ပါဝင်လိုခြင်း

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများအားလုံး မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်ဟန် ပေါ်လာကြ၏။ သို့သော်လည်း မင်းဆရာကြီးသည် အဖြေများကို လျှို့ဝှက်ထားလိုသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများသည် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မိမိတို့၏ အလုပ်များကို ဆက်လက် လုပ်ကိုင်ကြလေသည်။ သူတို့သည် ခက်ခဲသော ပုစ္ဆာများကို မစဉ်းစားထုတ်နိုင်ကြသဖြင့် မေးခွန်းရွေးချယ်ခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတော့၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဖြေများကို အလျင်အမြန် ရေးသားပြီးစီးခဲ့သည်။ ပြီးနောက် အဖြေများကို လျိုဝူကျီထံ ပေးအပ်လိုက်၏။ လျိုဝူကျီသည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ကူးယူရေးသားခဲ့သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့အား တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အတည်ပြုခိုင်းပြီးမှသာ ဘေးသို့ ချထားလိုက်လေသည်။

မင်းဆရာကြီး ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ခေတ္တမျှ အနားယူနိုင်ပြီဟု သူမ တွေးထင်လိုက်၏။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ မင်းဆရာကြီးက သူမအား မေးခွန်းများ ဆက်လက် စဉ်းစားခိုင်းလေသည်။

"မင်းထုတ်တဲ့ ဒီပုစ္ဆာတွေက ဟိုပုစ္ဆာတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်။ အချိန်ရတုန်းလေး နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်စဉ်းစားလိုက်ဦး" အဘိုးကြီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သူမက တောက်ပနေသော ရွှေတုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည့်အလား ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ "မရှိတော့ဘူး။ ခုနက ငါးပုဒ်အတွက် ကျွန်မ ဦးနှောက်ခြောက်နေပြီ" သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အမှန်တကယ် ဦးနှောက်ခြောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပုစ္ဆာများ ထပ်ထုတ်လျှင် ထုတ်နိုင်သေးသော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ထုတ်လိုက်သော မေးခွန်းများသည် အမျိုးအစား မတူညီရခြင်း ဖြစ်ပြီး အခက်အခဲ စံသတ်မှတ်ချက်မှာလည်း မင်းဆရာကြီးအား အခက်တွေ့စေနိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်ရပေမည်။ သူမ၏ရှေ့မှ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏အရည်အချင်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူမ သင်ယူခဲ့သလောက် သင်္ချာအသိပညာ မများသေးသောကြောင့်သာဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သူမအနေဖြင့် သူ့အား အခက်တွေ့စေနိုင်မည့် မေးခွန်းများကို အမှန်တကယ် ထုတ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ထပ်ကြိုးစားကြည့်ပါဦး" မင်းဆရာကြီးသည် လက်မလျှော့ဘဲ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မတတ်သာသဖြင့် သဘောတူလိုက်ရ၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ ထိုင်နေရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် စုတ်တံ၏ ထိပ်ပိုင်းကို ကိုက်လျက် ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲနေလိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်က မေးခွန်းငါးပုဒ် ထုတ်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုမျှ အာရုံစိုက်ခြင်း၊ အလျင်လိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

အခြားသူများ မေးခွန်းများ ရွေးချယ်ပြီးစီးသည့် အချိန်တွင် သူမသည် မေးခွန်းသုံးပုဒ်ကိုသာ ရေးသားပြီးသေး၏။

နောက်ဆုံးတွင် မင်းဆရာကြီးသည် လူတိုင်းကို စုဝေးလိုက်ပြီး မနက်ဖြန် ယန်တိုင်းပြည်အတွက် စာမေးပွဲမေးခွန်း ဆယ်ပုဒ်ကို သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။ ရှေ့ခြောက်ပုဒ်မှာ သံသယရှိဖွယ်မရှိဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ ယခင်က ထုတ်ခဲ့သော မေးခွန်းများကို တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် မင်းဆရာကြီးသည် လူတိုင်းကို ဦးဆောင်လျက် လင်းရှောင်ယွဲ့ အသစ်ထုတ်ထားသော မေးခွန်းသုံးပုဒ်ကို ကြည့်ရှုခဲ့၏။ ဤမေးခွန်းသုံးပုဒ်၏ အရည်အသွေးမှာ အနည်းငယ် အားရဖွယ်မရှိသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းဆရာကြီးသည် ထိုအထဲမှ မေးခွန်းတစ်ပုဒ်ကိုသာ အနိုင်နိုင် ရွေးချယ်လိုက်၏။ ဤသို့ဖြင့် သတ္တမမြောက် မေးခွန်းကို ရရှိခဲ့သည်။

နောက်ထပ် မေးခွန်းသုံးပုဒ် ကျန်ရှိနေသေးပြီး ၎င်းတို့ကို လူတိုင်း ရွေးချယ်ထားသော မေးခွန်းများထဲမှသာ ရွေးချယ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မင်းဆရာကြီးသည် စာမေးပွဲမေးခွန်း တစ်ထပ်ကို ယူ၍ တစ်ခုချင်းစီ ကြည့်ရှုကာ တစ်ဖက်မှလည်း ကြည့်ရင်း တစ်ဖက်မှလည်း ပယ်ထုတ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် မေးခွန်းခြောက်ပုဒ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ပြီးနောက် မင်းဆရာကြီးသည် ဤမေးခွန်းခြောက်ပုဒ်ကို ဖြန့်လိုက်၏။ သူသည် လူတိုင်းကို နေရာမှာပင် မဲပေးစေပြီး နောက်ဆုံး မေးခွန်းသုံးပုဒ်ကို သတ်မှတ်စေခဲ့သည်။ ခေတ္တကြာသော် မနက်ဖြန် ဒုတိယပိုင်း ပြိုင်ပွဲအတွက် မေးခွန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မေးခွန်းများ သတ်မှတ်ပြီးနောက် လူတိုင်းတွင် သက်ပြင်းချသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျိုဝူကျီသည် မေးခွန်းများကို အနည်းငယ် စီစဉ်လိုက်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော အစေခံအား မိန်းမစိုးဟူကို သွားရောက် ခေါ်ခိုင်းလိုက်၏။ များစွာ မစောင့်လိုက်ရဘဲ မိန်းမစိုးဟူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လျိုဝူကျီသည် လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် စီစဉ်ပြီးသား စာမေးပွဲမေးခွန်းများနှင့် အဖြေများကို မိန်းမစိုးဟူထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။ သူသည် မိန်းမစိုးဟူအား ပစ္စည်းများကို ဧကရာဇ်ယန်ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပို့ဆောင်ပေးရန် မှာကြားလိုက်ပြီးမှ ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

မိန်းမစိုးဟူ အမိန့်လက်ခံ၍ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လျိုဝူကျီသည် အခန်းထဲရှိ လူတိုင်းကို ထပ်မံ ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီနေရာကို ရှင်းလင်းစရာ မလိုတော့ဘူး။ မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲပြီးသွားမှ ဒီအဘိုးကြီး လူလွှတ်ပြီး ရှင်းလင်းခိုင်းလိုက်မယ်" လျိုဝူကျီက ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် လက်ရေးမူကြမ်းများစွာ ရှိပြီး အချို့ လက်ရေးမူကြမ်းများမှာ စာမေးပွဲမေးခွန်းများနှင့် မလွဲမသွေ ပတ်သက်နေပေမည်။ ဤညတွင် ၎င်းတို့ကို ဤနေရာ၌ပင် ထားရှိလိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ချက်ချင်းပင် အသံစုံ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

"အချိန် မစောတော့ဘူး။ မင်းတို့လည်း တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းသွားကြပြီ။ မီးဖိုချောင်ကို ညစာ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားပြီးပြီ။ ခဏနေရင် မင်းတို့ရဲ့ ခြံဝင်းတွေဆီ အသီးသီး ပို့ဆောင်ပေးလိမ့်မယ်။

ဒီည ညစာ စားပြီးရင် အားလုံး စောစော အနားယူကြ။ ဒါမှ မနက်ဖြန် ချူကျင်း သံတမန်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်မှာ" လျိုဝူကျီက ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကို ပြောလိုက်စဉ် သူ့မျက်နှာတွင် စိတ်အားတက်ကြွဟန် အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့" လူတိုင်းက ထပ်မံ၍ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။ ပြန်ဖြေလိုက်သော အသံမှာလည်း ယခင်ကထက် ပို၍ ကျယ်လောင်နေ၏။

ထို့နောက်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများသည် အခန်းထဲမှ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ပြီးနောက် ဝါးဥယျာဉ်ထဲမှ အတူတကွ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြ၏။ လူတိုင်းကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူမအား လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေသော လီရှောင်နှင့်အတူ မေဟွားဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

.........

မေဟွားဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ပြီး မကြာမီမှာပင် အစေခံက ညစာ လာပို့ပေးလေသည်။ အစေခံက ဟင်းလျာများ ချထား၍ ထွက်ခွာသွားသောအခါ လီရှောင်သည် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အခန်းထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ညစာ စားသုံးလေသည်။ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်၍ စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် အခန်းထဲတွင် ဇနီးမောင်နှံ နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထမင်းစားရင်း တစ်ဖက်မှလည်း လီရှောင်အား ယနေ့ သူ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဝမ်ရယ်နဲ့ တွေ့ပြီးသွားပြီ" လီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "ဆွေးနွေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ကိုယ်တို့က မနက်ဖြန်က အခွင့်သာဆုံး အချိန်လို့ ယူဆတယ်" ဟု ပြောရင်း လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မနက်ဖြန်တွင် ချူကျင်း သံတမန်များ နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်ပြီး သာ့ယန်နှင့် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် ပြိုင်ဆိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ရှေ့နန်းဆောင်တွင် စုစည်းနေမည် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အတွင်းနန်းတော်ထဲတွင် အစောင့်အရှောက် အလျော့ရဲဆုံး အချိန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အချိန်ကောင်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့လျှင် အစ်မအား နန်းတော်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားရန်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် အန်းယန်ဝမ်သည် သန်ဘက်ခါ နံနက်စောစောတွင် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အစ်မအား မြို့တော်မှ ထွက်ခွာရာ လမ်းတစ်လျှောက် အစောင့်အရှောက်များ စီစဉ်ပေးရန် အနေတော်ပင် ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဤမျှ လျင်မြန်လိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် သူမသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မဘက်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးရမှာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမခင်ပွန်းနှင့် အန်းယန်ဝမ်တို့သည် မဆင်မခြင် လုပ်တတ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ မနက်ဖြန်ဟု သတ်မှတ်လိုက်သည်နှင့် မနက်ဖြန်သည် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

လီရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် လက်ကြီးတစ်ဖက် ဆန့်တန်းကာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးရမှာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း စိတ်အေးလက်အေး ပြိုင်ပွဲသာဝင်နေရုံပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။ "အစ်မ နန်းတော်ထဲက ထွက်လာပြီးရင် ဘယ်လို စီစဉ်ထားလဲ" ခေတ္တကြာသော် သူမက ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။

"နန်းတော်ထဲက ထွက်လာပြီးရင် မြို့တော်ထဲကနေ တန်းထွက်မယ်။ ပြီးရင် လမ်းမှာ သွားစောင့်နေမယ်" လီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။ "သန်ဘက်ခါကျရင် မင်းသား ခရီးစထွက်မှာ၊ အစ်မနဲ့ ပေါင်းစည်းမိသွားရင် နောက်ပိုင်းကိစ္စတွေက လွယ်ကူသွားပြီ"

ဧကရာဇ်ယန်သည် အစ်မ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့လျှင် မြို့ကို ပိတ်ဆို့ ရှာဖွေခြင်း မပြုလုပ်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အချိန်မီ အစ်မအား မြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းသာလျှင် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသား မြို့တော်က ထွက်ခွာရင် ရှင်လည်း လိုက်သွားလိုက်ပါ"

မနက်ဖြန် ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီး အကယ်၍ ယန်တိုင်းပြည် အနိုင်ရခဲ့ပါက သူမသည် မြို့တော်တွင် ရက်အတန်ကြာ နေထိုင်ရပေဦးမည်။ မင်းဆရာကြီး၏ အကူအညီကို လက်ခံကာ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် စာအုပ်များ ပြုစုရေးသားရန် ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အရှိန်ရနေတုန်း မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်ရပေမည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အချိန်တိုအတွင်း သူမသည် ချင်းရှီမြို့သို့ ပြန်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ အစ်မ ပြန်သွားသည့်အခါတွင်လည်း စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမဘက်မှ ပြန်မသွားနိုင်သော်လည်း လီရှောင်မှာမူ သွားရပေမည်။

လီရှောင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ "ကိုယ် ရှောင်ယန်ကို အစ်မကို စောင့်ရှောက်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ဇနီးသည် မသွားသဖြင့် သူလည်း မသွားချင်ပေ။ သူ ရှိနေမှသာ ဇနီးသည်၏ လုံခြုံရေးမှာ ပို၍ အာမခံချက် ရှိပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား ကြည့်လိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး၊ ရှင် ပြန်သွားမှ အစ်မက ပိုပြီး စိတ်အေးရမှာ" "ပြီးတော့ လျိုအိမ်တော်ဘက်မှာလည်း ရှင်ရှိနေမှ ကျွန်မက စိတ်ချရမှာ"

လီရှောင်က စကားဆိုမည် အပြုတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်လှမ်း၍ သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ၊ ရှင်တို့ သွားပြီးရင်လည်း ကျွန်မ မြို့တော်မှာ အကြာကြီးနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ စာအုပ်တွေ ပြုစုပြီးတာနဲ့ ကျွန်မ သာ့ရှီရွာကို ပြန်လာခဲ့မယ်။ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်ပဲ"

နောက်ဆုံး စကားတစ်ခွန်းကိုမူ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်၍ အတင်းမတောင်းဆိုတော့ပေ။ "ဒါဆိုရင် ကိုယ် ပြန်သွားပြီး အစ်မကို နေရာတကျ စီစဉ်ပေးပြီးရင် မြို့တော်ကို မင်းကို လာကြိုမယ်" ဟု ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား မတတ်နိုင်တော့ဟန်ဖြင့် အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်သည်။ "ဟိုသွားဒီသွား လုပ်နေရတာ မပင်ပန်းဘူးလား"

သူမခင်ပွန်း၏ ခေါင်းမာသော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ကျွန်မကို တစ်လ အချိန်ပေး။ တစ်လကြာလို့မှ ကျွန်မ မပြန်သေးဘူးဆိုရင် ရှင် မြို့တော်ကို ထပ်လာခဲ့"

"လဝက်" ထိုသူက ဈေးဆစ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရယ်မောမိသွားသည်။ "မြို့တော်နဲ့ ချင်းရှီမြို့ကြားမှာ ခရီး မနှင်ဘူးဆိုရင် အသွားအပြန် တစ်ခေါက်က လတစ်ဝက် ကြာတယ်။ တစ်လလို့ ပြောရင် တစ်လပဲ။ အချိန်တန်ရင် ကျွန်မကို လာကြို"

လီရှောင်သည် မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ဇနီးသည်အား ပြော၍မရသည်ကို တွေ့သောအခါ မတတ်သာစွာပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်အား မနက်ဖြန်အတွက် အစီအစဉ်များ အနည်းငယ် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြီး သူမခင်ပွန်းနှင့် အန်းယန်ဝမ်တို့ အရာရာကို သေချာစွာ စီစဉ်ပြီးစီးကြောင်း သေချာသွားမှသာ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

မျက်နှာသစ် သန့်စင်ပြီးနောက် သူမသည် စောစောစီးစီးပင် ကုတင်ပေါ်တက်၍ အနားယူလိုက်လေသည်။

........

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နံနက်စောစော ထခဲ့သည်။ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အကူအညီဖြင့် မျက်နှာသစ် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် နန်းတော်မှ ပြင်ဆင်ပေးထားသော ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

ပြီးနောက် မော့ဖေးနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ မင်းဆရာကြီးနှင့်အတူ နံနက်စာ သုံးဆောင်ခဲ့သည်။ နံနက်စာ သုံးဆောင်ပြီးနောက် မိန်းမစိုးဟူ ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။ လူတစ်စုသည် မင်းဆရာကြီး၏ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီး မိန်းမစိုးဟူ ကြိုတင်၍ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားသော ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် နန်းတော်တံခါး အများအပြားကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရထားလုံးသည် ကြီးမားလှသော နန်းဆောင်ကြီးတစ်ခု၏ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရထားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် မိန်းမစိုးဟူသည် လူတိုင်းကို ဘေးနန်းဆောင်တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်၍ အနားယူစေခဲ့သည်။

"အားလုံး အရင်ဆုံး ဒီနေရာမှာ အနားယူကြပါ။ အရှေ့ခန်းမဆောင်ကနေ ခေါ်ယူတဲ့အခါ ကျွန်တော်မျိုးကိုယ်တိုင် အားလုံးကို နန်းဆောင်ထဲ ခေါ်ဆောင်သွားပါ့မယ်" မိန်းမစိုးဟူက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။

လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်မှ မိန်းမစိုးဟူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူတိုင်း၏မျက်နှာများ တင်းမာနေကြသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း မင်းသမီး ၆ တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ပင် ရှိနေ၏။ မည်သည့်စကားမျှ များများစားစား မဆိုဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နေရာတစ်ခု ရှာ၍ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူမ ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် မင်းသမီး ၆သည် အနားသို့ ကပ်လာသည်။ "ပြိုင်ပွဲက ခဏနေရင် ရှေ့ခန်းမဆောင်မှာ ကျင်းပမှာ။ ချူကျင်း သံတမန်တွေတင် မကဘူး၊ ခမည်းတော်၊ မင်းဆရာကြီး၊ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ သာ့ယန်က စစ်ဘက် အရပ်ဘက် အမတ်ကြီးတွေလည်း ရှိတယ်"

မင်းသမီး ၆သည် ပူလောင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ ရှင်တို့နဲ့အတူတူ သွားပြိုင်ချင်လိုက်တာ။ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ကျွန်မ အရည်အချင်းက မပြည့်မီဘူး" ဟု သူမက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏အကြည့်သည် လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့ထံသို့ တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "အားကျစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လူအများကြီးက စိုက်ကြည့်နေမှာ။ ဖိအားက မနည်းလှဘူး" သူမက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

မင်းသမီး ၆သည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်၍ လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့အား ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမလည်း လိုက်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဖိအားရှိတာကမှ ပုံမှန်ပဲ။ ဒီတစ်ခါ ရှင်တို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်က တာဝန်က အရမ်း ကြီးမားလွန်းတယ်။ အောင်မြင်မှ ဖြစ်မယ်၊ ရှုံးနိမ့်လို့ မဖြစ်ဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြောင်အသွားသည်။ ရှုံးနိမ့်၍ မဖြစ်ဘူး ဟုတ်လား။ ပြိုင်ပွဲပင် မစတင်သေးဘဲ မည်သူက ဤသို့သော အာမခံချက်မျိုး ပေးရဲမည်နည်း။ သို့သော် ပြိုင်ပွဲမှာ နီးကပ်လာပြီ ဖြစ်သဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် များများစားစား မပြောခဲ့ပေ။

"လောင်ရှစ် ရှိနေမှတော့ ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် အနိုင်ရမှာပါ" ရုတ်တရက် မင်းသမီး ၆က စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် လေးစားကြည်ညိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်နှာပူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမှာပါ"

မင်းသမီး ၆၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။ "အင်း။ ချူကျင်း သံတမန်တွေကို အနိုင်ယူပြီးရင် ခမည်းတော်က သေချာပေါက် ဆုချီးမြှင့်မှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ရှင်က အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးဆောင်သူ ဖြစ်လာမှာ။ ဘာများ လိုချင်တာ ရှိလဲ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြောင်အသွားသည်။ သူမအပေါ် တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အထင်ကြီးနေတာလား။ ဤပြိုင်ပွဲ မစတင်ရသေးခင်မှာပင် အနိုင်ရပြီးနောက် ကိစ္စများကို တွေးတောနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ... လိုချင်တာကို ဧကရာဇ်က အကုန် ချီးမြှင့်နိုင်လို့လား" လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

မင်းသမီး ၆၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ကူးယဉ်လာမိသည်။ ဘာလိုချင်လဲ။ သေဒဏ်မှ လွတ်ငြိမ်းခွင့် ရွှေတံဆိပ်ပြားကို လိုချင်သည်၊ သို့မဟုတ် ရွှေသား တစ်သောင်း လိုချင်သည်... ဟားဟား၊ ဟုတ်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ တွေးကြည့်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နောက်ဆက်တွဲအနေဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ကြားအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ရာ လောကသားများက သူမအား အထင်အမြင်ကောင်းမျိုးသာ ကျန်ရစ်အောင်လုပ်မှဖြစ်မည်။

"ဖြစ်နိုင်မှာပါ။ တကယ်လို့သာ ချူကျင်း သံတမန်တွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ရင် ရှင့်ရဲ့ အကျိုးဆောင်မှုက ကြီးမားလွန်းတယ်" မင်းသမီး ၆က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးစိစိ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို သတိဖြင့် ဆွဲလိုက်သည်။ "ဟီးဟီး၊ ကျွန်မ ကြားထားတာ... အင်း၊ ဆရာလျန် ပြောတာပါ။ ပြိုင်ပွဲ ပြီးသွားရင် ရှင်က ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တချို့ ရေးသားပြုစုမယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ သာ့ယန်က စာသင်ကျောင်းကြီးတွေဆီကို ဖြန့်ဝေမယ်ဆို ဟုတ်လား" မင်းသမီး ၆သည် မျှော်လင့်တကြီး မျက်နှာထားဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြောင်အသွားသည်။ မင်းသမီး ၆၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ဒီမိန်းကလေး ဘာတွေးနေသည်ကို သူမ မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ ရှိပါဦးမလား။ "ဟုတ်တယ်... အဲ့လိုတွေးထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတိအကျ မသတ်မှတ်ရသေးဘူး"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခဏနေရင် ကျင်းပမယ့် ပြိုင်ပွဲမှာ အနိုင်ရမှ ဖြစ်မယ်။ ဒုတိယအနေနဲ့ ရေးသားပြုစုထားတဲ့ စာအုပ်ကို စာသင်ကျောင်းတွေဆီ ဖြန့်ဝေဖို့ဆိုရင် နန်းတော်ရဲ့ အထောက်အပံ့ ရှိမှ ဖြစ်မယ်။ ဒီဒုတိယအချက်ကို မင်းဆရာကြီးက အရင်တုန်းက ပြောခဲ့တယ်။ သူ ဧကရာဇ်ကို တင်ပြမယ်တဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်မလား မဖြစ်နိုင်ဘူးလား ဆိုတာကို ငါ့စိတ်ထဲမှာလည်း တကယ်တော့ အာမ မခံနိုင်ဘူး"

မင်းသမီး ၆၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ "သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ မင်းဆရာကြီးကပြောရင် ခမည်းတော်က သေချာပေါက် သဘောတူမှာ။ နောက်ပြီး ဒီတစ်ခါ ရှင်တို့ အနိုင်ရခဲ့ရင်။ အဲ့ဒီနောက် အောင်ပွဲခံပွဲကျရင် ခမည်းတော်ကို တိုက်ရိုက် တင်ပြလို့ ရတာပဲ။ ဒီလို နိုင်ငံနဲ့ ပြည်သူကို အကျိုးပြုတဲ့ အကျိုးဆောင်ကိစ္စကို ခမည်းတော်က ဘယ်လိုလုပ် သဘောမတူဘဲ နေနိုင်မှာလဲ" သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တမင်တကာ စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မင်းသမီးရဲ့စကားက အရမ်း ယုတ္တိရှိပါတယ်"

မင်းသမီး ၆သည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ထားသော လက်မှာလည်း အနည်းငယ် အားပိုသုံးလိုက်သည်။ "လောင်ရှစ်၊ ကျွန်မ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်အပေါ် အရမ်းစိတ်အားထက်သန်ပြီး ရှင့်အပေါ် ဒီလောက် လေးစားကြည်ညိုတာကို ထောက်ထားပြီးတော့ ကျွန်မကိုလည်း စာအုပ်ပြုစုတဲ့ အထဲမှာ ပါဝင်ခွင့် ပေးပါ" ဟု ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက..." လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာတွင် တုံ့ဆိုင်းဟန် ပေါ်လာသည်။

ဤနှစ်ရက်တာ ဆက်ဆံရေးအရ ဤမင်းသမီး ၆တွင် အတန်ငယ် အရည်အချင်း ရှိသည်ကို သူမ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်အပေါ်ထားရှိသော စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် လူအနည်းငယ်သာ ယှဉ်နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် မင်းသမီး ၆၏ ဂုဏ်ပုဒ်မှာ မြင့်မြတ်လှပြီး သူမ ပါဝင်ခဲ့လျှင် ဤကိစ္စမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပို၍ လွယ်ကူသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ပြိုင်ပွဲ မပြီးသေးဘဲ ယခု ဤအကြောင်းကို ပြောဆိုခြင်းမှာ စောလွန်းနေသည် မဟုတ်လား...

"အာ၊ လောင်ရှစ်၊ ကျွန်မကို သဘောတူလိုက်ပါနော်။ ရှင် သဘောတူသမျှ ကာလပတ်လုံး နောက်ပိုင်း စာအုပ်ပြုစုတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ထဲက ညစ်ပတ်တဲ့အလုပ်၊ ပင်ပန်းတဲ့အလုပ် အကုန်လုံးကို ကျွန်မကို ခိုင်းလို့ ရတယ်။ ကျွန်မဘက်က ဘာမှ အပြစ်တင်စကား ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး" မင်းသမီး ၆က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

စာအုပ် ပြုစုရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အနာဂတ်တွင် သာ့ယန်၏ စာသင်ကျောင်းကြီး အသီးသီးသို့ ပံ့ပိုးပေးမည့် စာအုပ် ဖြစ်သည်။ လောင်ရှစ်၏ ပညာအရည်အချင်းအရ စာအုပ် ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိမည်မှာ သေချာပြီး ခေတ်အဆက်ဆက်ပင် ကျန်ရစ်နေခဲ့နိုင်ပေသည်။ အကယ်၍ သူမ ပါဝင် ပြုစုနိုင်ခဲ့လျှင် သမိုင်းတွင် နာမည် ကျန်ရစ်နိုင်ပေမည်။

မင်းဆက်များ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူမည်မျှ သမိုင်းတွင် နာမည် ကျန်ရစ်နိုင်ခဲ့လို့လဲ။ ဧကရာဇ်မင်းများနှင့် အမတ်ချုပ်များပင်လျှင် သမိုင်းတွင် အမှန်တကယ် နေရာတစ်နေရာ ရရှိခဲ့သူမှာ မများလှပေ။ သူမတွင်တော့ မျက်စိရှေ့မှ ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သမိုင်းတွင် နာမည် ကျန်ရစ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပေပြီ။

စဉ်းစားကြည့်လေ၊ နောက်လာနောက်သားများသည် သူမကဲ့သို့ မင်းသမီးတစ်ပါးက ဤမျှ အရေးကြီးသော စာအုပ်တစ်အုပ် ပြုစုရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် နောက်လူများက သေချာပေါက် ချီးကျူးကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ထိမ်းမြားလက်ဆက်ရန် ပို့ဆောင်ခံရသော မင်းသမီးများ သို့မဟုတ် ထင်ရှားသော နိုင်ငံရေး အောင်မြင်မှုများ မရှိသော ဧကရာဇ်အချို့၏ ဂုဏ်သတင်းထက် ပို၍ ထင်ရှားပေါ်လွင်သည် မဟုတ်လား။

ဂုဏ်သတင်း ရယူခြင်းမှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး စာအုပ်ပြုစုခြင်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ အကယ်၍ သူမ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါဝင်နိုင်ခဲ့လျှင် လောင်ရှစ်၏ဘေးတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လေ့လာသင်ယူနိုင်ပေမည်။ သင်ယူနိုင်မည့် အရာများမှာ များပြားလှပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ လောင်ရှစ်က သူမကို သဘောကျသွားပြီး တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်လျှင် ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော သမိုင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖြစ်လာပေဦးမည်...

ဟုတ်ပေသည်။ သူမသည် ယခုအခါ မင်းဆရာကြီးအား ဆရာတင်လိုစိတ် သိပ်မရှိတော့ဘဲ လောင်ရှစ်အား ဆရာတင်လိုစိတ် ပို၍ ပြင်းပြလာသည်။ သို့သော် လောင်ရှစ်၏ အသက်အရွယ်မှာ... သူမထက်ပင် အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်နေဟန်တူသည်။ သို့သော် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် လမ်းကြောင်းတွင် တတ်ကျွမ်းသူသာလျှင် ဦးစားပေး ဖြစ်သည်။ လောင်ရှစ်၏ ပညာအရည်အချင်းမှာ သူမထက် များစွာသာလွန်နေသဖြင့် သူမ၏ လောင်ရှစ်ဖြစ်ရန်မှာ လုံးဝ ပြဿနာမရှိပေ။

"ဒါ... ကောင်းပါပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "တကယ်လို့ နောက်ပိုင်းကျရင် စာအုပ်ပြုစုဖြစ်ခဲ့ရင် မင်းသမီးကို တစ်ယောက် ထည့်တွက်ပေးပါ့မယ်" ဟု သူမက ဖြည့်စွက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲ၌ တွေးနေသည်မှာ... ယခု သူမ မင်းသမီး ၆ကို သဘောတူလိုက်လျှင် နောက်ပိုင်း ဧကရာဇ်ယန်ဘက်မှ ပြုစုထားသော စာအုပ်ကို တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ ဖြန့်ဝေရန် သဘောမတူခဲ့လျှင်ပင် မင်းသမီးက ဖြစ်မြောက်အောင် နည်းလမ်းရှာကြံပေလိမ့်မည်။

***