← Chapters

အခန်း (၇၃)

Vol. 7 Ch. 73

အခန်း (၇၃)

Vol. 7 Ch. 73

ဖန်းကု၊ ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန်တို့သည် ယွီကျင်းဆုကြေးဘုံအတွင်း၌ အသင့်အတင့် နာမည်ကြီးသော ဟွမ်တန်မုဆိုးစစ်သည်အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသုံးဦးမှာ မှော်ပညာနှင့် သိုင်းပညာကို နှစ်မျိုးလုံးကျင့်ကြံသူ၊ သိုင်းပညာရှင်နှင့် မှော်ဆရာမတို့ အသီးသီး ဖြစ်ကြသည်။ ဝမ်ရန်ရွှီသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အထူးပြုပြီး၊ မူနန်ယန်၏ မြေမှော်ပညာ ကာကွယ်ခြင်းကို အထူးပြုကာ၊ ဖန်းကုသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်း နှစ်ခုစလုံးတွင် ဟန်ချက်ညီသည်။

ဤသုံးဦးသည် ယခုဆိုလျှင် အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး ငါးနှစ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး ဖန်းကုကသာ ထိန်းချုပ်မထားပါက ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတ်ပစ်ကြသည်အထိ ဖြစ်နှင့်နေလောက်ပြီ။

မူနန်ယန်သည် တရားထိုင်ရေကို တစ်ငုံသောက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"နင် ယောက်ျားစိတ်ဝင်နေတဲ့ကောင်မ အကုန်လုံး တစ်ခါတည်း မသောက်လိုက်နဲ့။ နင့်ကို ပေးသောက်ရတာ ဝက်ရဲ့ရှေ့ ပုလဲတွေ ချထားသလို အလဟဿပဲ"

ဝမ်ရန်ရွှီက ညည်းညူလိုက်သည်။

"သူဌေး ဒီ တရားထိုင်ရေက..."

မူနန်ယန်သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့်သပ်လိုက်ပြီး လှိုင်းတံပိုးများ ထန်သလို အားကောင်းသော မှော်စွမ်းအင်တစ်ခု သူမအတွင်း၌ ပေါ်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး သူမအား စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

“ဆေးရည်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာများလား”

ဝမ်ရန်ရွှီပင် မသေချာတော့ပေ။ သူသည် သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်၍ တရားထိုင်ရေအကြောင်း သေချာ မလေ့လာဖူးပေ။

သူတို့ကို ဆုံးမရန် ပြင်နေသည့် ဖန်းကုသည်လည်း တရားထိုင်ရေတစ်ပုလင်းကို ယူကာ တစ်ငုံ သောက်ကြည့်လိုက်သည်။

မှော်ဆရာများအတွက် တရားထိုင်ရေသည် တစ်ခါတစ်ရံ အသက်ကယ်ဆေး ဖြစ်နိုင်သည်။

ဓားသွားထက်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေရသော ဆုကြေးမုဆိုးများအတွက် နတ်ဆိုးသားရဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မှော်စွမ်းအင်သည် ၁၀% ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဝနိုင်ပါက တစ်ခါတစ်ရံတွင် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ကွာခြားစေနိုင်သည်။

မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် ဖန်းကု၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး သူ မအော်မိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"တိုးတက်ပြုပြင်ထားတဲ့ တရားထိုင်ရေပဲ"

"ဟုတ်ပါတယ် သူဌေး သူဌေးလည်း သတိထားမိတယ်ပေါ့။ အရသာက ဆေးဝါးဧကရာဇ်

နန်းတော်က ဟာတွေနဲ့ အတူတူနီးပါးပဲ။ ဒါပေမဲ့ အာနိသင်က အံ့မခန်းပဲ။ ဒါက အသစ်

တိုးတက်ပြုပြင်ထားတဲ့ တရားထိုင်ရေ တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ရမယ်"

မူနန်ယန်သည် ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် ဆက်လက် ရန်ဖြစ်နေရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

သူမသည် မြေမှော်ဆရာမဖြစ်သည့်အတွက် တရားထိုင်ရေကို သောက်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မြေမှော်ဒြပ်စင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝနှုန်းက ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆ ပိုမြန်နေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ အဆင့်တူ မှော်ဆရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဤတရားထိုင်ရေရှိနေသရွေ့ သူမသည် အနိုင်မခံ အရှုံးမပေး အနေအထားတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ပင်။

"အဲ့ဒီ မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ။ ဒီ တိုးတက်ပြုပြင်ထားတဲ့ တရားထိုင်ရေ ဘယ်လောက်များများ ရှိလဲ။ ငါတို့ အကုန် ဝယ်မယ်"

ဖန်းကုသည် ဤတရားထိုင်ရေကို ဖန်တီးသူက ၎င်း၏ တကယ့်တန်ဖိုးကို မသိသေးကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဝမ်ရန်ရွှီက ပြီးစီးနေသည့် ဆေးအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ဝယ်ယူလိုက်သည့်အတွက် ယွင်ရှန်းသည် သူ့အား အကောင်းဆုံးဈေးနှုန်းဖြင့် ပေးခဲ့ရာ တရားထိုင်ရေ တစ်ပုလင်းလျှင် ငွေဒင်္ဂါး တစ်ကျပ်ခွဲနှင့် ညီမျှသည်။ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၌ သာမန် တရားထိုင်ရေ တစ်ပုလင်းကို ငွေဒင်္ဂါး ငါးပြားပေးရသည်ကို သိထားရမည်ပင်။ ဖန်းကုနှင့် မူနန်ယန်တို့၏ အမြင်တွင် ဤတိုးတက်ပြုပြင်ထားသော တရားထိုင်ရေသည် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်ပြားနှင့်ပင် ရောင်းလျှင် ဈေးလျှော့ရောင်းခြင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ပင်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မသိလိုက်ဘူး"

အလယ်မှ ပိတ်မိနေသော ဝမ်ရန်ရွှီသည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူသည် ထိုနေ့က ထိုမိန်းကလေး၏ ဆေးကို ဝယ်ယူခြင်းဖြင့် ကောင်းမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမျှသာ သူမ၏ ထုတ်ကုန်များက ထိုမျှအရည်အသွေးမြင့်မားလိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှ မသိခဲ့ပေ။

"မနက်ဖြန် ငါတို့ ဒီမှာပဲ ဆက်စောင့်မယ်။ သူမ ဆေးဝယ်ဖို့ ထွက်လာရင် အကုန်လုံး ဝယ်ပစ်

မယ်။ ဒီဆေးကို ဘယ်သူဖန်တီးတာလဲဆိုတာကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

မူနန်ယန်ဖြစ်စေ ဖန်းကုဖြစ်စေ သူတို့သည် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ သက်ကြီးရွယ်အိုများကို ကူညီရန် ဆေးရောင်းနေသည်ဟု သဘာဝအတိုင်း ယူဆလိုက်ကြသည်။

"အား..."

ဝမ်ရန်ရွှီ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးအေးများ စို့လာပြီး အားပျော့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူမ အရမ်းငယ်သေးလို့ ဆိုင်ဆက်ဖွင့်နေတာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်"

ရန်လိုသော အကြည့်နှစ်စုံက သူ့ဆီသို့ ချက်ချင်း ဝဲပျံကာရောက်ရှိလာသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူမ ဆေးတွေ ရတာနဲ့ ကျွန်တော့်ဆီ ပို့ပေးဖို့လည်း ကျွန်တော် ပြောခဲ့တယ်"

"သူမ မပို့ပေးရင်ရော"

မူနန်ယန်သည် ဝမ်ရန်ရွှီကို လည်ပင်းညှစ်ပစ်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူတို့ ပို့ပေးရမယ် သေချာပေါက် ပို့ပေးရမယ်"

ဝမ်ရန်ရွှီသည် ပို၍မသေချာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူလည်း သိပ်မသေချာပေ။ ထို ကလေးမလေးက လမ်းမသိလျှင် သို့မဟုတ် အခြားဝယ်သူတစ်ဦးကို ရှာတွေ့လျှင် ဤတိုးတက်ပြုပြင်ထားသော တရားထိုင်ရေက ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ဤမျှ ကျယ်ပြောလှသော ယွီကျင်း၌ နာမည်မရှိသော ကလေးမလေးတစ်ဦးကို ရှာဖွေရန်မှာ အခက်အခဲက အလွန်ကြီးမားနေပေလိမ့်မည်ပင်။

"ကောင်းပြီ စောင့်ကြည့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်။ မင်းတို့ကို ဒီနေ့ ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ ဆုကြေးမုဆိုးများ စစ်ဆေးခြင်း ကိစ္စကြောင့်ပဲ။ ငါတို့ ဆုကြေးမုဆိုး အဆင့် C မှာ အချိန်တော်တော်ကြာ ပိတ်မိနေပြီ။ ငါတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း စုဆောင်းထားတဲ့ ဆုကြေးစုစုပေါင်းအရဆိုရင် အခုလောက်ဆို B အဆင့်ကို တိုးမြှင့်ခံရသင့်နေပြီ"

ဖန်းကုသည် ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန်တို့နှင့်အတူ ယွီကျင်းမြို့သားများအားလုံးက ဆွေးနွေးကြသည်။

ထိုသုံးဦးသည် ဆုကြေးမုဆိုးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ မိသားစုများမှာ ယွီကျင်းရှိ ထင်ရှားသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဘိုးဘွားများ၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့် ငယ်စဉ်ကတည်းက အတူဆော့ဖော်များ ဖြစ်ကြပြီး လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်က ဖန်းကု၏ အဆိုပြုချက်ဖြင့် ဟွမ်တန်အဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် အတော်အတန် အရည်အချင်းရှိပြီး ပေါင်းစပ်ညီညွတ်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများဖြင့် ဆုကြေးမုဆိုးလောကတွင် နာမည်ရခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ဆုကြေးကြေးစားစစ်သားအဆင့်သည် C အဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ဤသုံးဦးအတွက် အမြဲတမ်း နာကျင်စရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် B အဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော ဆုကြေးမုဆိုးများသာ နိုင်ငံဖြတ်ကျော် ဆုကြေးတာဝန်များကို ထမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ ခွန်အားက B အဆင့်အတွက် လုံလောက်နေတာ ကြာပြီ။ ငါတို့ လိုနေတာက မှန်ကန်တဲ့ ဆင့်ခေါ်သူကို မတွေ့သေးတာပဲ"

ဝမ်ရန်ရွှီက သူ၏ ဝိုင်ကို သောက်ရင်း ညည်းညူလိုက်သည်။

အရေးမပါသော အသေးအဖွဲ မုဆိုးများနှင့် မတူဘဲ B အဆင့်နှင့် အထက်ရှိ ဆုကြေးမုဆိုးအဖွဲ့ ဖြစ်လာရန်အတွက် တင်းကျပ်သော လိုအပ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ အဖွဲ့တွင် အနည်းဆုံး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၊ မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့် ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦး ပါဝင်ရမည်ပင်။

ဤတင်းကျပ်သော လိုအပ်ချက်ကို မုဆိုးစစ်သည်သမဂ္ဂ၏ တည်ထောင်သူများက တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ သူတော်စင်ဓားသွား ကြေးစားစစ်သည်အဖွဲ့၏ ဒဏ္ဍာရီလာ SSS အဆင့် မုဆိုးသုံးဦးတို့က သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မုဆိုးများအားလုံး လိုက်နာရမည်ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းပြည့်မီသော မုဆိုးအဖွဲ့သည် B အဆင့် မုဆိုးတပ်ဖွဲ့ကို စိန်ခေါ်ရန်လည်း လိုအပ်သည်။ စိန်ခေါ်မှု အောင်မြင်မှသာ အဆင့်တက်နိုင်သည်။

"ဆင့်ခေါ်သူ ရှာဖို့ မလွယ်ဘူး။ မင်းတို့လည်း တွေ့ရတဲ့အတိုင်းပဲ မကြာသေးခင်က နှစ်တွေမှာ ယွီကျင်း ဆင့်ခေါ်ရေးဌာနက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ဆင့်ခေါ်သူတွေက အပြင်ထွက်တာနဲ့ တန်းပြီး အတင်းဆွဲခေါ်ခံကြရတာ။ ဆယ်နှစ်အတွင်း ယွီကျင်း ဆင့်ခေါ်ရေးဌာနကနေ ဆင့်ခေါ်သူ နှစ်ဆယ်တောင် မပြည့်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီလူတွေက သက်သောင့်သက်သာနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေကြတာ။ ဘယ်သူက ဆုကြေးမုဆိုး လုပ်ချင်မှာလဲ။ မဟာကျိုးရဲ့ နိုင်ငံတော်အင်အားက ကျဆင်းနေတာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေထဲမှာလည်း စစ်သူကြီးယွင်လိုလူမျိုး ပြန်ပေါ်မလာသေးဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တခြားနိုင်ငံတွေက အရည်အချင်းရှိသူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဖန်လိုင်က ဆင့်ခေါ်သူတွေကြောင့် အဲဒီနိုင်ငံတွေဟာ ဒီမဟာနိုင်ငံကြီးတွေထဲမှာ B အဆင့် သို့မဟုတ် အထက်ရှိတဲ့ မုဆိုးအဖွဲ့ အများဆုံး ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်"

မူနန်ယန် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။

သူတို့သည် ငွေကြေးအပေါ် လောဘကြီး၍ ဆုကြေးမုဆိုးများ ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဆုကြေးမုဆိုးများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သော စွန့်စားခန်းဆန်သည့် မစ်ရှင်များကြောင့် ပိုမိုလုပ်ကိုင်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆုကြေးမုဆိုးအဖွဲ့ဝင်များသည် လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရသူများ ဖြစ်ရမည် မဟုတ်ပါက အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အကျပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး၏ သစ္စာဖောက်မှုက အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားစေနိုင်သည်။

ဆင့်ခေါ်သူများသည် စစ်သားရဲများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်ပြီး မှော်ပညာသုံးခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မှော်ဒြပ်စင် နည်းပါးစွာ သုံးစွဲရသည်။ ထို့ကြောင့် ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးရှိခြင်းက အခြေအနေတူညီပါက အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး ရှိခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် B အဆင့် ဆုကြေးမုဆိုးများ၏ အကဲဖြတ်စံနှုန်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင်ပင် B အဆင့် မုဆိုးတပ်ဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူတို့၏ အနိုင်ရနိုင်ခြေက သုညနီးပါး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ပင်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း C အဆင့် ဆုကြေးမုဆိုး အထောက်အထားဖြင့် B အဆင့် မုဆိုးတပ်ဖွဲ့ကို စိန်ခေါ်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မျှ မရှိခဲ့ပေ။

"စောင့်ကြည့်ရအောင် ခဏလောက် ထပ်ရှာကြည့်ကြမယ် ပြီးတော့ နောက်လာမယ့် တစ်နှစ်

နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ကိုလည်း အဓိကထားကြမယ်"

ဖန်းကု၏ စကားကို ဝမ်ရန်ရွှီနှင့် မူနန်ယန်တို့က တစ်ညီတည်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။

ဟွမ်တန်အဖွဲ့သည် ဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုနေချိန်တွင် ယွင်ရှန်းမှာမူ ဆေးခန်းတွင် ဆေးစုဆောင်းသည့် ကောင်လေးတစ်ဦး၏ အလုပ်များကို နေ့စဉ် ပြန်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးပင်များပါသည့် လယ်ကွက်သည် ဂရုတစိုက် ပြုစုပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် နောက်ဆုံး၌ အပင်ပေါက်လာပြီး ထိုထဲတွင် ငှက်ပျောဖက်ရွာမှ သူမ ယူဆောင်လာခဲ့သော လရောင်မြက်အစုအဝေးတစ်ခုလည်း ပါဝင်သည်။

တစ်လတာ အားလပ်ချိန်အတွင်း ယွင်ရှန်းသည် စုစည်းစွမ်းအင်မှုန့် ဆယ်ပုလင်းကျော်နှင့် တရားထိုင်ရေငါးပုလင်းကိုလည်း ဖော်စပ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဆေးများကို ရောင်းချရန် ဝမ်ရန်ရွှီထံ သွားရောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုက သူမ၏ အစီအစဉ်များကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

All Chapters