ဟွေကွမ်းဆေးလုံး

"ထွက်မယ်"

အေးစက်တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မြင်းလှည်းမောင်းသူသည် မြင်းကို မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားသည်။

အားလုံးက မြင်းလှည်းထွက်ခွာသွားသည်ကို လိုက်လံကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖော်ရွေကြင်နာတတ်သော လျိုမိသားစုအဘိုးကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊

ယင်းအစား ခန့်ညားထည်ဝါသော မင်းဆရာကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလေသည်။

.......

ညအချိန်၊ မြို့တော်တွင်။

ရှူးဖေး၏ နန်းဆောင်၌။

မျက်နှာတွင် အဝတ်စည်းထားသော ဧကရာဇ်ယန်သည် ပါးလွှာသော ပိတ်ပါးစ တစ်ထည်တည်းသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်နေသည်။

မှန်ပါသည်။ အခန်းထဲတွင် မီးသွေးမီးဖို ထွန်းထားသောကြောင့် မိန်းမပျိုလေးသည် ပိတ်ပါးစ တစ်ထည်တည်းသာ ဝတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

တဝက်မြင်ရ တဝက်ဖုံးထားသော ပိတ်ပါးစအောက်တွင် မိန်းမပျိုလေး၏ ပြေပြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အလှတရားများ ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။

လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း ဖြူဖွေးနုဖတ်နေသော အသားအရည်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

မိန်းမပျိုလေး၏ ငွေခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ ရယ်သံများက နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးကို ရမ္မက်ဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။

"ခစ်ခစ်... အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မကို လာဖမ်းလေ။"

မိန်းမပျိုလေးက ချွဲနွဲ့စွာ ရယ်မောရင်း မလှမ်းမကမ်းရှိ ဧကရာဇ်ယန်ကို လက်ညှိုးကွေးကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူနေပြီဖြစ်သော ဧကရာဇ်ယန်၏ရင်ထဲတွင် လှိုင်းများထသွားသည်။

"မိန်းမလှလေး... ကျန်းကို စောင့်နေ။"

ပါးစပ်က ရေရွတ်လိုက်ပြီး မိန်းမပျိုလေးရှိရာသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

"ခစ်ခစ်... ကျွန်မ ဒီမှာလေ..."

မိန်းမပျိုလေးက အချိန်မီ ရှောင်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းသို့ ခုန်ထွက်သွားကာ ဆက်ပြောသည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ပို၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ မိန်းမပျိုလေး ရှိရာဘက်သို့ ဆက်လက်ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

မကြာမီ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ဧကရာဇ်ယန် မောဟိုက်နေပြီး အားကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မိန်းမပျိုလေးသည် ဆက်မရှောင်တော့ဘဲ မူလနေရာတွင် ရပ်နေလိုက်သည်။ ထိုအခါ ဧကရာဇ်ယန်က သူမကို ဖမ်းမိသွားသည်။

"ဟားဟား။ မင်း ဘယ်ပြေးဦးမလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။ ကျန်း မင်းကို ဖမ်းမိပြီ။"

နဖူးပေါ်မှ ချွေးများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဧကရာဇ်ယန်သည် မျက်လုံးပေါ်မှ အဝတ်ကို ဆွဲခွာလိုက်သည်။

"ဟွန်း... ကျွန်မက အရှင်မင်းကြီးကို အလျှော့ပေးလိုက်လို့ ဖမ်းမိတာပါနော်"

မိန်းမပျိုလေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် တွန့်လိမ်လိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူလေးကို ကြည့်ပြီး ဧကရာဇ်ယန် ချက်ချင်း စိတ်ပါသွားသည်။

ထို့နောက် မိန်းမပျိုလေးကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။

ကျန်းမာရေးမကောင်းသဖြင့် ယိုင်နဲ့သွားပြီး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မိန်းမပျိုလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားကာ ဧကရာဇ်ယန်ကို ရမ္မက်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်ကြောင့် ဧကရာဇ်ယန် ချက်ချင်း အားအင်များ ပြည့်လာပြီး သူမကို မလှမ်းမကမ်းရှိ ကုတင်ကြီးဆီသို့ ပွေ့ချီသွားလိုက်သည်။

မှန်ပါသည်။ ဤမိန်းမပျိုလေးသည် မကြာသေးမီက အန်းယန်ဝမ် စီစဉ်ပေးလိုက်သော ကျန်းရှီ ဖြစ်သည်။ ရှူးဖေးနှင့် ရုပ်ချင်း ရှစ်ပုံခန့်တူသော အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။

ကျန်းရှီ နန်းတော်ထဲ ရောက်လာပြီးနောက် ကွေ့ဖေးနှင့် အန်းယန်ဝမ်တို့ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဧကရာဇ်ယန်၏အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပြီး မူလက အချစ်တော်ဖြစ်ခဲ့သော ယွီချိုက်ရန်ကို ဘေးရောက်သွားစေခဲ့သည်။

ဒါတင်မက ဧကရာဇ်ယန်သည် ရှူးဖေး၏ ယခင်နန်းဆောင်ကိုပင် ကျန်းရှီအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သူမကို ရှူးဖေးအသစ်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။

မကြာမီ ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် လူရိပ်များ လှုပ်ရှားနေပြီး ရမ္မက်သံများ နန်းဆောင်အတွင်းပိုင်း တစ်ခုလုံး ပျံ့လွင့်သွားသည်။

နန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေကြသော နန်းတွင်းသူများနှင့် မိန်းမစိုးများသည် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အနာဂတ် ရှူးဖေးမယ်မယ်သည် ယခင် ရှူးဖေးမယ်မယ်ကဲ့သို့ ရုပ်ရည်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်လည်း ဤကိစ္စတွင်မူ အလွန်ရဲတင်းလှသည်။

ထိုအချက်ကြောင့်လား မသိ၊ အရှင်မင်းကြီးသည် ဒီမှာ အိပ်နေသည်မှာ ရက်ဆက်ဆိုသလို ရှိနေပြီ။

နေ့ဘက်တွင်လည်း ရံဖန်ရံခါ သူမနှင့် အချိန်ကုန်လေ့ရှိပြီး တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကိုပင် လစ်ဟင်းလာသည်။

.......

တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ ကွေ့ဖေး၏ နန်းဆောင်၌။

ကွေ့ဖေးသည် နန်းတွင်းသူ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ရရှိပြီးနောက် မျက်ဝန်းထဲတွင် ကျေနပ်အားရမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့"

သူမ၏လက်သည်းကို ကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

နန်းတွင်းသူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီ မိန်းမစိုးနှစ်ယောက်က ညှိုးငယ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဖမ်းချုပ်လျက် ခေါ်ဆောင်လာသည်။

ရှေ့ရောက်မှ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို သေချာမြင်လိုက်ရသည်။

ယခင်က နန်းတွင်းတွင် အချစ်တော်ဖြစ်ခဲ့သော ယွီချိုက်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ယွီချိုက်ရန်သည် ကွေ့ဖေးရှေ့ရောက်သော်လည်း ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး မိန်းမစိုးနှစ်ယောက်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"လွှတ်စမ်း။ နင်တို့ ခွေးကောင်တွေ။" ပါးစပ်က ဆဲဆိုနေသည်။

သို့သော် မိန်းမစိုးများက တင်းကျပ်စွာ ချုပ်နှောင်ထားသဖြင့် လုံးဝ ရုန်းမထွက်နိုင်ပေ။

မတတ်သာသည့်အဆုံး ယွီချိုက်ရန်သည် ကွေ့ဖေးကို ဒေါသတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကွေ့ဖေးကတော့ ဒေါသမထွက်သည့်အပြင် မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် စိတ်ကြည်နူးနေပုံရသည်။

"ငါက အရှင်မင်းကြီး အချစ်ဆုံး ချိုက်ရန်ပဲ၊ နင် ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့။"

ယွီချိုက်ရန်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။ ကွေ့ဖေးကို လုံးဝ မလေးစားပေ။

အရင်တုန်းကလို ကွေ့ဖေးက သူမကို အလျှော့ပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်နေသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ကွေ့ဖေး၏မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးများသာ ရှိနေသည်။

ယွီချိုက်ရန် စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက် ဝင်လာချိန်မှာပင် ကွေ့ဖေး စကားစပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... 'အချစ်ဆုံး ချိုက်ရန်' ဟုတ်လား။ အရင်တုန်းကတော့ ဟုတ်ချင်ဟုတ်မှာပေါ့၊ အခုတော့..."

ပြောရင်း ကွေ့ဖေး၏မျက်နှာတွင် သနားဂရုဏာသက်သည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ယွီချိုက်ရန် မသိသေးဘူးထင်တယ်။ နန်းတွင်းထဲမှာ မိဖုရားတစ်ပါး ထပ်တိုးတော့မယ်လေ။ သာမန်အရပ်သူချင်း အတူတူပဲ ဆိုပေမယ့် ဟားဟား... ယွီချိုက်ရန်နဲ့တော့ မတူဘူး။ သူက ရောက်တာနဲ့ မိဖုရား ဖြစ်တော့မှာ"

ယွီချိုက်ရန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

နန်းတွင်းထဲက ကောလာဟလများနှင့် ဒီရက်ပိုင်း အရှင်မင်းကြီး သူမဆီ မလာသည့်ကိစ္စကို ချက်ချင်း သတိရသွားသည်။

သာမန်အရပ်သူက မိဖုရားဖြစ်မယ် ဟုတ်လား။

အရှင်မင်းကြီးက အဲ့ဒီမိန်းမကို မိဖုရားတင်မြှောက်တော့မလို့လား။ အစတုန်းက အရှင်မင်းကြီးက သူမကို အလိုလိုက်ခဲ့ပေမယ့် ချိုက်ရန် ရာထူးပဲ ပေးခဲ့တာလေ။ အသစ်ရောက်လာတဲ့သူက သူ့ကို ပြုစုတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ် မိဖုရား ပေးတော့မယ် ဟုတ်လား။

ဒီရက်ပိုင်း နန်းတွင်းထဲက အဲ့ဒီမိန်းမအကြောင်း ပြောနေကြတာတွေကို တွေးမိပြီး ယွီချိုက်ရန် မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး ပြောဖူးတယ်။ နန်းတွင်းထဲမှာ ငါ့ကို အချစ်ဆုံးဆိုပြီး။ ငါ့ကို တစ်သက်လုံး ချစ်ပေးမယ်ဆိုပြီး။

မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး စိတ်ပြောင်းသွားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး...။

ယွီချိုက်ရန် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ခေါင်းခါငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကွေ့ဖေး၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ပိုမိုပီပြင်လာသည်။

"တကယ်တုံးအတာပဲ။ ယောက်ျားတွေ အိပ်ရာပေါ်မှာပေးတဲ့ ကတိကို ယုံတယ်ဆိုတော့"

ကွေ့ဖေးက ပါးစပ်ကိုအုပ်၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယွီချိုက်ရန်မှာ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကွေ့ဖေးကို ပြန်ပြောချင်သော်လည်း သတ္တိမရှိတော့ပေ။

အရင်က အရှင်မင်းကြီး၏ အချစ်တော်ဖြစ်နေသဖြင့် ဘဝင်မြင့်ခဲ့သော်လည်း သူမ မတုံးပေ။

မတုံးလို့လည်း အရွေးခံရပြီး နန်းတော်ထဲ ရောက်လာတာပေါ့။ အခု သူမရဲ့ အိပ်မက်လှလှလေး ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ လက်တွေ့ကို လက်ခံရတော့မယ်။

မှန်တယ်၊ အသစ်ရောက်လာတဲ့ မိန်းမက သူမနေရာကို လုံးဝ အစားထိုးလိုက်ပြီ မဟုတ်ရင် ကွေ့ဖေးက သူမကို တိုက်ရိုက်ထိပါးရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ယွီချိုက်ရန် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြန်သည်။

"ရှင်... ရှင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ကွေ့ဖေးကို မေးလိုက်သည်။

ကွေ့ဖေးက နှုတ်ခမ်းကိုအုပ်၍ ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူက ယွီချိုက်ရန်ကို ပိုမိုကြောက်လန့်စေသည်။

"ကျွန်မ... ငါကျွန်မ ကောဝိဇ္ဇာဆရာရဲ့ လူနော်။ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက အခု အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရထားတာ၊ သူရှိနေသရွေ့ ရှင် ကျွန်မကို ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး"

မှန်ပါသည်။ သူမကို ကောဝိဇ္ဇာဆရာက ရွေးချယ်ပြီး နန်းတော်ထဲ ပို့ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရှင်မင်းကြီးက ကောဝိဇ္ဇာဆရာရဲ့ ဆေးလုံးတွေကို သောက်နေသရွေ့၊ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို အလေးထားနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ သူမကို ထိလို့မရဘူး။

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ယွီချိုက်ရန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြန်သည်။ ကွေ့ဖေးကို ကြည့်သော မျက်လုံးများတွင် တည်ငြိမ်မှု အနည်းငယ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် ကွေ့ဖေး၏လှောင်ရယ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။

"ကောဝိဇ္ဇာဆရာ ဟုတ်လား။ ဟားဟား... လေလုံးထွားပြီး လိမ်စားနေတဲ့ မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပါပဲ။ မင်းဆရာကြီးက မင်းဆရာကြီးအိမ်တော်ကို ပြန်ရောက်နေပြီ။ မနက်ဖြန် အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ပြီးရင် အဲ့ဒီ လိမ်စားနေတဲ့ မှော်ဆရာအတွက် ဘာကောင်းကျိုး ဆက်ရှိမယ်ထင်နေလဲ"

ယွီချိုက်ရန် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်သွားသည်။

"ရှင် လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက တာအိုပညာ ထူးချွန်ပြီး အရှင်မင်းကြီးအတွက် ကျန်းမာရေးဆေးတွေ ဖော်စပ်ပေးနေတာ။ မင်းဆရာကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ဝိဇ္ဇာဆရာကို ဒုက္ခပေးမှာလဲ"

"ဟွန်း။ ကျန်းမာရေးဆေး ဟုတ်လား။"

ကွေ့ဖေး၏မျက်နှာ တည်သွားသည်။

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးသားအဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူတဲ့ 'ဟွေကွမ်း' (နိမိတ်ပြန်ဆေး) ဆေးလုံးတွေပဲဟာ"

ယွီချိုက်ရန် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး 'ဟွေကွမ်း' ဆေးလုံးဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျသွားသည်။

မှန်ပါသည်၊ သူမ ဟွေကွမ်းဆေးလုံးအကြောင်း သိသည်။

အရှင်မင်းကြီး၏ ဆံပင်များ ရုတ်တရက် ဖြူလာပြီး စိတ်အခြေအနေ မမှန်တာကို တွေ့ရချိန်တွင် သူမ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။

ကောဝိဇ္ဇာဆရာနှင့် သူမ ဆက်ဆံရေးက သာမန်မဟုတ်သဖြင့် သူမ အတင်းမေးသောအခါ အမှန်တိုင်း ပြောပြခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက အရှင်မင်းကြီးကို ပေးသော ဆေးလုံးများမှာ ကျန်းမာရေးဆေး မဟုတ်ဘဲ လူ့သွေးသားအဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူသော ဟွေကွမ်းဆေးလုံး ဖြစ်နေသည်။

ဟွေကွမ်းဆေးလုံးဆိုသည်မှာ သေခါနီး လူမမာများ ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသကဲ့သို့ (မီးစာမငြိမ်းမီ တောက်ပခြင်း) အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

ဆေးများများသုံးလေ၊ သွေးသားအဆီအနှစ် ကုန်ခမ်းမှု ပိုဆိုးလေဖြစ်သည်။

အရှင်မင်းကြီး၏ ယခင်က နှစ်ရက်လျှင် တစ်လုံး သောက်သုံးမှုနှုန်းအရဆိုလျှင် အရှင်မင်းကြီး အတော်ကြာကြာ ခံဦးမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့၏အစီအစဉ်အရ သူမ ဒီအချိန်အတွင်း ကိုယ်ဝန်ရအောင် ကြိုးစားမည်။ ဒါဆို သူမရဲ့ နှောင်းပိုင်းကာလအတွက် ပူစရာမလိုတော့သလို သားတော်ကို အကြောင်းပြုပြီး သာ့ယန်ထီးနန်းကိုပင် မျှော်မှန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ဟွေကွမ်းဆေးလုံးကို စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်။

ဆေးသောက်နှုန်းကလည်း နှစ်ရက်တစ်လုံးမှ တစ်ရက်တစ်လုံး ဖြစ်သွားသည်။ ဒါကြောင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမြန်မြန် ယိုယွင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းကြီးက ဒီရက်ပိုင်း အသစ်ရောက်လာတဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ နေ့တိုင်း ပျော်ပါးနေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဆေးသောက်နှုန်း ထပ်တိုးကောင်း တိုးနိုင်တယ်။

ဒီကိစ္စကို သူမနဲ့ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကြားက လျှို့ဝှက်ချက်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။

မထင်မှတ်ဘဲ ကွေ့ဖေး သိနေတယ်တဲ့လား။

အရှင်မင်းကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေခြင်း၊ ဒီပြစ်မှုသာ ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရင် သူမ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှာလဲ။

ယွီချိုက်ရန် ချက်ချင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပင် တုန်ယင်လာသည်။

"ကွေ့... ကွေ့ဖေးမယ်မယ်..."

တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ကွေ့ဖေးဘက်သို့ အလျင်အမြန် တွားသွားလိုက်သည်။

သို့သော် ကွေ့ဖေး၏ ခြေထောက်ကို မထိလိုက်နိုင်ခင်မှာပင် ကွေ့ဖေးက ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

ယွီချိုက်ရန် ရှေ့ဆက်တိုးချင်သော်လည်း မိန်းမစိုးနှစ်ယောက်က ဆွဲထားပြီး ပြန်ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

ကွေ့ဖေး၏ မျက်နှာတွင် ရွံရှာမှု တစ်ချက် ပေါ်လာသည်။

"အခုချိန်ထိ ရောက်နေပြီ၊ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက အရှင်မင်းကြီးကိုလုပ်ကြံတဲ့ သက်သေအထောက်အထား ခိုင်လုံနေပြီ။ နင်က ကောဝိဇ္ဇာဆရာ ထောက်ခံပြီး နန်းတွင်းရောက်လာတာ။ မသိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကောဝိဇ္ဇာဆရာနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု မြောက်ဖို့ များတယ်"

ယွီချိုက်ရန် မော့ကြည့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကွေ့ဖေး ထပ်မံ ပြုံးလိုက်သည်။

"သာ့ယန်ရဲ့ ဥပဒေအရ နင်တို့လို အခြေအနေမျိုးက အရှင်လတ်လတ် အသားလွှာပြီး အသတ်ခံရမယ့် ပြစ်ဒဏ်ပဲ"

ယွီချိုက်ရန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုတုန်ယင်လာသည်။

"မယ်မယ်... မယ်မယ်... အီးဟီး... မယ်တော် အရင်တုန်းက ကျွန်တော်မျိုးမ မှားပါတယ်။ မယ်မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်မျိုးမကို ကယ်ပါဦး။ ဒီကိစ္စက...

ဒီကိစ္စက ကောဝိဇ္ဇာဆရာ လုပ်တာပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးမနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးမနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး..."

ယွီချိုက်ရန် ကွေ့ဖေးကို အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက်၊ ဘုန်း ဘုန်း မြည်အောင် ဦးညွှတ်နေသည်။

"ခစ်ခစ်..."

ကွေ့ဖေးကတော့ ပုဝါဖြင့် မျက်နှာကိုအုပ်ပြီး အားပါးတရ ရယ်မောနေသည်။

"နင်နဲ့ မဆိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ ခစ်ခစ်... ယုံမယ့်လူ ရှိမယ်ထင်လို့လား"

ယွီချိုက်ရန် ဒီစကားကြားတော့ ပိုထိတ်လန့်သွားသည်။

"မယ်မယ် အသက်ကယ်တင်ပေးပါပါ။ မယ်မယ်သာ ကယ်မယ်ဆိုရင် ယွီအာ နောင်ကျရင် ကြေမွသွားပါစေ မယ်မယ့်ရဲ့ကျေးဇူးကို ဆပ်ပါ့မယ်။"

ကွေ့ဖေးကို ထပ်မံ၍ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကွေ့ဖေးက လူလွှတ်ပြီး သူမကို ဖမ်းခေါ်လာမှတော့ ကိစ္စက အလှည့်အပြောင်း ရှိရမည်။

မှန်တယ်။ မဟုတ်ရင် ကွေ့ဖေးက ဘာကိစ္စ အပင်ပန်းခံနေဦးမှာလဲ။

ကွေ့ဖေး၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားပြီး ရယ်သံများ တိတ်သွားသည်။

"ငါကတော့ နင့်ကို မကယ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင့်ဘာသာနင် ကယ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတော့ ရှိတယ်" အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"လမ်းညွှန်ပေးပါ မယ်မယ်။"

ယွီချိုက်ရန် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ နောက်ထပ် လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ကြည့်နေရတဲ့ ကွေ့ဖေးတောင် နာသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မနက်ဖြန် မင်းဆရာကြီး နန်းတော်ဝင်ပြီး အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့လိမ့်မယ်။ မင်းဆရာကြီးရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး ဟွေကွမ်းဆေးလုံး သောက်ထားတာကို သေချာပေါက် ရိပ်မိမှာပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကောဝိဇ္ဇာဆရာ အစစ်ဆေးခံရမယ်၊ နင်လည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွီချိုက်ရန် တုန်သွားသည်။

"အခု လုပ်ရမှာက မင်းဆရာကြီး နန်းတော်မဝင်ခင် နင် အရှင်မင်းကြီးဆီ အရင်သွားတွေ့ရမယ်။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးကို ကောဝိဇ္ဇာဆရာရဲ့ ပြစ်မှုတွေ ကိုယ်တိုင် တိုင်ကြားရမယ်။ ဒီလိုလုပ်မှ နင်က ဒီကိစ္စနဲ့ မပတ်သက်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်ပြီး သေမင်းလက်က လွတ်မှာ"

ကွေ့ဖေးက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီလို စီစဉ်ရတာက ဒီကောင်မစုတ်လေးကို ကယ်ချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဆရာကြီး ဒီကိစ္စထဲ မပါလာအောင် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ရမှာမို့လို့ပါ။

မှန်ပါတယ်၊ သားဖြစ်သူဆီက စာရပြီးနောက် ကောဝိဇ္ဇာဆရာနှင့် ယွီချိုက်ရန်တို့ကို စုံစမ်းကြည့်တော့ အများကြီး ဆက်စပ်တွေးမိသွားသည်။

အရှင်မင်းကြီး ဟွေကွမ်းဆေးလုံး သောက်သည့်ကိစ္စက မင်းဆရာကြီးနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း တိုက်ရိုက်သက်သေမရှိသော်လည်း၊ ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ မင်းဆရာကြီး စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်လို့ သူမ သိနေသည်။

မင်းဆရာကြီးက တကယ့် မင်းဆရာကြီးပါပဲ။ ထွက်သွားတာ တစ်လကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဘာသံမှမထွက်ဘဲ အရှင်မင်းကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။

ဒီအချိန်မှ ပြန်လာတယ်ဆိုတော့ အရှင်မင်းကြီးဘက်က ကုလို့ မရတော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒါမှမဟုတ်... သေခါနီးပြီလား မသိဘူး...။

ကောင်းတယ်။

သာ့ယန်က အရှင်မင်းကြီး လက်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးပွေလီနေပြီ။ သူမ သား တက်လာမှ သာ့ယန်က စည်ပင်ဝပြောမှာ။

ယွီချိုက်ရန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

ကွေ့ဖေး ဘာရည်ရွယ်ချက်ရှိလဲဆိုတာ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မယ်မယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မယ်မယ်။"

ကွေ့ဖေးကို အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ကွေ့ဖေး နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကွေးညွတ်သွားသည်။

"နောက်ပိုင်း ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်..."

ထို့နောက် သူမ၏အစီအစဉ်ကို ယွီချိုက်ရန်အား ပြောပြလိုက်သည်။

ယွီချိုက်ရန် နားထောင်လေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်လေလေ ဖြစ်သည်။

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကွေ့ဖေးက တခြားရည်ရွယ်ချက် ရှိနေတာ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင် ယွီချိုက်ရန် ငြင်းဆန်ရဲခြင်း မရှိ၊ ကွေ့ဖေး ပြောသမျှကို တစ်ခုချင်း မှတ်သားထားလိုက်ရသည်။

......

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက်။

သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးသော ယွီချိုက်ရန်သည် ကွေ့ဖေး၏ နန်းဆောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူမ၏ နန်းဆောင်သို့ ပြန်မသွားဘဲ ရှူးဖေး နန်းဆောင်သို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အိပ်ပျော်နေပါပြီ၊ ယွီချိုက်ရန် ပြန်လိုက်ပါတော့"

ရှူးဖေး နန်းဆောင်မှ မိန်းမစိုးက ယွီချိုက်ရန်ကို မယဉ်မကျေး ပြောလိုက်သည်။

ဒီတစ်ယောက်က အရင်တုန်းက နန်းတွင်းမှာ အချစ်တော် ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ အခြေအနေ မတူတော့ဘူး။

အခုဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး အချစ်ဆုံးက သူတို့သခင်မပဲ။ ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက အမိန့်စာတောင် ရေးခိုင်းထားပြီးပြီ၊ မနက်ဖြန်ဆိုရင် သူတို့သခင်မက ရှူးဖေးမယ်တော်အသစ် ဖြစ်လာတော့မှာ။

ညကြီးသန်းခေါင် ဒီယွီချိုက်ရန်က သူတို့နန်းဆောင်ကိုလာပြီး အရှင်မင်းကြီးကို လုရဲတယ်၊ တကယ် ကိုယ့်အခြေအနေကိုယ် မသိတာပဲ။

"မိန်းမစိုးကြီးကို ဒုက္ခပေးရပါပြီ၊ ကျွန်မမှာ အရေးကြီးကိစ္စ တင်ပြစရာ ရှိလို့ပါလို့ ပြောပေးပါ"

ယွီချိုက်ရန် အငြင်းခံရသော်လည်း ဒေါသမထွက်ပေ။

ရင်ဘတ်ထဲမှ ငွေအိတ်တစ်ခု ထုတ်ပြီး မိန်းမစိုးကို ပေးလိုက်သည်။ မျက်နှာတွင်လည်း အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ပေါ်သည်။

မိန်းမစိုးက ငွေအိတ်ကို ရသောအခါ အလေးချိန် မနည်းသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာထား အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ငွေအိတ်ကို ယွီချိုက်ရန် လက်ထဲသို့ ပြန်ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး အိပ်နေပြီလို့ ပြောနေတာ နားမလည်ဘူးလား။ မြန်မြန် သွားတော့။ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ ငါတို့သခင်မ အနားယူတာကို နှောင့်ယှက်ရင် မင်း အပြစ်ဒဏ် ခံရလိမ့်မယ်။"

မိန်းမစိုးက ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

ငွေကတော့ ကောင်းပါရဲ့၊ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်က ပိုအရေးကြီးတယ်လေ။

ဒီနေ့ သူသာ ဝင်ပြီး သတင်းပို့လိုက်လို့ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ သခင်မကို နှောင့်ယှက်မိရင် အပြစ်ပေးခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ပိုဆိုးတာက သခင်မဘက်က နောက်ပိုင်း သူ့ကို အရေးလုပ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ယွီချိုက်ရန် မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။

ကွေ့ဖေး၏ မှာကြားချက်ကို သတိရပြီး ဘာမှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ စိတ်ကို တင်းပြီး အသံကုန်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီး။ ယွီအာ့မှာ တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်။ ယွီအာ့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး။ အရှင်မင်းကြီး။ ယွီအာ့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်လို့။"

ယွီချိုက်ရန်က လည်ချောင်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်နေသည်။ ဤရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဧကရာဇ်ယန် သူမအသံကို ကြားသွားစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ?။ တိတ်စမ်း။ မြန်မြန် တိတ်စမ်း။"

မိန်းမစိုးက အသံကို တတ်နိုင်သမျှ နှိမ့်ပြီး ယွီချိုက်ရန်ကို ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။ နန်းဆောင်ထဲကလူတွေ ကြားသွားပြီး သူပါ အမှုပတ်မှာ စိုးရိမ်နေသည်။

ယွီချိုက်ရန် လုံးဝ မရပ်တန့်သည်ကို မြင်သောအခါ မိန်းမစိုးက မလှမ်းမကမ်းရှိ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဖွဲ့ကို အမြန်လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်၊ သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်ပြီး အပြင်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်။"

အသံစူးစူးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကိုယ်ရံတော်များက မဆိုင်းမတွ ရှေ့တိုးလာကြသည်။

ယွီချိုက်ရန်၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာပြီး ရှောင်တိမ်းရင်း ဆက်လက်အော်ဟစ်နေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်မ ယွီအာပါ။ ယွီအာ့မှာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ တွေ့ခွင့်တောင်းတာပါ။ အရှင်မင်းကြီး။"

အသံက ကျယ်လွန်းသဖြင့် သနားစရာပင် ကောင်းနေသည်။

အနီးနားရှိ ကိုယ်ရံတော်များပင် နားအူသွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် နန်းဆောင်ထဲ၌ အိပ်ပျော်နေသော ဧကရာဇ်ယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဆူညံသံကြောင့် နိုးလာလေသည်။

***