မင်းဆရာကြီး နန်းတော်ပြန်ရောက်ခြင်း

ဧကရာဇ်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီးမှာ ထထိုင်နေပြီဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ကို လှမ်းကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ "ဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှီသည် သူမ၏မျက်ဝန်းထဲမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်ကို ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နူးညံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး ကောင်းကောင်း အနားယူပါ။ ကျွန်မ သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ဧကရာဇ်ယန်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားမှု ပြေလျော့သွားသည်။

ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ထပ်မတွေးတော့ဘဲ မျက်လုံးများ မှိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှီ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။

တကယ့်အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ ညကြီးသန်းခေါင် ဆူညံအောင် လုပ်နေကြတယ်။

"အရှင်မင်းကြီး။ ယွီအာ့မှာ တင်ပြစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျန်းမာရေးနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စပါ။ အရှင်မင်းကြီး။"

ဤအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ စူးရှသောအသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ဧကရာဇ်ယန် ရုတ်တရက် မျက်လုံးပွင့်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် ထထိုင်လိုက်သည်။

ကျန်းရှီ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ မည်းမှောင်နေပြီး ယခင်က သူမ၏ အလှအပတွင် သာယာယစ်မူးနေသော ပုံစံနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသဖြင့် ကျန်းရှီ လန့်သွားသည်။

"သွားခေါ်လာခဲ့"

ကျန်းရှီ သတိပြန်မဝင်သေးမီ ဧကရာဇ်ယန်၏ အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းရှီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြောက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် စိုးရိမ်ပူပန်သော စိတ်ဖြင့် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ယွီချိုက်ရန်ကို ဖမ်းဆီးထားပြီး ပါးစပ်ကိုလည်း အဝတ်ဖြင့် ပိတ်ထားကာ ကိုယ်ရံတော်များက အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ကျန်းရှီ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

တကယ့် အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေပဲ။ အခုမှ လူကို ဖမ်းနိုင်ကြတယ်။

"ရပ်လိုက်။" စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်သော်လည်း ကျန်းရှီ လှမ်းတားလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ကိုယ်ရံတော်များက ယွီချိုက်ရန်ကို ပြန်ချထားလိုက်ကြသည်။

"သခင်မ..."

မိန်းမစိုးက ကျန်းရှီကို မြင်သောအခါ အပြေးရောက်လာသည်။

"သခင်မ၊ ဒီမိန်းမက သခင်မကို နှောင့်ယှက်လို့ အပြစ်..."

စကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျန်းရှီ၏အကြည့်တစ်ချက်ကြောင့် မိန်းမစိုး ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်။

သွားပြီ၊ တကယ်ပဲ သခင်မနဲ့ အရှင်မင်းကြီးကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိပြီပဲ။

ကျန်းရှီသည် မိန်းမစိုးထံမှ အကြည့်လွှဲပြီး ယွီချိုက်ရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို တွေ့မယ်တဲ့၊ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့"

ယွီချိုက်ရန်၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

ကျန်းရှီထံသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အနီးကပ် ရောက်သောအခါမှ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် သေချာမြင်လိုက်ရသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံး အံ့သြသွားကြသည်။

သို့သော် ခဏတာမျှသာ ဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။

ကျန်းရှီက အရင်လှည့်ပြီး အတွင်းနန်းဆောင်သို့ ဝင်သွားသည်။

သူမသည် အန်းယန်ဝမ် လေ့ကျင့်ပေးထားသူဖြစ်၍ ရှူးဖေး၏ ပုံတူပန်းချီကား၊ လူကိုယ်တိုင်ကိုပင် မြင်ဖူးသဖြင့် သူမ တည်ရှိနေရခြင်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။

ယခု သူမနောက်မှ လိုက်လာသူကို စောစောက မသေချာသော်လည်း ယခုတော့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။

ယွီချိုက်ရန်... တကယ် ဟုတ်နေတာပဲ...

ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သူမကိုယ်သူမ အရှင်မင်းကြီးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ထင်မှတ်ပြီး ဂုဏ်ယူနေမိတာ၊ ရှူးဖေးနှင့် တူရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူးဟု ထင်နေမိတာ။ တကယ်တော့...

ထားလိုက်ပါတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမစိတ်က အဲ့ဒီလူကြီးအပေါ်မှာ ရှိတာမှ မဟုတ်တာ။

ယွီချိုက်ရန်အနောက်မှ အမြန်လိုက်သွားသည်။

ကျန်းရှီကို တွေ့လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမရင်ထဲမှ မျှော်လင့်ချက်အချို့ အပြီးအပိုင် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

အရင်က သူမ မျက်နှာသာပေးခံရခြင်းမှာ ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော ရှူးဖေးနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူသောကြောင့်ဟု နန်းတွင်းကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသည်။

ဒါကို သူမ လုံးဝ အထင်သေးခဲ့သည်။

ရှူးဖေး၏ ပုံတူပန်းချီကားကို ကြည့်ဖူးပြီးနောက် သံသယအနည်းငယ် ဝင်မိသော်လည်း သိပ်အလေးမထားခဲ့ပေ။

သို့သော် စောစောက ကျန်းရှီကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ရှူးဖေး ကိုယ်တိုင် ပြန်ရောက်လာသည်ဟုပင် သူမ ထင်မှတ်သွားသည်။

သူမ၏ ရုပ်ရည်က ရှူးဖေးနှင့် နှစ်ပုံ သုံးပုံလောက် တူသည်ဆိုလျှင် ကျန်းရှီကတော့ ရှူးဖေးနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူနေသည်။

ဒါကြောင့်ကိုး၊ ဒီကျန်းရှီက နန်းတော်ထဲ ဝင်လာတာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးကို ဖမ်းစားထားနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး။

ရှူးဖေး... သူမ အရင်က မျက်နှာသာပေးခံရတာ တကယ်ပဲ ရှူးဖေးကြောင့်ကိုး...

ယခုအချိန်တွင် ယွီချိုက်ရန်၏ ရင်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုအချို့ ရှိနေသော်လည်း အများစုမှာတော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ အမှန်တရားကို သိလိုက်ရတော့ သူမအနေနဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို လက်ခံရတာ ပိုလွယ်သွားတာပေါ့။

မကြာမီ ယွီချိုက်ရန်သည် ကျန်းရှီနောက်မှလိုက်ကာ အတွင်းနန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် ကုတင်ပေါ်မှ ထပြီးဖြစ်သော်လည်း ထွက်မသွားသေးဘဲ ကုတင်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျန်းရှီ စကားမပြောမီ ယွီချိုက်ရန်က ရှေ့သို့ အလျင်အမြန်တိုးပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ယွီချိုက်ရန်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ယန် မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလား" မကျေမနပ်လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဒီမိန်းမကို သူ သိသည်။ မျက်ခုံး၊ မျက်လုံးက ဝမ်ယွဲ့ (ရှူးဖေး) နှင့် တူသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးသည် မဟုတ်၊ ဒါကြောင့် သူမကို ခဏတာ မျက်နှာသာပေးခဲ့ဖူးသည်။

ဒီရက်ပိုင်း ကျန်းရှီ နန်းတော်ရောက်လာတော့ သူမကို မေ့သွားပြီး ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

သတ္တိတော့ မနည်းဘူး၊ ညကြီးသန်းခေါင် သူ့ဆီ လာရှာရဲတယ်။

ယွီချိုက်ရန်သည် ဧကရာဇ်ယန်၏ မကျေနပ်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ယင်သွားသည်။

သူမရှေ့က အမျိုးသားသည် ယခင်က သူမကို ချိုချိုသာသာ ပြောဆိုပြီး အလိုလိုက်ခဲ့သော အရှင်မင်းကြီး ဖြစ်ကြောင်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် စောစောက ကျန်းရှီကို တွေ့ခဲ့ရသည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ရှိနေသဖြင့် သူမ စိတ်ကို အမြန်ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ၊ ညကြီးသန်းခေါင် အရှင်မင်းကြီးကို နှောင့်ယှက်မိတာ တကယ်ပဲ ယွီအာ့မှာ တင်ပြစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိနေလို့ပါ"

ယွီချိုက်ရန် အမြန်ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ယွီအာ ဒီကိစ္စကို သိသိချင်း စိတ်ပူလွန်းလို့ အချိန်မဆွဲရဲတော့ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးကို နှောင့်ယှက်မိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ယွီချိုက်ရန်သည် ဧကရာဇ်ယန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ စောစောက သူကြားလိုက်ရသည့် စကားကို ပြန်သတိရသွားသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ယွီချိုက်ရန် ပြန်မဖြေဘဲ ခေါင်းမော့ပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျန်းရှီကို ဘေးတိုက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် ဒါကိုမြင်တော့ မျက်မှောင်ထပ်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အရင်သွားနှင့်" ကျန်းရှီကို ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှီသည် ဧကရာဇ်ယန်ကို သနားစရာ မျက်နှာထားဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ယွီချိုက်ရန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

ထို့နောက်မှ မလိုလားအပ်သော ပုံစံဖြင့် ဧကရာဇ်ယန်ကို အရိုအသေပြုကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထိုအမူအရာလေးက ဧကရာဇ်ယန်၏ စိတ်ကို အတော်လေး ကြည်နူးသွားစေသည်။

ကျန်းရှီ ထွက်သွားမှ ဧကရာဇ်ယန်သည် ယွီချိုက်ရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ပြော၊ မင်း ကျန်းကို ဘာကိစ္စ တင်ပြချင်တာလဲ"

ယွီချိုက်ရန်သည် ဧကရာဇ်ယန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုများကို အစအဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အရှင်မင်းကြီး၏ အချစ်သည် တည်မြဲခြင်းမရှိကြောင်း ထပ်မံ သံဝေဂရလိုက်ပြန်သည်။

စိတ်ခံစားချက်များကို အမြန်သိမ်းဆည်းပြီး ကွေ့ဖေး မှာကြားလိုက်သော ကိစ္စများကို ဧကရာဇ်ယန်အား လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် နားထောင်လေလေ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်သည်။

"အဟွတ်..."

ရုတ်တရက် ချောင်းဆိုးလိုက်ရာ သွေးတစ်လုပ် အန်ထွက်လာသည်။

ယွီချိုက်ရန် လန့်သွားပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ထူမပေးရန် အမြန်ထလိုက်သည်။

လက်ကိုင်ပုဝါယူပြီး ဧကရာဇ်ယန်၏ ပါးစပ်ကို သုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန်သည် သွေးစွန်းနေသော လက်ကိုင်ပုဝါကို ကြည့်ရင်း ခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်လာသည်။

သွေးအန်တယ်၊ သူ တကယ် သွေးအန်နေပြီ...

"လာကြပါဦး၊ လာကြပါဦး..."

မျက်နှာပျက်သွားပြီး ယွီချိုက်ရန်ကို တွန်းထုတ်ကာ ဧကရာဇ်ယန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ကျန်းရှီသည် ကိုယ်ရံတော်များနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။

အတွင်းနန်းဆောင်သို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ကျန်းရှီ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းမှာ ဧကရာဇ်ယန်၏ ဆံပင်များ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြူသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး နဖူးပေါ်မှ ဆံပင်စအချို့ ဖရိုဖရဲ ကျနေကာ တစ်ကိုယ်လုံး အိုမင်းရင့်ရော်ပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသော ပုံစံဖြစ်သည်။

"သမားတော် ခေါ်။"

ဧကရာဇ်ယန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ကိုယ်ရံတော်များ အမြန်ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

"နေဦး..."

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဧကရာဇ်ယန် ကိုယ်ရံတော်များကို ပြန်တားလိုက်သည်။

ကိုယ်ရံတော်များ ရပ်တန့်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်ဘက် လှည့်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

"မင်းဆရာကြီးကိုပါ ဆင့်ခေါ်လိုက်၊ မင်းဆရာကြီးကို ကျန်းဆီ ချက်ချင်း လာခိုင်း။"

ဧကရာဇ်ယန် ထပ်ပြောသည်။

သမားတော်တွေ၊ အဲ့ဒီအသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ၊ အရင်ကတည်းက ဟွေကွမ်းဆေးလုံးရဲ့ မူမမှန်တာကို မသိခဲ့ကြဘူး။ အခု သူတို့ကို ခေါ်ပြန်ရင်ရော ဘာအသုံးကျမှာမို့လို့လဲ။

မင်းဆရာကြီး။ ဟုတ်တယ်၊ သူ့ရဲ့ မင်းဆရာကြီးက နက္ခတ္တဗေဒ၊ ပထဝီဝင် အကုန်နှံ့စပ်တယ်။

သူက ဟွေကွမ်းဆေးလုံးအကြောင်း သိမှာပဲ။ ဟွေကွမ်းဆေးလုံးရဲ့ အန္တရာယ်ကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာလည်း သိမှာသေချာတယ်။

ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ယန်၏မျက်နှာထားမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ဟန်ပန် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သေရမှာကြောက်နေသည့် အဘိုးကြီးတစ်ယောက်နှင့်သာ တူနေသည်။

ကျန်းရှီသည် ဒါကိုမြင်တော့ ဘေးနားတွင် လဲကျနေသော ယွီချိုက်ရန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အကြောင်းစုံကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

ရှေ့တိုးသွားပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို တွဲထူကာ ကျောကုန်းကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် ခန္ဓာကိုယ် တုန်သွားပြီး အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းချင်သွားသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှီ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အားငယ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ကျန်းရှီ ပြုစုသည်ကို ငြိမ်ခံနေလိုက်သည်။

ကျန်းရှီသည် သနားစရာ မျက်နှာထားဖြင့် ဧကရာဇ်ယန်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် မှီလှဲအိပ်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် နန်းတွင်းသူများကို ရေနွေးနှင့် ပိတ်စ ယူလာခိုင်းသည်။

ရေနွေး ရောက်လာသောအခါ ဧကရာဇ်ယန်ကို ကိုယ်တိုင် သုတ်သင်ပေးသည်။

ကျန်းရှီ၏ ပြုစုမှုအောက်တွင် ဧကရာဇ်ယန်၏ စိတ်အခြေအနေ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ဘေးနားရှိ ယွီချိုက်ရန်သည် ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏အဆင့်အတန်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ သိမြင်လိုက်သည်။ အစားထိုးခံရသူ အချင်းချင်းဆိုရင်တောင် သူမက အညံ့ဆုံး ဖြစ်နေပါလား။

"လာကြဦး"

ဧကရာဇ်ယန် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အပြင်ဘက်ကို ထပ်မံ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှိပါတယ်။"

ကိုယ်ရံတော်များ ချက်ချင်း ဝင်လာကြသည်။

"ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို ထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ဖို့ ကျန်း အမိန့်ပေးတယ်။ နောက်ပြီး တတိယမင်းသားနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားတို့ အိမ်တော်ကို ပိတ်ထားလိုက်။ ကျန်းရဲ့အမိန့်မရဘဲ ဘယ်သူမှ ဝင်ထွက်ခွင့်မရှိစေရဘူး"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဧကရာဇ်ယန် ပင်ပန်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ဘေးနားရှိ ယွီချိုက်ရန် မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ကွေ့ဖေး ထင်ထားသလို ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

အန်းယန်ဝမ်ကို ဝမ်ရယ်ဘွဲ့ပေးပြီး နယ်မြေခွဲပေးလိုက်ကတည်းက သတ္တမမင်းသားလည်း မြို့တော်မှ ခွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

အခု မြို့တော်မှာ အိမ်ရှေ့စံနေရာကို လုနိုင်မယ့် ရည်မှန်းချက်နဲ့ အရည်အချင်းရှိသူဆိုလို့ တတိယမင်းသားနဲ့ ပဉ္စမမင်းသားပဲ ကျန်တော့သည်။

ကွေ့ဖေးက ကောဝိဇ္ဇာဆရာရဲ့ လုပ်ကြံမှုကို တတိယမင်းသား၊ ပဉ္စမမင်းသားတို့နဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

မင်းသားနှစ်ပါးအနေနဲ့ ကောင်းကောင်း မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ဒီနှစ်ယောက် မရှိတော့ရင် အန်းယန်ဝမ်က အိမ်ရှေ့စံ မဖြစ်ရင်တောင် ထီးနန်းလုပွဲမှာ အနိုင်ရမယ့် အခွင့်အရေးက အများကြီး တက်သွားမှာ သေချာသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။" ကိုယ်ရံတော်များ အမိန့်နာခံပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်းရှီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်၏နဖူးကို ပုဝါဖြင့် ဆက်လက်သုတ်ပေးနေသည်။

"မင်းဆရာကြီး ရောက်လာမှပဲ ပြောကြတာပေါ့။ အရှင်မင်းကြီး စိတ်မပင်ပန်းပါစေနဲ့တော့"

သနားစရာကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ ရှေ့မှ အမျိုးသမီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒီမျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ရှူးဖေး နန်းတော်ရောက်ခါစက သူဖျားနာစဉ် သူမ ဂရုတစိုက် ပြုစုပေးခဲ့ပုံများကို ပြန်မြင်ယောင်လာသည်။ အဲ့ဒီတုန်းက ရှူးဖေးက သူ့ကို တကယ် ချစ်ခဲ့တာ။

နှမြောစရာပါပဲ... အဲ့ဒီအချစ်ကို သူကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မိပြီ။ ပြီးတော့ ချင်အာ၊ အဲ့ဒီကလေးက သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တာ။

သူ့ကို မုရုံချင်လို့ နာမည်ပေးခဲ့တာ ရှူးဖေးအပေါ်ထားတဲ့ သူ့မေတ္တာကို ဖော်ပြချင်လို့။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ဒီ ရွှမ်းဟွာနန်းဆောင်ထဲမှာ သူတို့တွေက သာမန်မိသားစုလေးတစ်ခုလို ရိုးရှင်းပြီး ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ...

နန်ကုန်းမိသားစုကို သုတ်သင်ဖို့အတွက် သားကို သူ စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။

ရှူးဖေးကလည်း သူ့ကို မုန်းတီးသွားပြီး သူစိမ်းသာသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ဆီကနေ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နောင်တရလား။

နောင်တမရဘူးလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲ ပြောခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ကျန်းရှီကို မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်ကစပြီး သူ နောင်တရမိမှန်း သိလိုက်ရသည်။

ရှေ့က ကျန်းရှီဟာ သူ့ရဲ့ရှူးဖေး မဟုတ်မှန်း သိနေပေမယ့် သူမကို ရှူးဖေးလို ဆက်ဆံမိခဲ့သည်။ ရှူးဖေးအပေါ် အကြွေးတင်ခဲ့သမျှကိုတောင် ကျန်းရှီအပေါ်မှာ ပြန်ပေးဆပ်ချင်နေမိသည်။

ဒါပေမဲ့ သူ သိပါတယ်၊ ဒီတစ်သက် သူ့ရဲ့ဝမ်ယွဲ့ကို ပြန်တွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ...

နန်ကုန်းဝမ်ယွဲ့... မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးက သိပ်မာကျောတာပဲကွာ။

ဧကရာဇ်ယန် ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွားပြီး မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းရှီ ဒါကိုမြင်တော့ ဧကရာဇ်ယန် အနားယူချင်သည်ဟု ထင်ပြီး ဆက်မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။

မကြာမီ သမားတော်အဖွဲ့ ရောက်လာသည်။

ကျန်းရှီ ရှေ့ထွက်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ခွင့်တောင်းလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဘေးဆောင်မှာ အရင်စောင့်ခိုင်းလိုက်။ မင်းဆရာကြီး ရောက်လာမှ ကျန်းကို ခေါ်"

သူ သမားတော်တွေကို ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မထားတော့ပေ။

လောလောဆယ် သူ တစ်ခုတည်းသော အားကိုးရာက မင်းဆရာကြီးသာ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းရှီ ပြန်ဖြေပြီး အမြန်သွားစီစဉ်လိုက်သည်။

သမားတော်များကို ဘေးဆောင်တွင် စောင့်ခိုင်းထားပြီး မကြာမီ မင်းဆရာကြီး ရောက်လာသည်။

ကျန်းရှီ ဝမ်းသာသွားပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ထပ်မံ သွားခေါ်လိုက်သည်။

မင်းဆရာကြီး ရောက်လာပြီဟု ကြားသောအခါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ဧကရာဇ်ယန်သည် အသက်ပြန်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကျန်းရှီကို တွဲထူခိုင်းလိုက်သည်။

"မြန်မြန်၊ မင်းဆရာကြီးကို ဝင်ခိုင်းလိုက်"

"မင်းဆရာကြီးကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်ပါ။" ကျန်းရှီက အပြင်သို့ အမြန်လှမ်းအော်လိုက်သည်။

မကြာမီ လျိုဝူကျီ ဝင်ရောက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဧကရာဇ်ယန်နှင့် မနီးမဝေးသို့ ရောက်သောအခါ ဧကရာဇ်ယန်ကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

ကျန်းရှီကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ လျိုဝူကျီ၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း ပုံပျက်မသွားပေ။

မြို့တော်ပြန်ရောက်ကတည်းက အန်းယန်ဝမ်နှင့် ကွေ့ဖေးတို့သည် ရှူးဖေးနှင့် ရုပ်ချင်း အလွန်တူသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နန်းတော်သွင်းထားကြောင်း သူ သိပြီးဖြစ်သည်။

ဒီလောက်ထိ တူမယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ အစစ်နဲ့ မှားလောက်တဲ့ အထိပဲ။

"မင်းဆရာကြီး ထပါ။" ဧကရာဇ်ယန် အမြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။"

လျိုဝူကျီ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများက မြို့တော်မှ မထွက်ခွာမီကထက် ပိုကောင်းနေပြီး ပိုမိုနုပျိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဧကရာဇ်ယန် ရင်ထဲတွင် အားကျမိသွားသည်။

သူ အရင်က ဘာလို့ တတိယမင်းသားရဲ့စကားကို နားထောင်ပြီး အဲ့ဒီ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို နန်းတော်ထဲ ခေါ်မိပါလိမ့်။

သာ့ယန်တစ်ပြည်လုံးမှာ မင်းဆရာကြီးလောက် ကျန်းမာရေး လိုက်စားတဲ့သူ ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။

"ကျန်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးပေးဖို့ မင်းဆရာကြီးကို ခေါ်လိုက်တာ" ဧကရာဇ်ယန် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ အံ့သြဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် မျက်နှာ ခါးသက်သွားသည်။

"ကျန်း အရင်က နေမကောင်းဖြစ်တော့ အားနည်းပြီး နုံးချိနေတယ်။ သမားတော်တွေက ရောဂါအကြောင်းရင်းကို မရှာနိုင်ဘူး။ နောက်တော့...

နောက်တော့ တတိယမင်းသားက ကျန်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတယ်။ နာမည်က ကောဝိဇ္ဇာဆရာ တဲ့။ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက ကျန်းအတွက် ဆေးလုံးဖော်ပေးတယ်။ ဆေးသောက်ပြီးတော့ ကျန်းရဲ့ အားနည်းတဲ့ရောဂါက ချက်ချင်း သက်သာသွားတယ်။ ပြီးတော့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားက အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာသလို ခံစားရတယ်"

လျိုဝူကျီ ခေါင်းညိတ် နားထောင်နေသော်လည်း ဧကရာဇ်ယန်ကိုကြည့်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ သူ့စကားကို သံသယရှိနေကြောင်း သိသာလှသည်။

ဧကရာဇ်ယန် နားလည်ပါသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ဆေးသောက်ပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အား ပိုကောင်းလာသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဆံပင်များ ပိုမြန်မြန် ဖြူလာသည်ကို၊ အသားအရေများ လျင်မြန်စွာ အိုမင်းလာသည်ကိုလည်း သတိထားမိသည်။

ဒါပေမဲ့ ကောဝိဇ္ဇာဆရာက ဒါတွေက ဆေးအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အချိန်တစ်ခုကြာရင် ပြန်ကောင်းသွားမှာပါလို့ ပြောခဲ့လို့ သူ သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဒါပေမဲ့ အခု ယွီချိုက်ရန်က သူ့ရှေ့လာပြီး ကောဝိဇ္ဇာဆရာအကြောင်း ဖွင့်ချလိုက်တော့မှ တစ်ခုခု မှားနေမှန်း သတိထားမိလိုက်သည်။

အခုချိန်မှာ ဒါတွေအားလုံး ယွီချိုက်ရန် လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်ပါစေလို့ သူ အလွန် မျှော်လင့်နေမိသည်။

ကောဝိဇ္ဇာဆရာက သူ့ကို မလိမ်ပါစေနဲ့၊ ဒီရက်ပိုင်း သူသောက်နေတဲ့ ဆေးလုံးတွေက ဟွေကွမ်းဆေးလုံး မဟုတ်ပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းနေမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျန်း အခုမှ သိလိုက်ရတယ်၊ ကောဝိဇ္ဇာဆရာ ကျန်းကို တိုက်နေတဲ့ ဆေးလုံး နာမည်က ဟွေကွမ်းဆေးလုံး တဲ့..."

ဧကရာဇ်ယန် စကားမဆုံးခင်မှာပင် လျိုဝူကျီ မျက်နှာပျက်သွားသည်။

"ဟွေကွမ်းဆေးလုံး ဟုတ်လား။"

လျိုဝူကျီက ဧကရာဇ်ယန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် ရင်ထဲ ထိတ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဟွေကွမ်းဆေးလုံး။ မင်းဆရာကြီး ဒီဆေးအကြောင်း သိလား"

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး လျိုဝူကျီကို မေးလိုက်သည်။

လျိုဝူကျီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြန်မဖြေဘဲ မေးခွန်းပြန်မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး လက်ထဲမှာ အဲ့ဒီဆေး ရှိသေးလား"

"ရှိတယ်"

ဧကရာဇ်ယန် အမြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ဘေးနားက ကျန်းရှီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းရှီ ဧကရာဇ်ယန်ကို အရိုအသေပြုပြီး ထွက်သွားသည်။

မကြာမီ ဆေးလုံး ယူဆောင်လာသည်။

လျိုဝူကျီသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဧကရာဇ်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှီပေးသော သစ်သားဘူးကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

ဘူးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဆေးလုံးကို နှာခေါင်းနားတေ့ကာ နမ်းကြည့်သည်။ ထို့နောက် ဆေးလုံးကို ခွဲလိုက်ပြီး အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်သည်။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ယန်၏ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ရှုနေမှုအောက်တွင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်ယန် ချက်ချင်း အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ ခေါင်းအုံးပေါ်သို့ အားမရှိစွာ မှီချလိုက်သည်။

ခဏကြာမှ ဧကရာဇ်ယန် မျက်လုံးပြန်ဖွင့်သည်။

"ကျန်း ဆေးသောက်တာ တစ်လကျော်နေပြီ။ ဆေးအရှိန်ကို ဖြေလို့ ရနိုင်သေးလား"

ဟွေကွမ်းဆေးလုံး ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားပြီဖြစ်၍ ဆေးအာနိသင်နှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ သံသယ မရှိတော့ပေ။

ယခု လုပ်နိုင်သည်မှာ ဟွေကွမ်းဆေးလုံး၏အဆိပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြေဖျောက်ရန် နည်းလမ်းရှာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အချိန်မနှောင်းသေးပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရတာပါပဲ။

လျိုဝူကျီ လက်လှမ်းလိုက်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းကြည့်ပါရစေ"

***