အခန်း (၁၁၁၁-၁၁၁၅)

အခန်း ၁၁၁၁ ပါရမီရှင်

“ဖုန်း၊ မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ မင်းက တေးသွားကို မှတ်တမ်းတင်ဖို့ ဂီတပညာရှင်တစ်ယောက် ရှာခိုင်းတာလား” ကီရိလန်ကိုသည် အနည်းငယ် တွေဝေသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းသည် အေရီနာအတွက် သီချင်းအချို့ ရှာပေးလိုသည်ဆိုလျှင် လူရှာခိုင်း၍ ရေးခိုင်းရုံသာ ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီ၏ စကားကို နားထောင်ရသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် သီချင်းရေးမည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ကိုယ်တိုင်ရေးပါက တိုက်ရိုက်ရေးသားရုံသာ မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် တေးသွားကို မှတ်တမ်းတင်ပေးမည့်သူကို ရှာခိုင်းရသနည်း။

“ငါ့ ခေါင်းထဲမှာ တေးသွားအချို့ ပေါ်လာလို့၊ ငါ တီးလုံးညည်းပြီး လူတွေကို မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းမလို့ပါ” ဖုန်းယွီသည် ဂစ်တာတီးတတ်သော်လည်း သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို တိုက်ရိုက် ရေးသားနိုင်သော အရည်အချင်း မရှိပေ။ ဂစ်တာကိုင်ပြီး သံစဉ်တစ်ခုချင်းစီ စမ်းကြည့်ရမည်ဆိုလျှင် အလွန် ရှုပ်ထွေးလှသည်။

“အခုပဲ လိုချင်တာလား”

“အင်း၊ နောက်ကျရင် မေ့သွားမှာ စိုးရိမ်လို့။ ဒါနဲ့၊ စကားပြန်တစ်ယောက်လည်း လိုတယ်။ ငါရေးထားတဲ့ တရုတ်စာသားတွေကို ရုရှားဘာသာပြန်တော့ တစ်ခုခု လိုနေသလိုပဲ”

“ကောင်းပြီ၊ ခဏစောင့်ဦး။ ငါ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်”

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ဆံပင်ဖြူသော လူကြီးတစ်ဦးသည် ရဟတ်ယာဉ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ကီရိလန်ကို၏ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ အော်ပရာရုံထဲသို့ ဝင်လာသည်။ စကားပြန်ကိုတော့ ခြံဝင်းထဲတွင် ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဖုန်း၊ ဒီမှာက ကျွန်တော်တို့ မော်စကိုက နာမည်ကြီး ဂီတပညာရှင် မစ္စတာ ပူဒေါ့ဗ်ကင်ပါ။ ခင်ဗျား တစ်ခေါက် ဆိုပြလိုက်ရုံနဲ့ သူက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ တေးသွားကို ရေးပေးနိုင်မှာ အာမခံပါတယ်”

ဖုန်းယွီသည် တီးလုံးတစ်ပိုင်းကို ပါးစပ်ဖြင့် စတင် တီးလုံးညည်းလိုက်သည်။ မူလက ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း တီးလုံးအချို့ကို နားထောင်ပြီးနောက် မျက်လုံးများသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

ဤတေးသွားသည် အလွန်နားထောင်လို့ ကောင်းသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် သူတို့ ရုရှား၏ တေးသွားပုံစံပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်ကို ဤတရုတ်လူမျိုးက တကယ်ရေးသားခဲ့သည်လား။

ဖုန်းယွီ တီးလုံးညည်းပြီးသောအခါ ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် စန္ဒရားနားတွင် ထိုင်ကာ ချက်ချင်းဆိုသလို တီးခတ်လိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် မျက်လုံးမှိတ်၍ နားထောင်ကြည့်သည်။ သူ ခုနက ညည်းလိုက်သော တီးလုံးနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူနေသည်။ အမှန်ပင် အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလှ၏။

ဖုန်းယွီသည် အခြားသီချင်းတစ်ပုဒ်၏ တီးလုံးကို ဆက်လက် တီးလုံးညည်းလိုက်သည်။ ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည်လည်း တစ်ခါတည်းနှင့် မှတ်မိပြန်သည်။ သီချင်းနှစ်ပုဒ်ကို ဆက်တိုက် မှတ်သားရာတွင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှုပ်ထွေးခဲ့ပေ။

သီချင်းသုံးပုဒ်၏ တေးသွားကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် ဖုန်းယွီ ရပ်လိုက်သည်။ သူ အမှတ်ရဆုံး ဆိုဗီယက်စတိုင် တရုတ်သီချင်း လေးပုဒ်သာ ရှိခဲ့သည်။

‘ဖွေးမီးအိမ်တော’၊ ‘ဘိုင်ကယ်ကန်ဘေး’၊ ‘တစ်သက်တာ ဆယ်မိနစ်’၊ ‘မော်စကို နေဝင်ချိန်’ တို့ဖြစ်သည်။ တစ်ပုဒ်က ဖူရှူး၊ နှစ်ပုဒ်က လီကျန့်၊ တစ်ပုဒ်က ရေထင်း နှစ်များရဲ့ သီချင်းများ ဖြစ်ပြီး၊ စစ်မှန်သော ဆိုဗီယက်စတိုင် သို့မဟုတ် ရုရှားစတိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဖွေးမီးအိမ်တောကို ဖုန်းယွီက အရင်ကတည်းက ဆိုပြပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျန် သုံးပုဒ်မှာမူ အလင်းမရသေးပေ။

အေရီနာအတွက် ဖုန်းယွီသည် နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် အတုအယောင် စာသားနှင့် တေးသွားရေးဆရာ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။

ခဏအကြာတွင် ဖုန်းယွီ ပေးထားသော တရုတ်သီချင်းစာသားများကို ဘာသာပြန်သူ ရောက်လာပြီး ဘာသာပြန်ထားသော စာသားများကို ဖုန်းယွီအား ပေးခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီ ကြည့်လိုက်သောအခါ အချို့နေရာများတွင် သူကိုယ်တိုင် ဘာသာပြန်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဖုန်းယွီသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဘာသာပြန်သူ မဟုတ်ပေ။ အချို့သော စကားလုံးများသည် အဓိပ္ပာယ်တူသော်လည်း ဖော်ပြလိုသည့် ဆိုလိုရင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားနိုင်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဘိုင်ကယ်ကန်ဘေး သီချင်း၏ စာသားများကို ရုရှားဘာသာဖြင့် ညင်သာစွာ သီဆိုလိုက်သောအခါ ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် စန္ဒရားတီးလျက် အလွန်ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် နားထောင်ခဲ့သည်။

သီချင်းဆုံးသွားသောအခါ ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် သူကိုယ်တိုင် လက်ခုပ်တီးပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဖုန်းယွီ၊ ဒီသီချင်းက အရမ်းကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အသံနဲ့ သိပ်မလိုက်ဘူး ထင်တယ်။ ဒီသီချင်းကို တခြားသူကို ဆိုခိုင်းရင် ခင်ဗျား စိတ်ကူးရှိမလား”

အား... အထင်သေးခံလိုက်ရပြီ။

ဟုတ်သည်၊ ဖုန်းယွီသည် သူ့အသံက သိပ်မကောင်းကြောင်း ဝန်ခံသည်။ ထို့အပြင် ဤသီချင်းများသည် အေရီနာအတွက် ရေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ သူ၏ အသံထက် အဆများစွာ ပိုကောင်းသည်။

“ပူဒေါ့ဗ်ကင်၊ ဒီသီချင်းကို ကျွန်တော်က တခြားသူအတွက် ရေးထားတာပါ။ တောင်းပန်ပါတယ်”

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ “ဖုန်းယွီ၊ ဒီလိုကောင်းတဲ့ သီချင်းမျိုးကို သင့်တော်တဲ့သူနဲ့ သီဆိုစေရမယ်။ မဟုတ်ရင် သီချင်းရဲ့ အရသာ ပျက်သွားပြီး ပုလဲတစ်ပွင့်ကို ဖုန်ဖုံးသွားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

ဖုန်းယွီသည် ဘေးတွင် ထိုင်နေသော အေရီနာကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။ အေရီနာသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။

“အေရီနာ၊ မင်း သီချင်းနှစ်ကြောင်း သုံးကြောင်းဆိုပြီး မစ္စတာပူဒေါ့ဗ်ကင်ကို နားထောင်ကြည့်ခိုင်းပါဦး”

အေရီနာသည် သီချင်းအပြည့်အစုံကို မမှတ်မိသော်လည်း ဂီတနှင့်အတူ လိုက်၍ သီချင်းအနည်းငယ်ကို သီဆိုခဲ့သည်။ ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် မျက်လုံးများ တောက်ပလာခဲ့သည်။ ဤအသံသည် ဤသီချင်းမျိုးနှင့် အလွန်သင့်တော်သည်။ ဤသီချင်းများကို သူမအတွက် ရေးထားခြင်းလား။ တစ်ခါနားထောင်ရုံဖြင့် ဤမျှ ကောင်းအောင် ဆိုနိုင်ခြင်းသည် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်!

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် ဖုန်းယွီက သီချင်းသုံးပုဒ်လုံး သီဆိုပြီးစီးသည်အထိ ဆက်လက် နားထောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် စာသားများကို ယူသွားကာ အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီး သူကိုယ်တိုင် တစ်ခေါက် ထပ်ဆိုခဲ့သည်။

ဘာသာပြန်သူသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဖြစ်သော်လည်း ဂီတကို နားမလည်ပေ။ အချို့သော စကားလုံးများသည် အဓိပ္ပာယ်တူသော်လည်း အသံထွက် ကွဲပြားမှု ရှိသည်။ ဤသို့ ပြင်ဆင်လိုက်သောအခါ သီချင်းသည် ပိုမို နားထောင်ကောင်းလာခဲ့သည်။

“မစ္စတာပူဒေါ့ဗ်ကင်ရဲ့ အကူအညီကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး တေးဂီတစီစဉ်မှုကို ကောင်းစွာ ပြုလုပ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အယ်လ်ဘမ်တစ်ခုစာ သီချင်းတွေ စုဆောင်းပြီးတာနဲ့ သူမအတွက် တရားဝင် ဖြန့်ချိပါ့မယ်”

ယခုခေတ် အဆိုတော်များ အယ်လ်ဘမ်ထုတ်သောအခါ ရှေးခေတ် အသံသွင်းခြင်းကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ တိပ်ခွေများပင် လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး အများစုမှာ CD နှင့် DVD များ ဖြစ်ကြသည်။ သေချာသည်မှာ သီချင်းတိုင်းကို MV (ရုပ်သံဂီတဗီဒီယို) ရိုက်ကူးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဓိကသီချင်းများကိုသာ ရိုက်ကူးနိုင်မည်။ သို့မဟုတ် ကုန်ကျစရိတ်သည် အလွန်မြင့်မားသွားမည်။

“ပြဿနာမရှိဘူး။ ကျန်တဲ့သီချင်းတွေကိုလည်း ကျွန်တော့်ကို လွှဲပေးပါ။ ဒီသီချင်းတွေရဲ့ ပုံစံနဲ့ကိုက်ညီတဲ့ သီချင်းတွေကို ရေးပေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် သူငယ်ချင်းတွေကို ရှာပြီး ရေးခိုင်းဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးမယ်။ သူမအတွက် အယ်လ်ဘမ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးပါ့မယ်။ ဒီကောင်မလေး၊ မင်း ငါ့ကုမ္ပဏီမှာ လာရောက် အလုပ်လုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိလား” ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မြင်သောအခါ မစောင့်နိုင်ဘဲ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ကီရိလန်ကိုသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ “မစ္စတာပူဒေါ့ဗ်ကင်၊ သူမကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးသလို မခံစားရဘူးလား။ ခင်ဗျားကို သတိပေးချင်တယ်။ သူမက အကသမားပါ”

“အကသမားလား။ အကသမားက သီချင်း ဒီလောက် ကောင်းအောင် ဆိုနိုင်တာလား။ နောက်နေတာ မဟုတ်ပါစေနဲ့။ နေဦး... ဒါဆို သူမလား”

“သူမက ဘဲလေးအကသမား အေရီနာ လား”

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းသွားခဲ့သည်။ အခြားသူသည် ကမ္ဘာ့အကောင်းဆုံး ဘဲလေးအဖွဲ့များထဲမှ တစ်ဦး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီ။ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဘဝ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ကုမ္ပဏီသို့ အဆိုတော်သစ်အဖြစ် မည်သို့ လာရောက်နိုင်မည်နည်း။

အေရီနာသည် ဖုန်းယွီ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ လှုပ်ခါလိုက်ပြီး ပူဒေါ့ဗ်ကင်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို မျှော်လင့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူသည် ရုရှားတွင်သာမက အရှေ့ဥရောပတစ်ခွင်လုံးတွင်ပါ ကျော်ကြားသော ဂီတပညာရှင်ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီက ထို့ကြောင့် ပြောလိုက်သည်။ “မစ္စတာပူဒေါ့ဗ်ကင်၊ အေရီနာက ခင်ဗျားရဲ့ ကုမ္ပဏီကို ဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့၊ ခင်ဗျားသာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားရဲ့တပည့် ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်”

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် တကယ် ဆန္ဒရှိပါတယ်။ ကျွန်တော် သင်ယူခဲ့တာတွေအားလုံးကို သူမကို လက်ဆင့်ကမ်း သင်ကြားပေးချင်ပါတယ်။ သူမရဲ့ အသံက ကျွန်တော် ကြားဖူးသမျှ အသံတွေထဲမှာ အသာယာဆုံး အသံတွေထဲက တစ်ခုပါ။ မစ္စတာ... ခင်ဗျားကော ကျွန်တော်တို့ကို အရည်အသွေးမြင့် သီချင်းတွေကို ရေရှည် ပံ့ပိုးပေးဖို့ စိတ်ဝင်စားမှု ရှိပါသလား”

ဖုန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို လှန်လိုက်သည်။ “ဘာအမြင်လဲ။ ငါက သီချင်းရောင်းပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုတဲ့သူလို ဖြစ်နေလို့လား”

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် ဖုန်းယွီ၏ သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူ၏ အတွေးကို သိလိုက်သည်။ သူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “တရုတ်လူမျိုးတွေက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တွေ ပေါများတာပဲ။ တစ်ချိန်က ကျွန်တော် “ဖွေးမီးအိမ်တော” လို့ ခေါ်တဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို နားထောင်ဖူးတယ်။ အရမ်း နားထောင်ကောင်းတယ်။ တရုတ်က အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး ရေးတာလို့ ကြားတယ်။ ခင်ဗျား သူ့ကို သိသလား”

ရုရှား၏ နာမည်ကြီး ဂီတပညာရှင်တစ်ဦးက ဤသို့ ချီးမွမ်းခြင်းခံရသောအခါ ဖုန်းယွီသည် မသိမသာ ဂုဏ်ယူမိသည်။

သူ မပြောရသေးခင်မှာပင် အေရီနာက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ဆရာ၊ အဲဒီသီချင်းကလည်း ဖုန်းယွီ ရေးတာပါ” ပြောပြီး ဖုန်းယွီကို လေးစားတဲ့ မျက်လုံးများနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက ဖုန်းယွီကို အတွင်းစိတ်ထဲမှာ ပိုပြီး ဂုဏ်ယူစေခဲ့သည်။

ပူဒေါ့ဗ်ကင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရှေ့ကလူသည် ထိုနှစ်များက ပါရမီရှင် ဆယ်ကျော်သက်လား။ ဂီတတွင် ဤမျှ ပါရမီ ရှိပါလျက် သူ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားထောင်ရသည်မှာ ဤလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန် ဆန္ဒမရှိသည့်ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ နှမြောစရာ၊ အလွန် နှမြောစရာပါပဲ…

“ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်။ သုံးလအတွင်း အေရီနာရဲ့ သီဆိုနိုင်စွမ်းကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အယ်လ်ဘမ် စတင် အသံသွင်းနိုင်ပါပြီ”

ဖုန်းယွီက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုဆိုရင် မစ္စတာပူဒေါ့ဗ်ကင်ရှန့်ကိုပဲ အားကိုးရပါပြီ”

...

******

အခန်း ၁၁၁၂ ကိုးအိုကို ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း

အေရီနာသည် ပူဒေါ့ဗ်ကင်နှင့် သီချင်းဆိုလေ့လာရန် ချက်ချင်းသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဘဝဖြစ်သည်။

နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ဖုန်းယွီ အနားယူနေစဉ် ရဟတ်ယာဉ်သံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရသည်။

ကီရိလန်ကိုသည် လူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ ဖုန်းယွီ၏ ရင်းနှီးဖူးသူ ယူကရိန်းမှ ကိုးအို ဖြစ်သည်။ သူသည် အစောပိုင်းက ဘဏ်ချေးငွေအတွက် သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။

ယခင်က ဆိုဗီယက် ခေါင်းဆောင်များ၏ ဒုတိယမျိုးဆက်များထဲတွင် ကိုးအို၏ အဆင့်အတန်းသည် ကီရိလန်ကိုထက် အများကြီး ပိုမြင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် အဆင့်အတန်းများ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကီရိလန်ကိုသည် အရှေ့ဥရောပ၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ကိုးအိုသည် ယူကရိန်း၏ အချမ်းသာဆုံးပင် မဟုတ်တော့ပေ။

“ဖုန်း၊ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်” ကိုးအိုသည် ဖုန်းယွီကို ပူပူနွေးနွေး ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

“မတွေ့တာ ကြာပြီ ကိုးအို”

ဖုန်းယွီ ယခုလာရောက်ခြင်းသည် ကီရိလန်ကို၏ ခြံဝင်းကို လာရောက်ကြည့်ရှုရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ဤနေရာမှ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ မည်သို့ ဖြစ်နေကြောင်း သိရှိရန် ဖြစ်သည်။ ကီရိလန်ကိုသည် ကိုးအိုနှင့် အဆက်အသွယ် အလွန်များပြားပြီး အရှေ့ဥရောပရှိ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများစွာကို ကိုးအိုနှင့် ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ကိုးအိုသည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယခင်က ဤဖုန်းကို သူသည် အရေးတယူ မလုပ်ခဲ့ပေ။ ကီရိလန်ကို၏ ရိုးရိုးသားသား တရုတ်မိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တရုတ်ပြည်တွင် အနည်းငယ်သာ အရည်အချင်းရှိသူဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် နှစ်ကာလများ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဖုန်းသည် အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံး၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယအချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဖုန်းနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ကီရိလန်ကိုသည်လည်း အရှေ့ဥရောပ၏ အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော Forbes မဂ္ဂဇင်းတွင် ကီရိလန်ကို၏ ပိုင်ဆိုင်မှုသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၁၀ ဘီလီယံ ကျော်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကမူ ဤနှစ်များအတွင်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အတော်အတန် ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှု အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းရာနှင့်ချီ ရှိသော်လည်း ကီရိလန်ကိုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။ ဖုန်းယွီနှင့်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ယှဉ်၍ မရတော့ပေ။

ဤအရာများကို တွေးလိုက်တိုင်း သူသည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

“သွား၊ နှစ်ခွက်လောက် သွားသောက်ကြစို့” ကီရိလန်ကိုသည် လူတိုင်းကို သူ၏ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဘားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဘီယာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ကီရိလန်ကိုနှင့် ကိုးအိုတို့သည် အရက်ဖြူ ကို ရွေးချယ်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း ပြင်းသည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။

“ဖုန်း၊ မင်းတို့ရဲ့ စီးပွားရေးက အခု ကြီးမားလာပြီ။ အမေရိကန်တွေဆီက ပိုက်ဆံတွေတောင် ရှာနေပြီ။ ငါကတော့ ယူကရိန်းမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ။ ဒီအချက်မှာတော့ ငါ မင်းတို့ကို မမီဘူး” ကိုးအိုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် ကိုးအို အရှိဆုံး ခံစားရသည်မှာ ထိုစဉ်က ကီရိလန်ကိုနှင့် ဖုန်းအတွက် ချေးငွေကို သူ အာမခံပေးခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင် ချေးငွေ မယူခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရူဘယ်ငွေသည် ဤမျှလောက် ရူးသွပ်စွာ တန်ဖိုးကျဆင်းမည်ကိုသာ သူ သိခဲ့ပါက၊ သူသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ငွေအမြောက်အမြား ချေးယူခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင် အရာရာသည် ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် “အကယ်၍” ဆိုသည်မှာ မရှိပေ။ ထိုစဉ်က ကီရိလန်ကိုနှင့် ဖုန်းတို့က အတိုးနှုန်း အလွန်မြင့်မားစွာ ကမ်းလှမ်းသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် ကီရိလန်ကိုကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားမပြောဘဲ နေလိုက်သည်။ သူသည် ဤကိုးအိုနှင့် သိပ်ရင်းနှီးသူ မဟုတ်ပေ။

“ဟားဟားဟား၊ ကိုးအို၊ အရင်တုန်းက ငါ အမေရိကန်ကို သွားတုန်းက မင်းကို ခေါ်ခဲ့သေးလား။ မင်းကိုယ်တိုင် မသွားချင်တာလေ။ အခုမှ နောင်တရနေတာလား” ကီရိလန်ကိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

“မင်း ငါ့ကို အမေရိကန်ကို သွားဖို့ ခေါ်တုန်းက ငါ လက်ထပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ထွက်သွားနိုင်မှာလဲ။ ငါ့အိမ်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ မင်းလည်း သိပါတယ်။ ယူကရိန်းမှာ ငါ့အဖေရဲ့ ရာထူးက ရုရှားမှာ မင်းအဖေရဲ့ ရာထူးထက် ပိုမြင့်တယ်ဆိုပေမဲ့ ယူကရိန်းရဲ့ စွမ်းအားက ရုရှားနဲ့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မလဲ။ ငါ့အဖေက အမြဲ အလုပ်များနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါလည်း အမြဲ စောင့်ကြည့်ခံနေရတယ်။ အမေရိကန်ကို သွားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ”

ကိုးအိုသည် စိတ်ပျက်မိသည်။ ယနေ့ သူရရှိထားသော အရာများသည် သူ၏ ဖခင်၏ ရာထူးကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်ခြင်း မရှိသည်မှာလည်း သူ၏ ဖခင်၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် ကန့်သတ်ခံရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ ပူးပေါင်းပြီးရင် မင်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုက သေချာပေါက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ဖခင်လည်း မကြာခင် အငြိမ်းစားယူတော့မယ်။ သူ မင်းရဲ့ ညီလေးကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်း လွတ်လပ်သွားလိမ့်မယ်”

ဖုန်းယွီ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ “ဒီ ဆိုဗီယက်ဟောင်းက မိသားစုတွေက ဒီလိုပဲလား။ မိသားစုမှာ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်က စစ်မှုထမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိုးအိုတို့ မိသားစုမှာ ညီငယ်က စစ်မှုထမ်းပြီး အစ်ကိုကြီးက စီးပွားရေးလုပ်နေတာ။ ညီလေးကီတို့ အိမ်နဲ့ တိုက်ရိုက် ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေတာပဲ”

“ဖုန်း၊ မင်းတို့ လုပ်နေတဲ့ ဒီ စူပါမားကတ် ကွင်းဆက်လုပ်ငန်းက သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ သတ္တုတွင်းတွေကလည်း အရှုံးပေါ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ လုပ်နေတဲ့ အင်တာနက် စျေးဝယ်စင်တာကရော ပိုက်ဆံ ရနိုင်ပါ့မလား” ကိုးအိုက မေးလိုက်သည်။

“ကိုးအို၊ ညီလေးကီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု အလျင်မြန်ဆုံး တိုးလာတဲ့ အပိုင်းက ဘယ်ကလဲဆိုတာ သိလား။ EBay ရဲ့ ရှယ်ယာတွေကနေပဲ။ ညီလေးကီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အပြင်က ခန့်မှန်းချက်တွေက မှားနေတယ်။ ညီလေးကီရဲ့ တကယ့် ပိုင်ဆိုင်မှုက အဲဒီထက် အများကြီး ပိုပါတယ်။ EBay က အီလက်ထရွန်းနစ် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း၊ ဆိုလိုတာက အွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာ လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ။ ဒါက အနာဂတ်ရဲ့ ခေတ်ရေစီးကြောင်း ဖြစ်ပြီး အလားအလာ အများကြီး ရှိတယ်”

ကိုးအိုသည် ကီရိလန်ကိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကီရိလန်ကိုသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် EBay ရှယ်ယာ အများအပြားကို ရောင်းချခဲ့သော်လည်း မဲပေးခွင့်မရှိသော ရှယ်ယာများသာ ဖြစ်သည်။ မဲပေးခွင့်ရှိသော ရှယ်ယာများကိုမူ ဖုန်းယွီ ပြောသည့်အတိုင်း တစ်ခုမျှ မရောင်းခဲ့ပေ။ ဈေးကျသွားရင်လည်း ကျပါစေ၊ ပြန်တက်လာဖို့ စောင့်နေရုံပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အမြတ်အများကြီး ရထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ဒါပေမဲ့ ငါကြားတာ EBay ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းက ကျနေပြီး EBay က အခု အမြတ်မရဘူးတဲ့လေ”

“မှန်တယ်။ EBayက ယာယီအားဖြင့် အမြတ်မရသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ EBay က တကယ် စပြီး အမြတ်ရလာနိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် EBay ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးနှုန်းက ပြန်တက်လာလိမ့်မယ်။ ဘယ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမဆို စတင်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံတဲ့အခါ အမြတ်မရနိုင်ဘူး။ အွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာက ဆိုင်ခန်းခကို လျှော့ချပေးပြီး အွန်လိုင်းဆိုင်ခန်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်တယ်။ ဒါက ဖောက်သည်တွေကို လိုချင်တဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ ရောင်းချဖို့ ပိုမိုလွယ်ကူစေတယ်။ ဖောက်သည်တွေ စျေးဝယ်စင်တာကို သွားဖို့ အချိန်အများကြီး ကုန်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာကို ကြည့်ရှုဖို့ ကွန်ပျူတာကို အင်တာနက် ချိတ်ဆက်ပြီး ဝက်ဘ်စာမျက်နှာ ဖွင့်လိုက်ရုံပဲ”

“ဒါ့အပြင် ဒီလုပ်ငန်းက အကျိုးအမြတ်ရှိတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသာ သိနေရင်၊ လူတိုင်းသာ လာလုပ်နေရင်၊ ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနိုင်တော့မလဲ။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ရန်ပုံငွေရှိတဲ့ လူတွေလည်း မနည်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ခေတ်ရှေ့ပြေးတဲ့ အမြင်မရှိဘူးဆိုတာကြောင့် အနာဂတ်မှာ သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းထားရမှာ သေချာတယ်”

ကီရိလန်ကိုသည် ဤအွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာကို တည်ထောင်ပြီး ရုရှားစကားပြောသော နိုင်ငံများအားလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုသည်။ ကိုးအိုနှင့် အခြားသူများ၏ အကူအညီဖြင့် အောင်မြင်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ကိုးအိုသည် လုံးဝ ပါဝင်ရန် ဆန္ဒမရှိလျှင်လည်း အရေးမကြီးပေ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုပြီးနောက် အနာဂတ်တွင် ယူကရိန်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ကိုးအိုသည် အတားအဆီး မလုပ်ရဲတော့ပေ။

ဖုန်းယွီ၏ စကားများသည် အနည်းငယ် လှုံ့ဆော်မှု ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ကိုးအို၏ မျက်နှာသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။ သူသည် ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာချင်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ကီရိလန်ကိုက ဤအွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာသည် အနည်းဆုံး သုံးနှစ်ကြာ ငွေများ ဆက်လက် သုံးစွဲနေရဦးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ကီရိလန်ကိုနှင့် ဖုန်းတို့သည် ငွေကြေး မချို့တဲ့ကြပေ။ အမေရိကန်ဒေါ်လာ သုံးသန်းမှ ငါးသန်းအထိ ဆုံးရှုံးရသည်ဆိုလျှင်ပင် မျက်ခုံးပင် လှုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။ စူပါမားကတ်တွင် ပူးပေါင်းပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲတွင် ငွေများ များများစားစား မရှိတော့ပေ။ ဤတွင် နောက်ထပ် ဒေါ်လာ သန်းရာနှင့်ချီ ဆုံးရှုံးရပါက သူသည် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နစ်နာရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် အခြားနေရာများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ငွေမရှိတော့ဘဲ ကီရိလန်ကိုနှင့်အတူ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခြင်းသည် သူ့အား တစ်စုံတစ်ယောက်က ဦးဆောင်ပြီး ပိုက်ဆံရှာပေးနေရသည့် ခံစားချက်ကို ဖြစ်စေသည်။ သူသည် ထိုစဉ်က ဤဒုတိယမျိုးဆက်များ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ဖုန်းယွီနှင့် ကီရိလန်ကိုတို့သည် စကားမပြောဘဲ ဆေးပြင်းလိပ်ကို သောက်ရင်း ကိုးအို၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။

ကိုးအိုသည် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ကီရိလန်ကို၊ ကျန်တဲ့သူတွေကရော သဘောတူကြပြီလား”

ကီရိလန်ကိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သူတို့ အားလုံး သဘောတူတယ်။ မင်းပဲ ကျန်တော့တယ်”

ကိုးအိုသည် သွားကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါ ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ရာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမယ်” သူသည် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အကုန်အစင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် မရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် အနာဂတ်တွင် သူ့အား နောင်တရစေလိမ့်မည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။ ဤအွန်လိုင်းစျေးဝယ်စင်တာသည် ဤမျှ အကျိုးအမြတ်များမည်ကိုသာ သူ ကြိုသိခဲ့ပါက သူ့တွင် ရှိသမျှ အကုန်၊ ချေးငွေနှင့် ဘဏ်ချေးငွေပင် ယူ၍ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမည် ဟု အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောခဲ့ပေမည်။

...

******

အခန်း ၁၁၁၃ အပြင်ထုတ်ပစ်

ကီရိလန်ကိုသည် အရှေ့ဥရောပရှိ မိတ်ဆွေများအားလုံးနှင့် အဆက်အသွယ် ပြုလုပ်ပြီးခဲ့သည်။ ကိုးအိုသည် နောက်ဆုံးဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။ ကိုးအို၏ အဆင့်အတန်းသည် ကီရိလန်ကိုထက် မသာသော်လည်း လူများစွာသည် ကိုးအိုနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးကြသည်။ ကိုးအိုသာ တကယ်မပါဝင်ခဲ့ပါက အစောပိုင်းက သဘောတူခဲ့သူအချို့ပင် စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်သည်။

ယခုမူ ကိစ္စပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကိုးအို သဘောတူလိုက်သည့်အတွက် အရာရာသည် ပြောင်းလဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ညဘက်တွင် ညီလေးကီသည် မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသည်မသိသော သူငယ်ချင်းအမြောက်အမြားကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဤနေရာတွင် အကပွဲနှင့် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

ဖုန်းယွီသည်လည်း အေရီနာက ဆွဲခေါ်လာသောကြောင့် အကတစ်လှည့် ကခဲ့ရသည်။ အခက်အခဲများသော လှုပ်ရှားမှုများ မပါဝင်ဘဲ ဂီတနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။

“ဒီနေ့ ဆရာနဲ့ သင်ရတာ ဘယ်လိုလဲ။ သူက ကြမ်းတမ်းလား” ဖုန်းယွီက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

“ဆရာက အရမ်းကောင်းပါတယ်။ နည်းနည်းတော့ တင်းကျပ်ပေမဲ့ အရင်တုန်းက ကျွန်မကို ကဖို့ သင်ပေးတဲ့ ဆရာတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်” အေရီနာသည် အရင်ဆရာများအကြောင်း ပြောသောအခါ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အနည်းငယ် ပေါ်နေခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် အေရီနာကို ချစ်ခင်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သူသည် “အနောက် နန်းဆောင် ဇာတ်လမ်း” ရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ဖူးသည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက အက၊ ပြဇာတ်စသည့် အရာများကို သင်ယူခဲ့သော ကလေးများသည် လူအများစု တစ်သက်လုံး မခံစားရဖူးသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားခဲ့ရမည်ကို သူ သိသည်။ ဆရာများက အမြဲတမ်း ရိုက်နှက်ဆဲဆိုကြပြီး ဆရာ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိပါက ထမင်းပင် မစားရဘဲ ရှိနိုင်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ အကုန်လုံး ပြီးသွားပါပြီ။ အခုက ဆရာက မင်းကို ရွေးချယ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ဆရာကို ရွေးချယ်တာ။ ဒီဆရာကို မကြိုက်ရင် နောက်မှ တခြားတစ်ယောက် ပြောင်းရှာမယ်”

“မပြောင်းချင်ဘူး၊ ဆရာက တကယ်ကောင်းပါတယ်” အေရီနာသည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖုန်းယွီကို ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို မပြောင်းဘူး”

“ကျွန်မ ဒီနေ့ ဆရာနဲ့ အသံထွက်နည်း အနည်းငယ် သင်ယူခဲ့တယ်။ သီချင်းဆိုတဲ့အခါ အသက်ရှူအား ပိုကောင်းလာတယ်။ ခဏနေရင် ကျွန်မ သီချင်းဆိုပြီး ရှင့်ကို နားထောင်ခိုင်းရမလား” အေရီနာသည် ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်ကို သင်ယူပြီး သခင်ရှေ့တွင် ချစ်ခင်မှု ပြသလိုသော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ ဖုန်းယွီသည် ဤနေရာတွင် စင်သေးသေးလေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး သီချင်းဆိုနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

“မင်း သီချင်းဆိုချင်ရင် ခဏနေမှ တစ်ပုဒ် ဆိုလိုက်လေ” ဖုန်းယွီသည် အေရီနာ၏ ခေါင်းကို ချစ်ခင်စွာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

သီချင်းတစ်ပုဒ် ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဖုန်းယွီတို့သည် ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် စင်ပေါ်သို့ လျှောက်လာပြီး ဂီတဝိုင်းကို အချက်ပြကာ သီချင်းစတင် ဆိုခဲ့သည်။

သူမသည် သီဆိုမှု အလွန်ကောင်းသည်။ ပညာရှင် ဆီက လေ့ကျင့်မှု ခံယူထားပုံရသည်။ အေရီနာသည် ထိုမိန်းကလေးကို အနည်းငယ် အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

အေရီနာကဲ့သို့ ငယ်စဉ်ကတည်းက အကအဖွဲ့တွင် ကြီးပြင်းလာသော ကလေးများသည် စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်တည်ကာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှု ဖြစ်လိုကြသည်။

လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် အားကျခြင်း ခံရသည့် ခံစားချက်ကို သူတို့ အလွန် နှစ်သက်ကြသည်။

ထိုမိန်းကလေး သီဆိုပြီးသောအခါ လူများစွာက လက်ခုပ်တီးကြသည်။ အေရီနာလည်း ထရပ်ပြီး ဂီတဝိုင်းဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားသည်။ သူမသည် နောက်သီချင်းအတွက် ကြိုတင်မှာယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ညီလေးကီသည် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် အရက်ပြိုင်သောက်နေသည်။ ဖုန်းယွီက ထိုအရာကို မကြိုက်သောကြောင့် ထိုဘက်သို့ လုံးဝ မသွားခဲ့ပေ။ ဤနေရာတွင် ထိုင်၍ သီချင်းနှင့် အကကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ သစ်သီးနှင့် သစ်သီးခြောက်များ စားခြင်းတို့သည် ပို၍ သာယာသည်။

အရက်ပြိုင်သောက်ခြင်းလား။ ဖုန်းယွီ၏ အမြင်တွင် ၎င်းသည် အပျင်းဆုံး အလုပ်ဖြစ်သည်။

စင်ပေါ်တွင် ဂီတ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် ညင်သာစွာ လက်ခုပ်တီးပြီး အေရီနာကို အားပေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အေရီနာသည် တေးဂီတနှင့်အညီ ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့လိုက်ရာ အလွန် စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူမ စတင် သီဆိုလိုက်သောအခါ ပရိသတ်သည် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ဤကြည်လင်သော အသံဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားကြသည်။

၎င်းသည် မနေ့က အေရီနာ၏ အသံမပါဘဲ ဆိုခြင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသည်။ စင်ပေါ်ရှိ အေရီနာသည် ပြည့်စုံသော အေရီနာဖြစ်ပြီး သူမ၏ အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပုံရသည်။

ကခုန်နေသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးများသည် ပို၍ ပျော်ရွှင်စွာ ကခုန်နေကြပုံရသည်။ အေရီနာ သီဆိုနေသည်မှာ ဂန္ထဝင် ရုရှားသီချင်းဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ကောင်းသော၊ သံစဉ်ပြည့်ဝသော တေးသွား ဖြစ်သည်။

ထိုင်နေသူများစွာသည် လက်ဖြင့် လိုက်၍ စည်းချက်လိုက်နေကြရာ အလွန် စည်းကမ်းရှိသည်။ ဖုန်းယွီလည်း ထိုနည်းအတိုင်း ညင်သာစွာ လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

သီချင်းဆုံးသွားသောအခါ အေရီနာသည် အနည်းငယ် အရိုအသေပေးပြီး စင်ပေါ်မှ ဆင်းကာ ဖုန်းယွီဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။

လူအများအပြားသည် အားပေးသံများ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ် ခဲ့ကြသည်။ အချို့က လိုင်ခရာမှုတ် ကြပြီး အချို့က အေရီနာကို နောက်ထပ် သီချင်းတစ်ပုဒ် ထပ်ဆိုရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤမျှသာယာသော သီချင်းသံကို တစ်ပုဒ်တည်းနှင့် မလုံလောက်ပေ။

သို့သော် အေရီနာသည် သူတို့ကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ဘဲ ဖုန်းယွီဘေးတွင် တည့်တည့်လာထိုင်ပြီး စပျစ်သီးတစ်လုံးကို အခွံခွာ၍ ဖုန်းယွီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“မင်း သီဆိုတာ တကယ်ကောင်းတယ်။ အနာဂတ်မှာ မင်းက ရုရှားရဲ့ အကျော်ကြားဆုံး အဆို-အက ကြယ်ပွင့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်” ဖုန်းယွီသည် စပျစ်သီးကို မျိုချပြီးနောက် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချီးကျူးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ သေချာပေါက် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပါ့မယ်” ဤစကားကို ပြောလိုက်သောအခါ အေရီနာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းပြသော ယုံကြည်ချက် များ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် သူတို့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အပေါ်စီးမှ ကြည့်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။

“မင်းက ဘဲလေးအကသမား အေရီနာ မဟုတ်လား။ မင်း သီချင်းဆိုတတ်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ အချိန်အတော်ကြာ ဘဲလေးအက မကြည့်ရတာနဲ့ အတော်ပဲ၊ မင်း စင်ပေါ်တက်ပြီး ဘဲလေးအက တစ်ပုဒ်လောက် ကပြလိုက်ပါဦး။ အတူတူ သီချင်းနှစ်ပုဒ်လောက်လည်း ထပ်ဆိုပြပါ” ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်က မာနကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

အစောပိုင်းက အေရီနာသည် ဘဲလေးအကအဖွဲ့မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့စဉ်က လူများစွာသည် အေရီနာကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က အေရီနာသည် နောက်ခံအင်အား ကောင်းကောင်း ရှိသူဖြစ်ပြီး ကီရိလန်ကို၏ လူဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အချို့သောသူများသည် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ကီရိလန်ကိုသည် အကအဖွဲ့တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ထောက်ပံ့ပေးထားသည်မှာ မှန်သော်လည်း ၎င်းသည် အေရီနာ မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် အချို့သောသူများသည် စိတ်များ ပိုမိုလှုပ်ရှားလာပြီး ဤမိန်းကလေးကို ပြန်လည် ပိုင်ဆိုင်လိုလာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အေရီနာသည် ကီရိလန်ကို၏ ထိုမိန်းကလေးနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သောကြောင့် အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲဘဲ သည်းခံခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယနေ့မူ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကီရိလန်ကိုနှင့် စီးပွားရေး ပူးပေါင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကီရိလန်ကိုသည် အေရီနာကို စိတ်မဝင်စားကြောင်းနှင့် မကြာမီ လက်ထပ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဤအေရီနာကို သိမ်းပိုက်ပါက ကီရိလန်ကို ကန့်ကွက်မည် မဟုတ်ဟု သူက ယူဆခဲ့သည်။

ခုနက စင်ပေါ်မှ အေရီနာကို မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်ထဲမှ ထူးခြားသော ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ကူးထဲမှ နတ်ဘုရားမသည် အာရှသားတစ်ဦး၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။

အာရှသားဆိုတာ ဘာလဲ။ သူတို့ ရုရှားသည် အနီးနားရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင်လည်း ထိပ်တန်းဖြစ်သည်။ အာရှသားလေးတစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်ရမည်နည်း။ သူသည် တရုတ်လူမျိုး သို့မဟုတ် ကျွန်းနိုင်ငံသား ဖြစ်စေကာမူ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

“ကျွန်မ ဒီနေ့ ကချင်စိတ် မရှိဘူး” အေရီနာက ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ ကျွန်မ သီချင်းဆိုပြီးသားမို့ ထပ်မဆိုချင်ဘူး”

“ငါ မင်းကို ဆိုခိုင်းရင် မင်း ဆိုရမယ်၊ ငါ မင်းကို ကခိုင်းရင် မင်း ကရမယ်။ ဒီအာရှသားက မင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။ ဒါ မော်စကိုပဲ” ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်က အာဏာဆန်ဆန် ကြေညာလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ထိုလူငယ်ကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လုံးဝ မမှတ်မိပေ။ ကီရိလန်ကိုက သူ့ကို အထူးမိတ်ဆက်မပေးခဲ့သောကြောင့် အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ကွမ်းတန်စား ကလေးတစ်ယောက်က ခပ်ရိုင်းရိုင်း လုပ်ရဲသေးလား။

အေရီနာသည် သီချင်းဆိုချင်လျှင် ဖုန်းယွီ ထောက်ခံသည်။ ကချင်လျှင် ဖုန်းယွီ ထောက်ခံသည်။ သို့သော် မလိုချင်ပါက မည်သူမျှ သူမကို အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်း၍ မရပေ။

“ထွက်သွား” ဖုန်းယွီသည် စကားလုံးတစ်လုံးကို ပါးစပ်မှ ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရုရှားဘာသာကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူသည် သေချာပေါက် ကြားခဲ့ရသည်။ အာရှသားတစ်ဦးက သူ့ကို ဆဲဆိုလိုက်သောအခါ သူသည် ဒေါသအမျက် ခြောက်ခါ ထွက်သွားခဲ့သည်။

“မင်းလေး သေချင်လို့လား” ပြောရင်း သူသည် ဖုန်းယွီ၏ ကော်လာကို လှမ်းဆွဲရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ၏ နောက်မှ လူနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး သူ့ကို မြေပေါ်သို့ ချက်ချင်း လှဲချလိုက်သည်။ သူ့နှင့်အတူ လာသော နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦးလည်း ကံဆိုးသွားခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီသည် လက်ကာပြလိုက်သည်။ “အပြင်ထုတ်ပစ်လိုက်”

သူသည် အေရီနာဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ငါတို့ ခုနက ဘယ်အကြောင်း ပြောနေတာလဲ”

ဤနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုသည် လူများစွာကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ဂီတ ရပ်တန့်သွားပြီး ကီရိလန်ကိုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

...

******

အခန်း ၁၁၁၄ သူသည် လူတိုင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်သည် ချက်ချင်း ရုန်းကန်လိုက်ပြီး ကီရိလန်ကိုကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ကီရိလန်ကို၊ ငါ့ကို သေနတ်တစ်လက်ပေး၊ ငါ ဒီအာရှသားကို သတ်ပစ်မယ်!”

နောက်ထပ် လူငယ်တစ်ဦးကလည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “သေနတ် မလိုဘူး၊ ငါ လက်ဗလာနဲ့တင် သူ့ကို သတ်နိုင်တယ!”

ကီရိလန်ကိုသည် သူတို့အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ဦးထုပ်ဆောင်းထားသူကို ချက်ချင်းပင် လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ မြေပေါ် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နောက်တစ်ယောက်ကိုလည်း ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်ရာ လဲကျသွားပြန်သည်။

“မင်းတို့ နှစ်ယောက် အသက်ရှည်ရှည် မနေချင်တော့ဘူးလား!”

ထိုနှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ကီရိလန်ကိုက သူတို့ကို ကူညီရန် လာသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ကီရိလန်ကိုက သူတို့နှစ်ယောက်ကို ရိုက်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူ သိပါ့မည်နည်း။

ဖုန်းယွီသည် လက်ကာပြလိုက်သောအခါ သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးသည် သူ၏ နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ သက်တော်စောင့်များသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပေ။

(ဟုတ်ပါတယ်၊ သက်တော်စောင့်နှစ်ဦးစလုံးက အမေရိကန်တွေ ဖြစ်ပြီး ရုရှားစကားကို နားမလည်ကြလို့ ပြောလဲ ဘယ်သူမှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။)

“ကီရိလန်ကို၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ ငါတို့ကို ရိုက်တာလဲ။ အဲဒီ အာရှသားက... အား...”

ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်သည် တစ်ခုခု ပြောရန် ကြံရွယ်စဉ် ကီရိလန်ကိုသည် သူ၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်စွာ နင်းချေ လိုက်ပြီး “မင်းရဲ့ ပါးစပ်ပုပ်ကို ပိတ်ထား! မင်း ဘယ်သူလဲ ထင်နေတာလဲ။ ငါ့ကို အမိန့်ပေးရဲတယ်!”

ထိုအချိန်တွင် ကီရိလန်ကို၏ မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည်လည်း ညီလေးကီ၏ ဤသို့သော အမူအရာကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ညီလေးကီက သူ့ဘက်က လူမှန်း မသိခဲ့ပါက သူလည်း စိုးရိမ်မိလိမ့်မည်။

ကီရိလန်ကိုသည် ဖုန်းယွီဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဖုန်း၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို မင်း ဘယ်လို လုပ်စေချင်လဲ။ မင်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ငါ လုပ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်။ သူတို့ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်တာတောင် ရတယ်”

ကီရိလန်ကို၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဖုန်းယွီသည် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိသော်လည်း ထိုလူငယ်နှစ်ဦးသည် ကြောက်လန့်တကြား ဆီးပင် ထွက်ကျသွားကြသည်။ “ကီရီလန်၊ ကီရိလန်ကို အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ မှားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ တောင်းပန်ပါတယ်”

သို့သော် ကီရိလန်ကိုသည် သူတို့ကို လုံးဝ မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤနေရာမှ လူအားလုံးကို စုပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ဖုန်းယွီလောက် အရေးမကြီးပေ။ ထိုဒုတိယမျိုးဆက်ငယ်လေး နှစ်ဦးသည် ဖုန်းယွီနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ရဲရုံသာမက ဖုန်းယွီကို သတ်ပစ်ရန်ပင် အသက်မကြောက်ဘဲ ကြံရွယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ကီရိလန်ကိုသည် ထိုနှစ်ဦးကို သူ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စာရင်းမှ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်ဦးကို မည်သို့စီမံရမည်ကို ဖုန်းယွီ၏ သဘောထားပေါ်တွင် မူတည်နေသည်။

သူသည် ခုနက အလွန် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ထိုနှစ်ဦးကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ ဤနှစ်ဦး၏ ဖခင်များတွင်လည်း သြဇာအာဏာ အနည်းငယ် ရှိနေသည့်အပြင် လူတစ်ဦးကို အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်စေခြင်းကို ကီရိလန်ကို တစ်ခါမျှ မလုပ်ဖူးခဲ့ပေ။

ဖုန်းယွီသည် ထိုနှစ်ဦး၏ အသက်ကို အမှန်တကယ် လိုချင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသောကြောင့်သာ ထိုသို့ ပြောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကီရိလန်ကို၏ ရိုင်းစိုင်းသော အသွင်အပြင်အောက်တွင် ပါးနပ်သော နှလုံးသားလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းရဲ့ အကပွဲကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်” ဤနေရာသည် ကီရိလန်ကို၏ နေရာဖြစ်သောကြောင့် ဖုန်းယွီသည် ကီရိလန်ကိုကို မျက်နှာသာ ပေးခဲ့သည်။ အခြားသူ၏ အိမ်တွင် အမိန့်ပေးခြင်းသည် အလွန် မောက်မာ လွန်းသည်ဟု ထင်ရပေမည်။

ထို့အပြင် ကီရိလန်ကိုသည် သူ့ကို မျက်နှာသာ အပြည့်အဝ ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာရောက်၍ ထိုနှစ်ဦးကို ဆုံးမခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီသည် ဤကိစ္စကြောင့် ထိုနှစ်ဦးကို ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ခိုင်းမည်လော။

သူငယ်ချင်းများကြားတွင်လည်း ကိုယ့်သူငယ်ချင်းကို လူသတ်သမား ဖြစ်စေရန် မလုပ်သင့်ပေ။

ကီရိလန်ကိုသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သန်မာသော အမျိုးသား အများအပြား ရောက်လာပြီး ထိုနှစ်ဦးကို ဆွဲယူသွားခဲ့သည်။ “မင်းတို့ နှစ်ယောက်၊ နောက်ဆို မော်စကိုကို လုံးဝ မလာနဲ့။ ငါ သိရင် ရိုင်းစိုင်းတာ မပြောနဲ့နော်။ ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ကားလုပ်ငန်းလည်း ဆက်စပ်မှု မရှိတော့ဘူး”

ထိုနှစ်ဦးသည် တစ်ခုခု ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုသန်မာသော အမျိုးသားများက ဆွဲထုတ်သွားကြပြီး ကီရိလန်ကိုလည်း သူတို့၏ ဆူညံသံကို ဆက်နားထောင်ချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။

ကီရိလန်ကိုသည် စင်မြင့်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ ဂီတ ပြန်လည် စတင်ခဲ့ပြီး အကပွဲ ဆက်လက် ကျင်းပခဲ့သည်။ ဂီတသည် သာယာနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အကပွဲသည် ယခင်ကလောက် ပျော်ရွှင်စရာ မကောင်းတော့ပေ။

လူအချို့သည် ကီရိလန်ကိုက ဤမျှ အလေးထားသော အာရှသားသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို သိလိုစိတ်ဖြင့် ဤဘက်သို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ကိုးအိုသာလျှင် ဖုန်းယွီ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သိသည်။ ကီရိလန်ကို၏ လုပ်ရပ်သည် လုံးဝ မှားယွင်းသည်ဟု သူ မခံစားရပေ။ ထိုလူငယ်နှစ်ဦးသည် ကိုယ့်မျက်စိနှင့်ကိုယ် မမြင်ဘဲ တစ်ဖက်လူ မည်သူဖြစ်သည်ကို မမေးမြန်းဘဲ ဤနေရာတွင် မာနထောင်လွှားခဲ့ကြသည်။ ယူကရိန်းတွင်ဆိုလျှင် သူသည် ထိုနှစ်ဦး၏ ခြေထောက်ကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချိုးပစ်လိမ့်မည်။

ထိုနှစ်ဦး၏ မိသားစုတွင် သြဇာအာဏာ အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း ဖုန်းက သူတို့အား ပေးနိုင်သော အကူအညီနှင့် အကျိုးစီးပွားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်ကွာခြားသည်။ ပုံမှန်လူတစ်ဦးသည် မည်သို့ ရွေးချယ်ရမည်ကို သိသည်။ ထို့အပြင် ကီရိလန်ကိုနှင့် ဖုန်းတို့သည် မည်မျှကြာအောင် သိကျွမ်းခဲ့ကြပြီး ထိုနှစ်ဦးနှင့် မည်မျှကြာအောင် သိကျွမ်းခဲ့ကြသည်ကိုလည်း သိထားသည်။ ပြီးတော့ ဖုန်းကလည်း လွယ်လွယ်ကူကူ အနိုင်ယူနိုင်သောသူ မဟုတ်ပေ။

“ဖုန်း၊ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ” ကီရိလန်ကိုသည် ထိုအခါမှ ဖုန်းယွီဘေးတွင် ထိုင်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီနှစ်ယောက်က အေရီနာကို စိတ်ဝင်စားနေကြတာ” ဖုန်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ် ဖုန်း၊ ငါ ဒါကို မတွေးမိခဲ့ဘူး။ အေရီနာကို ဘယ်သူမှ စိတ်မဝင်စားရဘူးဆိုတာ ငါ လူတိုင်းကို သတိပေးမယ်” ကီရိလန်ကိုသည် အနည်းငယ် တောင်းပန်လိုက်သည်။

သူသည် ဖုန်းယွီအား အေရီနာကို ဂရုစိုက်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ယခုတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက အေရီနာကို စိတ်ဝင်စားရဲသည်မှာ သူ ကောင်းစွာ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ပြသနေသည်။ ထို့အပြင် ထိုနှစ်ဦးကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် စီမံလိုက်သည်ဟုလည်း သူ ခံစားရသည်။ သူ့မိန်းမကို တစ်စုံတစ်ဦးက စိတ်ဝင်စားရဲလျှင် အနည်းဆုံး ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ရိုက်ချိုးပစ်ရမည်!

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီလို လူတုံးတွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်မဖြစ်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

“နောက်တစ်ခါ လုံးဝ မရှိစေရပါဘူး!”

ဖုန်းယွီသည် ဘေးမှ ကော့တေးခွက်ကို ယူ၍ ကီရိလန်ကိုအား မြှောက်ပြလိုက်သည်။ ကီရိလန်ကိုသည်လည်း ချက်ချင်းပင် အရက်တစ်ခွက်ကို ယူ၍ ဖုန်းယွီနှင့် ခွက်တိုက်ပြီး သောက်ချလိုက်သည်။

အနီးနားရှိ လူများက ကီရိလန်ကိုက ဤမျှ အလေးထားသော အာရှသားသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြသည်။ ဤသည်မှာ မော်စကိုဖြစ်သည်။ ဘီလ်ဂိတ် လာလျှင်ပင် ကီရိလန်ကိုသည် ဤသို့ ပြုမူရန် မလိုအပ်ပေ။

ကိုးအိုနှင့် စကားပြောနိုင်သူအချို့က ထိုအာရှသားသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ကိုးအိုအား မေးမြန်းကြသည်။

ကိုးအိုသည် ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကီရိလန်ကိုမှာ တရုတ်ပြည်က သူငယ်ချင်းကောင်း၊ မဟုတ်ဘူး၊ အစ်ကိုကောင်း တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သိကြလား”

အချို့၏ မျက်နှာများသည် တွေဝေနေသော်လည်း အချို့ကမူ ချက်ချင်းဆိုသလို အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ “ကိုးအို၊ ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက သူက တရုတ်ပြည်က ဖုန်းလား”

“သူ့ကလွဲလို့ ကီရိလန်ကိုကို ဒီလောက် အလေးထားအောင် လုပ်နိုင်သူ ဘယ်သူရှိသေးလဲ။ ကီရိလန်ကိုရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါတို့အားလုံးထက် ဖုန်းက ပိုအရေးကြီးတယ်။ ကီရိလန်ကို ဒီနေ့လို ဖြစ်လာတာ အများစုက ဖုန်းရဲ့ အကူအညီကြောင့်ပဲ”

“ဒါဆို ငါတို့ သွားပြီး အရက်တစ်ခွက်လောက် ကမ်းလှမ်းသင့်သလား”

ကိုးအိုသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ “သတိမထားမိဘူးလား။ သူ အရက် သိပ်မကြိုက်ဘူး။ သီချင်းဆိုတဲ့ မိန်းမက ဖုန်းရဲ့မိန်းမပါ။ ဒါကြောင့် ကီရိလန်ကိုက အမြဲ ဂရုစိုက်နေပေမဲ့ ဘယ်တော့မှ မထိဘူးလေ”

အေရီနာကို စိတ်ဝင်စားဖူးသူ အချို့သည် ချွေးအေးများပင် ပြန်လာကြသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ခုနက သွားခဲ့သူများသည် ထိုနှစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သွားခဲ့ပါက အသိုင်းအဝိုင်းမှ ကန်ထုတ်ခံရသူများမှာ သူတို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။

အေရီနာနှင့် အကအဖွဲ့တွင် ရှိသော မိန်းကလေးများ ပိုင်ဆိုင်သူ အချို့သည် အလွန်ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် မူလက ပျော်ပျော်ပါးပါးသာ သဘောထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင် ထိုမိန်းကလေးသည် အေရီနာနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်ရန်အတွက် အခြားအသုံးဝင်မှု ရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

အေရီနာမှတစ်ဆင့် ဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။ ဖုန်းသည် အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ ကီရိလန်ကိုကို အရှေ့ဥရောပ၏ အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရုရှား၏ ထိပ်တန်း ဆယ်ဦးစာရင်းဝင် ဖြစ်ရန်သာ တောင်းဆိုသည်။ ထိပ်တန်း တစ်ရာဝင် ဖြစ်လျှင်ပင် ရသည်၊ ၎င်းသည် တစ်သက်လုံး သုံးမကုန်နိုင်သော ငွေကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဖုန်းယွီသည် ခုနက ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် အေရီနာကို စိတ်ဝင်စားရဲသူ နောက်ထပ် မရှိတော့ကြောင်း ယုံကြည်သည်။

သူသည် အေရီနာကို သူ၏ လူဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပြီး အေရီနာ သူ့ကို စွန့်ခွာခြင်းကို မလိုလားသောအခါ လူတိုင်းအား အေရီနာကို မနှောင့်ယှက်ရန် သတိပေးလိုခဲ့သည်။

ယခုအချိန်မှစ၍ ပြဿနာ မရှိတော့ဟု ယူဆရသည်။

...

******

အခန်း ၁၁၁၅ ငါးမျှားမိပြီ

ကိုးအိုသည် နောက်တစ်နေ့တွင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ကီရိလန်ကို ဖိတ်ခေါ်ထားသော ဧည့်သည်များလည်း သေချာပေါက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ကီရိလန်ကိုနှင့် ဖုန်းယွီ နှစ်ဦးသားသည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ လူလုပ်ရေကန်မှ ရေနန်းဆောင်ငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် ငါးမျှားနေကြသည်။ သို့သော် နှစ်ဦးစလုံး၏ အရည်အချင်း နည်းပါးသောကြောင့် တစ်နေကုန် ငါးတစ်ကောင်မျှ မမိဘဲ ငါးစာများသာ အများအပြား ကုန်သွားခဲ့သည်။

“ဖုန်း၊ မင်း Supermicro Semiconductor (AMD) ကုမ္ပဏီကို ဝယ်ယူချင်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ အချိန်အကြာကြီး ရှိနေပြီ၊ ဘာလို့ မဝယ်ဖြစ်သေးတာလဲ” ကီရိလန်ကိုက မေးလိုက်သည်။

“အလျင်မလိုပါဘူး၊ တစ်နှစ် နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ကြည့်ဦးမယ်။ အဲဒီကုမ္ပဏီရဲ့ တန်ဖိုးက ပိုပြီး နည်းသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် Supermicro Semiconductor ကို ဝယ်ယူမလား၊ ဒါမှမဟုတ် Intel မှာပဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမလားဆိုတာ ထပ်ကြည့်မယ်”

အတိတ်ဘဝက Supermicro သည် တစ်ချိန်က Intel နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မကြာမီ Intel က လုံးဝ ပြန်လည် ကျော်တက်သွားခဲ့သည်မှာ Intel ၏ နည်းပညာသည် Supermicro ထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ဖုန်းယွီသည် သူ Supermicro ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် Intel ကို ကျော်လွန်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသိပေ။ ကုန်ကျစရိတ်ကို မရေတွက်ဘဲ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို တိုးမြှင့်မှသာ ဖြစ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် မလိုအပ်ဘဲ ကုန်ကျမှု များနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အခြားသူများက ယခု ရောင်းချမည်မဟုတ်သဖြင့် ဖုန်းယွီ စောင့်နိုင်သည်။ NVIDIAသည် အရင် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီးမှ NVIDIA ကို အသုံးပြု၍ အကြီးကို အသေးစားဖြင့် စားခြင်း ပုံစံဖြင့် Supermicro ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

“ဖုန်း၊ မင်း တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်လို့ ငါမှတ်မိတယ်။ Microsoft က Software လုပ်ငန်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်တဲ့အတွက် Hardware ကို မထိဘူး။ Hardware ကို ထိလိုက်တာနဲ့ Hardware ထုတ်လုပ်သူ အားလုံးရဲ့ စုပေါင်း ဆန့်ကျင်မှုကို ခံရလိမ့်မယ်။ Microsoft ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်။ ကံကောင်းစွာ အောင်မြင်ခဲ့ရင်တောင် အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ခံရခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမှာ သေချာတယ်။ မင်းက ဘာလို့ အကုန်လုံးကို လုပ်ချင်တာလဲ။ စုပေါင်း ဆန့်ကျင်မှာကို မကြောက်ဘူးလား” ကီရိလန်ကိုက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့် ငါ့ကုမ္ပဏီတွေ အားလုံးက သီးခြားစီ လုပ်ကိုင်နေတာ။ တူညီတဲ့ Brand မဟုတ်ရင် ဈေးကွက် လက်ဝါးကြီးအုပ်မှု ကြောင့် ခွဲထုတ်ခံရမှာ မရှိဘူး။ ပြီးတော့ ငါ ဝယ်ယူတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကလည်း လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ အားနည်းတဲ့ လုပ်ငန်းတွေချည်းပဲ။ ဒါကြောင့် လက်ဝါးကြီးအုပ်တယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာတော့ ငါ တစ်ယောက်တည်းက အဲဒီလုပ်ငန်းနယ်ပယ်က ကုမ္ပဏီတွေ အားလုံးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက် ချင်တယ်”

ဖုန်းယွီ၏ ဤရည်မှန်းချက်ကြောင့် ကီရိလန်ကိုသည် မူးနောက်သွားခဲ့သည်။ လူတစ်ယောက်က လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးရှိ အခြားကုမ္ပဏီများအားလုံးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်မည်။ ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

“ဖုန်း၊ အဲဒီကုမ္ပဏီတွေက Software လုပ်ငန်းက Microsoft ဖြစ်ဖြစ်၊ Hardware လုပ်ငန်းက Intel ဖြစ်ဖြစ် ဧရာမ ကုမ္ပဏီတွေ ကြီးပဲ။ အခုချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ စျေးကွက်တန်ဖိုးက အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၅၀၀ ဘီလီယံ လောက်ရှိတယ်”

ဖုန်းယွီသည် အလွန်ချမ်းသာသော်လည်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကို ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာခြင်း မရှိသေးပေ။ ဖုန်းယွီ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုသည် အခြားသူများ၏ ကုမ္ပဏီတစ်ခုစာတန်ဖိုးကိုပင် မမီသေးဘဲ၊ ကုမ္ပဏီများအားလုံးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ကြံနေသည်လား။

“ဆယ်နှစ်အကြာမှာ Microsoft ကလည်း ကုမ္ပဏီငယ်လေး တစ်ခုပဲ။ ဆယ်နှစ်အကြာမှာ ငါ့မှာလည်း ပိုက်ဆံ သိပ်မရှိခဲ့ဘူး။ Microsoft က ဆယ်နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာပေါ်မှာ စျေးကွက်တန်ဖိုး အမြင့်ဆုံး ကုမ္ပဏီ ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါကလည်း ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒုတိယအချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုက သောင်းပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ဒါဆို နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါ ဘာလို့ ဒီအိပ်မက်ကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ရမှာလဲ”

“ဆယ်နှစ် မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် နှစ်ပေါ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက ငယ်သေးတယ် မဟုတ်လား။ Warren Buffett၊ George Soros တို့က အသက် ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလဲ၊ အခုထိ ကြိုးစားနေတုန်းပဲ။ ငါက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ပန်းတိုင်ကို ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးလို့ သတ်မှတ်လိုက်ရင် အသက်သုံးဆယ်မှာ ငါ့ဘဝမှာ လိုက်ရှာစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘဲ အနာဂတ်ကာလတွေက ဘယ်လောက် ပျင်းရိစရာ ကောင်းလိုက်မလဲ”

ဖုန်းယွီ၏ ခမ်းနားသော စကားများသည် ကီရိလန်ကို၏ အမြင်တွင် မမှားပေ။ အသက်သုံးဆယ်တွင် ဖုန်းယွီသည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လာမည်ကို သူ လုံးဝ ယုံကြည်သည်။

ဘီလ်ဂိတ်၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုသည် တစ်မျိုးတည်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ပိုင်ဆိုင်မှု တိုးတက်နှုန်းသည် ဖုန်းယွီကို လုံးဝ မမီနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် ဖုန်းယွီ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် ဆက်လက် တိုးတက်နေသော်လည်း Microsoft ရှယ်ယာဈေး ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဘီလ်ဂိတ်၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အငွေ့ပြန် နေသည်။

သို့သော် ဖုန်းယွီ၏ ဤအိပ်မက်သည် သူ၏ အမြင်တွင် အလွန် ကြီးမားနေသေးသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဧရာမကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာရန်အတွက် ဖုန်းယွီသည် အနာဂတ်တွင် မည်မျှသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်ကို ဖယ်ထားပြီး အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ၅၀၀ ဘီလီယံ တန်ဖိုးရှိ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ဧရာမ ကုမ္ပဏီ အချို့ကို ထိန်းချုပ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ကုမ္ပဏီများက ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်နည်း။

Lenovo သည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဖုန်းယွီက တစ်ဦးတည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုက်ဟွာSupermarket Group သည်လည်း Walmart အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ထိုနည်း၎င်းပင် ရှယ်ယာများ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဖုန်းယွီ တစ်ဦးတည်း ဆုံးဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အခြားလုပ်ငန်းများအတွက်ရော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ အင်တာနက်ကုမ္ပဏီများသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်သော်လည်း ပူဖောင်းကွဲထွက်သည့်အခါလည်း လျင်မြန်လွန်းလှသည်။

အခြားဘာမှ မပြောဘဲ အမေရိကန်တွင်ပင် ယခုနှစ် စာရင်းဝင် အင်တာနက်ကုမ္ပဏီများထဲမှ ကုမ္ပဏီများစွာသည် စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခံခဲ့ရပြီး၊ ဒေဝါလီခံရသူများမှာ ပို၍ပင်များသည်။ ထို့အပြင် ဤအရေအတွက်သည် တိုးလာနေပြီး အနာဂတ်တွင် ရာချီ နိုင်ခြေရှိသည်။

ဖုန်းသည် သူပြောခဲ့သည့်အရာများကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ဘယ်က ရခဲ့သနည်း။

ဖုန်းယွီ၏ ယုံကြည်မှုသည် ဤနည်းပညာများ မည်သည့်လမ်းကြောင်းသို့ ဦးတည်သွားမည်ကို သူသိရှိခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသည်။ ဖုန်းယွီ၏ ယုံကြည်မှုသည် Amazon ဖြစ်စေ၊ သူ ပြည်တွင်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသော လုပ်ငန်းများ ဖြစ်စေ၊ အနာဂတ်တွင် အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ထောင်ချီ တန်ဖိုးရှိသော ကုမ္ပဏီကြီးများ ဖြစ်လာမည်ကို သူ သိရှိခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာသည်။

အခြားသူများ မလုပ်နိုင်သောအရာများကို သူ မလုပ်နိုင်စရာ မရှိပေ။ မစမ်းကြည့်ဘဲနေလျှင် သူ တစ်ကိုယ်လုံး မသက်မသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ရှုံးနိမ့်သွားလျှင်ပင် ဘာဖြစ်လဲ။ သူ၏ ကုမ္ပဏီ တစ်ဝက်လောက် ဒေဝါလီခံရလျှင်ပင် ဖုန်းယွီသည် ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေဦးမည်။

မဖြစ်လျှင်တောင်မှ သူသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးသို့ ပြန်လည် ရပ်တည်နိုင်မည်။ သူသည် အစက ပြန်စရန် သတ္တိလည်း ရှိသည်၊ ယုံကြည်မှုလည်း ရှိသည်။

ဖုန်းယွီ၏ ဤခမ်းနားသော ပန်းတိုင်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကီရိလန်ကိုသည် သူ၏ အိပ်မက်သည် အမြဲတမ်း အလွန်သေးငယ် ခဲ့သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း သူဌေးတစ်ဦး ဖြစ်လိုခဲ့ပြီး ယခုတော့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

သူသည် ဘီလ်ဂိတ်နှင့် အခြားသူများကို ခြေဖြင့် နင်းချေပြီး ဖုန်းယွီနောက်မှ ဒုတိယအချမ်းသာဆုံး ဖြစ်လိုသည်။ ဤပန်းတိုင်ကိုမူ မအောင်မြင်သေးပေ။

သို့သော် ဖုန်းယွီက ဤပန်းတိုင်သည် မဝေးတော့ကြောင်း၊ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ်နှစ် အတွင်းတွင် သူ၏ ပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီက ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပန်းတိုင်မရှိလျှင် အနာဂတ်သည် အလွန် ပျင်းရိဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု ပြောသောအခါ ကီရိလန်ကိုသည် သူသည်လည်း ခမ်းနားသော ပန်းတိုင်တစ်ခု ချမှတ်သင့်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ အောင်မြင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်နိုင်သည်ဖြစ်စေ ထိုပန်းတိုင်ဆီသို့ ခြေလှမ်းတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားသင့်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကျော်ကြားဆုံး ဝိုင်စက်ရုံကို ဝယ်ယူခြင်းလား။ ဥရောပ၏ ရှေးအကျဆုံး မိသားစုဖြစ်သည့် ရော့စ်ချိုင်းလ်မိသားစု ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုသည့် Lafite ဝိုင်စက်ရုံ ကိုလား။

သို့မဟုတ် ဝိုင်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီး၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကျော်ကြားဆုံး အရက်အမှတ်တံဆိပ် ဖြစ်လာစေရန်လား။

ဒါမှမဟုတ် ဖုန်းနှင့်အတူ ပူးပေါင်း၍ ဤခမ်းနားသော အိပ်မက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ကာ ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်ရန်လား။

ကီရိလန်ကို၏ မျက်လုံးများတွင် တွေဝေမှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီ၏ ဤအိပ်မက်ကို ဖုန်းယွီ တစ်ဦးတည်းဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤအိပ်မက်ကို အတူတကွ အကောင်အထည်ဖော်ရန် စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိသူအချို့၏ အကူအညီ လိုအပ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကျုံးချင်းရှန်၊ လျိုချွမ်ကျစ်၊ ခါမဲဒါ မာဆာအို၊ ဖူကွမ်းကျန့်တို့ ဖြစ်သည်။

ကီရိလန်ကိုသည်လည်း အလွန်သင့်တော်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီသည် ကီရိလန်ကိုအား သူ့ကို ကူညီရန် အတင်းအကျပ် မတိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူ ပြောခဲ့သော စကားများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကီရိလန်ကိုသည် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ကီရိလန်ကိုက သူ့ကို ကူညီလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့အတွက် ပိုမိုလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်သည်။

ခဏကြာ ငြိမ်သက်နေပြီးနောက် ကီရိလန်ကိုသည် ရုတ်တရက် ငါးမျှားတံကို ဆွဲတင်လိုက်ပြီး လက်ကိုင်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်၍ ကြိုးကို ရစ်ပတ်လိုက်သည်။ “ဟားဟားဟား၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါးမိပြီ။ ဒီညတော့ ငါတို့ ဒါကို စားကြမယ်”

ငါးကို ရေပုံးထဲ ပစ်ထည့်ပြီးနောက် ကီရိလန်ကိုသည် ဖုန်းယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဖုန်း၊ မင်းရဲ့ အိပ်မက်က အရမ်း ကြီးမြတ်တယ်။ ငါ့ကို ပါအောင် ခေါ်သွားနိုင်မလား”

ဖုန်းယွီသည် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “သေချာတာပေါ့၊ ငါတို့က ညီအစ်ကိုကောင်းတွေ မဟုတ်လား”

ဖုန်းယွီ၏ငါးသည်လည်း မျှားမိပြီ ဖြစ်သည်။

...

******