ရည်မှန်းချက်၊ ဟန်ချီလင်း

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ၏ စကားများသည် လော့ချန်ကို အားပေးရုံသာမဟုတ်။

ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်သည် လေ့ကျင့်မှုအရှိန်ကို မြှင့်တင်ရုံသာမက အဓိကအကျိုးကျေးဇူးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးပြီး သိုင်းသမား၏ ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။

လော့ချန်သည် ရွှေခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ထုံရွှမ်အဆင့်နှစ်တွင် နဂါးစွမ်းအားကို ရရှိခဲ့သည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေ့ကျင့်မှုအတွက် အလားအလာကြီးမားကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်တွင် လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက သူဘယ်လောက်ထိ တိုးတက်နိုင်မလဲဆိုတာကို မည်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

“ဆရာကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျွန်တော်သိပါပြီ…”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။

သူသိထားသည့်အတိုင်း ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ထဲတွင် လေ့ကျင့်ရန်ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှ အကျိုးသက်ရောက်မှု အမြင့်ဆုံးရရှိနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက ဤထူးကဲသော အခွင့်အရေးကို အလဟဿဖြုန်းတီးမိမည်သာ။

ထို့အပြင် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသည် ထုံရွှမ်အဆင့်ရှိ တပည့်များသာ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ရှိသည်။

လော့ချန်သည် ယခုအခါ ထုံရွှမ်အဆင့်သုံးနောက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း တက်လှမ်းသွားနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ဤဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ချင်တို့ယွမ်နှင့် လောင်းကစားထားသည့် ကိစ္စအပြင်၊ လော့ချန်၏ အကြီးမားဆုံးရည်မှန်းချက်မှာ ဆွန်ချွမ်ဝူပင်ဖြစ်သည်။ ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လော့ချန်သည် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးမှသာ ခန္ဓာသန့်စင်ရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဆရာတပည့်လေးဦးသည် ထိုင်ကာ ပေါ့ပါးစွာ စကားစမြည်ပြောကြသည်။ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက လေ့ကျင့်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာအချို့ကို ရှင်းပြပေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လော့ချန်က မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

“ဆရာကြီး… ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းကျမ်းတစ်အုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတာရှိတယ်… ထုံရွှမ်အဆင့်သုံးကို တက်လှမ်းတဲ့အခါ အချို့သိုင်းသမားတွေရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဟာ ရေကန်ကြီးလို ကျယ်ဝန်းပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ တောက်ပလျက် လှိုင်းလုံးတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်လို့ ဖတ်ဖူးတယ်… ဒါတကယ်များဖြစ်နိုင်လား…”

“မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ချက်ချင်းခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထူးချွန်တဲ့ ထူးကဲသူတွေတောင်မှ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို စတင်ဖွင့်လှစ်တဲ့အခါ ရေကန်ကြီးလောက် ကျယ်ဝန်းနိုင်စရာ မရှိဘူး… တကယ်လို့ ရှိခဲ့ရင်တောင်မှ တိတ်ဆိတ်နေမှာပဲ… ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေ တောက်ပပြီး လှိုင်းလုံးတွေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဒီလိုအရှိန်အဟုန်ကြီးမားမှုမျိုး မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက ခဏရပ်တန့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့… ဆရာ့အသိပညာကလည်း အကန့်အသတ်ရှိတယ်… လူသိမများတဲ့ ထူးကဲထွန်းပေါက်သူတွေဆိုရင်တော့ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ဖြစ်ရပ်မျိုးတွေ ဖြစ်ပေါ်နိုင်လောက်တယ်…”

လော့ချန်သည် မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ကို တွေးမိရင်း နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အတွေးများစွာဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ထပ်မံမေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ပေ။

ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

“တာယွဲ့မင်းဆက်က သေးငယ်လွန်းတယ်… ဆရာ့အနေနဲ့ မင်းတို့အားလုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နဲ့ လေ့ကျင့်ပြီး တစ်နေ့မှာ ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စုဆီကို သွားနိုင်ပါစေ… အရှေ့ကုန်းမြေကြီးဆီကို၊ အလယ်ကုန်းမြေကြီးဆီကို သွားပြီး မူလမိသားစုကြီးတွေ၊ ထူးကဲသြဇာရှိတဲ့ အင်အားစုတွေက မွေးမြူထားတဲ့ ထူးချွန်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းမိတယ်…”

လူတိုင်းတွင် လူငယ်စိတ်အားထက်သန်မှုရှိခဲ့ဖူးသည်။ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲလည်း ထိုနည်းတူပင်။

သူလည်း တစ်ချိန်က စိတ်အားထက်သန်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာကာ ကမ္ဘာ့ထူးချွန်သူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အိပ်မက်မက်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အချိန်နှင့် လက်တွေ့ဘဝက သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။

ယနေ့ လော့ချန်က ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို သိမ်းပိုက်မည်ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည့်အခါ ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ၏ လူငယ်ဘဝ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေခဲ့သည်။

လေးဦးသော ဆရာတပည့်များသည် ခဏတာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လော့ချန်က ထလိုက်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားသည်။

တောင်လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းရင်း လော့ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ချန်ရွှမ်အကြီးအကဲ၏ စကားများ ပြန်လည်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ သူက မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ငေးမောကြည့်လိုက်သည်။

“အလယ်ကုန်းမြေကြီး… မူလမိသားစုကြီးများ… ကျိမိသားစု… ကျိယွမ်ဟောင်…”

လော့ချန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။

သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသည့်နေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စများသည် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံတွင် အိပ်မက်များထဲသို့ မကြာခဏ ဝင်ရောက်လာတတ်သည်။

သူမမေ့ခဲ့ပေ။

ဘယ်သောအခါမှ မေ့မည်လည်း မဟုတ်။

အချိန်အတန်ကြာမှ လော့ချန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော အရိပ်တစ်ခုဖြတ်ပြေးသွားသည်။

“အလယ်ကုန်းမြေကြီးဆီ သွားဖို့ဆိုတာ အများကြီးဝေးသေးတယ်… အခုတော့ တာယွဲ့မင်းဆက်ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ပဲ ရည်မှန်းထားရမယ်…”

လော့ချန်၏ ရည်မှန်းချက်သည် တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုတည်းတွင် ရပ်တန့်မနေပေ။

ဤသည်မှာ သူ၏ အစပြုနေရာသာဖြစ်သည်။

သူသည် တာယွဲ့မင်းဆက်၏ လူငယ်မျိုးဆက်ထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံး၊ အနိုင်မရနိုင်ဆုံးသူဖြစ်လာလိုသည်။ ထို့နောက် တာယွဲ့မင်းဆက်မှ ထွက်ခွာကာ ယွမ်လန်နယ်မြေအုပ်စု၊ အလယ်ကုန်းမြေကြီးဆီသို့ ခရီးဆက်လိုသည်။

ဤဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းပြိုင်ပွဲသည် တာယွဲ့မင်းဆက်မှ ထွက်ခွာရန် သူ၏ပထမဆုံးခြေလှမ်းဖြစ်သည်။

အတွေးများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် မိမိ၏စွမ်းအားကို ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ သူ၏အပြင်းထန်ဆုံးအကွက်မှာ ကောင်းကင်အိုးလက်သီးဖြစ်သည်။ နဂါးစွမ်းအား နှစ်ဆဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့်အခါ နီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် ထုံရွှမ်အဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။ သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများ၏ ခုခံစွမ်းအားကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့် ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်ရှိသည်။

သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် ပေါင်နှစ်သန်းနီးပါးသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ မြှင့်တင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလာသည်။

ကောင်းကင်ယံဓားစွမ်းရည်မှာလည်း လေးကွက်သာရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် မြှင့်တင်ရန် အလားအလာအများဆုံးမှာ စွမ်းအားအဆင့်နှင့် ဓားပညာအဆင့်ပင်ဖြစ်သည်။

“စွမ်းအားအဆင့်ကသာ အင်အားအစစ်အမှန်ပဲ… နောက်ထပ် စွမ်းအားအဆင့်ကို အပြည့်အဝ တက်လှမ်းဖို့ အာရုံစိုက်ရမယ်…”

လော့ချန်သည် တစ်လအတွင်း သူ၏စွမ်းအားအဆင့်ကို သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်ရှိနိုင်မလားဟု တွေးမိသည်။

စွမ်းအားအဆင့်သည် သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်ရှိလျှင် နဂါးစွမ်းအား နှစ်ဆဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည့်အခါ ထုံရွှမ်အဆင့်ကို လုံးဝလွှမ်းမိုးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ထူးချွန်သူအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး တူညီသောအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

ယန်ချင်းရှုံးဖြစ်စေ၊ ဟွာကျင်းယန်ဖြစ်စေ၊ အားလုံးကို ချက်ချင်းဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။

စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် လော့ချန်က ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

မှော်အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့ချန်သည် တံခါးပိတ်လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ချီရှန်မြို့မှ စာတစ်စောင်ရောက်လာသည်။

စာထဲတွင် ဖခင်ဖြစ်သူ လော့ဟုန်၏ လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားပြီး စကားလုံးအနည်းငယ်သာပါရှိသည်။

စာအကြောင်းအရာသည် လော့ချန်၏ အခြေအနေများကို မေးမြန်းရင်း လင်မိသားစုမှ ကြယ်ခြောက်ပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ လင်ဟန်ကုန်းလည်း ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် လေ့ကျင့်နေကြောင်း သတိပေးထားသည်။

“လင်ဟန်ကုန်း…”

လော့ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုသူမှာ သူဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အရိုးဖြူတစ်ပုံသာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဖခင်၏ လက်ရေးကို ကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော လွမ်းဆွတ်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

တွက်ကြည့်လျှင် သူအိမ်မှထွက်ခွာလာသည်မှာ ခြောက်လနီးပါးရှိပြီဖြစ်သည်။ လေ့ကျင့်ရေးကိစ္စများကို အာရုံစိုက်ထားရသဖြင့် အိမ်သို့ တစ်ခါမှ အေးချမ်းကြောင်း စာမပို့ခဲ့ပေ။

“မကြာခင် နှစ်ကူးကာလရောက်တော့မယ်… အိမ်ကို တစ်ခါပြန်ရမယ်… ဖခင်နဲ့ အဘိုးကြီးတို့က ငါထုံရွှမ်အဆင့်သုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အပြင်စည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဖြစ်လာတာကို သိရင် ဘယ်လောက် ဝမ်းသာနေမလဲ…”

ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး လော့ချန်က စာကို ဂရုတစိုက် သိမ်းထားလိုက်ပြီး လေ့ကျင့်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် လော့ချန်က ခြံဝင်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး မီးလျှံရတနာမြင်းကို ယူရန် သားရဲမွေးမြူရေးတောင်ထိပ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ထုံရွှမ်အဆင့်သုံးသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သိုင်းသမားများသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနိုင်ပြီး အပြည့်အဝအရှိန်ဖြင့် ခရီးသွားသောအခါ မီးလျှံရတနာမြင်းထက် နှေးကွေးမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ခံနိုင်ရည်အရ မီးလျှံရတနာမြင်းကို မမီနိုင်ပေ။

တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာရင်း လော့ချန်သည် လင်ရှောင်ယွမ်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ မေးမြန်းကြည့်ရာ လင်ရှောင်ယွမ်သည် အိမ်မှထွက်ခွာလာသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဤနှစ်ကူးကာလတွင် အိမ်သို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ပြေးမြင်းလွင်ပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဦးတည်ရာလမ်းကြောင်းတူသဖြင့် အတူတကွ ခရီးထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အပြင်စည်းကွင်းပြင်ကို ဖြတ်သွားစဉ် လော့ချန်က အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် လူတစ်စုကို သတိပြုမိသည်။

ထိုလူစုတွင် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများ ပါဝင်ပြီး မင်းသားတန်းမှ တပည့်များဖြစ်ကာ ကြယ်များက လကို ဝန်းရံထားသလို အရပ်ရှည်လျားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ဖြောင့်ဖြူးသော လူငယ်တစ်ဦးကို ဝိုင်းအုံထားသည်။

ထိုလူငယ်သည် ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ကျက်သရေရှိသော အမူအရာရှိသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်စွပ်နေရာတွင် အတွင်းစည်းတပည့်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် ရွှေရောင်ဘောင်ပါ မီးလျှံတိမ်ပုံအမှတ်အသားရှိသည်။

“အတွင်းစည်းတပည့်…”

လော့ချန်က အနည်းငယ်အံ့သြသွားသည်။ အတွင်းစည်းတပည့်များသည် အပြင်စည်းတွင် ရှားရှားပါးပါးပင် တွေ့မြင်ရခဲသည်။

လင်ရှောင်ယွမ်က ထိုလူငယ်၏ အထောက်အထားကို မှတ်မိသွားပြီး ပြောသည်။

“ဟိုက အတွင်းစည်းတပည့် ဟန်ချီလင်းပဲ… တော်ဝင်မြို့တော်က ဟန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသားဖြစ်တယ်… အာ ဟိုလေ… မင်းက လူမြင်ကွင်းမှာ ရိုက်နှက်ခဲ့တဲ့ ဟန်ရွှမ်က သူ့ညီမလေ…”

ဟန်ချီလင်း။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူထိုသူကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသည်ဟု ခံစားရသည်မှာ ဟန်ရွှမ်၏ အစ်ကိုဖြစ်နေသည်မှာ အံ့သြစရာမရှိပေ။ ဟန်ရွှမ်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က သူမက ဤသူ၏ နာမည်ကို ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။

“သွားရအောင်…”

လင်ရှောင်ယွမ်က အပိုပြဿနာများကို ရှောင်ရှားလိုသဖြင့် ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

“စီနီယာဟန်… ဟိုကောင်က လော့ချန်ပါ…”

ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟန်ချီလင်းဘေးမှ အပြင်စည်းတပည့်တစ်ဦးက လော့ချန်ကို ဝေးဝေးမှ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဟန်ချီလင်း၏ အကြည့်များက လော့ချန်ဆီသို့ ရောက်လာပြီး ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက စူးရှလှသည်။

လင်ရှောင်ယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဟယ် ကောင်လေး… ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းငါ့ညီမ ဟန်ရွှမ်ကို တွေ့မိသေးလား…”

ဟန်ချီလင်းက သူတို့နှစ်ဦး၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး စူးရှသော အကြည့်များက လော့ချန်ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အားကြီးသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မတွေ့မိဘူး…”

လော့ချန်က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှ မပြသခဲ့ပေ။

အခန်း (၃၁၉) ပြီးပါပြီ။