ရွှီယန်၏ စိတ်ရင်း
Vol. 20 Ch. 409
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ တော်ပါပြီ၊ အမြီးတကောင် ပါလာပြန်ပြီ၊ ဘာလုပ်လုပ် အေးအေးဆေးဆေး နေရတော့မည် မဟုတ်...
"လောင်ရှစ်၊ ခုနက ကျွန်မ ရှင့်ခြံဝင်းထဲက လူ မီးဖိုချောင်မှာ အစားအသောက် သွားယူတာ တွေ့လိုက်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ရှင် နိုးနေပြီမှန်း သိလိုက်တာ" မင်းသမီး ၆သည် ပြောရင်းဆိုရင်း အခန်းထဲသို့ ဝင်လာလေသည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စားပွဲခုံအနီးသို့ တိုးကပ်လာခဲ့၏။ ပြီးနောက် အကျွမ်းတဝင်ရှိသည့်အလား ထိုင်ခုံကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်သော် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။ ဒီမင်းသမီးက တကယ်ကို...
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မတတ်နိုင်စွာဖြင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား "ထွက်သွားတော့" ဟု ပြောလိုက်၏။။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ထိုအခါမှ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ကျောက်ရှန်းရှန်း ထွက်သွားသည်နှင့် မင်းသမီး ၆မှာ ပို၍ပင် ထင်တိုင်းကြဲလာလေသည်။
"လောင်ရှစ်၊ ဒီနေ့ မင်းဆရာကြီးက ချူကျင်းနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆွေးနွေးတဲ့ ကိစ္စတွေကို သွားဆောင်ရွက်နေတယ်။ အိမ်တော်မှာလည်း ကျွန်မတို့ လုပ်စရာကိစ္စ မရှိဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ကို နန်းတော်အပြင်လည်ပတ်ဖို့ ခေါ်သွားရမလား" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးလျက် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးသော် လင်းရှောင်ယွဲ့ စားသုံးနေသော ဟင်းလျာများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒါက ဘာစားလို့ ကောင်းမှာမို့လို့လဲ။ ကျွန်မ လောင်ရှစ်ကို ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားကျွေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ရူယီစားသောက်ဆိုင်၏အမည်ကို ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ ကြည့်ရသည်မှာ လျန်မိသားစု၏ ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"မသွားချင်ဘူး" သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
သူမ မြို့တော်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သိပ်မနားရသေးဘဲ စစ်ဆေးမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ရပြီးနောက် ချူကျင်းနှင့် ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်။ မနေ့က အနိုင်ပိုင်းကာ ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း အရက်မူးသွားခဲ့ပြန်သည်။ ယနေ့ အားလပ်ရက်ရသည်ဖြစ်ရာ သူမသည် အေးအေးဆေးဆေး ငြိမ်ငြိမ်သက်သက်ဖြင့် ခြံဝင်းထဲတွင် တစ်ရက်တာ အနားယူလိုပြီး အပြင်ထွက် လည်ပတ်လိုစိတ် မရှိပေ။
အထူးသဖြင့် ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ အစားအစာများမှာ သူမအတွက် အသစ်အဆန်း မဟုတ်တော့ပေ။ ယခင်က သူမ ချင်းရှီမြို့တွင် ရှိစဉ်အခါကလည်း ရံဖန်ရံခါ သွားရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
အမှန်တကယ် အရသာရှိသော အစားအစာကို စားသုံးလိုပါက သူမကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်လိုက်လျှင် အရသာ ပိုကောင်းနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။
မင်းသမီး ၆သည် ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့၏လက်မောင်းကို ပြုံးစိစိဖြင့် ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
"ဒါဆို၊ နောက်တစ်ခါ အသားကင်ပွဲတော် လုပ်ကြမလား။ ကျွန်မ အရမ်း စားချင်နေပြီ..." ထိုသို့ ပြောရင်း သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကိုပင် လှုပ်ယမ်းလိုက်သေးသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ အနည်းငယ် ကူကယ်ရာမဲ့သည့်အခြေအနေသို့ ရောက်သွား၏။
"စိတ်မဝင်စားဘူး" ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က စကားတစ်ခွန်း ပစ်ပေးလိုက်၏။ အသားကင်ပွဲတော်လုပ်ရန်မှာ ပြင်ဆင်ရမည့်အရာများ အလွန်များပြားပြီး ရှုပ်ထွေးလှသည်။
"ဒါဆို၊ ဟော့ပေါ့ပွဲတော် လုပ်ကြမလား။ အရင်တစ်ခေါက်က ဟော့ပေါ့အရသာကလည်း ကောင်းတယ်" မင်းသမီး ၆က ထပ်မံ၍ ဆိုလိုက်ပြန်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလျင်စလို ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ပါးစပ်သည်လည်း အနည်းငယ် တပ်မက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟော့ပေါ့မှာ အသားကင်ထက် ပြင်ဆင်ရသည်က ပို၍ လွယ်ကူလှသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ မင်းသမီး ၆၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
"ဒါဆို ဟော့ပေါ့ပွဲတော် လုပ်ကြမယ်။ ကျွန်မ ပစ္စည်းတွေ သွားပြင်ဆင်လိုက်မယ်" ဟု ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
မင်းသမီး ၆ အပြင်သို့ ထွက်သွားမည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် အသံပြုလိုက်သည်။
"ခဏနေဦး"
မင်းသမီး ၆၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွား၏။
"ငါ စာရင်းတစ်ခု ရေးပေးမယ်။ မင်း ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်လိုက်။ ဝယ်လို့ရပြီဆိုရင် ငါတို့ အတူတူ ပြင်ဆင်ကြတာပေါ့" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။
အသားဟင်းအချို့ကို ကြိုတင် နယ်နှပ်ထားရမည်ဖြစ်ရာ သူမ မပါဝင်ပါက ဤဟော့ပေါ့ပွဲတော်မှာ ကောင်းမွန်စွာ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။
"ကောင်းပြီ" မင်းသမီး ၆၏မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပသွား၏။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရင်းရေးပေးရန် ထမည်အပြုတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ငါက ရွတ်ပြမယ်၊ မင်းက ရေး" ဟု ပြောလိုက်သည်။
မင်းသမီး ၆သည် အကြောင်းရင်းကို သိသဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြုံးလျက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့သွား၍ မှင်နှင့်စက္ကူ ယူဆောင်လာလေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့: ...
ထို့နောက် မကြာမီပင် မင်းသမီး ၆သည် ဝယ်ယူရမည့် စာရင်းကို ရရှိသွားခဲ့ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် အေးချမ်းမှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီး ထမင်း ဆက်စားနေလိုက်သည်။ သို့သော် ဟင်းအနည်းငယ် စားသုံးပြီးနောက် ဟော့ပေါ့၏ အရသာကို တွေးမိသဖြင့် စားချင်စိတ် မရှိတော့ပေ။
ဟားဟား၊ ဟော့ပေါ့စားဖို့ နေရာလွတ်လေးချန်ထားဦးမှ...
......
ဤအချိန်တွင် နန်းတွင်းအခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာန၌။
လျိုဝူကျီသည် နန်းတွင်းအခမ်းအနားဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိများကို ဦးဆောင်လျက် ချူကျင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး သဘောတူညီချက်များ နောက်ဆုံးတွင် ရရှိခဲ့သည်။
လျိုဝူကျီ ထွက်ခွာမည်အပြုတွင် ရွှီယန်၏တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။
"အများဆိုင်ရာကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီ။ ညီအစ်ကိုလျိုက ကျွန်တော်နဲ့ အတိတ်အကြောင်းတွေ ပြန်မပြောချင်တော့ဘူးလား" ရွှီယန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီသည် ကြောင်အသွား၏။
"ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်..." ထို့နောက် ရွှီယန်အား "ဖိတ်ခေါ်ပါသည်" ဟူသော လက်ဟန်အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"ဟားဟား" ရွှီယန်သည် တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီးမှ တံခါးအပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ထို့နောက် လျိုဝူကျီနှင့်အတူ မင်းဆရာကြီး၏အိမ်တော်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။
......
မင်းဆရာကြီး၏အိမ်တော်၊ စာကြည့်ခန်း။
"တကယ်လို့ ကိုယ်တိုင် မျက်ဝါးထင်ထင် မမြင်ခဲ့ရဘူးဆိုရင် သာ့ယန်ရဲ့ နန်းတော်ထဲမှာ ဒီလို သီးသန့်နေရာလေး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ တကယ် မယုံနိုင်ဘူး" လမ်းတစ်လျှောက် ဝင်ရောက်လာရာ ဝါးဥယျာဉ်၏ လှပသောရှုခင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ရွှီယန်က တစ်ခွန်း ပြောလိုက်သည်။
"ညီအစ်ကိုရွှီကို ရယ်စရာ ဖြစ်သွားစေမိပြီ။ ထိုင်ပါ" လျိုဝူကျီက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ရွှီယန်သည်လည်း အားမနာဘဲ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
အစေခံက အခါးရည် လာပို့ပေးသော် ရွှီယန်သည်လည်း အေးဆေးသက်သာစွာ အခါးရည် သောက်သုံးလေသည်။ သို့သော် သူ့အကြည့်မှာမူ လျိုဝူကျီ၏ စာကြည့်ခန်းကို အခါအားလျော်စွာ ဝေ့ကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မနာလိုဟန်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။
လျိုဝူကျီသည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ယူဆမိပြီး များများစားစား မပြောခဲ့ပေ။
အခါးရည်လာပို့သော အစေခံထွက်သွားသောအခါမှ ရွှီယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ထဲမှ အခါးရည်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။
"ဟို... သခင်မလီက၊ တကယ်ပဲ ညီအစ်ကိုလျိုရဲ့ တပည့်လား" ရုတ်တရက် ရွှီယန်က လျိုဝူကျီအား မေးလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏ ယခင်ကအေးဆေးတည်ငြိမ်နေသောမျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အနည်းငယ် တင်းမာသွား၏။
"ညီအစ်ကိုရွှီ ဒီစကားပြောတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" ဟု ရွှီယန်အား မေးလိုက်သည်။
ရွှီယန်သည် လျိုဝူကျီအား ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီကလေးမလေးက၊ လင်ရှုနဲ့... ရုပ်ရည်က... တကယ် ဆင်တယ်" ဟု မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးအား သတိရသွားဟန်ဖြင့် ရွှီယန်က ပြောလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွား၏။
"အဲ့ဒီတုန်းက၊ လင်ရှုက သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့ဖူးတယ်" ထို့နောက် ရွှီယန်၏စကားကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရပြန်သည်။
လျိုဝူကျီသည် ရွှီယန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ပေ။
"ခင်ဗျား ဘာလိုချင်တာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏တင်းမာနေသောအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ၍ ပြုံးလိုက်သည်။
"တကယ်ကို လင်ရှုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ တွေ့ကြုံမှပဲ ခင်ဗျားကို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားစေနိုင်တာ"
လျိုဝူကျီသည် ပြန်မဖြေဘဲ မျက်နှာမှာမူ အနည်းငယ် မကောင်းတော့ပေ။
ရွှီယန်သည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကိုလျို စိတ်ချပါ။ ကျွန်တော့်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"
လျိုဝူကျီက မိမိအား လှမ်းကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါမှ ရွှီယန်သည် ဆက်လက်၍ "မိတ်ဆွေဟောင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ ညီအစ်ကိုလျိုကို ကိစ္စတချို့ သတိပေးချင်လို့ပါ"
လျိုဝူကျီ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကြုတ်သွား၏။
"ဘာကိစ္စလဲ" ဟု လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီတုန်းက၊ ညီအစ်ကိုလျိုရဲ့ သမီး၊ လင်လုံ..."
လျိုဝူကျီသည် ရွှီယန်အား ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ သူက လင်လုံကိုပင် သိနေပါလား။
ရွှီယန်မှာမူ နူးညံ့စွာ ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"အဲ့ဒီတုန်းက ကျန်းမိသားစု အဖြစ်ဆိုး ကြုံခဲ့ရပြီး၊ တူမလေးလင်လုံ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီနောက်၊ ညီအစ်ကိုလျို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာအောင် ပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ဘာမှ မထူးခြားခဲ့ဘူး။ ညီအစ်ကိုလျိုက ကျန်းမိသားစု အဖြစ်ဆိုး ကြုံခဲ့ရတဲ့ကိစ္စမှာ ထူးခြားချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ မသင်္ကာမိခဲ့ဘူးလား။
နောက်ပြီး၊ မမြင်နိုင်တဲ့ အခြေအနေထဲမှာ၊ ညီအစ်ကိုလျိုက တူမလေးလင်လုံကို ရှာတွေ့နိုင်မယ့် သဲလွန်စတွေကို တမင်တကာ ဖြတ်တောက်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ကော မသင်္ကာမိခဲ့ဘူးလား"
လျိုဝူကျီ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ရွှီယန်သည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ထပ်မံ၍ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟဟ၊ ဒါပေါ့။ ညီအစ်ကိုလျိုက ပါရမီ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် မတွေ့ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။ ယုံကြည်ချင်စိတ် မရှိခဲ့တာပဲ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက၊ ကလေးမလေးရှောင်ယွဲ့က ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်" စကားကို ဖွင့်ဟ ပြောဆိုပြီးဖြစ်ရာ ရွှီယန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သခင်မလီဟု မခေါ်ဝေါ်တော့ဘဲ ကလေးမလေးရှောင်ယွဲ့ဟု ပြောင်းလဲ ခေါ်ဝေါ်လိုက်သည်။ "သူမရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် လင်ရှုကို တွေ့မြင်ဖူးတဲ့ ဘယ်သူက သူတို့ရဲ့ ဆက်နွှယ်မှုကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ ရှိမှာလဲ"
"ကျွန်တော် ခွဲခြားနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ဟိုပုဂ္ဂိုလ်ကလည်း သဘာဝအတိုင်း ခွဲခြားနိုင်မှာပဲ..."
ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာမှာ အမှန်တကယ်ပင် လေးနက်သွား၏။
"ကျန်းမိသားစုနဲ့ လင်လုံရဲ့ ကိစ္စက၊ ရှေ့မှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲ။ ညီအစ်ကိုလျို ဒီတစ်ကြိမ်၊ ဆက်ပြီးတော့ အဖြစ်ကို စောင့်ကြည့်နေဦးမှာလား" ရွှီယန်သည် လျိုဝူကျီအား ထပ်မံ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွား၏။
"ခင်ဗျား ဘာပြောချင်တာလဲ" ဟု ထပ်မံ၍ မေးလိုက်သည်။
ရွှီယန်၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။
"ဒီတစ်ကြိမ် သုံးနိုင်ငံ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲမှာ၊ ညီအစ်ကိုလျိုနဲ့ ကလေးမလေးရှောင်ယွဲ့တို့ ဝင်ပါပြီး ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့ပေမယ့်၊ အနိုင်ရသွားတာကတော့ ချူနဲ့ကျင်းပဲ"
"ဒီဆောင်းရာသီကို ကျော်လွန်သွားရင်၊ အရာအားလုံး ပြန်လည် နိုးထလာမယ်။ နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံကြားမှာ၊ မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင် စစ်ပွဲတွေ ဆက်ဖြစ်လာဦးမှာပဲ"
လျိုဝူကျီ၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ကြုတ်သွား၏။ ဤအချက်ကို သူ အမှန်တကယ် ကြိုတင် သံသယ ဝင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သံသယ ဝင်ရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငြိမ်းချမ်းရေး ဆွေးနွေးပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခါစသာ ရှိသေးရာ ချူကျင်းတို့က နောက်တစ်ကြိမ် စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲလိုလျှင်ပင် ဤမျှ လျင်မြန်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ရွှီယန်က လာမည့်နှစ် နွေဦးရာသီနောက်ပိုင်းတွင် စစ်ပွဲများ ပြန်လည် ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့ဆိုလျှင် ချူကျင်းကြားတွင် သဘောတူညီချက် ရရှိထားပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤမျှ များပြားသော ရိက္ခာနှင့် မြို့ရွာများ၊ ဆောင်းတစ်ရာသီ၏ အေးချမ်းမှုနှင့် လဲလှယ်ရသည်မှာ တန်ဖိုး ရှိပါရဲံလား။
လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရင်း ရွှီယန်က ဆက်လက်၍ "ဧကရာဇ်ယန် ဒီလူက မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘဲ အသုံးမကျဘူး၊ ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအတိုင်းပဲ လုပ်တတ်တယ်။ သူ နန်ကုန်းမိသားစုကို လက်စတုံးလိုက်ကတည်းက၊ တကယ်တော့ ဒီလို ရလဒ်မျိုးကို ကြိုတင် တွက်ဆထားသင့်တယ်"
"အဆောက်အအုံကြီး ပြိုကျတော့မယ့် အခြေအနေအောက်မှာ၊ ညီအစ်ကိုလျိုက တစ်ယောက်တည်းရဲ့ အင်အားနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားတာက၊ အရမ်း ခက်ခဲလွန်းတယ်"
ရွှီယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်၏။
"အရင်တုန်းက၊ ရွှီ ကျွန်တော်က တောနက်ထဲမှာ အနားယူ နေထိုင်ခဲ့တယ်။ ဧကရာဇ်ကျင်းက အကြိမ်များစွာ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့်လည်း၊ ကျွန်တော် တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုခဲ့ဘူး"
"တစ်ချက်က၊ တောင်ထဲက ထွက်လာပြီးနောက်၊ ညီအစ်ကိုလျိုနဲ့ ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံရမှာကို မလိုလားလို့ပဲ"
ပြီးနောက် ရွှီယန်၏ မျက်နှာထက်တွင် မတတ်နိုင်ဟန်ဖြင့် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။
"ဝန်မခံချင်ပေမယ့်လည်း၊ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ရွှီ ကျွန်တော်က ညီအစ်ကိုလျိုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်၊ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်"
"နှစ်ချက်က၊ အချိန်အခါ မတန်သေးလို့ပဲ"
"လောကသားအားလုံး သိကြတယ်၊ သာ့ယန်မှာ တိုင်းပြည်ကို စောင့်ရှောက်တဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ပါး ရှိတယ်။ တစ်ပါးက၊ စစ်သူကြီးချုပ်ကြီး နန်ကုန်းကျန်း၊ ချီဝူတပ်ကို အုပ်ချုပ်ပြီး၊ ဘယ်တုန်းကမှ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိဘူး။ နှစ်ပါးက၊ ခင်ဗျား မင်းဆရာကြီး လျိုဝူကျီ၊ တွက်ချက်မှုတိုင်းမှာ အမှားအယွင်း မရှိ၊ ဗျူဟာမြောက်မှုမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်"
"ဧကရာဇ်ယန်က ဒီ တိုင်းပြည်စောင့်နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ပါးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊ သာ့ယန် တစ်နိုင်ငံတည်းက၊ ချူကျင်း နှစ်နိုင်ငံကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်"
"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက..." ရွှီယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသဟန်များ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက၊ နန်ကုန်းမိသားစုကို ဧကရာဇ်ယန်က သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီး၊ ချီဝူတပ်လည်း နယ်စပ်ကနေ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်"
"ညီအစ်ကိုလျိုကတော့..."
"ညီအစ်ကိုလျိုရဲ့ ဉာဏ်ပညာနဲ့ဆိုရင်၊ ကျွန်တော် မယုံဘူး၊ အဲ့ဒီတုန်းက ကျန်းမိသားစုကို လက်စတုံးပြီး၊ လင်လုံကို အပြင်လောကမှာ မျောပါသွားစေခဲ့တဲ့ လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူးလို့"
လျိုဝူကျီ၏ နှလုံးသားမှာ နစ်မြုပ်သွား၏။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူ သိသည်။ တောက်လျှောက် သွားရောက် စုံစမ်းခြင်း၊ အတည်ပြုခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း သက်သေအထောက်အထားများအားလုံးမှာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်... ဧကရာဇ်ယန်ထံသို့သာ ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။
ကိစ္စ ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ ပြန်လည် တွေးတောမိသည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ဧကရာဇ်ယန်သည် ကျန်းမိသားစုကို မလုပ်ကြံမီကပင် ရှေ့ပြေး လက္ခဏာများ ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ အရှင်မင်းကြီးသည် သူနှင့် လင်လုံတို့၏ ဆက်နွှယ်မှုကို သိရှိသွားခဲ့သောကြောင့်သာ ကျန်းမိသားစုကို လက်စတုံးခဲ့ပြီး ဤဆက်နွှယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ကာ မင်းဆရာကြီး၏အိမ်တော်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကာကွယ် ထိန်းသိမ်းလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သာ့ယန်၏ မင်းဆရာကြီး အဆက်ဆက်မှာ တစ်သက်လုံး အိမ်ထောင်မပြုဘဲ သားသမီး အမွေဆက်ခံသူ မရှိခဲ့ပေ။
ထို့နောက် သူ လင်လုံအား ရှာဖွေရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် နန်းတော်နှင့် ဧကရာဇ်ယန်ထံမှ တမင်တကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်နှင့် အမတ်ကြား၊ အငြိုးအတေးကြားတွင် ရွေးချယ်မှု မပြုလုပ်လိုခဲ့ပေ။
သို့သော် သူ ထွက်သွားပြီးနောက် အရှင်မင်းကြီးသည် နန်ကုန်းမိသားစုအပေါ် သံသယ စိတ်များ ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ချူကျင်း၏ အသုံးချခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရပြီး နန်ကုန်းကျန်းအား ထောင်ချောက်ဆင် သတ်ဖြတ်ကာ နန်ကုန်းမိသားစုကို သတ်ဖြတ် ချေမှုန်းခဲ့သည်။
ယခုအခါ သာ့ယန်မှာ အတွင်းအပြင် ရန်များဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ဥများ စုပုံထားသကဲ့သို့ အန္တရာယ်များနေလေပြီ။
"ညီအစ်ကိုလျို၊ မျက်စိရှေ့က အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်နေပြီ၊ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဒီလှိုင်းလုံးကြီးကို ပြန်လှန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ရွှီယန်က ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဧကရာဇ်ကျင်းက ပညာရှိတွေကို လေးစား တန်ဖိုးထားတယ်၊ ပညာရှိ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတယ်။ ညီအစ်ကိုလျိုသာ ဧကရာဇ်ကျင်းအတွက် အကျိုးဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင်၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ၊ လင်လုံနဲ့ ကလေးမလေးရှောင်ယွဲ့ကို၊ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ..."
လျိုဝူကျီသည် ရွှီယန်အား ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဟွန့်၊ ဂုဏ်သတင်းကြီးမားလှတဲ့ ရွှီယန်က၊ တခြားသူကို လာပြီး စည်းရုံးသွေးဆောင်တဲ့သူ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ"
ရွှီယန်၏ မျက်နှာမှာ ခဏတာမျှ အနေရခက်သွား၏။ ပြီးနောက် သူသည် ပြုံးလိုက်သည်။
"တကယ်လို့ ညီအစ်ကိုလျိုကို ဧကရာဇ်ကျင်းဘက် ပြောင်းရွှေ့လာအောင် စည်းရုံးနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ ရွှီယန်က စည်းရုံးသွေးဆောင်သူ တစ်ခေါက် လုပ်ရတော့ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ"
"ဒီကိစ္စကို၊ ညီအစ်ကိုလျို အလျင်စလို ပြန်ဖြေစရာ မလိုပါဘူး။ ညီအစ်ကိုလျိုရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုက၊ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်။ ဘယ်အချိန်ပဲ လာရောက် ခိုလှုံပါစေ၊ သာ့ကျင်းက ညီအစ်ကိုလျိုအတွက် တံခါးဖွင့် ကြိုဆိုနေမှာပါ" ရွှီယန်က ဖြည့်စွက်၍ ပြောလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာကို အောင်မြင်စွာပင် စိမ်းဖန့်သွားစေခဲ့သည်။
သာ့ကျင်းသည် သဘာဝအတိုင်း မည်သည့်အချိန်မဆို သူ့အား လက်ခံပေလိမ့်မည်။ ယန်တိုင်းပြည် စစ်ရှုံးမသွားမီ၊ သူသာ သာ့ကျင်းဘက်သို့ ခိုလှုံလိုက်ပါက ယန်တိုင်းပြည်မှာ မလွဲမသွေ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ယန်တိုင်းပြည် စစ်ရှုံးပြီးနောက်မှ သာ့ကျင်းဘက်သို့ ထပ်မံ ခိုလှုံလျှင် ထိုအချိန်ကျလျှင် သူကဲ့သို့ မင်းဆရာကြီးပင် လက်နက်ချခဲ့သည်ဖြစ်ရာ သာ့ယန်မှ ပြည်သူများ မည်သို့ ဖြစ်သွားမည်နည်း။
"ဒါပေမဲ့... ညီအစ်ကိုလျိုရဲ့ လင်လုံနဲ့ ကလေးမလေးရှောင်ယွဲ့က၊ မစောင့်နိုင်လောက်ဘူး..." ရွှီယန်က ရုတ်တရက် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။
"ခွပ်..." ဟူသော အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ လျိုဝူကျီသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဘေးမှ အခါးရည်စားပွဲခုံအား လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြေမွသွားလေသည်။
ရွှီယန်သည် ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့အားသင့်ဟန် ဖြတ်ပြေးသွား၏။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ မတွေ့ဆုံခဲ့ရဘဲ ဤအဘိုးကြီး၏ အတွင်းအားမှာ တိုးတက်လာခဲ့ပါတကား။
"ဧည့်သည်ကို ပို့လိုက်..." ပြီးနောက် ရွှီယန်သည် လျိုဝူကျီ၏ အေးစက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် တံခါးအပြင်ဘက်မှ လူများ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ရွှီယန်သည် လျိုဝူကျီအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ထိုအခါမှ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အဝတ်အစားများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်သော စိတ်အခြေအနေဖြင့် အစေခံ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါ ထွက်ခွာသွားလေသည်။
ယခင်က လျိုဝူကျီသည် သူ၏ မြေးမလေးနှင့်အတူ ပူးပေါင်းကာ သူ့အား လောကသားများ ရှေ့မှောက်တွင် မျက်နှာ အကုန် ပျက်စေခဲ့ရာ ယနေ့ သူ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ကြိမ် ပြန်လည် လက်တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်ပေါ်မှ ယှဉ်ပြိုင်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်သွားတော့ရော ဘာဖြစ်မည်နည်း။ လောကကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အနိုင်ရရှိမှသာ နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ရွှီယန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ လျိုဝူကျီသည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေခဲ့သည်။
ရွှီယန် ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်ခြင်းမှာ စည်းရုံးသွေးဆောင်သည်ဟု အမည်တပ်ထားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် စော်ကားသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤ လူရ hypocrite၊ စိတ်သဘောထားမှာ အမှန်တကယ် ပို၍ ပို၍ သေးသိမ်လာသည်။
သို့သော် သူ ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်ခြင်းက သူ့အား ကိစ္စအချို့ကို သိရှိသွားစေခဲ့သည်။ ရွှီယန်သည် ထိုစဉ်က ကျန်းမိသားစုနှင့် လင်လုံ၏ ကိစ္စရပ်များကို ဤမျှ ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေသည်ဖြစ်ရာ နန်ကုန်းမိသားစု၏ ကိစ္စသာမက ကျန်းမိသားစု၏ ကိစ္စတွင်လည်း နောက်ကွယ်၌ သူ၏ လက်ချက်များ ပါဝင်နေနိုင်ပေသည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းညွှန်မှု၊ လှုံ့ဆော်မှု မရှိခဲ့ပါက အရှင်မင်းကြီး၏ ထိုစဉ်က စရိုက်သဘာဝအရ ဤသို့သော ကိစ္စရပ်များကို ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ရွှီယန်က သူသည် မကြာသေးမီကမှ တောင်ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး ဧကရာဇ်ကျင်းအား ကူညီခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် အခြေအနေမှာ ဤလူသည် သာ့ကျင်း၏ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ကြိုတင် ပူးပေါင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့အပြင် ဧကရာဇ်ကျင်းအား ကူညီ၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သို့မဟုတ်ပါက သာ့ကျင်းသည် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံထဲတွင် အင်အား အနည်းဆုံးမှ တဖြည်းဖြည်း ချူတိုင်းပြည်ကို ကျော်လွန်သွားပြီး သာ့ယန်ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။
ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာအောင် ကြံစည်ထားပါတကား၊ အမှန်တကယ် စိတ်ရှည်သည်းခံနိုင်လွန်းလှသည်...
ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွား၏။
သူနှင့် သာ့ယန်ကို ဖျက်ဆီးလိုသည်၊ ထိုမျှ လွယ်ကူမည် မဟုတ်...
ဤခဏတာတွင် လျိုဝူကျီ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ လှည့်ပတ်နေလေသည်။
တံခါးဝမှ တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ တစ်နာရီခန့်ပင် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဝင်ခဲ့" လျိုဝူကျီသည် တံခါးဝသို့ လှမ်းကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
တံခါး တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး လျန်ချန်းချိုင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
လျိုဝူကျီ၏ ဘေးမှ အခါးရည်စားပွဲခုံမှာ ကြေမွနေသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ချန်းချိုင်သည် ထိတ်လန့်သွား၏။
"ဆ... ဆရာ" မူလက မျက်နှာပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျန်ချန်းချိုင်သည် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် တစ်ခွန်း ခေါ်လိုက်သည်။
လျိုဝူကျီသည် ဘေးမှ အခါးရည်စားပွဲခုံအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
"ဘာကိစ္စလဲ" ဟု လျန်ချန်းချိုင်အား မေးလိုက်သည်။
ထိုအခါမှ လျန်ချန်းချိုင်သည် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် မင်းသမီး ၆တို့ ဟော့ပေါ့ပွဲတော် ကျင်းပသည့်ကိစ္စကို ပြောပြလိုက်၏။
"ရှေ့ခန်းမဆောင်မှာ အားလုံး အသင့် ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ၊ တပည့်က ဆရာ့ကို အတူတူ သွားရောက် သုံးဆောင်ဖို့ လာပင့်ခေါ်တာပါ"
ထိုအခါမှ လျိုဝူကျီသည် လျန်ချန်းချိုင်အား လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံပေါ်မှ ထရပ်လိုက်သည်။
"သွားကြစို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြီးနောက် လျန်ချန်းချိုင်အား မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ တံခါးဝဆီသို့ မိမိဘာသာ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။
လျန်ချန်းချိုင်သည် ပျက်စီးသွားသော ထိုအခါးရည်စားပွဲခုံအား နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီး များများစားစား မတွေးဝံ့ဘဲ လှည့်ကာ လျိုဝူကျီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားလေသည်။
အပြင်သို့ ထွက်ခွာချိန်တွင် လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထက်မှ ညိုမှောင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတော ဖြေရှင်းနိုင်သွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်လာသည်။
ရှေ့ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးများ လွှမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်းဆရာကြီး၊ မြန်မြန် ထိုင်ပါ" မင်းသမီး ၆က ဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း လျိုဝူကျီအား ပြုံးလျက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။
"အင်း" လျိုဝူကျီသည် အသံတစ်ချက် ပြုလိုက်ပြီး လျှောက်လှမ်းသွားကာ နေရာ ဝင်ယူလိုက်သည်။
စားပွဲခုံပေါ်မှ လက်ရာမြောက်သော အစားအသောက်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ အစားစားချင်စိတ် ကြီးမားစွာ ပွင့်လန်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီစားပွဲပေါ်က ဟင်းပွဲတွေက၊ ဒီမင်းသမီးနဲ့ လောင်ရှစ် အတူတူ ပြင်ဆင်ထားတာ။ မင်းဆရာကြီး စားပြီးရင်၊ ခဏနေကျရင် သုံးသပ်ချက် ပေးရမယ်နော်" မင်းသမီး ၆က ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောပြီးသော် နောက်မှ လိုက်ပါလာသော လျန်ချန်းချိုင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ မော့ဖေးတို့အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဆရာလျန်နဲ့ ဆရာမော့ဖေးတို့လည်း အတူတူပဲ"
***