လီဟော့နန်းတော်
Vol. 17 Ch. 263
"ဒီလူက အခုမှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေကို ရောက်ရှိလာတာပါ။ လူကြီးမင်း ကျွန်တော့်ကို ဖြေကြားပေးလို့ ရမလား။ ဘာကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို စုဆောင်း တာဝန်ပေးရတာလဲ" လီချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေပေးကာ မေးလိုက်၏။
သူသည် ယခု အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် မည်သူမည်ဝါမှန်း မသိသော လူတစ်ဦးက စုဆောင်း တာဝန်ပေးသည်ဟု ပြောဆိုခြင်း ခံလိုက်ရတာလား။ သို့သော်၊ ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေသော ယာဉ်ပျံကို ကြည့်လျှင် နောက်ခံသမိုင်းမှာ သေချာပေါက် မသေးငယ်ပေ။
"ဒီ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနယ်မြေက ငါတို့ လီဟော့နန်းတော်ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ။ မင်းတို့လို ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေရှိသူတွေကို စုဆောင်း တာဝန်ပေးတာကလည်း ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပဲ။ မင်းတို့သာ ငါတို့ လီဟော့နန်းတော်အတွက် ကောင်းကောင်း အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးပြီး လုံလောက်တဲ့ ကုသိုလ်မှတ်တွေ ယူဆောင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းကို ရောက်တဲ့အခါ၊ အထောက်အထားရရှိနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတောင် ရှိနိုင်တယ်" သံချပ်ကာအပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။
လီချန်၏စိတ်အစဉ်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်သွားပြီး အန္တရာယ်ကို အကဲဖြတ် ကြည့်လိုက်၏။
ဤတစ်ကြိမ်သည် အိုအေစစ်စခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး၊ ဤကမ္ဘာ၏ ပကတိအခြေအနေမှန်နှင့် ထိတွေ့နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်၏။ ဒါပေါ့၊ အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားသွားနိုင်ခြေလည်း ရှိ၏။
သို့သော် သူသည် ဤ အမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါကို အာရုံခံကြည့်ရာ... သူ့ကို အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားမှုတစ်မျိုးကို ခပ်ရေးရေး ပေးနေ၏။ ထို့အပြင် ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေသော ကြီးမားသည့် ယာဉ်ပျံလည်း ရှိနေသေးသည်။
တစ်နည်းဆိုရလျှင် သူ့ထံ၌ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
ယာဉ်ပျံသည် အောက်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး တံခါးတစ်ချပ် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်နှင့် အတွင်းပိုင်းမှ နေရာလွတ်ကို ဖော်ပြလာ၏။
"ဝင်သွားကြတော့" သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။
အိုအေစစ်စခန်းမှ လူများသည် သိပ်ပြီး ဆန္ဒ မရှိကြသော်လည်း၊ ယာဉ်ပျံထဲသို့ ဝင်ရောက်ရုံမှလွဲ၍ အခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။
လီချန် အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ၊ အတွင်းမှ နေရာသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ အလွန်ကျယ်ဝန်းနေ၏။ ထို့အပြင်၊ ၎င်းတို့ စခန်းမှ လူများအပြင် မတူညီသော မျိုးနွယ်စုများမှ သက်ရှိနှစ်ရာ၊ သုံးရာခန့်ပင် ရှိနေသေးပြီး အရှိန်အဝါအရ ကြည့်လျှင် ထင်ရှားစွာပင် အားလုံး ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။
တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် ယာဉ်ပျံသည် အနည်းငယ် တုန်ခါလာ၏။ လီချန်သည် ယာဉ်ပျံ လျင်မြန်စွာ ပျံတက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံနိုင်ခဲ့သည်။
ဤယာဉ်ပျံသည် မိမိတို့လူစုကို မည်သည့် နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကိုမူ မသိကြပေ။
အချိန် မည်မျှကြာမြင့်သွားသည် မသိ၊ ရုတ်တရက် တံခါး ပွင့်လာပြီးနောက် သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသားက ထရပ်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "နေရာ ရောက်ပြီ၊ အားလုံး ငါနဲ့အတူ ဆင်းခဲ့"
သို့ဖြစ်၍ လူ တစ်ရာကျော်သည် သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသား၏ နောက်မှ တန်းစီ၍ ထွက်လာကြရာ၊ အပြင်ဘက်တွင် ကြီးမားသော ရင်ပြင်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး၊ ယာဉ်ပျံများ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ရပ်နားထား၏။
ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူ အများအပြားသည် ယာဉ်ပျံများပေါ်မှ ဆင်းသက်လာကြပြီး ဖြစ်ကာ၊ ထို့နောက် တန်းစီလျက် အဝေးရှိ အဆောက်အအုံများဆီသို့ လျှောက်သွားကြ၏။
"အားလုံး နောက်က လိုက်ခဲ့" သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်၏။
ဤနေရာမှ ဗိသုကာလက်ရာပုံစံမှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး မျှော်စင်ကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သူ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ မျှော်စင်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် အထပ် တစ်ရာ ရှိ၏။
မြင့်မားသော မျှော်စင်တစ်လုံး၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။
"ဒါက မင်းတို့ နောင်အနာဂတ်မှာ နေထိုင်ကျင့်ကြံရမယ့် နေရာပဲ။ အထပ် ပိုမြင့်လေ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေ ပိုကောင်းလေပဲ။ မင်းတို့ ဝင်ရောက် နေထိုင်ရမယ့်အထပ်ကို ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆင့်အရ ဆုံးဖြတ်မှာ။ နိမ့်သည် ဖြစ်စေ၊ မြင့်သည် ဖြစ်စေ၊ ဝင်ရောက်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး" သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။ "အထပ်တိုင်းမှာ လူတစ်ရာနေလို့ ရတယ်။ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း တိုးတက်လာရင် အထပ်တက်လို့ ရတယ်။ မှတ်ထား၊ မင်းတို့ရဲ့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆင့် ပိုမြင့်လေ၊ ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ ရရှိနိုင်လေပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ နောင်အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူး ရှိတယ်"
"ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေလုပ်ရမှာလဲ" တစ်စုံတစ်ဦးက မေးလိုက်၏။
"ဟဟ... မင်းတို့ကို စုဆောင်း တာဝန်ပေးပြီးမှတော့၊ နောင်အနာဂတ်မှာ မင်းတို့အတွက် တာဝန်တွေ စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်" သံချပ်ကာနှင့် အမျိုးသားက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် သူ လှည့်ထွက်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော လူတိုင်း မျက်နှာချင်း ဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ သို့သော် ချက်ချင်းပင် မျှော်စင်အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ လှေကားအတိုင်း အပေါ်သို့တက်သွားကြ၏။
အပေါ်သို့ ပိုမို မြင့်မားလေ၊ လူ ပိုမို နည်းပါးလေ ဖြစ်၏။ အထပ် သုံးဆယ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ မူလက လူ နှစ်ရာ၊ သုံးရာ ရှိရာမှ ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ ကျန်တော့၏။ အထပ် လေးဆယ်သို့ ရောက်သောအခါ လူ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့၏။ အထပ်ငါးဆယ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ လီချန် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်တော့သည်။ ထော့ပေါသည်လည်း အထပ်လေးဆယ့်ငါးထပ်သို့သာ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့၏။
နောက်ဆုံးတွင်၊ လီချန်သည် အထပ် ရှစ်ဆယ့်တစ်ထပ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆင့် ၈၁ လှမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
သူသည် အထပ် ရှစ်ဆယ့်နှစ်ထပ်သို့ တက်ရောက်ရန် ကြိုးစားကြည့်သောအခါ၊ မမြင်နိုင်သော ခုခံမှု အင်အားတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိရပြီး၊ သူ့ကို ဖြတ်ကျော်၍ မရနိုင်အောင် တားဆီးထား၏။
လီချန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် အထပ်ရှစ်ဆယ့်တစ်ထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာရာ၊ အခန်းအများစုတွင် ပိုင်ရှင် ရှိနေသည်ဟု ပြသထားပြီး၊ ပိုင်ရှင် မရှိသော အခန်း ဆယ်ဂဏန်းမျှသာ ရှိ၏။
လီချန်သည် ပိုင်ရှင် မရှိသော အခန်းတစ်ခုကို ကြုံသလို ရွေးချယ်ကာ ဝင်ရောက်သွား၏။ အတွင်းမှနေရာသည် မကျယ်ဝန်းသော်လည်း ကျဉ်းမြောင်းသည်ဟုလည်း မထင်ရပေ။
သံချပ်ကာတစ်စုံ၊ လှံရှည်တစ်လက်၊ အဝတ်အစား နှစ်စုံ။ စာအုပ်တစ်အုပ်၊ ဆေးပုလင်း နှစ်ပုလင်း။
လီချန် စာအုပ်ကိုကောက်ယူကာ လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကျမ်းဟု အမည်ရ၏။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ဝိညာဉ်အကြောပေါက် များကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်ရန်၊ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို အစွမ်းထက်စေရန်၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရန်... ဖြစ်၏။
လီချန်သည် ခဏမျှသာ လှန်လှော ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ဘေးသို့ ပစ်ထားလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓားကျမ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကျမ်းသည် များစွာ နိမ့်ကျလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။
သို့သော် သာမန် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများအတွက်မူ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းကျမ်းသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးသည်မှာ သေချာ၏။
ထို ဆေးပုလင်း နှစ်ပုလင်းမှာမူ၊ တစ်ပုလင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးဖြစ်ပြီး၊ အဓိကအားဖြင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျင့်ကြံရန် ပံ့ပိုးပေးခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ သာမန်အစားအစာများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကောင်းမွန်၏။
လီချန် တစ်လုံး မျိုချလိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံး၏ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေနှင့် လုံးဝနှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
"ကံဆိုးတာက၊ ဒီဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးက အကန့်အသတ်နဲ့ပဲ ရှိနေတာပဲ" လီချန် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးပုလင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ၊ အလုံးတစ်ရာသာရှိပြီး နေ့စဉ် တစ်လုံးနှုန်းဖြင့်၊ ရက်တစ်ရာစာ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်၏။
သို့သော် ပြဿနာမှာ... လီချန် ခံစားရသည်မှာ သူ တစ်နေ့လျှင် ရှစ်လုံး၊ ဆယ်လုံး သောက်လိုက်လျှင်ပင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိခြင်း ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓားကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားကာ၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းကျင့်ကြံမှု အထောက်အကူလည်း ရှိနေသေးပြီး၊ အချိန်ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သိုလှောင်နိုင်စွမ်းပင် ရှိသေး၏။
အခြား ဆေးပုလင်းတစ်လုံးမှာမူ၊ ဗလာကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံးဟု အမည်ရ၏။ ဤဆေးလုံးတွင် အစွမ်းသတ္တိတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအချိန်ကို ရှည်ကြာစေနိုင်ပြီး ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအချိန် အလွန် ရှည်ကြာသွားပါက၊ ရှီရှန့်(ခဲပျစ်သွားခြင်း)အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို တားဆီးနိုင်၏။
လီချန်သည်လည်း များများစားစား မတွေးတောနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံလေသည်။
အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည် မသိ၊ ရုတ်တရက် အသံတစ်သံသည် အခန်းတွင်း၌ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အချိန်စေ့ပါပြီ၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေကို အဆုံးသတ်ပါ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အချိန်သည်... ကျေးဇူးပြု၍ အချိန်မီ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေရှိသူများ စီမံခန့်ခွဲမှု စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်သည်ဟု သတ်မှတ်ပြီး အပြစ်ပေးခြင်း ခံရမည်။"
"ဟမ့်၊ ကြည့်ရတာ ဒီလီဟော့နန်းတော်က ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတွေရဲ့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအချိန်ကို တမင်တကာ ထိန်းချုပ်ထားပုံပဲ" လီချန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသော်လည်း၊ သူသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေကို အဆုံးသတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။
.....
ဤသို့ဖြင့် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ထပ်မံကြာမြင့်သွားပြီး၊ သူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သည့် အကြိမ်တိုင်း မျှော်စင်အဆောက်အအုံ၏ အခန်းတွင်း၌ ပေါ်လာ၏။
မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားဘဲ အကြိမ်တိုင်း အခန်းထဲတွင်သာ ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။
ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံး၏ အစွမ်းသတ္တိ ပိုမိုကောင်းမွန်သောကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်သည်လည်း ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သူသည် ခြိုးခြံသုံးစွဲရန် လုံးဝ အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စကားတစ်ခွန်းသာ ရှိသည်။ ကျင့်ကြံမှု မည်မျှ မြန်ဆန်လေ၊ သူ့ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံး ကုန်ဆုံးမှုသည်လည်း ထိုမျှ လျင်မြန်လေ ဖြစ်၏။
ဆယ်နှစ်ကျော်အချိန်အတွင်း၊ သူ၏ ဘုံအဆင့်တက်ခြင်းတိုးတက်မှုနှုန်းသည် ၈၁ မှ၊ ၈၆ သို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်... သူသည်လည်း မူလ မျှော်စင် အဆောက်အအုံ ၈၁ ထပ်မှ၊ ၈၆ ထပ်သို့ တက်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရှင် မရှိသော အခန်းတိုင်းတွင် သက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များကို ထားရှိပေးထားသောကြောင့် သူ ဤနှစ်များအတွင်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဆေးလုံး လုံးဝ မပြတ်လပ်ခဲ့ပေ။
အခန်းထဲတွင် ကျင့်ကြံမှု အရင်းအမြစ်များ မရှိတော့သည့်အခါ၊ သူသည်လည်း အထပ် တက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မည်သူမျှ သူ့ကို လာရောက် စီမံခန့်ခွဲခြင်း မရှိပေ။
.......
ယန်ဖန်းနှင့် ဝမ်ဝမ်တို့သည် လွန်ခဲ့သော အနှစ် နှစ်ဆယ်ကျော်ကတည်းက၊ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုင်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးကပ်ဘေး ဟု ခေါ်ဆိုသော အရာ၏ သက်ရောက်မှုပင်လျှင် အလွန်အမင်း သေးငယ်လှ၏။
ဝမ်ဝမ် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူမသည် ယန်ဖန်းနှင့်အတူ ထာဝရမင်းဆက်၊ လင်ဝမ်အိမ်တော် သို့ ပြန်သွားပြီး၊ လင်ဝမ်နေရာကို အောင်မြင်စွာ ဆက်ခံခဲ့သည်။
မြေခွေးဖြူ ကိုယ်ပွားသည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပြသခဲ့သော မဟာအစီအရင်ပါရမီကြောင့်၊ တုထျန်းတန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေး ၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိခဲ့ကာ၊ တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၏ တုထျန်းတန်ခိုးရှင်သားတော်အဖြစ်သို့ တရားဝင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
တုထျန်းတန်ခိုးရှင်သားတော်သည် တုထျန်းအစီအရင်ဂိုဏ်း၏ အလွန် အရေးကြီးသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခု ဖြစ်၏။ အကြီးအကဲအဆင့်ရှိ တန်ခိုးရှင်သခင်များထက်ပင် အဆင့်တစ်ဝက် မြင့်မားပြီး တုထျန်းတန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေး၏ အောက်တွင်သာ ရှိ၏။
ထို့အပြင် တုထျန်းတန်ခိုးရှင်သားတော်မျိုးဆက်တိုင်းသည် နောင်အနာဂတ်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် တုထျန်းတန်ခိုးရှင်ဘိုးဘေးအဖြစ်သို့ မကြာခဏ ရောက်ရှိလေ့ ရှိ၏။
.......
ယနေ့၊ မျှော်စင် အဆောက်အအုံ ရှစ်ဆယ့်ခြောက်ထပ်ရှိ အခန်းထဲ၌။
လီချန် ကျင့်ကြံမှုတစ်ကြိမ် ပြီးဆုံးခါစတွင် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ "ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူအားလုံး သံချပ်ကာလဲလှယဝတ်ဆင်ပြီး၊ လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံရာအခန်းများမှ ထွက်ခွာပြီး၊ မျှော်စင် အဆောက်အအုံ ရှေ့မှ ရင်ပြင်တွင် စုရုံးကြပါ"
"ဒါက တာဝန်ရှိလာတာလား" လီချန် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။
အမှန်အတိုင်း ဆိုရလျှင် ဤ မျှော်စင် အဆောက်အအုံထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်းသည် အိုအေစစ်စခန်းထက် အခြေအနေများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ့ကျင့်ကြံမှု အကျိုးရလဒ်မှာ အလွန် ထင်ရှားလှ၏။
သို့သော် ဤလောကတွင် အလကားရသော နေ့လယ်စာ ဟူ၍ မရှိပေ။ လီဟော့နန်းတော်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများကို ဤမျှ ကောင်းမွန်သောကျင့်ကြံမှုအခြေအနေများ ပံ့ပိုးပေးထားခြင်းမှာ သေချာပေါက် အသုံးဝင်သော ရည်ရွယ်ချက် ရှိပေမည်။
လီချန် သံချပ်ကာလဲလှယ် ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် ချက်ချင်း မျှော်စင်အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာခဲ့၏။
များပြားလှသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများသည် မျှော်စင်အဆောက်အအုံ အသီးသီးမှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး လူအုပ်ကြီးအဖြစ် စုစည်းသွားကြသည်။
"ဒီလောက်တောင် လူများတာလား" သူသည် မည်းနက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို တွေ့မြင်လိုက်ရရာ၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ အရေအတွက်မှာ သောင်းဂဏန်းမျှ ရှိနိုင်၏။
အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တော်တစ်ဦးချင်းစီ၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများသည် စီတန်းမှုများအဖြစ်သို့ စနစ်တကျ တန်းစီလိုက်ကြသည်။
"စစ်သည်တော်တွေကို ရက်ပေါင်း ထောင်ချီ မွေးမြူထားတာဟာ တစ်နာရီတာ အသုံးပြုဖို့ပဲ။ အခု မင်းတို့ ငါတို့ လီဟော့နန်းတော်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပေးရမယ့် အချိန်ရောက်လာပြီ" ဤအချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး ခရမ်းရောင်သံချပ်ကာဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး၊ လေထုထဲတွင် လွင့်မျောနေကာ၊ အေးစက်ပြင်းထန်သောအကြည့်များဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်၏။
တစ်ခဏချင်းတွင်၊ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ မည်သူမျှ စကား မပြောဝံ့ပေ။ ထို ဖိအားပေးသော ခံစားမှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှ၏။
ဤသည်မှာ အထက်ဘုံဖြစ်၏။ ဤသို့ပင် ပျံသန်းနိုင်သေးရာ၊ ခရမ်းရောင်သံချပ်ကာနှင့် လူ မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲပါတော့မလား။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီချန်သည် ယခု ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆင့် ရှစ်ဆယ့်ခြောက်ဖြစ်နေပြီး၊ မိမိ၏အစွမ်း မနိမ့်ကျတော့ဟု မိမိဘာသာ ယူဆထားသော်လည်း၊ ဤကမ္ဘာတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနိုင်သည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသေးပေ။
"ထွက်ခွာမယ်" ခရမ်းရောင်သံချပ်ကာနှင့် လူက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် များပြားလှသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ တပ်ဖွဲ့များသည် အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်များ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယာဉ်ပျံများထဲသို့ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ဝင်ရောက်သွားကြ၏။
မကြာမီ၊ များပြားလှသော ယာဉ်ပျံများ ပျံတက်သွားကြပြီး အဝေးသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားကြ၏။
......
"ဆရာတူအစ်ကို ဝမ်၊ ဒီ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတွေက ဒီလောက် အားနည်းတာ၊ သူတို့ကို စစ်မြေပြင်ပို့လို့ ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ" အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော် အနည်းငယ် အတူတကွ စုရုံးနေကြပြီး၊ ယာဉ်ပျံများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့ထဲမှ အနက်ရောင် သံချပ်ကာနှင့် လူငယ်စစ်သည်တော်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟီးဟီး၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတွေက အားနည်းပေမယ့် သူတို့က မသေဘူးလေ။ သူတို့ကို ရှေ့ဆုံးက တိုက်ခိုင်းရင်၊ ထောင်ချောက်တွေနဲ့ အန္တရာယ်တွေ အများကြီးကို ရှင်းလင်းနိုင်တယ်။ ဒါက ငါတို့ လီဟော့နန်းတော်ရဲ့ဆုံးရှုံးမှုကို အများကြီး လျှော့ချပေးနိုင်တယ်" အခြား အသက် ပိုကြီးသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်တစ်ဦးက ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ကြားတာတော့၊ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတွေက မသေဘူး ဆိုပေမယ့် နှစ်ဖက်တပ်ဆင်ထားတဲ့ လက်နက်တွေက ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေမှာတောင် ပြန်လည် ကုစားရ ခက်ခဲတဲ့ ဒဏ်ရာမျိုး ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တယ်..." ထို လူငယ်အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်က ပြောလိုက်၏။
"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဒီ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတွေက မူလကတည်းက စတေးခံ ပစ္စည်းတွေပဲ။ ငါတို့ လီဟော့နန်းတော်က သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မွေးမြူထားတာက ဒီလို အသုံးဝင်မှုမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား" အသက်ပိုကြီးသော အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်က ဂရုမစိုက်ဟန် ပြု၏။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများသည် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ပင် ရေတွက်ရန် ခက်ခဲလောက်အောင် များပြားလှပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်သေးရာ သုံးစွဲ၍ မကုန်နိုင်၊ အဆုံးအစ မရှိပေ။
......
ကြီးမားသော စစ်မြေပြင်တစ်ခု၏ အပေါ်၌။
ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မိုးကြိုးများ ထူထပ်နေပြီး အရှိန်အဝါများမှာ ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကောင်းကင်ယံအပြည့် ပျံ့နှံ့နေ၏။
များပြားလှသော မီးခိုးရောင် သံချပ်ကာနှင့် လှံရှည်ကိုင်စစ်သည်တော်များသည် ကြီးမားသော တိုက်ကွက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းနေကြ၏။
လီချန်သည်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် ပါဝင်၏။ သို့သော် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အဆင့် ရှစ်ဆယ်ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့်၊ 'ရာအုပ်မှူး' တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး သ့်လက်အောက်တွင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူ တစ်ရာကျော် ရှိ၏။
"မှတ်ထား၊ မင်းတို့ရဲ့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာကို အမှတ်အသား ပြုလုပ်ပြီးသွားပြီ။ စစ်ပွဲမှာ သေသွားရင်တောင်.... နောက်တစ်ခေါက် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေ ရောက်ပြီးရင် မျှော်စင် အဆောက်အအုံအတွင်းမှာပဲ ပြန်ပြီး ရှင်သန်လာလိမ့်မယ်" လေထုထဲတွင်၊ အနီရောင် သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်လှပသော်လည်း အေးစက်၍ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနေရာကို အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လီချန် သိထားလေသည်။ လီဟော့နန်းတော်ဘက်က ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလုပ်လဲဆိုတာတော့ မသိပေမယ့်ပေါ့။
ပုံမှန်အခြေအနေအရ၊ သေဆုံးသည့်နေရာတွင်ပင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်ရှိမည် ဖြစ်၏။
အကယ်၍ အနီရောင်သံချပ်ကာနှင့်အမျိုးသမီး ပြောသကဲ့သို့ အမှန်ဖြစ်ပါက နောင်တွင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသို့ရောက်ရှိလျှင် လီဟော့နန်းတော်၏ မျှော်စင်အဆောက်အအုံအတွင်း၌သာ ပြန်လည် ရှင်သန်လာမည်... ဤသည်မှာ သူတို့ကဲ့သို့ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများသည် လီဟော့နန်းတော်နှင့် ချည်နှောင်ခြင်းခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်ကို ဆိုလို၏။
မဟုတ်ပါက လီဟော့နန်းတော်ထဲတွင် သေသည်အထိ ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်၏။ နောင်တွင် လီဟော့နန်းတော်မှ လွတ်မြောက်လိုပါက ကောင်းကင်သို့ တက်သည်ထက်ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။
ထာဝရ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေသို့ မဝင်ရောက်တော့မှလွဲ၍ပင်။ သို့သော် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အခြေအနေသို့ မဝင်ရောက်ပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မရရှိနိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် ကုန်ဆုံးမှုကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သက်စောင့်စွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးကာ၊ သက်တမ်းတိုသွားစေလိမ့်မည်။
ဤသာမန်ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများအတွက် သက်တမ်း မကုန်ဆုံးမချင်း လီဟော့နန်းတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ပေ။
ပြည့်စုံသောဗလာသို့ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး အထက်ဘုံသို့ တိုက်ရိုက် တက်ရောက်နိုင်သည်မှလွဲ၍... သို့သော် ထျန်းလန်နတ်ဘုရားအရှင်သခင်ပြောကြားခဲ့သည်အရ ကြိုဆိုသူမရှိဘဲ၊ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းခန္ဓာကိုလည်း မရရှိနိုင်ပါက အောင်မြင်စွာ တက်ရောက်နိုင်ရန် စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ။
"သတ်" အနီရောင်သံချပ်ကာနှင့်အမျိုးသမီးသည် အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။
"သတ်"
"သတ်"
လီဟော့နန်းတော်မှ အနက်ရောင်သံချပ်ကာစစ်သည်တော်များသည် အားလုံး တပ်မှူးအဆင့်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ တပ်မဟာကြီး တစ်ခုလုံးသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားလေသည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ စစ်မြေပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်၌ များပြားလှသော အဖြူရောင်သံချပ်ကာ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ တပ်မဟာကြီး တစ်ဖွဲ့လည်း စုစည်းနေ၏။
ကြီးမားများပြားလှသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ တပ်မဟာကြီး နှစ်ခု အတူတကွ တိုက်မိသွားသည်နှင့် ကြမ်းတမ်း ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်မှုများ စတင်လာခဲ့၏။
မည်သည့် စစ်ပရိယာယ်မျှ မရှိဘဲ လက်ထဲမှ လှံရှည်များကို မျက်ကန်းတစ္ဆေလိုဝှေ့ယမ်းကာ၊ အဖြူရောင် သံချပ်ကာနှင့် ရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။
........
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လီချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရန်သူ ဖြစ်စေ၊ မိမိဘက်မှ ဖြစ်စေ... ရပ်တည်နေနိုင်သော လူ ဘယ်လောက်မှမကျန်တော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်၏။
ထို့အပြင်၊ စစ်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ အလောင်းများသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ထိုအလောင်းများ ထပ်ပုံနေသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက်နေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်မြေပြင်မြင်ကွင်းမျိုး ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေ၏။
များပြားလှသော လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများသာ စစ်မြေပြင်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
လီချန်၏လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများသည် တစ်ရာ မရှိလျှင်ပင် ဆယ်ဂဏန်း အနည်းငယ်တော့ ရှိပေမည်။ အချို့မှာ အရှိန်အဝါအရ ကြည့်လျှင် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းသည် သူ့ထက်ပင် ပို၍ မြင့်မားသေး၏။
လီချန် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွား၏။ ရန်သူ ဖြစ်သရွေ့၊ အားလုံး သတ်ဖြတ်ပစ်သည်...
နောက်ဆုံးတွင်၊ လီချန်နှင့် ကျန်ရှိသော လူ တစ်ရာမပြည့်သော အရေအတွက်သည် ရန်သူ၏ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူများ၏ တပ်မဟာကို အပြီးတိုင် ထိုးဖောက် တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ပြီး ရှေ့ဘက်တွင် မည်သည့် ရန်သူမျှ မရှိတော့ပေ။
ရုတ်တရက်၊ ရှေ့ဘက်မှ ဟင်းလင်းပြင်တွင် သွေးကဲ့သို့နီသော ပါးစပ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူတစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ မျိုချလိုက်၏။
လီချန် ထိုသွေးကဲ့သို့ နီသော ပါးစပ်ကြီးသည် ကိုယ်ပျောက်နေသော ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ အရှိန်အဟုန်မှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်လှကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အစွမ်းထက်သော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူ အနည်းငယ် မျိုချခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်၏။
သူသည် ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရုတ်တရက် ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို ဓားရှည်တစ်လက်ကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ပင့်တင်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ဆဋ္ဌမဓားကို ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်၏။
ဖောင်း။
ကြီးမားသော စွမ်းအားသည် လှံရှည်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာရာ လီချန်သည် နံရံတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့လက်မောင်းများ ထုံကျင်သွား၏။
ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအားတစ်ရပ်၏ တိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
ဖူး။
သူ့ပါးစပ်မှ သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်မိ၏။
ထို့နောက်၊ ပါးစပ်ကြီးတစ်ခုသည် ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲရန် ရောက်ရှိလာ၏။ လီချန်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှားမှုများပင် တောင့်တင်း နှေးကွေးလာ၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ဧရာမပါးစပ်ကြီး၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
"သေစမ်း" လီချန် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် မျိုချခံလိုက်ရသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ၏ ဖိညှစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ကြေမွသွားတော့မည့်အလားပင်။
သူ အသက် ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ လျန်ချီးဝိညာဉ်ဓားကို ထုတ်ဖော် အသုံးပြုလိုက်၏။
ဓားအလင်းရောင် ထွက်ပေါ်လာ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိညှစ်အားများသည် ချက်ချင်းပင် ဓားအလင်းရောင်၏ စုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ အပြင်ဘက်မှ အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။
ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ လီချန်သည် အခွင့်အရေးယူကာ သတ္တဝါကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ထွက်လိုက်၏။
ကိုယ်ပေါ်မှ သံချပ်ကာသည် လိမ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ပေါ်ထွက်နေသော အရေပြားများသည်လည်း ဆိုးရွားစွာ တိုက်စားခြင်း ခံထားရ၏။
ဤအခိုက်တွင်၊ ယခုလေးတင်က လီချန်ကို မျိုချလိုက်သော ထို သတ္တဝါကြီးသည် ကိုယ်ပျောက် အစွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာရာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ 'ထောက်ထျဲ့' သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ၏။
သို့သော် ဤသတ္တဝါကြီးမှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေခဲ့ပြီး အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
လီချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူမှလွဲ၍ အသက်ရှင်နေသော ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအခြေအနေရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ပေ။
"မင်း ဆုတ်လို့ ရပြီ" ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ လီချန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ထိုအနီရောင်သံချပ်ကာနှင့်အမျိုးသမီး ဖြစ်နေသည်။
အနီရောင်သံချပ်ကာနှင့်အမျိုးသမီးသည် လီချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်တွင် အသိအမှတ်ပြု ချီးကျူးသော အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ပင်။
***