ဆေးဖြတ်ခြင်း
Vol. 21 Ch. 423
ဧကရာဇ်ယန်သည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး လက်ကို လျိုဝူကျီထံ ပေးလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။
မျက်နှာထား တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။
ဧကရာဇ်ယန်သည် စိတ်ပူနေပြီး အသက်ပင် ပြင်းပြင်းမရှူရဲပေ။
အတော်ကြာမှ လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ကျန်း... ကျန်းရဲ့အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လျိုဝူကျီကို မေးလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ မျက်နှာပျက်နေပြီး စကားမပြောပေ။
"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး" ဧကရာဇ်ယန်က သတ္တိမွေးပြီး ထပ်မေးလိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အသက်ဓာတ် အခြေခံအုတ်မြစ် ပျက်စီးသွားပါပြီ။ သက်တမ်းလည်း လျော့သွားပြီ အနည်းဆုံးတော့ ..."
"အနည်းဆုံး ဘယ်လောက်လဲ"
ဧကရာဇ်ယန်သည် ပါးလွှာသော စောင်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လျိုဝူကျီကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အနည်းဆုံး ၁၀ နှစ်ပါ"
လျိုဝူကျီက ဝမ်းနည်းဟန်ပြောလိုက်ပြီး စကားပြောနေစဉ် ဧကရာဇ်ယန်ကို မကြည့်ဘဲ ခေါင်းလွှဲထားလိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ယန် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ထပ်မံဖြစ်သွားသည်။
၁၀ နှစ်တဲ့။ သူက အသက် ၅၀ ကျော်နေပြီ၊ ကျန်းမာရေးကလည်း သိပ်မကောင်းလှဘူး။
သက်တမ်း ၁၀ နှစ် လျော့သွားပြီဆိုတော့ သူ့မှာ အချိန်ဘယ်လောက် ကျန်ဦးမှာမို့လို့လဲ။
ဧကရာဇ်ယန်၏မျက်လုံးများ ဗလာဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လျိုဝူကျီက ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးအတွက် 'ရန်ရှန်' (စိတ်ငြိမ်အားဆေး) ဆေးလုံးတချို့ ဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်။ ဒါက ဟွေကွမ်းဆေးလုံးရဲ့ အာနိသင်တချို့ကို သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်သွားပြီးသား ထိခိုက်မှုတွေကိုတော့ ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူး။ ထိရောက်မှုလည်း သိပ်ကောင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်မျိုး သိရသလောက် ဟွေကွမ်းဆေးလုံးက လူရဲ့အားအင်ကို ကြိုတင်ထုတ်ယူသုံးစွဲရုံတင်မကဘူး၊ စွဲလမ်းစေတတ်တဲ့ အာနိသင်လည်း ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက ဆေးသောက်တာ တစ်လကျော်နေပြီဆိုတော့ ဆေးစွဲနေဖို့ အခွင့်အလမ်း အလွန်များပါတယ်။ ဆေးဖြတ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က အလွန်ခက်ခဲပင်ပန်းပါလိမ့်မယ်"
ပြောရင်း လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်ကို စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ယန် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ ဒါမှသာ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ကျန်း သိပြီ"
လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်နေဆဲဖြစ်သည်။
"ဆေးဖြတ်ရတာ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။ တကယ်လို့ သည်းခံကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် တစ်လလောက်နဲ့ ဆေးပြတ်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးရင် သမားတော်တွေကို အားဆေးဖော်ခိုင်းပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ပြုစုပျိုးထောင်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆေးမဖြတ်နိုင်ဘဲ အဲ့ဒီဆေးကို ပြန်ထိမိရင်တော့..."
လျိုဝူကျီ စကားရပ်သွားသည်။
"ဘာဖြစ်မလဲ"
ဧကရာဇ်ယန် မေးလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် အရှင်မင်းကြီးအတွက် အချိန်သိပ်ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဧကရာဇ်ယန် မျက်လုံးများ ပြာဝေသွားပြီး အသက်ရှူကျပ်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။
လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်ကို လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
"တိုင်းပြည်နဲ့ ပြည်သူလူထုအတွက် အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုတဲ့အတိုင်း ဟွေကွမ်းဆေးလုံးကို မဖြစ်မနေ ဖြတ်ပေးပါ"
"ကျန်း... ကျန်း မင်းဆရာကြီးပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်"
ဧကရာဇ်ယန်သည် လက်လှမ်းပြီး လျိုဝူကျီ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
"ပြီးတော့... ကျန်း သတိထားရမှာ ဘာရှိသေးလဲ" ဧကရာဇ်ယန် ထပ်မေးလိုက်သည်။
"ဆေးဖြတ်တဲ့ကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးပြီး အချိန်လည်း ကြာမြင့်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး အဆင်ပြေပြေ ဆေးဖြတ်နိုင်ဖို့အတွက် အပြင်လောကကို နာမကျန်းဖြစ်နေတယ်လို့ ကြေညာပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဆေးဖြတ်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။ တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေး ကိစ္စတွေကိုတော့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူကို ခဏ လွှဲထားလိုက်ပါ"
ဧကရာဇ်ယန်၏အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ လျိုဝူကျီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ၏ မျက်နှာထား ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်မှ စိတ်ထဲက သံသယ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။
"ဒါဆို မင်းဆရာကြီးရဲ့အမြင်အရ ဘယ်သူက ဒီတာဝန်ကို ယူသင့်လဲ"
ဧကရာဇ်ယန် မေးလိုက်သည်။
ဆေးဖြတ်ခြင်းက သူ့အသက်နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ လာမည့်တစ်လအတွင်း သူ အာရုံစိုက်ပြီး ဆေးဖြတ်ရန် တကယ် လိုအပ်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ ချူနဲ့ကျင်း တိုင်းပြည်တွေက သာ့ယန်ကို မျက်စိဒေါက်ထောက်ကြည့်နေကြတာ၊ တိုင်းပြည်အရေးကို လုံးဝ ပစ်ထားလို့လည်း မဖြစ်သေးဘူး။
တစ်လလောက်ပဲဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ပြိုကျစရာ အကြောင်းမရှိလောက်ပါဘူးလေ...
လျိုဝူကျီ မျက်နှာမပြောင်းဘဲ ပြန်ဖြေသည်။
"တတိယမင်းသားနဲ့ ပဉ္စမမင်းသား နှစ်ပါးစလုံး လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီးကလည်း ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် တိုင်းပြည်အရေး တည်ငြိမ်မှာပါ"
ဧကရာဇ်ယန် မျက်နှာမည်းမှောင်သွားသည်ကို မြင်သော်လည်း လျိုဝူကျီက ရှောင်ဖယ်ခြင်းမပြုဘဲ ဆက်ပြောသည်။
"သာ့ယန်ရဲ့ မင်းဆရာကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ အိမ်ရှေ့စံကို စောစောစီးစီး ခန့်အပ်ဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို အကြံပြုချင်ပါတယ်"
ဧကရာဇ်ယန် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။
"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။"
သို့သော် လျိုဝူကျီက ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရုံသာ။
အချိန်အတော်ကြာမှ ဧကရာဇ်ယန် ဒေါသကို ပြန်လျှော့ချလိုက်နိုင်လေသည်။
"အိမ်ရှေ့စံ ခန့်အပ်မယ့်ကိစ္စကို ကျန်း စဉ်းစားပါရစေဦး" နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
မင်းဆရာကြီး၏ ဒီနေ့ အပြုအမူက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသော်လည်း... တကယ်ပဲ သူ့တာဝန်သူ ကျေပွန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကောဝိဇ္ဇာဆရာရဲ့ စကားကို ယုံမိလို့ ဟွေကွမ်းဆေးလုံးသောက်ပြီး သက်တမ်းတိုသွားတာ။ အခု ဆေးဖြတ်ရတော့မှာ မဟုတ်ရင် မင်းဆရာကြီးက ဒီအချိန်မှာ အိမ်ရှေ့စံခန့်ဖို့ ပြောလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဆရာကြီးက သာ့ယန်ရဲ့ မင်းဆရာကြီး ဖြစ်နေတာကိုး၊ သူ့ရဲ့...
ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းဆရာကြီးက တိုင်းပြည်အတွက် လုပ်နေတာပဲ။ သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်နေသရွေ့ မင်းဆရာကြီးက သူ့အတွက် လုပ်ပေးနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။
အရင်တုန်းက မင်းဆရာကြီး ချင်းရှီမြို့ကို သွားတုန်းက ချင်းရှီမြို့က လူတွေကြောင့် အန်းယန်ဝမ်ဘက် ပါသွားမလားလို့ သူ စိုးရိမ်ခဲ့သေးတယ်။
အခုကြည့်ရတာ သူ အတွေးလွန်ခဲ့တာပဲ။
"ပြီးတော့ မင်းသား ၃နဲ့ မင်းသား ၅ကို ထည့်မစဉ်းစားတော့ဘူး။ အဲ့ဒီ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို မင်းသား ၃ က ကျန်းဆီ အကြံပြုခဲ့တာ။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စမှာ မင်းသား ၅ လည်း ကင်းရှင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။" ဧကရာဇ်ယန်က လျိုဝူကျီကို ဆက်ပြောသည်။
ဒါကို တွေးမိတိုင်း ဧကရာဇ်ယန် ရင်ထဲတွင် ပို၍ နာကျည်းမိသည်။
သားအကြီးဆုံးနဲ့ သတ္တမမြောက်သားကို မြို့တော်ကနေ နယ်နှင်လိုက်ပြီး အရွယ်ရောက်နေတဲ့ မင်းသား ၃ နဲ့ မင်းသား ၅ ကိုပဲ မြို့တော်မှာ ချန်ထားခဲ့တာ။ သူတို့က ကျေးဇူးမသိဘဲ ကောဝိဇ္ဇာဆရာကို စီစဉ်ပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံကြတယ်။
လျိုဝူကျီ လန့်သွားသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံကိစ္စကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်ရပါမယ်" ထို့နောက် ဧကရာဇ်ယန်ကို ထပ်မံ ဂါရဝပြုလိုက်ပြန်သည်။
ဧကရာဇ်ယန်က လျိုဝူကျီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"အိမ်ရှေ့စံကိစ္စက ကျန်း ကျန်းမာရေးပြန်ကောင်းလာမှ ဆက်ဆွေးနွေးမယ်။ ဒါ့အပြင် ကျန်း အနားယူနေတဲ့အချိန်အတွင်း တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို မင်းဆရာကြီးနဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးက ဦးဆောင်စီမံကြ။ မင်းဆရာကြီး ရှိနေရင် ကျန်း စိတ်ချတယ်"
လျိုဝူကျီ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ပြီး ဧကရာဇ်ယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ စကားပြောမလို့ လုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဧကရာဇ်ယန်က လက်ကာပြပြီး တားလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စ ဒီအတိုင်းပဲ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"
လျိုဝူကျီက မတတ်သာသည့်ပုံစံဖြင့် ဧကရာဇ်ယန်ကို လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဧကရာဇ်ယန် ဒါကိုမြင်တော့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
မငြင်းဆန်တာ ကောင်းပါတယ်။ အိမ်ရှေ့စံခန့်ပြီး တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ခိုင်းတာထက်စာရင် မင်းဆရာကြီးကို သူ ပိုယုံကြည်သည်။
မင်းဆရာကြီးရှိနေရင် သာ့ယန် ဘေးကင်းမှာ သေချာသည်။
ဧကရာဇ်ယန်သည် လျိုဝူကျီအား ဆေးဖြတ်ရာတွင် သတိထားရမည့် အချက်များကို မေးမြန်းပြီးနောက်မှ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
လျိုဝူကျီ ပြန်သွားပြီးနောက် သမားတော်များကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
သွေးခုန်နှုန်းစမ်းသပ်ပြီးနောက် သူ့ကျန်းမာရေး အခြေအနေ တကယ်ဆိုးရွားနေကြောင်းနှင့် သက်တမ်းထိခိုက်သွားကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီးမှ ဧကရာဇ်ယန်သည် စိတ်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်လေးကို အပြီးအပိုင် စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည်။
သမားတော်များကို ပြန်လွှတ်ပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို စတင်စီစဉ်တော့သည်။
.......
နောက်တစ်နေ့တွင်။
ဧကရာဇ်ယန် မနက်ခင်း ညီလာခံသို့ မတက်ရောက်တော့ပေ။
မိန်းမစိုးချုပ်ဟူက အမိန့်တော်ပြန်တမ်း ထုတ်ပြန်ရာတွင် အရှင်မင်းကြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသဖြင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အနားယူရန် လိုအပ်ကြောင်း ကြေညာသည်။
ဤကာလအတွင်း တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို မင်းဆရာကြီးက ဦးဆောင်စီမံမည်ဖြစ်ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးက ကူညီပံ့ပိုးမည်ဖြစ်သည်။
အမတ်များသည် အမိန့်တော်ကို ကြားရသောအခါ ရင်ထဲမှ အလုံးကြီး ကျသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အရင်က အရှင်မင်းကြီးသည် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးကို လစ်ဟင်းခဲ့သဖြင့် ကိစ္စအတော်များများကို တင်ပြခွင့် မရခဲ့ပေ။
အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ၊ မင်းဆရာကြီး ပြန်လာပြီ။
မင်းဆရာကြီး ဦးဆောင်စီမံမည်ဆိုလျှင် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ရေးသည် မကြာမီ ပြတ်သားပြီး အဆင်ပြေချောမွေ့လာမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် လျိုဝူကျီသည် အမတ်များ၏စိတ်ထဲတွင် ကျောက်ဆောင်ကြီးသဖွယ် တည်ရှိနေပြီး ဤအရေးကြီးသောကာလ၌ အားလုံး၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။
တတိယမင်းသားနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့ အကျယ်ချုပ်ကျနေခြင်း၊ အရှင်မင်းကြီး ပြင်းထန်စွာ နာမကျန်းဖြစ်နေခြင်း ကိစ္စများကိုမူ လူတိုင်းက တိတ်တဆိတ်သာ ဆွေးနွေးရဲကြပြီး လောလောဆယ် မည်သူမျှ လှုပ်ရှားရဲခြင်း မရှိကြပေ။
လျိုဝူကျီသည် အာဏာလွှဲပြောင်းယူပြီးနောက် ဧကရာဇ်ယန် စုပုံထားခဲ့သော အစီရင်ခံစာများကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် နယ်စပ်ဒေသသို့ ဘဏ္ဍာငွေ ထပ်မံခွဲဝေပေးပြီး နယ်စပ်ကာကွယ်ရေး အင်အားကို ဆက်လက်မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။
မူဝါဒအသစ်များ ချမှတ်လိုက်ပြီးနောက် အမတ်များအားလုံး ယုံကြည်လက်ခံသွားကြသည်။
မူလက စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော နန်းတွင်းသည် လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားသည်။
......
၁၀ ရက် ကြာပြီးနောက်။
ဧကရာဇ်ယန်သည် ရှူးဖေးနန်းဆောင်တွင် ဆေးဖြတ်ခြင်း အလယ်အလတ်ကာလသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
"မရတော့ဘူး။ ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး။ အဲ့ဒီဆေးလုံး သွားယူခဲ့။ မြန်မြန် သွားယူခဲ့။"
ပါးပြင်ပေါ်တွင် မီးခိုးရောင် ဆံပင်စများ ဖရိုဖရဲ ကျနေသော ဧကရာဇ်ယန်သည် ခွေးရူးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျန်းရှီနှင့် ယွီချိုက်ရန်တို့ကို အော်ဟစ်နေသည်။
အမျိုးသမီးနှစ်ယောက် ဧကရာဇ်ယန်ကို အမြန်သွားတွဲကြသည်။
"အရှင်မင်းကြီး... ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ပါ၊ ကျန်းမာရေး ဂရုစိုက်ပါ။"
ယွီချိုက်ရန်က ငိုယိုပြောဆိုသည်။
"ဒီနေ့က ၁၀ ရက်မြောက်နေ့ ရောက်နေပါပြီ။ သည်းခံပါ၊ အရှင်မင်းကြီး နည်းနည်းလောက် ထပ်သည်းခံလိုက်ပါ၊ ပြီးရင် ပြီးသွားပါလိမ့်မယ်။"
ကျန်းရှီကလည်း ဝင်ပြောသည်။
ဧကရာဇ်ယန်သည် ရင်ထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်ကောင်ရေ သောင်းချီ ကိုက်ခဲနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ယခင်က သူ အချစ်ဆုံး မိန်းမနှစ်ယောက်ကို မြင်ရသော်လည်း ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် သူသည် ဒေါသကို အနိုင်နိုင် ထိန်းထားပြီး ကျန်းရှီကို အော်ဟစ်ခြင်းမပြုဘဲ ယွီချိုက်ရန်ကို ရုတ်တရက် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ထွက်သွား။"
ယွီချိုက်ရန် ဟန်ချက်ပျက်ပြီး ဘေးသို့ လဲကျသွားသည်။
နုနယ်သော လက်ကလေးများ ကြမ်းပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်မိပြီး သွေးများ ထွက်လာသည်။
"အား..."
မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်လိုက်မိသည်။ ယွီချိုက်ရန်သည် သူမလက်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ရည်များ ဒလဟော စီးကျလာသည်။
ကျန်းရှီကတော့ ဧကရာဇ်ယန်ကို ထူမလိုက်ပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဧကရာဇ်ယန်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားကာ ဆက်လက်နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။ သူ့ကို ဆက်လက်သောင်းကျန်းခြင်း မပြုစေရန် တားဆီးထားသည်။
ဧကရာဇ်ယန်၏အော်ဟစ်သံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျန်းရှီက သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အရှင်မင်းကြီး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ နည်းနည်းလောက် ထပ်သည်းခံလိုက်ပါ၊ နည်းနည်းလောက် ထပ်သည်းခံလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ... ကျွန်တော်မျိုးမ ရှိတယ်လေ၊ ကျွန်တော်မျိုးမ ရှိတယ်လေ..."
ဧကရာဇ်ယန်သည် အမျိုးသမီး၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံစားရပြီး သူမကို ရှူးဖေးဟု ထင်မှတ်သွားသည်။
အရင်က ရှူးဖေး သူ့အပေါ်ထားရှိခဲ့သော မေတ္တာတရားများကို တွေးမိပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ နာကျင်မှုများကို အတင်းအကြပ် မြိုသိပ်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်က ဘယ်လောက်ပဲ နေမထိထိုင်မသာဖြစ်နေပါစေ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အော်ဟစ်ငိုကြွေးနေပါစေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး ကျန်းရှီကို လက်ပါခြင်း မရှိပေ။
ဖက်ထားသော လူနှစ်ဦးသည် အလှမယ်နှင့် သားရဲကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ချစ်ခင်ကြင်နာမှုများ ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။
ယွီချိုက်ရန် မျက်ရည်ကျရင်း ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေပြီး သူမသည် ပိုနေသောသူတစ်ယောက်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အရှင်မင်းကြီး ဆေးဖြတ်တာ ၁၀ ရက် ရှိပြီ။ သူမရော ကျန်းရှီပါ အရှင်မင်းကြီးနဲ့ အတူစား အတူနေပြီး ၁၀ ရက်လုံး ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီးဆီက ရလိုက်တဲ့ ဆက်ဆံရေးက ကွာခြားလွန်းလှသည်။
ကျန်းရှီက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အသည်းနှလုံး၊ ဆေးဖြတ်လို့ အဆိုးရွားဆုံးအချိန် ရောက်နေရင်တောင် အရှင်မင်းကြီးက ကျန်းရှီကို ဘယ်တော့မှ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မဆက်ဆံခဲ့ဘူး။
သူမကိုကျတော့ အရှင်မင်းကြီးက သနားကြင်နာစိတ် သိပ်မရှိဘူး။
ဆေးမကြွခင်ကတော့ တော်သေးတယ်။ သူမအပေါ် ဂရုစိုက်မှုတချို့ ရှိသေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဆေးကြွလာပြီဆိုရင် သူမကို ရန်သူလို ဆက်ဆံတော့တာပဲ။ အချိန်မရွေး ရိုက်နှက်ဆဲဆိုတတ်တယ်။
အစတုန်းကတော့ သူမက ကျန်းရှီလောက် ရှူးဖေးနဲ့ မတူလို့ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နိုင်ခဲ့သေးသည်။
ဒါပေမဲ့ ရက်အနည်းငယ် ကြာလာတော့ ဒီလို မိုးနဲ့မြေလို ကွာခြားတဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့် သူမ မနာလိုဝန်တိုစိတ်တွေ ဖြစ်လာပြီး စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။
ဒီရက်ပိုင်း ကွေ့ဖေးမှာကြားထားတာတွေကို သတိရပြီး ယွီချိုက်ရန် စိတ်ထဲတွင် တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
သူမ၏ မွေးစားအစ်ကို ကောဝိဇ္ဇာဆရာသည် လွန်ခဲ့သော ၃ ရက်က အသားလွှာကာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။
သူမ နောက်ထပ် ရက် ၂၀ နေရင် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလို့ရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျန်းရှီ ရှိနေသမျှ သူမ အရင်ကလို မျက်နှာသာပေးခံရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
မွေးစားအစ်ကိုရဲ့ အကူအညီလည်း မရှိတော့ဆိုတော့ နန်းတွင်းထဲမှာ သူမအတွက် နေရာရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
နောက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးက သူမ တိုင်ကြားတာကြောင့် ကုသိုလ်ရလို့ ခဏတာ အပြစ်မယူသေးတာ။
သူ ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာပြီး ဟွေကွမ်းဆေးလုံးကိစ္စကို သေချာစစ်ဆေးလိုက်ရင် သူမကို အငြိုးအတေး မထားဘူးလို့ ဘယ်သူပြောနိုင်မလဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူမ ဘယ်လို နေရမလဲ။
စိတ်ငြိမ်သွားသော ဧကရာဇ်ယန်နှင့် သူ့ကိုဖက်ပြီး ငိုနေသော ကျန်းရှီကို ကြည့်ရင်း ယွီချိုက်ရန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထလာပြီး ယွီချိုက်ရန် အပြင်ထွက်ကာ တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော အစေခံများကို ရေနွေးပို့ခိုင်းလိုက်သည်။
ရေနွေးရောက်လာတော့ ရေနွေးဇလုံကို ကိုင်ပြီး အတွင်းနန်းဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။
ယခုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ယန်သည် ဆေးကြွခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းရှီ၏ စီစဉ်ပေးမှုဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားပြီဖြစ်သည်။
ကျန်းရှီသည် ယွီချိုက်ရန် ရေနွေးယူလာသည်ကို မြင်မှ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး ယွီချိုက်ရန် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ငါ့ပေး"
ယွီချိုက်ရန် ကုတင်ပေါ်က ဧကရာဇ်ယန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရေဇလုံကို ကျန်းရှီ လက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
တကယ်ဆို သူမကမှ ချိုက်ရန် အဆင့်ရှိတာ၊ ကျန်းရှီက အဆင့်မရှိတဲ့ အရပ်သူမလေး။
ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း သူမက ကျန်းရှီရဲ့ အစေခံလို ဖြစ်နေပြီး ကျန်းရှီ ပြောသမျှ နားထောင်နေရတယ်။ အရှင်မင်းကြီးကို အနီးကပ် ပြုစုခွင့်မရရုံတင်မကဘူး၊ ကျန်းရှီရဲ့ လက်ထောက်တောင် လုပ်ပေးနေရတယ်။
ကျန်းရှီက သူမကို ကြည့်တောင်မကြည့်ဘဲ ရေဇလုံကိုင်ပြီး ကုတင်နား လျှောက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီချိုက်ရန် ရင်ထဲမှ ဒေါသများ ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ရက်စက်မှုများ တောက်လောင်လာသည်။
ခဏအကြာတွင်။
ကျန်းရှီသည် ဧကရာဇ်ယန်ကို ရေပတ်တိုက်ပေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ လက်ကိုင်ပုဝါကို ရေဇလုံထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ပင်ပန်းစွာ နဖူးကို ပွတ်သပ်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။
ရေဇလုံကို ကိုင်ပြီး အပြင်ထွက်လာသည်။
"အရှင်မင်းကြီး အိပ်ပျော်သွားပြီ၊ နိုးလာရင် ရန်ရှန်ဆေးလုံး သောက်လို့ရပြီ"
"ဒီရေကို အပြင်မှာ သွားသွန်ပေးပါ။ ပြီးရင် ခဏနေ သုံးမယ့် ရန်ရှန်ဆေးလုံး သွားယူခဲ့ပေး"
ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းရှီက ရေဇလုံကို ယွီချိုက်ရန်၏လက်ထဲ တိုက်ရိုက် ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ယွီချိုက်ရန် မျက်ဝန်းထဲတွင် မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရေဇလုံကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
ထို့နောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။
ကျန်းရှီသည် ယွီချိုက်ရန်၏တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အောင်နိုင်သူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မကျေနပ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အရှင်မင်းကြီးက ငါ့ပြုစုမှုကိုပဲ လိုချင်တာ၊ ငါက ဒီရွှမ်းဟွာနန်းဆောင်မှာရှိနေရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ငါနဲ့ အရှင်မင်းကြီးအတွက်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
လှည့်ထွက်သွားသော ယွီချိုက်ရန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ကျန်းရှီ မသိလိုက်ပေ။
ရေဇလုံကို ကိုင်ပြီး နန်းဆောင်တံခါးဝရောက်တော့ ယွီချိုက်ရန်က ရေဇလုံကို အစေခံလက်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယနေ့ ဧကရာဇ်ယန် သောက်ရမည့် ရန်ရှန်ဆေးလုံးကို သွားယူလိုက်သည်။
နန်းဆောင်ထဲ ပြန်ဝင်လာသော လမ်းတွင် ယွီချိုက်ရန်သည် ရန်ရှန်ဆေးလုံးကို လဲလှယ်လိုက်သည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိလိုက်ကြပေ။
ဆေးလုံးလဲလှယ်ပြီးနောက် ယွီချိုက်ရန် မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အရှင်မင်းကြီး... အရှင်က ကျွန်တော်မျိုးမအပေါ် မကောင်းမှတော့ ကျွန်တော်မျိုးမက အရှင့်အပေါ် သစ္စာမရှိတာကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့နော်...
.....
နန်းတော်အရှေ့ပိုင်း(နိုင်ငံတော်ပိုင်း)တွင်။
ဧကရာဇ်ယန်သည် ဆေးဖြတ်နေရသဖြင့် ကျန်းမာရေး မကောင်းသောကြောင့် ဆေးကြွနေချိန် သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်နေချိန်များသာ ရှိပြီး သတိရနေချိန် အလွန်နည်းပါးသည်။
ယခုအခါ နန်းတော်ရှေ့ပိုင်း အခြေအနေများကို ဂရုစိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။
လျိုဝူကျီသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး အာဏာကို အခိုင်အမာ ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
"မင်းဆရာကြီး၊ နယ်စပ်က အရေးပေါ်သတင်း ရောက်လာပါတယ်။ မကြာသေးမီက ချူနဲ့ကျင်း တပ်တွေ နယ်စပ်မှာ စုရုံးနေပါတယ်တဲ့။ စစ်သူကြီးကျန့်နဲ့ စစ်သူကြီးဝူတို့က မင်းဆရာကြီးအနေနဲ့ စစ်ကူကြိုလွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်။"
စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမတ်ကြီးက ရှေ့တိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။
ဒီစကားထွက်လာတော့ ညီလာခံတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားသည်။
ချူနဲ့ကျင်း တိုင်းပြည်တွေက စစ်ပွဲထပ်ဖန်တီးတော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက နန်းတွင်းမှာ ကောလာဟလ ထွက်နေတာ ကြာပြီ။ ပြီးတော့ အရင်ကတည်းက နန်းတော်က ပြင်ဆင်မှုတွေ၊ တုံ့ပြန်မှုတွေ လုပ်နေခဲ့တာပဲ။
ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာက နန်းတော်မှာ စစ်သားနည်းပြီး အားနည်းနေသလို ဘဏ္ဍာရေးကလည်း မလုံလောက်ဘူး။ ဘယ်လောက်ပဲ ပြင်ဆင်ပြင်ဆင် အရာရာ ပြည့်စုံဖို့ ခဲယဉ်းသည်။
လျိုဝူကျီသည် ဧကရာဇ်ယန်၏ ပလ္လင်အောက်နားလေးတွင် ထိုင်နေပြီး အမတ်များကို တစ်ယောက်ချင်း လိုက်ကြည့်နေသည်။
"မင်းတို့မှာ ဘာအကြံဉာဏ် ရှိကြလဲ"
ဒီစကားထွက်လာတော့ ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ထို့နောက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမတ်ကြီးက ဆက်ပြောသည်။
"စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက ခေါ်ယူလို့ရတဲ့ စစ်သည်တွေကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် နယ်စပ်ကို ပို့နေပါပြီ။ ကျန်တာက ဒေသအသီးသီးက ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ မြို့တော်စောင့်တပ်တွေပဲ ရှိတော့တယ်၊ ဒါတွေကို လှုပ်လို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးစည်းအသစ်က ကာကွယ်ရမယ့်နေရာတွေ များလွန်းတယ်။ နယ်စပ်မှာရှိတဲ့ လက်ရှိလူအင်အားနဲ့ဆိုရင် ချူနဲ့ကျင်းရဲ့ သံချပ်ကာတပ်တွေကို ခုခံဖို့ မလုံလောက်ပါဘူး"
မြို့အချို့ကို ပေးလိုက်ရသဖြင့် သာ့ယန်၏ နယ်စပ်စည်းအသစ်မှာ ရှည်လျားသွားပြီး ခံတပ်မြို့များကိုလည်း ပြုပြင်မွမ်းမံမှု မပြီးစီးသေးပေ။
တကယ်လို့သာ ဒီအချိန်မှာ စစ်ဖြစ်ရင် သာ့ယန်အနေနဲ့ ခုခံရတာ အတော်လေး ပင်ပန်းလိမ့်မည်။
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုချင်တာက နယ်မြေအသီးသီးက စစ်သည်တွေကို နယ်စပ်လွှတ်ပြီး ချူနဲ့ကျင်းကို တိုက်ထုတ်ဖို့ပါ။"
ဒီစကားထွက်လာတော့ ခန်းမထဲတွင် ချက်ချင်း ဆွေးနွေးသံများ ဆူညံသွားသည်။
နယ်မြေအသီးသီးက စစ်သည်တွေ ခေါ်မယ် ဟုတ်လား။ ဟုတ်တယ်၊ နယ်စားတွေဆီမှာ စစ်သည်တွေ ရှိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရေအတွက်က သိပ်မများဘူး။
ဒါပေမဲ့ နယ်စားတွေကို နယ်စပ်စစ်ပွဲမှာ ဝင်ပါခိုင်းတာ သင့်လျော်ပါ့မလား။
လျိုဝူကျီ ဘာမှမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအမတ်ကြီးက ဆက်ပြောသည်။
"ဒီလိုလုပ်ရင် စစ်သည်မလုံလောက်တဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရုံမကဘူး။ နယ်မြေအသီးသီးက စစ်သည်လွှတ်ရင် သူတို့စရိတ် သူတို့ငြိမ်းမလို့ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာကနေ စစ်စရိတ်နဲ့ ရိက္ခာ ထောက်ပံ့စရာ မလိုတော့ဘူး၊ နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာရေး ဖိအားကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်"
ဘဏ္ဍာရေးအမတ်ကြီး ကြားလိုက်ရတော့ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။
"ကျွန်တော်မျိုး ထောက်ခံပါတယ်။"
ချက်ချင်း ရှေ့တိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။
အမတ်ကြီး၏နောက်မှ ဘဏ္ဍာရေးဌာန အရာရှိအချို့လည်း လိုက်ပါရှေ့တိုးလာကြသည်။
"ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း ထောက်ခံပါတယ်။"
***