လူအုပ်ကြီး

မှိန်ဖျော့ဖျော့မှီးရောင်အောက်တွင် ပိုးဖလံလေးများသည် ဖန်မီးသီးများကို တဖြုတ်ဖြုတ်ဝင်တိုက်မိနေကြသည်။၎င်းတို့သည် သူတို့ခန္ဓာကိုယ်များ အမှောင်ထုထဲ ကျဆင်းမသွားခင်အထိ မီးရောင်အောက်တွင် ကခုန်နေကြလေသည်။စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဘွတ်ဖိနပ်များက ပိုးဖလံအသေကောင်များကို နင်းဖြတ်သွားကြသည်။မှိန်ပျပျမီးရောင်အောက်တွင် ပိုးဖလံအချို့ မှန်ခေါင်းလုံးကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့သည် အလင်းထဲတွင် ကခုန်ပြီးနောက် သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာများ အမှောင်ထုထဲသို့ အားအင်မရှိစွာ ပြုတ်ကျသွားသည်။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဘွတ်ဖိနပ်များသည် ပိုးဖလံအသေကောင်များကို ကျော်နင်းသွားကြသည်။ သွေးရောင်ဆက်သွယ်ရေးစက်ဖြင့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များသည် အမှောင်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ ညသည် အလွန်မှောင်မိုက်နေသဖြင့် ကျဆင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေသည်။ သူတို့သည် အသံမပြုဘဲ တိတ်တဆိတ်လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

“ရောက်ပြီ”

ကျိုးကျွင်းက သူ့လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ လူတိုင်း ရပ်လိုက်ကြပြီး ထာဝရဘဝအိမ်ရာ၏ ယာရှို့လမ်းအရှေ့ဘက်တွင် ရပ်၍လမ်းတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရှင်းလုနံပါတ်ပါသော အနက်ရောင်ဗန်ကားများက လမ်းမတစ်ဖက်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရှိန်လျှော့လိုက်ကြသည်။ ဝမ်ကျားသည် တံခါးကို ဖွင့်၍ ဆင်းလာ၏။ စီးကရက်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး ကားပြတင်းပေါက်ကို မှီကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘယ်အချိန်ရှိပြီလဲ”

“လေးမိနစ်နဲ့ လေးဆယ့်လေးစက္ကန့် ကျန်သေးတယ်”

အဖွဲ့တစ်၏ ခေါင်းဆောင်က သူ့နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“လေးဂဏန်းတွေချည်းပဲ ၊ ဘယ်လောက် ကံကောင်းတဲ့ဂဏန်းလဲ”

ကျိုးကျွင်းဦးဆောင်သည့် မြို့တော်အရှေ့ပိုင်း အထူးလုံခြုံရေးအဖွဲ့နှင့်မတူဘဲ ဝမ်ကျား၏အဖွဲ့သည် ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်က အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် စမ်းသပ်မှုများဖြင့် ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြရသကဲ့သို့ ဒဏ်ရာများရရှိထားကြသည်။

ဝမ်ကျား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးကျွင်း၏ နောက်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့အကြည့်က ပိုင်ရှောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ ပိုင်ရှောင်သည် အရင်ကနှင့် လုံးဝကွာခြားနေလေသည်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာအား ယူနီဖောင်းဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ့လက်တွင် ထူးဆန်းသည့် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

“သူက ဆိုးယုတ်မှုရဲ့အသားကို စားထားတာလား ၊ သုတေသနဌာနက အရူးတချို့က ဘာမဆို ကြိုးစားရဲကြတာပဲ”

ဝမ်ကျားသည် အဆုံးသတ်ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည့်အလား မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများနှင့် အခြားအင်အားစုများ ထိုနေရာတွင် စုဝေးနေကြသော်လည်း ဝမ်ကျားနှင့် ကျိုးကျွင်းတို့၏ အဖွဲ့များကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ရှောင်ရှားနေကြသည်။

“စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဒီတစ်ခါ လူအနည်းငယ်ပဲ စေလွှတ်တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ သူတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးစက်တွေက မတူတာလဲ ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် သူတို့က အနက်ရောင်ဆက်သွယ်ရေးစက်တွေ ပတ်ကြတာမဟုတ်လား”

“တိုးတိုးပြောဟ ၊ သူတို့ကို မကြားစေနဲ့ ၊ သူတို့က လူတစ်ဝက် သရဲတစ်ဝက်သတ္တဝါတွေကွ”

တိမ်မည်းများ နှိမ့်ဆင်းနေကြသည်။ လေထုကမူ မျှော်လင့်ချက်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ထူပိတ်နေလေသည်။ လမ်းမီးများ မှိန်ဖျော့လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရောက်ရှိလာသဖြင့် ထာဝရဘဝအိမ်ရာ၏ ဝင်ပေါက်သို့ ကားများစွာ မောင်းနှင်လာကြသည်။ ဖြူဖျော့နေသော လက်တစ်ဖက် ကားထဲမှ ထွက်လာ၏။ ကျင်းထောင်ရှန်းက သော့တွဲတစ်ခုကို မြေပြင်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

“ထာဝရဘဝအိမ်ရာနဲ့ လူချမ်းသာရပ်ကွက်တို့လိုပဲ အနီးနားက ယာရှို့လမ်း၊ စုန့်ဖူလမ်း၊ ဝမ်ဟဲလမ်း တို့လည်း ဒီမူမမှန်မှုရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုထဲမှာ ရှိနေတယ် ၊ ဒီမစ်ရှင်အတွက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ပေးမယ့် ဆုလာဘ်တွေကိုတော့ ကျုပ်အသေးစိတ် ပြောပြဖို့ လိုမယ်မထင်ဘူး ၊ ဒီမူမမှန်မှုကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်သူတိုင်းဟာ သုတေသနစခန်းကို ဝင်ရောက်ပြီး လူရွေးပွဲမှာ ပါဝင်ရပါလိမ့်မယ် ၊ သူတို့ဟာ မူမမှန်မှုအကြောင်း အချက်အလက် ပိုပေးနိုင်ရင် ဆုလာဘ်တွေ ပိုကြီးပါလိမ့်မယ်”

ကျင်းထောင်ရှန်း၏ ယာဉ်မောင်းသည် ထီးတစ်ချောင်းနှင့်အတူ ကားထဲမှ ထွက်လာ၏။

“ဒီမူမမှန်ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားတာဟာ လီစန်းဆေးရုံနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် ၊ ကျုပ်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ဆေးရုံကနေ လွတ်မြောက်လာတဲ့ သရဲနီနှစ်ကောင်ကြောင့် ဖြစ်တယ်လို့ တွေ့ရှိရတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ထဲက တချို့က အတွေ့အကြုံမရှိတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သရဲတွေကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး ၊ ဒီမစ်ရှင်ရဲ့ ပန်းတိုင်က အလားအလာရှိတဲ့ နိုင်ငံသားတွေကို စစ်ထုတ်ဖို့ဖြစ်တယ် ၊ ဒါကြောင့် ရှင်သန်နိုင်တဲ့ ကြာချိန်ဟာ ဒီလေ့ကျင့်ခန်းရဲ့ ရွေးချယ်မှုစံနှုန်း ဖြစ်တယ်

“ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ ဒီအချက်နှစ်ချက်ကို သတိထားရမယ် ၊ ပထမ ၊ သရဲရဲ့ စွမ်းအားဟာ မှတ်ဉာဏ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ် ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ် ၊ အထဲရောက်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် မယုံပါနဲ့ ။ ဒုတိယ ၊ သရဲရဲ့ အဓိကခန္ဓာကိုယ်က ရွှံ့ရုပ်တုနှစ်ခုနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာဖြစ်တယ် ၊ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာက မူမမှန်မှုရဲ့ စွမ်းအားကို အကြီးအကျယ် လျှော့ချပေးပါလိမ့်မယ်”

ထိုမူမမှန်မှု၏ အန္တရာယ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည့်အလား ယာဉ်မောင်းက အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အိမ်ရာအပြင်ဘက်တွင် စုဝေးနေသော လူများတွင် တုံ့ပြန်မှု အမျိုးမျိုး ရှိနေကြသည်။ အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေကြပြီး အချို့ကမူ သူတို့ဆုလာဘ်အဖြစ် ဘယ်လို ကျိန်စာသင့်ပစ္စည်းမျိုး ရကြမလဲဆိုတာကို တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“လူရွေးပွဲမှာပါဝင်ဖို့ သေချာတဲ့သူတွေအတွက် ကျေးဇူးပြုပြီး အခန်းသော့လာယူကြပါ ၊ သော့တစ်ခုစီဟာ ငှားရမ်းထားတဲ့ အခန်းတစ်ခန်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပါတယ် ၊ ခင်ဗျားတို့ တိုက်ခန်းတွေထဲ ဝင်ပြီးတာနဲ့ ပထမဆုံးလုပ်ရမှာက ကိုယ့်သော့နဲ့သက်ဆိုင်တဲ့အခန်းကို ရှာပြီး အထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေဖို့ သတိရပါ ၊ မှတ်ထားကြပါ၊ ဒါက အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်”

ယာဉ်မောင်းက သော့တွဲကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး လူတိုင်း၏မျက်နှာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“သော့တစ်ချောင်းကို လူငါးယောက်အများဆုံး အသုံးပြုနိုင်ပါတယ် ၊ အခု လာယူလို့ရပါပြီ”

သူသည် သော့များကို တချွင်းချွင်းခါလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးက စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် အဖွဲ့ငယ်များအဖြစ် ခွဲထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့အနည်းငယ်က သော့များကို ယူ၍ အိမ်ရာဂိတ်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ အရိပ်များက စတင်ပျံ့နှံ့လာပြီး သက်ရှိများကို ကြိုဆိုနေသည့်အလား တိုက်ခန်းဟောင်းများအတွင်းမှ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ပုံရိပ်များသည် အမှောင်ထဲတွင် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည်။ ထူးဆန်းသည်က ဂိတ်ပေါက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားကြပြီးနောက် မည်သူမျှ နောက်ပြန်မလှည့်ကြည့်ကြတော့ပေ။ သူတို့ မည်သည့်လမ်းကို လျှောက်သည်ဖြစ်စေ နောက်ဆုံးတွင် အဓိကအိမ်ရာဝင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

စောင့်ကြည့်နေသော ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားများ စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ သော့များ အရေအတွက် လျော့နည်းလာသည်။ ဝမ်ကျားသည် စီးကရက်ကို လက်ကြားညှပ်လိုက်ပြီး သူ့အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ချီတက်သည်။

“တစ်ဖွဲ့ကို လူငါးယောက်နဲ့ အခန်းသော့တွေ သွားယူကြ”

ဝမ်ကျား ကားထဲမှ ကျင်းထောင်ရှန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဖမ်းချင်တဲ့လူတွေ ဒီမှာ မရှိသေးဘူး ထင်တယ်”

“သူတို့ အထဲမှာ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ကျင်းထောင်ရှန်းသည် သူ့လက်ပေါ်ရှိ သရဲသဘက်ဆန်သော အမာရွတ်များကို လေ့လာရင်း သူ့လက်အိတ်ဖြူများကို ချွတ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား”

“ခင်ဗျားက သူတို့ကို ဒီအခြေအနေထိ တွန်းပို့ခဲ့တာပဲ ၊ ဒါပေမယ့် သူက အလားအလာရှိတဲ့ နိုင်ငံသားတွေကို သူနဲ့အတူ ခြောက်ခြားဂိမ်းကစားသမားအဖြစ်ပါဝင်ဖို့ အမြဲတမ်းစည်းရုံးနိုင်ခဲ့တယ်လို့ ကျုပ်ကြားထားတယ် ၊ ကစားသမားအရေအတွက်က အများကြီးမရှိနိုင်ပေမယ့် သူတို့အားလုံးမှာ ကြီးမားတဲ့အလားအလာတွေ ရှိကြတယ်”

ယာဉ်မောင်းသည် ဝမ်ကျားက ကျင်းထောင်ရှန်းအား စိတ်ဆိုးစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝမ်ကျားအား သော့တစ်ချောင်း အမြန်ပေးလိုက်သည်။ ရှင်းလုမှ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ဝင်များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျိုးကျွင်းတို့အဖွဲ့ လျှောက်လာကြသည်။

ကျင်းထောင်ရှန်းက လက်အိတ်ဖြူများကို လွှင့်ပစ်ချလိုက်သည်။ သူ့လက်သည်းများဖြင့် သူ့အမာရွတ်များကို ထိုးစိုက်လိုက်၏။ သူသည် နာကျင်မှုအား အခြားခံစားချက်တစ်မျိုးမျိုးကို လျော့ပါးစေရန် အသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။

“ဌာနချုပ်က မင်းတို့ကို ပေးခဲ့တဲ့ လူသေဓာတ်ပုံတွေကို မင်းတို့လက်မောင်းထဲ ထည့်ချုပ်ထားပြီးပြီ ၊ တိုက်ခန်းတွေထဲ ဝင်ပြီးရင် ဓာတ်ပုံတွေကိုသုံးပြီး မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ကောင်းလာအောင်ကြိုးစားပါ ၊ ဒါပြီးရင် အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြပါ”

ကျင်းထောင်ရှန်း၏ အကြည့်သည် မနှစ်မြို့ဖွယ်ရာထက်မြိနေသည်။

“အခွင့်အရေးရရင် သူတို့ကို ဒီမူမမှန်မှုထဲမှာ ထာဝရနေရအောင်လုပ်လိုက်”

“နားလည်ပါပြီ”

ကျိုးကျွင်းနှင့် အခြားခေါင်းဆောင်များ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ သူတို့သည် စည်းမျဉ်းများကို မလိုက်နာဘဲ တစ်ယောက်လျှင် သော့တစ်ချောင်းစီ ယူလိုက်ကြသည်။

“သွားကြစို့”

မြို့တော်အရှေ့ပိုင်း လုံခြုံရေးအဖွဲ့သစ်သည် ထာဝရဘဝအိမ်ရာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ပိုင်ရှောင်က အဖွဲ့နောက်ဘက်တွင် ကျန်နေရစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ဓားကို ညာလက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ဘယ်ဘက်လက်ထဲရှိ သော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကြေးသော့သည် ထူးထူးခြားခြား မခံစားရပေ။ သော့ထိပ်တွင် ဂဏန်းတွဲ တစ်တွဲ ထွင်းထုထားသည်-၄၃၄၃။

သူ ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်သည်နှင့် ပိုင်ရှောင်အတွင်းရှိ ဆိုးယုတ်မှုသည် အထိန်းအချုပ်မဲ့စွာ သူ့ဦးနှောက်ဆီသို့ ပန်းထွက်လာ၏။ ၎င်းက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ထိုအော်ဟစ်သံသည် ဝေးကွာနေလေသည်။ သူ့အမြင်အာရုံသည် ဝေဝါးသွားပြီး ပိုင်ရှောင်က ဂဏန်း ၄၃၄၃မှတ်သားလိုက်သည် ။ သော့ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်၍ တိုက်ခန်းဝင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

အိမ်ရာအပြင်ဘက်တွင် နိုင်ငံသားများ ပို၍ပို၍ စုဝေးလာကြလေသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် ယာဉ်မောင်း၏ မစ်ရှင်မှာအလွန်ရိုးရှင်းသည်ဟူသော အပြောသောကြောင့် သူတို့၏ကံကို စမ်းကြည့်လိုကြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဌာနချုပ်သည် သူတို့အား လူသားများအဖြစ် တစ်ခါမျှ မဆက်ဆံခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လောင်းကစားစားပွဲပေါ်ရှိ ချစ်ပ်ပြားများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ကျင်းထောင်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။ သူသည် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ရှိ အဖြူရောင်ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ထိတွေ့လိုက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးချန်နယ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

“လူချမ်းသာရပ်ကွက်ဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ ၊ အခန်း ၁၃ က လူတွေ ရောက်နေကြပြီလား”

ယခုတစ်ကြိမ် မစ်ရှင်စုဝေးရာနေရာမှာ နေရာနှစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ လူချမ်းသာရပ်ကွက်နှင့် ထာဝရဘဝအိမ်ရာတို့ ဖြစ်သည်။

“အခုထိတော့ သူတို့လက္ခဏာတွေ မတွေ့သေးဘူး”

ဗီဒီယိုထဲမှလူသည် ဌာနချုပ် ဌာနခွဲ၏ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ့တွင် လေးထောင့်ကျသော မျက်နှာတစ်ခုရှိသည်။ သူသည် ကောင်းမင်၏အတန်းဖော် ဝမ်ကျားနှင့် အတော်အတန် ဆင်တူလေသည်။