အပိုတွေလား

ထို့ကြောင့် နောက်ဆက်တွဲပြိုင်ပွဲတွင် သူမ မဖြစ်မနေ အနိုင်ရရမည်။ နောက်ပိုင်း အရှိန်မြှင့်တင်မှုများလည်း မဖြစ်မနေ အောင်မြင်ရမည်။

မင်းသမီး ၆သည် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။ ထို့အပြင် မိမိအနေဖြင့် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကတိပေးခဲ့လေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာသောအခါ မိန်းမစိုးဟူ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့ဘက်မှ ဆင့်ခေါ်သဖြင့် လူအချို့ကို အရှေ့နန်းဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိစိတ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အခြားသူများနှင့်အတူ မိန်းမစိုးဟူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေတော့သည်။

ဤအချိန် အရှေ့နန်းဆောင်ထဲတွင် ချူကျင်း သံတမန်များ ရှိနေရုံသာမက သာ့ယန်၏ စစ်ဘက် အရပ်ဘက် အမတ်ကြီးများလည်း မနည်းလှပေ။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ချူကျင်းမှ စေလွှတ်လိုက်သော မင်းသားနှစ်ပါးနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေပြီး အမူအရာမှာ အလွန် ဖော်ရွေလှ၏။ သို့သော် ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ အမူအရာမှာမူ အနည်းငယ် မောက်မာလှသည်။ ၎င်းကို မြင်တွေ့ရသော သာ့ယန်၏ အမတ်ကြီးများမှာ စိတ်ထဲ၌ မကျေမနပ် ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်နေသော်လည်း မည်သူမျှ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုဝံ့ခြင်း မရှိပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် နောက်ဆုံး၌ တီးတိုးပြောဆိုသံများ ပိုမို များပြားလာသည်။ စစ်ဘက် အရပ်ဘက် အမတ်ကြီးများသည် နန်းတော်ထဲတွင် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် ကျွမ်းကျင်သူ ပညာရှင် ရွေးချယ်သည့်ကိစ္စကို ကြိုတင် သိရှိထားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပထမနေရာကို ဆွတ်ခူးသွားသည်ကိုလည်း သိရှိထားကြ၏။

သို့သော် ဤကိစ္စအပေါ် လူအများအပြားမှာ အတော်လေး သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနေကြသည်။ သာ့ယန်တွင် အရည်အချင်းရှိသူများ ပေါများလှသော်လည်း ချူကျင်း သံတမန်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အားကိုးရသည်မှာ အမှန်တကယ် မျက်နှာပူစရာ ကောင်းလှ၏။ အချို့သူများက လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပထမနေရာမှာ ရေလိုက်ငါးလိုက် လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟုပင် ထင်မြင်ကြသည်။

အချုပ်ဆိုရလျှင် ဤရှေးခေတ်လူတစ်စု၏ အမျိုးသမီးများအပေါ် ထားရှိသော ဘက်လိုက်မှုမှာ မသေးငယ်လှပေ။

အမှန်တကယ်တွင် ဤသည်ကိုလည်း နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစပိုင်းတွင် ဧကရာဇ်ယန်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လူကို မျက်မှန်မည်း တပ်၍ ကြည့်ခဲ့သည်။ မင်းဆရာကြီးပင်လျှင် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့သည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့၏။

သာ့ယန်မှ မင်းမှုထမ်းများ၏ တီးတိုးပြောဆိုသံများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချူကျင်းမှလာသော မင်းသားနှစ်ပါးမှာမူ စကားမဆိုခဲ့ပေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများကသာ ရှေ့ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းနေသော လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် မင်းသမီး ၆အား အတားအဆီးမဲ့စွာ စူးစမ်း ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။ နှစ်ဦးလုံးမှာ ချောမောလှပသူများ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသောအခါ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးဟန်များပင် စွန်းထင်းလာခဲ့၏။ ချက်ချင်းပင် နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲမှ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ပြောပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုနှစ်ယောက်၏ လက်အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ရွှီယန် အစရှိသည့် လူသုံးယောက်သည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ အဖွဲ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့အား မြင်တွေ့ပြီးနောက် တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် မတူညီသော မျက်နှာအမူအရာများ ရှိနေကြသည်။ လူနှစ်ယောက်မှာ အံ့အားသင့်နေပြီး ဆံပင်ဖြူတစ်ဝက် မုတ်ဆိတ်ဖြူတစ်ဝက်နှင့် အဘိုးကြီး ရွှီယန်မှာမူ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။

သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို အမှန်တကယ် စေလွှတ်လိုက်တာလား။ လျိုဝူကျီဆီမှာ တခြားလွှတ်စရာလူမရှိတော့ဘူး။

ဟုတ်ပေသည်။ မနေ့ကပင် သူ သတင်း ရရှိခဲ့ပြီး သူ့ပြိုင်ဘက်မှာ အသက် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ယခင်က သူသည် ဤသတင်းမှာ ယန်တိုင်းပြည်ဘက်မှ သူ့သတိထားမှုကို လျှော့ချရန် တမင်တကာ ထုတ်လွှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"သမီးတော်/ပြည်သူ/ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မင်းသမီး ၆၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ဧကရာဇ်ယန်အား ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ထကြပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခန်းမဆောင် အပြည့်ရှိ စစ်ဘက် အရပ်ဘက် အမတ်ကြီးများနှင့် ချူကျင်းမှ လာသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ယခုအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ် အမှန်တကယ် အကောင်းမြင်နေလေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ယခင် စစ်ဆေးခံရစဉ်က ဖြေဆိုမှုများကို ပြောစရာမလိုသော်လည်း မနေ့ညက မင်းဆရာကြီး၏ အိမ်တော်မှ နန်းတော်ထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သော ထိုမေးခွန်းများကမူ သူ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က မင်းဆရာကြီး ရွေးချယ်လိုက်သော မေးခွန်းများထဲတွင် မေးခွန်းသုံးပုဒ်သာလျှင် မေးခွန်းပင်လယ်ထဲမှ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသောအခါ သူ အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သူကိုယ်တိုင် ထိုမေးခွန်းဆယ်ပုဒ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ထိုဂဏန်းသင်္ချာပညာရှင်များအား ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားစေခဲ့သည့် အခါမှသာ... ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုမေးခွန်းဆယ်ပုဒ်ထဲတွင် မေးခွန်းပင်လယ်ထဲမှ ရွေးချယ်ထားသော ထိုသုံးပုဒ်မှလွဲ၍ ထိုလူများထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်တွင် အတန်ငယ် ပါရမီရှိသည်ဟု မိမိကိုယ်မိမိ ယူဆသော်လည်း မေးခွန်းများကို မြင်သောအခါ မည်သည့်နေရာမှ စတင်ရမည်ကို မသိသလို ခံစားခဲ့ရသည်။ အဖြေကို တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုပြီး အဖြေကို မေးခွန်းထဲသို့ အစားထိုး ထည့်သွင်းကြည့်မှသာ အဖြေ မှန်ကန်ကြောင်း သေချာသွားခဲ့၏။ ထို့အပြင် အချို့မေးခွန်းများမှာ အဖြေကို မြင်တွေ့ရလျှင်ပင် အဖြေ၏ မှန်ကန်မှုကို လုံးဝ ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ပြောရလျှင် ထိုခက်ခဲသော မေးခွန်းခုနစ်ပုဒ်ကို သူ အမှန်တကယ် နှစ်သက်မိသည်။ ဤမေးခွန်းခုနစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ပေးခဲ့သော လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ်တွင်လည်း သူ အလွန် အထင်ကြီးလေးစားမိ၏။

ဧကရာဇ်ယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်နေပြီး အမူအရာမှာ ထူးကဲစွာ ကောင်းမွန်လှသည်။ မကြာမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ချူကျင်းမှ လာသူများနှင့် မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။

"မင်းသားနှစ်ပါးကို ဂါရဝပြုပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပြီး အကြည့်မှာလည်း ယောင်ယမ်း၍ မကြည့်ဘဲ ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါးအား အရိုအသေပေး ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ မျက်နှာထက်တွင်မူ ပေါ့ပျက်ပျက် အပြုံးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။

"သခင်မ အားနာစရာ မလိုပါဘူး"

"အရင်တုန်းက သာ့ယန်က အရည်အချင်းရှိသူတွေ ပေါများတယ်လို့ ကြားသိရတယ်။ ဒီနေ့ သခင်မကို တွေ့မှပဲ ဒီစကားက မမှားဘူးဆိုတာ သိတော့တယ်" ချူမင်းသား၏ မျက်လုံးတစ်စုံသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ကြည့်နေ၏။

"ဟုတ်တယ်၊ သာ့ယန်က ချောမောလှပသူတွေ ထွက်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သခင်မရဲ့ ရုပ်ရည်က ဒီမင်းသားကို လေးစားကြည်ညိုမိစေတယ်" ကျင့်မင်းသားက လိုက်၍ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ သူခိုးမျက်လုံးတစ်စုံသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဝေ့ကြည့်နေပြီး အလွန်အမင်း ရိုင်းစိုင်းလှ၏။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ဆူညံသွားသည်။ ယန်တိုင်းပြည်မှ အမတ်များအားလုံး အမျက်ထွက်သွားကြသည်။ ချူကျင်းမှ လူများသည် သာ့ယန်၏ ဧကရာဇ်နှင့် အမတ်များ ရှေ့မှောက်တွင် သခင်မလီအား မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ စော်ကားဝံ့နေပါလား။

သူတို့သည် ဧကရာဇ်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား သာ့ယန်ကို ကိုယ်စားပြု၍ ချူကျင်း သံတမန်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်စေသည်ကို မကျေနပ်ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင် သခင်မလီ ကိုယ်စားပြုနေသည်မှာ သာ့ယန် ဖြစ်သည်။ ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ ဤအပြုအမူမှာ သူတို့ သာ့ယန်၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မင်းမှုထမ်းများထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သနားကြသူများ ရှိသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ပို၍ များပြားသည်မှာ လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ် အမျက်ထွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့လျှင် ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ ဤသို့ အနိုင်ကျင့်စော်ကားခြင်းကို မည်သို့ ခံရမည်နည်း။ သာ့ယန်၏မျက်နှာပါ လိုက်၍ အပျက်ခံရသည်။

ဤအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ယန်၏ လက်အောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော မင်းဆရာကြီး၏ မျက်မှောင်များလည်း တွန့်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့အချစ်ဆုံး မြေးမလေးအား လူများက အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်စော်ကားခြင်းကို မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

မင်းဆရာကြီးသာမက ဧကရာဇ်ယန်သည်လည်း ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မင်းသမီး ၆မှာမူ ဒေါသမထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်သည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုငယ်တစ်ခုကြောင့် ဆွဲထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

"ဟဟ" ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တိုးညှင်းသော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဤတိုးညှင်းသော ရယ်မောသံမှာ အသံ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ကြားလိုက်ရသူမှာ မနည်းလှပေ။ အကြောင်းမှာ ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဟဟ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် တိုးညှင်းစွာ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။

ဤအခါမှ လူတိုင်းသည် ယခင်က တိုးညှင်းသော ရယ်မောသံမှာ သခင်မလီထံမှ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားကြသည်။

ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူတို့အား မော့ကြည့်နေပြီး အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သူတို့ကို ကြည့်၍ပင် ရယ်မောနေသည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး ကြောင်အသွားကြသည်။

"မင်းသားနှစ်ပါး ကြားသိထားတာတွေက မှားယွင်းမှု မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားနှစ်ပါး သိပါလား။ ကျွန်မတို့ သာ့ယန်က အရည်အချင်းရှိသူတွေ ပေါများပြီး ပညာတတ် လူချောလူလှတွေ ထွက်ရှိတာအပြင်၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ အရှက်တရားကိုလည်း အလေးထားပါတယ်"

ထိုစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ မျက်နှာများမှာ တစ်ပြိုင်နက် ညိုမှောင်သွားသည်။ ဒီမိန်းမက သူတို့ကို ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အရှက်တရား မသိဟု ဆဲဆိုနေတာလား။

"အရင်တုန်းက ပြည်သူ ကြားသိရတာတော့ ချူကျင်းဒေသက လူတွေက ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပြီး နေထိုင်မှု ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိတယ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဂရုမစိုက်ဘူး..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်ဟန် ပြုလိုက်သည်။ ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် အလျင်အမြန် ပါးစပ် ပိတ်လိုက်သည်။

"ဒီပြည်သူ စကားမှားသွားပါတယ်။ မင်းသားနှစ်ပါးက စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်တော့ ဒီပြည်သူလို မိန်းမသားတစ်ယောက်နဲ့ အချေအတင်လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ထိုသို့ ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုနှစ်ယောက်အား ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

မူလက ဒေါသထွက်ရန် ပြင်နေသော ချူကျင်းမင်းသားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျော့ပျောင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည် ထိုးနှက်ခံလိုက်ရသည်။ ဒေါသထွက်လိုသော်လည်း မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်ပါက အမျိုးသမီးတစ်ဦးအား အနိုင်ကျင့်သူ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

မင်းသမီး ၆သည် အမြန်ဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား ဆွဲလိုက်ကာ သူမအား တိတ်တဆိတ် လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။ လောင်ရှစ်က အမှန်တကယ် တော်လွန်းလှသည်။ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်တွင် တော်ရုံသာမက စကားပြောလည်း တော်လှသည်။ ကြည့်ပါဦး၊ ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ အခက်တွေ့အောင် လုပ်ခြင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ပြန်လည်၍ပင် ချေပတုံ့ပြန်လိုက်သေးသည်။

အမှန်ပဲမဟုတ်ဘူးလား။ ချူကျင်းမှ လူများမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကြသည်။ တော်ဝင်မိသားစုမှစ၍ သာမန်ပြည်သူများအထိ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ မရီးကို ယူခြင်း၊ ပထွေးက မယားပါသမီးကို ယူခြင်း အစရှိသည့် ဤသို့သော ကိစ္စများမှာ အကြိမ်ကြိမ် တွေ့မြင်နေရသည်။ အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အရှက်တရား မသိကြပေ။

ယန်တိုင်းပြည်မှ မင်းမှုထမ်းများသည် ဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် အားလုံး သတိဝင်လာကြသည်။ အချို့သူများမှာ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ ပေါ်လာကြသည်။ မှန်နေတာပဲ။ ချူကျင်းက ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အရှက်တရား မသိဘဲ သူတို့ သာ့ယန်အထိ လာ၍ အရှက်ခွဲနေသည်။

ဧကရာဇ်ယန်နှင့် လျိုဝူကျီတို့သည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားကြသည်။ ထိုနှစ်ယောက်မှာမူ ရယ်မော၍ မဖြစ်ဘဲ ဆက်လက်၍ ဟန်ဆောင်နေရသည်။

"ဟွန့်" ချူမင်းသားသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အား စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဟွန့်ခနဲ အသံတစ်ချက်ပြုလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် လှည့်ဖယ်လိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော ကျင်းမင်းသားသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့အား မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို လှည့်ဖယ်လိုက်သည်။ စကားပြောတာတော့ တော်သားပဲ။ ခနကြာလို့ မေးခွန်းဖြေဆိုချိန်ကျမှ သူမ ဒီလိုပဲဆက်လက် အူမြူးနေဦးမလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။

ဘေးမှ ရွှီယန်သည် ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ လင်းရှောင်ယွဲ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သာ့ယန်က အရည်အချင်းရှိသူတွေ ပေါများပြီး ပညာတတ် လူချောလူလှတွေ ထွက်ရှိသလား၊ မထွက်ရှိဘူးလား ဆိုတာကို ခဏနေရင် သိရမှာပါ"

သူ့အကြည့်များမှာ ပေါ့ပါးလှပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား လုံးဝ အလေးမထားဟန် ပေါ်နေ၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် ကွေးတက်သွားသည်။ "ဆရာရွှီ လမ်းညွှန်ပေးပါဦး" ပြီးနောက် ရွှီယန်အား ပညာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ လေးစားစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ရွှီယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီယန်၏ ဘေးမှ အခြားလူနှစ်ယောက်သည်လည်း လိုက်၍ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။ ရွှီယန်နှင့်အတူ ခန်းမဆောင်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

ရွှီယန်အား ဦးဆောင်စေလျက် လူသုံးယောက်သည် ဧကရာဇ်ယန်အား ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

"သာ့ယန် အရှင်မင်းကြီး၊ လူလည်း စုံပြီဆိုတော့ ပြိုင်ပွဲ စတင်လို့ ရပြီလား" ရွှီယန်က လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ အပြုအမူကို သူ အထင်မကြီးပေ။ ထိုမိန်းကလေးငယ်၏ စကားထက်မြက်သော သရုပ်ဆောင်မှုကို ပို၍ပင် အထင်မကြီးပေ။ လက်တွေ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်မှသာ အစွမ်းအစ အမှန်တကယ် သိရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်း မည်မျှ ရှိသည်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဟွန့်၊ လျိုဝူကျီ ရွေးချယ်ထားသော လူ၊ သူ့အား အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်မသွားစေရန်သာ မျှော်လင့်ရသည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ့အား ဂါရဝပြုသည်ကို မြင်သောအခါမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် စတင်ကြတာပေါ့"

စကားသံ ထွက်လာသည်နှင့် မိန်းမစိုးချုပ်ဟူက လက်တစ်ဖက် ယမ်းလိုက်ရာ အစောင့်တစ်ဦးက အချိန်တိုင်းတာသည့် နာရီစက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ပြီးနောက် စားပွဲခုံ၊ ပျော့ပျောင်းသော အခင်းနှင့် မှင်တုံး၊ စာရွက်၊ စုတ်တံ၊ မင်သွေးကျောက်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးစီးသွားသောအခါမှ မိန်းမစိုးချုပ်ဟူသည် ဧကရာဇ်ယန်အား ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်က လက်တစ်ဖက် ယမ်းလိုက်သည်နှင့် အစောင့်များဘက်မှ အချိန် စတင် တိုင်းတာလေသည်။

ရွှီယန်နှင့် အခြားသူများသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ ပထမမေးခွန်းကို ထုတ်ယူလာခဲ့သည်။ အစောင့်က စာလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများအား ပြသလိုက်သည်။

အပေါ်ဘက် ထိုင်ခုံမှ ဧကရာဇ်ယန်နှင့် အပေါ်ဘက် ထိုင်ခုံအနီးမှ အချို့လူများသည်လည်း မေးခွန်း၏ အကြောင်းအရာကို မြင်တွေ့နိုင်ကြသည်။ ဤလူများသည် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် လမ်းကြောင်းကို အထူးတလည် မလေ့လာခဲ့ကြသော်လည်း စာပေကျွမ်းကျင်ကြပြီး ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်ကို နားလည်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် မေးခွန်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မျက်နှာများ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ ဧကရာဇ်ယန်ပင်လျှင် မေးခွန်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် မျက်မှောင်များ တွန့်ကြုတ်သွားသည်။

လျိုဝူကျီမှာမူ အမူအရာ ပို၍ ပေါ့ပါးလျက်ရှိသည်။ မေးခွန်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့ ဘာလုပ်နေသလဲ။

သူမသည် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် မီးသွေးစုတ်တံကို အသုံးပြု၍ တွက်ချက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သူမသည် ရှေးခေတ်၏ စုတ်တံကို အသုံးပြု၍ မကျွမ်းကျင်ပေ။ စုတ်တံက သူမ၏ မီးသွေးစုတ်တံလောက် အသုံးပြု၍ ကောင်းမွန်ပြီး ရေးသားရာတွင် ချောမွေ့နိုင်ပါ့မလား။

ထို့အပြင် ဤနေရာသို့ မထွက်ခွာလာမီကပင် သူမသည် လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့နှင့် တိုင်ပင်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ လျန်ချန်းချိုင်အား မေးခွန်းကြည့်သည့်အခါ အသံထွက် ဖတ်ခိုင်းထားပြီး သူမကိုယ်တိုင် မေးခွန်းဖတ်ရမည့် အချိန်ကို ချွေတာစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဤမျှ လျင်မြန်စွာ စတင် ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ လက်ထဲမှ မီးသွေးစုတ်တံနှင့် စာအုပ်ငယ်လေးကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

"အပိုတွေ" ဤအချိန်တွင် သူ၏ ဘေးမှ ရွှီချင်းက မထီမဲ့မြင်ဖြင့် စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။

ရွှီယန်သည် ခေါင်းလှည့်ကာ ရွှီချင်းအား ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှီချင်းသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"အပို ဟုတ်လား မဟုတ်လား ဆိုတာကို ခဏနေရင် သိရမှာပါ" ရွှီယန်က စကားတစ်ခွန်း ဆိုလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ထပ်မံ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤပထမမေးခွန်းမှာ သူ့ဤတပည့် ထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန်အမင်း မခက်ခဲလှပေ။ အကယ်၍ ဤမိန်းကလေးငယ်သာ ပထမမေးခွန်းကိုပင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူမအား "အပိုတွေ" ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာလည်း မှားယွင်းမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤမိန်းကလေးငယ်မှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လျိုဝူကျီ ရွေးချယ်ထားသော လူ ဖြစ်သည်။ လျိုဝူကျီမှာမူ ဤမျှ အမြင်မရှိ လောက်မည် မဟုတ်ပေ...

ရွှီယန် တွေးတောနေစဉ် သူ့အကြည့်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လျိုဝူကျီနှင့် တည့်တည့် ဆုံသွားသည်။ လျိုဝူကျီသည် ရွှီယန်အား ပြုံးပြလိုက်ပြီး မျက်နှာမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။

ရွှီယန်သည် ဤမေးခွန်းကို တစ်ဖက်လူ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် သေချာသွားသည်။

အမှန်ပင် မကြာမီမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဖြေကို ဖြေရှင်း ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ အဖြေ ဖြေရှင်းထုတ်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဖြေ ဖြေဆိုရန် အလျင်မလိုဘဲ မိမိဘာသာ တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တွက်ချက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် အဖြေကို လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့ထံ ပေးအပ်လိုက်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်အား အတူတကွ တွက်ချက် စစ်ဆေးစေခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးက မိမိအား ခေါင်းညိတ်ပြသောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထွက်၍ အဖြေကိုပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အဖြေ ပြောဆိုပြီးနောက် ခန်းမဆောင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ မင်းမှုထမ်းများသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမျိုးသမီး ဖြစ်တည်မှုကို ရွံရှာမုန်းတီးရန် အချိန်မရတော့ဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ရွှီယန် အစရှိသည့် လူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေကြသည်။ ရွှီယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဖြေမှာ မှားယွင်းကြောင်း ကြေညာလိုက်မည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါးသည်လည်း ရွှီယန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရွှီယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဖြေ မှားယွင်းကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်ကို အလွန် မျှော်လင့်တကြီး ကြားသိလိုနေကြပြီး ဤသို့ဖြင့် သူတို့အတွက် ယခင်က အငြိုးကို လက်စားချေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ မင်းသားနှစ်ပါးမှာ စိတ်ပျက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဖြေဆိုမှု မှန်ကန်တယ်။ နောက်တစ်ပုဒ် ပြပါ" ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ယန်တိုင်းပြည်မှ အမတ်ကြီးများမှာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကား တီးတိုး ပြောဆိုကြပြီး အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ်ထားရှိသော အမြင်မှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် အနည်းငယ် ပိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည်လည်း လျိုဝူကျီအား ပြုံးစိစိဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး တည်ငြိမ်သွားသည်။ အလွန် ကောင်းသည်၊ ပထမမေးခွန်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် မင်းသမီး ၆မှာ အစိတ်လှုပ်ရှားဆုံး ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့် ဧကရာဇ်ယန်အား လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ကောင်းသတင်းများကို မရပ်မနား ပြောဆိုနေသည်။ ဧကရာဇ်ယန်သည်လည်း ပြုံးစိစိဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါးမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ရွှီယန်၏နောက်မှ ရွှီချင်း၏မျက်နှာမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် ညိုမှောင်နေသည်။ ယခင်က သူသည် ဆရာ့အား တစ်ဖက်လူ၏ အပြုအမူမှာ အပိုတွေဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သေးသည်။ မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူက ဤမျှ လျင်မြန်စွာ အဖြေကို ဖြေရှင်း ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများမှာမူ ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ ဒုတိယမေးခွန်း ရောက်ရှိလာသောအခါ ယခင်က လုပ်ငန်းစဉ် အဆင့်ဆင့်အတိုင်းပင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ လျန်ချန်းချိုင်က သူမ၏ ဘေးတွင် မေးခွန်း ဖတ်ကြားပေးပြီး သူမကမူ တစ်ဖက်မှ နားထောင်ရင်း အဓိက အချက်များကို မှတ်တမ်းတင်နေသည်။ မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် စာအုပ်ငယ်လေးပေါ်တွင် စတင် တွက်ချက်လေသည်။

ရွှီယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြည့်ရင်း သူမက နောက်တစ်ကြိမ် လျင်မြန်စွာ အဖြေ ဖြေရှင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ဟန်တူသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ပြီးနောက် မကြာမီမှာ လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မော့ဖေးတို့၏ တွက်ချက် စစ်ဆေးမှု တူညီသွားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အဖြေ ဖြေဆိုလိုက်ပြန်သည်။

ဤအချိန်မှ ရွှီချင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပေးလိုက်သော အဖြေကို ကြားသောအခါ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထိုအခါမှ သူသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အမျိုးသမီးအား အမှန်တကယ် လျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤအမျိုးသမီး၏ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် စွမ်းရည်မှာ သူ့ထက် မနိမ့်ကျလောက်ပေ။ ဒါတင်မကဘဲ... သူ့ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နိုင်သေးသည်။

ရွှီယန်က လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကြည့်သော အကြည့်မှာလည်း ပို၍ တည်ကြည် လေးနက်လာသည်။ အဖြေ မှန်ကန်ကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် တတိယမေးခွန်းကို တက်ခိုင်းလိုက်သည်။

ယန်တိုင်းပြည်မှ အမတ်ကြီးများမှာမူ ဤအချိန်တွင် နောက်ဆုံး၌ လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိလာကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား မျက်မှန်နက် တပ်၍ မကြည့်ကြတော့ပေ။ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား တိတ်တဆိတ် အားပေးနေကြပြီး သူမက တစ်ရှိန်တည်း ဆက်လက် ကြိုးစားကာ ချူကျင်းမှထုတ်သော ခက်ခဲသည့် မေးခွန်းများအားလုံးကို အကောင်းဆုံး ဖြေဆိုနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။

အမှန်ပင် လူတိုင်း၏ တိတ်တဆိတ် အားပေးမှုကို အလဟဿ မဖြစ်စေဘဲ နောက်ဆက်တွဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ သုံးယောက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တားဆီးမရနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် မေးခွန်းသုံးပုဒ်ကို ဆက်တိုက် ဖြေဆို မှန်ကန်ခဲ့ပြန်သည်။

မေးခွန်းဆယ်ပုဒ်ထဲမှ ငါးပုဒ်ကို ဖြေဆို မှန်ကန်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်ကို တွေ့မြင်ရပြီး တစ်ပုဒ်မျှပင် ကျော်သွားခြင်း မရှိသဖြင့် ချူကျင်းမှ မင်းသားနှစ်ပါး၏ မျက်နှာမှာ ညိုမှောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီယန်၏ နောက်တွင် လိုက်ပါနေသော ရွှီချင်း၏ မျက်နှာမှာလည်း ပို၍ ဖြူဖျော့လာသည်။

သူ ယခု သေချာသွားပြီ၊ သခင်မလီ၏ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ် စွမ်းရည်မှာ သူ့ထက် အမှန်တကယ် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ဖက်လူ ဖြေဆို မှန်ကန်ခဲ့သော မေးခွန်းငါးပုဒ်ထဲတွင် မေးခွန်းတစ်ပုဒ်မှာ သူ ယခင်က ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော မေးခွန်း ဖြစ်သည်။

"ဆရာ..." ရွှီချင်းသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရွှီယန်အား တစ်ခွန်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့တွင် မေးခွန်းများ တစ်ဝက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာမူ ဝါးခြမ်းစကို ခွဲဖြာသကဲ့သို့ တစ်လမ်းလုံး အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုက်ခိုက်ရင်း ပို၍ ရဲရင့်လာသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းသော လက္ခဏာ မဟုတ်ပေ။

***