ပြန်လည်တွန်းလှန်ခြင်း၊ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု အလယ်အဆင့်

“သနားစရာ…”

လော့ချန်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ တဟုန်ထိုးပျံတက်သွားသော ဟန်ချီလင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချမိသည်။

ယခုလေးတင် ထိုးထွက်ခဲ့သော ဓားတစ်ချက်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင် ရှောင်တိမ်းရန်နည်းလမ်းမရှိ၊ သေမလွဲပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟန်ချီလင်းသည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အတင်းအကြပ် တန်ပြန်ထိုးနှက်ကာ အရေးပါသောနေရာကို ရှောင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ စွမ်းအားသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားထက် မည်သည့်အချက်မှာမဆို အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

တိမ်ထံသို့ ရောက်ရှိနေရာမှ ဟန်ချီလင်းသည် ပခုံးပေါ်ရှိ ဓားဒဏ်ရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သေမင်းတံခါးဝမှ လွတ်မြောက်လာသလို ခံစားရပြီး ချွေးစေးများ တရွှဲရွှဲထွက်လာသည်။

ယခုလေးတင်တွင် အနည်းငယ်သာ နှောင့်နှေးမိခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်သည် မတွေးဝံ့စရာဖြစ်ပေမည်။

စိတ်ကို အနည်းငယ်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးရှိ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် အချိန်ရလိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် ဟန်ချီလင်း၏ ဦးခေါင်းထဲတွင် ဘုန်းခနဲ အသံထွက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးတစ်ခုလုံးသည် သွေးများဖြင့် ပေကျံနေပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းစလုံး ပေါက်ကွဲထွက်ကာ အရိုးဖြူဖြူများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤလက်သည် လုံးဝအသုံးမဝင်တော့ပြီ။

“မင်း… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…”

ဟန်ချီလင်းသည် ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားသည်။

သူသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် လော့ချန်၏ လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် မနိုင်နင်းနိုင်သည့်အပြင် လက်တစ်ဖက်ပါ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်ဟု မထင်ထားပေ။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်သည့် လော့ချန်သည် မည်မျှထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ ဤမျှထိ မဖြစ်သင့်ပေ။

“မင်းရဲ့စွမ်းအားက နဂါးစွမ်းအားတင်မဟုတ်ဘူး… ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသာဖြစ်တဲ့ မင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့စွမ်းအားရှိတာလဲ…”

ဟန်ချီလင်း၏ မျက်ဝန်းများသည် အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ ထက်ရှလှပြီး ဒေါသတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။

ယနေ့ဖြစ်ပွားခဲ့သမျှသည် သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သိချင်လား… ဒါဆို ငါပြောပြမယ်… သေစမ်း…”

‘သေစမ်း’ ဟူသောစကားလုံးမထွက်မီ လော့ချန်သည် ဓားတစ်ချက် လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ…”

ဖောက်ထွင်းနိုင်သော ဓားစွမ်းအင်သည် ဟန်ချီလင်းရှေ့တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဟန်ချီလင်းသည် ဒေါသအမျက်ထွက်နေရင်း လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ ဓားစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများနီရဲလျက် ဆိုသည်။

“အသေးအဖွဲကောင်… ငါတစ်ချက် မမျှော်လင့်ထားမိတာမဟုတ်ရင် မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်ကောင်လေးက ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား… မင်း…”

ဟန်ချီလင်း၏စကားသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်တွင် ရုတ်တရက် မျက်လုံးထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုပြတ်ခနဲဖြတ်သွားပြီး အန္တရာယ်အလွန်ကြီးမားသည့် ခံစားချက်သည် စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရှူး…”

ဖျက်ဆီးခံရသော စွမ်းအင်လှိုင်းများထဲမှ လူရိပ်တစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး လော့ချန်သည် မီတာရာပေါင်းများစွာသော မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ ပျံတက်လာကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းများဖြင့် ဓားတစ်ချက်ကို အားပြင်းစွာ လှမ်းခုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

မိုးကြိုးပစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ဓားစွမ်းအင်သည် လှုပ်ရှားလျက် ဟန်ချီလင်းဆီသို့ တဟုန်ထိုးဦးတည်သွားသည်။

ဟန်ချီလင်းသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို အလျင်စလိုထုတ်လွှတ်ရန်သာ ကြိုးစားနိုင်သည်။

“ဖူး…”

ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင် မဖြစ်ပေါ်သေးခင်မှာပင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ထက်ရှသော ဓားစွမ်းအင်သည် ဟန်ချီလင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဖြောင့်တန်းစွာ ဖြတ်တောက်လိုက်ရာ သွေးကြောင်းတစ်ခု ထင်းခနဲဖြစ်သွားသည်။

သွေးစွန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်ပြန်လှည့်ပျံထွက်သွားပြီး ဟန်ချီလင်းသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တစ်ချက်တည်းတွင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီထိ ပျံထွက်သွားပြီးမှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လူရိပ်တစ်ခုပြတ်ခနဲပေါ်လာပြီး လော့ချန်သည် တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ ဟန်ချီလင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

“ဒီပုရွက်ဆိတ်ကောင်လေးလက်ချက်နဲ့ ဒဏ်ရာရသွားတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ…”

“ဟူး… ဟူး…”

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှုကြပ်စွာ ရှူသွင်းပြီးနောက် ဟန်ချီလင်းသည် တဖျပ်ဖျပ်ဆူနေသော ဒေါသမီးကို အတင်းအကြပ်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်ရင်း ဆိုသည်။

“ကောင်းတယ်… အရမ်းကောင်းတယ်… လော့ချန်… ငါ ဟန်ချီလင်းက မင်းကို မှတ်ထားပြီ… နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့တဲ့အခါ မင်းကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြတ်တောက်ပြီး အရိုးမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်… ငါတို့ တွေ့ကြသေးတာပေါ့…”

ပြောပြီးသည်နှင့် ဟန်ချီလင်းသည် အိမ်ပြန်ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အဝေးသို့ အလျင်စလိုပျံထွက်သွားသည်။

ဤသို့သော အရှက်တကွဲဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အဆုံးမရှိဒေါသထွက်နေပြီး လော့ချန်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြတ်တောက်ပစ်ချင်လှသည်။

သို့သော် ဒဏ်ရာထပ်မံရရှိထားပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းလုံးဝဆုံးရှုံးထားသဖြင့် ဒဏ်ရာကို ဦးစွာပြန်လည်သက်သာအောင်လုပ်ပြီးမှ လော့ချန်ထံသို့ လက်စားချေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ယနေ့ခံစားခဲ့ရသော အရှက်တရားကို အဆပေါင်းရာချီထောင်ချီပြန်လည်ပေးဆပ်မည်ဟု သူတွေးထားသည်။

ဟန်ချီလင်းသည် လော့ချန်ကို သိပ်ပြီးအလေးထားမထားပေ။ ဤတစ်ကြိမ်သည် သူမမျှော်လင့်ထားမိရုံသာဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တစ်နေ့မတက်လှမ်းနိုင်သရွေ့ သူ့အတွက် မထီမဲ့မြင်ပြုစရာသာဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တစိုက်မတ်မတ် ပြုစုပျိုးထောင်ရန်လိုအပ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နတ်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် နတ်တံတားကို ဖွဲ့စည်းရမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှည်လျားသောလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမြန်ဆုံးဆိုလျှင် တစ်နှစ်ခွဲမှ နှစ်နှစ်၊ ပိုလျှင် နှစ်ပေါင်းဆယ်နှစ်မှ ရာနှစ်အထိ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ အရည်အချင်းမရှိသူများဆိုလျှင် တစ်သက်လုံးပင် ဤအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ပေ။

လော့ချန်သည် အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဟန်ချီလင်းကို ကြည့်ရင်း လိုက်မဖမ်းဘဲ မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်ကာ ကြည့်နေလိုက်၏။

သူသည် ယခုလေးတင် ထိုဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဟန်ချီလင်းကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သဖြင့် အခွင့်အရေးကို လုံးဝဆုံးရှုံးခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… အဆင့်ကို အမြန်ဆုံးမြှင့်တင်ရမယ်ဆိုတာ သိပြီ…”

လော့ချန်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများသည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ ပျံတက်နိုင်ပြီး လာချင်သလိုလာနိုင်၊ ထွက်သွားချင်သလို ထွက်သွားနိုင်သည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် ထိုသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ရသည်မှာ အမြဲတမ်း အဆင်မပြေသည့်နေရာတွင်သာ ရှိနေရသည်။

ယခုအချိန်ကဲ့သို့ပင် ဟန်ချီလင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် ကောင်းကင်ပေးသော အခွင့်အရေးရှိခဲ့သော်လည်း သူ့ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ထွက်ပြေးသွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်… သူ့ကို ဒဏ်ရာပြင်းထန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာကလည်း ကံကောင်းတာပဲ… နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ရင် သူ့အသက်ကို ယူမယ်…”

လော့ချန်သည် ဤပြဿနာကို သိပ်ပြီးစွဲလမ်းမနေခဲ့ပေ။ နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံချိန်တွင် သူသည် ဟန်ချီလင်းအား ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးလုံးဝ မပေးနိုင်ပေ။

ဓားကို အိမ်သို့ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ပိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“ဟန်ချီလင်းက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ငါက သူ့ကို ဒဏ်ရာပြင်းထန်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်… ဒီတိုက်ပွဲရလဒ်က လျှပ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဟွာကျင်းယန်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့တော့ မထင်ဘူး… ဒီသတင်းပျံ့သွားရင် လူဘယ်နှစ်ယောက်ရဲ့ မေးရိုးတွေ ပြုတ်ကျသွားမလဲ မသိဘူး…”

သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးသည် အဆင့်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းတိုင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာသည်။

ဟွာကျင်းယန်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ် ပထမအဆင့်ရှိသိုင်းသမားကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒုတိယအဆင့်ရှိသူကို ဒဏ်ရာပြင်းထန်အောင် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရလဒ်အရ လော့ချန်သည် ပိုမိုသာလွန်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း လော့ချန်သည် ဤတိုက်ပွဲတွင် ကံကောင်းမှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဝင်ခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင်လည်း သိရှိထားသည်။

ဟန်ချီလင်းသည် မမျှော်လင့်ထားမိဘဲ သူ့ကို အနီးကပ်ရောက်ရှိခွင့် ပေးမိခြင်းမရှိခဲ့လျှင် သူ၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးရန်ပင် ခက်ခဲမည်ဖြစ်ပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်အောင် လုပ်နိုင်ရန်မှာ ပို၍ခက်ခဲပေမည်။

“အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကို ကုသဖို့ နေရာတစ်ခုရှာရမယ်...”

လော့ချန်သည် ဒဏ်ရာကုသရန်အတွက် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ပြီး တောင်ကုန်းပေါ်မှ အလျင်စလိုပျံထွက်သွားသည်။

တောအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် လော့ချန်သည် မီးလျှံရတနာမြင်းကို အဝေးမှ မြင်လိုက်ရသည်။

မီးလျှံရတနာမြင်းသည် နတ်ဆိုးသားရဲသွေးစွမ်းပါရှိသော ရတနာမြင်းဖြစ်သည့်အလျောက် ယခုလေးတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲလှိုင်းများထဲတွင်လည်း အနည်းငယ်သာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး မီးလျှံရတနာမြင်းအား ကျွေးလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မြင်းပေါ်သို့ တက်ကာ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်။

တစ်ချက်တည်းတွင် မိုင်ရာချီပြေးပြီးနောက် လော့ချန်သည် လျှို့ဝှက်စွာရှိနေသော ဂူတစ်ခုကို ရှာတွေ့ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး တရားထိုင်လိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ထက်ရှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပြတ်ခနဲဖြတ်သန်းသွားပြီး ရတနာဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်သောအလင်းတန်းနှင့်တူသည့် အရိပ်အယောင်သည် လူကိုဖိအားပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။

“သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲတွေမှာသာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တိုးတက်နိုင်တာပဲ… အထူးသဖြင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းအစွန်းတစ်လျှောက်က တိုက်ပွဲတွေဆိုရင် ပိုတောင်ထိရောက်တယ်…”

လော့ချန်သည် အမြဲတမ်းတည်ငြိမ်နေခဲ့သော ဓားနည်းအဆင့်သည် ယခုတွင် လှုပ်ရှားလာပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု အလယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရိပ်အယောင်ပြလာသည်ကို ခံစားမိသည်။

တစ်ညအတွင်းသာ ဤမျှကြီးမားသော တိုးတက်မှုရရှိခဲ့သည်မှာ နတ်ဘုရားနှင့်တူသော အလျင်ဖြစ်သည်။

“လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု အလယ်အဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့စွမ်းအားက နောက်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်မှာပဲ…”

ဓားနည်းအဆင့်သည် ဓားသမားတစ်ဦးအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလုံးစုံဖြစ်ပြီး သေးငယ်သောအဆင့်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းမှုပင်လျှင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းမှ လူငယ်မျိုးဆက်အကြား ဓားနည်းတွင် ပထမဆုံးအသိအမှတ်ပြုခံရသော ထူးချွန်သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဓားနည်းအဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားပြီး ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သိထားသည့်အတိုင်း ယန်ချင်းရှုံး၏ ဓားနည်းအဆင့်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။

“ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲမတိုင်မီ ငါလည်း လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု အဆင့်မြင့်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မလား မသိဘူး…”

လော့ချန်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ကာ မိမိကိုယ်ကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားနေသည်ဟု ခံစားမိသည်။

ဓားနည်းအဆင့်သည် မမြင်ရသည့်အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တက်လှမ်းလိုသည့်အခါတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ တက်လှမ်းနိုင်သည့်အရာမဟုတ်ပေ။

“အရင်ဆုံး လင်ကျန်းမြို့ကို သွားရမယ်… ငါ လူမမှားလိုက်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရမယ်…”

မီးလျှံရတနာမြင်းပေါ်သို့ တက်ကာ လော့ချန်သည် လင်ကျန်းမြို့ဆီသို့ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားသည်။

အခန်း (၃၂၂) ပြီးပါပြီ။