← Chapters

စနစ်ကြီး ဘယ်ရောက်သွားသလဲ

Vol. 1 Ch. 2

စနစ်ကြီး ဘယ်ရောက်သွားသလဲ

Vol. 1 Ch. 2

အချိန်အတန်ကြာသွားသည်အထိ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ ရှိမလာခဲ့ပေ။

ဟင် ဟုတ်မှ ဟုတ်ပါ့မလား}

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ရွှေလက်ချောင်း မပါဘဲ ဝိညာဉ်ကူးပြောင်းလာရတာက နည်းနည်းတော့ မများလွန်းဘူးလား။ ထို့နောက်တွင် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ရွှေလက်ချောင်း၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို စိုးရိမ်ပူပန်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများ ပေါများပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများ လှည့်လည်သွားလာနေသည့် စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ရွှေလက်ချောင်း မပါဘဲ ဘယ်လိုလုပ် အသက်ဆက်ရှင်ရမလဲ။

"ကြည့်ရတာ တစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းမှပဲ ဖြစ်တော့မယ်ထင်တယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်လေးနက်သွားသော်လည်း မကြာမီ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။ ရွှေလက်ချောင်း မပါသော်လည်း သူ့တွင် အားသာချက် အချို့တော့ ရှိနေသေးသည်။

အနည်းဆုံးတော့ မှတ်ဉာဏ်များ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူ တွေ့ရှိရသည်မှာ ဤကမ္ဘာတွင် သိုင်းပညာရှင်များ ပေါများသော်လည်း လူမှုရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနှင့် အဆင့်မြင့် တွေးခေါ်မှုအပိုင်းတွင် ကမ္ဘာမြေမှ လူများကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရပြီး ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း...

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ အားသာချက်များကို အကျဉ်းချုပ် သုံးသပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက် အခြွေအရံ ဝမ်ကွေသည် အပြင်ဘက်မှ စိုးရိမ်တကြီး ပြေးဝင်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး သခင်ကြီး ပြဿနာကြီး တက်ကုန်ပါပြီ ခြောက်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး အကူအညီတောင်းဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါတယ်"

ခြောက်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်နှင့် မှတ်ဉာဏ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။

"အာ ဦးလေး ဝမ်တင့်ဟိုင်ပဲ"

ဝမ်တင့်ဟိုင်သည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျိုးနွယ်စု ဦးလေးတော်စပ်ပြီး မျိုးဆက်များထဲတွင် ဆဌမမြောက် အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ပါရမီမှာ သာမန်သာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း ပျမ်းမျှသာ ရှိသော်လည်း ရေကြောင်းကျွမ်းကျင်မှု အတော်အတန် ရှိသဖြင့် မိသားစု စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ငါးဖမ်းရေယာဉ်အုပ်စုကို တာဝန်ယူထားရသူ ဖြစ်သည်။

ယခု ဝမ်တင့်ဟိုင် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီ ဆိုကတည်းက မိသားစု၏ ငါးဖမ်းရေယာဉ်အုပ်စုတွင် အပြောင်းအလဲ အချို့ ရှိနေပြီမှာ သေချာသည်။ ဒါသည် ဤကမ္ဘာကို ကိုယ်တိုင် လေ့လာရန် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"စိတ်ကို အေးအေးထား ဘာလို့ ဒီလောက် ပြာနေရတာလဲ"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူ့ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မြင်းရထား ပြင်ဆင်လိုက် ငါတို့ သွားကြည့်ကြမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး"

ဝမ်ကွေသည် အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်ပြီး ခရီးစဉ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အခြေခံ၍ အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းတံခါးမကြီးဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် တည်ဆောက်ပုံများကို လေ့လာကာ သူ၏ စိတ်ထဲရှိ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် တစ်ခုချင်းစီ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးနေလေသည်။

လမ်းတွင် သူသည် ကုန်းစွန်းဟွေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေပြီး မိသားစု အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင် အနည်းငယ်ကို ဦးဆောင်ကာ တံခါးမကြီးဆီသို့ သုတ်ခြေတင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူမကို ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် မယ်မယ်"

မှတ်ဉာဏ်များ ပေါင်းစပ်ထားသော ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် သူ၏ မိခင်အရင်းကို ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ဆုံးရှုံးခဲ့ရကြောင်း သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ကုန်းစွန်းဟွေးသည် သူ၏ ကွယ်လွန်သူ ဖခင် ဝမ်တင့်ယွဲ့၏ တရားဝင် ဇနီးဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် အသက် ၈ နှစ်အရွယ် ဝမ်လော်မြောင် အမည်ရှိ တရားဝင် သမီးတစ်ဦး ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မိခင် ဖြစ်သော်လည်း မိခင်အရင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူမသည် စိတ်ထားဖြူစင်ပြီး ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို သားရင်းပမာ သဘောထားကာ နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

ဒါကတော့ ပုံမှန် ဖတ်နေကျ စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတွေနဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြားနေတာပဲ။

ကုန်းစွန်းဟွေးသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာပြီး သူ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလေသည်။

"ရှိုကျဲ့ ဘာလို့ အပြင်ထွက်လာတာလဲ ထမင်းရော စားပြီးပြီလား နေလို့ရော ကောင်းရဲ့လား"

အခြားသော မိသားစု အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကလည်း ဝမ်ရှိုကျဲ့ကို အလျင်အမြန် ဂါရဝပြုကြသည်။

"မယ်မယ် ကျွန်တော် နေကောင်းပါတယ် မယ်မယ် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ အားဖြည့်အစားအစာတွေလည်း စားပြီးပါပြီ အဲဒီအကြောင်း နောက်မှ ပြောပြပါမယ်"

ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် မသိမသာ လက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မယ်မယ် ခြောက်ယောက်မြောက် ဦးလေးကို ကူညီဖို့ မိသားစု အစောင့်တွေကို ခေါ်သွားမလို့လား ကျွန်တော်လည်း လိုက်ခဲ့မယ်"

ကုန်းစွန်းဟွေး၏ မျက်နှာထားမှာ ညှိုးငယ်သွားပြီး ခဏမျှ တွေဝေနေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ရှိုကျဲ့ မင်းက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ရာထူးကို ဆက်ခံပြီးပြီဆိုတော့ တချိန်ချိန်ကျရင် ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ မင်းလည်း နေကောင်းနေပြီဆိုတော့ အတူတူ သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မယ်မယ်"

သူတို့နှစ်ဦးသည် ခြံဝင်းတံခါးမကြီးမှ အတူတူ ထွက်ခွာလာကြသည်။ တံခါးမကြီး အထက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်တွင် နဂါးနှင့် ဖီးနစ် လက်ရေးလှဖြင့် "ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စု" ဟူသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် စာလုံးကြီးများကို ရေးထွင်းထားပြီး ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သို့သော် တိုင်လုံးများ၏ အရောင်မှိန်ဖျော့နေမှုနှင့် လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေသော "တင်းဖူ" စာလုံးပါ အဖြူရောင် မီးအိမ်များက ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ကျဆင်းပြီး ခြောက်သွေ့နေသော အခြေအနေကို ဖော်ပြနေသယောင် ရှိသည်။

"သခင်ကြီး သခင်မ ကုန်းစွန်း မြင်းရထား အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ ဓားနဲ့ လေးမြှားတွေကိုလည်း ရထားပေါ် တင်ထားပြီးပါပြီ"

ကိုယ်ပိုင်အခြွေအရံ ဝမ်ကွေ ပြေးလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

ခဏတာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့နှင့် ကုန်းစွန်းဟွေးတို့သည် မြင်းရထား တစ်စီးတည်းကို အတူစီးကြပြီး အခြားသော မိသားစု အစောင့်လေးဦးက အဝါရောင်ပြောက်ကျား မြင်းများကို စီးကာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ လိုက်ပါ စောင့်ရှောက်လျက် အန်းမြစ်ပေါ်ရှိ တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် ကုန်းစွန်းဟွေးက ယခင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကို အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြသည်။

အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန် ဘဝနှစ်ခု၏ တွေးခေါ်မှုများဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့သည် လက်တွေ့ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အန်းမြစ်သည် ကိုက်ရာချီ ကျယ်ဝန်းသော မြစ်ကြီးတစ်စင်းဖြစ်ပြီး ပေါကြွယ်ဝ၍ ထူးခြားသော ရေနေသယံဇာတများ ရှိသည်။ ငါးဖမ်းရေယာဉ်အုပ်စုမှတစ်ဆင့် ရေရှည် စီးပွားရေး အကျိုးအမြတ်များကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည်။

သို့သော် အကျိုးအမြတ်ရှိသော နေရာတိုင်းတွင် ပဋိပက္ခနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုများ ရှိစမြဲပင်။ ဖင်းအန်းမြို့နယ်၏ မိသားစုကြီး သုံးခုသည် ဤအသားတုံးကြီးကို သဘာဝကျကျပင် လက်မလွှတ်ချင်ကြပေ။ အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဖင်းအန်း၏ မိသားစုကြီး သုံးခုသည် ယခုအခါ အန်းမြစ်၏ နယ်မြေကို ခွဲဝေယူထားကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နယ်မြေကျူးကျော်ခြင်း မပြုကြပေ။

တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းမှ ညာဘက် မိုင်သုံးဆယ်အကွာရှိ လွမ်ရှီသောင်ခုံ အထိ အန်းမြစ်အပိုင်းသည် ဖင်းအန်းဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ရေပိုင်နက် နယ်မြေဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း အခြားသော ထင်ရှားသည့် မိသားစုနှစ်ခုသည် ဆက်တိုက် ကြီးထွားလာပြီး သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များလည်း ကြီးမားလာသည်။ နယ်မြေအကျယ်အဝန်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည် အခြားသူများ၏ နယ်မြေများကို ကျူးကျော်ရန် ကြိုးစားလာကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်၏

နယ်မြေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုမည့် အစီအစဉ်သည် ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး မိသားစု၏ နယ်မြေနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများသည် တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ကျုံ့ဝင်လာခဲ့သည်။ နယ်မြေ သေးငယ်လေလေ အရင်းအမြစ် ရှားပါးလေလေဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုဝင်များ တိုးတက်ကြီးထွားရန် ပိုမို ခက်ခဲလေလေ ဖြစ်လာကာ သံသရာလည်နေသော ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အခြေအနေ ပိုဆိုးသည်မှာ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေး လုံယန်၏ ကျန်းမာရေးသည် တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ယိုယွင်းလာနေပုံရပြီး သူမသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ကာ မိသားစု၏ အရေးကြီးသော အခမ်းအနားများတွင်ပင် ကိုယ်ထင်မပြခဲ့ပေ။ ၎င်းက သူမ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသေးရဲ့လား ဟူသော ထင်ကြေးများကို မလွဲမသွေ မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

အခြေအနေကတော့ သိပ်ဟန်မကျဘူးပဲ

ဝမ်ရှိုကျဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ပင်မနေအိမ်ကို တောင်နှင့် ရေအနီးတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းမှ ၁၀ မိုင်ခန့်သာ ကွာဝေးသည်။ လမ်းခင်းကျောက်များ ခင်းထားသော လမ်းမကြီးကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် ခိုင်ခံ့ကောင်းမွန်သည်။ ရှေ့ပြေးမိသားစုဝင်များ လမ်းရှင်းပေးထားသဖြင့် မြင်းရထားဖြင့် နာရီဝက်အကြာတွင် ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖင်းအန်းမြို့နယ် စတင် တည်ထောင်စဉ်က ကူးတို့ဆိပ်ကမ်းသည် ချန်နင်နယ်မြေ၏ ရှေ့တန်းစခန်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဖင်းအန်းမြို့နယ်၏ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာပြီးနောက် တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းသည် မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်ကို ဆက်သွယ်ပေးသော အရေးပါသည့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အချက်အချာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖင်းအန်း မိသားစုကြီး သုံးခုစလုံးတွင် ဤဆိပ်ကမ်း၌ ဆိပ်ခံတံတားများ၊ ကူးတို့သင်္ဘောများနှင့် ဆိုင်ခန်းများ ကိုယ်စီ ရှိကြသည်။

ဆိပ်ကမ်းတွင် ရိုးရှင်းသော ကာကွယ်ရေး အဆောက်အအုံအချို့ ရှိပြီး ၅ မီတာ၊ ၆ မီတာခန့်သာ မြင့်သော အကြမ်းထည် မြို့ရိုးတံတိုင်းသာ ရှိသဖြင့် အသေးစား သားရဲတိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ဆိပ်ကမ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ အဖွဲ့သည် ရေနက်ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားကြသည်။ ရှည်လျားသော သစ်သားတံတားအောက်တွင် ကြီးမားသော သစ်သားတိုင်ကြီးများက လက်များ ဖြန့်ကားထားသကဲ့သို့ တံတားကို ရေအနက် ၃ တောင်မှ ၄ တောင်ခန့်အထိ ထောက်မထားသည်။ ရေနက်ပိုင်းတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တံတားနှစ်စင်း ရှိပြီး ဆိပ်ကမ်း အကန့်များအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ဆိပ်ကမ်း အကန့်များတွင် ကူးတို့သင်္ဘောများ၊ ကုန်သည်သင်္ဘောများနှင့် ငါးဖမ်းလှေများ အပါအဝင် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော လှေများ ဆိုက်ကပ်ထားကြသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် တံတားအဆုံးတွင် လူအုပ်စုနှစ်စု ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ သူတို့သည် တုတ်များ၊ ဓားများနှင့် ခက်ရင်းခွများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှား ဒေါသထွက်နေကြပုံ ရသည်။

"ဝမ်တင့်ဟိုင် ခင်ဗျား သတ္တိရှိသားပဲ ငါတို့ သခင်လေး ယုံကျိုးကို တားဖို့ လူတွေ ခေါ်လာရဲတယ်ပေါ့ ထပ်ပြီး အရိုက်ခံချင်နေတာလား"

လူငယ်တစ်ဦး၏ လှောင်ပြောင်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"လျိုမိသားစုက ခွေးကောင်လေး မင်း ရေထဲကနေ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား မင်း တကယ့် ယောကျ်ားဆိုရင် ရေထဲဆင်းပြီး တကယ် တိုက်ကြရအောင် ငါ ဝမ်တင့်ဟိုင် က မင်းကို လူကောင်းတစ်ယောက် ဘယ်လိုဖြစ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်"

အခြားလူတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝမ်တင့်ဟိုင် ခင်ဗျားကို အထင်သေးတယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့ ခင်ဗျား အသက်အရွယ်နဲ့ဆို ခင်ဗျားက ဦးနှောက်မရှိတဲ့ အသက်ရှင်နေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီ"

လူငယ်က မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်သည်။

"ရေထဲကနေ ချောင်းမြောင်းတိုက်တာက စစ်မြေပြင် ဗျူဟာတစ်ခုပဲ ငါတို့က ဗျူဟာ မသုံးပါဘူးလို့ ကြိုပြောမယ် ထင်နေတာလား ဟားဟား ခင်ဗျားက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ခေတ်နောက်ကျလာပြီပဲ ငါတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးမနေဘဲ ဖင်းအန်းမြို့နယ်ကနေ ထွက်သွားလိုက်ပါလား"

လူငယ်၏ အဖွဲ့သားများက ရယ်မောလိုက်ကြပြီး "ဖင်းအန်းမြို့နယ်က ထွက်သွား ဖင်းအန်းမြို့နယ်က ထွက်သွား" ဟု သံပြိုင် အော်ဟစ်ကြသည်။

တင်းဖူကူးတို့ဆိပ်ကမ်းတွင် ခရီးသွားများနှင့် ကုန်သည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေမှုကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးရောက်ရှိနေကြကာ အမျိုးမျိုးသော ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထို ထိပ်တိုက်တွေ့မှုသည် တစ်ဆင့်စကား တစ်ဆင့်နားဖြင့် အခြားနေရာများသို့ ပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်စုသည် ရှုံးနိမ့်သူအဖြစ် ရယ်စရာ ဖြစ်လာကာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။

"လျိုမိသားစုက ခွေးကောင်လေး မင်း လွန်လာပြီ ငါ မင်းကို အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်သွားမယ်"

ထိုလူ၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာပြီး ဒေါသ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

"ဝမ်ခွေးအိုကြီး ခင်ဗျားမှာ သတ္တိရှိရင် လာလိုက်လေ"

နှစ်ဖက်စလုံးသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ရပ်လိုက်ကြ"

ကုန်းစွန်းဟွေးသည် အခြေအနေ ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်ကို မြင်သောအခါ အုပ်စုနှစ်စုကြားသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဝမ်တင့်ဟိုင် လျိုယုံကျိုး စိတ်ကို လျှော့ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြရအောင်"

အသက်ကြီးသော ကုန်းစွန်းဟွေး ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝမ်ရှိုကျဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ ဝမ်မိသားစု အစောင့်လေးဦးသည် ကုန်းစွန်းဟွေးကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံကာကွယ်လိုက်ကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားပြီး အခြေအနေကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်နှင့် မှတ်ဉာဏ်များအရ ရေငုပ်ဝတ်စုံ ကျပ်ကျပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင် ဓားတို ချိတ်ဆွဲထားကာ ဂရုမစိုက်သလို ပုံစံပေါက်နေသော လူငယ်သည် လျိုမျိုးနွယ်စု၏ ယုံ မျိုးဆက်မှ လျိုယုံကျိုး ဖြစ်သည်။

ကောလာဟလများအရ ထိုလူငယ်သည် ရေကြောင်းတိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး အထူးသဖြင့် ရေလွှာလျှောတိုက်ကွက်ကို ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားသည်။ သူသည် ရေငုပ်နေစဉ် ဂျင် ၂၀၀ (ပေါင် ၂၂၀ ခန့်) အလေးချိန်ရှိသော ပထမအဆင့် သားရဲကြမ်း အကြေးခွံနီ ငါးရှဉ့် ကို ဓားတိုဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် အသက် ၂၀ ကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဖင်းအန်းလျိုမျိုးနွယ်စု၏ "မိုင်တစ်ထောင်ခရီးသည်" ဟု ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသည်။

အခြားတစ်ဖက်မှ လူမှာ ပိန်ပါးသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသားမည်းမည်း ရှိပြီး နှစ်ကာလကြာရှည် ရေလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ သူ့ခေါင်းနှင့် လက်မောင်းတို့တွင် ဒဏ်ရာများ ရရှိထားပြီး အဝတ်ကြမ်းများဖြင့် ပတ်ထားကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။

ဒါသည် ဝမ်ရှိုကျဲ့၏ မျိုးနွယ်စု ဦးလေး ဝမ်တင့်ဟိုင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မိသားစု၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု နယ်မြေအတွင်း ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူထားရပြီး ရေကြောင်းတိုက်ခိုက်ရေးနှင့် အမဲလိုက်ခြင်းတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရှိုကျဲ့ ယခင်က စားခဲ့သော အမြီးနီ ဝိညာဉ်ငါးကို အဓိက ဖမ်းဆီးခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။

"ဟော ဒါ ဝမ်မိသားစုက သခင်မ ကုန်းစွန်းဟွေး မဟုတ်ပါလား"

လျိုယုံကျိုးဟု ခေါ်သော လူငယ်က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်တင့်ဟိုင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဝမ်တင့်ဟိုင် ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်တို့ လူငယ်တွေကြားမှာ ပြဿနာတက်နေတာကို ခင်ဗျားက ခင်ဗျားရဲ့ မျိုးနွယ်စု အစ်မတော်ကို ခေါ်လာပြီး ကျောထောက်နောက်ခံ လုပ်ခိုင်းတယ်ပေါ့ ကျုပ် ယုံကျိုးတော့ တကယ့်ကို အထင်ကြီးပြီး ရှက်မိပါရဲ့"

"မင်း"

ဝမ်တင့်ဟိုင်၏ မည်းနက်နေသော မျက်နှာသည် နီရဲတောက်သွားလေသည်။

All Chapters