အခန်း (၇၇)

ချန်ချင်းသည်လည်း သတိထားကာ သူ ခွဲခြားသိမြင်ထားသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ယွင်ရှန်းကြားသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အဖြေများကို စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးမှတ်ပြီး ဆေးဝါးပညာရှင်ကုန်းထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။

စာရွက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကုန်းက ဝမ်းနည်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်း ဆေးဆယ့်တစ်မျိုးကို မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းခဲ့ပေမဲ့ တစ်မျိုး လိုနေသေးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုက အရည်အချင်း မမီသေးဘူး"

"အရည်အချင်း မမီဘူးဘလား။ ကုန်းဖန် မင်း တမင်တကာ အပြစ်ရှာနေတာလား။ ဘယ် ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုက ရနံ့ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို စစ်ဆေးဖူးလို့လဲ။ ဆေးဝါးဧကရာဇ်

နန်းတော်မှာ မွှေးရနံ့ဖော်စပ်နည်း သုံးထောင်ကျော် ရှိတာ။ ဒီ ဆေးစုဆောင်းတဲ့ ကောင်လေးတွေအကြောင်း ပြောဖို့မလိုဘူး။ ငါတို့တောင်မှ တစ်မျိုးချင်းစီကို ကွဲပြားစွာ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို စစ်ဆေးမှုမျိုးနဲ့ ဘယ်သူက အောင်မြင်နိုင်မှာလဲ"

ဘေးမှ ကြည့်နေသော ချန်စီးဟိုင်သည် သူ၏တူ ကျရှုံးသည်ကို မြင်သောအခါ မကျေမနပ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်လည်သွားလာနေသောဆရာဝန်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်သောကြောင့် သူ့ထက် အဆင့်နိမ့်သော ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်အတွင်းရှိ ဆေးဝါးပညာရှင်များကို အရေးမလုပ်ခဲ့ပေ။

လက်ရှိ ကုန်းဖန်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်သူဖြစ်ပြီး လူအများ၏ မျက်နှာကို မထောက်ထားတတ်သူဖြစ်ရာ ယနေ့လိုနေ့တွင် သူ၏တူကို ကျရှုံးစေခဲ့ပြီး မည်သူမဆို ရဲရဲတောက် ရွှေနီရောင် သုံးချောင်းထောက် အိုးကြီး အတွင်းမှရနံ့ကို တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်နှင့် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

"ကျွန်မ ကြည့်ရတာ ဒီမှာ အပြစ်ရှာနေသူက ရှင်ပဲလို့ ထင်တယ်။ ရှင့်ရဲ့ ဆေးစုဆောင်းတဲ့ ကောင်လေးက အရည်အချင်း နိမ့်ကျနေတာကို စစ်ဆေးမှုက ခက်ခဲလွန်းတယ်လို့ အပြစ်တင်တာ တကယ် ရယ်စရာကောင်းတယ်။ ဒီမှာ ဘယ်သူကမှ ရဲရဲတောက် ရွှေနီရောင် သုံးချောင်းထောက် အိုးကြီးထဲမှာ ဘယ်ရနံ့ပါဝင်လဲဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ ကျွန်မ ခွဲခြားနိုင်တယ်"

နားဝင်ချိုသည့် ကလေးသံသည် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ နားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော ယွင်ရှန်းသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆေးပင်အမည်များစွာကို လျင်မြန်စွာ ရေးချလိုက်သည်။ ထိုသို့ မြင်သောအခါ ချန်စီးဟိုင်က မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းကို တော်တော် ထူးခြားတယ် ထင်ခဲ့တာ ဆေးဆယ့်တစ်မျိုးပဲ ရေးနိုင်သေးတယ်။ အဲဒါက ချန်ချင်းထက် ဘာများ ပိုကောင်းတာလဲ။ အရည်အချင်း မမီတုန်းပဲ"

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံးအဖြေလို့ မပြောပါဘူး"

အားလုံး၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ယွင်ရှန်းသည် ရဲရဲတောက် ရွှေနီရောင် သုံးချောင်းထောက် အိုးကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ ဖြူဖျော့သော လက်ဖြင့် အဖုံး၏ ထောင့်တစ်နေရာကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ လက်ကို အထဲသို့ ဝှေ့ယမ်းကာ ပါးစပ်ဖြင့် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီး မျက်လုံးများ လှည့်လိုက်ပြီးနောက် ပေါ့ပါးသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရသာက ချိုတယ် ရွှေဝါရောင်နီ ရှိပြီး အမှုန့်ပုံစံ ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်မ မှားမနေဘူးဆိုရင် ဒီနောက်ဆုံး ဆေးပင်က အဆိပ်ရှိ နဂါး သည်းခြေမှုန့်ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆေးဝါးပညာရှင်ကုန်းစီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးပါ"

"ဝိုး…"

ယွင်ရှန်း၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ အရည်အချင်းမမီဟု သတ်မှတ်ခံရသော ဆေးစုဆောင်းသည့် ကောင်လေးများအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆူပွက်သွားကြပြီး ယွင်ရှန်းကို လှောင်ပြောင်ကြသည်။ ချန်ချင်းက အပြင်းထန်ဆုံးဖြစ်ပြီး "မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးမှ ဆေးပင်ကို ခန့်မှန်းတာက ဘာများ ထူးခြားနေလို့လဲ။ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အဆိပ်ရှိ နဂါး သည်းခြေမှုန့်ကို မှတ်မိကြပါတယ်။ အဲဒါက ရနံ့ထဲမှာ ရောနှောနေလို့ ခဏတာ ခွဲခြားလို့ မရခဲ့တာပါ"

"ဆေးဝါးပညာရှင်ကုန်းက ကျွန်မတို့ကို ရနံ့ထဲမှာ ပါတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကို ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုခဲ့တာ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ခွဲခြားရမယ်ဆိုတာကို သတ်မှတ်မထားပါဘူး။ ဆေးပင်ကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းဟာ အရောင်၊ အနံ့၊ အရသာ အပါအဝင် ရှုထောင့်ပေါင်းစုံကနေ ချဉ်းကပ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်သလို နှာခေါင်းနဲ့လည်း အနံ့မရနိုင်ဘူးဆိုရင် မြည်းစမ်းကြည့်ရပါမယ်။ ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရဲ့ သဘောသဘာဝကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ မခွဲခြားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လို ဆရာဝန်မျိုး ဖြစ်မှာလဲ"

ယွင်ရှန်း၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သိသိသာသာပဲ ယောင်ရုံသည် ဘေးမှာ ရပ်နေခဲ့ပြီး ယွင်ရှန်း၏ စကားများကိုလည်း ကြားခဲ့ရသည်။

"ကောင်းလိုက်တဲ့စကား ဒီတင်းကြပ်တဲ့ စစ်ဆေးမှုရဲ့ အကြောင်းအရာကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မွှေးရနံ့ထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ဆေးပင်တွေကို နောက်ဆုံးအဆင့် စစ်ဆေးမှုအဖြစ် အသုံးပြုဖို့ဆိုတာ ကျွန်မရဲ့ အကြံပဲ။ ဒီကလေးမလေးဟာ ကျွန်မတို့ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်က မဟုတ်ပေမဲ့ သူမရဲ့ စကားတွေက ကျွန်မတို့ နန်းတော်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ညွှန်းနေတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ဆေးဝါးဧကရာဇ်၊ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ကို တည်ထောင်သူဟာ မူလက ဆေးပင် ရာပေါင်းများစွာကို မြည်းစမ်းပြီး သူတို့ရဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ အဆိပ်အတောက် သတ္တိတွေကို ဖော်ထုတ်ခဲ့တာ"

ယောင်ရုံသည် ဖန်ကျီမှာ ထိုမျှ ထူးချွန်သော ဆေးစုဆောင်းသည့် ကောင်လေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းအတွက် မနာလိုဖြစ်မိသည်။

မဟုတ်ဘူး အခုဆိုရင် ဆေးသမားဖြစ်နေလောက်ပြီ။

အဆင့် သုံးဆင့် စလုံးကို အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းက ယွင်ရှန်းသည် အရည်အချင်းပြည့်မီသော ဆေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဟု ဆိုလိုသည်။

သူမသည် ယနေ့ ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်၏ ဆေးသမား စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်။ မင်းနာမည် ယွင်ရှန်း မဟုတ်လား။ ဒါက ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်က ထုတ်ပေးတဲ့ ဆေးပညာ အမှတ်အသားပဲ"

ယောင်ရုံသည် လှပစွာ ထွင်းထုထားသော ဆေးဝါးဧကရာဇ်၏ ဆေးပညာ အမှတ်အသားကို ယွင်ရှန်းအား ပေးလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း ဆေးပညာ အမှတ်အသားကို လက်ခံရယူလိုက်ပြီး ဖန်ကျီလည်း သဘောတူညီကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ယွင်ရှန်း မင်း ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ဝင်ချင်လား။ အလားအလာရှိတဲ့ ဆရာဝန်တစ်ဦးအနေနဲ့ မင်း ဒီမှာ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အပြည့်စုံဆုံး လေ့ကျင့်မှုကို ရရှိနိုင်တယ်။ မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဆေးသမား အဖြစ် လက်ခံပြီး ရှေးဟောင်းဆေးပညာရပ် လေ့လာမှုကို ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်"

ဆေးပညာ အမှတ်အသားကို ယွင်ရှန်းအား ပေးအပ်နေစဉ် ယောင်ရုံ၏ စကားများက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ယောင်ရုံ၏ စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သူမသည် ယွင်ရှန်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုခြင်းပင်။

နန်းတွင်းဆရာဝန်၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်းခံရခြင်းက တကယ်ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း မနာလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေချိန်တွင် ဖန်ကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာသာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယွင်ရှန်းကို ကြည့်နေသော သူ၏ အကြည့်က ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ယွင်ရှန်းလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ခဲ့သည်။ ယောင်ရုံက သူမကို တပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် လက်ခံရန် အဆိုပြုလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

နန်းတွင်းဆရာဝန်၏ နှစ်သက်မှု ရရှိခြင်းနှင့် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်း၏ ထောက်ခံမှု ရရှိခြင်းဖြင့် သူမသည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ဖခင်ကို နိုးထလာစေရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်း၏ အဖြေကို မှန်းဆမိသလိုဖြင့် ဖန်ကျီသည် တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ထွက်သွားပြီး ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကလေးတစ်ဦးကို ပွေ့ချီကာ တစ်စုံတစ်ဦး အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

"ဆရာဝန် ဆရာဝန် ဒီကလေးကို ကယ်ပါဦး။ သူ အပြင်မှာ လမ်းဘေးမြင်းတစ်ကောင် နင်းသွားလို့ ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေပါတယ်"

ယောင်ရုံနှင့် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ရှိ ကျန်လူများသည် စစ်ဆေးရန် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။

ယွင်ရှန်းလည်း လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်ကြည့်ရှုသည်။

ကလေးငယ်သည် ရှစ်နှစ် သို့မဟုတ် ကိုးနှစ်ခန့်ရှိပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်ကာ ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သာမန်မိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

သူ၏ ခြေလက်များနှင့် ရင်ဘတ်တို့တွင် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများ ရှိနေသော်လည်း အပြင်းထန်ဆုံး ဒဏ်ရာမှာ ဦးခေါင်းတွင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဦးခေါင်းသည် သိသိသာသာ ရောင်ရမ်းနေပြီး သာမန်ကလေးတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆ အရွယ်အစား ရှိကာ သတိမေ့မြောနေပြီဖြစ်သည်။

ယောင်ရုံသည် ကလေး၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စစ်ဆေးပြီး နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သတိလက်လွတ်ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်ကာ ကလေးကို သူမ ကယ်နိုင်မလားဆိုသည်ကို သူမပင် မသေချာပေ။

"ဒီကလေးရဲ့ ဒဏ်ရာတွေက ပြင်းထန်တယ်။ သူ့ကို မဟာနိုင်ငံတော်ဆရာဝန်ဆီ ခေါ်ဆောင်ပြီး ယူလုံ အပ်စိုက်နည်းနဲ့ ကုသမှသာ အသက်ရှင်နိုင်မယ်"

"မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မဟာနိုင်ငံတော်ဆရာဝန်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဆီ သွားလည်ဖို့ ထွက်သွားပြီ။ သူ ယွီကျင်းမှာ မရှိဘူး"

ချီဖန်ဖေးက ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိုးရိမ်ပူပန်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက..."

ယောင်ရုံ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ အခြား ကိုယ်ခန္ဓာအစိတ်အပိုင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပါက သူမ အနည်းငယ် ယုံကြည်မှု ရှိကောင်း ရှိနိုင်သော်လည်း ဒဏ်ရာသည် ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် မလျော်မကန် အပ်စိုက်ပါက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ဆက်လက် နှောင့်နှေးနေပါက ကလေး၏ အခြေအနေက ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာပေလိမ့်မည်ပင်။

"ကျွန်တော် လုပ်ပါရစေ"

တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံက အခန်းတွင်းရှိ မှောင်မိုက်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

စကားပြောသူမှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သော ဖန်ကျီဖြစ်သည်။

သူသည် သတိမေ့မြောနေသော ကလေးငယ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တိုးကာ ခေါ်သွားလိုသည်။

"ဒီလူနာက ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ရဲ့ လူနာပါ။ နန်းတွင်းဆရာဝန် ရုံတောင် နည်းလမ်းမရှိဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားလို ခေါင်းလောင်းဆရာဝန်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

ချန်စီးဟိုင်သည် ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်မှ ဆရာဝန်အချို့ကို ဦးဆောင်ကာ ဆရာဝန်ဖန်ကို ဝိုင်းရံလိုက်သည်။

"ဖန်ကျီ ကလေးကို ချလိုက်။ ဒါက ဆေးဝါးဧကရာဇ်နန်းတော်ပဲ။ ခင်ဗျား ဒီက လူနာတွေကို မထိရဘူး"

ယောင်ရုံ၏ မျက်နှာသည်လည်း တည်ငြိမ်မှုကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"မထိရဘူးလား။ မင်းတို့မှာ ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလို့လား။ ငါတို့သမီး ဘယ်လို သေဆုံးခဲ့တယ်ဆိုတာ မေ့နေကြပြီလား"

ပုံမှန်အားဖြင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာရှိသည့် ဖန်ကျီသည် ရုတ်တရက် မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။