သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်သိုင်းသမားတစ်ဦး လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း

“မင်း လိမ်နေတာ... ဒါပေမဲ့... မင်း...မင်းက...”

လော့ချန်၏ စကားသံမဆုံးခင် အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် လော့ချန်၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားကာ ပြောမည့်စကားလုံးများကို မျိုချလိုက်ရသည်။

“ဟမ်း...”

ဟန်ချီလင်းက အေးစက်စွာ ဟမ်းခနဲ အသံပြုလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်စွာ ဆိုသည်။

“ညီလေးဖိုင်... ဘာရှိလဲ မင်း ပြောလိုက်စမ်းပါ... ငါဒီမှာ ရှိနေတယ်... မင်းကို ဘယ်သူမှ ဘာမှ မလုပ်ရဲဘူး...”

ဂျူနီယာဖိုင်က တံတွေးတစ်ချို့ကို မျိုချလိုက်ပြီး ဆိုသည်။

“အဲ့ဒီနေ့က စီနီယာဟန်ရွှမ်နဲ့ စီနီယာယွမ်ခန်းက အပြင်စည်းကွင်းပြင်မှာ လော့ချန်နဲ့ စကားများခဲ့ကြတယ်... ပြီးတော့ သူတို့က လော့ချန်နောက်ကို လိုက်သွားကြပြီး ဂိုဏ်းကနေ ထွက်သွားကြတယ်... အဲ့ဒီနောက်ပိုင်း သူတို့ကို ဘယ်သူမှ မတွေ့ရတော့ဘူး...”

ဟန်ချီလင်းက မျက်ဝန်းများကို အေးစက်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလျက် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ဘာပြောစရာရှိသေးလဲ... ဖြောင့်ဖြောင့်ပြောစမ်း... ငါ့ညီမလေး ဘယ်မှာလဲ... မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်ထားလဲ...”

လော့ချန်က ဟန်ချီလင်း၏ အရှိန်အဟုန်ကို လှုံ့ဆော်မခံရဘဲ အေးဆေးစွာ ပြန်ပြောသည်။

“မသိတာ မသိဘူးပဲ... မင်းညီမလေး ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ...”

ဟန်ချီလင်း၏ မျက်ဝန်းများက ကျဉ်းမြောင်းလာပြီး အေးစက်စွာ သတိပေးသည်။

“ညီလေးဖိုင် ဒီမှာရှိတယ်... မင်း ဒီအချိန်ထိ မျက်စိပြူးပြဲပြီး လိမ်နေရဲသေးတယ်... ဖြောင့်ဖြောင့်မပြောရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့...”

“ငါ့မှာ လုပ်စရာရှိသေးတယ်... နှုတ်ဆက်ပါတယ်...”

လော့ချန်က ကျောခိုင်းပြီး ထွက်သွားသည်။

ဟန်ရွှမ်တို့အဖွဲ့ကို သူက လော့ယန်မြစ်ထဲ ငါးစာကျွေးခဲ့သည်ကို... မည်သို့လျှင် ဖြောင့်ဖြောင့်ပြောရမည်နည်း...။

“ငါ မင်းကို သွားခိုင်းလိုက်လို့လား... ရပ်စမ်း...”

ဟန်ချီလင်းက ဒေါသတကြီးဖြစ်ကာ မျက်နှာသည် နီရဲလာသည်။

အပြင်စည်းတပည့်တစ်ယောက်က သူ့စကားကို မနာခံပဲ မကြားယောင်ပြုရဲသည်တဲ့လား... ချက်ချင်း လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမလက်ဖဝါးတစ်ခုကို လော့ချန်ဆီသို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ရပ်စမ်း...”

ဤဖြစ်ရပ်က လူများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားပြီးဖြစ်ပြီး အပြင်စည်းအကြီးအကဲအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

ဟန်ချီလင်းက လော့ချန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှမ်းအကြီးအကဲတစ်ဦးက လက်မောင်းကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ချီစွမ်းအင်နံရံတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ ဟန့်တားလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ချီစွမ်းအင်လက်ဖဝါးသည် နံရံပေါ်သို့ ဝင်ဆောင့်မိပြီး ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စဉ်သွားသည်။

ဝမ်ရှမ်းအကြီးအကဲက လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

“မင်း သွားလို့ရပြီ...”

“အကြီးအကဲအား ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လော့ချန်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ် ကျောခိုင်းပြီး ထွက်သွားသည်။

“ရှူးအကြီးအကဲ... ဘာလို့ အဲ့ဒီကောင်လေးကို ကူညီလိုက်တာလဲ...”

ဟန်ချီလင်းက ဝမ်ရှမ်းအကြီးအကဲကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်လျက် မေးသည်။ သူတို့သည် မင်းသားတန်းဘက်မှ ဖြစ်နေသော်လည်း ဖြစ်သည်။

ရှူးအကြီးအကဲက လော့ချန် ထွက်သွားသည့် နောက်ကျောကို ကြည့်လျက် ဆိုသည်။

“လော့ချန်နဲ့ ချင်တို့ယွမ်အကြီးအကဲက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာ ရယူဖို့ အလောင်းအစားလုပ်ထားတယ်ဆိုတာ မင်းလည်း ကြားဖူးမှာပါ... အကြီးအကဲတွေက ဒီကိစ္စကို တော်တော်အလေးထားတယ်... ဒီအချိန်အတွင်း လော့ချန်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်... မင်းမှာ ကိစ္စရှိရင် သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲပြီးမှ ဆက်လုပ်လို့ရတယ်...”

ဟန်ချီလင်းက မထီမဲ့မြင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စကို ကြားဖူးတယ်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ အဲ့ဒီကောင်လေးက သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာ ရယူနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံလား... ကျုပ်ကတော့ ဝက်မကြီးက စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင် မွေးထုတ်နိုင်မယ်ဆိုတာကို ပိုယုံတယ်...”

“ငါ ယုံတာ မယုံတာ အရေးမကြီးဘူး... အရေးကြီးတာက လက်ရှိမှာ အပြင်စည်းထဲမှာ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်မယ့်သူ သူတစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်...”

ရှူးအကြီးအကဲက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းအနေနဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို သိပ်ပြီးလိုအပ်နေတယ်... ဒီတိုက်ပွဲက ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... ကိုယ်ပိုင်ရန်ငြိုးတွေကို အရင်ခဏထားလိုက်ပါ... အဋ္ဌမမင်းသား ကျင်းမင်ကိုလည်း အမိန့်ပေးပြီးပြီ... မင်းလည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆင်ခြင်လိုက်ပါ...”

စကားတစ်ခွန်းထွက်ပြီးနောက် ရှူးအကြီးအကဲက ကျောခိုင်းပြီး ထွက်သွားသည်။

မင်းသားတန်းမှ တပည့်များက အံ့အားသင့်စွာ တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

“လော့ချန်က တကယ်ပဲ ချင်တို့ယွမ်အကြီးအကဲနဲ့ အလောင်းအစားလုပ်ပြီး သုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမနေရာ ရယူမယ်တဲ့လား...”

“သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ရဲတင်းရတာလဲ...”

လော့ချန်က ဤမျှလောက် မာနကြီးဝင့်ကြွားသည်ဟု လူအများက မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘဲ တီးတိုးဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဖိုင်အမည်ရှိ မင်းသားတန်းတပည့်က ဟန်ချီလင်းကို မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ ပြောသည်။

“စီနီယာဟန်... ဒီတိုင်း သူ့ကို လွှတ်ထားမှာလား...”

သူက လော့ချန်ကို လူအများရှေ့တွင် စွပ်စွဲထားသည့်အတွက် လော့ချန်က လက်စားချေမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

“သူ့ကို လွှတ်ထားမယ်... အိပ်မက်ထဲမှာတောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ဟန်ချီလင်းက အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ထွက်သွားသည့် ဦးတည်ရာကို ကြည့်လျက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထကြွလာသည်။

သူ၏ ညီမလေး ဟန်ရွှမ်သည် တစ်လနီးပါး ပျောက်ဆုံးနေပြီး အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးတွင်ပင် မပါဝင်ခဲ့ချေ။ သူမသည် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ထားပြီဖြစ်နိုင်သည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် လော့ချန်သည် သံသယအများဆုံး ဖြစ်နေသည်။

လော့ချန်က တကယ့်လူသတ်သမားဖြစ်ကြောင်း အတည်မပြုနိုင်သေးသော်လည်း သံသယရှိရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ဆုံးတွင် မမှန်ကန်ဖြစ်သွားခဲ့သည့်တိုင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။

လော့ချန်က သူ့ကို စကားဖြင့် ပြန်လှန်တုံ့ပြန်ခဲ့သည့်အတွက်ပင် သေဒဏ်ထိုက်နေပြီဖြစ်သည်။

---

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

လော့ချန်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် သားရဲမွေးမြူရေးတောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး စီးနင်းမည့် သတ္တဝါများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

လင်ရှောင်ယွမ်၏ စီးနင်းတိရစ္ဆာန်မှာ ရွှေမီးလျှံမြင်းဖြစ်ပြီး မီးလျှံရတနာမြင်းနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း နေ့စဉ် မိုင်သုံးထောင် ခရီးနှင်နိုင်သည့် မြန်ဆန်မှုရှိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး လျှင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြရာ နောက်တွင် ဖုန်တစ်ထောင်းထောင်းထလျက် ကျန်ခဲ့တော့သည်။

ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တိမ်များက လကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

လော့ယန်မြစ်၏ နက်ရှိုင်းမှုမှာ တိုင်းတာမရနိုင်သည့်အပြင် ရေပြင်ထဲတွင် လရောင်ပုံရိပ်ကို ဖျက်ဆီးလျက် ဧရာမအရိပ်များက ရံဖန်ရံခါ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ်နေ့ဝက်ကြာ ခရီးဆက်ပြီးနောက် လော့ချန်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့သည် အနားယူရန် ရပ်နားလိုက်ပြီး စီးနင်းတိရစ္ဆာန်များကို ရေသောက်စေသည်။

“ဆရာတူအစ်ကိုကြီး... ငါ လင်ကျန်းမြို့ကို တစ်ခေါက်သွားဖို့ ရှိတယ်... မင်း အတူလိုက်မလား...”

လော့ချန်က မြင်းကျောပေါ်ထိုင်လျက် ခေါင်းစောင်းကာ မေးသည်။

သူသည် လင်ကျန်းမြို့သို့ သွားရောက်ပြီး မိတ်ဆွေဟောင်းများကို တွေ့ဆုံရန် အချိန်ကြာရှည်ကပင် စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

လင်ရှောင်ယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“ငါ ပြေးမြင်းလွင်ပြင်မှာ ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းရမယ့် တာဝန်တစ်ခု လက်ခံထားတယ်... အချိန်ကလည်း နည်းနည်းကြပ်နေတော့ မလိုက်တော့ဘူး...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူသည် ချင်းချိုင်အကြီးအကဲ၏ တံဆိပ်ပြားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယခုအခါ အတွင်းစည်းတပည့်အဆင့်နီးပါးရှိသူဖြစ်သည့်အတွက် လစဉ် ဂိုဏ်းတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

“ကောင်းပါပြီ...”

ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ လင်ရှောင်ယွမ်ကို ပြုံးပြလျက် ဆိုသည်။

“စီနီယာလင်... ဒါဆိုလည်း ဒီမှာ နှုတ်ဆက်လိုက်မယ်နော်...”

လင်ရှောင်ယွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤနေရာမှ လင်ကျန်းမြို့သို့ အကွာအဝေးမှာ အနည်းငယ်ရှိသေးသည်။

“ကောင်းပြီလေ... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဂရုစိုက်နော်... နှစ်ကူးပြီးရင် ပြန်တွေ့မယ်...”

လင်ရှောင်ယွမ်က လော့ချန်သည် အချိန်များကို အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သိပ်မတွေးတောတော့ပေ။

“ကောင်းပြီ...”

လော့ချန်က မြင်းဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်သည်။ မီးလျှံရတနာမြင်းက နှာခေါင်းမှ မီးခိုးများကို ဖွလိုက်ပြီး အမြန်နှုန်းကို အဆုံးထိ မြှင့်တင်ကာ ဖုန်တစ်ထောင်းထောင်းကြားမှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။

တိမ်လွှာများသည် လေနှင့်အတူ ဖြည်းဖြည်းရွေ့လျားလာပြီး ကောင်းကင်တခွင်ကို ဖုံးအုပ်ထားကာ ညအမှောင်သည် ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။

“အင်း... ရောက်လာပြီ...”

လော့ချန်က မြင်းကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလျက် အပြည့်အဝ အာရုံခံစားနေသည်။

သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်သည် ထုံရွှမ်တတိယနယ်ပယ်အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုနယ်ပယ်ကို ဖွင့်လှစ်ထားနိုင်သည့်အတွက် သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းသည် ထက်သန်လာသည်။

အပြည့်အဝ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ကီလိုမီတာအတွင်း လေညင်းတိုက်ခတ်မှုနှင့် မြက်ပင်လှုပ်ရှားမှုများပင်လျှင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။

မကြာမီ လော့ချန်သည် မီတာတစ်ထောင် အမြင့်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်လွှာများကြားထဲ ပုန်းအောင်းနေသော လူရိပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။

“ဟန်ချီလင်း...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိမ်လွှာများအတွင်းတွင် ဂုဏ်ကျက်သရေရှိသော အရပ်ရှည်သော လူငယ်တစ်ဦးရှိနေပြီး သူသည် အတွင်းစည်းတပည့် ဟန်ချီလင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီလိုဆက်သွားတာက မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

လော့ချန်သည် ဟန်ချီလင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မကောင်းကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သည်။

ဟန်ချီလင်းသည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းသမားဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနိုင်သည့်အပြင် မီတာတစ်ထောင် အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထွက်ပြေးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပေ။

“ဟဲ... ကောင်းတာပေါ့... ငါ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်အဆင့်သိုင်းသမားနဲ့ တစ်ခါမှ မတိုက်ခိုက်ဖူးသေးဘူး... ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းကို ဓားစမ်းဖို့ အခွင့်အရေးယူလိုက်မယ်...”

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်လှပြီး အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် အနီးအနားရှိ စိမ်းလဲ့သော တောအုပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိသည်။ ချက်ချင်း မီးလျှံရတနာမြင်းကို ထိုတောအုပ်ဆီသို့ ပြေးဆင်းစေသည်။

တိမ်လွှာများအထက်တွင်။

ဟန်ချီလင်းသည် လေပြင်းနှင့်အတူ လှမ်းနင်းလျက် အောက်ဘက်ရှိ လော့ချန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကောင်လေး... ငါ့မှာ တော်တော်လေး လိုက်ရှာခဲ့ရတာ... နောက်ဆုံးတော့တွေ့ပြီပေါ့... မင်း ငါ့လက်ငါးသစ်ကြားထဲကနေ ဘယ်လိုမှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီနေရာက မင်း သင်္ဂြိုဟ်ခံရမယ့် နေရာပဲ...”

ရှူးအကြီးအကဲ၏ သတိပေးချက်ကို ဟန်ချီလင်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် သူ့အမြင်တွင် တန်ဖိုးမရှိသည့်အရာဖြစ်ပြီး လော့ချန်ကို သေစေရုံသာ စဉ်းစားနေသည်။

သို့သော် လူအများ၏ အာရုံမှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် လော့ချန်နှင့် လင်ရှောင်ယွမ်တို့ ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး နေ့ဝက်ကြာ လိုက်လံရှာဖွေပြီးမှ လိုက်မီနိုင်ခဲ့သည်။

မူလက လင်ရှောင်ယွမ်လည်း အတူရှိနေသည်ကို တွေ့သောအခါ နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက် သတ်ဖြတ်ရမည်လားဟု စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ရုတ်တရက် ခွဲထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတွက် သူ၏ အားထုတ်မှုများကို သက်သာစေခဲ့သည်။

“နောက်ဘဝမှာ လူလုပ်ရင် မျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး ကြည့်စမ်းပါ... သေစမ်း...”

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခွင့်အရေးရောက်လာပြီဟု ဟန်ချီလင်းက သိလိုက်သည်။ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ လော့ချန်ဆီသို့ လေထဲတွင် လက်ဖဝါးတစ်ချက် ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ချီစွမ်းအင်လက်ဖဝါးရာသည် အိမ်တစ်လုံးမျှ ကြီးမားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ဖိစီးလျက် လျှပ်တစ်ပြက် အရှိန်ဖြင့် နားထဲတွင် ဆူညံသော အသံကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ လော့ချန်၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် လော့ချန်သည် နောက်ကျောတွင် မျက်လုံးများ ပေါက်နေသလို ရုတ်တရက် မီးလျှံရတနာမြင်းကို ဦးတည်ရာပြောင်းလဲစေပြီး ဓားတစ်ချက်ကို စောင်းဖြတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ...”

ထက်မြသော ဓားစွမ်းအင်သည် လက်ဖဝါးရာကို တိကျစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ခဏတာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။ လက်ဖဝါးရာသည်လည်း ဦးတည်ရာအနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဘုန်း...”

မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားပြီး လေပြင်းများ လှည့်ပတ်လာသည်။

လော့ချန်၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော လက်ဖဝါးရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုက သူ့ကို မြင်းနှင့်အတူ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

အခန်း (၃၂၀) ပြီးပါပြီ။