အခန်း (၇၄)

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်အတွင်း ယွင်ရှန်းသည် ဟွေးချွန်း ဆေးခန်းငယ်၏ အဓိက ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်များကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤဆေးခန်းသည် အမျိုးမျိုးသော လှည့်ဖြားသည့် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်များ ပေးသည့်အပြင် အိမ်နီးချင်းများကို ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဖျားနာခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်းကဲ့သို့သော သာမန်ရောဂါများ ကုသရန် ဆေးများ စုဆောင်းခြင်းနှင့် ကျိုချက်ခြင်းဖြင့် အဓိက ဝင်ငွေရှာသည်။ သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးသော သို့မဟုတ် ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲသော ရောဂါများကို လုံးဝ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။

တစ်ကြိမ်တွင် ဆရာဝန်ဖန်သည် ယွင်ရှန်းသည် လူနာများကို ကုသနိုင်ကြောင်း မထင်မှတ်ဘဲ တွေ့ရှိပြီးနောက် ဤအလုပ်အားလုံးကို သူမအား လွှဲအပ်ခဲ့သည်။

အိမ်နီးချင်းများသည်လည်း ယွင်ရှန်းနှင့် လျင်မြန်စွာ ရင်းနှီးလာကြပြီး အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ဆေးပညာဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားများကို ကောင်းစွာသိသော ဤမိန်းကလေးငယ်ကို သူတို့အားလုံး နှစ်သက်ကြသည်။

ဆရာဝန်ဖန်သည် ယွင်ရှန်းကို ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုတွင် ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရန်ပင် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ဆေးသမားဆိုသည်မှာ ဆေးမြည်းစမ်းခြင်း၊ ဆေးကျိုချက်ခြင်းနှင့် ဆေးဝါးပြင်ဆင်ခြင်းတို့အတွက် တာဝန်ယူရသည့် အဆင့်မြင့် ဆေးစုဆောင်းသည့် ကောင်လေးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အလယ်အလတ်အရွယ် ဆေးခန်းတစ်ခုတွင် ဆေးသမားတစ်ဦး ရှိသည်။

ဝူကျိ တိုက်ကြီးတွင် ဆရာဝန်ဖြစ်ခြင်းက အလွန်တန်ဖိုးထားသော အလုပ်အကိုင်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ဆရာဝန် သို့မဟုတ် ဆရာဝန်ဖန်ကဲ့သို့ ခေါင်းလောင်းဆရာဝန်ဖြစ်ရန်အတွက် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ နာမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။ ငှက်ပျောဖက်ရွာ၌ သွေးတိတ်ဆေးကိစ္စ ဖြစ်ပွားစဉ်က ရွာသူကြီး၏ အဘိုးက ဤအကြောင်းကို ပြောပြဖူးကြောင်း သူမ သတိရလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်အကြောင်း မေးမြန်းသည်ကို နားထောင်ရင်း ဆရာဝန်ဖန်သည် ခေတ္တမျှ အတွေးနယ်ချဲ့နေခဲ့သည်။ အတော်ကြာမှ သူက "ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ကို လေ့လာဖူးတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်အကြောင်း သိကြတယ်။ မှော်ဆရာတွေအတွက် မှော်ဘုရားကျောင်းတွေ၊ သိုင်းပညာရှင်တွေအတွက် သိုင်းပညာခန်းမတွေ၊ ဆင့်ခေါ်သူတွေအတွက် ဆင့်ခေါ်ရေးဌာနတွေ နေရာအသီးသီးမှာ ရှိသလိုမျိုးပဲ ဆရာဝန်တွေအတွက်ကတော့ သူတို့ရဲ့ စစ်ဆေးမှုတွေအတွက် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော် ရှိတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်သည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အကြီးဆုံးသော ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ဘဏ်ခွဲများသည် ကြီးမားထည်ဝါသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်၏ အရွက်များနှင့် သွေးကြောများကဲ့သို့ တိုက်ကြီးအနှံ့အပြားတွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ထူးခြားသော ကဏ္ဍမှာ တိုက်ကြီးအနှံ့ ဆရာဝန်များအတွက် တရားဝင် အာဏာပိုင် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက တိုက်ကြီး၏ အဖိုးအတန်ဆုံး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ပြီးစီးပြီးသော ဆေးဝါးများနှင့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ဆရာဝန်များကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားခြင်းပင်။

"တချို့က တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အသန်မာဆုံးက မှော်ဆရာတွေလို့ ပြောကြတယ်၊ တချို့က သိုင်းပညာရှင်တွေလို့ ပြောကြတယ်၊ တချို့က ဆင့်ခေါ်သူတွေလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တာကတော့ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အသန်မာဆုံးက ဆရာဝန်တွေပဲ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့ပဲ။ ယွင်ရှန်း မင်းရဲ့ အဖေရောဂါအတွက် ဆေးဝါးရှာချင်ရင် မင်း သွားရောက်ရမယ့် နေရာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါက ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ပဲ"

ဆရာဝန်ဖန်သည် မရပ်မနား ပြောဆိုနေပြီး ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ရည်ညွှန်းသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ လင်းလက်နေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုကို ဖြေဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ အတိတ်ဘဝ ဆေးပညာဗဟုသုတ၊ ယွင်မျိုးနွယ်စု၏ ဆေးပညာစာအုပ်နှင့် အလွတ်ကျက်ထားသော ချီမင် ဆေးပညာစာအုပ်တို့ဖြင့် စစ်ဆေးမှုက ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူမ မယူဆခဲ့ပေ။

ယွင်ရှန်းကို ခဏကြာ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဆရာဝန်ဖန်သည် ယွင်ရှန်း၏ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည်။

ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဆရာဝန်ဖန်သည် နောက်နေ့တွင် ယွီကျင်းမြို့ရှိ ဆေးဝါးဧကရာဇ်

နန်းတော်သို့ ယွင်ရှန်းကို လိုက်ပါပြီး ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုဖြေဆိုရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ယွင်ရှန်းသည် ငှက်ပျောဖက်ရွာ၌ သူမ ဝတ်ဆင်ခဲ့သော ဆေးစုဆောင်းသည့် ကောင်လေးဝတ်စုံကို လဲလှယ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း လများစွာအတွင်း အရပ်ရှည်လာပြီး ဝတ်စုံက သေးသွားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သော် ဆရာဝန်ဖန်သည် သန့်ရှင်းသော ဆေးကောင်လေးဝတ်စုံတစ်စုံကို ယူဆောင်လာကာ "ဒါက ငါ့သမီး ဝတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဆေးကောင်လေးဝတ်စုံပဲ။ မင်းအရွယ်လောက် ရှိလိမ့်မယ်။ မင်း ဒါကို လဲဝတ်နိုင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ယွင်ရှန်းသည် ဆရာဝန်ဖန်သည် ဇနီးသည် ကွယ်လွန်သွားသော တစ်ကိုယ်ရေ ဖခင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး သူ၏ မိသားစုသည် ယခုအခါ မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေပါလိမ့်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ဆရာဝန်ဖန်နှင့်အတူ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ မိုးမျှော်အဆောက်အအုံဆီသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်သည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အကြီးဆုံး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင်ပင် ဝေးကွာသော နေရာမှ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ တည်ရှိနေသည်။

ဆေးဖက်ဝင်အပင် စိုက်ပျိုးသူများနှင့် လူနာများသည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်သို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြပြီး အဆောက်အအုံကိုယ်တိုင်က ခုနစ်ထပ်မြင့်ကာ၊ အထပ်တိုင်းသည် ဆေးခန်းငယ်တစ်ခု၏ အရွယ်အစားထက် ဆယ်ဆခန့် ရှိသည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ဆရာဝန်ဖန် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သင်းပျံ့သောရနံ့ကို ရလိုက်သည်။

အဓိကဝင်ပေါက်တွင် မီးခိုးငွေ့ လှည့်လည်ထွက်ပေါ်နေသော ရဲရဲတောက် ရွှေနီရောင် သုံးချောင်းထောက် အိုးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။

ထိုရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ စိတ်က ချက်ချင်း ကြည်လင်သွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

ဆေးဝါးပညာရှင်နှင့် ဆင်တူသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ထိုနှစ်ဦး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

ဆရာဝန်ဖန်သည် ယွင်ရှန်းကို ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုဖြေဆိုရန် ခေါ်လာကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ဆေးဝါးပညာရှင်က ယွင်ရှန်းကို အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ပထမထပ်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးစုံ ရောင်းချပြီး၊ ဒုတိယထပ်တွင် ပြီးစီးထားသော ဆေးဝါးများ ရောင်းချကာ၊ တတိယထပ်သည် ဆေးဝါးပညာရှင်အဆင့်အောက်ရှိ ဆရာဝန်များအတွက် စစ်ဆေးရေးနေရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ စတုတ္ထထပ်နှင့် အထက်တွင် အခြားအဆင့်ရှိ ဆရာဝန်များအတွက် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် ဆရာဝန်ဖန်သည် ယွင်ရှန်းကို ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုတွင် အဆင့်သုံးဆင့် ပါဝင်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ဆေးစုဆောင်းခြင်း၊ ဆေးကျိုချက်ခြင်းနှင့် ဆေးခွဲခြားခြင်းတို့ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဆေးသမားတစ်ဦး အရည်အချင်းပြည့်မီခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် အဓိက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ဖြစ်သည်။

တတိယထပ်သို့ လှေကားမှ တက်လိုက်သည့်အခါ ကျယ်ဝန်းသော စစ်ဆေးခန်းထဲတွင် လက်ထောက်များနှင့် ဆရာဝန်အချို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးက ဆရာဝန်ဖန်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ဆရာဝန်ဖန်နှင့် ယွင်ရှန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဆရာဝန်ဖန်သည် ထိုသူကို ကြိုသိနှင့်ပြီးသားပုံရပြီး လျစ်လျူရှုသော အသံဖြင့် "ခွေးကောင်းက လမ်းမှာ မရပ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဖန်ကျီ မင်း ငါ့ဆရာဝန်ဂုဏ်ကို စော်ကားရဲလောက်အောင် ရဲရင့်လိုက်တာ။ ငါ ပြောပြမယ် ပြီးခဲ့တဲ့လကပဲ ငါက လှည့်လည်သွားလာနေသောဆရာဝန် စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။ မကြာခင်မှာပဲ ငါ့ကို ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်က ခန့်အပ်ပြီး တောင်ပိုင်းမြို့တစ်မြို့ရဲ့ နန်းတော်ဆရာဝန်ချုပ် ရာထူးကို ယူရတော့မယ်။ မင်းက အရင်က နန်းတွင်းဆရာဝန်ဖန်လို့ ထင်နေတုန်းလား။ အခု မင်းက ဘဝရပ်တည်ဖို့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ခေါင်းလောင်းဆရာဝန် တစ်ယောက်သာသာပဲ"

ထိုသူသည် မျက်နှာနီရဲကာ နားရွက်များပါ ပူလောင်နေပြီး ဆရာဝန်ဖန်ကို တွန်းထိုးလိုက်သည်။

နန်းတွင်းဆရာဝန်လား။ ဆရာဝန်ဖန်သည် မူလက နန်းတွင်းဆရာဝန်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲတာလား။

ထိုမျှ ထင်ရှားသော နန်းတွင်းဆရာဝန်တစ်ဦးသည် ဆေးခန်းငယ်လေးတစ်ခုတွင် ခိုအောင်းနေသည်ကို ယွင်ရှန်း စိတ်ထဲမှပင် မြင်ယောင်ရန် ခက်ခဲသည်။

ဆရာဝန်ဖန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မှော်လှံတံကို မကိုင်မိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဖန်ကျီ ချန်စီးဟိုင်က ဒီမှာ ပြဿနာရှာနေတာလား။ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်းမှာ အနှောင့်အယှက် ပေးခွင့်မရှိဘူး"

ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ကျက်သရေရှိစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ချောမောလှပပြီး ဆရာဝန်၏ ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ခါးတွင် ခါးပတ်ပြားတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ယွင်ရှန်းသည် ၎င်းကို မှတ်မိသည်။ ၎င်းသည် တိုင်ရှန်မြို့တွင် ယီပိုင်မင်းက အရင်က ပေးခဲ့သော အတုအယောင် နန်းတွင်းဆရာဝန် အမှတ်အသားနှင့် တူညီသည်။

ဤလှပသောအမျိုးသမီးသည် နန်းတွင်းဆရာဝန်ဖြစ်သည်။

သူမ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင်က ရန်စခဲ့သော ချန်စီးဟိုင်သည် ချက်ချင်း စွဲမက်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

လက်ထောက်ကလေးများနှင့် ရှိနေသော ဆေးဝါးပညာရှင်များသည် လေးစားစွာဖြင့် နန်းတွင်းဆရာဝန်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကာ ရိုသေလေးစားမှု ပြသကြသည်။

ဆရာဝန်ဖန်၏ မှော်လှံတံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်သည် ပြေလျော့သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်သွားကာ "ယောင်ရုံ ကျွန်တော် ဒီမှာ ပြဿနာရှာဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကလေးကို ဆေးသမား စစ်ဆေးမှု ဖြေဖို့ လိုက်ပို့ပေးတာ"

ဆရာဝန်ဖန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို တိုက်ရိုက်မကြည့်ပေ။

"ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုလား။ ဟားဟား ဖန်ကျီ မင်းရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ ဆေးခန်းမှာတောင် ဆေးသမား လိုအပ်နေသေးတာလား"

လှည့်လည်သွားလာနေသောဆရာဝန်က မထီမဲ့မြင်အမူအရာဖြင့် ယွင်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်

သည်။ သူမ၏ အသက်အရွယ်အရ ခြောက်နှစ် သို့မဟုတ် ခုနစ်နှစ်ထက် မကြီးနိုင်ပေ။ ဤအသက်အရွယ်တွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆေးပညာကို မသင်ကြားခဲ့လျှင် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုကို မည်သို့မျှ အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤ လှည့်လည်သွားလာနေသောဆရာဝန်ချန်စီးဟိုင်သည် ဖန်ကျီနှင့် ယောင်ရုံတို့နှင့်အတူတကွ အတတ်ပညာ သင်ယူခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အရည်အချင်းမှာ ကျန်နှစ်ဦးထက် သိသိသာသာ နည်းပါးသည်။ သူသည် ယောင်ရုံကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စွဲလမ်းခဲ့ပြီး ဖန်ကျီကို အလွန် မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူ၏ တူလည်း ဆေးသမား စစ်ဆေးမှု ဖြေဆိုရန် ရောက်လာသဖြင့် သူနှင့် ဆရာဝန်ဖန်တို့ တိုက်ဆိုင်စွာ ဆုံတွေ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းဆရာဝန်ရုံသည် တစ်စုံတစ်ရာ မပြောဘဲ ယွင်ရှန်း ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားပြီး တင်းမာစွာ ပြောလိုက်

သည်။

"ဒီကလေးကို အပေါ်ထပ် ခေါ်သွား… ပြီးတော့ ဖန်ကျီနဲ့ ဆရာဝန်ချန် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အထဲကို ဝင်ခွင့်မရှိဘူး"

"ဆရာဝန်ဖန် ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း သွားနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မ သေချာပေါက် ဆေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာပါ့မယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ကျယ်လောင်စွာ ပြောဆိုကာ လှည့်လည်သွားလာနေသောဆရာဝန်ကို တမင်တကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ချန်စီးဟိုင်က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဆေးသမား ဖြစ်လာမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ အဲဒါက အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး"