← Chapters

ဖုန်းကူ လယ်ယာ

Vol. 1 Ch. 10

ဖုန်းကူ လယ်ယာ

Vol. 1 Ch. 10

"အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး အဘိုးက ပြောတယ် အစ်မက နောက် ၂ နှစ် မပြည့်ခင်မှာ လက်ထပ်တော့မှာတဲ့"

ဝမ်လော်ကျင်း နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။

"အဲဒီအစား အစ်ကို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်အောင် ကူညီပေးတာက ပိုကောင်းတယ်တဲ့"

"ကျွန်မက လိုလိုလားလား ပေးတာပါ ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

ဝမ်လော်ထုံ စိုးရိမ်တကြီး ရှင်းပြသည်။

မျိုးနွယ်စု စည်းမျဉ်းများအရ မိသားစုအတွင်း အခြားသူ၏ အရင်းအမြစ်များကို သိမ်းပိုက်သူသည် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ပေးကမ်းခြင်းသည် အပြစ်ပေးခြင်း မခံရပေ။

"ဟူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သက်ပြင်းလေးလေး ချလိုက်သည်။ စတုတ္ထ အကြီးအကဲက အမျိုးသားများကို မျက်နှာသာပေးပုံ ရသော်လည်း ဒါသည် ဝမ်မျိုးနွယ်စုတွင် သာမန် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အားလုံးသည် "ဆင်းရဲခြင်း" ဟူသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့ကတော့ မတူဘူး။ တရားဝင် မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ထူးချွန်တဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တွေ ရှိပြီး ပထမတန်းစား ပါရမီရှင် အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူပါ။ ဒါကြောင့် သူက သာမန်ထက် အများကြီး ပိုတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ခွဲဝေယူနိုင်ခွင့် ရှိတယ်။

သို့သော် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်ကြံလေ အဆင့်မြင့်လေ ရောက်နိုင်လေ ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှု ကျဆင်းလာပြီး တိုးတက်မှု ရရှိရန် ပိုမို ခက်ခဲလာမည် ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထ အကြီးအကဲ အနေဖြင့် ဝမ်လော်ထုံအား ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ကူညီရန် အကြံပေးရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဒါတွေအားလုံးက ငါ့အမှားပါ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါက အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ယူသုံးမိလို့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရဲ့ ဝေစုကို သွယ်ဝိုက်ပြီး လျှော့ချလိုက်သလို ဖြစ်သွားတယ်"

"စတုတ္ထအစ်ကိုက တရားဝင် ဆက်ခံသူလေ မွေးရာပါ စွမ်းရည်လည်း ကောင်းတယ် မိသားစုရဲ့ ပင်မလည်း ဖြစ်တယ် ဒါကြောင့် အရင်းအမြစ်တွေ ပိုရသင့်ပါတယ်"

ဝမ်လော်ထုံ၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးစားအားကျမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"အဘိုး ပြောတာ ကြားဖူးတယ် စတုတ္ထအစ်ကိုရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်က ဘိုးဘေးလုံယန်ထက် နည်းနည်းလေးပဲ နိမ့်တာတဲ့ အနာဂတ်မှာ ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး အများကြီး ရှိတယ်တဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုသာ ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင် ဖြစ်လာရင် တို့ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ နေ့ရက်တွေ ပိုကောင်းလာမှာပါ"

"ဟုတ်တယ် ညီမလည်း ကြားတယ် စတုတ္ထအစ်ကိုက ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ ဝင်ခွင့် ရထားတယ်ဆို"

ဝမ်လော်ကျင်း အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

"ငါးယောက်မြောက် ဦးလေး ကိစ္စသာ မဖြစ်ခဲ့ရင် စတုတ္ထအစ်ကိုက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တာဝန် ယူစရာ မလိုဘဲ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီကို ရောက်နေလောက်ပြီ ကြားဖူးတာတော့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီမှာ လှပတဲ့ အစ်မကြီးတွေ အများကြီး ရှိတယ်တဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုက သေချာပေါက် တစ်ယောက်လောက် ပြန်ခေါ်လာနိုင်မှာ"

ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ

ဒါသည် ချန်နင်ဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ လူငယ်များ၏ အိပ်မက်ထဲက မြင့်မြတ်သော နယ်မြေဖြစ်ပြီး လက်လှမ်းမမီနိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"လျှောက်မပြောစမ်းနဲ့ မင်းရဲ့ ခေါင်းလေးထဲမှာ ဘာတွေ ရှိနေတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရယ်မောပြီး သူမကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်ကာ ပျားရည်ကိတ်မုန့် အနည်းငယ် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ငါက နောက်ဆုံး စာမေးပွဲတောင် မအောင်သေးဘူး ပါချင်မှ ပါမှာ"

ရယ်မောသံများကြားတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လေးလံသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်များက သူ့ပခုံးပေါ်တွင် တင်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စတုတ္ထအစ်ကိုက အသန်မာဆုံးပဲ"

ဝမ်လော်ကျင်းက သူ့ကို မျက်စိမှိတ် အားကျနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"မိသားစု ကြီးပွားတိုးတက်မှုက တစ်ယောက်တည်းအပေါ် မူတည်တာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ပြုံးပြီး ဝမ်လော်ကျင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပဲ မင်းလည်း ကြိုးစားဖို့ လိုတယ် ငါ ကြည့်ရသလောက် မင်းရဲ့ ပါရမီက တော်တော် ကောင်းတယ် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပထမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ ကြိုးစားလိုက်ရင် မင်းလည်း ခရမ်းရောင်နန်းတော် အကယ်ဒမီ ဝင်ခွင့်ရပြီး ဘိုးဘေးလုံယန်လို ထူးချွန်တဲ့သူ ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့ ညီမ သေချာပေါက် ကြိုးစားပါ့မယ်"

ဝမ်လော်ကျင်း၏ မျက်လုံးများ မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ အစ်မလော်ချိုးကို ညီမကို ထပ်ကျော်တက်ခွင့် မပေးတော့ဘူး"

လော်ချိုး

"တတိယ ဦးလေး မိသားစုက ဝမ်လော်ချိုး လား"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သူက ပထမအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီး အဆင့်တက်တော့မလို့လား"

"သူ အဆင့်တက်သွားပြီ"

ဝမ်လော်ကျင်း နှုတ်ခမ်းဆူပြီး မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေပုံ ရသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်နည်းနည်းက ညီမဆီ လာကြွားသွားသေးတယ်"

"ဒီပါရမီက တကယ် ကောင်းတာပဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ အံ့သြသွားသည်။

"ငါ မှတ်မိသလောက် သူက ၁၁ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား"

ဒီပါရမီက ဝမ်ရှိုကျဲ့နဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ့်ပုံပဲ။

ကြည့်ရတာ ဝမ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေက လျိုမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ကျောက်မျိုးနွယ်စု အောက် မနိမ့်ကျဘူးပဲ ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ် အကန့်အသတ်ကြောင့် လူတိုင်းရဲ့ ကြီးထွားမှုက ကန့်သတ်ခံနေရတယ်

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားနေသည်။

လျိုမျိုးနွယ်စုက လျိုယုံကျိုးကိုပဲ ကြည့်လေ သူက အသက် ၂၃နှစ် ၂၄ နှစ်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၅ ဆင့်မြောက် အထက်တန်းကို ရောက်နေပြီ မျိုးဆက်သစ် လူငယ်တွေကြားမှာ ထူးချွန်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရတယ်။ ဝမ်လော်ထုံသာ ပိုမို ပြည့်စုံတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ရခဲ့ရင် သူမရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက လျိုယုံကျိုးအောက် နိမ့်ချင်မှ နိမ့်မှာ။

ကံဆိုးတာက သူမက အမျိုးသမီး ဖြစ်နေပြီး မိသားစုကလည်း အရမ်း ဆင်းရဲနေတယ်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူတို့၏ ယဉ်ကျေးမှု ဗဟုသုတကို ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိ သို့မဟုတ် မရှိဘဲ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သူတို့အားလုံး ပျမ်းမျှသာ ရှိကြပြီး အထူးသဖြင့် သင်္ချာတွက်ချက်မှုတွင် အလွန် ညံ့ဖျင်းကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

ဒါက ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာကို မည်းမှောင်သွားစေပြီး သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့က တော်တော် စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ ခေါင်းထဲမှာ ဘာမှ မရှိဘူး သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုက သိုင်းပညာကို တန်ဖိုးထားပေမဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဗဟုသုတ အခြေခံတွေကလည်း မိသားစု အမွေအနှစ်ရဲ့ အမြစ်တွေပဲ"

"စတုတ္ထအစ်ကို ညီမတို့ နောက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး နောက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး"

"ဒီတစ်ခါ ပြန်ရောက်ရင် ညီမ စာကြိုးစားပြီး ၃ လ နေရင် စာမေးပွဲ ပြန်ဖြေပါ့မယ်"

"အိုး"

ဝမ်လော်ထုံနှင့် ဝမ်လော်ကျင်းတို့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရှက်ရွံ့နေကြသည်။

...

ဝမ်မျိုးနွယ်စု ပင်မနေအိမ်မှ ဖုန်းကူ လယ်ယာအထိ ၁ မိုင်ခွဲခန့်သာ ဝေးသည်။ လမ်းသည် မြင်းရထား နှစ်စီး ရှောင်ကွင်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းပြီး ကျစ်လစ်သော မြေသားလမ်း ဖြစ်ကာ လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဂျုံခင်းများ ရှိသည်။ ခရီးစဉ်သည် အလွန် ချောမွေ့သည်။

နွေရာသီ အစောပိုင်း ဖြစ်သဖြင့် လမ်းဘေး ဝဲယာရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များသည် စိမ်းလန်းစိုပြေနေသည်။ ဂျုံခင်းများသည် လေတိုက်ခတ်ရာတွင် ကျယ်ပြန့်သော အပြာရောင် ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ ဒါသည် ဂျုံမှည့်ချိန် ဖြစ်ပြီး ရာသီဥတု သာယာကာ နေရောင်ခြည် အလုံအလောက် ရရှိသဖြင့် နိမိတ်ကောင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ညီမ နှစ်ယောက်တို့သည် နာရီဝက်ခန့် စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ဖုန်းကူ လယ်ယာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လယ်ယာ အများစုသည် မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်သော ဒေသများတွင် တည်ရှိကြသည်။ ဤမြေသည် အန်းမြစ်မကြီးမှ ၇ မိုင် ၈ မိုင်ခန့် ဝေးကွာပြီး အကျယ် ၁၀ ကိုက် ၁၅ ကိုက်ခန့် ရှိသော မြစ်လက်တက်ငယ်လေး တစ်ခုက လယ်ယာကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေသည်။

သူတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် မြစ်လက်တက်ကို လမ်းကြောင်းလွှဲကာ ၃ ကိုက်ခန့် ကျယ်သော တူးမြောင်း အများအပြား တူးဖော်ခဲ့သဖြင့် အပေါ်စီးမှ ကြည့်လျှင် ရေပြင်ဧရိယာသည် တရုတ်စာလုံး "ဖုန်း" (ပေါများကြွယ်ဝခြင်း) ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် တူနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘိုးဘေးများက ၎င်းကို "ဖုန်းကူ" (ကောက်ပဲသီးနှံ ပေါများခြင်း) လယ်ယာဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကွေ့ကောက်နေသော ရေလမ်းကြောင်း တစ်လျှောက်တွင် အိမ်တန်းများ ရှိသည်။ ရိုးရှင်းသော်လည်း အိမ်တိုင်းတွင် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် ခြံဝင်းငယ်လေးများ ပါရှိပြီး သစ်သီးဝလံနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ စိုက်ပျိုးကာ ကြက်များ မွေးမြူထားနိုင်သည်။ အဝတ်လျှော်ရန်နှင့် ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် တူးမြောင်းများဆီသို့ ဆင်းနိုင်သော ရိုးရှင်းသည့် ကျောက်လှေကားထစ်များလည်း ရှိသည်။

တူးမြောင်းများထဲတွင် ဘဲများနှင့် ငန်းများစွာ ကူးခတ် အစာရှာဖွေရင်း ကျယ်လောင်စွာ အော်မြည်နေကြသည်။

အိမ်များ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ကောင်းမွန်စွာ စိုက်ပျိုးထားသော လယ်ကွင်းများ ရှိပြီး ဂျုံခင်းများသည် လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့ကာ အလွန် ခမ်းနားလှပနေသည်။

တကယ့်ကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်လို ကျေးလက် ရှုခင်းပါလား….

မြို့ပြတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် ဤ အေးချမ်းသာယာပြီး အနားယူစရာ ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ချက်ချင်း နှစ်သက် သဘောကျသွားသည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကာစ ဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခြင်း အတွေးအခေါ်များထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် လှပတဲ့ ကျေးလက် ရှုခင်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့မိဘူး။

သူတို့ ရောက်ရှိကြောင်း သတင်းပို့ရန် လူလွှတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ညီမများသည် မြစ်ကမ်းနားတွင် မိနစ် ၂၀ ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဝမ်ရှောင်ကျီ လယ်ယာ အတွင်းပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အသက် ၇၀ ကျော် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး အသားအရေ ညိုမည်းနေသော်လည်း အားအင်အပြည့် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ကောက်ရိုး ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့ ဒီနေ့ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရပြီး လာလည်တာလဲ"

"စတုတ္ထအဘိုး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အဘိုး"

ဝမ်လော်ထုံနှင့် ဝမ်လော်ကျင်း မိန်းကလေး နှစ်ဦးလည်း ဝမ်ရှောင်ကျီကို လိမ္မာစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ အိမ်မှာ စာမဖတ် သိုင်းမကျင့်ဘဲနဲ့"

စတုတ္ထ အကြီးအကဲ ဝမ်ရှောင်ကျီသည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆူပူလိုက်သည်။

"လယ်ထဲမှာ မြွေတွေ ကြွက်တွေ ပုရွက်ဆိတ်တွေ အများကြီး ရှိတယ် ဘာပျော်စရာ ရှိလို့လဲ"

မိန်းကလေး နှစ်ဦး အဆူခံလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး စကားမပြောရဲတော့ဘဲ အားငယ်စွာ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။

"စတုတ္ထအဘိုး"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ကြားဝင် ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။

"စတုတ္ထညီမနဲ့ ပဉ္စမညီမက အဘိုးကို လွမ်းလို့ လာတွေ့ကြတာပါ သူတို့ အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး"

"ရှိုကျဲ့ မင်း သူတို့ကို အရမ်း အလိုမလိုက်နဲ့ မဟုတ်ရင် သူတို့ လက်ထပ်ပြီး ယောကျ်ားဘက် ပါသွားတဲ့အခါ စိတ်ဆင်းရဲရလိမ့်မယ်"

ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ ဝမ်ရှိုကျဲ့အပေါ် ပြောသော လေသံသည် များစွာ ပိုမို နူးညံ့နေသည်။

"ဒီနေ့ မင်း လာတာ အချိန်ကိုက်ပဲ မနေ့ညက တောဝက်တစ်အုပ် ဂျုံခင်းထဲ ဝင်လာလို့ အကောင်ကြီး တစ်ကောင်ကို မနက်ကတည်းက ချက်နေတာ တစ်ခါတည်း ဝင်စားသွားလိုက်

"ကျွန်တော် ပြောသားပဲ ဒီမနက် လယ်ယာဘက်ကို လာချင်စိတ် ရုတ်တရက် ပေါက်လာတာ ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်လာတာပဲ အဝေးကတည်းက ဟင်းကောင်းနံ့ ရနေပြီ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ကျွန်တော် တော်တော် ကံကောင်းမယ့်ပုံပဲ"

"မင်းက တို့မိသားစုရဲ့ အဓိကလူလေ သေချာပေါက် ကံကောင်းမှာပေါ့"

ဝမ်ရှောင်ကျီ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို လယ်ယာ ပင်မဝင်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ မိန်းကလေး နှစ်ဦးလည်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။

လယ်ယာ ပင်မဝင်းသည် အုတ်၊ သစ်သား၊ အုတ်ကြွပ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရိုးရှင်းပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သည့် အဆောက်အအုံ ဖြစ်ကာ မိသားစုဝင်များ၊ အစေခံများနှင့် လယ်လုပ်သားများ နေထိုင်ရန် အဓိက ရည်ရွယ်သည်။ ထောင့်တွင် လယ်ယာသုံး ကိရိယာ အချို့ ရှိပြီး ကြက်များကိုလည်း လွှတ်ကျောင်းထားသဖြင့် ကျေးလက် အငွေ့အသက် ပြင်းထန်စွာ ရရှိနေသည်။

ဝမ်ရှောင်ကျီသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို ကျောက်စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ ဘေးပတ်လည်တွင် ကျောက်ခုံ ၅ လုံး ၆ လုံးခန့် ရှိသည်။ လယ်သူမ အချို့က သစ်သီးများနှင့် လက်ဖက်ရည် လာချပေးပြီးနောက် မီးဖိုချောင်သို့ သွားကာ ချက်ပြုတ် စတင်ကြသည်။

ဤအချိန်အတွင်း မိန်းကလေး နှစ်ဦးကိုလည်း မီးဖိုချောင်သို့ သွားကူရန် စေလွှတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှောင်ကျီ၏ အကြောင်းပြချက်မှာ မိန်းကလေးများသည် မီးဖိုချောင် အလုပ်နှင့် ထိတွေ့ထားသင့်ပြီး ထိုမှသာ အနာဂတ် ခင်ပွန်းသည် မိသားစုတွင် မျက်နှာမငယ်ရမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဒါသည် သိုင်းလောက၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ သိသည်။ သိုင်းပညာရှင် မျိုးနွယ်စုများတွင် အထူးပြု စားဖိုမှူးများ ရှိသော်လည်း ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်သော အစားအစာသည် ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မယ်မယ် ကုန်းစွန်းဟွေးက ဝမ်တင့်ယွဲ့နှင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့တို့အတွက် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများကို မကြာခဏ ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ပေးသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

All Chapters