အခန်း (၁၁၂၁-၁၁၂၅)

အခန်း ၁၁၂၁ - မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ဆုံခြင်း

နောက်တစ်နေ့တွင် ဖုန်းယွီသည် ရဲလ်ဖ်နှင့်အတူ နယူးယောက်ရှိ Sotheby's လေလံရုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ရဲလ်ဖ်သည် ဖုန်းယွီကိုယ်စား စပေါ်ငွေ ပေးသွင်းပြီးနောက် ဖိတ်စာတစ်စောင် ရရှိကာ ဖုန်းယွီနှင့်အတူ Sotheby's လေလံရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

ကားရပ်နားရာနေရာ၌ပင် ရဲလ်ဖ်သည် ဖုန်းယွီ၏ နားနား ကပ်၍ ရင်းနှီးသော ကားနံပါတ်နှစ်ခုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုကားနှစ်စီးကို ရောင်းချထားခြင်း မရှိသေးပါက ၎င်းကားများသည် ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ပေါလ် အယ်လန်တို့၏ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။

ထိုနှစ်ဦး ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ဖုန်းယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီ သိရှိထားသည်မှာ ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် သူ၏ ဇိမ်ခံအိမ်ကြီးတွင် အလှဆင်ရန် အနုပညာပစ္စည်းများစွာ ဝယ်ယူထားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ဈေးအကြီးဆုံး စာအုပ်နှင့် စာပေမှတ်တမ်းဖြစ်သည့် လီယိုနာဒို ဒါဗင်ချီ၏ "ဟာမာ မှတ်တမ်း (Codex Hammer)" ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းကို ၁၉၉၄ ခုနှစ်တွင် ဈေးနှုန်း ဒေါ်လာ သန်းသုံးဆယ်ကျော်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ရာ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ပေါလ် အယ်လန်နှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် အနုပညာပစ္စည်းအချို့ စုဆောင်းထားပုံရသည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီ ခန့်မှန်းသည်မှာ သူသည်လည်း ဘီလ် ဂိတ်စ်ကဲ့သို့ပင် အနုပညာကို လုံးဝ နားမလည်ဘဲ အလှဆင်ရန် အတွက်သာ အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သင်သည် သူဌေးများစွာ၏ ရုံးခန်းသို့ သွားရောက်သောအခါ စာအုပ်အပြည့် ထည့်ထားသော စာအုပ်စင်ကို အမြဲ တွေ့ရမည် ဖြစ်သော်လည်း စာအုပ်စင်ထဲမှ စာအုပ်များသည် များသောအားဖြင့် အသစ်များ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ လှန်လှော ဖတ်ရှုထားခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရတတ်သည်။

စာဖတ်နည်းသောသူများသည် ပညာတတ်ဟန်ဆောင်ရန် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။ ထိုနည်းတူစွာ အနုပညာ ဓာတ်မပါသောသူများသည်လည်း အနုပညာရှင်ဟန်ဆောင် ရန် ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။

Sotheby's ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ဖုန်းယွီသည် ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ပေါလ် အယ်လန်တို့ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထိုနှစ်ဦးသည် ပထမတန်းတွင် ဘေးချင်းကပ် ထိုင်နေကြပြီး တီးတိုး စကားပြောဆိုနေကြသည်။ ၎င်းတို့ဘေးတွင် အကြံပေးပုံစံ လူနှစ်ဦးလည်း ထိုင်နေသည်။

ဖုန်းယွီသည် ရဲလ်ဖ်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ပထမတန်း၏ ညာဘက်စင်္ကြံဘေးသို့ လျှောက်သွားခဲ့ရာ ဘယ်ဘက်တွင် ပေါလ် အယ်လန် ရှိနေသည်။

ဖုန်းယွီကို မြင်သောအခါ ပေါလ် အယ်လန်သည် နှာခေါင်းမှ "ဟမ့်" ဟူသော အသံကို ထုတ်လိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် ဖုန်းယွီကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာသည် သာမန်ရင်းနှီးသူတစ်ဦးကို တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဖုန်းယွီသည်မူ သူတို့ကို ခုမှ မြင်ရသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လျှောက်သွားပြီး "အာ့၊ ဒါ ဘီလ်နဲ့ ပေါလ် မဟုတ်လား။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ငါ့လိုပဲ၊ ရုံးခန်းမှာ အလှဆင်ဖို့ အနုပညာပစ္စည်းတွေ လာဝယ်တာလား"

မူလက ဖုန်းယွီ လာရောက် နှုတ်ဆက်သည်ကို မြင်သောအခါ ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ဖုန်းယွီ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ရုံးခန်းမှာ အလှဆင်ဖို့ အနုပညာပစ္စည်းတွေ ဝယ်တာ" ဆိုသည်က ဘာလဲ။ ငါက တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးတာ။ မင်း ငါ့ရဲ့ မြတ်နိုးမှု အဆင့် မမြင့်ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဟန်ဆောင်တာလို့ ဘယ်လို ပြောရဲတာလဲ။

ပေါလ် အယ်လန်၏ ပါးစပ်ထောင့်များသည် တင်းမာသွားသည်။ သူ ဖုန်းယွီနှင့် စကား မပြောချင်ဘူး! ဒီလူကြမ်း…

သို့သော် ဖုန်းယွီက သူတို့ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့လည်း အလှဆင်ရန် ဝယ်ယူခြင်းဖြစ်သည်ဟု သေချာသည်ဟု ယူဆကာ ဘီလ် ဂိတ်စ်ဘေးရှိ အကြံပေးကို တွန်းဖယ်၍ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ "ဘီလ်၊ ပေါလ်၊ မင်းတို့ ဘာကို ကြိုက်လဲ။ ပြောပြပါဦး၊ ဒါမှ ငါတို့ လူချင်း ပြိုင်ဆိုင်မှု မဖြစ်အောင် ရှောင်ရှားနိုင်မှာပေါ့"

"မင်းနဲ့ ဘယ်သူက ငါတို့ လူလဲ" ပေါလ် အယ်လန်သည် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

မင်း Microsoft ရှယ်ယာတွေကို မရောင်းခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ လူချင်းလို့ ပြောနိုင်သေးတယ်။ မင်း ရောင်းချင်ရင်တောင် ဘာမှမချန်ထားဘဲ မရောင်းသင့်ဘူး။ Microsoft ရဲ့ ရှယ်ယာဈေးက မင်း စရောင်းတဲ့အချိန်ကစပြီး ကျဆင်းလာခဲ့တာ။

ကောင်းလိုက်တဲ့လူ… မင်းကတော့ အမြတ်အစွန်း နည်းနည်းမှ မဆုံးရှုံးခဲ့ဘူး။ Microsoft ရှယ်ယာဈေး အမြင့်ဆုံးမှာ ရောင်းပစ်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ကျတော့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ကျုံ့ဝင် နေရပြီ။ ဒီအရာတွေ အားလုံးက မင်းကြောင့် မဟုတ်လား။ အခုမှ ငါတို့ကို ငါတို့ လူချင်း လို့ ပြောရဲသေးတာလား။

ကိုယ့်လူချင်းဆိုရင် ရှယ်ယာ မရောင်းခင် အသိပေးသင့်တယ် မဟုတ်လား။ ငါတို့သာ ကြိုသိခဲ့ရင် ဒီလောက် အခြေအနေဆိုး၊ ဒီလောက် အရှက်ကွဲစရာ မဖြစ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။

ဖုန်းယွီသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေတုန်း မဟုတ်လား။ ဒါနဲ့၊ မင်းတို့မှာ ငွေသား လုံလောက်ရဲ့လား။ မလုံလောက်ရင် ငါ့ကို ပြောလို့ရတယ်၊ အတိုးမယူဘဲ ငါ ချေးပေးနိုင်တယ်"

ထိုနှစ်ဦး၏ အဓိက ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ Microsoft ရှယ်ယာများသာ ဖြစ်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် အခြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများအတွက် ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ငွေသား အနည်းငယ် ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။ အမှန်တကယ်တွင် Microsoft ၏ ရှယ်ယာဈေး ကျဆင်းမည်ကို သိသောကြောင့် တန်ဖိုး ထိန်းသိမ်းရန် ငွေသား ထုတ်ယူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းတို့ ထုတ်ယူခဲ့သော ရှယ်ယာများမှာ မဲပေးခွင့် မရှိသော ရှယ်ယာများ ဖြစ်သဖြင့် ကုမ္ပဏီအတွင်း ၎င်းတို့၏ ရာထူးကို မထိခိုက်ပေ။ အမှန်တကယ်တွင် Microsoft ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်သူ များစွာသည် ရှယ်ယာအချို့ကို ငွေသား ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဘီလ် ဂိတ်စ် ကိုယ်တိုင်ပင် ငွေသား ထုတ်ယူခဲ့သည်။ ဖုန်း ဆိုသူကလည်း အားလုံး ရောင်းချခဲ့သည်။ ယခု Nasdaq ၏ အခြေအနေ မကောင်းသောကြောင့် ငွေကို လက်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းက ပိုမို ဘေးကင်းသည်။

ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ပေါလ် အယ်လန်တို့သည် ရှယ်ယာအချို့ကို ငွေသား ထုတ်ယူခဲ့ကြသော်လည်း ဖုန်းယွီ ထုတ်ယူခဲ့သည့် ပမာဏလောက် မများပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦး၏ ငွေသားပမာဏသည် ဖုန်းယွီထက် များစွာ နည်းသည်။ ဘဏ်များမှလွဲ၍ လက်ရှိတွင် ဖုန်းယွီထက် ငွေသား ပိုများသူ မရှိဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဖုန်းယွီ မကြာသေးမီက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကိုပင် ထည့်မတွက်ရသေးပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ အသက်ရှူသံပင် ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာ့အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော သူ ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် အခြားသူထံမှ ပိုက်ဆံ ချေးရန် လိုအပ်မည်တဲ့လား။ ဖုန်းယွီ၏ စကားသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။

ထိုနှစ်ဦး စကား မပြောတော့ပေ။ ဖုန်းယွီသည် သူ၏ နေရာသို့ ပြန်သွားသောအခါ ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ အနုပညာ အကြံပေးသည် ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်သည်။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီကို ကြည့်၍ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီ၏ မြတ်နိုးမှု အဆင့်မျိုးဖြင့် ဒီနေရာကို အနုပညာပစ္စည်း လာဝယ်ရဲသေးတာလား။ အနုပညာ အကြံပေးပင် မပါလာ။ သူသည် အနုပညာပစ္စည်းများ၏ သမိုင်းကြောင်းကိုပင် နားလည်ပုံ မရပေ။ သူ ဝယ်ပြီး အလှဆင်ရန်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ရဲလ်ဖ်သည် ဖုန်းယွီက Microsoft ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး နှစ်ဦးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စိတ်အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ ယနေ့ ဝယ်ယူမည့် အနုပညာပစ္စည်းများသည် အံ့ဩစရာကောင်းသော စံချိန်တင် ဈေးနှုန်းများ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် လေလံပွဲ စတင်ခဲ့သည်။

လေလံဆရာတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ၎င်း၏ ဘေးရှိ မျက်နှာပြင်ကြီးပေါ်တွင် ပထမဆုံး လေလံပစ္စည်းကို ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမြတ်သော စာရေးဆရာတစ်ဦး၏ လက်ရေးမူ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ထိုစာရေးဆရာကြီးကို ဖုန်းယွီ လုံးဝ မကြားဖူးပေ။

ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် မဆိုင်းမတွ ဈေးတင် စတင်ခဲ့သည်။ သူ ဝယ်ယူသော အနုပညာပစ္စည်းများစွာကို သူ၏ အိမ်တွင် မထားရှိဘဲ Microsoft ရုံးချုပ် တွင် ထားရှိသည်။ ၎င်းသည် Microsoft ဝန်ထမ်းများအား ကောင်းမွန်သော အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင် ဖန်တီးပေးရန်ဟု သူက ဆိုသည်။

သို့သော် ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် သူ ပြောသလောက် မဟာဆန်သူ မဟုတ်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် သူသည် "ဟာမာ မှတ်တမ်း" ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် VCD ချပ်များ ပြုလုပ်၍ တစ်ချပ်လျှင် ဒေါ်လာ ၅၀ စင်တီမီတာဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်။ သူသည် သန်းပေါင်းများစွာသော ချပ်များကို ရောင်းချခဲ့ရုံသာမက ဤအနုပညာပစ္စည်းများကို နှစ်သက်သူ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းအား ကမ္ဘာ့ဈေးအကြီးဆုံး လက်ရေးမူ သည် သူ ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိကြောင်း သိစေခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီ၏ အမြင်တွင် ၎င်းသည် အမွှမ်းတင်သော စျေးကွက်ရှာဖွေမှုသာ ဖြစ်သည်။ ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ ဂုဏ်သတင်း ကို မြှင့်တင်ရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် "ဟာမာ မှတ်တမ်း" VCD ကို ရောင်းချနေချိန်တွင် Microsoft ၏ ရှယ်ယာဈေးမှာလည်း တက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ စီးပွားရေး စွမ်းရည်နှင့် Microsoft ၏ အမြတ်ရရှိနိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

ဤအနုပညာပစ္စည်းများသည် အမှန်တကယ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အနောက်တိုင်းမှ သူကောင်းမျိုးတို့ ကြိုက်နှစ်သက်သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တန်ဖိုး တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာနိုင်ပြီး အခြားသူများအား အားကျစေသည်။

အခြားသူများ မသိနိုင်သော်လည်း ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ခဏတာ အတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော ဖုန်းယွီသည် ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် မာန်မာနကြီးသောသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်လိုခြင်း မရှိသူ ဖြစ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အကြိမ်အနည်းငယ် ဈေးတင်ပြီးနောက် ထိုလက်ရေးမူသည် ဘီလ် ဂိတ်စ်၏ လက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ပေါလ် အယ်လန်တို့သည် ဖုန်းယွီကို စပ်စုစွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဖုန်းယွီသည် ဈေးမြှင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဖုန်းယွီ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ပုံမရပေ။

...

******

အခန်း ၁၁၂၂ - အာ့၊ အော်မှားသွားပြီ

"နောက်တစ်ခု လေလံပစ္စည်းကတော့ ဗန်ဂိုးရဲ့ ကိုယ့်ပုံတူ ပန်းချီကား ဖြစ်ပါတယ်။ ဗန်ဂိုးက... စတင်လေလံဈေးက ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ် (၅၀ မီလီယံ) ပါ... စပါပြီ!"

လေလံဆရာ စကားဆုံးသည်နှင့် ဘီလ် ဂိတ်စ် လက်ထောင်ရန် ဟန်ပြင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ခန်းမထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဒေါ်လာ သန်းခြောက်ဆယ် (၆၀ မီလီယံ)"

ဝိုး~~~

လူတိုင်း ကြည့်နေကြသည်။ ဘယ်သူက ဒီလောက် အသည်းအသန် လာတာလဲ။ စစချင်းကို ဒေါ်လာ ဆယ်သန်း တင်လိုက်တာ၊ အနိုင်ယူဖို့ သေချာပေါက် ဆုံးဖြတ်ထားပုံ ရသည်။

ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် လက်ထောင်ရန် ပြင်ထားသည့် နံပါတ်ပြားကို ပြန်ချလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီနှင့် ပြိုင်စရာ မလိုဟု သူ ထင်သည်။ သို့သော် တစ်စုံတစ်ဦးက ထိုသို့ မတွေးခဲ့ပါ။ ဥပမာ ပေါလ် အယ်လန် ဖြစ်သည်။

"ဒေါ်လာ ခြောက်ဆယ့်တစ်သန်း"

ပေါလ် အယ်လန်၏ အသံ ဆုံးသည်နှင့် လေလံဆရာပင် ထပ်မပြောရသေးခင် ဖုန်းယွီဘက်က နံပါတ်ပြား ထောင်ကာ အော်လိုက်သည်။ "ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ် (၇၀ မီလီယံ)။ ပေါလ်၊ မင်းလည်း ဒီပန်းချီကားကို ကြိုက်လို့လား"

ဖုန်းယွီ၏ ပြုံးစိစိမျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ပေါလ် အယ်လန် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ဆက်မတင်ရဲတော့ပေ။ ဖုန်းယွီက သူ့ကို တမင် ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းယွီသည် ခုနကတည်းက အလှဆင်ဖို့သာ ဝယ်သည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားခဲ့သည်၊ သူ အလိမ်မခံရဖို့ သေချာသည်။

လေလံဆရာ သုံးကြိမ် အော်ပြီးနောက် ဗန်ဂိုး၏ ဤကိုယ့်ပုံတူ ပန်းချီကားသည် ဖုန်းယွီ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ်။ ထိုပန်းချီကား၏ အနုပညာ စုဆောင်းသူများ ခန့်မှန်းထားသော ဈေးထက် အနည်းငယ် ပိုများခဲ့သော်လည်း နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အနုပညာပစ္စည်းများ ဈေးပိုတက်လေ့ ရှိသည်။ ၎င်းသည် ငွေနှင့် ဝယ်၍ မရသော စိတ်ကြိုက်အရာဟု လူများ ပြောဆိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ငွေမချို့တဲ့သူများက အမှန်တကယ် နှစ်သက်သော အရာကို တွေ့သောအခါ ဈေးအနည်းငယ် ပိုပေးရခြင်းကို လက်ခံကြသည်။

ပရိသတ် တစ်ခုလုံးသည် ယနေ့ လေလံဈေး အမြင့်ဆုံးအတွက် လက်ခုပ်တီးကြသည်။ ဖုန်းယွီသည် ပေါင်ပေါ် ပေါင်ချိတ် ထိုင်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းနေသည်။ ဒေါ်လာ သန်းအနည်းငယ် ဈေးပိုပေးရခြင်းကို စိတ်ထဲပင် မထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ဖုန်းယွီ စိတ်ထဲတွင် ပေါလ် အယ်လန်၏ စပ်စုမှု ကို ကျိန်ဆဲနေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ခုနက သူ၏ ဒေါ်လာ သန်းခြောက်ဆယ်သည် အခြားသူများကို ဖိအားပေးနိုင်ပြီး ဒေါ်လာ ၆၅ သန်းဟု ချက်ချင်း အော်လိုက်ပါက ပန်းချီကားကို ရနိုင်ခြေ များသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အခြားသူများကို ကြောက်လန့်စေနိုင်သော ဈေးနှုန်းသည် ပေါလ် အယ်လန်ကို ကြောက်လန့်စေခြင်း မရှိ ရာ ဖုန်းယွီ ဒေါ်လာ ငါးသန်း ပိုပေးရခြင်း ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် ပန်းချီကားကတော့ ရူဗန်ရဲ့ "အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း" ..."

လေလံဆရာ စကားဆုံးသည်နှင့် ဤပန်းချီကားကို ရည်ရွယ်ထားသော ပေါလ် အယ်လန်သည် နံပါတ်ပြား ထောင်ကာ အော်လိုက်သည်။ "ဒေါ်လာ လေးဆယ့်ငါးသန်း"

ဤဈေးနှုန်းသည် အခြားသူများကို ကြောက်လန့်စေခြင်း မရှိရာ ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ဦးက ထပ်တင်လိုက်သည်။ ဈေးနှုန်းသည် တဖြည်းဖြည်း ဒေါ်လာ ၅၃.၂ သန်းအထိ တက်လာခဲ့ပြီး မည်သူမျှ ထပ်မတင်တော့ဘဲ ပေါလ် အယ်လန်၏ အိတ်ထဲသို့ ရောက်တော့မလို ဖြစ်နေစဉ်တွင် ဖုန်းယွီဘက်က နံပါတ်ပြား ထောင်လိုက်သည်။ "ဒေါ်လာ သန်းခြောက်ဆယ်”

ထိုအသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ပထမတန်းတွင် ထိုင်နေသူ ဘယ်သူလဲဆိုသည်ကို သိရှိရန် လူအချို့သည်ပင် ထရပ်ကြည့်ချင်လာကြသည်။ ပေါလ် အယ်လန်နှင့် ဘယ်လို ပြိုင်ရဲတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဈေးတင်တာလည်း ဒီလောက် ရက်စက်တာ။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဟုတ်ပေသည်။ ဤဖုန်းယွီသည် ပြဿနာ လာရှာနေသည်မှာ သေချာသည်။ သူသည် ခုနက သူ တမင်တကာ ဈေးတင်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။

"ခြောက်ဆယ့်သုံးသန်း။"

"ခြောက်ဆယ့်ငါးသန်း။"

"သန်းခုနစ်ဆယ်။"

"မင်း အနိုင်ရသွားပြီ" ဖုန်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် သွေးတစ်စက် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားခဲ့သည်။ ဖုန်းယွီ ဆက်တင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့ပြီး သူက နုတ်ထွက်မည်ဟု တွေးထားသည်။ ယခုမူ သူသာ ပိုက်မိသွားခဲ့ပြီ။ ဤပန်းချီကားအတွက် သူ အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းကျော် ပိုသုံးလိုက်ရသည်!

သူသည် ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ရာချီ ပိုင်ဆိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း အများစုမှာ ရှယ်ယာများ ဖြစ်သည်။ ဒေါ်လာ ၁၀ သန်းကျော်သည် သူ့အတွက် နည်းသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် "မင်း အနိုင်ရသွားပြီ" ဟူသော စကားကြောင့် သူ အလွန်အမျက်ဒေါသ ထွက်ခဲ့သည်။ ငါ အနိုင်ရသွားတာ ဟုတ်ရဲ့လား။ အရှုံးပေါ်သွားတာ ငါ မဟုတ်ဘူးလား။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူ အလွန် ဆိုးရွားစွာ ကြားနေရပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို လူအတစ်ယောက်ဟု လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

နောက်ထပ် သာမန် အနုပညာပစ္စည်းများ လေလံပွဲ အချို့အပြီးတွင် ခဏနားချိန်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

"ဟေး၊ ပေါလ်၊ ဒီနှစ်ရဲ့ အရောင်းအဝယ် စံချိန်က ငါ့ဆီမှာ ဖြစ်သွားလို့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ မင်းက တန်းတူ ဖြစ်ပေမယ့် ငါ့နောက်မှာပဲ နေရာယူနိုင်မှာပေါ့" ဖုန်းယွီ တမင်တကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မယ်" ပေါလ် အယ်လန် သွားကျိတ်ပြီး ဖုန်းယွီကို အမျက်ဒေါသဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို စောင့်ကြည့်ရသေးတာပေါ့" ဖုန်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး သူ သေချာပေါက် နိုင်မည်ဟူသော အမူအရာက ပေါလ် အယ်လန်ကို ပို၍ဒေါသထွက်စေသည်။

သူသည် မူလက သိပ်သည်းခံနိုင်သူ မဟုတ်သော်လည်း မည်သည့်အရာကမျှ သူ့ကို ဤမျှ ဒေါသထွက်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် ဖုန်းယွီနှင့် တွေ့သောအခါ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ အမူအရာတိုင်းသည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စိန်ခေါ်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ငါ ပေါလ် အယ်လန်၊ ဒီကိစ္စမျိုးမှာ မင်းကို အရှုံးမပေးနိုင်ဘူး။

ဒုတိယပိုင်း စတင်သောအခါ စာအုပ်လက်ရေးမူများဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် နှစ်ခုကို ရယူခဲ့ပြီး အခြားသူများလည်း အချို့ကို ရယူခဲ့သည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ် ထွက်လာသောအခါ ဖုန်းယွီ ထပ်မံဈေးခေါ်လိုက်သည်။ "သန်းငါးဆယ်"

ပေါလ် အယ်လန် လိုက်၍ ဈေးတင်လိုက်သည်။ "သန်းခြောက်ဆယ်"

ဖုန်းယွီ အော်လိုက်သည်။ "သန်းခုနစ်ဆယ်"

ပေါလ် အယ်လန် ထပ်အော်ချင်သေးသော်လည်း ဘီလ် ဂိတ်စ်က တားလိုက်သည်။

ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် ခေါင်းခါပြပြီး "ပေါလ်၊ သူ့ကို ပြိုင်စရာ မလိုဘူး။ အဲဒီ 'သက်မဲ့ပုံသဏ္ဌာန်' ရဲ့ တန်ဖိုးထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ မင်း ဆက်တင်ရင် သူ သေချာပေါက် မလိုက်တော့ဘူး၊ အရှုံးက မင်းပဲ"

ပေါလ် အယ်လန် အသက်နှစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ဖုန်းယွီကို ပြင်းပြင်း စိုက်ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ဖုန်းယွီ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ လေလံဆရာက သူ အနိုင်ရကြောင်း ကြေညာသောအခါ သူ၏ ပါးစပ်မှ စကားလုံး တစ်လုံးကို တိုးတိုးလေး ထုတ်လိုက်သည်။ "ဆင်းရဲသား"

ဆင်းရဲသား…ငါက ဆင်းရဲသားလား..

ပေါလ် အယ်လန် ဒေါသပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်ကမှ ထိုသို့သော လှောင်ပြောင်မှုကို မခံခဲ့ရဖူးပါ။

ပန်းချီကား တစ်ချပ်တည်းကို ကြည့်ဦး၊ ဒီနေ့ ဖုန်းယွီနှင့် ဆက်တိုက် ပြိုင်ဆိုင်သွားမည်။ နောက်ဆုံး ဘယ်သူ အရှုံးပေါ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

စင်ပေါ်က လေလံဆရာ၏ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ယနေ့သည် အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်။ မူလက ဘီလ် ဂိတ်စ်နှင့် ပေါလ် အယ်လန် ရောက်လာသောကြောင့် သူတို့သည် အနိုင်ရသူများ ဖြစ်လာမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုတရုတ်လူမျိုးက အနိုင်ရသူ ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူသည် ဖုန်းယွီကို မသိသော်လည်း ပိုက်ဆံကို ပိုက်ဆံလို သဘောမထားသူ၊ ပေါလ် အယ်လန်နှင့် အဆင်မပြေသူသည် အာရှ၏ အချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖုန်းယွီ ဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

ဤဆီဆေးပန်းချီကားများကြောင့် ယနေ့ လေလံပွဲသည် ယခုနှစ်၏ အကောင်းဆုံး လေလံပွဲ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ စုစုပေါင်း ရောင်းချရငွေသည် ခန့်မှန်းထားသည်ထက် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပိုများလာနိုင်သည်။

"ဒီ ပီကာဆိုရဲ့ 'ရင်ဘတ်ကို ဖက်ထားသော အမျိုးသမီး' ပန်းချီကား..."

လေလံဆရာ စကားဆုံးသည်နှင့် ဖုန်းယွီ နံပါတ်ပြား ထောင်လိုက်သည်။ "သန်းခုနစ်ဆယ်!"

ဝိုး~~

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤမျှ မိုက်ရူးရဲဆန်စွာ ဈေးခေါ်သူကို သူတို့ ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပန်းချီကား၏ စတင်လေလံဈေးမှာ ဒေါ်လာ ၄၈ သန်းသာ ရှိသေးသည်။

ဤသူဌေးသည် ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ် ဟူသော နံပါတ်တစ်ခုတည်းကိုသာ သိသလား။ ပန်းချီကားတိုင်းကို ဤဈေးဖြင့် အော်နေသည်။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီနှင့် ရဲလ်ဖ်တို့ ရယ်မော စကားပြောနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းယွီသည် ဤပန်းချီကားကို ဝယ်ယူပြီး အိပ်ခန်းထဲတွင် ချိတ်ထားမည်ဟု ပြောနေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရပုံရသည်။

မင်း ဝယ်ချင်ရင် ဝယ်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ်က လုံးဝ မလုံလောက်ဘူး။

"ဒေါ်လာ သန်းရှစ်ဆယ် "

လေလံဆရာ ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင် သွားခဲ့သည်။ ယနေ့၏ အမြင့်ဆုံးဈေး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ယခုနှစ်၏ အနုပညာပစ္စည်း လေလံဈေး အမြင့်ဆုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ ဒါမှမဟုတ် ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း ဆီဆေးပန်းချီ လေလံဈေး အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အနာဂတ်တွင် မည်သည့်အချိန်မှ စံချိန် ချိုးနိုင်မည်ကိုပင် မသိနိုင်တော့သော စံချိန်တင်ဈေး ဖြစ်သည်။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီကို စိန်ခေါ်သကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ဈေးတင်လိုက်၊ မင်း ထပ်တင်လိုက်ပါ။ မင်းသာ ဈေးတင်ရင် ငါ မလိုက်တော့ဘူး။ ဤပန်းချီကားအတွက် မင်း ဒေါ်လာ တစ်သန်း၊ နှစ်သန်း ပိုပေးရပါစေ…

သို့သော် ဖုန်းယွီသည် ထပ်မံ ဈေးခေါ်ရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ခြင်းမရှိဘဲ လေလံဆရာ လည်ပင်းကွဲမတတ် အော်နေသော်လည်း မည်သူမျှ ထပ်မံ ဈေးမတင်ခဲ့ပေ။

ပေါလ် အယ်လန်သည် ဤအချိန်တွင် စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ ပီကာဆို၏ ပန်းချီကားသည် နာမည်ကြီးသော်လည်း ဒေါ်လာသန်းရှစ်ဆယ်အထိ တန်ဖိုးမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက အနုပညာပစ္စည်း ဈေးကွက် အခြေအနေသည် သိပ်မကောင်းပေ။

လူတိုင်းက ပေါလ် အယ်လန်သည် ယနေ့ လေလံပွဲတွင် ဈေးအမြင့်ဆုံး ပေးနိုင်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် လက်ခုပ်တီး ချီးကျူးကြပြီးနောက် ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီဘက်မှ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီပန်းချီကားက ဒီလောက် ရုပ်ဆိုးနေတာ၊ ခုနက အော်မှားသွားတာ။ နောင်တရလို့ ရမလားလို့ မေးချင်တုန်းပဲ၊ ကံကောင်းလို့ ပေါလ်က တာဝန်ယူပေးခဲ့တယ်။ တော်သေးတယ်၊ တော်သေးတယ်"

ပေါလ် အယ်လန်၏ မျက်နှာမှာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ဖုန်းယွီ ခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ၊ သူ အော်မှားသွားတာလား။ သူ ဘယ်လိုလုပ် အော်မှားရတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် အော်မှားနိုင်ရတာလဲ။

...

******

အခန်း ၁၁၂၃ - ငါ မင်းကို ကူညီနေတာပါ

ဘီလ် ဂိတ်စ်သည် ပေါလ် အယ်လန်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများတွင် သနားဂရုဏာစိတ် အနည်းငယ် ပါနေသည်။ သူ ဖုန်းယွီနဲ့ ဒေါသတကြီး မယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ပြောထားပြီးပြီ မဟုတ်လား၊ မနာခံခဲ့ဘူး၊ အခုတော့ အရှုံးပေါ်ပြီ မဟုတ်လား။

ဖုန်းယွီ နောက်က လူအချို့လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီး ဖုန်းယွီ ဈေးခေါ်ပြီးနောက် လုံးဝ ဈေးမထပ်တင်တော့ဖို့ စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုခဲ့ကြသည်။ ဒီလူက ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ်ကိုတောင် ရမ်းသမ်း အော်မှားခဲ့တာလား။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် မိုက်ခရိုဆော့ဖ်၏ ပူးတွဲတည်ထောင်သူ ပေါလ် အယ်လန် ကို အလိုလို လှည့်ကြည့်မိကြသည်။ သူသည် ယနေ့တွင် ဒဏ်ခတ်ခံရပြီ ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ဒေါ်လာ သန်းပေါင်းများစွာ ပိုကုန်သွားသော်လည်း ပေါလ် အယ်လန်အတွက် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ဤကိစ္စသည် စက်ဝိုင်းအတွင်း၌ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ လေလံပွဲတိုင်းတွင် လူပြောများသော ဟာသမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်။

ပေါလ် အယ်လန်သည် သူ၏နောက်ကျောမှ အကြည့်များကို ခံစားမိပုံရသည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ လှောင်ပြောင်ခြင်း အပြင် သနားဂရုဏာ လည်း ပါနေပုံရသည်။

လှည့်ပြန်လာသောအခါ ပေါလ်အယ်လန်သည် နောက်ကျောတွင် ဆူးဖြင့် ထိုးခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းယွီကို အငြိုးတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းယွီသည် ရဲလ်ဖ်နှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရယ်စရာတစ်ခုကို ပြောမိပုံရသည်။ လေလံပွဲ မဟုတ်ပါက သူတို့ နှစ်ယောက် ဗိုက်ဖက်၍ ရယ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီနှင့် ရဲလ်ဖ်တို့၏ အပြုံးများသည် ပေါလ် အယ်လန်၏ အမြင်တွင် သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းယွီကို တစ်ကြိမ်တော့ ဒုက္ခပေးနိုင် ရမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက အရင် ဈေးခေါ်မည်၊ ဖုန်းယွီ ဈေးထပ်တင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် နှုတ်ဆိတ်နေမည်။

နောက်ထပ် ဆီဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ် ထပ်ထွက်လာသည်။ ဤပန်းချီကား၏ စတင်လေလံဈေးသည် ဒေါ်လာ ဆယ်သန်း (၁၀ မီလီယံ) သာ ရှိသည်။ ပေါလ် အယ်လန်သည် မတွန့်မဆုတ် ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ် (၂၀ မီလီယံ) ဟု အော်လိုက်ပြီး ဖုန်းယွီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် မျက်လုံးမှေးကာ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပြီး ဈေးတင်ရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ပန်းချီကား နှစ်ချပ်ကို ဝယ်ယူရန် ရည်ရွယ်ပြီး ကီရီလန်ကိုးအတွက် လက်ဆောင် ပေးချင်သည်။ ဈေး အလွန်ပေါပါကလည်း မသင့်တော်ပေ။ ယခုဆိုလျှင် နှစ်ချပ် ဝယ်ပြီးပြီ။ အနည်းဆုံး ထို "Still Life" ပန်းချီကားကို လက်ဆောင်ပေးလို့ ရသင့်သည်။

ကျန်ရှိသော ပန်းချီကားများမှာ စတင်လေလံဈေး အလွန်နိမ့်ပြီး ပန်းချီဆရာ၏ နာမည်လည်း သိပ်မကျော်ကြားသဖြင့် ဖုန်းယွီ စိတ်မဝင်စားပေ။

ဖုန်းယွီ စကားမပြောဘဲ ပေါလ် အယ်လန်က ဈေးခေါ်တာကလည်း အရမ်း ကြမ်းတမ်းနေသဖြင့် အခြားသူများလည်း မလိုက်ရဲတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ပေါလ် အယ်လန်သည် ဤဆီဆေးပန်းချီကားကိုလည်း ဈေးပိုပေးကာ ရယူလိုက်သည်။

ဘီလ် ဂိတ်စ်က ဘေးမှနေ၍ ဆက်လက် ဆွဲဆောင်ပြောဆိုသည်။ "ပေါလ်၊ ငါကြည့်ရတာ ဖုန်းက မင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်ချင်တဲ့ သဘော မရှိပါဘူး။ မင်း ပုံမှန် ဈေးခေါ်သင့်တယ်။ ဒီလို ခေါ်နေရင် မင်း ပိုပြီး အရှုံးပေါ်လိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော် မယုံဘူး။ ဖုန်းက ပန်းချီကား နှစ်ချပ်ပဲ ဝယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ဝယ်တာတွေ အားလုံးက ဆီဆေးပန်းချီတွေ မဟုတ်လား။ နောက်ထပ် ဆီဆေးပန်းချီ တစ်ချပ် ကျန်သေးတယ်။ သူ သေချာပေါက် ဝယ်မှာပဲလို့ ကျွန်တော် အာမခံနိုင်တယ်"

ဘီလ် ဂိတ်စ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဒေါသထွက်နေသူကို ဆွဲဆောင်ရန် ခက်ခဲသည်။ သူသာ ဤကဲ့သို့သော အရှုံးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက စိတ်ပျက်ပြီး လက်စားချေချင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုဖုန်းယွီကို မြေခွေးကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်သူ ဟု ခံစားရပြီး သတိမထားမိပါက ထောင်ချောက်ထဲသို့ အလွယ်တကူ ကျရောက်နိုင်သည်။

ဖုန်းယွီသည် Microsoft ရှယ်ယာများ အားလုံးကို ရောင်းချခဲ့သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ပြန်လည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိဟု ဘီလ် ဂိတ်စ် မယူဆပေ။ ဂျော့ဘ်နှင့် သူ ပူးပေါင်းခဲ့သလိုပင်၊ နှစ်ဦးသား ပူးပေါင်းခဲ့ရာမှ ဒေါသတကြီး လမ်းခွဲခဲ့ကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပူးပေါင်းခဲ့ကြခြင်းသည် ပုံမှန်ပင် မဟုတ်လား။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့ ပူးပေါင်းထုတ်လုပ်သော GBOX သည် မကြာမီ ဈေးကွက်သို့ ရောက်တော့မည်ဖြစ်ရာ ဆက်ဆံရေးကို သိပ်တင်းမာအောင် မလုပ်သင့်ပေ။ ဤ GBOX သည် Sony ကို တိုက်ခိုက်ရန် သူ အသုံးပြုမည့် ထုတ်ကုန်ဖြစ်ပြီး မအောင်မြင်၍ မဖြစ်ပေ။

နောက်ဆုံး ဆီဆေးပန်းချီကား လေလံ စတင်ခဲ့သည်။ ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အစပိုင်းတွင် နှစ်ဦးစလုံး ဈေးမခေါ်ခဲ့ကြဘဲ နောက်က လူအချို့ကသာ ဈေး အနည်းငယ်စီ တင်နေကြသည်။ ၎င်းသည် ပုံမှန် ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ပေါလ် အယ်လန်သည် ဖုန်းယွီ၏ နံပါတ်ပြား ကိုင်ထားသော လက် လှုပ်ရှားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်း နံပါတ်ပြားကို ထောင်ကာ အော်လိုက်သည်။ "တစ်ဆယ့်ခြောက်သန်း (၁၆ မီလီယံ)"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဒေါ်လာ တစ်သန်းသာ တင်လိုက်သည်။ သူ ထပ်မံ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖုန်းယွီ စကားမပြောဘဲ ဖုန်းယွီ၏ နောက်က တစ်ဦးက နံပါတ်ပြား ထောင်ကာ ဒေါ်လာ ငါးသိန်း ထပ်တင်လိုက်သည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဖုန်းယွီ ဘာလို့ စကား မပြောတာလဲ။ ဖုန်းယွီ လက်လျှော့လိုက်တာလား။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်…

သူသည် ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဖုန်းယွီသည် နောက်လှည့်ကာ နောက်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် စကား နှစ်ခွန်း ပြောနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရယ်နေသည်။

အာ၊ သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ မူလက နောက်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း ဖုန်းယွီအတွက် ဝယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သေစမ်း၊ ဖုန်းယွီကို ဈေးအလွန်နိမ့်ဖြင့် ဤပန်းချီကားကို ရရှိစေတော့မလို့ အလိမ်ခံရတော့မလို့။

"တစ်ဆယ့်ရှစ်သန်း "

ဖုန်းယွီ ဆက်မပြောသေးသော်လည်း သူ့နောက်က ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဈေးထပ်တင်ပြန်သည်။

ပေါလ် အယ်လန်၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ တခြားသူကို သုံးပြီး မင်းအတွက် လေလံဆွဲတယ်ဆိုရင် ငါ မသိဘူး ထင်နေလား။ မင်း ဈေးတင်ရင် ငါလည်း ဈေးတင်မယ်။ ဒေါ်လာ တစ်သိန်း၊ နှစ်သိန်း တင်ရင် ဘယ်လောက် အရှုံးပေါ်မှာမို့လို့လဲ။

ဒေါ်လာ ၂၃.၆ သန်းအထိ ရောက်သောအခါ ဖုန်းယွီနောက်က ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် စကားမပြောတော့ဘဲ ပေါလ် အယ်လန်ကလည်း ဖုန်းယွီ နောက်လှည့်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပြောလိုက်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။

ဤဆီဆေးပန်းချီကားသည် ပေါလ် အယ်လန်၏ လက်ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသည်။ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ။ ဖုန်းယွီက ဘယ်လိုလုပ် လက်လျှော့လိုက်ရတာလဲ။

လေလံပွဲ ပြီးဆုံးသည်အထိ အခြား ဆီဆေးပန်းချီကား လေလံမတင်တော့ဘဲ ဖုန်းယွီလည်း ထပ်မံ ပါဝင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဟေး၊ ပေါလ်၊ မင်းကို ဂုဏ်ယူပါတယ်ဗျာ။ ဒီနေ့၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီနှစ်ရဲ့ အနုပညာပစ္စည်း ဈေးအမြင့်ဆုံးက မင်းရဲ့ ဖြစ်သွားပြီ" ဖုန်းယွီသည် လက်မထောင်ပြကာ မင်းက တကယ် သူဌေးပါပဲဟူသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်၊ ငါ ဖြစ်မယ်လို့ ပြောထားရင် ငါပဲ ဖြစ်ရမယ်။ မင်းက မင်းနောက်က လူကို သုံးပြီး လေလံဆွဲခိုင်းတယ်ဆိုရင် ငါ မသိဘူး ထင်နေလား။ နောက်ဆုံး ပန်းချီကားကလည်း ငါ့ရဲ့"

"ငါ့နောက်က လူကို သုံးပြီး လေလံဆွဲခိုင်းတာလား။ မင်း ရိုဒီကို ပြောတာလား။ ငါ သူ့ကို ခုမှ သိတာပါ။ အဲဒီ 'Still Life' ပန်းချီကားကို သူ ထုတ်ရောင်းတာပါ။ သူ ခုနက ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေတာ။ အော်၊ ဒါနဲ့၊ နောက်ဆုံး ပန်းချီကားကျတော့ မင်းနဲ့ မပြိုင်ဖို့ ငါ သူ့ကိုတောင် ပြောလိုက်သေးတယ်။ မင်းအတွက် ပိုက်ဆံ အများကြီး သက်သာအောင် ကူညီပေးလိုက်တာပဲ၊ မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

ပေါလ် အယ်လန်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဖုန်းယွီ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ထိုရိုဒီဆိုသူက ရောင်းသူလား။ ဖုန်းယွီက မူလက မသိဘူးလား။

နောက်ဆုံး ပန်းချီကားကလည်း ထိုရိုဒီရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ သူ အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ။

"ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ နောက်လှည့်ပြီး ရိုဒီနဲ့ စကားရယ်မောနေတာလဲ"

"အာ့… သူက သူ့မှာ ရောင်းချဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ အင်တာနက် ကုမ္ပဏီတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောတာကို ငါ ကြားလို့။ ငါတို့ ချိန်းဆိုလိုက်တယ်။ ဝယ်ယူဖို့ ထိုက်တန်မလားဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်တာ။ မင်းလည်း သိပါတယ်၊ ငါ့မှာ အခု ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုး။ ပြောရရင် ဒီနှစ်မှာ အင်တာနက် ကုမ္ပဏီတွေ အခြေအနေ မကောင်းတာပဲ။ အများကြီး ဒေဝါလီ ခံနေရတယ်။ ရိုဒီရဲ့ ကုမ္ပဏီလည်း အခြေအနေ ဆိုးလာလို့ပဲ စုဆောင်းထားတာတွေ ထုတ်ရောင်းရတာပေါ့"

ပေါလ် အယ်လန်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ပိုးကောင်သေများစွာကို မျိုချလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ လုံးဝ မှားယွင်းစွာ တွေးထင်ခဲ့သည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖုန်းယွီကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ရုံသာမက သူ့ ရင်ဘတ်ထဲက ပိုပြီး ပိတ်ဆို့ သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဈေးကြီးပေးပြီး ဆီဆေးပန်းချီတွေ ဝယ်နေတာလဲ။ မင်းတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေက ရေမှင်ပန်းချီ ဒါမှမဟုတ် ကြွေထည်တွေကို ပိုကြိုက်သင့်တာ မဟုတ်လား" ပေါလ် အယ်လန် မေးခွန်းထုတ်သည်။

"ငါ မင်းကို ပြောပြပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ငါ ဆီဆေးပန်းချီ ဝယ်တာက ဟန်ဆောင်ဖို့ သက်သက်ပဲ။ အင်း၊ ငါ အနောက်တိုင်း အနုပညာကို အရမ်း နားလည်တယ်ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်ဖို့ပေါ့။ ငါ ဝင်ပြိုင်တာတွေက နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာတွေရဲ့ လက်ရာတွေပဲ မဟုတ်လား။ ဘာလဲ၊ မင်း မဟုတ်ဘူးလား" ဖုန်းယွီသည် မျက်လုံးပြူးပြူးဖြင့် သိလိုစိတ် ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။

ပေါလ် အယ်လန်၏ ပါးစပ်ထောင့်သည် ဆက်တိုက် တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်။ ဒီဖုန်းယွီက ဟန်ဆောင်ဖို့ သက်သက် ဝယ်တာလား။

မင်း ဟန်ဆောင်ဖို့အတွက် ဒီလောက် ဈေးကြီးပေးပြီး ဆီဆေးပန်းချီတွေ ဝယ်တာလား။ ဒါဆို ပီကာဆိုရဲ့ ပန်းချီကားကျတော့ ဘာလို့ မပြိုင်တော့တာလဲ။

ပေါလ် အယ်လန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်များစွာ ရှူလိုက်ပြီး စကားမပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် နောင်တွင် ဆီဆေးပန်းချီ လုံးဝ မဝယ်တော့ပါ ဟု ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

...

******

အခန်း ၁၁၂၄ - ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ

ဤလေလံပွဲ၏ အရောင်းအဝယ်ပမာဏသည် အံ့မခန်း မြင့်မားခဲ့ရာ သတင်းများတွင် ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။ ဖုန်းယွီသည် ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူခဲ့သော်လည်း သတင်း၏ နောက်ဆုံးပိုင်းတွင်သာ အတိုချုံး ဖော်ပြခံခဲ့ရသည်။ ယနေ့ သတင်း၏ ခေါင်းစီးများမှာ ပေါလ် အယ်လန်က ဒေါ်လာ သန်းရှစ်ဆယ်ဖြင့် စံချိန်တင် ဈေးပေး၍ ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ် ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် Sotheby's လေလံပွဲတွင် စုစုပေါင်း ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ရာကျော် သုံးစွဲခဲ့သည်ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့ရာ လူအများက သူ့ကို အနုပညာပစ္စည်း ကစားသူဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။

အနုပညာရှင်အချို့သည် ပေါလ် အယ်လန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ခဲ့ကြပြီး သူသည် အနုပညာကို ဂုဏ်ရည်ချိုးနှိမ့်စေကြောင်း၊ ပန်းချီကားများကို ညစ်နွမ်းစေကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ဈေးကြီးပေး၍ ပန်းချီကားနှစ်ချပ် ဝယ်ယူခဲ့သော ဖုန်းယွီအကြောင်းကိုမူ လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိပေ။

ပေါလ် အယ်လန် မည်မျှစိတ်ပျက်နေသည်ကို မသိနိုင်သော်လည်း ဖုန်းယွီ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အလွန်ကောင်းသော သတင်းတစ်ခု ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကာမီဒါ၊ မင်း အဲဒီပန်းချီကားကို ဝယ်ယူနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်လား"

"ရပါတယ်၊ ပြီးတော့ ဈေးနှုန်းက ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ်ထက် လုံးဝ မကျော်ပါဘူး၊ ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ်တောင် မလိုနိုင်ပါဘူး။ အရေးကြီးတာက ဒီပန်းချီကားက သူဌေးရဲ့ လိုအပ်ချက်နဲ့ ကိုက်ညီနေတယ် မဟုတ်လား" ခါမီဒါ မာဆာအိုက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ခါမီဒါ မာဆာအို၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ "ဟာဟားဟား၊ ကာမီဒါ၊ ကောင်းတယ်ကွာ။ ဒါနဲ့၊ မင်း ဒီလို ဆီဆေးပန်းချီကားတွေကို ကြိုက်လား။ ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ဒီပန်းချီကား နှစ်ချပ်ထဲက တစ်ချပ်ကို မင်း ရွေးလိုက်၊ ငါ မင်းကို လက်ဆောင်ပေးမယ်"

ခါမီဒါ မာဆာအို မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ဤပန်းချီကား တစ်ချပ်စီတိုင်းကို သူဌေးက ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ် အကုန်အကျခံ၍ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ပြီးခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း လေလံပွဲများတွင် တတိယမြောက် ဈေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ဆီဆေးပန်းချီ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း ဈေးအကြီးဆုံး ဆယ်ခုစာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ သူဌေးက သူ့ကို တစ်ချပ် လက်ဆောင်ပေးမယ် လို့ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူဌေး၊ အလွန်တန်ဖိုးကြီးပါတယ်၊ မသင့်တော်ပါဘူး၊ ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်ပါဘူး" ခါမီဒါ မာဆာအို အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

"ဟေး… မင်း အလုပ်ကို ဒီလောက် ပင်ပန်းပြီး စေတနာ ထားလုပ်ပေးနေတာ၊ ဒါ မင်း ရသင့်တာပဲ။ ငါ့ကို အားမနာပါနဲ့၊ ငါ ပေးတယ်ဆိုရင် မင်း ယူလိုက်"

ဖုန်းယွီသည် ခါမီဒါ မာဆာအိုကို အလွန်အလေးထားသည်။ ရံဖန်ရံခါ ခါမီဒါ မာဆာအိုကို အခွင့်အရေး အချို့ ပေးခြင်းဖြင့် ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် သူ့အတွက် ပို၍ စေတနာထား လုပ်ကိုင်ပေးလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့ အရည်အချင်းရှိသူ တစ်ဦး ရှိခြင်းသည် ဖုန်းယွီအတွက် အလုပ်များစွာကို သက်သာစေသည်။ ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဖုန်းယွီအတွက် ဒေါ်လာ သန်းခုနစ်ဆယ်ထက် ပိုသော ငွေများကို ရှာဖွေပေးနိုင်သည်။

"ဒီ... သူဌေး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စိတ်ချပါ၊ အဲဒီပန်းချီကားကို ကျွန်တော် အနိမ့်ဆုံး ဈေးနဲ့ ဝယ်ယူနိုင်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်" ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်၍ အာမခံလိုက်သည်။

ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် ဖုန်းယွီ လေလံပွဲတွင် ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း သိရှိရသောအခါ ဂျပန်နိုင်ငံတွင်လည်း အနောက်တိုင်း အနုပညာပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ ဆီဆေးပန်းချီကားများစွာ ရှိကြောင်း ဖုန်းယွီကို ပြောပြခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က အနုပညာပစ္စည်း ဈေးကွက် မကောင်းခဲ့ရာ ဆီဆေးပန်းချီ ဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းခဲ့သည်။ ယခုနှစ်တွင် ပြန်လည် နိုးထမည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိခဲ့သော်လည်း အင်တာနက် စီးပွားရေး ပူဖောင်း ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကြောင့် အနုပညာပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများ မတက်လာခဲ့ပေ။

ယခု လေလံပွဲတွင် ဖုန်းယွီနှင့် ပေါလ် အယ်လန်တို့လို ထူးခြားသူ နှစ်ဦး ပေါ်လာခြင်း မရှိပါက ဤလေလံပွဲ၏ ဈေးနှုန်းများလည်း မြင့်မားမည် မဟုတ်ပေ။ ဤပန်းချီကားများထဲတွင် လန်ဒန် လေလံပွဲ၌ ရောင်းမထွက်ခဲ့သော ပန်းချီကားများလည်း ပါဝင်သည်။

ဖုန်းယွီသည် ဂျပန်တွင် မည်သည့် ကောင်းသော ဆီဆေးပန်းချီကားများ ရှိနိုင်မည်နည်းဟု မေးလိုက်သောအခါ ခါမီဒါ မာဆာအိုက ဖုန်းယွီအား ၁၉၈၀ ပြည့်လွန်နှစ်များနှောင်းပိုင်းတွင် ဂျပန်ကုန်သည်များစွာသည် အနုပညာပစ္စည်းများ စုဆောင်းရန် နှစ်သက်ခဲ့ကြရာ ထိုစဉ်က အနောက်တိုင်းနှင့် အရှေ့တိုင်း အနုပညာပစ္စည်းများစွာသည် ဂျပန်သူဌေးများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဂျပန်တွင် ငွေကြေး အလွန်ပေါများခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဂျပန်စီးပွားရေး ပြိုလဲသောအခါ အနုပညာပစ္စည်းအချို့သည် ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အဓိကအားဖြင့် အကြွေးဆပ်ရန်အတွက် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ အကြွေးဆပ်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အနုပညာပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းသည် သဘာဝအတိုင်း ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဤကာလသည် ဂျပန်အနုပညာပစ္စည်းများ၏ အေးခဲနေသောကာလ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အနုပညာပစ္စည်း လေလံပွဲ အများစုတွင် လေလံမထွက်သော ပစ္စည်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။ အောက်ခြေဈေးကို အလွန် မြင့်မားစွာ သတ်မှတ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ ဈေးမခေါ်ခဲ့ကြပေ။

ခါမီဒါ မာဆာအိုက ဖုန်းယွီအား ဥပမာ ပေးပြောပြသည်။ ပီကာဆို၏ "ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ" (Pierrette's Wedding) ဟုခေါ်သော လက်ရာတစ်ချပ်သည် ထိုစဉ်က ရောင်းချဈေး ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ်ကျော် ရှိခဲ့ပြီး ပီကာဆို၏ ဆီဆေးပန်းချီ ဈေးအမြင့်ဆုံး စံချိန်ကို တင်ခဲ့သည်။ ဤလေလံပွဲ မရှိခဲ့ပါက ထိုသမိုင်းမှတ်တမ်းသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဤဆီဆေးပန်းချီကားအတွက် ဘဏ်မှ ပေါင်နှံထားသော ပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးဖြတ် ဈေးသည် ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ်ပင် မရှိတော့ပေ။

တကယ်တော့ ဤဆီဆေးပန်းချီကား၏ ဈေးနှုန်း တန်ဖိုးဖြတ်မှုသည် ဤမျှ နိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ်ဆိုလျှင် အနုပညာပစ္စည်း စုဆောင်းသူများစွာ ဝယ်ယူရန် ဆန္ဒရှိကြသော်လည်း ဘဏ်က မရောင်းချပေ။ မူလက ဤဆီဆေးပန်းချီကား၏ ပေါင်နှံထားသော ဈေးနှုန်းသည် ဒေါ်လာ သန်းသုံးဆယ်ကျော် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များသည် ဤဆီဆေးပန်းချီကား၏ တန်ဖိုးကို ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ်အထက်တွင် ရှိနေဆဲဟု ယူဆနေကြပြီး ဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ်ဖြင့် လုံးဝ ရောင်းချမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုဒေါ်လာ သန်းနှစ်ဆယ်အောက် ဈေးနှုန်းသည် စာရင်းပြုစုရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းယွီ ကြားလိုက်သည်နှင့် ဤဆီဆေးပန်းချီကားကို ဘာဟုခေါ်သနည်း။ "ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ" လား။ "မင်္ဂလာပွဲ" ဟူသော စကားလုံးက အရေးကြီးသည်။ မည်မျှ လိုက်ဖက်သော အမည်လဲ။ ထို့အပြင် ပီကာဆို၏ လက်ရာ ဖြစ်သည်။ ခေတ်သစ်သမိုင်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး ပန်းချီဆရာ ဖြစ်သည်။ ဝယ်ရမည်၊ ဤပန်းချီကားကို ဝယ်ရမည်။

ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် ဂျပန်သို့ ပြန်သွားပြီး "ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ"ကို ဝယ်ယူရန် စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ လာခဲ့စဉ်က ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသော်လည်း ယခုမူ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေခဲ့သည်။

မူလက သူသည် ဤပန်းချီကားကို ဂျပန်တွင် မရောင်းထွက်ဘဲ ဈေးနှုန်းက ဆက်လက် ကျဆင်းနေသည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များက ဤပန်းချီကား၏ တန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ထားသော်လည်း ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ်ထက် မကျော်လွန်နိုင်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ၎င်းတို့က ဒေါ်လာ သန်းခြောက်ဆယ် ကို ချက်ချင်း ဈေးခေါ်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ဤပန်းချီကားသည် ဒေါ်လာ သန်းလေးဆယ်ပင် မရှိခဲ့ဘဲ ဈေးနှုန်း ဆက်တိုက် ကျဆင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဈေးမြင့်စွာ ခေါ်ရဲကြသနည်း။ အကြောင်းမှာ အနုပညာပစ္စည်း၏နွေဦး ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ဆီဆေးပန်းချီ၏ ဈေးနှုန်းများ ပြန်လည် မြင့်တက်လာတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း၊ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က နယူးယောက် Sotheby's လေလံပွဲသည် ၎င်း၏ သက်သေ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့က ပြောသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခါမီဒါ မာဆာအို အလွန်စိတ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုလေလံပွဲ၌ ဈေးနှုန်း စံချိန်တင်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူဌေးက ကီရီလန်ကိုးအတွက် မင်္ဂလာလက်ဆောင်အဖြစ် ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ် ဝယ်ယူရန်အတွက် ဈေးကို မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။

ဤသည်မှာ ကျောက်ခဲနှင့် ကိုယ့်ခြေထောက်ကို ကိုယ် ပြန်ထုမိခြင်း မဟုတ်ပါလား။ သူဌေးက ဈေးကို မြှင့်တင်ခဲ့သောကြောင့် ဤ "ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ" ၏ ဈေးနှုန်းကိုလည်း ပြန်လည် တန်ဖိုးဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ခါမီဒါ မာဆာအိုသည် ဈေးကို နှိမ့်ချရန် မဆုတ်မနစ် ဆွဲဆောင်ခဲ့သော်လည်း ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်များသည် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဈေးမချပေးခဲ့ပေ။ ဤပန်းချီကားသည် မူလက Suzuki စီးပွားရေးအဖွဲ့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး နှစ်ကြိမ် လက်ပြောင်း ပြီးမှ သူတို့၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက အင်တာနက် နည်းပညာ ကုမ္ပဏီများ၏ ရှယ်ယာဈေးများ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းခဲ့ရာ သူတို့၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများလည်း အများအပြား ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ဤဆုံးရှုံးမှုကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဤပန်းချီကားကို အသုံးပြုလိုကြသည်။

နှစ်ရက်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း သတင်းမရသေးသဖြင့် ဖုန်းယွီသည် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ခါမီဒါ မာဆာအိုထံ ဖုန်းဆက်ကာ ပန်းချီကား ဝယ်ယူပြီးပြီလားဟု မေးလိုက်သည်။

"သူဌေး၊ အခြေအနေ ပြောင်းသွားပါတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ သူတို့ မရောင်းဘူးလား" ဖုန်းယွီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။ မရောင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ဤပန်းချီကားကို သူ သေချာပေါက် ဝယ်ရမည်။

"အဲ... မရောင်းဘူးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ ဈေးများလွန်းနေလို့ပါ။ သူတို့က ဒီနှစ် Sotheby's လေလံပွဲက ဆီဆေးပန်းချီ ဈေးနှုန်းတွေ မြင့်တက်လာမယ်ဆိုတာ သက်သေပြတယ်လို့ ပြောနေပါတယ်" ခါမီဒါ မာဆာအိုက စိတ်မသက်မသာ ရှင်းပြသည်။

"ဘယ်လောက် မြင့်တာလဲ။ ဒေါ်လာ သန်းတစ်ရာ ကျော်လား"

"အဲ... မကျော်ပါဘူး။ သူတို့က ဒေါ်လာ သန်းခြောက်ဆယ် ဈေးခေါ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒေါ်လာ သန်းငါးဆယ့်ငါးသန်းအထိ လျှော့ချထားပါတယ်။ သူဌေး ခဏလေး အချိန်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် ဈေးကို ဆက်ပြီး နှိမ့်ချနိုင်မှာ သေချာပါတယ်"

"ရပါတယ်၊ ချက်ချင်း ဝယ်လိုက်" ဖုန်းယွီသည် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောလိုက်သည်။ ဤပန်းချီကား၏ ဈေးနှုန်းသည် အခြားအချိန်များတွင် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ ဖုန်းယွီ ဝယ်ယူသည့် ဈေးနှုန်းသည် ကီရီလန်ကိုးကို ပေးသည့် မေတ္တာတန်ဖိုး ဖြစ်သည်။ ဒေါ်လာ သန်းအနည်းငယ် ပိုပေးရလည်း ကိစ္စမရှိ၊ ထူးခြားသော တစ်ခုတည်းသော လက်ဆောင် ဖြစ်နေလျှင် ရပြီ။

"သူဌေး၊ ကီရီလန်ကိုးကို ဆီဆေးပန်းချီကား တစ်ချပ် ပေးလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပါပြီ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒါဆို ကျွန်တော့်မှာ နောက်ထပ် အစီအစဉ် တစ်ခု ရှိပါတယ်။ သူဌေးရဲ့ လက်ထဲက နောက်ထပ် ပန်းချီကား တစ်ချပ်နဲ့ ဒီ 'ပီယဲရစ်၏ မင်္ဂလာပွဲ' ကို လဲလှယ်လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ သူတို့ဆီက တခြား အနုပညာပစ္စည်း အချို့ကိုပါ ထပ်ဆောင်း တောင်းဆိုပါမယ်။ သူတို့ရဲ့ အနုပညာပစ္စည်း စာရင်းထဲမှာ တရုတ်ပြည်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့ရပါတယ်"

တရုတ်ပြည်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ လား။ ဒါဆိုလျှင် ဖုန်းယွီ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြန်လဲလှယ်လိုစိတ် ဖြစ်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ။ လိုအပ်ရင် ငွေသား ထပ်ထည့် ပေးလို့လည်း ရပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို မင်း အရမ်းစေ့စေ့စပ်စပ် သေချာစဉ်းစားခဲ့တယ်"

...

*******

အခန်း ၁၁၂၅ - နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ်လား

"ဦးလေး ကျန်း၊ မကြာခင် အငြိမ်းစားယူတော့မယ် မဟုတ်လား" ဖုန်းယွီသည် ကျန်းဟန်၏ ဖခင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့သောအခါ သိသိသာသာ အိုမင်းသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

"နောက်နှစ်ဆို အငြိမ်းစား ယူတော့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ အငြိမ်းစား ယူတာတော့ မဟုတ်သေးဘူး၊ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ကူညီပေးရဦးမယ်။ မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို လာတွေ့တာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"

"ဦးလေး ကျန်း၊ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က ဂျပန်ဘက်ကနေ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အချို့ ပြန်ဝယ်ခဲ့ပါတယ်။ အားလုံး ကျွန်တော်တို့ တရုတ်ပြည်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေပါ။ ဒီပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ ထားဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်လို့ ပြတိုက်ကို လှူဒါန်း ချင်ပါတယ်"

"ဟာဟားဟား၊ အဲဒါ ကောင်းတာပေါ့၊ တကယ်ကို ရှားပါတယ်။ လူတော်တော်များများက နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ် တွေကို ဝယ်ပြီး သူတို့ အိမ်မှာပဲ သိမ်းထားကြတယ်။ မင်းလို စိတ်ထားရှိတဲ့သူက မရှိသလောက် ရှားပါတယ်။ ဒါနဲ့၊ ဘာတွေလဲ"

ဖုန်းယွီသည် စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ်ကို ကျန်းဟန်၏ ဖခင်အား ပေးလိုက်သည်။ ထိုစာအုပ်ထဲတွင် စုစုပေါင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ခုနစ်မျိုး ပါဝင်သည်။ ပန်းချီကား၊ ကြွေထည် နှင့် ကြေးထည်ပစ္စည်း တစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။

ပန်းချီကားနှင့် ကြွေထည်များကို ထားလိုက်ဦး၊ သို့သော် ကြေးထည်ပစ္စည်းသည် နိုင်ငံတကာတွင် အမြဲတမ်း ရေပန်းစားသည်။ အချို့က တရုတ်ရှေးခေတ်က "နိုင်ငံ၏ အလေးအနက်ထားသော အရာများ" သည် ကြေးထည်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြသည်။

ကျန်းဟန်၏ ဖခင်သည်လည်း အမှန်တကယ် နားမလည်သောကြောင့် လှန်လှောကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ "ရပြီ၊ ဒါဆို ငါ ပြတိုက်ကို ဆက်သွယ်ပေးမယ်။ မင်းက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အနေနဲ့ လှူမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကုမ္ပဏီ နာမည်နဲ့လား"

"ကုမ္ပဏီနာမည်နဲ့ ပေါ့၊ ထိုက်ဟွာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အုပ်စုပါ"

ဖုန်းယွီသည် မူလက ထိုပစ္စည်းများကို သိမ်းထားရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဤပစ္စည်းများ ထိန်းသိမ်းဖို့ အလွန် ခက်ခဲကြောင်း ကြားသိရသည်။ ထို့ကြောင့် မလုပ်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာလည်း မြှတ်နိုးမှုစွမ်းရည် သိပ်မရှိပေ။

ပြတိုက်မှာ ထားထားရင် ကြည့်ချင်တဲ့အခါ ကြည့်လို့ရတာပဲ။ ဒါ့အပြင် ကုမ္ပဏီအတွက် ဂုဏ်သတင်း တက်စေပြီး ထိုက်ဟွာ အုပ်စုသည် မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်ရှိသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ဖြစ်သည်ဟု လူများ ထင်စေနိုင်သည်။

မျိုးချစ်စိတ် ဟူသော စကားလုံးသည် လူများ၏ ချမ်းသာသူကို မနာလိုသောစိတ်ကို အထိရောက်ဆုံး ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည်။ အင်း၊ ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ သဘောကျမှုကိုလည်း ရရှိနိုင်သေးသည်။

"အာ၊ မန်နေဂျာဖုန်းရဲ့ နာမည်ကို အမြဲတမ်း ကြားနေရတာ၊ မန်နေဂျာဖုန်းနဲ့ အစောကြီးကတည်းက တွေ့ချင်နေတာ၊ ဒီနေ့တော့ အောင်မြင်သွားပြီ" ပြတိုက်မှ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး လျူ က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖုန်းယွီ စိတ်ထဲတွင် "မင်း ငါ့ကို တွေ့ချင်လို့ ဘာလုပ်မှာလဲ။ ငါက ပိုက်ဆံရော ပစ္စည်းပါ အများကြီး လှူထားတယ်လို့ ကြားလို့ လေပွေထန် ချင်တာ မဟုတ်လား" ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးလျူ၊ တွေ့ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဝမ်းသာပါတယ်"

နှစ်ဦးသား ခဏတာ နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုပြီးနောက် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ဖုန်းယွီသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ပုံစာအုပ်ကို ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလျူအား ပေးလိုက်သည်။

ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလျူသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပုံစာအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး- "အာ့၊ နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ်၊ ဒါက နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ်ပဲ!"

ဖုန်းယွီသည် ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလျူ၏ အော်သံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ်… မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး။ ဤရှေးဟောင်းပစ္စည်းများသည် တန်ဖိုးမနည်းသော်လည်း နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်လောက်အောင် မဟုတ်ဟု သူ လူများအား စုံစမ်းမေးမြန်းထားခဲ့သည်။ သူ ပြောတာက ကြေးထည်ပစ္စည်းကို ပြောတာလား။ သို့သော် ၎င်းသည် ရှန် သို့မဟုတ် ကျိုးခေတ်မှ မဟုတ်ဘဲ ဆောင်မင်းဆက် လက်ရာ ဖြစ်သည်။

ဆောင်မင်းဆက်၏ ကြေးထည်ပစ္စည်းသည် ထိုမျှ တန်ဖိုးမကြီးသင့်ဘူး မဟုတ်လား။

"မန်နေဂျာဖုန်း၊ ဒီ ပန်းချီကား၊ ဒီ ကြွေထည်၊ ပြီးတော့ ဒီ ကြေးထည်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ် တွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ပြတိုက်မှာ ဒီလိုမျိုး မရှိသေးပါဘူး" ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး လျူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူးလား။ ဤရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးသည် ဒေါ်လာ သန်းအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဒီလောက် နိမ့်တဲ့ဈေးနဲ့ ပြတိုက်မှာ အလားတူ ပစ္စည်းမျိုး မရှိတာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ စနောက်နေတာလား။

ဖုန်းယွီသည် ကျန်းဟန်၏ ဖခင်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး လျူ ရောဂါတစ်ခုခု ခံစားနေရတာလား။

ထိုအခါ ကျန်းဟန်၏ဖခင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောမိဘူး ထင်တယ်။ ဒီလူက Poly Museumရဲ့ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးပါ။ Poly ပြတိုက်ဟာ တရုတ်ပြည်ရဲ့ ပထမဆုံး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုက တည်ထောင်တဲ့ ပြတိုက် ဖြစ်ပြီး ပြည်ပကို ပျံ့နှံ့နေတဲ့ တရုတ်ရဲ့ တန်ဖိုးကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေကို ကယ်တင်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ အဓိကထားပါတယ်"

ဘာကြီးလဲ၊ ဒါက Poly ပြတိုက်လား။ Poly ပြတိုက်က အခု ဖွင့်လှစ်နေပြီလား။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ ဘဝဟောင်းတွင် ယွမ်မင်ယွမ် နန်းတော်မှ ကြေးခေါင်းများ (Zodiac Animal Heads) ကြောင့်သာ ဤပြတိုက်အကြောင်း ကြားဖူးခဲ့သည်။ သို့သော် ဤပြတိုက်သည် ကျောက်ရုပ်များနှင့် ကြေးထည်ပစ္စည်းများ ကို အဓိကထား စုဆောင်းသည်ဟု သူ မှတ်မိသည်။

ထိုကြေးထည်ပစ္စည်းကို ဤနေရာသို့ လှူဒါန်းခြင်းသည် သင့်လျော်သော်လည်း ပန်းချီကားနှင့် ကြွေထည်များကမူ ဤပြတိုက်နှင့် သိပ်မသက်ဆိုင်ပေ။

ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလျူက ဆက်လက် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်။ "ကျွန်တော်တို့က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းက တည်ထောင်တဲ့ ပြတိုက် ဖြစ်ပေမဲ့ နိုင်ငံပိုင်လုပ်ငန်းဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အမျိုးသားပြတိုက်နဲ့လည်း ကွာခြားမှု မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ပြည်ပက အနုပညာပစ္စည်းတွေကို အများကြီး ပြန်ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ အထင်ရှားဆုံးကတော့ ယွမ်မင်ယွမ် နန်းတော်က ကြေးခေါင်းတွေပါ။ နွား၊ မျောက်၊ ကျား ခေါင်းတွေ အားလုံး ကျွန်တော်တို့ ပြတိုက်မှာ ရှိပါတယ်"

ဖုန်းယွီသည် စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ထိုကြေးခေါင်းသုံးခုသည် တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ဖြစ်သလား။

၎င်းတို့သည် သက်တမ်း အလွန်မကြာသေးသော်လည်း၊ ဤကြေးခေါင်းများသည် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်ရာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဟုပင် မခေါ်ဆိုနိုင်ပါ။

ဖုန်းယွီ ခံစားရသည်မှာ Poly ပြတိုက်သည် ဤကြေးခေါင်းများကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းသည် ထောင်ချောက်ဆင်ခံရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လေလံပွဲကုမ္ပဏီသည် လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို တမင်တကာ လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး ဤကြေးခေါင်းများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချဲ့ကားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကြေးခေါင်းများ၏ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးသည် ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ဒေါ်လာ နှစ်သိန်း သာ ရှိခဲ့သည်ဟု သူ မှတ်မိသည်။ ယခုနှစ်တွင် Poly မှ ပြန်ဝယ်ယူချိန်တွင် ဈေးနှုန်းသည် ဒေါ်လာ တစ်သန်းကျော် သွားခဲ့ပြီ!

ဒါ လူလိမ်ခံရတာ မဟုတ်ဘူးလား။

ထိုစဉ်က လေလံပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိဘဲ နိုင်ငံခြားသားများက ဝယ်ယူစေပြီး ဈေးနှုန်းကို ဒေါ်လာ ငါးသိန်းအောက် ရောက်အောင် လုပ်ကာ တိတ်တဆိတ် ပြန်ဝယ် သင့်သည်။ အခုကျတော့ လူများရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြသည်။

လေလံပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော နိုင်ငံခြားသားများထဲတွင် လူကြမ်းများ ပါဝင်သည်ဟု ဖုန်းယွီ အပြင်းအထန် သံသယရှိခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ပုံမှန် လေလံပွဲများတွင် လူကြမ်း အချို့ကို အမြဲတမ်း စီစဉ်ထားလေ့ရှိသည်။ အချို့ကို လေလံကုမ္ပဏီက စီစဉ်ပြီး အချို့ကို ရောင်းသူက စီစဉ်သည်။

လေလံရုံနှင့် ရောင်းသူတို့သည် ရောင်းချမည့် ပစ္စည်း၏ တန်ဖိုးကို သမိုင်းတန်ဖိုး၊ ယဉ်ကျေးမှုတန်ဖိုး သာမက နိုင်ငံတော်အဆင့် အထိပင် မြှင့်တင်ကြသည်။ မဟုတ်ပါက လွန်ခဲ့သော ဆယ့်ငါးနှစ်က ဒေါ်လာ တစ်ထောင်ကျော်သာရှိသော ပစ္စည်းသည် ဆယ်နှစ်အကြာတွင် ဒေါ်လာ နှစ်သိန်း၊ ယခုနှစ်တွင် ဒေါ်လာ တစ်သန်းကျော်အထိ ဘယ်လို ရောက်လာနိုင်ပါ့မလဲ။

ဖုန်းယွီသည် သူ၏ဘဝဟောင်းတွင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာလျှင် ဤကြေးခေါင်းများ၏ ဈေးနှုန်းသည် ဒေါ်လာ သန်းတစ်ဆယ်ကျော်သွားပြီး ဈေးနှုန်း တက်တာ အရမ်းရူးသွပ် နေခဲ့သည်ကို မှတ်မိသည်။

ရှေးဟောင်းပစ္စည်း သို့မဟုတ် ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ်တစ်ခု၏ ဈေးနှုန်းသည် ကြိုက်နှစ်သက်သူ များလေ၊ လိုချင်သူ များလေ ဈေးနှုန်းက မြင့်လေ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က စီးပွားရေးသမားများက ဤပစ္စည်းကို တရုတ်၏မျက်နှာအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ မြှင့်တင်ခဲ့ကြသောကြောင့် တရုတ်ဘက်မှ မဖြစ်မနေ ပြန်ဝယ်ယူရန် လိုအပ်ခဲ့ပြီး ဈေးနှုန်းလည်း ပို၍ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

တကယ်တော့ မကြော်ငြာခင်က ဒီပစ္စည်းက ဘာလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိလဲ။ ယဉ်ကျေးမှု အမွေအနှစ် လား။ ရေပန်းခေါင်း တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ပုံစံလုပ်လိုက်ရုံနဲ့ နိုင်ငံတော် အမွေအနှစ် ဖြစ်သွားတာလား။

သူ၏ဘဝဟောင်းတွင် နိုင်ငံခြားဝက်ဘ်ဆိုက်များတွင် လူများစွာက တရုတ်လူမျိုးများသည် မိုက်မဲသည် ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံ အပျက်အစီး အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအတွက် ဤမျှကြီးမားသော ဈေးကို ပေးဝယ်ရခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိပါသလား။

ဒီပစ္စည်းရဲ့ထုတ်လုပ်မှု အဆင့်အတန်းက ဘယ်လောက် မြင့်မားနိုင်မှာလဲ။ အခုဆို အလွယ်တကူ အတုလုပ်လို့ ရနေပြီ။ ဒါက ဆီဆေးပန်းချီ၊ စာပေမှတ်တမ်း လို အတုမလုပ်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းမျိုး မဟုတ်ပါချေ။ သမိုင်းအရ ပြောရရင်လည်း နှစ်ပေါင်း သိပ်မများသေးပါဘူး။

သူတို့ရဲ့ အမြင်မှာ ဤပစ္စည်းသည် ရှေးခေတ် တရုတ်လူမျိုးများ၏ အိမ်ရှေ့က ကျောက်ခြင်္သေ့ ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး ယဉ်ကျေးမှု တန်ဖိုး မရှိပေ။ သို့သော် တရုတ်လူမျိုးများ၏ အမြင်တွင် ၎င်းသည် အရှက်ရစရာ သမိုင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယခု တရုတ်ပြည် ခိုင်မာလာပြီဖြစ်ရာ မျက်နှာပြန်ရအောင် လုပ်ရမည်။

ဒါပေမဲ့ ဖုန်းယွီ ထင်သည်မှာ ဈေးကြီးပေးပြီး ဒီပစ္စည်းကို ဝယ်ယူခြင်းက မျက်နှာရစေတယ် လို့ ဆိုနိုင်ပါ့မလား။ အမေရိကန်မှာ သမိုင်း အရင်းအမြစ် နက်နက်နဲနဲ မရှိပေမယ့် ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း အင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ဘယ်နိုင်ငံက မျက်နှာမပေးရဲတာ ရှိလို့လဲ။

နိုင်ငံတော်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ခြင်းသာ အဓိက ကျသည်။ နိုင်ငံသည် မည်သူမှ လျှော့မတွက်ရဲလောက်အောင် အင်အားကြီးလာသောအခါ ဤပစ္စည်းများသည် အလိုအလျောက် ပြန်လာမည် ဖြစ်သည်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး လျူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖုန်းယွီသည် အကျဉ်းချုပ် မှာကြားပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

နိုင်ငံတော်သည် မည်သည့်အချိန်မှ ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးတွင် မတ်မတ်ရပ်နိုင်မည်နည်း။

စီးပွားရေး၊ ငွေရှိရင် စစ်ရေးကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်သည်။ စစ်ရေးက ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးကို ရောက်လျှင် နိုင်ငံက ကမ္ဘာ့ထိပ်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နိုင်မည်။

အခြားအရာများကို ဖုန်းယွီ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း စီးပွားရေးဘက်တွင် နိုင်ငံတော် ပိုမို တိုးတက်လာစေရန် အတွက် သူ၏ အစွမ်းအစ အချို့ကို အသုံးပြုနိုင်ပါသေးသည်။

...

******