မတော်တဆမှု

"ဝမ်ရယ် ထီးနန်းရပြီဆိုတာနဲ့ နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ဆယ်ယူနိုင်တော့မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အဘိုးလည်း အနားယူပြီး သမီးတို့နဲ့အတူ သာ့ရှီရွာကို ပြန်လိုက်ခဲ့မယ်"

လျိုဝူကျီက ဝိုင်ခွက်မြှောက်ပြီး ပြန်တုံ့ပြန်သည်။

"အားလုံး အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပါတယ်"

....

နောက်တစ်နေ့တွင်။

ညီလာခံတွင် ပျောက်နေသည်မှာ တစ်လနီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော ဧကရာဇ်ယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ညီလာခံခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အမတ်များသည် ထိုအချိန်မှ သူတို့၏ အရှင်မင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ပိန်လှီသွားပြီး မတ်တတ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြသည်။

လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်၏ပလ္လင်အောက်နားတွင် ရပ်နေပြီး ကျန်အမတ်များက အောက်ဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။

ထိုအထဲတွင် အန်းယန်ဝမ်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း ပါဝင်သည်။

မိန်းမစိုးချုပ်ဟူက "ညီလာခံ စတင်ပါပြီ" ဟု အော်လိုက်သည်နှင့် အောက်ဘက်ရှိ အမတ်များအားလုံး ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး လျိုဝူကျီလည်း ဧကရာဇ်ယန်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။"

အမတ်များက ညီညာစွာ ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

"ထကြပါ"

အားနည်းနေသော ဧကရာဇ်ယန် လက်ကာပြလိုက်သည်။ အသံက တိုးလွန်းသဖြင့် ကြားရုံမျှသာ ရှိသည်။

အမတ်များ ထလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

ဧကရာဇ်ယန်က ဒါကို သတိထားမိသော်လည်း မျက်နှာထားက ပိုမိုနွမ်းနယ်နေသည်။

"ဒီနေ့ ညီလာခံတက်ရတာ ကိစ္စနှစ်ခု ပြောစရာရှိလို့ပါ" ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖိနှိပ်ပြီး အမတ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

အမတ်များ ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ပြီး ဧကရာဇ်ယန်၏အမိန့်ကို စောင့်ဆိုင်းလိုက်ကြသည်။

"ပထမအချက်က ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ကို ဖြန့်ချီမယ့်ကိစ္စပါ"

ဧကရာဇ်ယန်ကပြောရင်း အောက်ဘက်သို့ မှုန်ဝါးဝါး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အန်းယန်ခရိုင်သခင်မ ရောက်နေပြီလား" လူရိပ်ကို သေချာမမြင်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အားလုံးက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဧကရာဇ်ယန်၏ကျန်းမာရေးကို ပိုမိုစိုးရိမ်သွားကြသည်။

ခန်းမထဲတွင် အမျိုးသမီးဆိုလို့ အန်းယန်ခရိုင်သခင်မ တစ်ယောက်တည်း ရှိသည်။ ဝတ်စုံကလည်း သူတို့နှင့် လုံးဝ မတူပေ။ ဒါကိုတောင် အရှင်မင်းကြီးက မမြင်ရတော့ဘူးတဲ့လား။

"အန်းယန် ရောက်ပါတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် အသံကြားရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးများ ဝေဝါးနေသဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို သေချာမမြင်ရပေ။ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး၊ အောက်ကလူက အန်းယန်ခရိုင်သခင်မ ဖြစ်နေရင် ပြီးတာပဲ။

"ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ကို မင်း ဦးဆောင်ပြီး ပြုစုခဲ့တာ။ ကျန်း အရင်ကတည်းက အမတ်တွေ၊ ပညာရှင်တွေကို ဖတ်ခိုင်းပြီး လေ့လာခိုင်းခဲ့တယ်။ ဒီစာအုပ်က တန်ဖိုးကြီးမားပြီး တကယ်ပဲ ဖြန့်ချီသင့်တယ်လို့ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ကျန်း အမိန့်ထုတ်ပြီး သာ့ယန်တစ်ပြည်လုံးကို ဖြန့်ချီဖို့ စီစဉ်ခဲ့ပြီးပြီ။ အခု မင်း မြို့တော်ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ် ဖြန့်ချီရေးကို မင်းကိုပဲ တာဝန်ပေးလိုက်တော့မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းကို 'ဖြန့်ချီရေးမှူး' ခန့်အပ်လိုက်တယ်။ ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ် ဖြန့်ချီရေးကိစ္စကို ဦးဆောင်စီမံရမယ်။ ယဉ်ကျေးမှုဌာနက လူအင်အား ထုတ်ပေးပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိမ့်မယ်။

လာမယ့် တစ်နှစ်အတွင်း တစ်နိုင်ငံလုံး ပျံ့နှံ့အောင် လုပ်ရမယ်။ သုံးနှစ်ကြာရင် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ပါ အကြောင်းအရာတွေကို အရာရှိရွေးချယ်ပွဲ စာမေးပွဲတွေမှာ ထည့်သွင်းစစ်ဆေးမယ်။ သာ့ယန်နန်းတော်အတွက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူတွေကို ရွေးချယ်မယ်"

ဒီစကားထွက်လာသည်နှင့် ခန်းမတစ်ခုလုံး လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်သွားသည်။

အရှင်မင်းကြီးက ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ကို အလေးထားမှန်း သိပေမယ့် ဒီလောက်အထိ အလေးထားမယ်လို့ မထင်ခဲ့ကြပေ။

ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ကို အရာရှိရွေးချယ်ပွဲ စာမေးပွဲမှာ ထည့်သွင်းမယ်ဆိုတော့ ဒါက ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ်ကို သာ့ယန်ရဲ့ ဂန္ဓဝင်ကျမ်းတစ်စောင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း အံ့သြသွားသည်။ သို့သော် သူမ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အမိန့်ကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြားရသောအခါ ဧကရာဇ်ယန်၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းကောင်း လုပ်ပါ။ သုံးနှစ်ကြာရင် မင်း နာမည်က သမိုင်းတွင်ကျန်ရစ်လိမ့်မယ်"

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူလည်း သမိုင်းမှာ ကောင်းသတင်းလေးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့မှာပါ။

"အန်းယန် တာဝန်ကျေအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့ ထပ်မံ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

သမိုင်းတွင်မလားတော့ သူမ မသိ၊ သာ့ယန်တစ်ပြည်လုံးမှာ နာမည်ကျော်ကြားဖို့ကတော့ သေချာသလောက် ဖြစ်သွားပြီ။

ဒီနေ့ ဧကရာဇ်ယန်ရဲ့စကားရှိနေရင် နောက်ပိုင်း ဧကရာဇ်အသစ် တက်လာရင်တောင် ဂဏန်းသင်္ချာပညာရပ်စာအုပ် ဖြန့်ချီရေးက ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။

သူမ၊ အန်းယန်ခရိုင်သခင်မက လက်ထဲမှာ အာဏာမရှိရင်တောင် အဆင့်အတန်းကတော့ လှုပ်ခတ်လို့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဧကရာဇ်ယန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"အန်းယန်ဝမ် ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။ လေသံက အရင်ကလို ရင်းနှီးမှု မရှိတော့ဘဲ မကျေနပ်မှုအချို့ ပါဝင်နေသည်။

"သားတော် ရှိပါတယ်။"

အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲ ထိတ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာသည်။

ထိုအခါမှ ဧကရာဇ်ယန်က အန်းယန်ဝမ် ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒုတိယကိစ္စက မင်းနဲ့ ပတ်သက်တယ်" ဧကရာဇ်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ခမည်းတော်က သူ့ကို အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် ကြေညာတော့မှာလား။ သူ အရှေ့နန်းဆောင်ကို ဝင်ရတော့မှာလား။

သို့သော် အန်းယန်ဝမ် အတော်ကြာစောင့်သော်လည်း ဧကရာဇ်ယန် ဆက်မပြောသေးပေ။

တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားမိပြီး မော့ကြည့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဧကရာဇ်ယန် ထပ်ပြောသည်။

"မင်းက ကျန်းရဲ့ သားအကြီးဆုံးပဲ။ အခု ကျန်း နေမကောင်းဖြစ်နေတော့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မယ့်သူ လိုအပ်တယ်။ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်း နန်းတော်ထဲ ပြောင်းလာပြီး ကျန်းကို အနီးကပ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးပါ"

အန်းယန်ဝမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

နန်းတွင်းအမတ်များလည်း မျက်နှာထား ပြောင်းလဲကုန်ကြသည်။

ဒါ... အရှင်မင်းကြီးက အန်းယန်ဝမ်ကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်တာက ပြုစုစောင့်ရှောက်ခိုင်းဖို့ သက်သက်ပဲလား။ အိမ်ရှေ့စံ ခန့်အပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။

"သားတော် အမိန့်နာခံပါတယ်။"

အန်းယန်ဝမ် ခဏတာ ကြောင်အသွားသော်လည်း ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေသော်လည်း ချက်ချင်း တည်ငြိမ်အောင် ပြန်ထိန်းလိုက်သည်။ အမိန့်ကို အမြန်လက်ခံလိုက်သည်။

ပြုစုစောင့်ရှောက်ရမယ်။ အိမ်ရှေ့စံ ခန့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်နေရာမှာ မှားသွားတာလဲ။

အန်းယန်ဝမ် ပြန်ဖြေသည်ကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်ယန် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို မင်းဆရာကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးကြ" ပြောပြီးသည်နှင့် မိန်းမစိုးချုပ်ဟူက ဧကရာဇ်ယန်ကို တွဲထူပြီး ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ညီလာခံခန်းမ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဧကရာဇ်ယန် အဝေးရောက်သွားမှ ဆူညံသံများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အန်းယန်ဝမ် အခုမှ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ သီးနေ၏။

စောစောက ခမည်းတော် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်ကို သူ ကြားလိုက်သည်။

ခမည်းတော်က သူ့ရဲ့ လောဘကို လှောင်ပြောင်နေတာလား။ သူ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်နေတာတောင် သူ့ကို အိမ်ရှေ့စံ မပေးချင်သေးဘူးလား။

လျိုဝူကျီက အန်းယန်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာထားက ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"တိတ်ကြ။" အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် လျိုဝူကျီက အမတ်များကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးခိုင်းသည်။

ညီလာခံသည် နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးမှ ပြီးဆုံးသွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် မျက်နှာသေဖြင့် အမတ်များနှင့်အတူ အပြင်ထွက်လာရာ လျိုဝူကျီက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရယ် ခဏနေပါဦး"

အန်းယန်ဝမ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လျိုဝူကျီနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်။

မင်းဆရာကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အန်းယန်ဝမ် အားပြန်တင်းလိုက်သည်။

"မင်းဆရာကြီး"

လျိုဝူကျီ ရှေ့တိုးလာပြီး အန်းယန်ဝမ်ဘေးတွင် ယှဉ်ရပ်လိုက်သည်။

"အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

အန်းယန်ဝမ် ခေါင်းညိတ်ပြီး လျိုဝူကျီနောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။

ညီလာခံခန်းမမှ ထွက်လာပြီး ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမကြီးပေါ် ရောက်မှ လျိုဝူကျီ စကားစလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ဝမ်ရယ်ကို အိမ်ရှေ့စံ မခန့်အပ်ဘဲ နန်းတော်ထဲ ဝင်ပြီး ပြုစုခိုင်းလို့ ဝမ်ရယ် စိတ်ပျက်နေတာလား"

အန်းယန်ဝမ် ကြောင်သွားသည်။

လျိုဝူကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှပြန်မပြောပေ။ ဝန်ခံလိုက်သည့် သဘောပင်။

"ဟွန်း" လျိုဝူကျီ ရယ်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုဝူကျီကတော့ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အထင်သေးသော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်မထားပေ။

အန်းယန်ဝမ် ဒါကိုမြင်တော့ ရှက်ရွံ့သွားသည်။

မင်းဆရာကြီးလို အဆင့်အတန်းရှိသူက သူ့ကို ဒီလိုအကြည့်မျိုးနဲ့ ကြည့်တယ်ဆိုတာ သူ့လုပ်ရပ်က မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာ ပြသနေတာပဲ။ သူ့စိတ်ဓာတ်က တကယ်ပဲ မခိုင်မာသေးဘူး။

ခမည်းတော်က သူ့ကို သဘောမကျမှန်း၊ သူ့ကို သတိထားနေမှန်း သိရက်နဲ့၊ ခမည်းတော်ရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံရတော့ သူ့စိတ်ထိခိုက်သွားခဲ့တယ်။

သာ့ယန်ရဲ့ အနာဂတ် အုပ်စိုးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့မှာ ဒီလိုစိတ်ခံစားချက်မျိုး မရှိသင့်ဘူး။

"စောစောက အရှင်မင်းကြီးက ဝမ်ရယ်ကို အိမ်ရှေ့စံ မခန့်အပ်ခဲ့ပေမယ့် တခြားမင်းသားတွေကိုလည်း မခန့်အပ်ခဲ့ဘူးလေ"

လျိုဝူကျီက ဆက်ပြောသည်။

"အခု မြို့တော်မှာ အသက်အရွယ် ပြည့်မီပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ မင်းသားဆိုလို့ ဝမ်ရယ်တစ်ယောက်တည်း ရှိတာ"

တတိယမင်းသားနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားက အကျယ်ချုပ်ကျနေပြီ၊ ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ဘူး။

သတ္တမမင်းသားက နယ်မြေမှာပဲ ရှိနေသေးတယ်။ ကျန်တဲ့မင်းသားတွေက အသက်ငယ်လွန်းသေးတယ်။ အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ မိဘဆွေမျိုး အထောက်အပံ့လည်း မရှိဘူး။

လက်ရှိ အန်းယန်ဝမ်မှာ ပြိုင်ဘက် မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင် သူ့လုပ်ရပ်က စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းနေတုန်းပဲ။

"အခြေအနေ မပြောင်းလဲသရွေ့ ဝမ်ရယ်က အိမ်ရှေ့စံ ဟုတ်တာ မဟုတ်တာ အရေးကြီးလို့လား"

အန်းယန်ဝမ် ကြောင်သွားသည်။ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ဝမ်ရယ်ကို အနီးကပ် ပြုစုခိုင်းတာ တခြားရည်ရွယ်ချက် ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ စမ်းသပ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ်..."

လျိုဝူကျီက အန်းယန်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဝမ်ရယ်နဲ့ အပေးအယူ လုပ်ချင်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်ပေါ့။ ဒီအဆင့်ပြီးသွားရင် အရှင်မင်းကြီးက ဝမ်ရယ် ဆန္ဒရှိတာကို ဖြည့်ဆည်းပေးပါလိမ့်မယ်"

အန်းယန်ဝမ် အံ့သြသွားသည်။

ခမည်းတော်က သူ့ကို စမ်းသပ်ချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒီအချက်ကို သူ သဘောတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော်က သူနဲ့ အပေးအယူ လုပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ခမည်းတော်က တိုင်းပြည်ပိုင်ရှင်လေ အာဏာအပြည့်ရှိတာ သူနဲ့ ဘာအပေးအယူ လုပ်စရာ လိုလို့လဲ။

လျိုဝူကျီ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဝမ်ရယ် သွားလိုက်ပါ၊ ရောက်ရင် သိရပါလိမ့်မယ်"

အရှင်မင်းကြီးက ထင်သလောက် ရိုးရှင်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်မှုတွေ များနေတာကို သူ နည်းနည်းလေးမှ မရိပ်မိဘဲ နေပါ့မလား။

အခုက နောက်ကျသွားပြီမို့လို့သာ လိုက်လျောလိုက်ရတာ။

ဒါပေမဲ့ သူက ဧကရာဇ်လေ၊ လိုက်လျောရမယ်ဆိုရင်တောင် အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲ လေးလံသွားသည်။

"မင်းဆရာကြီး လမ်းညွှန်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လျိုဝူကျီကို လက်သီးဆုပ်၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ လက်ကာပြပြီး ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်ကတော့ မူလနေရာတွင် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။ လျိုဝူကျီ အဝေးရောက်သွားမှ ရွှမ်းဟွာနန်းဆောင်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ခမည်းတော်... တကယ်ပဲ သူနဲ့ အပေးအယူ လုပ်ချင်နေတာလား။

ရောက်ရင် သိရမှာပေါ့။

.........

ရွှမ်းဟွာနန်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင်။

အန်းယန်ဝမ်သည် ဧကရာဇ်ယန် ခေါ်တွေ့မည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မကြာမီ ကျန်းရှီ ထွက်လာပြီး အန်းယန်ဝမ်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်က ကျန်းရှီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အထဲဝင်သွားသည်။

ဝင်သွားတော့မှ နန်းဆောင်ထဲတွင် အစေခံ တစ်ယောက်မှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ခမည်းတော်ကို မင်းတစ်ယောက်တည်း ပြုစုနေတာလား"

အန်းယန်ဝမ်က မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှီက အန်းယန်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းငုံ့သွားသည်။

"အချိန်အများစုကတော့ ကျွန်တော်မျိုးမပဲ ရှိပါတယ်"

အန်းယန်ဝမ် ကျန်းရှီကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ပင်ပန်းသွားပြီ" ဟုပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားသည်။

ခေါင်းငုံ့ထားသော ကျန်းရှီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပျောက်သွားသည်။

မကြာမီ နှစ်ယောက်သား အတွင်းနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ယန်သည် အတွင်းနန်းဆောင်ရှိ ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသည်။ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီး အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဧကရာဇ်ယန်ကို မြင်သောအခါ အန်းယန်ဝမ်၏မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။

ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ ရှေ့တိုးသွားသည်။

"ခမည်းတော်..." တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ထိုင်ခုံရှည်ပေါ်က ဧကရာဇ်ယန်ကတော့ မကြားသလိုပင်၊ ပြန်မထူးပေ။

အန်းယန်ဝမ် မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ခမည်းတော်..."

အသံက စောစောကထက် အနည်းငယ် ကျယ်လာသည်။

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ဧကရာဇ်ယန် ပြန်မထူးသေးပေ။

အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တတိယအကြိမ်ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဧကရာဇ်ယန် လှုပ်ရှားလာသည်။

ကျန်းရှီ အမြန်ရှေ့တိုးသွားပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ကိုယ်တစ်စောင်းဖြစ်အောင် ကူညီပေးလိုက်သည်။ ဒါမှ အန်းယန်ဝမ်နဲ့ စကားပြောရတာ ပိုအဆင်ပြေမှာလေ။

"ခမည်းတော်..."

ဧကရာဇ်ယန် အဆင်ပြေသည်ကိုမြင်မှ အန်းယန်ဝမ် စိတ်အေးသွားပြီး မျက်နှာ ပြုံးရွှင်သွားသည်။

ဧကရာဇ်ယန်က အန်းယန်ဝမ်၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ "ဟွန်း" ဟု နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြန်သည်။

ထို့နောက် အန်းယန်ဝမ် မျက်နှာပေါ်တွင် ဖြတ်ပြေးသွားသော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စကားပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ ကျန်းရဲ့ကိစ္စ မပြီးသေးဘူး၊ အဲ့လောက်မြန်မြန် မသေသေးပါဘူး"

ဒီစကားထွက်လာတော့ အန်းယန်ဝမ် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ခမည်းတော်... ခမည်းတော်က အသက်ရာကျော် ရှည်မှာပါ၊ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဧကရာဇ်ယန်က အန်းယန်ဝမ်ကို မော့ကြည့်ပြီး အားနည်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အသက်ရာကျော်? ဘယ်သူက အသက်ရာကျော် ရှည်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။ အဟွတ် အဟွတ်... ဧကရာဇ်တွေရဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တွေပဲ။ ပြီးတော့ ကျန်းသာ တကယ် အသက်ရာကျော် ရှည်နေရင်... အဟွတ် အဟွတ်... မင်းအတွက် အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား"

အန်းယန်ဝမ် တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ရီသွားကာ ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ခမည်းတော် ပြောတာ လွန်နေပါပြီ။ သားတော်... သားတော် မမှန်းရဲပါဘူး။"

"ဟားဟား..." ဧကရာဇ်ယန် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကဲပါ၊ မမှန်းရဲလည်း မှန်းနေပြီပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းက ကွေ့ဖေးက ကျန်းကို ကြံစည်ပြီး မင်းကို မွေးလာကတည်းက မင်း မှန်းဖို့ ကံပါလာပြီးသား။ မင်း မမှန်းချင်ရင်တောင် မင်းကို မှန်းအောင် တွန်းအားပေးမယ့်လူတွေ ရှိလာမှာပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဧကရာဇ်ယန် အန်းယန်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။

ခမည်းတော် ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ သူက မယ်တော် ကြံစည်ပြီး မွေးလာတာတဲ့လား။ ပြီးတော့ သူ ထီးနန်းမလိုချင်ရင်တောင် မယ်တော်က သူ့ကို လုခိုင်းမှာပဲတဲ့လား။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး မယ်တော်က သူ့ကို ထီးနန်းလုဖို့ အမြဲ တိုက်တွန်းခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ သူ ထင်ခဲ့တာက မယ်တော်က သူတို့သားအမိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် လုပ်ခိုင်းတာလို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခု ခမည်းတော် ပြောပြတဲ့ အဖြေကတော့ တစ်ခြားစီပဲ။

"ထားလိုက်ပါတော့။ ကျန်း မင်းကို အိမ်ရှေ့စံနေရာ ပေးနိုင်တယ်။ ထီးနန်းတောင် ကြိုလွှဲပေးလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်းမှာ အချက် ၃ ချက် ရှိတယ်"

ဧကရာဇ်ယန်က အန်းယန်ဝမ်ကို အကြာကြီး စိုက်မကြည့်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။

ဒီစကားထွက်လာတော့ ခေါင်းငုံ့ထားသော အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။

ခမည်းတော်က တကယ်ပဲ သူနဲ့ အပေးအယူ လုပ်တော့မယ်။ မင်းဆရာကြီးက နတ်ဘုရားလို သိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု သိထားလို့လား။

ရင်ထဲက ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ပြီး အန်းယန်ဝမ် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ခမည်းတော် အမိန့်ရှိပါ" ဧကရာဇ်ယန်ကို ဂါရဝပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် အန်းယန်ဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ယခုမှ မျက်လုံးထဲတွင် သဘောကျသည့်အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

"ပထမအချက်၊ မင်း နန်းတက်ပြီး သာ့ယန်ကို အုပ်ချုပ်တဲ့အခါ မင်းမယ်တော်ကို မယ်တော်ကြီးအဖြစ် တင်မြှောက်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းမယ်တော်ရဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို ဖိနှိပ်ပြီး ရှင်းထုတ်ပစ်ရမယ်။ ဆွေမျိုးတွေ နိုင်ငံရေးမှာ ဝင်မပါစေနဲ့"

အန်းယန်ဝမ် ကြောင်သွားသည်။

ဧကရာဇ်ယန် ဆက်ပြောသည်။

"ယင်မိသားစုရဲ့အင်အားက မင်းမြင်တာထက် ပိုနက်ရှိုင်းပြီး ပိုကျယ်ပြန့်တယ်။ အရင်တုန်းက အချိန်မတန်သေးလို့၊ ပြီးတော့ ယင်မိသားစုက အသာလေးငြိမ်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်အားလုံးကို မင်းဆီ ပုံအောထားလို့ ကျန်း ယင်မိသားစုကို မထိဘဲ ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု... အဟွတ် အဟွတ်... ကျန်းမှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး။ မင်းက လက်ရှိမှာ ကျန်းရဲ့ အကောင်းဆုံး ဆက်ခံသူပဲ။ ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ လုပ်မှ ရတော့မယ်။ မင်းကို ထီးနန်းပေးတာက ကျန်းအတွက်တော့ တကယ်တမ်း စွန့်စားရတဲ့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယင်မိသားစုက မင်းအပေါ် ကျေးဇူးရှိတယ်၊ ကွေ့ဖေးက မင်းကို မွေးပြီး ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့တဲ့ မယ်တော်ပဲ။ ကျန်းကကျတော့ မင်းနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မရင်းနှီးခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ မင်း မမေ့နဲ့။ မုရုံရွှီယန်... မင်းက ကျန်းရဲ့သားပဲ။ မင်းခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ စီးဆင်းနေတာက သာ့ယန် မုရုံမိသားစုရဲ့ သွေးတွေ။ ပြီးတော့ သာ့ယန်ရဲ့ အနာဂတ် ဧကရာဇ်။

သာ့ယန် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရင် မင်းက မင်းမယ်တော်ရဲ့ သား၊ ယင်မိသားစုရဲ့မင်းသားလေး မဟုတ်တော့ဘူး။ မုရုံမိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူ၊ သာ့ယန်ပြည်သူတွေရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်သွားပြီ။ မင်းပခုံးပေါ်မှာ သာ့ယန်ပြည်သူတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ၊ မုရုံမိသားစု ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ထမ်းပိုးထားရမယ်။ မင်း... ကျန်းလိုပဲ... တစ်ကောင်ကြွက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ဒီနေရာအရောက်တွင် ဧကရာဇ်ယန် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အန်းယန်ဝမ်ကတော့ နားထောင်ရင်း ကြက်သေသေသွားသည်။

ခမည်းတော်က... သူ့ကို သာ့ဧကရာဇ်ယန် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သင်ပေးနေတာလား။

"ကျန်းကို ပြောစမ်း၊ နန်းတက်ပြီးရင် ယင်မိသားစုကို ဖိနှိပ်ပြီး ရှင်းထုတ်နိုင်မလား"

ရုတ်တရက် ဧကရာဇ်ယန် စကားဖြတ်ပြီး အန်းယန်ဝမ်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ် ရင်ထဲ လေးလံသွားသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"လုပ်နိုင်ပါတယ်။" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယင်မိသားစုက သူ့ကို အကူအညီတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တယ်၊ ဆွေမျိုးသားချင်း မေတ္တာတရားတချို့ကိုတောင် ခံစားစေခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အစကနေ အဆုံးထိ သူ သိနေတာက သူနဲ့ သူတို့က ဆွေမျိုးရင်းချာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူက ဧကရာဇ် လုပ်ရမှာလေ။ ဧကရာဇ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း တစ်ကောင်ကြွက်ပဲ ဖြစ်ရမှာ။

***