တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံး ဝန်ထမ်းဆု
Vol. 2 Ch. 19
ကြောက်မက်ဖွယ်ည ရဲတိုက်တစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ရှင်းလင်းလိုက်တာကြောင့် အော်ဆန်ဟာ အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များမှာ:
* အမွေအနှစ် နှစ်ခု
* သူရဲကောင်း အတန်းအစားအတွက် အဆင့်-၁၅ ပစ္စည်းသုံးခု
* ပထမဆုံး ပြီးမြောက်သူအဖြစ် ရွှေဒင်္ဂါးများစွာ
* အရေးအကြီးဆုံး ဆုလာဘ်များ- ကျွမ်းကျင်မှုမှတ် ၃၀ နှင့် စွမ်းရည်မှတ် အပြည့် ၁၂၀
ဒီစွမ်းရည်မှတ် တွေချည်းနဲ့တင် သူ့ရဲ့ အစောပိုင်း စွမ်းရည်တွေကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး၊ ကျွမ်းကျင်မှုမှတ် တွေကလည်း သူရဲ့ မှော်ပညာတွေကို ပိုမြန်မြန် အဆင့်မြှင့်နိုင်စေမှာပါ။ အထူးသဖြင့် အဆင့် ၂၀မှာ အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်း လုပ်တဲ့အခါ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မြင့်မားမှုနဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အများကြီး လိုအပ်တာကြောင့် ဒါတွေဟာ အရေးပါလှပါတယ်။
သို့သော်လည်း အော်ဆန်ဟာ သူ့ရဲ့ အားသာချက်က အမြဲမရှုံးနိမ့်နိုင်လောက်အောင်တော်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိပါတယ်။ အန္တရာယ်များတဲ့ ဘေးထွက်မစ်ရှင်များ၊လျှို့ဝှက်မစ်ရှင်များမှာ အောင်မြင်ရင်ရရှိတဲ့ ကျွမ်းကျင်မှတ်နဲ့ စွမ်းရည်မှတ်တွေဟာ တခြားတာဝန်များထက် ပိုပေးနေတာကြောင့် ဒီဂိမ်းထဲမှာ ဘယ်သူမှ အင်မတန် အချိန်ပေးကစားတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူများကို အနိုင်ယူပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာအဆင့် တင်လို့ မရနိုင်ပါဘူး။ အာဟာရဓာတ်ဖျော်ရည်များပါတဲ့ အဆင့်မြင့်ဂိမ်းစက်တွေ ရှိနေတာကြောင့် တချို့ကစားသမားတွေဆိုရင် ဂိမ်းထဲမှာ မစားမသောက်ပဲနဲ့ အချိန်ကြာမြှင့်စွာ နေထိုင်နိုင်ပါတယ်။
သူရရှိထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လှမ်းကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းတဲ့ အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်။
"ဒီပစ္စည်းသုံးခုက အဆင့်-၁၅ ပစ္စည်း ဖြစ်နေတာ
နှမြောစရာပဲ။ မဟုတ်ရင် ဘရက်ဒ်လေ ကို ပေးလို့ရမှာကို။"
လက်နက် တစ်ခုနှင့် သံချပ်ကာ နှစ်ခုပါဝင်သည့် ထိုပစ္စည်းများသည် အရိုးချေမွသူ ဟုခေါ်သော ရှားပါးသည့် စစ်သည်ဝတ်စုံ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည့်အခါ တိုက်ခိုက်စွမ်းအား ၁၅၀ အထိ မြင့်တက် စေသည်။ ထိုစွမ်းအားသည် ဂိမ်းအစောပိုင်းတွင် အားသာချက်ဖြစ်သောလည်း၊ ကစားသမားများ အဆင့် ၂၀ သို့ တက်ရောက်ပြီး စွမ်းရည် နိုးထမှုဖြစ်ပြီးနောက် အဆင့်တက်နှုန်း မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ အဆင့် ၁၅ ပစ္စည်း များသည် လျင်မြန်စွာ ခေတ်နောက်ကျ သွားသည်။
သူသည် ထိုပစ္စည်းသုံးခုကို လေလံတင်ရောင်းချရေးဌာန ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး၊ ရွှေဒင်္ဂါး ၁,၀၀၀ ဈေး သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ငွေအကြီးအကျယ် သုံးစွဲနိုင်သူများသည် ဤ များပြားသော ဈေးနှုန်း ကို မျက်တောင်မခတ် ပေးနိုင်ကြောင်း သူသိထားသည်။ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ၃:၃၀pm ရှိနေပြီ—အပြင်လောကတွင် ညနေခင်း ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူ အချိန်ပိုဆွဲ နေပါက ဆေးရုံ ပိတ်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ရွှေ ၇၀၀ ကို ငွေသား အဖြစ် ပြောင်းလဲ ကာဂိမ်းမှ ထွက်လိုက်ပြီး စီယန်နာ၏ ခွဲစိတ်ခများ ကို ချက်ချင်း ပေးဆောင်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ လေလံရုံတွင် ပစ္စည်းရှာဖွေ နေသော ကစားသမားများသည် အရိုးချေမွသူဝတ်စုံကို စျေးကွက်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရူးသွပ် သွားကြသည်။
"အရိုးချေမွသူ ဝတ်စုံ!အော်ဂေါ့ဒ် ရောင်းနေတာ—ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ပစ္စည်းသုံးခုကို ဒေါ်လာ ၁၀၀,၀၀၀ လား? ဘယ်သူက အဲဒီလောက် ပေးမှာလဲ?"
"သူ ဒီပစ္စည်းတွေကို သူတစ်ယောက်တည်း ရှင်းခဲ့တဲ့ ရဲတိုက် ကနေ ရခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီဂိမ်းက ငါ့ ပစ္စည်းပို့တဲ့ အလုပ်ထက်တောင် ပိုပြီး ဝင်ငွေကောင်းတယ်။"
လေလံအိမ်ရှိ လူတိုင်း၏ အကြည့်များ သည် အော်ဆန် ၏ ဝတ်စုံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ခရမ်းရောင် အလင်းရောင် ပေါ်တွင် စူးစိုက် သွားခဲ့သည်။ ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီသည် ထိပ်ဆုံးအဆင့် ၁၀ လက်နက်စာရင်း ထဲတွင် မပါဝင်သော်ငြားလည်း၊ ၎င်းတို့၏ ဝတ်စုံအစုံလိုက် ဆုကြေးသည် ဂိမ်းအစောပိုင်း အတွက် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အကျိုးရှိသည်။ အချို့သော ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်များသည် များပြားသော ငွေပမာဏကို သုံးစွဲရမည့်ဖြစ်၍ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုး များကို ချိန်ဆ နေခဲ့ကြသည်။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် တစ်ဦးသည် စွန့်စားဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး သူ ငွေဖြည့်သွင်းလိုက်ကာ ဝယ်ယူရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဝတ်စုံကို တခြားတစ်ယောက်မှ ချက်ချင်း ဝယ်ယူသွားသည်။ သူ ဒေါသမထွက် ခင်မှာပင် အရိုးချေမွဝတ်စုံသည် လေလံအိမ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက် လာသည်—ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရွှေ ၁,၂၀၀ ဖြင့်ဖြစ်ပြီး အမည်မဖော်ဘဲ စာရင်းသွင်းထားသည်။
"အော်၊ သူတို့က အမြတ်လေး နည်းနည်း ရချင်လို့ ပြန်ရောင်းချင်တာလား? ကောင်းပြီလေ၊ ငါ ဆက်ကစားပေးမယ်။" သို့သော် စက္ကန့်သုံးဆယ် အကြာတွင် ၎င်းသည် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ် သွားသည်။ ထပ်မံ ပေါ်လာ သောအခါ ဈေးနှုန်း သည် ရွှေ ၁,၅၀၀ သို့ တက်သွား ခဲ့သည်။
အင်ပါယာ နတ်ဘုရားစစ်သည်: "အော်ဂေါ့ဒ်၊ မင်း လိမ်လည်နေတာပဲ! မင်းက ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်တင်နေဦးမှာဆိုရင် ဝယ်ယူဈေးကို ဘာလို့ အစထဲ့ကအနည်းလေးသတ်မှတ်ထားတာလဲ? ရောင်းလိုက်တော့ကွာ!"
အင်ပါယာ နတ်ဘုရားကုသသူ: "သူငယ်ချင်း၊ ရိုးရိုးသားသား လုပ်ပါ။ ဒီလိုလုပ်တာ ရိုးသားတဲ့စီးပွားရေး မဟုတ်ဘူး!"
မိုးကြိုးဘုရင်: "အောက်တန်းစား၊ ငွေမရှိတဲ့ ရှုံးသမားရဲ့ အပြုမှုပဲ။"
ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားသူများ အများအပြား လက်ဆင့်ကမ်း ရောင်းချပြီးနောက်၊ ထိုဝတ်စုံ၏ ဈေးနှုန်း သည် ရွှေဒင်္ဂါး ၁,၈၀၀ သို့ တက် လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အင်ပါယာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင်က လက်လွှဲ ဝယ်ယူ ခဲ့သည်။ သူသည် မျက်ရည်ကျ လုနီးပါးဈေးဖြင့် ဝယ်ယူလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လေလံစံအိမ်၏ အကြီးမားဆုံး အရူးလုပ်ခံရသူ ဖြစ်သွားပြီဟု သိသောကြောင့်ပင်။
ဤ ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေစဉ်တွင် အော်ဆန် သည် သူ၏ ဧည့်ခန်း၌ ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို ဂျိုးဂျိုးဂျွတ်ဂျွတ် စားနေပြီး ဘာတစ်ခုမှ မသိဘဲ ပျော်ရွှင် နေသည်။ ထိုဝတ်စုံသည် ဒေါ်လာ ၁၈၀,၀၀၀ သို့ တက်သွားကြောင်းသာ သူသိခဲ့လျှင် ဈေးကွက်ကို အထင်သေးမိ သောကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ ကန်ကျောက် မိပေလိမ့်မည်။ သူသည်
စားသောက်ပြီိး အဝတ်အစားလဲကာ ဆေးရုံ သို့ တက္ကစီခေါ် ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ဆေးရုံ သို့ နီးကပ် လာပြီး စီယန်နာကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မြင်တွေ့ရမည့်အကြောင်း တွေးလိုက်သောအခါ အော်ဆန် ၏ ရင်ခုန်သံသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မြန်ဆန်လာသည်။ ထို တခြားကမ္ဘာ တွင် ငါးနှစ်တာ ကာလပတ်လုံး သူမသည် သူ၏ ဘဝ မှ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။ အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက် တွင် ရပ်နေရင်း မေမြို့ပန်း ပန်းစည်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ၏ လက်များ မှာ တုန်ယင် နေသည်။
"ငါ ဘာပြောရမလဲ?" ဟု သူ တွေး နေသည်။ "မင်းရဲ့ အမိုက်စား အစ်ကို ငွေနဲ့အတူ ပြန်လာပြီ? မင်း ငါ့ကို လွမ်းနေလား? မင်းအစ်ကိုမရှိရင် အိပ်မပျော်ဘူးလား?" ငွေပေးချေမှု ကောင်တာ ရှိ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းသူများ လျော့နည်းသွားသည်ကို သူ သတိမထားမိ မချင်း သူ၏ အတွေးများ သည် ရှုပ်ထွေးစွာ လည်ပတ် နေခဲ့သည်။ သူသည် အသက်ရှူသွင်း လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဦးတည် လိုက်သည်။
"အော်ဆန်? မထင်မှတ်ထား လိုက်တာ!" ဟူသော အသံတစ်သံက ခေါ်လိုက်သည်။ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဖက်ရှင်ကျကျ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက သူ့အား လက်ပြနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူမက ရန့်ခ်စတူဒီယို၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သူ လောရမ် ဖြစ်ပြီးသူ၏ဘေးတွင် ချားလ် ရပ်နေသည်။
သူမကို မှတ်မိရန် အော်ဆန် သည် စက္ကန့်အနည်းငယ် အချိန်ယူလိုက်ရပြီးနောက် ယဉ်ကျေးသော အပြုံး ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"လောရမ်? ဘာကိစ္စနဲ့ ဆေးရုံကို ရောက်နေတာလဲ—အဆင်ပြေရဲ့လား?"
လောရမ်သည် အမြဲလိုလို အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့ နေပုံရပြီး ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဘာလဲ၊ ကျမ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ရဲ့ မိသားစုကို လာတွေ့လို့ မရဘူးလား?"
"ဝန်ထမ်းရဲ့ မိသားစု?" အော်ဆန် က မျက်ခုံးပင့် ၍ ပြန်ပြောသည်။
လောရမ်ရဲ့ အပြုံးဟာ မပြောင်းလဲဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ "တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲမှားတာ ရှိပုံရတယ်။ ကျမ နုတ်ထွက်စာ တစ်စောင်မှ ခွင့်မပြုရသေးဘူး။"
အော်ဆန် သည် မျက်မှောင်ကြုတ် လိုက်သည်။
"လောရမ်၊ နှုတ်ထွက်စာကို ကျနော် မနေ့က ဗန့်စ် ဆီ ပေးပြီးပါပြီ၊ သူက အခု ဒီမှာရှိတဲ့ချားလ် ဆီကိုပေးခဲ့တယ်။"
ချားလ်သည် မပြုံးချင်ပြုံးချင်နဲ့ အားယူကာ ပြုံးရင်း စကားကိုထစ်အစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အော်ဆန်၊ စိတ်လျှော့ပါကွာ၊ ကိစ္စတွေကို အရမ်း အလေးအနက် မထားပါနဲ့။ နည်းနည်းပါးပါး နားလည်မှုလွဲတာပဲ မဟုတ်လား? တကယ့် နားလည်မှုလွဲတာ!"
"ကောင်းပြီ၊ အဲဒါကို နောက်မှ ရှင်းရမယ်။ ကျနော် အခု ငွေပေးချေမှု ကောင်တာကို သွားဖို့ လိုတယ်။" အော်ဆန် သည် ကောင်တာ ဘက်သို့ ဦးတည်ရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း လောရမ် က သူ့ကို တားဆီး လိုက်သည်။
"တကယ်တော့ မလိုတော့ဘူး၊" ဟု သူမက နွေးထွေးစွာ ပြုံး ပြီး ပြောသည်။ အော်ဆန် သည် ရှုပ်ထွေး စွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့် လိုက်သည်။
"ကျနော် နားမလည်ဘူး?"
လောရမ်သည် အသံပျော့ပျော့ဖြင့် စနောက် ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ရှင် စဉ်းစားကြည့်လေ၊ ရှင်က အဲဒီစာကို တင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျမက ခွင့်မပြုရသေးဘူး။ ဒါကြောင့် ဥပဒေအရ ဒါဟာ အကျုံးမဝင်ဘူး။"
အော်ဆန် သည် ကြောင် သွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ သူမ... ငါ့ရဲ့ နုတ်ထွက်စာကို ငြင်းပယ်နေတာလား?
သူ ပြန်မဖြေ ခင်မှာပင် လောရမ်၏ မျက်နှာထား သည် တင်းမာသွားသည်။ သူမသည် ချားလ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ကဲ၊ အားလုံးကို ရှင်းပြီးပြီလား? ဆေးရုံက ဘာပြောလဲ?"
ချားလ် သည် ရိုးကျိုးသော အမူအရာ ဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ် အားလုံးရှင်းပြီိးပါပြီ လောရမ်။ စီယန်နာ ရဲ့ ခွဲစိတ်စရိတ်ကို ပေးချေပြီးပါပြီ၊ ပြီးတော့ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ခေါင်းဆောင်း ဇိုင်းယွန် ကိုယ်တိုင် သူမရဲ့ ခွဲစိတ်မှုကို ကြီးကြပ်ပေးမှာပါ။"
အော်ဆန်သည် မျက်တောင်ခတ် လိုက်ပြီး စိတ်ရှုပ်ထွေး သွားသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း သူ မသိ သော်လည်း လောရမ်က အမှန်တကယ် အလေးအနက် ရှိပုံရသည်။ ဂိမ်းစတူဒီယို ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သူ သူမသည် သူ့ညီမ အတွက် ထိပ်တန်း ဆေးကုသမှု ကို အဘယ်ကြောင့် စီစဉ်ပေးနေရသနည်း။
လောရမ်က ဆက်ပြောသည်။ "ရော့၊ ဒါကို ယူလိုက်ပါ။" သူမသည် ပလက်တီနမ်ကတ် တစ်ခုကို လှမ်းပေး လိုက်သည်။ "သုံးသန်း ရှိတယ်၊ဒါ မင်းအတွက်။"
အော်ဆန် သည် သူမကို လုံးဝနားမလည်နိုင်သော အမူအရာ ဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"သုံးသန်း... အဲဒါက ဘာအတွက်လဲ?"
အော်ဆန် ၏ စူးစမ်းသော အကြည့် အောက်တွင် လောရမ်သည် ရှက်ရွံ့ သွားပြီး ချောင်းဟန့် ကာ ပြန်ဖြေသည်။ "အား... ဂုဏ်ယူပါတယ် အော်ဆန်။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ နှစ်စဉ် တစ်နှစ်တာ အကောင်းဆုံး ဝန်ထမ်း ဆုကို ဆွတ်ခူးလိုက်တာပဲ။ ဆုကြေးငွေက သုံးသန်းပါ!"