာပေါက် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။ သူသည် ယခင်က ထျန်းလန်နတ်ဘုရားစံအိမ် မဟာအစီအရင်ကြီးကို လေ့လာခဲ့ဖူးပြီး ယခု ဟေးကျွယ်နန်းတော် မဟာအစီအရင်ကြီးလည်း ရှိနေပြန်သည်...

"တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းဘက်မှာ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်လာပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" လီချန်၏ စိတ်အာရုံသည် ဟေးကျွယ်နန်းတော် နတ်ဘုရားရုပ်တုမှ ခွဲထွက်ကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ကာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်သည် တာအိုအမွေဆက်ခံသူကို ရွေးချယ်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်သည် မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားကို အလေးထားဆုံး ဖြစ်သဖြင့် အခွင့်အလမ်း အလွန် ကြီးမားသော်လည်း အဖြေ မထွက်လာသရွေ့ အရာအားလုံးသည် မသေချာ မရေရာသေးပေ။

ထို့အပြင်... မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွား၏ ဆရာတူအစ်ကို အနည်းငယ်မှာ အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်သူများ မဟုတ်ကြဘဲ စွန့်စား လုပ်ဆောင်လာနိုင်ခြေရှိ၏။ မြေခွေးဖြူကိုယ်ပွားသည် သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သဖြင့် မဟာအစီအရင်ပိုင်းတွင် စိုးရိမ်စရာ မရှိသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အစွမ်းမှာမူ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်။ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းတွင် နေထိုင်ရသဖြင့် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းမှာ များစွာနှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေများသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်းလောက် ကောင်းမွန်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။ ထို့အပြင် မဟာအစီအရင် ပညာရပ်များကို သင်ယူရန်အတွက် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွား၏ကျင့်ကြံချိန်သည်ပင် များစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

"စိတ်ချရအောင်လို့၊ ငါကိုယ်တိုင် တစ်ခေါက် သွားသင့်ပြီထင်တယ်" လီချန် ရေရွတ်လိုက်၏။

......

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ဤသည်မှာ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ဘေးအန္တရာယ်ကြီး...အမှောင်ဒီရေပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာတိုင်း တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပြီး၊ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများ နှင့် ဇာတိမျိုးနွယ် အများအပြားသည် ဆိုးရွားစွာ သေဆုံးကြရ၏။

ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ ရှင်သန်မှုပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ဆိုးရွားသော်လည်း ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများနှင့် ၎င်းတို့၏မျိုးဆက်အများအပြားသည် ရှင်သန်နေထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော မြို့တော်များ၊ ကျေးရွာများ၊ ခံတပ်များကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။ မြို့တော်၊ ကျေးရွာ၊ ခံတပ် တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် သတ္တုတွင်းတစ်ခု... နှင့် ညီမျှ၏။ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ထို ထူးခြားသော သတ္တုရိုင်းများကို တူးဖော်ပြီး အပြင်လောကမှ ရှင်သန်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှု အသုံးအဆောင်များဖြင့် လဲလှယ်ရန် ဖြစ်သည်။

အမှောင်ဒီရေ ကာလအတွင်း၊ ဟင်းလင်းပြင်တံခါး ပိတ်သွားသဖြင့် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်မှ လူများသည် အပြင်ဘက်မှ မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမျှ ရရှိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းကြောင့် လျှို့ဝှက် သတ်ဖြတ်မှုများ အလွန် ပြင်းထန်လာပြီး ထိခိုက်သေဆုံးမှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထို့အပြင် အမှောင်ဒီရေ ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခါတိုင်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော 'အမှောင်ထူးဆန်းသတ္တဝါ' တစ်မျိုး လှည့်လည် သွားလာလေ့ ရှိ၏။

ယဲ့မော့မြို့။

ဤသည်မှာ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်မှ အလွန် သာမန်ဆန်သောကျေးရွာလေးတစ်ရွာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကျေးရွာလေးကို သတ္တုတွင်းတစ်ခု၏အပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အပင်ဟူ၍ မြင်တွေ့ရန် အလွန် ခဲယဉ်းသောကြောင့် အဆောက်အအုံ အားလုံးကို ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ အဓိက တည်ဆောက်ထားသည်။

ကျောက်တုံးအိမ်တစ်လုံး အတွင်း၌။

ဝင်ထွက်သွားလာရသော ကျောက်တံခါးကိုပင် ပိတ်ဆို့ထား၏။ ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ နှစ်ဦးသည် ကျောက်တုံးကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြပြီး၊ လေထုထဲမှ ယွမ်ချီများကို သတိကြီးစွာဖြင့် ရှူသွင်း ရှူထုတ် နေကြသည်... ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်မှ ယွမ်ချီသိပ်သည်းဆမှာ မမြင့်မားလှဘဲ ပါးလွှာသည်ဟုပင် ဖော်ပြနိုင်၏။ အထူးသဖြင့် အမှောင်ဒီရေ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ယွမ်ချီသည် ပို၍ပင် ပါးလွှာသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အမှောင်ဒီရေ အငွေ့အသက်ထဲတွင် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူမိသည်နှင့် စိတ်ကို ကြမ်းတမ်း၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် လုံလောက်စွာ မမြင့်မားပါက လွင့်မျောနေသော ယွမ်ချီ များကို စုပ်ယူခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင် လိုအပ်ချက်များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် အမှောင်ဒီရေထဲတွင် စောစောစီးစီး ကျဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်၏။ ယဲ့မော့မြို့တွင် မူလက လူပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ဆယ်နှစ်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့သော အမှောင်ဒီရေ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မကျန်တော့ပေ။

"ဖုကျွင်း၊ အပြင်ကို ကြည့်ပါဦး.... အလင်းရောင် နည်းနည်း လင်းလာသလိုပဲ" ဝမ်ဝမ် မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်၏။

"နည်းနည်း လင်းလာတာပဲ၊ အမှောင်ဒီရေက ပြီးတော့မှာလား မသိဘူး" ယန်ဖန်းက အနည်းငယ် အံ့ဩ ဝမ်းသာစွာ ပြောလိုက်သည်။

အမှောင်ဒီရေထဲတွင် ဤမျှ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရခြင်းသည် လူ၏စိတ်ကို ကြီးမားစွာ နှိပ်စက် ညှဉ်းပန်းခြင်းတစ်မျိုး ဖြစ်၏။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသည် မူလကတည်းက အလွန်ဆိုးရွားသော်လည်း အမှောင်ဒီရေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပို၍ ကောင်းမွန်လှသေး၏။

"ဖုကျွင်း၊ ကျွန်မကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ရှင် ဒီလောက် ဒုက္ခတွေ ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး" အမှောင်ထုထဲတွင် ဝမ်ဝမ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် အမြဲတမ်း ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင်နေခဲ့ရ၏။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အလို့ငှာ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများအဖြစ် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရသည်။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာလိုပါက ကောင်းကင်သို့ တက်သည်ထက်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို သိသော်လည်း ဤသည်မှာ သူတို့ နှစ်ဦး၏တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်ရာလမ်း ဖြစ်ခဲ့၏။

"ဇနီးလေး၊ ကိုယ်တို့တွေက တာအိုလက်တွဲဖော်တွေလေ။ အတူတူ ရင်ဆိုင် တိုက်ပွဲဝင်ရမှာက ဖြစ်သင့်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား" ယန်ဖန်းက ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ ချက်ချင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်၊ "ကိုယ်တို့ ထွက်လာတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီ။ သတင်း အစအန လုံးဝ မရှိတော့ ဆရာသခင် စိတ်ပူနေတော့မှာ သေချာတယ်။ နောက်ပြီး လျန်အာလည်း ရှိသေးတယ်..."

အချိန်ကို တွက်ကြည့်ပါက သူတို့ နှစ်ဦး ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ကြာမြင့်ပြီ ဖြစ်၏။ အန္တရာယ်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သူသည်လည်း ယခင်က အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံသားမှ၊ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဝမ်မှာမူ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်အရေအတွက်မှာမူ ဆယ်ကြိမ်ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ အဆင့် တစ်ဆို့နေရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ယန်ဖန်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မဟုတ်ပါက၊ ဝမ်ဝမ်၏ ပါရမီနှင့် အခြေခံအုတ်မြစ်များအရ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးပမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့တွေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်သွားရမယ်" ဝမ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသည် ဝင်ရောက်၍သာ ရပြီး၊ ထွက်သွား၍ မရနိုင်သလောက်ဖြစ်သော်လည်း၊ ခြွင်းချက်များလည်း ရှိ၏။

"ဖုကျွင်း၊ ဒီတစ်ခေါက် အမှောင်ဒီရေ ပြီးသွားရင်... ကျွန်မတို့တွေ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားကြတာပေါ့။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့နှစ်ယောက် အဲ့ဒီ ကောင်းကင်သတ္တု တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်ပြီး စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်။" ဝမ်ဝမ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း (双修之法) ပညာရပ်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်၊ ထို့အပြင် နှစ်ဦးစလုံးတွင် အိပ်မက်ကမ္ဘာ ပါရမီရှိနေသဖြင့် ဝမ်ဝမ်သည် နှစ်ကိုယ်တူကျင့်ကြံခြင်း ပညာရပ်ဖြင့် ယန်ဖန်း၏ကျင့်ကြံမှုကို အမြဲ အထောက်အကူ ပေးခဲ့ရာ ယန်ဖန်း၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကောင်းကင်မြေကြီး ယွမ်ချီများ ပါးလွှာသော်လည်း... သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် အိပ်မက်ကမ္ဘာ ပါရမီ ရှိနေသဖြင့် ထိုးဖောက်ရန်နေရာကို ရွေးချယ်သည့်အခါ သဘာဝကျကျ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲတွင် ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဇနီးလေး၊ ကိုယ့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်း လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာကျော်လောက်ကတည်းက ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့လောက်ပြီ" ယန်ဖန်းက အနည်းငယ် အားနာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်နဲ့ကျွန်မ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကို အတူတူ ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ရင် နောင်အနာဂတ်မှာ ရရှိမယ့် အောင်မြင်မှုက ပိုပြီး မြင့်မားလာမှာပါ" ဝမ်ဝမ်က ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ထိုးဖောက်ရန် အမြဲ ဆွဲထားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော် အချိန်ဖြုန်းတီးခဲ့ရသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ထိုးဖောက်ပြီးနောက်၊ နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်သည် ပိုမို မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်ပြီး အနာဂတ် အမတခရီးလမ်းသည်လည်း ပိုမို ဝေးကွာရာသို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

........

နောက်ထပ် လတစ်ဝက်နီးပါး ခက်ခဲစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက်။

တောက်ပသော နေရောင်ခြည်သည် ကျောက်တုံးအိမ်၏ အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ဖြာကျလာ၏။ ၎င်းကြောင့် ကျောက်တုံးအိမ် အတွင်းပိုင်းသည် များစွာ လင်းထိန်သွား၏။ သူတို့နှစ်ဦး အန္တရာယ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အာရုံခံလိုက်မိသည်။ အမှောင်ဒီရေသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူတို့နှစ်ဦး ကျောက်တုံးအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ယဲ့မော့မြို့ပေါ်မှ ကျောက်တုံးအိမ်များ အတွင်းမှလည်း၊ လူအချို့ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာကြ၏။ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့နေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် နေရောင်ခြည် မမြင်တွေ့ခဲ့ရသည် မဟုတ်လား။ အပြင်ဘက်မှ စူးရှသော နေရောင်ခြည်ကို ကြည့်ရင်း၊ လူအများအပြားသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကြပြီး အနည်းငယ် အသားမကျ ဖြစ်နေကြ၏။

ဤအချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်ယံထက်၌ ထူးဆန်းသော အလင်းတံခါးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ "ဒါ၊ ဒါက ကောင်းကင်တံခါးပဲ..." တစ်စုံတစ်ဦးက အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်တံခါး သည် အမတနယ်မြေနှင့် ဆက်သွယ်ထား၏။ ကောင်းကင်တံခါးကို ဖြတ်သန်းသွားသရွေ့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ကောင်းကင်တံခါး ပွင့်လာပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်မျိုးသာ ရှိသည်။ တစ်မျိုးမှာ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများ အသုတ်လိုက် ထပ်မံ အပို့ခံရခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်မျိုးမှာ ထျန်းယွမ်မြို့က သတ္တုများကို လာရောက် သိမ်းဆည်းခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသည် ဆယ်နှစ်တာ အမှောင်ဒီရေကို ဖြတ်သန်းပြီးခါစ ဖြစ်သဖြင့် သတ္တုတူးဖော်နိုင်ခြင်း လုံးဝ မရှိပေ။ သို့ဖြစ်၍ အဖြစ်နိုင်ဆုံးမှာ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများ အသစ်တစ်သုတ် ထပ်မံ အပို့ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှောင်ဒီရေကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးပေါ်တွင် လူဦးရေအများအပြား သေဆုံးခဲ့ရာ၊ ကာလတိုအတွင်း ပြန်လည် နာလန်ထူရန် ခက်ခဲလှသည်။ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများ အသစ်ကို ပို့ဆောင်ပေးမှသာ သတ္တုတူးဖော်မှု လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မည် ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက်၊ လူတစ်ဦး၏ပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်တံခါး အတွင်းမှ ပျံထွက်လာပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်ပြီး၊ ယဲ့မော့မြို့ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့" ရုတ်တရက်၊ ဤလူသည် ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ရှိရာ အရပ်သို့ ကြည့်ကာ၊ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ မသိဘူး" ယန်ဖန်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"မသိဘူး၊ ငါလည်း အမိန့်အရ လာလုပ်ပေးတာပဲ" ထိုလူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယန်ဖန်းသည် ဝမ်ဝမ်နှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုတစ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ "ဖုကျွင်း၊ ချွီရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ မပတ်သက်လောက်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ အင်အားက ထျန်းယွမ်မြို့ကို သြဇာလွှမ်းမိုးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." ဝမ်ဝမ်က လျှို့ဝှက် အသံပို့လိုက်သည်။

၎င်းတို့ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူများအဖြစ် ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရခြင်းမှာလည်း ချွီရှန်းဂိုဏ်း၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုမှ ရှောင်တိမ်းရန် ဖြစ်သည်။ ချွီရှန်းဂိုဏ်း၏အင်အားမှာ မနည်းလှပေ။ လင်ဝမ်အိမ်တော်ကဲ့သို့သော အဆင့်မျိုးတွင် ရှိ၏။ သို့သော် ထျန်းယွမ်မြို့ကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိ သာလွန်သည့် အင်အားစုကို သြဇာလွှမ်းမိုးရန်မှာမူ အခြေခံအားဖြင့် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခု သူတို့နှစ်ဦးသည် ထိုသူ၏စီစဉ်မှုကို နာခံရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သူတို့ကဲ့သို့ ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရသူများသည် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အထူး အမှတ်အသားတစ်ခု တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်း ခံထားရပြီး၊ ဤထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲတွင် ရှိနေသရွေ့ ထွက်ပြေး၍ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့ဖြစ်၍ သူတို့နှစ်ဦး ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားပြီး ထိုလူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုလူသည် သူတို့နှစ်ဦးကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်တံခါးထဲသို့ ပြန်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့သည် မတည်မငြိမ်သော စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ထိုလူ၏နောက်သို့လိုက်ပါကာ ကောင်းကင်တံခါးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

.........

သူတို့နှစ်ဦး ကြေးနီတံခါး တစ်ချပ်မှ ထွက်လာပြီး လေထုထဲမှ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ထူထပ်သည့် ကောင်းကင်မြေကြီး ယွမ်ချီများကို ခံစားမိသောအခါ ၎င်းတို့ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာလာပြီး အမတနယ်မြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးကို ကမ္ဘာတစ်ခု ခြားသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။

မူလက သူတို့နှစ်ဦးသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်ပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်သတ္တု တားမြစ်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်ကာ ထွက်ခွာနိုင်မည့် အဓိကပစ္စည်းကို ရှာဖွေရန် ကြံရွယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူကား ဤမျှ လွယ်ကူစွာ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးမှ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ထိုလူသည် ဝမ်ဝမ်နှင့် ယန်ဖန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ နန်းတော်ဆောင်ခွဲတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီ မဟာအစီအရင်ထဲမှာရပ်လိုက်၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူရဲ့ အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားလိုက်တာနဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ရလိမ့်မယ်" ထိုလူက ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အလျင်အမြန် လိုက်နာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ခဏအကြာတွင်၊ ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ခွဲထုတ်ခြင်ခံလိုက်ရ၏။ အမှတ်အသား ဖယ်ရှားပြီးသွားသောအခါ၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ ထျန်းယွမ်မြို့က သူတို့ နှစ်ဦးကို ဘာကြောင့် လွှတ်ပေးရတာလဲ။

"တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက လူတွေ အပြင်မှာ စောင့်နေကြတယ်။ မင်းတို့ ထွက်သွားလို့ ရပြီ" ထိုလူက ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကနေ ထွက်ခွာခွင့် ပေးရတာလဲ" ယန်ဖန်း နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ထိုလူသည် ယန်ဖန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက လူတွေက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ကယ်ထုတ်သွားတာ။ ဟားဟား... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ ထွက်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီတစ်သက်တော့ ဒီမျှော်လင့်ချက်ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

သူသည် ဤနှစ်ဦးတွင် မည်သို့သော ထူးခြားချက် ရှိသည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားသော်လည်း ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးထဲတွင် ဆိုပါက မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မျှ မရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီး၏ ယွမ်ချီ မှာ အလွန်ပါးလွှာလှပြီး၊ ဤမျှ ဆိုးရွားသော ပတ်ဝန်းကျင်အောက်တွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မဆုတ်ယုတ်သွားစေရန် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လျှင်ပင် တော်လွန်းနေပြီ။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်လိုပါက မဖြစ်နိုင်ပေ။

"တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း ဟုတ်လား" သူတို့နှစ်ဦး ကြောင်ငေးသွားကြ၏။

တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း ဟူသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းကို သူတို့နှစ်ဦး သိရှိကြသည်။ ၎င်းသည် ထျန်းယွမ်မြို့နှင့်ယှဉ်နိုင်သော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤသို့သော အင်အားစုက သူတို့နှစ်ဦးကို ဘာကြောင့် ကယ်ထုတ်ရတာလဲ။ လုံးဝ သက်ဆိုင်မှု မရှိပေ။ လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ဘိုးဘေးမင်းပင်လျှင်... တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းနှင့် အဆက်အသွယ် မရှိနိုင်ပေ။ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းကို လူ ကယ်ထုတ်ခိုင်းရန်မှာကား ပြောစရာပင် မလိုပေ။

ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများဖြင့်၊ သူတို့နှစ်ဦး နန်းတော်ဆောင်ခွဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ရှည်လျားသော လမ်းကြားတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းကာ နန်းတော်တံခါး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး အပြင်ဘက်တွင် ရပ်စောင့်နေ၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ယန်ဖန်းနဲ့ ဝမ်ဝမ် ဟုတ်တယ်မလား" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ဤနှစ်ဦး၏နောက်ကြောင်း ရာဇဝင်ကို စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။ အခြေခံအားဖြင့် နောက်ခံ လုံးဝ မရှိသော လူများ မဟုတ်လား။ ဝမ်ဝမ်သည် ထာဝရမင်းဆက် လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ မင်းသမီး ဖြစ်သော်လည်း မင်းသမီးဟောင်းဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်သည်... ထို့အပြင် လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ဘိုးဘေးကျဆုံးသွားပြီး လင်ဝမ်အိမ်တော်၏ ယိုယွင်း ပျက်စီးမှုမှာ အသေအချာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ထို့အပြင် ဤနှစ်ဦးသည် ချွီရှန်းဂိုဏ်း၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုလည်း ခံခဲ့ရသေးသည်...

သို့သော် ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင် ဟူသော အကြီးအကဲက ကိုယ်တိုင် မျက်နှာသာပေး၍ လူ ကယ်ထုတ်ခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်တို့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဂုဏ်သရေရှိဂိုဏ်းက ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ထျန်းယွမ်တိုက်ကြီးကနေ ကယ်ထုတ်ခဲ့တာလဲ မသိဘူး" ယန်ဖန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေပေးကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟဟ၊ ဒါတော့ ငါလည်း မရှင်းဘူး။ အခု မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ခုက ငါ လူလွှတ်ပြီး မင်းတို့ကို တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းကို ပို့ပေးမယ်။ လုံခြုံရေး အာမခံချက် ရှိတယ်။ နှစ်က မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် ပြန်ချင်တဲ့ နေရာကို ပြန်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ လုံခြုံရေးကိုတော့ အာမ မခံဘူး" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ နှစ်ဦး မျက်နှာချင်း ဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤလူ၏ စကားအရ၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကယ်ထုတ်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ အခြား မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိပေ။

"လူကြီးမင်း၊ ကျွန်မတို့ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းကို သွားပါမယ်" ဝမ်ဝမ် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ထျန်းယွမ်မြို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ်အတွင်း၌၊ ခေတ္တခဏ လုံခြုံစိတ်ချရသော်လည်း သူတို့ ထျန်းယွမ်မြို့မှ ထွက်ခွာလိုပါက ချွီရှန်းဂိုဏ်းကို အလွယ်တကူ သတိပြုမိစေနိုင်၏။ ချွီရှန်းဂိုဏ်းသည် သူတို့နှစ်ဦး ထွက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်နှင့် သေချာပေါက် လက်ပိုက်ကြည့်နေမည် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ သွားပါက တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းမှ လူများ တစ်လမ်းလုံး လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးမည်မှာ သေချာသဖြင့် လုံခြုံစိတ်ချရမှုသည် များစွာ တိုးမြင့်လာပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ကို ငါတို့ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့အတူ လိုက်ပြန်ဖို့ ငါ စီစဉ်ပေးမယ်" သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းနှင့် ထျန်းယွမ်မြို့ကြားတွင် အထူး နေရာကူးပြောင်းခြင်း မဟာအစီအရင်လမ်းကြောင်း ရှိသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူ၏။

.......

တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း။

ချီကူတောင်ထွတ်။ နန်းတော်တစ်ခု အတွင်း၌။

ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်သည် သူ့တိုက်ရိုက်တပည့် အားလုံးကို ခေါ်ယူ စုဝေးစေလိုက်၏။ စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးဦး ရှိ၏။ အများစုမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ လူသားမျိုးနွယ် နှစ်ဦးနှင့် လမျိုးနွယ် တစ်ဦးလည်း ပါဝင်၏။

"ဆရာက တန်ခိုးရှင်ကမ္ဘာထဲမှာ တာအိုအမွေဆက်ခံမှု စမ်းသပ်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ချီကူတောင်ထွတ်က နောက်ထပ် တာအိုအမွေဆက်ခံသူကို ဆုံးဖြတ်မယ်" ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

မူလက ဤ တာအိုအမွေဆက်ခံမှု စမ်းသပ်ပွဲသည် စောစောစီးစီး ကျင်းပသင့်ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် သူသည် လီပိုင်ကို အငယ်ဆုံး တပည့်အဖြစ် လက်ခံပြီးနောက်၊ ဤတပည့်ကို ကြီးပြင်းလာစေရန် အချိန်ပေးသည့်အနေဖြင့် တာအိုအမွေဆက်ခံမှု စမ်းသပ်ပွဲကို နောက်ဆုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တပည့် ဆယ်ယောက်ကျော်သည် ကြားသည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကြ၏။ အထူးသဖြင့် မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှု အမြင့်ဆုံး အနည်းငယ်မှာမူ ပို၍ပင် စမ်းသပ်ရန် တာစူနေကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ ၎င်းတို့အားလုံး စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ မူလက ၎င်းတို့သည် အချိန် ကြာကြာ ဆွဲထားလေ၊ သူတို့ တာအိုအမွေဆက်ခံမှု ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ပို၍ အခြေအနေ မကောင်းလေ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လီပိုင်၏ မဟာအစီအရင် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှ၏။ ဆက်လက် ဆွဲထားပါက၊ သူတို့ အနိုင်ရမည့် မျှော်လင့်ချက်သည် သေချာပေါက် လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် စမ်းသပ်ပွဲရဲ့ ထူးခြားမှုနဲ့ အန္တရာယ်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားပြီး၊ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူတစ်ယောက်စီ ခေါ်သွားခွင့် ရှိတယ်" ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်က ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။

"ဆရာသခင်၊ ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူရဲ့ အစွမ်းကို ကန့်သတ်ချက် ထားရှိထားသေးလား" ဦးခေါင်းတွင် ချိုနှစ်ချောင်း ပေါက်နေသော ဆရာတူအစ်ကိုယန်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ရှိတယ်၊ အကောင်းဆုံးကတော့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ၄၉ လှမ်း ပဲ၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အလှမ်း ၅၀ ကျော်တဲ့သူတွေ ရှိခဲ့ရင်၊ စစ်မှန်သောလောက စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ပိုမြင့်လေ၊ ဖိနှိပ်မှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်လေပဲ။ ဒါကြောင့် မင်းတို့ သေချာ စဉ်းစားရမယ်" ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်က ပြောလိုက်၏။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၏ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်သူများတွင် ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူများ၏ အကာအကွယ် ရှိကြသည်။ ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူများ၏ နောက်ခံသမိုင်းမှာမူ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ အချို့ မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်သူများသည် နောက်ခံ အလွန်မြင့်မားပြီး၊ ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများက ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူများကို အထူးစေလွှတ် အကာအကွယ် ပေးကြသည်။ နောက်ခံ အနည်းငယ် အားနည်းလျှင်ပင် အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများက ဆွဲဆောင်ကြပြီး၊ ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူများကို အထူး ထားရှိပေးကြ၏။ အကယ်၍ အခြား အင်အားစုများထံ မခိုလှုံလိုပါက မိမိဘာသာလည်း ဆွဲဆောင် စုဆောင်းနိုင်သည်...

"ရှောင်ပိုင်၊ မင်းမှာ သင့်တော်တဲ့ ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ရွေးချယ်စရာ ရှိရဲ့လား" ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်က ရုတ်တရက် မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာသခင် စိတ်ချပါ။ တပည့်မှာ ရွေးချယ်ထားတဲ့သူ ရှိပြီးသားပါ" မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့" ရှီးရှန်းတန်ခိုးရှင်သခင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဂျူနီယာညီလေး လီပိုင်၊ ငါ ကြားတာတော့ မင်း ဒီနှစ်နှစ်အတွင်းမှာ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ဆက်တိုက် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်ဆို။ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူ ရွေးချယ်စရာ ရှိလာရတာလဲ" ဆရာတူအစ်ကိုယန်က စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် လီပိုင်၏လှုပ်ရှားမှုများကို အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။ သူသာမက၊ အခြားသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

"ဟဟ၊ ဒါကတော့ ဆရာတူအစ်ကိုယန် စိတ်ပူပေးစရာ မလိုပါဘူး" မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ ပြသခဲ့သော မဟာအစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ပါရမီမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သဖြင့် ဤနှစ်များအတွင်း သူ့ကို ဆွဲဆောင်သော အင်အားစုများ မနည်းလှပေ။ သို့သော် အားလုံးကို သူ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပင်မခန္ဓာကိုယ်အတွက် မဟာအစီအရင် ပညာရပ်များကို သင်ယူရန်သာ ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူသည် အခြား အင်အားစုများက ပေးသော ဓမ္မစောင့်ရှောက်သူများကို စိတ်မချပေ။ သူ၏ ထိုဆရာတူအစ်ကို အနည်းငယ်က အခွင့်အရေးယူ၍ လျှို့ဝှက်စွာ ခြေထိုးခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။

***

All Chapters