ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းအစ
Vol. 16 Ch. 238
~ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ဝါးသည် ဟယ်ရှုံးနှင့် အခြားသူများထံသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အလိုအလျောက် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။
"ဝှစ်"
မုရုန်ထျန်းလီသည် ရုတ်တရက် အောက်သို့ လျှပ်ပြက် ဆင်းသက်လာပြီး ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဒီဂိုဏ်းက မင်းကို ဘယ်လိုလုပ်..."
"ဝှစ်၊ ဝှစ်၊ ဝှစ်"
မုရုန်ထျန်းလီ စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့နောက်မှ သတ်ဖြတ်ခြင်း အသံပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် ဖြစ်၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း၊ ဟယ်ရှုံး အပါအဝင် ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး သနားစဖွယ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်မှာမူ ယခုအခါ မုရုန်ထျန်းလီ၏ နောက်ကျောတွင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အမြန်နှုန်းသည် မုရုန်ထျန်းလီ၏ စိတ်ကူးကိုပင် ကျော်လွန်သွားပြီး၊ သူ့အား တားဆီးရန် အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာ မပေးခဲ့ပေ။
"...မောက်မာလိုက်တာ"
တုန်လှုပ်နေသော မုရုန်ထျန်းလီသည် သူ၏ ယခင်စကားကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် အချိန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထိုက်ရွှီဂိုဏ်း၏ ကျန်ရှိသူများမှာ ဖုန်းဝူချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ဖုန်းလေဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တပည့်များပင်လျှင် လျှပ်တပြက်အတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ဖုန်းဝူချန် အခင်းအကျင်းကို ဖြိုခွင်းစဉ်က တုန်ခါမှု လှိုင်းဂယက်ကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့သော တပည့်များမှလွဲ၍၊ ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးမှ အနည်းဆုံး လူငါးရာ၊ ခြောက်ရာခန့် ကျန်ရှိနေသေးပြီး၊ သူတို့အားလုံး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ အမြန်နှုန်းသည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်သနည်း။
နေရာတစ်ခုလုံး သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ လူတိုင်း မှင်သက်နေကြသည်။
ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာသို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ဖုန်းဝူချန်သည်၊ လူတိုင်းအား ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။
ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာတွင် ရှိနေသော မုရုန်ထျန်းလီမှာမူ၊ ယခုအခါ တုန်လှုပ်မှု အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေတော့သည်။
ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာ၏ အမြန်နှုန်းသည် လုံးဝ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့သော်ငြားလည်း၊ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အမြန်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မုရုန်ထျန်းလီသည်၊ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာသို့ ယခုမှ ချိုးဖြတ်လာခဲ့သော ဖုန်းဝူချန်ထက် အမှန်တကယ် နိမ့်ကျနေခဲ့သည်။
ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာသို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် မြေလျှိုးမိုးပျံ အပြောင်းအလဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား၊ အမြန်နှုန်းနှင့် အခြား အသွင်အပြင်များတွင် ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူ့အား စိတ်အလိုကျ နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။
ခဏတာလေးအတွင်း ဤမျှ များပြားသော လူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အစွမ်းထက်သော နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ဖုန်းဝူချန်၏ တစ်ဦးချင်း အမြန်နှုန်းသက်သက်သာ ဆိုပါက၊ လူ ရာပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ရန်မှာ သူ၏ အစွမ်းအစထက် ကျော်လွန်နေပေလိမ့်မည်။
ဖုန်းဝူချန်၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မုရုန်ထျန်းလီ၊ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်"
မုရုန်ထျန်းလီသည် ရေခဲတိုက်တစ်ခုထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ တုန်ယင်သွားသည်။
စကားသံ မဆုံးမီမှာပင်၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ပုံရိပ်သည် မုရုန်ထျန်းလီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပြင်းထန်သော လေပွေတစ်ခုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ရက်စက်သော အကွေးအဝိုက်တစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားပြီး၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပမာ ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ထုတ်လွှတ်နေ၏။
"ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းအစက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်သင့်တယ် မဟုတ်လား"
ဖုန်းဝူချန်၏ မောက်မာသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း၊ မုရုန်ထျန်းလီ၏ အိုမင်းသော မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာ ကြွက်သားများ တွန့်ကွေးသွားသည်။
အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု မုရုန်ထျန်းလီ၏ အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မြေပြင် အက်ကွဲ ပြိုကျသွားပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသော စွမ်းအင် လှိုင်းလုံးများ တိုက်ခတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ မြေကြီးနှင့် တောင်တန်းများကို တုန်ခါသွားစေသည်။
ဖုန်းဝူချန်သည် ကောင်းကင် နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းခြင်း အခင်းအကျင်းကြီးကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ဖြိုခွင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက၊ သူ၏ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစွမ်းအစကို သက်သေပြနေသည်။ မုရုန်ထျန်းလီသည် သူ့အား အထင်သေးရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
မုရုန်ထျန်းလီသည် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ အလယ်အလတ်တန်းစား ဝိညာဉ်လက်နက်၏ အကူအညီဖြင့်၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်မှာ လုံးဝ အစွမ်းထက်လှသည်။
သို့တိုင်အောင်၊ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားသည် ဖုန်းဝူချန်အား ခြေတစ်လှမ်း၏ တစ်ဝက်မျှပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဖုန်းဝူချန်၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုတည်းဖြင့်၊ မုရုန်ထျန်းလီ သိမ်းယူထားခဲ့သော ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းသည် ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ ပစ်ထွက်သွား၏။
"ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်"
မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ၎င်းကို လေထဲမှတစ်ဆင့် ပြန်လည် ဆွဲယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။
"ဘုန်း"
မုရုန်ထျန်းလီ၏ လက် ဆန့်တန်းလိုက်သည့် ခဏတွင်၊ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချီစွမ်းအင် အင်အားစုကြီးတစ်ခုက သူ့အား လွင့်စဉ်သွားစေသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
မုရုန်ထျန်းလီ သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော်ငြား၊ ဖုန်းဝူချန်ထံမှ ချီစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှု တစ်ချက်တည်းကိုပင် သူ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။
"ရှီး..."
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ၊ သွမ့်ထျန်းဟွမ်နှင့် အခြား အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာတို့ ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ထိန်းချုပ်မရနိုင်ဘဲ တုန်ယင်လာပြီး ချွေးစေးများ ပျံလာကြသည်။
ဖုန်းဝူချန်က ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် တစ်စိုးတစ်စဉ်းမျှ မရှိဘဲ ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ အေးစက်သော လှောင်ရယ်သံမှာ ရက်စက်လှ၏။
"ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်ကို ယူသွားလို့ မရဘူး"
"ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားက ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု အမှန်ပဲ ရှိနေတာပဲ။ အခု ခင်ဗျားရဲ့ ခွန်အားက ဘယ်လောက်ထိ ရှိနေမလဲ ဆိုတာကိုပဲ သိချင်နေမိတယ်"
"မင်း အခုချက်ချင်း သိရစေမယ်"
မုရုန်ထျန်းလီက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူက ဖုန်းဝူချန်ထံသို့ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်၏။ သူ၏ လက်သီးသည် စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေပြီး အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။
"ဘုန်း"
အားနည်းမှု ပြသရန် ဆန္ဒမရှိဘဲ၊ ဖုန်းဝူချန်ကလည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
လက်သီးနှစ်လုံး လျှပ်တပြက်အတွင်း တိုက်မိသွား၏။
နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားစုကြီးသည် အရပ်လေးမျက်နှာ ရှစ်မျက်နှာသို့ မရပ်မနား တိုက်ခတ်သွားသည်။
မြေပြင်မှာ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပြိုကျ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။
သူတို့၏ တည့်တည့်တိုး လက်သီးချင်း တိုက်ခိုက်မှုသည် အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိလှသည်။
"ခွန်အားက တကယ်ပဲ သန်မာတာပဲ"
ဖုန်းဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူသည် ထိုလက်သီးချက်ကို အသာစီးမရလျှင်တောင်မှ အရှုံးမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့၏။
မုရုန်ထျန်းလီ၏ စွမ်းအားအပြည့် ထည့်သွင်းထားသော တိုက်ခိုက်မှုသည် ဖုန်းဝူချန်အား ခြေတစ်လှမ်း၏ တစ်ဝက်မျှပင် နောက်သို့ ဆုတ်သွားအောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"
မုရုန်ထျန်းလီက ဒေါသတကြီး ညည်းညူလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော ထိုးစစ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။
မဟာ တိုက်ပွဲကြီးသည် ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး မြေပြင်မှ ကောင်းကင်သို့ တိုက်ခိုက်သွားကြရာ၊ သူတို့၏ ပေါက်ကွဲသံများမှာ အဝေးနှင့် အနီးတစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။
"စစ်သူကြီးချုပ်က ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာကို ချိုးဖြတ်လိုက်တာနဲ့ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်သွားတာပဲ။ ဒီအဘိုးကြီး သေနာက တကယ်ပဲ သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းနေတာ"
တစ်စုံတစ်ယောက်က အေးစက်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
မူထျန်းယွင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
"အဆင့် ချိုးဖြတ်သွားပြီးတဲ့နောက်၊ ဖုန်းဝူချန်ရဲ့ အမြန်နှုန်းနဲ့ ခွန်အားက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ မုရုန်ထျန်းလီထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျတော့ဘူး"
သွမ့်ထျန်းဟွမ်က ဂုဏ်ယူစွာ မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။
"ဖုန်းဝူချန်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကိုတောင် ထုတ်မသုံးရသေးဘူး။ မင်းတို့အားလုံး ဒီကောင်လေးရဲ့ အစွမ်းကို မသိတာမှ မဟုတ်တာ။ သူက ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာက လူတစ်ယောက်ကို လုံးဝ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်"
သွမ့်ထျန်းဟွမ်
ကတော့ အလွန် သေချာနေခဲ့သည်။
၎င်းသည် ဖုန်းဝူချန်၏ အစွမ်းအစအပေါ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် အတည်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်၏။
တစ်ဖက်တွင်မူ၊ လေကျွယ်သည် ဖုန်းဝူချန်ကို လေးနက်သော အာရုံစိုက်မှုဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
သူ ဖုန်းဝူချန်နှင့် အင်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့စဉ်ကတည်းက အချိန် ဝက်နှစ်မျှပင် မကြာသေးပေ။
သို့သော် ယခုအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်သည် ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ လေကျွယ်မှာမူ ယွမ်တန်ဘုံ အဋ္ဌမအလွှာ အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေး၏။
ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီး လေးခု၏ အစွမ်းထက်ဆုံး မင်းသားအဖြစ် ချီးကျူးခံရသော လေကျွယ် ကိုယ်တိုင်သည် အလွန် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သို့သော် လေကျွယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီအပေါ် ဂုဏ်ယူမှုသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တန်ဖိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။
'ခမည်းတော်။ ခမည်းတော် အခု မြင်ရဲ့လား။ ဖုန်းဝူချန်က ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာက စစ်သည်တော် တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ။ အကယ်၍ ခမည်းတော်သာ အသက်ရှင်နေသေးရင်၊ ခမည်းတော် သေချာပေါက် နောင်တရနေမှာပဲ'
ထိုသို့ လေကျွယ် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ ဖုန်းဝူချန်၏ စွမ်းအား ကြီးက လူတိုင်း၏ စိတ်ကူးကို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံ အမြင့်မှ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ၊ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်မိမှုတိုင်းသည် လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံကို မြန်စေပြီး၊ ကမ္ဘာပျက်မတတ် စွမ်းအားများ ဆူပွက်နေ၏။
မုရုန်ထျန်းလီ၏ ထိုးစစ် လှုပ်ရှားမှုအားလုံးသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရာမထင်ခဲ့ပေ။ လှည့်ဖြားပြီး ကြမ်းတမ်းသော လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ဖုန်းဝူချန်က အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်။
တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ဖုန်းဝူချန်၏ ထိုးစစ်မှာ ပို၍ ပို၍ ကြမ်းတမ်းလာပြီး၊ မုရုန်ထျန်းလီသည် ကာကွယ်ရေးတွင်ပင် ရုန်းကန်လာရတော့၏။
ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်များ အပြန်အလှန် ဖလှယ်မှုတွင်၊ မုရုန်ထျန်းလီ၏ အိုမင်းသော အရိုးများမှာ ရိုးရှင်းစွာ မခံနိုင်တော့ဘဲ၊ သူ၏ လက်သီးများနှင့် ခြေထောက်များမှာ စူးရှသော နာကျင်မှုများဖြင့် တဆစ်ဆစ် ခုန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
'မဟုတ်တာ။ ထျန်းယွမ်ဘုံ ပထမအလွှာလေးပဲ ရှိတဲ့ ဒီသကောင့်သားရဲ့ အစွမ်းက ငါ့အစွမ်းကို ကျော်လွန်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး'
မုရုန်ထျန်းလီ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ ဒေါသတကြီး ကြုံးဝါးလိုက်၏။
"ဖုန်းဝူချန် အသာစီး ရနေပြီ"
သွမ့်ထျန်းဟွမ် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေ လေသည်။
ချီဟွမ်ကလည်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကိုယ်ထဲမှ သွေးပူများ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဗိမာန်သခင်ရဲ့ အစွမ်းက အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ ဒီပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ် စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ"
"စစ်သူကြီးချုပ်။ စစ်သူကြီးချုပ်"
စစ်သည်များက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မရပ်မနား အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ထက်သန်မှုကြောင့် နီမြန်းနေပြီး၊ သူတို့၏ အစွမ်းရှိသမျှ အားကုန် အော်ဟစ်နေကြသည်။
ထိုအရှိန်အဟုန်က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေပြီး၊ တောင်တန်းများတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေလေ၏။
ကိုးထပ် ချန်ခွန်း မျှော်စင်၏ ဖိနှိပ်မှု မရှိဘဲ၊ ဖုန်းဝူချန်သည် အသာစီး ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အစွမ်းထက်သော အင်အားကို သက်သေပြနေ၏။
"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"
မုရုန်ထျန်းလီသည် ကာကွယ်ရေးဘက်သို့ အတင်းအကျပ် ရောက်ရှိသွားသည်။
သူ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တိုး၍၊ တိုး၍.. မခံနိုင်တော့သည့်အခါ၊ ဖုန်းဝူချန်က ပို၍ ရက်စက်လာ၏။
ဖုန်းဝူချန်၏ လက်သီးများက မုရုန်ထျန်းလီအပေါ်သို့ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ကျရောက်နေသည်။
လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီတိုင်း၏ စွမ်းအားက မုရုန်ထျန်းလီအား သတိထားသွားစေ၏။ ၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိကာ၊ ပေါက်ကွဲနိုင်သော အင်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လက်သီးချက် အနည်းငယ် ကျရောက်ပြီးနောက်၊ မုရုန်ထျန်းလီသည် ပျက်စီးမှုပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
နောက်ဆုံး လက်သီးတစ်ချက်က မုရုန်ထျန်းလီအား မီတာ တစ်ရာခန့် အကွာသို့ ပစ်လွင့်သွားစေ၏။
"ဒါက ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းအစ ဆိုတာ ခင်ဗျား သေချာရဲ့လား၊ မုရုန်ထျန်းလီ"
ဖုန်းဝူချန်က လှောင်ပြောင်လိုက်ရင်း သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က မုရုန်ထျန်းလီထံသို့ ဝေ့ဝဲရောက်သွား၏။
နာကျင်သော အမူအရာ တစ်ခု မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဖုန်းဝူချန်ထံမှ ဤသို့ အရှက်ခွဲခံရခြင်းက သူ၏ ဒေါသကို မီးတောက်သွားစေ၏။
ဖုန်းဝူချန်သည် အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ဆုပ်ကိုင်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဖုန်းဝူချန်၏ ခေါ်ဆိုမှုကို အာရုံခံမိသည်နှင့်၊ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပေါ်သို့ ပစ်ထွက်သွား၏။
ဖုန်းဝူချန်သည် အထွတ်အထိပ် နဂါးနတ်ဘုရားဓားကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူက မီတာ တစ်ရာ အကွာမှ မုရုန်ထျန်းလီထံသို့ အလျားလိုက် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ၊ သွေးနီရောင် ဓားချီတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ပေ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ကျယ်ပြန့်သွားပြီးနောက် ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲ၏။
မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ထို ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီက သူ့အား ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။
မုရုန်ထျန်းလီ အလျင်အမြန် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
သူ လှုပ်ရှားလိုက်သည့် ခဏတွင်၊ ကြီးမားပြီး ကြမ်းတမ်းသော သွေးနီရောင် ဓားချီသည် သူ၏ မူလ နေရာမှ ပစ်ထွက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။
"ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း"
ထက်ရှသော ဓားချီသည် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး၊ တောင်ထိပ် တစ်ခု၏ အပေါ်ပိုင်း တစ်ဝက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ထိုဖျက်ဆီးခြင်း အင်အားက လူတိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အေးစက် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဓားချီ သက်သက်မျှသာ ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား ရှိနေလျှင်၊ ဓားသိုင်းကွက် တစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုလိုက်ပါက မည်မျှ ပို၍ အစွမ်းထက်လိုက်မည်နည်း။
"ဓား... ဓားချီက ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းနိုင်တာလား"
လျိုချင်းယန်က ဖြူဖျော့ပြီး တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"အရမ်း... အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းတယ်။ တတိယညီလေး ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်လာတာလဲ"
ဖုန်းကျန့်သည် ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။
ထိုအခိုက်၌၊ မုရုန်ထျန်းလီ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တောင်ကြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် ဖျက်ဆီးခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူလည်း ကြောက်လန့်တကြား ခုန်မိသွားသည်။
'ဓားချီ သက်သက်နဲ့တောင် ဒီလောက် စွမ်းအား ရှိနေပါလား'
သူ ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။
တုန်လှုပ်နေရင်းပင်၊ မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာရောင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဖုန်းဝူချန် လျှပ်စီးလို အရှိန်နှုန်းဖြင့် ရှေ့သို့ ပေါက်ကွဲ တိုးဝင်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။
ရက်စက်သော နတ်ဘုရား ဓားသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ထိုးစိုက်ဝင်လာနေ၏။
မုရုန်ထျန်းလီသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ကို လက်ဝါးထဲသို့ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ သူက လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"တင်"
ဓားထိပ်သည် သူ၏ လက်ဝါးထဲမှ စွမ်းအင်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ် အားလှိုင်း များက အလင်း စက်ဝိုင်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြင်သို့ တုန်ခါ ထွက်ပေါ်သွားသည်။
ဟင်းလင်းပြင်သည် လိမ့်တက်လာသော လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွား၏။
"သောက်ကောင်လေး၊ ငါ့အစွမ်းကို အထင်မသေးနဲ့"
မုရုန်ထျန်းလီက သုန်မှုန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။
"အိုး။ ဒီလိုလား"
ဖုန်းဝူချန်က ကစားသလို မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။ ရုတ်ချည်းပင်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများ လှိုင်းထလာပြီး၊ ပို၍ပင် အားကြီးသည့် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
"ဘာဖြစ်တယ်"
မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။
"ဘုန်း"
ဓား၏ အစွမ်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။
ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးနှင့်အတူ၊ မုရုန်ထျန်းလီ အရုပ်ကျိုးပြတ် လွင့်ထွက်သွားသည်။
သူ ဖုန်းဝူချန်၏ ဓားအစွမ်းကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
'သူ့စွမ်းအားတွေ တိုးလာပြန်ပြီ'
မုရုန်ထျန်းလီ ထိတ်လန့်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။
'ဒီ သကောင့်သားက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကိုတောင် ထုတ်မသုံးသေးဘူးပဲ'
မုရုန်ထျန်းလီ ဆက် မတွေးရဲတော့ပါ။
သူ၏ ထျန်းယွမ်ဘုံ တတိယအလွှာမှ အစွမ်းအစဖြင့်၊ ဖုန်းဝူချန်သည် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် သူ၏ စွမ်းအားအပြည့်အစုံကိုပင် ထုတ်မသုံးရသေးဘဲ အသာစီး ရနေခဲ့သည်ပင်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
မုရုန်ထျန်းလီက ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
မုရုန်ထျန်းလီ၏ မျက်နှာပေါ်မှ တုန်လှုပ်မှုကို မြင်သောအခါ၊ ဖုန်းဝူချန်က မဲ့ပြုံးရင်း လှောင်လိုက်၏။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ ကြောက်သွားပြီလား။ ခင်ဗျားရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ”