← Chapters

ပစ္စည်းမှန် ဈေးနှုန်းမှန် "ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် မြှားနတ်ဘုရား!"

Vol. 16 Ch. 223

ပစ္စည်းမှန် ဈေးနှုန်းမှန် "ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် မြှားနတ်ဘုရား!"

Vol. 16 Ch. 223

သင်္ကေတ တံဆိပ်ကို ဖယ်ထုတ်ပြီးနောက် ချင်းယန်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လေးပစ်မှတ်စုစာအုပ်ကို ကောက်ယူကာ အထဲက အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ဖို့ ၎င်းတို့ကို ခေတ္တမျှ လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

မှတ်စုများက လျိုဝူရွှမ်းရဲ့ ဘဝလက်ရာကို ပုံဖော်ထား၏။

သရုပ်ဖော်ပုံများနှင့် စာသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရုံသာမက ထိုးထွင်းသိမြင်မှုနှင့် သုံးသပ်ချက် မြောက်မြားစွာ ပါရှိသည်။ သူသည် ကြယ်စွမ်းအင် ရွေ့လျားမှုကိုပင် စိတ်ရှည်စွာ မီးမောင်းထိုးပြခဲ့သည်။

"ကျစ်! သူကတော်တော်လေးတော့ ကျွမ်းကျင်သားပဲ..."

ဖတ်ကြည့်ရင်း စိတ်ခံစားမှု အနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤလေးပစ်မှတ်စုများ၏ တန်ဖိုးက မပြောပလောက်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ချေ။ လျိုဝူရွှမ်းသည် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အဓိပတိမဟာမိတ်က မြားပစ်သမားအဖြစ်၊ သူသည် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး လေးသမားအဖြစ်လည်း ချီးကျူးခံရသည်။

ကျန်းဟိုင် မြို့တော်က မရေမတွက်နိုင်သော လေးပစ်လေ့ကျင့်ရေးကြယ်ပွင့် စစ်သည်တော်များသည် သူ့ကို အတုယူရန် ကြိုးစားကြရင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံဖော်ခဲ့ကြသေးသည်။ သို့သော် လျိုဝူရွှမ်း၏ လေးပစ်စွမ်းရည်သည် သူ့အဆင့်အတွင်း အကွာအဝေးနှင့် မယှဉ်နိုင်ပါ။

ဒါကိုတွေးရင်း ချင်းယန်ဟာ အတော်လေးကို ကျေနပ်သွားပြီး လေးပစ်မှတ်စုတွေကို ဆက်လှန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ထားလိုက်တော့"

ချင်းယန် အချိန်ကို တွက်ချက်ကြည့်သည်။ ဒီနေ့က ပိတ်ရက်မို့ အလုပ်အတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။ သူ့မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိလေ၏။ ဒါကိုတွေးပြီး လေးပစ်မှတ်စုတွေကို ဆက်ပြီး ကြည့်လိုက်သည်။

ဗုန်း!

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က ကြယ်စွမ်းအင်တွေကို အပြင်ကို ဖြာထွက်သွားသည်။ ဝန်းရံထားတဲ့ ကြယ်စွမ်းအင် အတားအဆီးတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ပေါက်ဖွားလာစေပြီး ပြင်ပဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု အားလုံးကို ခွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

ချင်းယန် အတွင်းစိတ်လောက ဉာဏ်အလင်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ မြားပစ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများစွာ သူ့စိတ်ထဲတွင် လွှမ်းခြုံ ပေါ်လွင်လာသည်။

လျိုဝူရွှမ်း သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သင်ယူခဲ့သမျှအရာအားလုံး သူ့စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ လေးပစ်ခြင်း၏ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော၊ သမားရိုးကျမဟုတ်သော လေးပြုလုပ်ခြင်းအတွက် နည်းလမ်းများစွာကိုပင် လွှမ်းခြုံထားသည်။

တစ်ခဏလေး အတွင်းမှာပင် ဉာဏ်အလင်း၏ အကူအညီဖြင့် ချင်းယန်၏ လေးပစ်စွမ်းရည်သည် လျိုဝူရွှမ်း၏ လက်ရှိအဆင့်ကို မှီသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤအခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် သူ့စွမ်းရည်ကို တည်ဆောက်ရင်း ဆက်ပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စူးစူးစိုက်စိုက် စုပ်ယူလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခုက ပြိုင်ဘက်ကင်းမြှားရောင်ဝါ နဲ့ နေပစ်မြှားကျင့်စဥ်ကို စုပ်ယူရမယ်...."

ချင်းယန် စနစ်၏ဆုလာဘ်ကို ထုတ်နှုတ်ပြီး ကျင့်စဥ်ထဲက အကြောင်းအရာများကို အသေအချာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခဲ့သည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းမြှားရောင်ဝါကို ဂိုဏ်းဆရာ အဆင့်တွင် အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည်။ ခဏလေး နှစ်မြှုပ်ရုံဖြင့် သူ့နဖူးမှ ပေါက်ထွက်နေသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြှားတစ်စင်းကို သူ ခံစားလာနိုင်၏။

အေးစက်ပြီး စူးရှသောလေသည် ခြံဝင်းအတွင်းကို ဖြတ်ကျော် ဝင်ရောက်လာကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော မြှားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့က ကြယ်စွမ်းအင် အတားအဆီးကြောင့် ချက်ချင်းပြန်မဆုတ်မီ ရူးသွပ်စွာ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဝုန်း!

ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး နေပစ်မြှားကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းမြှားကို ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုဖြင့် မြှုပ်နှံထားကာ နေပစ်မြှားကျင့်စဥ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့စိတ်ကို ငြိမ်ငြိမ်ထားလိုက်ရင်ပဲ နေပစ်မြှားကျင့်စဥ်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာ၏။

ရွှီး!

နေပစ်လေးဆီမှ လေချွန်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အာကာသနှင့် မီးနိယာမတို့ ရောယှက်ပျံ့လွင့်သွားသည်။

သတိမပြုမိဘဲ အချိန်တွေကုန်သွား၏။

နေက ခေါင်းထိပ်ကို ရောက်လာခါမှ ချင်းယန် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏မြားပစ် စွမ်းရည်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း ခံစားလာရသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါက စစ်မှန်တဲ့ မြှားနတ်ဘုရား ဖြစ်သွားပြီ..."

ချင်းယန် ကျေနပ်စွာ ထရပ်လိုက်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ချေဖျက်ပြီးနောက် ယခုအခါ သူသည် မြားပစ်ပညာ၏ သစ္စာရှိ သခင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် စစ်မှန်သော မြှားနတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။

"နောက်တစ်ခေါက်ရော လျိုဝူရွှမ်းနဲ့ ထပ်တွေ့ရဦးမလား မသိဘူး"

ချင်းယန် လျိုဝူရွှမ်းထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လျက် သူ့အတွင်းထဲ၌ မျှော်မှန်းချက် တည်ဆောက်မှုက ရုတ်ချည်း တိုးလာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ထိုလူအရင်က သူ့ကို ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်တုန်းကဆို စစ်မှန်တဲ့ လေးပစ်စွမ်းရည်ကို အားကိုးတာထက် အနိုင်ယူဖို့ နိယာမရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးချကာ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းဗျူဟာတွေကို အားကိုးခဲ့လေသည်။

ဒါပေမယ့် ယခု ဤဆုများကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူ၏ လေးပစ်စွမ်းရည်က လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ လျိုဝူရွှမ်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တိုက်ရရင်တောင် နိယာမစွမ်းအင်နှင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်မရှိရင်တောင် အနိုင်ယူနိုင်မှာပင်။

………..

အိမ်အတွင်းပိုင်းက အဝတ်လျှော်စက်ရှေ့တွင်။

ရှောင်ပိုင် အဝတ်လျှော်ခြင်းကို ကိုင်ကာ စက်ဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်သွားကာ အဝတ်တောင်းတစ်ခုလုံးကို စက်ထဲသို့ ကျကျနန ထည့်လိုက်သည်။ ဆပ်ပြာအနည်းငယ် လောင်းထည့်ပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် တံခါးကို ပိတ်ချလိုက်သည်။

"ဟမ့် ညစ်ပတ်တဲ့သခင် ဒီနတ်သမီးရဲ့ မျက်ရည်တွေနဲ့ နှပ်ချေးက ဘာရွံစရာကောင်းလို့လဲ?..."

ရှောင်ပိုင် အော်ဟစ်ပြီး ဆိုဖာပေါ်ပြန်တက်ကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ခြေထောက်များကို လှုပ်ရမ်းကာ ပျင်းရိစွာ လှဲအိပ်လိုက်သည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ချင်းယန်ပေးထားသော ယွမ် ၁၀ ကို ဆွဲယူကာ မျက်နှာကျက်ပေါ်ရှိ သလင်းသီးမီးပန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါ သခင့်နောက်လိုက်လာတာကြာပြီ အခုထိ ဒါပဲရှိတယ်... ဒီနတ်သမီးလေးက အရမ်းသနားဖို့ကောင်းတာပဲ"

တင်း!

မိုဘိုင်းအက်ပ်မှ အကြောင်းကြားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ သင့်တွင် အမှာစာအသစ် တောင်းဆိုချက်တစ်ခုရှိသည်။ ချက်ချင်း စစ်ဆေးပါ။]

"ဟမ်? အမှာစာလား?"

ရှောင်ပိုင် နားရွက်ကိုထောင်ကာ ဖုန်းထဲ တစ်ချက်ကြည့်၍ ကျွမ်းကျင်စွာ လက်ခံလိုက်သည်။ သူမသည် အစောပိုင်းက အလောင်းအစားလုပ်ရင်း ငွေအနည်းငယ်စုရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူမသည် မူလက ၎င်းကို စမ်းကြည့်ဖူး၏။ ခဏအကြာတွင် လောင်းကစားက မျှော်လင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမိုလွယ်ကူလာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ငွေများက မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ပထမတော့ သူ့အိမ်က ထွက်သွားစရာ မလိုဘူးဆိုတော့ လှည့်ပတ်စရာ မလိုဘူး။ ဒုတိယအချက်မှာ အလုပ်ဝန်သည်လည်း အလွန်ပေါ့ပါးသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဘုရင်အဆင့် ကြယ်သားရဲတစ်ဦးအနေဖြင့် ရှောင်ပိုင်သည် ခန့်မှန်းမှု၊ လက်အမြန်နှုန်းနှင့် သူမ၏ ဝိညာဥ်စွမ်းရည်ကို အားကိုးလိုက်လျှင် တစ်ဖက်က လူသားကစားသမားများကို လုံးဝ သာလွန်နိုင်သည်။

သေနတ်ပစ်ဂိမ်းများ၊ ရဲတိုက်ကာကွယ်ရေး ဂိမ်းများ သို့မဟုတ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မွေးမြူဂိမ်းများပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ပိုင်သည် ဂိမ်းများကို မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ကျွမ်းကျင်လာကာ ကုန်သွယ်မှုအားလုံး၏ စစ်မှန်သော ကစားသမား ဖြစ်သည်။

"ဟမ့် အကောင်ပေါက်စ... မင်းက ဒီနတ်သမီးကို တိုက်ချင်တာလား"

ရှောင်ပိုင် ဂိမ်း၏တိုးတက်မှုကို အနီးကပ် လိုက်ပြီးနောက် သူမဖုန်း၏မျက်နှာပြင်ကို ထိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် မျှော်စင်ဆီသို့ လျှင်မြန်စွာ ချဥ်းကပ်သွာပြီး ခပ်မြင့်မြင့် နေရာကို ယူထားလိုက်သည်။

ပြီးတာတဲ့ ကျွမ်းကျင်သော ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် သတ်ဖြတ်လေရာ ဂိမ်းအတွင်းရှိ ဇာတ်ကောင်များသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွေ့လျားသွားသည်။ ရှောင်ပိုင်လက်ချောင်းများကို ရွှေ့၍ ပြိုင်ဘက်ကစားသမားများ၏ ဦးခေါင်းများကို မဆုတ်မနစ် ရိတ်သိမ်းလိုက်သည်။ စံချိန်က တဟုန်ထိုးတက်လာကာ တစ်ပွဲလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။

မကြာပါ၊ ပွဲတစ်ပွဲ ပြီးသွားတော့သည်။

"ဟုတ်ပြီ နောက်တစ်ပွဲပဲ!"

ပိုက်ဆံမရှိရင် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ။

ငါ့ရဲ့ပထမဆုံးရွှေအိုးကို ရဖို့ သိပ်မကြာခင် ရတော့မှာ! ဒီနတ်သမီးရဲ့ သီးသန့်စုငွေတွေ ပြန်ရလာလိမ့်မယ်။

"နောက်တစ်ခါတော့ သခင့်ကို သေချာပေါက် နိုင်ရမယ်!"

...

အချိန်တွေက ရေလိုပဲ ကုန်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြှားနတ်ဘုရား ကွယ်လွန်သည့် သတင်းက လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကျန်းဟိုင် မြို့သူမြို့သားများ ဝမ်းနည်းကြေကွဲခဲ့ကြသည်။ လမ်းမများနှင့် လမ်းသွယ်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည့် အဖြူရောင် ဂန္ဓမာပင်များ နှင့် လီရွှေ ရေကန်ဘေးတွင် အမှတ်တရ ပန်းစည်းများ ပွင့်နေပါသည်။ လူများစွာက မြှားနတ်ဘုရားကို ဂါဝရပြုရန်ပင် လမ်းမများပေါ်သို့ အလိုလို ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဓားနတ်ဘုရား ကွယ်လွန်တုန်းကလိုပဲ မြှားနတ်ဘုရား အတွက်လည်း ကွယ်လွန်ခြင်းကို အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် အိမ်တိုင်းတွင် ပြုလုပ်နေကြသည်။

"လေးစားရပါသော နိုင်ငံသားများရှင်... ဒါကတော့ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ဖြစ်ပါတယ်"

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်း အမျိုးသမီး hostသည် မိုက်ခရိုဖုန်း ကိုင်ဆောင်ထားရင်း လီရွှေကန်ဘေးတွင် ရပ်ကာ ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို သရုပ်ပြခဲ့သည်။

"လောလောဆယ်မှာတော့ စည်ပင်သာယာရေးအဖွဲ့အနေနဲ့ လီရွှေရေကန် အရှေ့ဘက်လမ်းကို အမည်ပြောင်းပြီး ပြန်လည် ပြင်ဆင်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်"

"…"

ချင်းယန် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ ထွက်ပြီး သူ့ဖုန်းကို စစ်ကြည့်လိုက်သည်။ စာကြည့်တိုက်နှင့် သူ၏ WeChat မို့မန့်များအားလုံးက မြှားနတ်ဘုရားကို ဂုဏ်ပြုသော စာသားများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စည်ကားခဲ့ပြီး တခြားမြို့တော်မှ ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များပင် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်သဖြင့် ချင်းယန် လသာဆောင်သို့ လျှောက်သွားကာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟူး...နောက်ထပ် အင်္ကျီတစ်ထည်တော့ ပါသွားပြန်ပြီ"

……….

ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ။

မနက်ရှစ်နာရီ ထိုးခါနီးပြီ။

စင်္ကြံလမ်းများက လူသူကင်းမဲ့နေကာ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်ခြောက်များက ဝေ့ဝဲ လွင့်စင်သွားသည်။ ကျောင်းဝင်းအတွင်းရှိ စပီကာများက ညည်းတွားမြည်တမ်းသံများကို တီးခတ်နေပါသည်။

ကျန်းဟိုင်မြှားနတ်ဘုရား ကွယ်လွန်ပြီးကတည်းက မြို့၏ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသည် မြို့တော်ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာ ယာယီပိတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အခုဆို စာသင်ကျောင်းမှာ ကျောင်းသားတွေ မရှိသလောက် နည်းပါးပြီး တံခါးအပြင်မှာတောင် လူဦးရေ ကျဲပါးနေ၏။

"အင်း အခု ရွှမ်းရွှမ်းရဲ့ ဆရာတူဦးလေးပါ သေသွားပြီ... ငါတို့ သူ့ကို သတင်းမပေးသင့်ဘူးလား"

လူအိုလီ၊ လင်မော့ဖုန်းနှင့် လီချင်းဟဲတို့ အတန်းထဲ သွားနေကြသည်။

လူအိုလီ: "မလုပ်သေးနဲ့... သူမ အခု တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတာ... နှောင့်ယှက်မိရင် အပျက်သဘောဆောင်သွားမယ်... အဆက်မပြတ် သတင်းဆိုးတွေကိုပဲ ကြားနေရရင် မထိန်းနိုင်တော့မှာကို ကြောက်ရတယ်... ဒီသတင်းက သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ထိခိုက်စေမှာပဲ.. ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ် သူ့ကို မပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"ဒါပေမယ့် အဲဒီကလေး ချင်းယန်ကို ငါ အစိုးရိမ်ဆုံးပဲ အခု သူဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး"

"ချင်းယန်လား..."

လင်မော့ဖုန်းလည်း ထိုစကားကိုကြားတော့ အပြစ်ရှိသဖြင့် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

လျိုဝူရွှမ်းကို သတင်းပြန်ကြားပေးခဲ့လို့ ချင်းယန်ကို ရှာတွေ့သွားစေသည်။ မြှားနတ်ဘုရား သေရခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည် ဆိုလျှင် သူသည်လည်း အပြစ်ရှိသူပင်။

"ချင်းယန် သိရင် ငါ့ကို စိတ်ဆိုးမှာ သေချာတယ်... ငါ့ကို လက်စားချေဖို့တောင် လာရှာနိုင်တယ်..."

"တော်ပြီ မော့ဖုန်း... မဟုတ်တာတွေ လျှောက်မတွေးတော့နဲ့ "

လူအိုလီက လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်လျက် ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"လျိုဝူရွှမ်း ပြောသွားပုံအရ ကောင်လေးက ခေါင်းမာတဲ့ အကျင့်စရိုက်ရှိတယ် ဒါပေမယ့် သူက လွန်လွန်ကဲကဲ လုပ်တတ်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမယ့် ဆရာ ကျွန်တော် ဒါကို အကြီးအကဲ လျိုဝူရွှမ်းဆီ ပြောပြီးပါပြီ သူ ချင်းယန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ဖို့ အရမ်းရှက်သွားမှာကိုပဲ ကြောက်ရပါတယ်" လင်မော့ဖုန်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အကြည့်တွေ ပြောင်းသွားကာ နှစ်ယောက်စလုံးက လီချင်းဟဲကို ကြည့်နေကြသည်။

"..."

လီချင်းဟဲ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်ကာ လေထုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သွားသင့်တယ်လို့ ပြောချင်နေတာလား?"

လူအိုလီက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်းနဲ့ ချင်းယန်က သိတယ်လေ... သူ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ငါတို့ကို အကြောင်းကြားပေးပါ ငါတို့ အတတ်နိုင်ဆုံး ကူညီပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ နားလည်ပါပြီ"

...

ထို့နောက် လီချင်းဟဲ စာကြည့်တိုက်ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ဆိုင်းကာ သူမနာရီကို ဖြတ်၍ ချင်းယန် လာသည်နှင့် ကြားဖြတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ.. ကျွန်မ ပြောစရာရှိတယ် အခုတလော လိုအပ်တာတစ်ခုခုရှိလား"

"ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?"

ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်ကို ငုံ့ကြည့်ပြီး သူမကို ပြန်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆုလာဘ်လား?"

"ဟုတ်တယ်.. ဒါက အခွင့်ကောင်းပဲနော် ဆရာ! ဆရာက ကျန်းဟိုင်အတွက် အရင်က အသက်ကို စတေးခဲ့တာဆိုတော့ လူတိုင်းက ဆရာ့ရဲ့ အနစ်နာခံမှုကို အလဟသ မဖြစ်စေချင်ဘူး.... လူအိုလီက ဆရာ့မှာ လိုအပ်တာရှိရင် ပြောပါ... သူတို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပါ့မယ်တဲ့"

"လိုအပ်တာလား?"

ချင်းယန် သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခဏလောက် စဉ်းစားနေမိသည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကြွေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူအိုလီနှင့် လင်မော့ဖုန်းတို့က ပြန်ဆပ်ရန် တောင်းဆိုလာသောကြောင့် ငြင်းဖို့ မလိုအပ်ပါပေ။

ငွေကြေးက မလိုအပ်ပါ၊ တရားဝင်ရာထူးတွေ အရမ်းများနေပြီး လျို့ဝှက်လက်စွဲကိုတော့ လျိုဝူရွှမ်းဆီက ရခဲ့ပြီးပြီ။

သို့သော် ဒုတိယအတွေးတွင် ချင်းယန်သည် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ စာကြည့်တိုက်ကို ပြန်ကြည့်ကာ ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီတွင်လည်း စာကြည့်တိုက် တစ်ခုရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ဝှက်ထားသော ရတနာများကို ပို၍ပင် ထိန်းသိမ်းထားသောကြောင့် ရွေးချယ်မှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

"ကောင်းပြီ အကယ်ဒမီ စာကြည့်တိုက်ကို ခဏလောက် သွားကြည့်ရအောင်"

All Chapters