သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်၏ အုံကြွမှု၊ အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းအား ဝါးမျိုနေသော မိစ္ဆာသစ်ပင်(၂)။

ဘုန်း…။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးအရိပ်ဘိုးဘေး မူလက ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော လိုဏ်ဂူမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်ခါမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ချိပ်ပိတ်တံဆိပ်ကို ချိုးဖြတ်၍ မြေကြီးအောက် အနက်ပိုင်းမှ ထိုးထွက်လာသည်။

၎င်း၏ အမြစ်များသည် ဝိညာဉ်ကြောတိုင်းထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး သဘာဝဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အရူးအမူး ဝါးမျိုနေသည်။

မူလက ညှိုးနွမ်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဖောင်းပွလာသည်။ တစ်ချိန်က ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ကိုင်းများသည် စိမ်းလန်းလာပြီး အသက်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

"နောက်ဆုံးတော့... ဒီကျိန်စာသင့် ချိပ်ပိတ်တံဆိပ် ကျိုးပေါက်သွားပြီ.."

"နှစ်သုံးထောင်... နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ကြာ ချိပ်ပိတ်ခံထားခဲ့ရတာ.."

"သွေး... ငါ သွေး လိုတယ်.."

သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်ထံမှ ရူးသွပ်သော အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော နာကျည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များ အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ကြားရသူတိုင်းအား ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်သွားနိုင်စေသည်။ သစ်ပင်ကြီး၏ပတ်လည်တွင် နားကျည်းဝိညာဉ်များ မည်မျှစုဝေးနေသည်ကို မသိနိုင်ဘဲ၊ ငရဲကဲ့သို့သော အရှိန်အဝါမျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

အုန်း..။

သစ်ပင်ကြီးကို ဗဟိုပြု၍ သွေးရောင် မြူခိုးလှိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ မြူခိုးသည် အစပိုင်းတွင် မိုင်တစ်ရာခန့်သာ လွှမ်းခြုံထားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာတော့သည်။

မိုင်နှစ်ရာ၊ မိုင်ငါးရာ၊ မိုင်တစ်ထောင်၊ မိုင်နှစ်ထောင်၊ မိုင်သုံးထောင်…

သွေးရောင် မြူခိုး၏ ကျယ်ပြန့်မှု အရှိန်နှုန်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ ကောင်းလှပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင် သုံးထောင် ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အတွင်းရှိ သတ္တဝါများ မည်သို့ပင် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားစေကာမူ၊ သွေးရောင် မြူခိုး၏ ကျယ်ပြန့်မှုအလျှင်ကို မမီနိုင်ကြပေ။ သွေးရောင်မြူခိုး၏ လွှမ်းခြုံခြင်း ခံလိုက်ရသော မည်သည့် သတ္တဝါမဆို မူးယစ်နေသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက်၊ အမြစ်များသည် မြေကြီးထဲမှ ထိုးထွက်လာပြီး ထိုသတ္တဝါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ပိုက်ဖြင့် စုပ်ယူလိုက်သည့်အလား မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများ၏ သွေးများကို စုပ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုန်း…။

အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကျိုးစွေ့၏ ကိုယ်ပွားသည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။ ကိုယ်ပွားပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို မခံနိုင်ပေ။

"ဘာ..."

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တတိယအဆင့် လှေပျံပေါ်ရှိ ကျိုးစွေ့၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားသည်။ သူ၏ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ပွား မသေဆုံးမီ ပေးပို့လိုက်သော သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

ထိုကိုယ်ပွားသည် သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် အထူး တာဝန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားချေ။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ယောက်ျား.."

လန်ယွဲ့ရှီနှင့် အခြားသူများသည် ကျိုးစွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ကြသည်။

"သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်ပေါ်က ချိပ်ပိတ်တံဆိပ် ကျိုးပေါက်သွားပြီ.. ငါတို့ အရှိန်မြှင့်ပြီး အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရမယ်.." ကျိုးစွေ့က အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွန်အားနှင့် ၎င်း၏ လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ခြင်းကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။ မည်သည့် သာမန် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်ကျင့်ကြံသူမျှ ၎င်းကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အဆင့်တစ်ဦးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကောင်း နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမည်။

ဆိုရလျှင်၊ အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းပေါ်တွင် ဆက်နေခြင်းသည် သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အမြင့်ဆုံးအရှိန်နဲ့ သွားနေပြီးသားလေ.." လန်ယွဲ့ရှီက တွန့်ဆုတ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဒီထက်ပိုပြီး တွန်းအားပေးရမယ်.. အစွမ်းကုန် အရှိန်နဲ့ လှေပျံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်အထိ မောင်းရမယ်.."

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး.. ရှိသလောက် အကုန်သုံးလိုက်.."

ကျိုးစွေ့က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ ယောက်ျား.."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လန်ယွဲ့ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှေပျံကို ထိန်းချုပ်နေသော ကျင့်ကြံသူထံသို့ အမိန့် ပေးပို့လိုက်ကာ၊ အရှိန်အပြည့် တင်ရန်နှင့် အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းမှ တွေဝေခြင်းမရှိဘဲ ထွက်ခွာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

…

ဆယ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

လှေပျံဖြင့် မဆင်မခြင် ပျံသန်းလာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် အဝေးမှ ပင်လယ်ပြင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ကြရသည်။ ၎င်းသည် အဆုံးအစမရှိသော ပင်လယ်ကြီး ဖြစ်ပြီး၊ ကျယ်ပြောလွန်းသဖြင့် အနားသတ်များကို မမြင်နိုင်ပေ။

အဆုံးအစမရှိသော ပင်လယ်ကြီး၏ မြင်ကွင်းသည် လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့ ရိုသေခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်စေပြီး၊ သူတို့၏ဘဝများ မည်မျှ သေးငယ်ကြောင်းကို မီးမောင်းထိုးပြနေသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ... ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ပင်လယ်ကို တွေ့ရပြီ.."

ကျိပင်းယွီနှင့် အခြားသူများ ဝမ်းမြောက်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ကုန်းတွင်းပိုင်းတွင်သာ အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး ပင်လယ်အစစ်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။ ရေကန်များကို မြင်ဖူးသော်လည်း ပင်လယ်ပြင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်းခြင်း မရှိပေ။

"ယောက်ျား... ငါတို့ ဘယ်ကို သွားကြမလဲ.." လန်ယွဲ့ရှီက စိုးရိမ်ပူပန်မှုဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူတို့ အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့တွင် ရည်မှန်းထားသော ပန်းတိုင် မရှိပေ။

"အဲ့ဒါကို လောလောဆယ် မေ့ထားလိုက်ပါဦး.. အရင်ဆုံး အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းကနေ ထွက်ပြီး အနီးအနားက သာမန် ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ အခြေချကြတာပေါ့…"

"နောက်တစ်ဆင့်ကို ပြီးမှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့.."

ကျိုးစွေ့က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ.." လန်ယွဲ့ရှီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှေပျံကို အချိန်မဆိုင်းဘဲ တစ်ဖန် အရှိန်မြှင့်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်ကာ၊ အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းမှ ထွက်ခွာ၍ အဆုံးအစမရှိသော ပြာလဲ့လဲ့ ရေပြင်များ ဝန်းရံထားသည့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ကြီးထဲသို့ စွန့်စား ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ဘုန်း..ဘုန်း…ဘုန်း…။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါမြည်ဟည်းနေသည့်အလား ထင်ရသည်။ အနီရောင်မြူခိုးတိမ်တိုက်များသည် သက်ရှိများကဲ့သို့ မြင့်တက်လာပြီး ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မူလက ကျယ်ပြန့်လှသော ကျွန်းကြီးသည် ယခုအခါ ကြီးမားသော အနီရောင် အတားအဆီးတစ်ခုအတွင်း လွှမ်းခြုံခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မကောင်းဆိုးဝါး၊ အမှောင်ထု၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများဖြင့် ဝဲဂယက်ထနေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲတစ်ကောင်က ကျွန်းတစ်ခုစလုံးကို ဝါးမျိုနေသည့်အလားပင်။

ကျွန်း၏အလယ်ဗဟိုတွင် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ဧရာမ အနီရောင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသည်။ ၎င်းသည် ကျော်လွှား၍ မရနိုင်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ကြီးမားထည်ဝါသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ သက်ရှိအားလုံးသည် ၎င်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝ အရေးမပါတော့ပေ။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ.. ဘာတွေလဲ.. ဒီအနီရောင် မြူခိုးတွေက ဘယ်ကလာတာလဲ.. ပြီးတော့ ဘာလို့ ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုနေတာလဲ.."

ကျင့်ကြံသူအများအပြား ဤမြင်ကွင်းကို မျက်မြင် တွေ့ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် လူမိုက်များ မဟုတ်ကြရာ၊ လူတိုင်း နှလုံးသားထဲထိ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ခြောက်ခြားနေကြတော့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အနည်းငယ် နောက်ကျခဲ့ပါက၊ သူတို့ ကျွန်းပေါ်တွင် ပိတ်မိပြီး မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။ ဤဖြစ်နိုင်ခြေကို တွေးလိုက်မိရုံဖြင့် သူတို့၏ ကျောရိုးထဲတိုင် စိမ့်သွားစေသည်။

အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းတွင် အတိအကျ ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သာမန်လူများအတွက် သံသယဖြစ်ဖွယ်မလို သတင်းဆိုး ဖြစ်ပြီး၊ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။

‘ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီအကြောင်းကို သိလို့.. နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာသော အမွေအနှစ်တွေကို စွန့်ပစ်ပြီး အလောတကြီး ထွက်ပြေးခဲ့တာများလား..’

‘ သေချာပေါက် ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်.. မဟုတ်ရင် ဘယ်သူက သူတို့ရဲ့ ကြီးပွားတိုးတက်နေတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို စွန့်ပစ်ပြီး အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းကနေ နှစ်ခါပြန်မစဉ်းစားဘဲ ထွက်ခွာသွားမှာလဲ..’

"သေစမ်း... ရွှေအမြုတေ ဆရာသခင်က တစ်ခုခု သိနေတာ ဖြစ်ရမယ်လို့ ငါ သိသားပဲ.. မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာလို့ အရာအားလုံးကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးမှာလဲ.. ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို အသက်ရှင်ဖို့ ကိစ္စပဲ.."

"ဒီဧရာမ သစ်ပင်ကြီးက ဘာကြီးလဲ.. ဘာလို့ ဒီလောက် ဆိုးယုတ်တဲ့ပုံပေါက်နေတာလဲ.. ဒါ နတ်ဆိုးများလား.."

"တကယ်လို့ ဒါက နတ်ဆိုးဆိုရင်..အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းမနေဘူးလား.. အင်မော်တယ်မြူခိုးကျွန်းပေါ်က တစ်ယောက်တောင် အသက်ရှင်နိုင်ပါ့မလား.."

"ဟမ့်... မင်း စိတ်ဝင်စားရင် ဝင်ကြည့်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာနိုင်မလား ကြည့်လိုက်လေ.."

"ကံကောင်းလို့ ငါ ဉာဏ်ကောင်းခဲ့တာ.. ဂိုဏ်းချုပ်က အကြောင်းပြချက်ရှိလို့ ဒီလို လုပ်တယ်ဆိုတာ သိခဲ့လို့ပေါ့.. အဲ့ဒီငတုံးတွေကတော့ မပြောပလောက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေအတွက် နောက်ကျန်နေခဲ့ကြတာ.. အခု သူတို့ အသက်ရှင်သေးရဲ့လားတောင် ငါတို့ မသိတော့ဘူး.."

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.. ငါတို့ မြန်မြန် ပြေးနိုင်ခဲ့တာ ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ.. ငါတို့သာ နည်းနည်းလေး နှေးနေခဲ့ရင်.. အဲ့ဒီ အနီရောင်မြူခိုးတွေရဲ့ ဝါးမျိုတာ ခံလိုက်ရပြီး ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ.."

ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အလွန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ သူတို့သည် လန်ယွဲ့ရှီနှင့် အခြား ရွှေအမြုတေ ဆရာသခင်နှစ်ဦးကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေမိကြသည်။ သူတို့၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်သာ မရှိခဲ့ပါက၊ သူတို့သည်လည်း ကျွန်းပေါ်ရှိ လူများကဲ့သို့ ကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

"ဒါ..."

သို့သော် လန်ယွဲ့ရှီ၊ လင်းယာကျူနှင့် ရှန်ပိချန်တို့အားလုံးသည်လည်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းနေကြသည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူတို့သည်လည်း ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ကျိုးစွေ့၏ စကားကိုသာ အခြေခံပြီး ဂိုဏ်းကို မဆင်မခြင် ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော နတ်ဆိုးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်ဟုလည်း သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤမျှလောက်ထိ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဆယ်ရက်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အတိတ်က အင်မော်တယ်ရှားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးသည် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆိုးမျိုးကို မည်သို့ ချိပ်ပိတ်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။

"အဲ့ဒီမှာ ရပ်မနေကြနဲ့.. ပြေးကြ.. ငါတို့ အန္တရာယ်ဇုန်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ.."

ကျိုးစွေ့၏ ဆံပင်များ ထောင်ထသွားသည်။ ကျွန်း၏ အနက်ပိုင်းထဲရှိ သွေးနတ်ဆိုးသစ်ပင်က သူတို့ကို သတိထားမိသွားသည်အား သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် အလောတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများကို လှေပျံအား မောင်းနှင်၍ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာရန် တိုက်တွန်းလိုက်တော့သည်။