ဝူချင်း၏ သတ်ဖြတ်မှု
Vol. 15 Ch. 222
~ဖုန်းဝူချန် ပေါ်ထွက် လာသည်နှင့် စစ်သည်တော်များ၏ စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက် လာပြီး သူတို့၏ သွေးများ ဆူပွက် လာကြ၏။
“မင်း မျောက်လောင်းလေး... မင်းသာ မပြောရင်... ဖုန်းဝူချန်က အင်ပါယာရဲ့ စစ်သူကြီးချုပ် ဖြစ်ပြီး ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင် ထားတယ် ဆိုတာ ငါ ဘယ်တော့မှ ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး...”
စူးလျန်က မှတ်ချက်ပြုသည်။ သူ၏ အကြည့်များ ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ တုန်လှုပ်စွာ ရောက်ရှိ သွား၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြောင့် သူ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့ နေသည်။
“ထျန်းယွမ်ဘုံက လူတွေတောင် သူ့လက်ထဲမှာ ကျဆုံး ခဲ့ရတာ... သူ ဘယ်လိုလုပ် မကြောက်စရာ ကောင်းဘဲ နေမလဲ။ စစ်သူကြီးချုပ် ရောက်လာမှတော့... ငါတို့ ရှုံးဖို့ ခက်သွားပြီ...”
သွမ့်ဟုန်ရှီးက ရယ်မော လိုက်သည်။ သူ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တက်ကြွ နေ၏။
“မြန်မြန်... ထုံထျန်းမြို့ကနေ ဆုတ်ခွာ ကြ...”
အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ထိတ်လန့်တကြား ဟစ်ကြွေးသည်။ သူ ပထမဆုံး မြို့တံခါးများ အပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ထုံထျန်းမြို့မှ ထွက်ပြေး သွားသည်။ အရိပ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တော်များ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စွာ ထွက်ပြေး ကြလေ၏။
မြို့တံခါး အပြင်ဘက်တွင် စစ်သည်တော်များကို တံခါး အဆင့် ချိုးဖြတ်ရန် အမိန့်ပေး နေခဲ့သော စစ်သူကြီးဟိုသည်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန် ကြောက်လန့် နေခဲ့သည်။ စစ်သည်တော်များ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေး နေကြပြီး ထုံထျန်းမြို့နှင့် ဝေးရာသို့ အရောက် ပြေးလွှား ကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ တည်ရှိမှု သက်သက်ကပင် သူတို့ကို လေဖြတ် သွားလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့မှုကို သက်ဆင်း စေခဲ့သည်။
ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေး နေသော အရိပ်တပ်ဖွဲ့နှင့် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ စစ်သည်တော်များကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ အရိပ်တပ်ဖွဲ့က တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တာပဲ... ခင်ဗျားတို့ စစ်တပ်ထဲမှာ တခြား အင်အားစုတွေက ကျင့်ကြံသူတွေ မပါတာ မဆန်းတော့ဘူး... ကြည့်ရတာ လေကျန့်ဖုန်းက ခင်ဗျားတို့ အားလုံး အပေါ်မှာ အတော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိပုံပဲ...”
ဖုန်းဝူချန်က ခပ်ဖွဖွ အေးစက်စွာ ထေ့ငေါ့ လိုက်သည်။
ခေတ္တ ရပ်နားပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က ဆက်လက် ဆိုသည်။ “လေကျန့်ဖုန်းသာ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော် အားလုံး သေဆုံး သွားတာကို သိရင်... သူ့ မျက်နှာထား ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ ငါ သိချင်လိုက်တာ”
“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”
ဖုန်းဝူချန် စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် များပြားလှသော ပုံရိပ်များ ထုံထျန်းမြို့၏ မြို့ရိုးများ အပေါ်သို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိ လာကြသည်။ အလွန် အစွမ်းထက်သော ဖိနှိပ်သည့် အရှိန်အဝါနှင့် သွေးဆာသော ကြမ်းတမ်းမှုတို့ကို ထုတ်လွှတ် နေကြပြီး သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိသည်။
“ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နဲ့ အလံနက် တပ်ဖွဲ့...”
လူ ရာပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက် လာသည်ကို မြင်သောအခါ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပျက်ယွင်း သွားသည်။ စစ်သူကြီးဟိုနှင့် စစ်သည် များစွာတို့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြသ လာကြသည်။
“သူတို့ အားလုံး ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ သံချပ်ဝတ်စုံတွေ ဝတ်ဆင် ထားကြတယ်... ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်သည် ကြည့်နေရင်း ပို၍ ပို၍ ထိတ်လန့် လာသည်။
ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့သည် ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကောလာဟလများ အရ ဤ အထက်တန်းလွှာ တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခု၏ စွမ်းအားသည် အခြား အင်ပါယာ သုံးခုမှ အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်များထက် များစွာ သာလွန် သည်ဟု ဆိုကြသည်။
ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့ ပေါ်ထွက် လာခြင်းက ထုံထျန်းမြို့မှ စစ်သည်တော်များကို ရူးသွပ် သွားစေသည်။ အင်ပါယာ၏ အတော်ဆုံး အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော်များနှင့် အတူ ဘေးချင်းယှဉ် တိုက်ခိုက်ရခြင်းကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂုဏ် တစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင် ကြသည်။
“ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ အရိပ်တပ်ဖွဲ့က အစွမ်းထက် သလား... ဒါမှမဟုတ် ငါ့ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နဲ့ အလံနက် တပ်ဖွဲ့က ပိုသန်မာ သလားဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ...”
ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ပြောင်သည့် အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။
“အရိပ်တပ်ဖွဲ့ သက်သက်ကလား... သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ငါတို့နဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...”
ဟွမ်ယန်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့... အရိပ်တပ်ဖွဲ့ကို ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို မျက်မြင် တွေ့စေ လိုက်ကြ...”
“သူတို့ အားလုံးကို သနားညှာတာမှု မရှိဘဲ သတ်ပစ် ကြ...”
ဖုန်းဝူချန်က ပြင်းထန်စွာ အမိန့်ပေး လိုက်သည်။
“သနားညှာတာမှု မပြနဲ့... ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်း ပစ်ကြ...”
ဟွမ်ယန်က ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော် လိုက်သည်။ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကို နှိုးဆော် လိုက်ပြီး ပထမဆုံး အောက်သို့ ထိုးဆင်း သွားသည်။ သူ၏ နောက်မှ အခြား ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင် လာသော စစ်သည်တော်များ လိုက်ပါ လာကြသည်။
“တံခါးတွေ ဖွင့်... ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ဖို့ အချိန် ကျပြီ... သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ် ကြ...”
တွမ့်ဝူချင်းက ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော် လိုက်သည်။ လှံရှည် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် သူ မြို့ရိုးများမှ ခုန်ဆင်းကာ ဟွမ်ယန်နှင့် အခြားသူများနှင့် အတူ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင် လိုက်သည်။
“သတ်...”
ထုံထျန်းမြို့၏ တံခါးများ ပွင့်သွားသည်။ စစ်သည်တော်များ ဟိန်းဟောက် ထွက်လာ ကြသည်။ ပုရွက်ဆိတ်များ အုံမှ ထွက်လာ သကဲ့သို့ အုံလိုက် ကျင်းလိုက် ထွက်ပေါ် လာကြသည်။ ထူထပ်ပြီး တားဆီး မရနိုင်ပေ။ တစ်ဦးစီမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်လျှံ နေသည်။
ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့၊ အလံနက် တပ်ဖွဲ့နှင့် ထုံထျန်းမြို့မှ စစ်သည်တော်များ သူတို့ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ ပြေးဝင် လာနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာ လေးနက် တင်းမာ သွားသည်။ အခြား စစ်သည်တော်များမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင် နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
“ညီအစ်ကိုတို့... ငါ့အတွက် သတ်ကြ...”
အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကြောများ ထောင်ထ နေသည်။
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော်များ အဖြစ် သူတို့ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့ကို ကြောက်ရွံ့ နိုင်မည်လော။ အကယ်၍ သူတို့ ယခု ထွက်ပြေး သွားပါက ၎င်းသည် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ အပေါ်သို့ အရှက်တရား သယ်ဆောင် လာမည် မဟုတ်လော။
“သတ်...”
ရှစ်ရာကျော်သော အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော်များ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အသက်ကို ပဓာန မထားဘဲ တိုက်ခိုက် ကြတော့မည့် အလား ရှေ့သို့ ပြေးဝင် သွားကြသည်။
စစ်သူကြီးဟိုသည် ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းမိုး နေသဖြင့် တခဏမျှ တုံ့ဆိုင်း နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင် ထွက်လာသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် မြို့အပြင်ဘက် လေထဲတွင် ပျံဝဲ နေလျက် တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှု နေရုံသာ ရှိသည်။ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
“ဖူချင်းကို ငါ့အတွက် ထားလိုက်...”
တွမ့်ဝူချင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် လိုက်သည်။ သူ၏ ခက်ထန်သော အကြည့်များ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် အပေါ်သို့ စူးစိုက် သွား၏။ သူ၏ လှံရှည် ပျံသန်း သွားပြီး ရှေ့သို့ ပြေးဝင် သွားသည်။
“တွမ့်ဝူချင်း...”
ဖူချင်း၏ မျက်နှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းအောင် ရှုံ့မဲ့ သွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာ ကြွက်သားများ တဆတ်ဆတ် တုန်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် တစ်ခု သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လှိုင်းထန် လာသည်။
“ကောင်းတယ်...”
ချောင်းရှန်နှင့် အခြားသူများ ဟစ်ကြွေး လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်များ ပို၍ ပို၍ အစွမ်းထက် လာသည်။
သို့သော်လည်း ဖူချင်းသည် ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာတွင်သာ ရှိနေပြီး တွမ့်ဝူချင်းက သတ္တမအလွှာတွင် ရှိနေသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအား ကွာဟချက်မှာ ကြီးမား လှသည်။
တိုက်ပွဲသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”
ဟွမ်ယန်နှင့် ချောင်းရှန်တို့ ဦးဆောင်လျက် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့မှ ရာပေါင်းများစွာသော စစ်သည်တော်များသည် လျှပ်တပြက် နေရာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြု ကြရာ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အသက်ရှူ မှားစေ လောက်သည်။ အထက်မှ ငုံ့ကြည့် လိုက်ပါက လူတစ်ဦးတည်းက ကြောက်မက်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ အရိပ်ယောင် ရာပေါင်းများစွာ ဖွဲ့တည် နေသကဲ့သို့ပင်။
အရိပ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တော်များနှင့် စစ်သူကြီးဟို ဦးဆောင်သော သူများ မှင်တက် သွားကြသည်။
စစ်သည်တော်များ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းအောင် လျင်မြန် လှသည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော်များထံသို့ ရောက်ရှိ သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်လက်နက်များနှင့် သံချပ်ဝတ်စုံများ တပ်ဆင် ထားသဖြင့် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တော်များ၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ တိုးမြင့် လာခဲ့သည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”
“ရှပ်... ရှပ်... ရှပ်...”
ရာပေါင်းများစွာသော အထက်တန်းလွှာ စစ်သည်တော်များသည် အရိပ်တပ်ဖွဲ့၏ တန်းအတွင်းသို့ တခဏချင်း ပြေးဝင် သွားကြသည်။ လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ဖော် အသုံးပြု ကြရာ အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော်များ သူတို့၏ နောက်တွင် လဲကျ ကျန်ရစ် ခဲ့ကြသည်။ လုံးဝ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော်များသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်သူများကို မြင်ပင် မမြင်လိုက်ရဘဲ အသတ်ခံ နေကြရသည်။
“ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
“သူတို့က မိစ္ဆာတွေပဲ...”
“ဒါ ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှု ပညာရပ်မျိုးလဲ... ငါတို့ သူတို့ကို မြင်တောင် မမြင်ရဘူး...”
အရိပ်တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တော်များ လုံးဝ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် သွားကြသည်။ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ကြောက်လန့်တကြား လွင့်စဉ် ထွက်သွား လုနီးပါးပင်။ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ကို သူတို့ ယခုမှသာ သိရှိ လိုက်ကြတော့သည်။ မိစ္ဆာဆန်သော တည်ရှိမှုများ နီးပါးပင်။
တခဏချင်းမှာပင် အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ အသတ်ခံ လိုက်ရသည်။
“ဒါက ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ အသန်မာဆုံး တပ်ဖွဲ့တွေရဲ့ အစွမ်းအကုန်ပဲလား...”
“အားနည်း လွန်းတယ်... ယွမ်တန်ဘုံ တတိယအလွှာတောင် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှုံးနိမ့် သွားတာပဲ...”
“တကယ် စိတ်ပျက်စရာပဲ...”
ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည်တော်များ မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်ပျက် သွားကြသည်။ တစ်ချိန်က အင်ပါယာကြီးများ ကြောက်ရွံ့ ခဲ့ရသော အရိပ်တပ်ဖွဲ့သည် ဤမျှ အမှိုက် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့် မထားခဲ့ကြပေ။
ဟုတ်ပါသည်။ ၎င်းမှာ အရိပ်တပ်ဖွဲ့က အမှိုက် ဖြစ်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့က အလွန်အမင်း သန်မာ နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ် တွမ့်ဝူချင်းသည် လှံရှည် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖူချင်းထံသို့ ချဉ်းကပ် လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှိုင်းထန် နေ၏။
“မင်း ငါ့ ယန်ဟော်အင်ပါယာရဲ့ မျိုးစေ့တွေကို ဖြတ်တောက် ပစ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား...”
တွမ့်ဝူချင်းက ရက်စက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ လှံတံသည် ထိတ်လန့် နေသော ဖူချင်းထံသို့ သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ထိုးစိုက် သွားသည်။
ယခု အချိန်တွင် ဖူချင်း လုံးဝ မှင်တက် နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော အရိပ်တပ်ဖွဲ့သည် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ရာပေါင်းများစွာ အသတ်ခံ လိုက်ရသည်။
အရိပ်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ဖူချင်းသည် သူတို့၏ စွမ်းအားကို အတိအကျ သိရှိ ထားသည်။ သို့သော် ယခု ယန်ဟော်အင်ပါယာ၏ အတော်ဆုံး အထက်တန်းလွှာ တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင် ရသောအခါ သူတို့ တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပင် မရခဲ့ကြပေ။ ဤ တပ်ဖွဲ့ နှစ်ခု မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်မည်နည်း။
“ချ...”
တွမ့်ဝူချင်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ဖူချင်းက တိုက်ခိုက်မှုကို အာရုံခံ မိလိုက် သော်လည်း သူ နောက်ကျ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှောင်တိမ်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး လွန်မြောက် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး လှံရှည်သည် သူ၏ နှလုံးသားကို သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ ထိုးဖောက် သွားသည်။
“ခေါင်းဆောင်...”
ကျန်ရှိသော အရိပ်တပ်ဖွဲ့ စစ်သည်တော်များ ဖူချင်းထံသို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက် ကြသည်။
တွမ့်ဝူချင်း တစ်ဦးတည်းနှင့် ရင်ဆိုင် ရသောအခါ ဖူချင်းတွင် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ရန် စွမ်းအား မရှိခဲ့ပေ။
တွမ့်ဝူချင်း ဝင်မတိုက်ဘဲ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဟွမ်ယန်သာ လှုပ်ရှား ခဲ့လျှင်ပင် သူလည်း ဖူချင်းကို တခဏချင်း သတ်ဖြတ် နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ယွမ်တန်ဘုံ ပဉ္စမအလွှာ အတူတူတွင် ဟွမ်ယန်သည် ဖူချင်းထက် သေချာပေါက် ပို၍ အစွမ်းထက်သည်။
“ဟမ့်...”
တွမ့်ဝူချင်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ် လိုက်သည်။ သူ၏ ရက်စက်သော အကြည့်များ စစ်သူကြီးဟိုနှင့် အခြားသူများထံသို့ ဝေ့ဝဲ သွားသည်။ သူ ပိတ်ဟောက် လိုက်၏။ “ညီတော်တို့... လี่ยန်... မင်းတို့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ယူပြီး သူတို့ကို ဝိုင်းထား လိုက်... တစ်ယောက်မှ လွတ်မသွား စေနဲ့...”
“ဟုတ်ကဲ့...”
သွမ့်ဟုန်ရှီးနှင့် စူးလျန်တို့ ဟိန်းဟောက် လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းကြောင်း နှစ်ခု ခွဲထွက် သွားကြသည်။
တွမ့်ဝူချင်းသည် လှံရှည် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရန်သူ့ တပ်ဖွဲ့များထံသို့ တစ်ဦးတည်း ပြေးဝင် သွားသည်။ ကျားများကို မကြောက်သော နွားသိုး ပျိုလေး တစ်ကောင်၏ ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းမဲ့ခြင်းကို ပြသ လိုက်သည်။
တွမ့်ဝူချင်းသည် ပြင်းထန်စွာ အစွမ်းထက် လှသည်။ စစ်မြေပြင် အနှံ့ ရမ်းကား သောင်းကျန်း နေပြီး မည်သူမျှ သူ့ကို တားဆီး မရနိုင်ပေ။
တွမ့်ဝူချင်း... သူ၏ အမည် အတိုင်းပင်... သွေးအေးပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့သည်။ ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ စစ်သည်တော်များ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် လဲကျ သွားကြသည်။
‘ဟုတ်ပေသားပဲ... အင်ပါယာရဲ့ မဟာ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသားက တကယ် ထူးချွန်တာပဲ...’ ဖုန်းဝူချန်က အတွင်းစိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ တွမ့်ဝူချင်း၏ ထူးချွန်မှုကို သူ လေးစား သွားသည်။
မိနစ် အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့၏ ရူးသွပ်သော သတ်ဖြတ်မှု အောက်တွင် အရိပ်တပ်ဖွဲ့ လုံးဝ ချေမှုန်း ခံလိုက်ရသည်။
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ အသန်မာဆုံး အင်အားစုဟု ကြွေးကြော် ခဲ့သော အရာသည် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမှိုက် သရိုက်များထက် မပိုခဲ့ပေ။
“ဆုတ်... မြန်မြန် ဆုတ်ကြ...”
ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် နေသော စစ်သူကြီးဟိုသည် နောက်ထပ် မခံနိုင် တော့ပေ။ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ် လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ဦးဆောင် လိုက်သည်။
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ စစ်သည်တော်များသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ နေရစ်ဝံ့ခြင်း မရှိ။
သို့သော်လည်း သူတို့တွင် နောက်ဆုတ်စရာ လမ်း မရှိတော့ပေ။
သွမ့်ဟုန်ရှီးနှင့် စူးလျန်တို့သည် သူတို့ကို ဝန်းရံရန် သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ခွဲထုတ် ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကို ဖြတ်တောက် ထားခဲ့ပြီ။
“ပြေးဖို့ ကြိုးစား နေတာလား... မင်းတို့ အသက်တွေကို ထားခဲ့ ကြ...”
သွမ့်ဟုန်ရှီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် လိုက်သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့... သူတို့ကို သတ်ကြ...”
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ စစ်သည်တော်များ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့ သွားကြသည်။ ဤသို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အင်အားစုများနှင့် ရင်ဆိုင် ရသောအခါ သူတို့တွင် ခုခံရန် စွမ်းအား မရှိကြပေ။
“စစ်သူကြီးချုပ်... သနားတော်မူပါ... ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ချ ပါတယ်...”
စစ်သူကြီးဟိုက ထိတ်လန့်တကြား ဒူးထောက် လိုက်ပြီး သနား ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန် လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်မှ လွဲ၍ အခြား ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက် တော့ပေ။
“စစ်သူကြီးချုပ်... သနားတော်မူပါ...”
ကျန်ရှိသော စစ်သည် သောင်းပေါင်း များစွာ ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန် ကြသည်။
“သနားတယ်...”
တွမ့်ဝူချင်းက ရက်စက်စွာ ဆိုသည်။ “ငါတို့ရဲ့ ကျဆုံး သွားတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကို သနားဖို့ မင်းတို့ တစ်ခါမှ စဉ်းစား ခဲ့ဖူးလား...”
“ညီအစ်ကိုတို့... သတ်ကြ...”
တွမ့်ဝူချင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ် လိုက်သည်။
“ခဏနေဦး...”
လေထဲမှ ဖုန်းဝူချန်က လျင်မြန်စွာ ကြားဝင် လိုက်သည်။
“စစ်သူကြီးချုပ်...”
တွမ့်ဝူချင်းက ရိုသေစွာ အလေးပြု လိုက်သည်။
“ဝူချင်း... သူတို့ကို သတ်လိုက်봤자 ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ အပေါ် ဘာ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့ကို ယန်ဟော်အင်ပါယာ အတွင်းကို နောက်တစ်ခါ ခြေချဝံ့ တော့မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သေချာ စေလိမ့်မယ်... သူတို့ကို သတ်မယ့် အစား... ငါတို့ သူတို့ကို ရွှေယွဲ့အင်ပါယာဆီ ပြန်ပို့ သင့်တယ်...”
ဖုန်းဝူချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။
ခေတ္တ ရပ်နားပြီးနောက် ဖုန်းဝူချန်က ဆက်ပြောသည်။ “စဉ်းစား ကြည့်လေ... ရွှေယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ စစ်တပ် တစ်ခုလုံး လက်နက်ချ သွားရင်... သူတို့ နောက်တစ်ခါ ကျူးကျော်ဝံ့ ဦးမှာလား... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... ဒါက ထျန်းဝူနဲ့ လော့ယွင် အင်ပါယာတွေကိုလည်း ဟန့်တား နိုင်တယ်... သူတို့ကို လောလောဆယ် အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလိုက်... သူတို့ ငါတို့ကို နောက်တစ်ခါ စော်ကား လာခဲ့ရင်... ငါတို့ သူတို့ကို သတ်ပစ်မယ်”
“အမိန့်တော် အတိုင်းပါ စစ်သူကြီးချုပ်...”
တွမ့်ဝူချင်းက ရိုသေစွာ တုံ့ပြန် လိုက်သည်။
“ဝူချင်း... သူတို့ကို ရွှေယွဲ့အင်ပါယာဆီ ခေါ်သွားပြီး ရွှေယွဲ့ တော်ဝင် မိသားစုကို သိမ်းပိုက် လိုက်... သာမန် ပြည်သူတွေကို အနည်းငယ်မျှတောင် မထိခိုက် စေဖို့ မှတ်ထား... အမိန့် မနာခံတဲ့ ဘယ်သူမဆို ကွပ်မျက် ခံရမယ်...”
ဖုန်းဝူချန်က အမိန့်ပေး လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် စစ်သူကြီးချုပ်ရဲ့ အမိန့်တွေကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ရိုသေမှုနဲ့ နာခံ ပါ့မယ်...”
တွမ့်ဝူချင်းက ရိုသေစွာ အလေးပြု လိုက်သည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အင်ပါယာ၏ မဟာ အိမ်ရှေ့စံ မင်းသား မဟုတ်တော့ဘဲ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသည်။
“ဟွမ်ယန်... ချောင်းရှန်... ငါနဲ့အတူ ယန်ဟော်မြို့ကို လိုက်ခဲ့ ကြ...”
ဖုန်းဝူချန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး ယန်ဟော်မြို့သို့ ဦးစွာ ထွက်ခွာ သွားသည်။
“အမိန့်တော် အတိုင်းပါ စစ်သူကြီးချုပ်...”
စစ်သည်တော်များက ရိုသေစွာ ဟိန်းဟောက် လိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင် လာခဲ့ပြီး ဒီရေလှိုင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းပြန် လှန်ကာ အစွန်းမှ ပြန်လည် ဆွဲတင် လိုက်သည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”
ခဏ အကြာတွင် ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်သည် ရာပေါင်းများစွာ ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွား ကြသည်။ တစ်ဦးစီ စိမ်းပြာရောင် အတောင်ပံ တစ်စုံကို စုစည်း လိုက်ကြပြီး ဖုန်းဝူချန် နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါ သွားကြသည်။
ဤ မြင်ကွင်းကို မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသော တွမ့်ဝူချင်း၊ သွမ့်ဟုန်ရှီးနှင့် စစ်သည် သောင်းပေါင်း များစွာတို့ မှင်တက် သွားကြသည်။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အလံနက် တပ်ဖွဲ့တို့၏ စွမ်းအား အစစ်အမှန် ဖြစ်လေသလော။