ဖုန်းဝူချန်နှင့် လေကျန့်ဖုန်း တိုက်ပွဲ
Vol. 15 Ch. 225
~ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးချက်သည် လေကျန့်ဖုန်း၏ စွမ်းအားနှင့် တန်းတူ ညီမျှ ခဲ့လေရာ သူရဲကောင်း အပေါင်းကိုပင် ဟန့်တား နိုင်လောက်ပေ၏။
ဟုတ်ပါသည်။ ဖုန်းဝူချန် လေကျန့်ဖုန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကြောင့်သာ လုံးလုံး ဖြစ်လေသည်။
သွမ့်ထျန်းဟွမ်၊ လင်ရှောင်ရှောင်နှင့် မူထျန်းယွင်... ထျန်းယွမ်ဘုံ အဆင့် စွမ်းအား ရှိသော အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် သုံးဦး ပူးပေါင်း ထားသည့်တိုင် လေကျန့်ဖုန်းကို မကျော်လွှား နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သဘာဝအတိုင်းပင် ဖုန်းဝူချန်တွင်လည်း ထို အရည်အချင်း မရှိခဲ့ပါ။
သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အန္တရာယ် အငွေ့အသက် ပါသော အကွေးအဝိုက် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ် လာသည်။ ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ထေ့ငေါ့ လိုက်၏။ “ကြည့်ရတာ ဧကရာဇ်လေရဲ့ စွမ်းအားက မုရုန်ထျန်းလီနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး အားနည်းပုံပဲ”
“မင်းကို သတ်ဖို့တော့ ငါ့မှာ လုံလောက်တာထက် ပိုတဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်...”
လေကျန့်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။
“အိုး... ဒီလိုလား...”
ဖုန်းဝူချန်က အနည်းငယ် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။
“ယွမ်တန်ဘုံ နဝမအလွှာမှာ ရှိနေတဲ့ မင်းမှာ တကယ် ဘယ်လို အရည်အချင်းမျိုး ရှိသလဲ ဆိုတာ ဒီဘုရင် မြင်ချင်သေးတယ်...”
လေကျန့်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး ကြွေးကြော် လိုက်သည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစစ်အမှန်ယွမ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်း လိုက်ရာ သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပို၍ပင် လေးလံ လာလေသည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
“ဝှီး... ဝှီး...”
လေကျန့်ဖုန်း ရုတ်တရက် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို ထုတ်ဖော် လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားမှု တိုင်းတွင် သေစေ နိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင် နေ၏။ ကောင်းကင်ယံမှ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲ ထိခတ်သံများ ပျံ့နှံ့ ထွက်လာပြီး လေဟာနယ်၏ တုန်ခါမှုက လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံများကို ဆွဲငင် နေသကဲ့သို့ပင်။
‘ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ကို ကျော်လွန် သွားခဲ့ပြီပဲ... ငါ့မှာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင် ရှိခဲ့ရင်တောင်... လေကျန့်ဖုန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...’ သွမ့်ထျန်းဟွမ် အတွင်းစိတ်ထဲမှ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ် လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ တင်းတင်း ကြုတ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များမှာ ဖုန်းဝူချန် အပေါ်တွင် စူးစိုက် နေဆဲ ဖြစ်၏။
“ဆရာရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပိုပြီး သန်မာ လာနေတာပဲ... သူ့ရဲ့ စွမ်းအား တစ်ခုတည်းနဲ့... သူ လေကျန့်ဖုန်းကို ယှဉ်နိုင်တယ်...”
စစ်ထူကျန့်ထျန်းက တုန်လှုပ်စွာ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။
ယန်ထျန်းရှန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံသည်။ “ဆရာရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဆိုရင်... သူ လေကျန့်ဖုန်းကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူ နိုင်လောက်တယ်”
ဤသည်မှာ သူတို့ ဖုန်းဝူချန် ထျန်းယွမ်ဘုံ ဒုတိယအလွှာမှ အင်အားကြီး ပညာရှင် တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်သည်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ လေကျန့်ဖုန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအားကြောင့် ဖြစ်လင့်ကစား... ၎င်းသည်လည်း သူ၏ စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပင် မဟုတ်လော။
ယန်ဟော်အင်ပါယာနှင့် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ် များစွာတို့ ဖုန်းဝူချန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ နှလုံးသားများ ရင်ခေါင်းထဲမှ ခုန်ထွက် လုနီးပါး ဖြစ်သွား ကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်နှင့် လေကျွယ်တို့၏ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံး သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ဖုန်းဝူချန် ဤမျှ အစွမ်းထက် လာခဲ့သည်။ မျက်တောင် တစ်ခတ် အတွင်း ဖြစ်ပျက် သွားသကဲ့သို့ပင်။
ဖုန်းဝူချန်၏ ကျင့်ကြံနှုန်း မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းရမည်ကို သူတို့ အမှန်တကယ် စိတ်ကူးပင် မယဉ် နိုင်ခဲ့ကြ။
‘ဒီကောင်စုတ်လေးရဲ့ စွမ်းအား အများကြီး တိုးတက် လာခဲ့တယ်... သူ ငါတို့ ဂိုဏ်းနဲ့ တိုက်ခိုက် ခဲ့တုန်းက ဒီနေ့လို စွမ်းအားမျိုး မရှိခဲ့ဘူး...’ မုရုန်ထျန်းလီ မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ရေရွတ် လိုက်သည်။ ဖုန်းဝူချန် အပေါ် သူ၏ သတိထားမှု ပိုမို အားကောင်း လာ၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဆိုရင်... လေကျန့်ဖုန်းကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရအောင် လုပ်ဖို့ ပြဿနာ မရှိသင့်ဘူး... သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒဏ်ရာ ရသွားပြီး တဲ့နောက်... အဲ့ဒါ ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်...”
ဟယ်ရှုံးက ရက်စက်စွာ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီ ကောင်မလေးကို ရှင်းဖို့ မလွယ်ဘူး... သူ့ အကာအကွယ်က ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်...”
အကြီးအကဲ ကျိုးရှန်းက သတိထား ပြောဆိုသည်။
“အဲ့ဒီ ကောင်မလေး အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး... သွမ့်ထျန်းဟွမ်နဲ့ ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်ပြီးရင်... ကျန်တဲ့ လူတွေက ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိတော့ဘူး...”
မုရုန်ထျန်းလီက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန် လိုက်သည်။
လင်ရှောင်ရှောင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အကာအကွယ် တစ်ခု ပိုင်ဆိုင် ထားသည်။ သို့သော် သူတို့ သူမကို မတိုက်ခိုက် သရွေ့ သဘာဝအတိုင်းပင် မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
မုရုန်ထျန်းလီနှင့် အခြားသူများ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင် ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူတို့ လုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဖုန်းဝူချန်နှင့် လေကျန့်ဖုန်း နှစ်ဦးလုံး ဒဏ်ရာ ရသွားသည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် သူတို့ လှုပ်ရှား ကြလိမ့်မည်။
“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”
“ဝှီး... ဝှီး...”
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွား နေပြီး နှစ်မိနစ်မျှ ကြာမြင့် ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျှ သန်မာသော ရုပ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင် ထားသော ဖုန်းဝူချန်သည် လေကျန့်ဖုန်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင် ရာတွင် အရေးနိမ့်သော အခြေအနေသို့ မရောက်ရှိ ခဲ့ပေ။ ၎င်းက သူ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပြသ နေသည်။
“ဧကရာဇ်လေ... ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ဒီထက် မပိုတော့ဘူးပဲ...”
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ အလယ်တွင် ဖုန်းဝူချန်က ရုတ်တရက် မဲ့ပြုံးဖြင့် မထီမဲ့မြင် ပြောဆို လိုက်သည်။
လေကျန့်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာ မည်းမှောင် သွားသည်။ သူ၏ အရေပြားများ ပြင်းထန်စွာ တဆတ်ဆတ် တုန်သွား၏။
“လေဖမ်း လက်သည်း...”
ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုများ အလယ်တွင် လေကျန့်ဖုန်းက ပြင်းထန်စွာ ဟစ်ကြွေး လိုက်သည်။ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချက်သည် ရုတ်တရက် လက်သည်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်မှု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စုပ်ယူမှု စွမ်းအား တစ်ခုက ရှောင်တိမ်း နေသော ဖုန်းဝူချန်ကို သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ် လာသည်။
“ဘုန်း...”
“ဝှီး... ဝှီး...”
ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်သည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပုတ်ထုတ် လိုက်သည်။ “ဘုန်း” ဟူသော အသံတိုးတိုးနှင့် အတူ သူတို့၏ လက်သည်းများ ထိခတ် မိသွား ကြသည်။ လေကျန့်ဖုန်း၏ ဘယ်ဘက် လက်ဝါးက ချက်ချင်း လိုက်ပါ ရိုက်နှက် လာသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ ဘယ်ဘက် လက်ဝါးက ၎င်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရင်ဆိုင် လိုက်ရာ နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ် လာပြန်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အစစ်အမှန်ယွမ် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာ၏။ မျက်စိ ကျိန်းလောက်သော သွေးရောင်နှင့် အပြာရောင် အလင်းများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက် သွားပြီး တစ်ခုစီက ကောင်းကင် တစ်ခြမ်းစီကို လွှမ်းမိုး ထားသည်။
“မင်း သေချင် နေတာ...”
လေကျန့်ဖုန်းက ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းမှ ရေခဲဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်များ အရူးအမူး လှိုင်းထန် လာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် အေးစက်မှု တစ်ခု သူ၏ လက်များမှ ပျံ့နှံ့ ထွက်လာပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သွားသည်။
“ခင်ဗျား ထင်တာ ဒါက အသုံးဝင်မယ်လို့လား...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။ ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ ရေခဲဓာတ်ကို ကြောက်ရွံ့ ပါမည်လော။
“ဟမ့်... မင်းက ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက် ဆိုတာ ဒီဘုရင် သိတယ်...”
လေကျန့်ဖုန်းက မည်းမှောင် ဒေါသထွက်သော လေသံဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။ သူ သိလျက်နှင့် ဤသို့ ကျူးလွန် ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက် လိုက်ရသဖြင့် နောက်ကွယ်တွင် အခြား အကြံအစည် တစ်ခု ရှိရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ ဆိုပြီးသည်နှင့် လေကျန့်ဖုန်းသည် သစ်သားဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်ကို ချက်ချင်း မောင်းနှင် လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ပျံ့နှံ့ သွားစေသည်။
လေကျန့်ဖုန်းက ရက်စက်စွာ ဆိုလေ၏။ “ရေခဲနဲ့ မီးက ရေကို ဖြစ်စေတယ်... ရေက သစ်သားကို အားဖြည့် ပေးတယ်... ငါ့ရဲ့ သစ်သားဓာတ် မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်သွားရင်... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အဆပေါင်း များစွာ တိုးပွား လာလိမ့်မယ်... သစ်သားက မီးကို ဖြစ်ပွား စေတယ်... ဒီဘုရင်သာ မီးဓာတ်ကိုပါ မင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်သွင်း လိုက်ရင်... မတူညီတဲ့ မီးဓာတ် နှစ်မျိုးနဲ့... မင်း ဘယ်လို ဖြစ်သွားမယ် ထင်လဲ...”
“မတူညီတဲ့ မီးဓာတ် နှစ်မျိုး...”
ဖုန်းဝူချန် အနည်းငယ် အံ့ဩ သွားသည်။
“ဟမ့်...”
လေကျန့်ဖုန်းက ဖုန်းဝူချန်၏ လက်များကို အတင်းအကျပ် ဆုပ်ကိုင် ထားသည်။ မီးဓာတ် အစစ်အမှန်ယွမ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အသက်သွင်း လိုက်ရာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော မီးဓာတ် တစ်ခု ထုတ်လွှတ် လိုက်သည်။ လေကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခရမ်းရောင် မီးတောက်များဖြင့် လွှမ်းခြုံ သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန် မြင့်တက် လာသည်။
“ဒါ... သားရဲမီး...”
ဖုန်းဝူချန်က လေကျန့်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင် မီးတောက်များကို ကြည့်ရင်း အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။
“မှန်တယ်... ဆေးပညာရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အစစ်အမှန်မီးနဲ့ သားရဲမီးက လုံးဝ မတူဘူး... မီးတောက် အမျိုးအစား နှစ်ခုက သေချာပေါက် အချင်းချင်း တွန်းကန် ကြလိမ့်မယ်... မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိမယ် ထင်လို့လား...”
လေကျန့်ဖုန်းက အောင်မြင်မှု ခံစားချက်ဖြင့် မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
လေကျန့်ဖုန်း၏ စကားများကို ကြားသောအခါ သွမ့်ထျန်းဟွမ်၊ ယန်ထျန်းရှန်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲ သွားကြသည်။
ရေခဲနှင့် မီးက ရေကို ဖြစ်စေသည်။ ရေက သစ်သားကို အားဖြည့် ပေးသည်။ သစ်သားဓာတ်၏ စွမ်းအား တိုးမြှင့် လာသည်နှင့် လေကျန့်ဖုန်းထံမှ သားရဲမီးသည် သဘာဝအတိုင်း ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာ လိမ့်မည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲမီးနှင့် ဆေးပညာရှင် တစ်ဦး၏ အစစ်အမှန်မီးတို့ သေချာပေါက် အချင်းချင်း တွန်းကန် ကြလိမ့်မည်။ ဤ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအား နှစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာလျှင်... အထူးသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ဆိုလျှင်... ဖုန်းဝူချန် မည်သို့ ခံနိုင်ရည် ရှိမည်နည်း။
အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ် နေသော မုရုန်ထျန်းလီ အံ့ဩမှု ပြလိုက်သည်။ ‘လေကျန့်ဖုန်းမှာ ဒီလို နည်းဗျူဟာမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ဘူး... ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သားရဲမီးက အလွန် အစွမ်းထက်တယ်... ငါတောင် ဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိမယ်လို့ မပြောရဲဘူး... ဒီအဘိုးကြီး တကယ် မလွယ်ဘူးပဲ...’
“ဒီ အဘိုးကြီး လူယုတ်မာမှာ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ လှည့်ကွက် ရှိသေးတာလား...”
သွမ့်ထျန်းဟွမ်က မည်းမှောင်စွာ ရေရွတ် လိုက်သည်။ သူ၏ ဝင်တိုက်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင် တော့ပေ။
လေကျန့်ဖုန်း တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံ မိလိုက်သည်။ သူ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များ သွမ့်ထျန်းဟွမ် အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲ သွားပြီး မဲ့ရွဲ့ လိုက်၏။ “သွမ့်ထျန်းဟွမ်... ဒီဘုရင် မင်းကို သတိ မပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့... မင်း မသေချင်ရင်... အဝေးမှာ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ”
“အရှင်မင်းကြီး... အစ်ကိုကြီးဖုန်း အဆင်ပြေမှာပါ... စိတ်မပူပါနဲ့...”
လင်ရှောင်ရှောင်က တိုးတိုးလေး တိုက်တွန်းသည်။ လုံးဝ စိုးရိမ် ပူပန်မှု ကင်းမဲ့ နေ၏။
လင်ရှောင်ရှောင်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ သွမ့်ထျန်းဟွမ် အနည်းငယ် မှင်တက် သွားသည်။ သူ၏ အကြည့်များ ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ပြန်လှည့် သွားသည်။
“အရှင်မင်းကြီး... ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်လိုက်ပါ...”
“ဖုန်းဝူချန်ကို သတ်လိုက်ပါ...”
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ စစ်သည်တော်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ် လာကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲမီးသည် ဖောင်းပွ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ ထိတ်လန့်ခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ မပြခဲ့။
လေကျန့်ဖုန်းနှင့် ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ စစ်သည်တော်များ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပို၍ပင် ပြင်းထန် လာသည်။ သူတို့ ဖုန်းဝူချန်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် သေဆုံးမှုကို ကြိုတင် မြင်ယောင် နေကြဟန် တူသည်။
“ဖုန်းဝူချန်... မင်း သေရမယ့် အချိန် ရောက်လာပြီ... မင်းကို ချေမှုန်းပြီး တဲ့နောက်... ကောင်းကင်အရိပ် မြင်းသည်တော်တပ်ဖွဲ့နဲ့ အလံနက် တပ်ဖွဲ့က ဘာ အရေးပါ တော့မှာလဲ... ကိုးထပ် ချန်ခွင်း မျှော်စင်ကလည်း ဒီဘုရင်ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”
လေကျန့်ဖုန်းက လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ကြုံးဝါး လိုက်သည်။
လေကျန့်ဖုန်း၏ မောက်မာသော လှောင်ပြောင်မှုကို ကြည့်ရင်း ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ တုံ့ပြန် လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား သေချာလို့လား... သားရဲမီးက ကျွန်တော့်ကို ဒဏ်ရာ ရစေ နိုင်မယ်လို့...”
“ဟမ့်... သေခါနီးတောင် ခေါင်းမာ နေတုန်းပဲ... သေလိုက်တော့...”
လေကျန့်ဖုန်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။ သူ၏ လက်သည်း ရုတ်တရက် ဆုပ်ကိုင် လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန် အတွင်းမှ သားရဲမီးကို ပေါက်ကွဲ စေရန် ကြိုးစား လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း လေကျန့်ဖုန်း လက်သီး ဆုပ်လိုက်ပြီး နောက်တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။ ဖုန်းဝူချန်၏ ဖောင်းပွ လာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် လေကျန့်ဖုန်း စိတ်ကူး ထားသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားခြင်း မရှိခဲ့။
‘ဘာဖြစ် သွားတာလဲ...’ လေကျန့်ဖုန်း အနည်းငယ် မှင်တက် သွားသည်။ လုံးဝ နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အံ့ဩတကြီး ဖုန်းဝူချန်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
နိုင်ငံ နှစ်ခုလုံးမှ စစ်သည်တော်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖုန်းဝူချန်ကို အလားတူ ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်နေ ကြသည်။ ဘာ ဖြစ်ပျက် နေသည်ကို မသိကြပေ။
“အိုး...”
အရိပ်ထဲတွင် မုရုန်ထျန်းလီ အံ့ဩမှု ပြလိုက်သည်။ ‘ဒီလောက် ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ သားရဲမီးက ဖုန်းဝူချန်ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလား...’
“သားရဲမီးက တိတ်ဆိတ် နေတယ်... လေကျန့်ဖုန်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု အောက်က လွတ်နေပုံပဲ... ဒါက ဆရာရဲ့ အစစ်အမှန်မီးက အစွမ်းထက် လွန်းလို့ ဖြစ်နိုင်မလား...”
ယန်ထျန်းရှန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးတော နေမိသည်။
“လင် သခင်မလေး... ဘာဖြစ် သွားတာလဲ...”
သွမ့်ထျန်းဟွမ်က လင်ရှောင်ရှောင်ကို ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
လင်ရှောင်ရှောင်က ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။ “ဒါက အစ်ကိုကြီးဖုန်းရဲ့ အစစ်အမှန်မီးနဲ့ ဆိုင်ပါတယ်... ဒီလောက် အရေးမပါတဲ့ သားရဲမီးက သူ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဖုန်းဝူချန် အတွင်း၌ မူလ ရှိနေခဲ့သော နဂါးနတ်ဘုရား၏ အသက်ရှုငွေ့သည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းပကားနှင့် ပေါင်းစည်း သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဖုန်းဝူချန်သည် ယခုအခါ မည်သည့် ဓာတ် အခြေခံ အစစ်အမှန်ယွမ် အမျိုးအစားကိုမဆို သူ၏ ဆန္ဒ အတိုင်း အသက်သွင်း နိုင်လေပြီ။
ထို့ပြင် ဖုန်းဝူချန် အတွင်းမှ ပြာလဲ့လဲ့ မီးတောက်များသည် သာမန် မီးတောက်များ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် နဂါးမျိုးနွယ်၏ မီး ဖြစ်သည်။ သာမန် သားရဲမီးက သူတို့ကို မည်သို့ ယှဉ်ပြိုင် နိုင်မည်နည်း။
နဂါးမျိုးနွယ်၏ မီး မရှိသည့်တိုင် နဂါးနတ်ဘုရား၏ စွမ်းပကား ပါဝင်သော နဂါးနတ်ဘုရား၏ အသက်ရှုငွေ့က ဖုန်းဝူချန်ကို လုံးဝ ဒဏ်ရာ မရရှိ စေရန် ထိန်းသိမ်း ထားနိုင်သည်။
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာမှ စစ်သည်တော်များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားသော အပြုံးများ သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အေးခဲ သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် ဖုန်းဝူချန်က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်း လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ သားရဲမီးကို ဆွဲထုတ် လိုက်ကာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် စုစည်း လိုက်သည်။
“ရှ...”
သူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းပကားကို ပြသ လိုက်ခြင်းက မရေမတွက် နိုင်သော လူများကို ထိတ်လန့် သွားစေသည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲမီးကို ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ကစား နေသည်ကို မြင်သောအခါ လေကျန့်ဖုန်း လုံးဝ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ် သွားသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ မျက်眶ထဲမှ ကျွတ်ထွက် လုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။
“ဧကရာဇ်လေ... ခင်ဗျားရဲ့ သားရဲမီးက အားနည်း လွန်းတယ်...”
ဖုန်းဝူချန်က မဲ့ရွဲ့ လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ပါးစပ် ဟလိုက်ပြီး ခရမ်းရောင် မီးတောက်များကို တစ်ငုံတည်း မျိုချ လိုက်သည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် လေကျန့်ဖုန်း စုစည်း ခဲ့သော သားရဲမီးကို အမှန်တကယ် စားသုံး လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤ မြင်ကွင်းကို မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရှိနေသူ အားလုံး ကြောက်လန့်လွန်း၍ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ လွင့်ထွက် လုနီးပါး ဖြစ်သွား ကြသည်။
လေကျန့်ဖုန်း မထိန်းနိုင်ဘဲ တုန်ယင် သွားသည်။ ဤသည်မှာ လူသား တစ်ဦး ဟုတ်သေးရဲ့လား။ မိစ္ဆာ တစ်ကောင်နှင့် ပိုတူ နေသည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ အရည်အချင်း အစစ်အမှန်ကို ထုတ်သုံး လိုက်ပါ... ဒီလို အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်တွေက ကျွန်တော့် အပေါ်မှာ အသုံးမဝင်ဘူး...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ မှာကြား လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များ အေးစက်ပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုမှု အရိပ်အယောင် တစ်စ ပါဝင် နေ၏။
“တောက်... တရားလွန်လွန်းတယ်...”
ဖုန်းဝူချန်၏ မထီမဲ့မြင် အကြည့်ကို ခံစား မိလိုက်သည်နှင့် လေကျန့်ဖုန်း ဒေါသ အလွန် ထွက်သွားသည်။
ရွှေယွဲ့အင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ် တစ်ပါး အဖြစ် သာမန် ကောင်လေး တစ်ယောက်၏ အထင်သေးမှုကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်လော။ လေကျန့်ဖုန်း မည်သို့ ဆက်လက် သည်းခံ နိုင်မည်နည်း။
“ဝှီး...”
သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစစ်အမှန်ယွမ် အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ အပြာရောင် အလင်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး လှိုင်းထန်သော ချီစွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများ အပြင်သို့ လိမ့်ထွက် သွားသည်။
“နက်နဲခြင်းအဆင့် အရည်အသွေးမြင့် သိုင်းပညာ... အဆုံးမဲ့ ရူးသွပ် ခြင်္သေ့...”
လေကျန့်ဖုန်းက ပြင်းထန်စွာ ဟစ်ကြွေး လိုက်သည်။ သူ၏ လက်များကို ပူးယှက် လိုက်၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြာရောင် ချီစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ကျန်း (၂၀) ကျော် ကြီးမားသော ဧရာမ ခြင်္သေ့ကြီး တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ စုဖွဲ့ သွားသည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးများ သွေးရောင် အလင်းများဖြင့် ပေါက်ကွဲ ထွက်နေ၏။ ခြင်္သေ့ကြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက် လိုက်ပြီး ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ အရူးအမူး ပြေးဝင် သွားသည်။
“ခြင်္သေ့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်လား...”
ဖုန်းဝူချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်း သွားသည်။ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လှိုင်းထန် လာလျက် သူ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန် လိုက်၏။ “ခင်ဗျားမှာ ဒါပဲ ရှိတာလား...”
သူ၏ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို လှုံ့ဆော် လိုက်ရာ နီရဲသော အလင်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး ထက်မြက်စွာ တောက်ပ သွားသည်။
“နတ်သတ် ဝိညာဉ်ဖြတ် လက်ညှိုး...”
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ကြွေးကြော် လိုက်သည်။ သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းကို မြှောက် လိုက်ရာ သူ၏ လက်ညှိုးတွင် ရူးသွပ် ပြင်းထန်သော စွမ်းအား တစ်ခု စုစည်း သွားသည်။ မျက်စိ ကျိန်းလောက်သော နီရဲသည့် အလင်းသည် နေလုံးငယ် တစ်စင်း အလားပင်။
“ဝှစ်...”
“ဝှီး...”
တခဏချင်းမှာပင် လက်မောင်း တစ်လုံးစာ လုံးပတ် ရှိသော သွေးရောင် ချီစွမ်းအင် အလင်းတန်း တစ်ခု လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပစ်ထွက် သွားသည်။ မျက်စိ ကျိန်းလောက်သော နီရဲသည့် အလင်း အောက်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်ပင်လယ်ကြီး သွေး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားသည်။ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန် လှပြီး လေဟာနယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါ သွားသည်။ ပြင်းရှ အရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ထိုးဖောက် နိုင်လောက်သကဲ့သို့ ထင်ရလေ၏။